Postanowienie I C 56/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2011 roku Sqd Okrqgowy w Gliwica

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 56/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2011 roku Sqd Okrqgowy w Gliwicach I Wydzial Cywilny w skladzie nastqpujqcymz Przewodniczqcy: SSO Artur Zymelka Protokolantz Wioleta Gil po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011 roku w Gliwicach sprawy z powédztwa M. B. (B. ) przeciwko Skarbowi Paristwa  Prezesowi Sqdu Rejonowego w G. 0 zaplatg 1) oddala powédztwo; 2) odstqpuje od obciqiania powoda kosztami zastqpstwa procesowego strony pozwanej. Sygn. akt I C 56/11 UZASADNIENIE Powéd M. B. w pozwie wniesionym do Segdu Okraggowego w Gliwicach w dniu 21 lutego 2011r.   stosownie do art.165§3 k.p.c., zgodnie z ktérym za data; wniesienia pozwu do Sqdu uznaje sic; m.in. date; zloienia pozwu przez osobe; pozbawionq wolnoéci w administracji zakladu karnego — dornagal siq zasqdzenia od pozwanego Skarbu Pafistwa — Prezesa Sqdu Rejonowego w G. kwoty 80.000,00zl tytulem zadoééuczynienia za naruszenie jego dobr osobistych na skutek przewlekloéci postqpowania w sprawie prowadzonej przed Sqdem Rejonowym w G. 0 sygn. akt III K 1050/08. W uzasadnieniu pozwu powéd podal, ie w dniu 29 wrzeénia 2008r. do Sqdu Rejonowego W G. w sprawie 0 sygn. akt III K 1050/08 wplynql przeciwko powodowi akt oskarienia, a sprawa nie zostala do chwili obecnej zakoficzona. Powéd podal, ie w miegdzyczasie sprawa zostala przeniesiona do innego Wydzialu. Podniésl, ie jego postqpowanie nigdy nie bylo skierowane na przewlekloéé postqpowania, wrqcz zloiyl kilkakrotnie pisemne oéwiadczenie o jego zgodzie na zakoficzenie postqpowania i odczytanie zeznafi wszystkich éwiadkow, ktérzy nie zgloszq sic; na rozprawq. Pomimo tego Sqd sprawy nie zakoficzyl a terminy rozpraw wyznaczane sq mniej wiocej co dwa miesiqce i jego Sygn. akt I C 56/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2011 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydzial Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Artur Żymełka Protokolant: Wioleta Gil po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011 roku w Gliwicach sprawy z powództwa M. B. (B. ) przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Rejonowego w G. o zapłatę 1) oddala powództwo; 2) odstępuje od obciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej. Sygn. akt I C 56/11 UZASADNIENIE Powód M. B. w pozwie wniesionym do Sądu Okręgowego w Gliwicach w dniu 21 lutego 2011r. - - stosownie do art.165§3 k.p.c., zgodnie z którym za datę wniesienia pozwu do Sądu uznaje się m.in. datę złożenia pozwu przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego - domagał się zasądzenia od pozwanego Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Rejonowego w G. kwoty 8o.o00,oozł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych na skutek przewlekłości postępowania w sprawie prowadzonej przed Sądem Rejonowym w G. 0 sygn. akt III K 1050/08. W uzasadnieniu pozwu powód podał, że w dniu 29 września 2008r. do Sądu Rejonowego w G. w sprawie O sygn. akt III K 1050/08 wpłynął przeciwko powodowi akt oskarżenia, a sprawa nie została do chwili obecnej zakończona. Powód podał, że w międzyczasie sprawa została przeniesiona do innego Wydziału. Podniósł, że jego postępowanie nigdy nie było skierowane na przewlekłość postępowania, wręcz złożył kilkakrotnie pisemne oświadczenie O jego zgodzie na zakończenie postępowania i odczytanie zeznań wszystkich świadków, którzy nie zgłoszą się na rozprawę. Pomimo tego Sąd sprawy nie zakończył a terminy rozpraw wyznaczane są mniej więcej co dwa miesiące i jego --- STRONA 2 --- zdaniem taka czgstotliwoéé rozpraw wplywa na przewleklosé. Poza tym przez wiele miesiocy w sprawie nie dzieje sie; nic. Powod oéwiadczyl, ie sprawa ta jest dla niego obciqieniem psychicznym, poniewai jest niewinny, zostal w nie; wmanewrowany i dopéki nie skoficzy sic; ten proces nie zazna spokoju. Powéd poda}, ie osobiécie nie bierze udzialu w rozprawach, jednakie zloiyl wyjasnienia przed Sqdem i wyraia zgodzg na prowadzenie rozpraw pod jego nieobecnoéé, co zresztq nie wplywa na obecny stan spravvy i jej przewleklosé. W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb Pafistwa — Prezes Sqdu Rejonowego w G., reprezentowany przez Prokuratori<; Generalnq Skarbu Pafistwa, wniésl 0 oddalenie powédztwa oraz zasqdzenie od pozwanego kosztéw zastopstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany zarzucil, Ze powédztwo jest bezzasadne zarowno co do zasady jak i co do wysokosci iqdanej kwoty. Pozwany wskazal, ie przyczynq stwierdzenia przewlekloéci postgpowania moie byé jedynie zwloka nieusprawiedliwiona obiektywnymi przeslankami, zawiniona a takie powstala na skutek dzialania Iub zaniechania organu prowadzqcego postegpowanie. Tym samym zaistnienie nieuzasadnionej zwloki rna miejsce wtedy gdy samo postgpowanie w sprawie trwa dluiej nii to konieczne z uwzglodnieniem oceny terminowosci i prawidlowosci czynnosci sqdu a takz'e zachowania strony, ktéra zarzuciia przewleklosé postegpowania. Odnoszqc sic; do postgpowania karnego toczqcego sie; przeciwko powodowi przed Sqdem Rejonowym w G. pozwany wskaza}, ie taka sytuacja nie zachodzi. Pozwany zarzucil nadto, Ze powéd nie zloiyl skargi na przewleklosé postgpowania, co mogl zrobié jeieli uwaial, ie wjego ocenie przewlekloéé postgpowania faktycznie miala miejsce. Pozwany wskazal przy tym, Ze zgodnie z art.16 ustawy 0 skardze na przewleklosé postqpowania rowniei strona, ktora nie wniosla skargi na przewlekloéé postsgpowania zgodnie z art.5 ust.1 moie dochodzié na podstawie art.417 k.c. naprawienia szkody wyniklej z przewleklosci, Z tym ie po prawomocnym zakoficzeniu post:gpowania co do istoty sprawy. Pozwany podkreslil, ie w tym wypadku podstawq uwzglegdnienia powodztwa jest zaréwno koniecznosé wykazania przez powoda tych samych okolicznosci co w postgpowaniu prowadzonym w trybie ustawy o skardze na przewlekloéé postqpowania ( to jest przewleklosé postopowania ), jak i szkody pozostajqcej w normalnym zwiqzku przyczynowym z tym zdarzeniem. Powéd j ednak nie wykazal przeslanek odpowiedzialnosci pozwanego w zwiqzku z art.417 k.c. i aI't.16 ustawy 0 skardze na przewleldosé postopowania pomimo ciqiqcego na nim stosownie do art.6 k.c. i 232 k.p.c. obowiqzku dowodzenia, tj. przede wszystkim bezprawnoéci oraz powstania szkody pozostajqcej w adekwatnym zwiqzku przyczynowym z bezprawnymi dzialaniami Skarbu Pafistwa  Sqdu Rejonowego w G.. Pozwany podniésl nadto, ie ustawa 0 skardze na przewleklosé postopowania odsyla do powszechnie obowiqzujqcego prawa regulujqcego zagadnienia naprawienia szkody, nie zawiera natomiast normy, ktéra bylaby podstawq prawnq roszczenia 0 zadoséuczynienie z tytulu przewleklosci postqpowania rozpoznawanego poza trybem postegpowania ze skargi na naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy w postqpowaniu sqdowym bez nieuzasadnionej zwloki. Przyznanie stosownego zadoséuczynienia moie nastejpié jedynie w razie stwierdzenia naruszenia débr osobistych poszkodowanego wskutek przewlekiosci postopowania natomiast przepisy ogélne lqczq naprawienie szkody z naruszeniem dobr osobistych. Przepisy te nie mogq jednakz'e uzasadniaé roszczenia powoda, ktoly nie powolal naruszenia jakichkolwiek jego débr osobistych wskazujqc jedynie ogolnie, ie pozew dotyczy naruszenia débr osobistych. Z najdalej Id£}C€_j ostroinoéci procesowej pozwany podniésl, ie jeieli iqdanie powoda dotyczy zadoséuczynienia pienioinego w zwiqzku z naruszeniem jego dobr osobistych to na zasadzie art.448 k.c. przeslankami uwzglodnienia takiego roszczenia sq bezprawnosé i vvina naruszyciela. Sqd ustalil nastgpujqcy stanfaktyczny: Powéd M. B. jest osobq wielokrotnie skazywanq za popelnione przestqpstwa. W pismie z dnia 27 lipca 2007r. kierowanym do Komendy Miejskiej Policji w G. powéd podajqc, Ze w zwiqzku z tym, 2e jakis czas temu zdecydowal sic; na wspolpracq z organami scigania, ujawnil okolo pol tysiqca przestqpstw, za wiqkszosé ktorych zostal jui skazany bqdi toczz; sic; postopowania, podal rowniei, ze przypomnial sobie, ie w okresie od wiosny zdaniem taka częstotliwość rozpraw wpływa na przewlekłość. Poza tym przez wiele miesięcy w sprawie nie dzieje się nic. Powód oświadczył, że sprawa ta jest dla niego obciążeniem psychicznym, ponieważ jest niewinny, został w nią wmanewrowany i dopóki nie skończy się ten proces nie zazna spokoju. Powód podał, że osobiście nie bierze udziału w rozprawach, jednakże złożył wyjaśnienia przed Sądem i wyraża zgodę na prowadzenie rozpraw pod jego nieobecność, co zresztą nie wpływa na obecny stan sprawy i jej przewlekłość. W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb Państwa - Prezes Sądu Rejonowego w G., reprezentowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od pozwanego kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany zarzucił, że powództwo jest bezzasadne zarówno co do zasady jak i co do wysokości żądanej kwoty. Pozwany wskazał, że przyczyną stwierdzenia przewlekłości postępowania może być jedynie zwłoka nieusprawiedliwiona obiektywnymi przesłankami, zawiniona a także powstała na skutek działania lub zaniechania organu prowadzącego postępowanie. Tym samym zaistnienie nieuzasadnionej zwłoki ma miejsce wtedy gdy samo postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne z uwzględnieniem oceny terminowości i prawidłowości czynności sądu a także zachowania strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Odnosząc się do postępowania karnego toczącego się przeciwko powodowi przed Sądem Rejonowym w G. pozwany wskazał, że taka sytuacja nie zachodzi. Pozwany zarzucił nadto, że powód nie złożył skargi na przewlekłość postępowania, co mógł zrobić jeżeli uważał, że w jego ocenie przewlekłość postępowania faktycznie miała miejsce. Pozwany wskazał przy tym, że zgodnie z art.16 ustawy O skardze na przewlekłość postępowania również strona, która nie wniosła skargi na przewlekłość postępowania zgodnie z art.5 ust.1 może dochodzić na podstawie art.417 k.c. naprawienia szkody wynikłej z przewlekłości, z tym że po prawomocnym zakończeniu postępowania co do istoty sprawy. Pozwany podkreślił, że w tym wypadku podstawą uwzględnienia powództwa jest zarówno konieczność wykazania przez powoda tych samych okoliczności co w postępowaniu prowadzonym w trybie ustawy o skardze na przewlekłość postępowania ( to jest przewlekłość postępowania ), jak i szkody pozostającej w normalnym związku przyczynowym z tym zdarzeniem. Powód j ednak nie wykazał przesłanek odpowiedzialności pozwanego w związku z art.417 k.c. i art.16 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania pomimo ciążącego na nim stosownie do art.6 k.c. i 232 k.p.c. obowiązku dowodzenia, tj. przede wszystkim bezprawności oraz powstania szkody pozostającej w adekwatnym związku przyczynowym z bezprawnymi działaniami Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w G.. Pozwany podniósł nadto, że ustawa o skardze na przewlekłość postępowania odsyła do powszechnie obowiązującego prawa regulującego zagadnienia naprawienia szkody, nie zawiera natomiast normy, która byłaby podstawą prawną roszczenia o zadośćuczynienie z tytułu przewlekłości postępowania rozpoznawanego poza trybem postępowania ze skargi na naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki. Przyznanie stosownego zadośćuczynienia może nastąpić jedynie w razie stwierdzenia naruszenia dóbr osobistych poszkodowanego wskutek przewlekłości postępowania natomiast przepisy ogólne łączą naprawienie szkody z naruszeniem dóbr osobistych. Przepisy te nie mogą jednakże uzasadniać roszczenia powoda, który nie powołał naruszenia jakichkolwiek jego dóbr osobistych wskazując jedynie ogólnie, że pozew dotyczy naruszenia dóbr osobistych. Z najdalej idącej ostrożności procesowej pozwany podniósł, że jeżeli żądanie powoda dotyczy zadośćuczynienia pieniężnego w związku z naruszeniem jego dóbr osobistych to na zasadzie art.448 k.c. przesłankami uwzględnienia takiego roszczenia są bezprawność i wina naruszyciela. Sąd ustalił następujący stanfaktyczny: Powód M. B. jest osobą wielokrotnie skazywaną za popełnione przestępstwa. W piśmie z dnia 27 lipca 2007r. kierowanym do Komendy Miejskiej Policji w G. powód podając, że w związku z tym, że jakiś czas temu zdecydował się na współpracę z organami ścigania, ujawnił około pół tysiąca przestępstw, za większość których został już skazany bądź toczą się postępowania, podał również, ze przypomniał sobie, że w okresie od wiosny --- STRONA 3 --- 20E8r. do pazdziernika skrad} dodatkowo co najmniej kilka samochodéwi zlozyl oéwiadczenie o choci ujawnienia tyc czynéw. W dniu 29 wrzeénia 20081: do Sqdu Rejonowego w G. wplynql akt oskarzenia przeciwko powodowi 0 popeinienie w okresie od 4 lutego 1998r. do 13 maja 20031‘. przestcgpstw polegajqcych na dokonaniu zabom w celu przywlaszczenia po uprzednim pokonaniu zabezpieczeri osmiu samochodow oraz jednego zaboru w celu krotkotrwalego uzycia. Poszkodowanymi byly osoby zarnieszkale rowniez za granicq. Po wplywie sprawy do Sqdu Rejonowego w G. zostala ona przydzielona do referatu sodziego, ktéry to nastopnie zostal przeniesiony do orzekania w innym wydziale. W zwiqzku z tym sprawa ta zarzqdzeniem z 7 lipca 2oo9r. zostala przydzielona do referam kolejnego segdziego, a zarzqdzeniem z dnia 12 sierpnia 2oo9r. polecono dorgczyé odpis aktu oskarzenia oraz uaktualnienie karty kamej. W dniu 7 pazdziernika 2oo9r. powéd skierowal do Sqdu Rejonowego w G. pismo, w ktorym wnioskowal 0 polzgczenie przedmiotowej sprawy z innq sprawa; toczqcq sic; w Sqdzie, sygnalizujajc jednoczesnie chegé poddania sis karze. Ze wzglqdu na fakt zaawansowania postqpowania, a takze brak mozliwosci poddania sic; karze na tym etapie w drugiej z toczzgcych sio spraw nie bylo mozliwe ich polqczenie. Nastopnie w wyniku reorganizacji wydzialow karnych sprawa zostala przekazana z poczqtkiem 201or. do Wydzialu IX Karnego i zarzqdzeniem z lutego 201or. wyznaczono termin rozprawy na 27 maja 201or. W dniu 1 kwietnia 201or. zapadlo postanowienie o dopuszczeniu dowody z opinii bieglych psychiatrow. Opinia zostaia wykonana przed terminem rozprawy, ktora jednakze z uwagi na brak prawidlowego zawiadomienia wszystkich pokrzywdzonych w sprawie ( przed terminem rozprawy nie wyplynoiy do Sqdu wszystkie poéwiadczenia odbioru zawiadomiefi ) zostala odroczona. Kolejny termin rozprawy wyznaczony zostal na 15 lipca 201or. Na rozprawie powéd nie przyznal sie; do popelnienia zarzucanych mu czynow oraz odmowil zlozenia wyjaénieri, pomimo tego, ze pierwotnie deklarowal poddanie sie; karze. Nastegpnie powod zlozyl wniosek o okazanie jego wizerunku swiadkom, ktorzy mieli byé przesluchiwani w sprawie, co skutkowalo brakiem mozliwosci odczytania zeznafi swiadkow na rozprawie. W toku sprawy powéd kierowal do Sqdu Rejonowego wG. liczne pisma zawierajqce m.in. wnioski dowodowe, jak np.: o zwrocenie sis; do Schronisk dla Nieletnich, Szpitali celem ustalenia, w jakich okresach przebywa} w szpitalach i schroniskach, a takze porownania dat jego pobytow z datami zarzucanych mu czynow. Nastqpnie na rozprawie w dniu 30 wrzesnia 2010r. przesluchano 3ech swiadkéw. Powod nie uczestniczy} w rozprawie, gdyz odmowil wyjécia z celi. Na kolejnym terminie rozprawy wyznaczonym na 15 grudnia 201or. przesluchano kolejnych 2och swiadkow oraz wezwano strony do oswiadczenia czy wyrazajq zgodc; na odczytanie zeznafi pozostalych swiadkow zawnioskowanych w akcie oskarzenia w trybie 392 k.p.k., na co obro1'1ca powoda poinformowal, ze skontaktuje sie; z powodem i udzieli stosownej odpowiedzi. Na rozprawie w dniu 10 lutego 2011r. zostaly odczytane zeznania swiadkow a obrorica powoda zlozyl wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodow z bilingéw znajdujqcych sic; w innej sprawie toczqcej sic; przed Sqdem Rejonowym w C. Sqd uwzglodnii ten Wniosek i celem zweryfikowania danych dotyczqcych pobytu powoda w Zakladach Karnych, zwrocenia sic; 0 akta do Sqdu Okreggowego w K. o sygn. VII K0 48/1o i VII K0 49/10 oraz zwrocenia sic; 0 wnioskowane bilingi rozprawe; odroczono do 20 kwietnia 2o11r. Do chwili obecnej postopowanie nie zostalo zakoficzone. ( dowéd: pismo powoda z dnia 27 Iipca 2007r. k.22, postanowienie w sprawie przedstawienia zarzutéw k.3536, protokol przesiuchania podejrzanego k.37—38, wyroki karne skazujqce powoda oraz karty karne k.2334,49 akt oskarzenia w sprawie 0 syn. akt III K 1050/08 k.3942 akt niniejszej sprawy, pisma i wnioski powoda k.43,45,59,67,68,76 odpowiedz na te pisma k.44,46, zarzqdzenie l<.47, postanowienie Sqdu Rejonowego wG. k.48, opinia k.5255, protokoly rozpraw k.5658, 6466,69,70,77—77, usprawiedliwienia swiadkéw k.60—63, zapytania co do aktualnych adreséw zamieszkania éwiadkéw k.7175, pismo sqdowe k.78 ) Sqd zwaz'yl co nastgpuje: Powodztwo nie zaslugiwalo na uwzglqdnienie. 2028r. do października skradł dodatkowo co najmniej kilka samochodówi złożył oświadczenie 0 chęci ujawnienia tyc czynów. W dniu 29 września 2008r. do Sądu Rejonowego w G. wpłynął akt oskarżenia przeciwko powodowi o popełnienie w okresie od 4 lutego 1998r. do 13 maja 2003r. przestępstw polegających na dokonaniu zaboru w celu przywłaszczenia po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń ośmiu samochodów oraz jednego zaboru w celu krótkotrwałego użycia. Poszkodowanymi były osoby zamieszkałe również za granicą. Po wpływie sprawy do Sądu Rejonowego w G. została ona przydzielona do referatu sędziego, który to następnie został przeniesiony do orzekania w innym wydziale. W związku z tym sprawa ta zarządzeniem z 7 lipca 2oo9r. została przydzielona do referatu kolejnego sędziego, a zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2009r. polecono doręczyć odpis aktu oskarżenia oraz uaktualnienie karty karnej. W dniu 7 października 2009r. powód skierował do Sądu Rejonowego w G. pismo, w którym wnioskował O połączenie przedmiotowej sprawy z inną sprawą toczącą się w Sądzie, sygnalizując jednocześnie chęć poddania się karze. Ze względu na fakt zaawansowania postępowania, a także brak możliwości poddania się karze na tym etapie w drugiej z toczących się spraw nie było możliwe ich połączenie. Następnie w wyniku reorganizacji wydziałów karnych sprawa została przekazana z początkiem 2010r. do Wydziału IX Karnego i zarządzeniem z lutego 2010r. wyznaczono termin rozprawy na 27 maja 2010r. W dniu 1 kwietnia 2010r. zapadlo postanowienie O dopuszczeniu dowody z opinii biegłych psychiatrów. Opinia została wykonana przed terminem rozprawy, która jednakże z uwagi na brak prawidłowego zawiadomienia wszystkich pokrzywdzonych w sprawie ( przed terminem rozprawy nie wypłynęły do Sądu wszystkie poświadczenia odbioru zawiadomień ) została odroczona. Kolejny termin rozprawy wyznaczony został na 15 lipca 2010r. Na rozprawie powód nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów oraz odmówił złożenia wyjaśnień, pomimo tego, że pierwotnie deklarował poddanie się karze. Następnie powód złożył wniosek o okazanie jego wizerunku śvviadkom, którzy mieli być przesłuchiwani w sprawie, co skutkowało brakiem możliwości odczytania zeznań świadków na rozprawie. W toku sprawy powód kierował do Sądu Rejonowego wG. liczne pisma zawierające m.in. wnioski dowodowe, jak np.: o zwrócenie się do Schronisk dla Nieletnich, Szpitali celem ustalenia, w jakich okresach przebywał w szpitalach i schroniskach, a także porównania dat jego pobytów z datami zarzucanych mu czynów. Następnie na rozprawie w dniu 30 września 2010r. przesłuchano 3-ech świadków. Powód nie uczestniczył w rozprawie, gdyż odmówił wyjścia z celi. Na kolejnym terminie rozprawy wyznaczonym na 15 grudnia 2010r. przesłuchano kolejnych 2-óch świadków oraz wezwano strony do oświadczenia czy wyrażają zgodę na odczytanie zeznań pozostałych świadków zawnioskowanych w akcie oskarżenia w trybie 392 k.p.k., na co obrońca powoda poinformował, że skontaktuje się z powodem i udzieli stosownej odpowiedzi. Na rozprawie w dniu 10 lutego 2011r. zostały odczytane zeznania świadków a obrońca powoda złożył wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodów z bilingów znajdujących się w innej sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w C. Sąd uwzględnił ten wniosek i celem zweryfikowania danych dotyczących pobytu powoda w Zakładach Karnych, zwrócenia się o akta do Sądu Okręgowego w K. o sygn. VII Ko 48/10 i VII Ko 49/1o oraz zwrócenia się O wnioskowane bilingi rozprawę odroczono do 20 kwietnia 2011r. Do chwili obecnej postępowanie nie zostało zakończone. ( dowód: pismo powoda z dnia 27 lipca 2007r. k.22, postanowienie w sprawie przedstawienia zarzutów k.35-36, protokół przesłuchania podejrzanego k.37-38, wyroki karne skazujące powoda oraz karty karne k.23-34,49- akt oskarżenia w sprawie o syn. akt III K 1050/08 k.39-42 akt niniejszej sprawy, pisma i wnioski powoda k.43,45,59,67,68,76 odpowiedź na te pisma k.44,46, zarządzenie l<.47, postanowienie Sądu Rejonowego wG. k.48, opinia k.52-55, protokoły rozpraw k.56-58, 64-66,69,70,77-77, usprawiedliwienia świadków k.60-63, zapytania co do aktualnych adresów zamieszkania świadków k.71-75, pismo sądowe k.78 ) Sąd zwaźył co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. --- STRONA 4 --- W wyzej ustalonym nie kwestionowanym przez powoda stanie faktycznym bezspornym okazalo sie, ze powod nie skladal skargi na przewleklosé postepowania w sprawie toczacej sie przed Sadem Rejonowym w G. 0 sygn. akt III K 1050/08. Tymczasem stosownie do art.12 ustawy z dnia 17 czerwca 2oo4r. 0 skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postepowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postepowaniu sadowym bez nieuzasadnionej zwloki ( Dz.U. Nr 179, poz.1843 z pozn. zm. ) sad  uwzgledniajagc skarge — moze, na Wniosek skarzqcego wydaé zalecenia co do dalszego postepowania, majace na celu zapobiezenie dalszej przewleklosci oraz zasadzié odpowiedniaj sume pieniezna od Skarbu Pafistwa w wysokosci nieprzekraczajacej kwoty 1o.00o,00zl. Skarzacy, ktérego skarge uwzgledniono, moze rowniez  stosownie do art.15 ust.1 wymienionej ustawy — dochodzié w odrebnym postepowaniu od Skarbu Pafistwa naprawienia szkody wyniklej ze stwierdzonej przewleklosci. Postanowienie uwzgledniajace skarge wiqze przy tym wéwczas sad w postepowaniu cywilnym o odszkodowanie lub zadoééuczynienie, co do stwierdzenia przewleklosci postepowania. Z kolei z art.16 wyzej powolanej ustawy wynika, ze strona, ktora nie wniosla skargi na przewleklosé postepowania, moze po Qrawomocnym zakoficzeniu postepowanig dochodzié  na podstawie art. 417 k.c. — naprawienia szkody wyniklej z przewleklosci. Do czasu prawomocnego zakoriczenia postepowania w sprawie kompetencja do ustalenia, czy doszlo do nieuzasadnionej zwloki, nalezy zatem do sadu przelozonego nad sadem, w ktorym toczy sie postepowanie ( art. 4 ust. 1 wyzej powolanej ustawy ). Natomiast w razie zgloszenia zejdania naprawienia szkody po prawomocnym zakoficzeniu postepowania w sprawie przez strone, ktora nie wniosla skargi na przewleklosé ( wyzej przytoczony art. 16 ustawy ), rzeczq sadu w postepowaniu cywilnym jest takze ustalenie, czy doszlo do zbednej zwloki. Strona, ktora uwaza, ze postepowanie sadowejej dotyczqce toczy sie przewlekle ma zatem srodek ochrony prawnej urnozliwiajacy stwierdzenie tego faktu, wydanie przez sad rozpoznajqcy skarge na przewleklosé postepowania sadowi prowadzacemu — zdaniem strony przewlekle  sprawe zalecefi co dalszego postepowania, majqcych na celu zapobiezenie dalszej przewleklosci oraz zasadzenia odpowiedniej sumy pienieznej. 'I‘ymczasem nie tylko wbrew temu, ze powod nie wniosl takiej skargi w trybie przewidzianym w/w ustawa, ale rowniez wbrew twierdzeniu powoda nie przysluguje mu w ramach odrebnego postepowania roszczenie 0 zaplate z tytuiu naruszenia dobr osobistych jako konsekwencja przewlekle toczacego sie postepowania. Prawo do rozpoznania sprawy przez sad bez nieuzasadnionej zwloki nie jest bowiem dobrem osobistym. Said rozpoznajacy niniejsza sprawe w pelni podziela w tym zakresie takie stanowisko wyrazone przez Sad Najwyzszy w wyroku z dnia z dnia 6 maja 201or. ( II CSK 640/09, OSN Zbiér Dodatkowy (...) p0Z.4 oraz LEX nr 598758 ). Powod nie wykazal natomiast w toku niniejszego postepowania, aby wjakikolwiek inny sposéb doszlo do naruszenia jego débr osobistych. Nie wykazal w tym przeslanek odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa zezwalajacych na zastosowanie art. 417 § 1, art. 445 lub art. 448 k.c., w tym w postaci szkody ( krzywdy ) i zwiazku przyczynowego pomiedzy jej powstaniem a przewleklosciq, tym bardziej, ze jak sam przyzna} na rozprawie w konsekwencji juz zapadlych przeciwko niemu prawomocnych wyrokow karnych termin zakoficzenia odbywania kary pozbawienia wolnosci uplywa ,,okolo 20401:”, a ,,co najmniej 6 innych postepowari jest jeszcze w toku”. W tej sytuacji trudno daé wiare twierdzeniom powoda co do tego, ze sprawa toczaca sie przed Sadem Rejonowym w G. ,,jest dla niego obciazeniem psychicznym, poniewaz jest niewinny, zostal w nia wmanewrowany i dopoki nie skoficzy sie ten proces nie zazna spokoju”, majac nadto na uwadze niekonsekwencje w stanowisku powoda w toku w/w sprawy karnej, ktéry poczqtkowo nie kwestionowal swojej odpowiedzialnosci, wyraza} nawet chef: dobrowolnego poddania sie karze, po czym w toku procesu zmienil zdanie a obecnie domaga sie jak najszybszego wydania wyroku, warunkujac to przy tym, ze ma to byé wyrok uniewinniajacy. Na koniec podniesé rowniez mozna, ze w ocenie Sadu twierdzenia powoda na rozprawie wskazuja na to, ze powodowi w istocie chodzilo o spowodowanie kontroli sprawnosci postepowania w sprawie karnej. Powod stwierdzil bowiem ustosunkowujqc sie do odpowiedzi na pozew, ze nie wiedzia}, ze przysluguje mu prawo do wniesienia skargi na przewlekiosé postepowania, ze wysokosé zadanej kwoty okreslil w ten sposéb, aby sprawe rozpoznawal inny sad niz Sad Rejonowy w G. prowadzqcy jego sprawe karna, czy tez, ze na skutek wniesionego pozwu terminy rozpraw w sprawie karnej zaczely byé czestsze. Jest to dodatkowa okolicznosé wskazujaca na niewykazanie, aby doszlo do naruszenia dobr osobistych powoda, do ktorychjakjuz wyzej wskazano nie zalicza sie prawo do rozpoznania sprawy przez sqd bez nieuzasadnionej zwloki — niezaleznie od tego, ze powéd w toku niniejszej spravvy nie udowodnil, ze postepowanie w sprawie karnej mialo taki charakter — tym bardziej, ze ochrona prawa powoda w tym aspekcie jest W wyżej ustalonym nie kwestionowanym przez powoda stanie faktycznym bezspornyrn okazało się, że powód nie składał skargi na przewlekłość postępowania w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w G. o sygn. akt III K 1o5o/O8. Tymczasem stosownie do art.12 ustawy z dnia 17 czerwca 2oo4r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki ( Dz.U. Nr 179, poz.1843 z późn. zm. ) sąd - uwzględniając skargę - może, na wniosek skarżącego wydać zalecenia co do dalszego postępowania, mające na celu zapobieżenie dalszej przewlekłości oraz zasądzić odpowiednią sumę pieniężną od Skarbu Państwa w wysokości nieprzekraczającej kwoty 10.ooo,oozł. Skarżący, którego skargę uwzględniono, może również - stosownie do art.15 ust.1 wymienionej ustawy - dochodzić w odrębnym postępowaniu od Skarbu Państwa naprawienia szkody vvynikłej ze stwierdzonej przewlekłości. Postanowienie uwzględniające skargę wiąże przy tym wówczas sąd w postępowaniu cywilnym o odszkodowanie lub zadośćuczynienie, co do stwierdzenia przewlekłości postępowania. Z kolei z art.16 wyżej powołanej ustawy wynika, że strona, która nie wniosła skargi na przewlekłość postępowania, może po prawomocnym zakończeniu postępowania dochodzić - na podstawie art. 417 k.c. - naprawienia szkody wynikłej z przewlekłości. Do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie kompetencja do ustalenia, czy doszło do nieuzasadnionej zwłoki, należy zatem do sądu przełożonego nad sądem, w którym toczy się postępowanie ( art. 4 ust. 1 wyżej powołanej ustawy). Natomiast w razie zgłoszenia żądania naprawienia szkody po prawomocnym zakończeniu postępowania w sprawie przez stronę, która nie wniosła skargi na przewlekłość ( wyżej przytoczony art. 16 ustawy ), rzeczą sądu w postępowaniu cywilnym jest także ustalenie, czy doszło do zbędnej zwłoki. Strona, która uważa, że postępowanie sądowe jej dotyczące toczy się przewlekle ma zatem środek ochrony prawnej umożliwiający stwierdzenie tego faktu, wydanie przez sąd rozpoznający skargę na przewlekłość postępowania sądowi prowadzącemu - zdaniem strony przewlekle - sprawę zaleceń co dalszego postępowania, mających na celu zapobieżenie dalszej przewlekłości oraz zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej. Tymczasem nie tylko wbrew temu, że powód nie wniósł takiej skargi w trybie przewidzianym w/w ustawą, ale również wbrew twierdzeniu powoda nie przysługuje mu w ramach odrębnego postępowania roszczenie o zapłatę z tytułu naruszenia dóbr osobistych jako konsekwencja przewlekłe toczącego się postępowania. Prawo do rozpoznania sprawy przez sąd bez nieuzasadnionej zwłoki nie jest bowiem dobrem osobistym. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela w tym zakresie takie stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia z dnia 6 maja 2010r. ( II CSK 640/09, OSN Zbiór Dodatkowy (__.) poz.4 oraz LEX nr 598758 ). Powód nie wykazał natomiast w toku niniejszego postępowania, aby w jakikolwiek inny sposób doszło do naruszenia jego dóbr osobistych. Nie wykazał w tym przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa zezwalających na zastosowanie art. 417 § 1, art. 445 lub art. 448 k.c., w tym w postaci szkody ( krzywdy ) i związku przyczynowego pomiędzy jej powstaniem a przewlekłością, tym bardziej, że jak sam przyznał na rozprawie w konsekwencji już zapadłych przeciwko niemu prawomocnych wyroków karnych termin zakończenia odbywania kary pozbawienia wolności upływa ,,około 2040r.”, a „co najmniej 6 innych postępowań jest jeszcze w toku”. W tej sytuacji trudno dać wiarę twierdzeniom powoda co do tego, że sprawa tocząca się przed Sądem Rejonowym w G. „jest dla niego obciążeniem psychicznym, ponieważ jest niewinny, został w nią wmanewrowany i dopóki nie skończy się ten proces nie zazna spokoju”, mając nadto na uwadze niekonsekwencję w stanowisku powoda w toku w/w sprawy karnej, który początkowo nie kwestionował swojej odpowiedzialności, wyrażał nawet chęć dobrowolnego poddania się karze, po czym w toku procesu zmienił zdanie a obecnie domaga się jak najszybszego wydania wyroku, warunkując to przy tym, że ma to być wyrok uniewinniający. Na koniec podnieść również można, że w ocenie Sądu twierdzenia powoda na rozprawie wskazują na to, że powodowi w istocie chodziło o spowodowanie kontroli sprawności postępowania w sprawie karnej. Powód stwierdził bowiem ustosunkowując się do odpowiedzi na pozew, że nie wiedział, że przysługuje mu prawo do wniesienia skargi na przewlel<łość postępowania, że wysokość żądanej kwoty określił w ten sposób, aby sprawę rozpoznawał inny sąd niż Sąd Rejonowy w G. prowadzący jego sprawę karną, czy też, że na skutek wniesionego pozwu terminy rozpraw w sprawie karnej zaczęły być częstsze. Jest to dodatkowa okoliczność wskazująca na niewykazanie, aby doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda, do których jak już wyżej wskazano nie zalicza się prawo do rozpoznania sprawy przez sąd bez nieuzasadnionej zwłoki - niezależnie od tego, że powód w toku niniejszej sprawy nie udowodnił, że postępowanie w sprawie karnej miało taki charakter - tym bardziej, że ochrona prawa powoda w tym aspekcie jest --- STRONA 5 --- nalezycie zagwarantowana poprzez mozliwosé zlozenia skargi w trybie wyzej powolanej ustawy z dnia 17 czerwca 2o04n Majqc powyzsze ustalenia i rozwazania na uwadze nalezalo oddalié powodztwo 0 zadoséuczynienie wniesione przez powoda w ramach niniejszej sprawy. Jednoczesnie Sad biorac pod uwage sytuacje osobisto—n1ajatkowa powoda na podstawie art.1o2 k.p.c. odstqpii od obciazenia go kosztami zastepstwa procesowego strony pozwanej. należycie zagvvarantowana poprzez możliwość złożenia skargi w trybie wyżej powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004r Mając powyższe ustalenia i rozważania na uwadze należało oddalić powództwo o zadośćuczynienie wniesione przez powoda w ramach niniejszej sprawy. Jednocześnie Sąd biorąc pod uwagę sytuację osobisto-majątkową powoda na podstawie art.1o2 k.p.c. odstąpił od obciążenia go kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej.