Wyrok I C 558/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Opolu I Wy

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 558/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy w Opolu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Beata Hetmańczyk Protokolant: sekr. sądowy Michał Klosa po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2013 r. w Opolu sprawy z powództwa J. M. przeciwko A. P. o ochronę dóbr osobistych I. powództwo oddala; II. kosztami postępowania obciąża powoda w całości i zasądza od powoda J. M. na rzecz pozwanego A. P. kwotę 377 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Na oryginale właściwy podpis Sygn. akt IC 558/12 UZASADNIENIE J. M. w pozwie przeciwko A. P. wniósł o zobowiązanie pozwanego, aby w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku odwołał dotyczące go nieprawdziwe twierdzenia i przeprosił go za nieprawdziwe twierdzenia o tym, że J. M. nie płaci podatku od nieruchomości za odcinek drogi przebiegający przez będące jego własnością nieruchomości oraz nieprawdziwe twierdzenia iż odcinek drogi przebiegający przez nieruchomość będący własnością J. M. stanowi własność Gminy M.. Powód wniósł również o zobowiązanie pozwanego, aby w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku opublikował na swój koszt oświadczenia w poniedziałkowym wydaniu (...) Nowej Trybuny (...), na stronie siódmej, w --- STRONA 2 --- górnej części strony, zajmującej 1/4 tej strony, czcionką o rozmiarze 18 pkt, podpisanego jego imieniem i nazwiskiem o treści: „W związku z opublikowanym w wydaniu (...) Nowej Trybunie (...) z dnia 16 marca 2012r. artykułem „Geodeta się pomylił – właściciel ma kłopoty”, do którego udzieliłem dziennikarzowi tej gazety wywiadu, oświadczam że przepraszam J. M. za naruszenie jego dobrego imienia poprzez posądzenie go o niepłacenie podatku od nieruchomości oraz za nieprawdziwe moje stwierdzenie, że odcinek drogi przebiegający przez nieruchomości będące własnością Pana J. M. stanowią własność Gminy M.”. W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwany udzielając wywiadu gazecie (...) posądził go o niepłacenie podatku od nieruchomości i poświadczył nieprawdę, że odcinek stanowiący drogę w kierunku W. stanowi własność Gminy M.. Powód twierdził, że ten odcinek drogi stanowi jego własność i zawsze płacił należy za nią podatek. Podkreślił, że artykuł naruszył jego dobre imię i cześć, gdyż zachowanie nieposzlakowanej opinii i zaufania zarówno ze strony władz miasta jak i jego mieszkańców oraz sąsiadów jest niezwykle ważne, gdyż prowadzi działalność gospodarczą i funkcjonuje w lokalnej społeczności. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa podnosząc, że powód nie płacił podatku od nieruchomości za ten odcinek drogi (położony na działce nr (...)), który przebiega przez grunty będące własnością gminy M.. Podkreślił również, że toczy się postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, jednak kwestia własności na odcinku działki (...) w ogóle nie dotyczy powoda. W toku prac geodezyjnych wyniknęła jedynie kontrowersja co do przysługiwania prawa własności Gminie M. lub Skarbowi Państwa na skrzyżowaniu cieku wodnego M. z publiczną drogą dojazdową do W.. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Nowa Trybuna (...) w artykule opublikowanym w dniu 26.03.2012r. opisała zarzuty powoda odnośnie prawidłowości wytyczenia i podziału jego działek położonych koło przysiółka W., w którym powód wypowiedział się również, że gminna droga prowadząca do W. biegnie jego zdaniem przez jego ziemię. W artykule została również przytoczona wypowiedź pozwanego – A. P., wójta Murowa, który stwierdził „To kłamstwo /…/ Pan J. M. nigdy nie płacił podatku za ten odcinek. Ta droga z całą pewnością należy do gminy. Przeszła na jej własność w styczniu 1999 roku. Być może geodeci popełnili w tej sprawie jakieś błędy, ale będą one usunięte. A w urzędzie wojewódzkim zapewniono mnie właśnie, że sporna droga z pewnością będzie wyłączona z posiadłości pana M..” Pozwany nie autoryzował tego wywiadu. dowód: artykuł prasowy w (...) k. 8, zeznania pozwanego – zapis e-protokołu rozprawy z dnia 12.02.2013r. Sporny odcinek drogi przebiega przez działkę oznaczoną nr (...) k.m.8. i graniczy z nieruchomością powoda oznaczoną nr 201. Na podstawie opracowania geodezyjnego i kartograficznego działka nr (...) k. m. 8 uległa podziałowi i po podziale w ewidencji gruntów zostały z niej wydzielone działki nr (...). Z działką nr (...) sąsiaduje działka nr (...). Podział działki (...) został zniesiony. dowód: mapa ewidencyjna – k. 8,43, pisma Starostwa Powiatowego w O. z dnia 28.04.2011r. - k.28 oraz z dnia 25.01.2012r. – k. 30, zawiadomienie o zmianie z 31.01.2012r. – k. 32, zeznania stron– zapis e-protokołu rozprawy z dnia 12.02.2013r. Własność i położenie działki (...) na granicy z działką (...) jest sporna. --- STRONA 3 --- Minister Administracji i Cyfryzacji decyzją nr 40 z dnia 21.01.2013r. znak (...)757-1-337/12/13/MKuc stwierdził nieważność decyzji Wojewody (...) z dnia 17.09.1991r. znak G.IV- (...) w części dotyczącej stwierdzenia nabycia przez gminę M. z mocy prawa, nieodpłatnie własności nieruchomości państwowej położonej w obrębie S. gmina M., jako działka nr (...). dowód: pisma Wojewody (...) z 7.03.2012r. – k. 12, z dnia 28.11.2011r. – k. 14, zawiadomienie z 4.04.2012r. – k. 25, pisma Starosty (...) z 21.08.2012r. – k. 26, z 25.05.2012r. – k. 27, z 18.04.2012r. – k. 29, decyzja Wojewody (...) z 17.09.1991r. – k. 38-42, pismo Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji z 11.02.2013r. Powód w 2009r. nabył nieruchomości położone w S. od brata. dowód: zeznania powoda – zapis e-protokołu rozprawy z dnia 12.02.2013r. W księdze wieczystej nr KW (...) prowadzonej dla działki nr (...) powód nie jest wymieniony jako właściciel działki nr (...). dowód: odpisy z ksiąg wieczystych k. 63-68, 72-84 Powód w latach 2010 – 2012 zgłosił do opodatkowania grunty położone m. in. w S. stanowiące działki oznaczone nr (...). Powierzchnia działki nr (...) od której naliczono powodowi podatek wynosi 3.166m 2 . Granica działki przebiega na styku z drogą, tj. na granicy z działką (...) ( (...)). Powód nigdy nie został obciążony obowiązkiem zapłaty za działkę nr (...). Powód nie zgłosił tej działki jako podstawy opodatkowania. Położenie spornej drogi na działce nr (...) nie zmieniło się od ok. 18 lat. dowód: decyzja podatkowa z 24.05.2011r. – k. 10, pismo wójta gminy M. z 30.03.2012r. – k. 11, zeznania pozwanego – zapis e-protokołu rozprawy z dnia 12.02.2013r. Pismem z dnia 11.05.2012r. powód wezwał pozwanego do dobrowolnego usunięcia skutków naruszeń dóbr osobistych poprzez złożenie oświadczenia i zapłatę sumy pieniężnej tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. dowód: wezwanie z 11.05.2012r. – k. 15 Po publikacji artykułu powód spotyka się niechętnymi reakcjami niektórych mieszkańców. Został ukarany za zablokowanie tej drogi piaskiem. dowód: zeznania powoda – zapis e-protokołu rozprawy z dnia 12.02.2013r. Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. --- STRONA 4 --- Powód dochodził ochrony swoich dóbr osobistych, które w jego ocenie naruszyła wypowiedź pozwanego przytoczona w artykule opublikowanym w Nowej Trybunie (...) w dniu 26.03.2012r. Z treści art. 24 Kodeksu cywilnego wynika jednoznacznie, iż ochrona dóbr osobistych przysługuje jedynie przed działaniem bezprawnym. Przesłanka bezprawności działania jest przesłanką konieczną do udzielenia ochrony o charakterze niemajątkowym. Ustawodawca w art.24 §1 kc wprowadził zasadę domniemania bezprawności i że to pozwany w procesie o ochronę dóbr osobistych ma obowiązek wykazania istnienia okoliczności usprawiedliwiających to działanie, a więc wyłączających bezprawność. Na żądającym ochrony ciąży jedynie dowód , że dobro osobiste zostało naruszone lub zagrożone. W ocenie Sądu, z przeprowadzonego postępowania dowodowego nie wynika by pozwany mówiąc iż powód nie płaci i nie płacił podatku za działki nr (...), po których biegnie droga, działał w sposób bezprawny. Wprawdzie użyte przez niego sformułowanie „to kłamstwo” mogło budzić sprzeciw powoda, który poprzez wykonywaną działalność czuje się osobą publiczną i dla którego nieposzlakowana opinia ma istotne znaczenie, to jednak pozwany używając tego sformułowania w nieautoryzowanym wywiadzie opierał się na prawdziwych informacjach. Z dołączonego do akt sprawy pisma wójta z dnia 30.03.2012r. wynika że powód nigdy nie został obciążony obowiązkiem zapłaty za działkę nr (...). Z kolei z odpisów ksiąg wieczystych wynika, że działka (...) nigdy nie stanowiła własności powoda. Z przeprowadzonego postępowania wynika również, że stan prawny działki, jak i jej powierzchnia są źródłem wieloletniego konfliktu, który nie został zakończony. Nie ma to jednak istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie, ponieważ z zeznań pozwanego, potwierdzonych wspomnianym już pismem z dnia 30.03. 2012r. przedłożonym przez powoda, wynika że powód płacił tylko za działkę nr (...) do granicy z drogą. W tej sytuacji wypowiedź pozwanego, który poprzez użycie wyrażenia „to kłamstwo” zaprzeczył treściom podanym przez powoda nie stanowiła naruszenia jego dóbr osobistych. Także podana przez niego informacja dotycząca własności działki (...) była zgodna z ówczesnym i aktualnym stanem prawnym, a który wynika z treści księgi wieczystej. Powód nigdy nie został ujawniony jako właściciel działki nr (...). Treści zapisane w księgach wieczystych korzystają z domniemania ich zgodności z prawem. W tej sytuacji Sąd uznał, że powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, dlatego na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia art. 98 kpc.