Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
nakazuje pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Sąd Okręgowy W Bydgoszczy kwotę 1.058,40 (jeden tysiąc pięćdziesiąt osiem 40/100) złotych tytułem cześci opłaty od pozwu i kosztów biegłych, pozostałymi kosztami sądowymi, od któiych powódka była zwolniona obciąża Skarb Państwa.
--- STRONA 2 ---
sygn. akt: I C 550/09 Uzasadnienie P0WÓd1<fl, wniosła o zasądzenie od pozwanej AW na swoją rzecz kwoty 150000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomoc- nienia się wyroku tytułem zadośćuczynienia za skutki występku z dnia 14 czerwca 2005 roku. Ponadto wniosła o ustalenie, że pozwana odpowiada :względem jej za ewentualne przyszłe następstwa zdarzenia oraz o zasądzenie od pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniuicpiowóidkasiipodaiła, w dniu 14 czerwca 2005 roku pozwana jako nieuprawniony lekarz ;weteryniarii przeprowadziła w sposób" błędny badanie mięsa dzika i wydała ocenę,że smięsossitojeisitsszdatne do spożycia. Powódka spożyła wskazane mięso i zaraziła się włośniern*(włoiśnicą). Powyższa okoliczność została potwierdzona wyrokiem Sądu Rejonowegoę dnia 20 marca 2006 roku. Na skutek zarażenia powódka prztebywałaętilißiisędinicwi szpitalu „zakaźnym w'Bydgoszczy, gdzie miała wysoką go- rączkę ci oldcziuwała'Ÿsilny*:bó1i.ÍŸPówiódka wsikazała, żedo" końca ,życia będzie musiała prze- bywać pod ękontrolą" ststreisi, bowiem każda choroba wywołuje w niej niepokój, czy przypadkiernnie jest ona następstwem zakażenia włośnicą. Krętki wło- śnicy rozsiały się po całyrn"ciele powódki, odkładając się wmięśniach. W związku z czym, w ocenie powódki,znie da sięęprzewidzieć czy wkrętki, które zagnieździły się w mięśniu sercowym będą rniałyiiśwpiływ inajego funkcjonowanie. Zdaniemcłtpowódki żądana kwota nie jest wygórowana,albowiem'zakażenie ma charakter trwały, ra »ponadto jego skutków przewidzieć nie można. ; t W odpowiedzi "nasspozew pozwana wniosła toictioiddaleniieti powództwa w całości oraz o zasądzenie od powódki na jej rzecz kosztów procesu, kosztów zastępstwa proce- sowego według norm przepisanych. p W uzasadnieniu pozwana przyznała, że na swyraźnąfprośbę dokonała badania próbki mięsa dzika, które zostało przez niego przywiezione. Stwierdziła, że po» brana próbka nie ma włośni, jednocześnie zastrzegając, że niezależnie od tego winien zbadać to mięso wyznaczony lekarz weterynarii, gdyż ona nie przeprowadzała takich ba- dań od wielu lat. Pozwana ma wątpliwości czy jdokonał badania całej partii mię- 1
--- STRONA 3 ---
sa, albowiem do niej przywiózł mały jego wycinek. _jednocześnie oświadczyła, że swoim działaniem nie doprowadziła do zarażenia powódki włośniem krętym. Stroną pozwaną w niniejszym procesie winien być ] który przekazał do spożycia powódce zarażone mięso dzika. W ocenie pozwanej, pomiędzy jej działaniem a faktem zarażenia nie zacho-‹ dzi związek przyczynowy. Sąd ustaliå C0 następuje: W dniu 14 czerwca 2005 roku w sŻpozwana,i" jako lekarz weterynarii nieuprawniony do badania mięsa, przeprowadziła badanie dostarczonej przez róbki mięsa dzika i nie kierując zgodnie z przepisami ustawy o wymaganiach weterynaryjnych dla produktów pochodzenia zwierzęcego do organu właściwego do przeprowadzenia takich badań, sama wydała ocenę, iż mięso dzika jest zdatne do spożycia w wyniku czego nieumyślnie spowodowała naruszenie czynności ciała w postaci zarażenia włośniem krętym między innymi powódki P K Pozwana poinformowała _jedzenie ma stosownychtuprtawnień,'"jesdnakże na usilną jego prośbę zgodziła się przeprowadzićPøyvyaszabaaama. - D022/ód.' 22)/rozé Sądu Rfybnøwegot tydz:/PWWŻĘtsi¿¿'1zż`¿zię30.i0i3.2006 ro/ez, g/(gz. akt: VK 47/06 / Ê. 7/,' J fąeąøzanzkz ƒzz/z`ad/ea )é.8'5-852)/,' fčeznanzkz ;'22/zizdzécz ze 851»-86/,ąeąmzrzza .ru/zad/êa ÊŁ86-86v/,'zeąnanzkz fu/z`‹:za'„êa H //Ê 970-98/,zeşnaflza rz/zad/łaa /ž2.98z»-99/,' zefiąmzfizisz poz:/ădśz K /a.162z›-164/,- ş.‹.ą„a„z'apagaa„g' /a.154-165/. W dniu 16 lipca 2005 rokupowódka z wysoką gorączka trafiła do Wojewódzkiego Szpitala Obserwacyjno-Zakaźnego wt Około trzy tygodnie wcześniej spożyła zakażone mięso dzika. Po przeprowadzonych badaniach stwierdzono u niej włośnicę, w związku z czym wdrożono odpowiednie leczenie farmakologiczne. Odczuwała wówczas bóle rnięśni, które ustały po około 10 dniach. Powódka opuściła szpital w dniu 2 sierpnia 2005 roku. Choroba ustąpiła. D02:/ăd: zéarta z`zfi:'M2z:zgy`na /ecąenzkz .fąpz'z*a/nego / zé.9/,' şaznaaz`a powód/ei /zé.762z1-764/. 2
--- STRONA 4 ---
Po opuszczeniu szpitala powódka skarżyła się na niewielkie bóle mięśni po wysiłki. Obecnie przebyta włośnica manifestuje się nieznacznym, powoli ustępującym osłabieniem siły mięśniowej, która nie wymaga leczenia. D022/dd." cpz'fzz`a !øz`ągłąg0 rądoa/ago fg dąz'edzz`1y) chorób zazéafćfg/c/9 /81%. med. E / /ta. 744- 746/; Zeąnafzzkz powódka' Ki /Ê.-S7 620- 7 64/ . 7 Powódka zwróciła się do pozwanej z propozycją polubownego załatwienia sprawy. W odpowiedzi pozwana stwierdziła, że roszczenie powódki jest przedawnione. Q_Q„22¿0Ĺ__d.° pzlfmo powód/ez' ą dmkz 25. 09.2009 roku / ze. 7 0/,' Parma pozwany' ą dzia 05. 70.2009 ro/ea /Ä-2. 7 7/. Powyższy stanffaktyczny :Sąd ustalił w oparciu o przedstawione przez strony do- kumenty, zeznania świadkóworaz stron postępowania, a także na podstawie opinii biegłej sądowej z dziedziny chorób Ÿzakałźnychí lek.“med.fEii. W S Sąd uznał za iwiarygoidnieiisidowody fz cdokurnełntówęzebrane w sprawie, albowiem zo- stały sporządzone wewłašciwej formie,'przewidzianej dla tego typu dokumentów. Były przejrzyste i jasne. Ich autentyczność nie budziła wątpliwości Sądu. Sąd dał wiarę zeznzmom D w zakresie dotyczącym przyjazdu do przychodni pozwanej celem zbadania wycinka mięsa dzika. _jak wynika z zeznań tych świadków jnalegał, aby pozwana-zbadała próbkęłmięsa,Fmirno poinformowania go o tym, że nie posiada stosownych uprawnień. W końcu pozwana wykonała badanie wydając ustną opinię, że mięso nie jest zakażone włośniem krętym. Co do przytaczanych szczegółów rozmowy tzpozwaną odnośnie przeprowadzenia badania, Sąd za- chował ostrożność przy ocenie zeznań świadków, mając na uwadze fakt znacznego upły- wu czasu od tego zdarzenia. jako prawdziwe Sąd ocenił zeznania świadka który jakobiegły sądowy sporządził opinię w postępowaniu karnym o sygn. akt: V K 41/ 06. Świadek ten podtrzymał treść sporządzonej wówczas opinii, jednakże jego zeznania miały charakter drugorzędny dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. 3
--- STRONA 5 ---
Sąd przyznał walor wiarygodności zeznaniom oceniając je jako jasne, logiczne i konsekwentne. Świadek ten podał, iż pobrał próbkę mięsa upolowanego dzika i zawiózł ją do pozwanej celem jego zbadania. Następnie przedstawił przebieg zakażenia włośniem krętym, któremu sam uległ. jego zeznania nie budziły wąt- pliwości Sądu. Sąd dał wiarę zeznaniom powódki K t albowiem korespondowały one z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Ponadto powódka przedstawiłaobjawy oraz przebieg leczenia po spożyciu zakażonego mięsa dzika. jej ze- znania nie budziły wątpliwości Sądu. jako prawdziwe Sąd ocenił zeznania pozwanej A która stwierdzi- ła, iż mirno braku stosownych uprawnień przeprowadziła badanie próbki mięsa dostar- czonej przez j. ejzeznania były zgodnie z twierdzeniami świadków powoła- nych w sprawie. Ponadto pozwana podała, że etyka lekarska nakazywała jej przeprowa- dzić powyższe badanie, co w ocenie Sądu nie zasługiwało na wiarę z racji braku upraw- nień w tym zakresie. Sąd w swojej ocenie oparł się na w pełni wiarygodnej i budzącej zastrzeżeń opinii sporządzonej przez biegłą sądową z dziedziny chorób zakaźnych lek. med. -Wnioski opinii były jasne i logiczne. Treść opinii oparta została na badaniu po- wódki i szerokim materiale dowodowym, przy czym opinię sporządzono zgodnie z zasa- dami fachowej wiedzy i doświadczenia. Wskazane wyżej względy przemawiają za wiary- godnością opinii, z której wynika, że powódka przebyła lekką postać włośnicy bez nieko- rzystnych następstw tej choroby. Opinia sporządzona przez biegłą sądową dziedziny chorób zakaźnych w sposób jednoznaczny pozwoliła ustalić związek przyczynowo- skutkowy pomiędzy błędnym wynikiem badania mięsa, a doznanym przez powódkę uszczerbkiem na zdrowiu. Sądzważył,co następuje: jak wynika z twierdzeń przytoczonych w pozwie, żądanie powódki należało oprzeć na treści art. 445 § 1 kc. Przepis ten w nawiązaniu do art. 444 kc, stanowi, że sąd może przyznać poszkodowanemu w razie uszkodzenia ciała i wywołania rozstroju zdrowia od- powiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. W 4
--- STRONA 6 ---
Krzywdę, czyli szkodę niemajątkową, ujmować należy jako cierpienia fizyczne, a więc ból i inne dolegliwości, oraz jako cierpienia psychiczne, to jest ujemne uczucia prze- żywane w związku z cierpieniarni fizycznymi. Zadośćuczynienie pełni funkcję kompensacyjną, przyznana bowiem suma pienięż- na ma stanowić przybliżony ekwiwalent poniesionej szkody niemajątkowej. Celem tego świadczenia jest przede wszystkim złagodzenie cierpień fizycznych i psychicznych, jed- nakże jego wysokość nie może być dowolna. Określenie sumy odpowiedniej w rozumie- niu art. 445 § 1 kc, nie może następować wyłącznie według uznania sędziowskiego. Pra- widłowe ustalenie tej kwoty wymaga uwzględnienia całokształtu okoliczności sprawy, rozważanych indywidualnie w związku z konkretną osobą pokrzywdzonego, w szczegól- ności rozmiaru krzywdy, rodzaju i stopnia natężenia powyższych cierpień oraz skutków uszczerbku zdrowia na przyszłość. Zespół tych okoliczności stanowi podstawę faktyczną określenia zadośćuczynienia, zarówno przy precyzowaniu żądania przez poszkodowanego, jak i przy wyrokowaniu (wyra/Ê Sądu Apežugyuego zu Gduržrzéu ą dužu 37. 72.2070 2"., Hi /LPu 27/ 70, POSAG 2077, ą. 7, poz. 5 7,' uyroze Sądu Nu/ug)/żrąjego są dniu 26.77.2009 r., IH CSK 62/ 09, LEX ur 738354,' ug/rak Sądu Nqz/'ug/żrfqego ą dniu 29. 70.2008 1"., I CSK 243/ 08, LEX ur 590267,' wyrok Sądu Apelugyuego zu Poąuuužu są dužu 08.02.2006 r., I/lCu 773 7/ 05, LEX ur 794522). W niniejszej sprawie rzeczą Sądu było ustalenie następstw dla powódki wynikają- cych z zarażenia włośniem krętym po spożyciu rnięsa dzika zbadanego przez pozwaną, która nie miała wymaganych uprawnień do przeprowadzenia tej czynności oraz określe- nie, jaka kwota zadośćuczynienia będzie „odpowiednia” w rozumieniu art. 445 § 1 kc. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż niewątpliwie pozwana nie powinna wy- konywać badania próbki mięsa dzika przywiezionej do jej gabinetu przez ji wy- dawać na tej podstawie oceny, że mięso to jest zdatne do spożycia. Pozwana jako lekarz weterynarii nie miała stosownych uprawnień do przeprowadzenia takiego badania. Za ten czyn została skazana wyrokiem Sądu Rejonowego w Zz dnia 20 marca 2006 roku w sprawie o sygn. akt: V K 41 /06. Tym samym wyrokiem skazany został j który przekazał do spożycia mięso przebadane przez pozwaną, a nie przez uprawnionego leka- rza weterynarii. Zgodnie zaś z art. 11 kpc ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postę- powaniu cywilnym. jednocześnie wskazać należy, że j zmarł przed wszczęciem 5
--- STRONA 7 ---
niniejszego postępowania. Zatem podstawą odpowiedzialności pozwanej, zgodnie z art. 415 kc, jest adekwatny związek przyczynowy pomiędzy wykonaniem przez nią badania próbki mięsa dzika i oceną, że nie jest ono zakażone, a szkodą w postaci zarażenia po- wódki włośniem krętym po spożyciu tego mięsa, jak również wina pozwanej mająca cha- rakter winy nieumyślnej pod postacią niedbalstwa. ę Objawy chorobowe ujawniły się u powódki po około 21 dniach od spożycia zaka- żonego mięsa. Wówczas wystąpiła u niej wysoka gorączka i obrzęk powiek. W związku z faktem wystąpienia podobnych objawów u innych członków rodziny, została skierowana do Wojewódzkiego Szpitala Obserwacyjno-Zakaźnego w , gdzie przebywała 18 dni. W szpitalu odczuwała silne bóle mięśni, które po około 10 dniach ustąpiły. Po opuszczeniu placówki służby zdrowia powódka skarżyła się na niewielkie bóle mięśniowe, › szczególnie łydek po długotrwałym chodzeniu. jak wynika z treści opinii biegłej sądowej z dziedziny chorób zakaźnych lek. med. którą Sąd w pełni podziela, powódka przebyła lekką postać włośnicy, która obecnie manifestuje się nieznacznym osłabieniem siły mięśniowej, co nie wymaga leczenia i ustępuje samoistnie. Dolegliwości towarzyszące włośnicy nie powinny mieć rniejsca w przebiegu innych chorób. Niewątpliwie w czasie choroby powódka doznała uszczerbku na zdrowiu, jednakże nie był to uszczerbek trwały. Ból mięśni, który wystąpił w szpitalu, był w subiektywnym odczuciu powódki silny, lecz stosunkowo krótkotrwały, bowiem ustąpił po około 10 dniach. Włośnica nie jest chorobą przewlekła, nie ma możli- wości wznowy czy też ponownego rozsiewu larw. Powódka opuściła szpital po 18 dniach hospitalizacji w ogólnym stanie dobrym, bez leczenia farmakologicznego. Później odczu- wała jedynie niewielkie pobolewania mięśni, które z biegiem czasu winny ustąpić. Oprócz tej nieznacznej dolegliwości brak innych następstw przebytej włośnicy. Zatem, ocenie Sądu, stopień natężenia cierpień fizycznych i psychicznych powódki był niewielki. Obec- nie powódka odczuwa dyskomfort psychiczny wyrażający się świadomością posiadania w mięśniach zwapnionej, martwej populacji włośni. jednakże rozmiar niewątpliwej krzywdy nie uzasadniał zasądzenia na jej rzecz dochodzonej kwoty 150000 zł. Argumentem mają- cym przemawiać za zasądzeniem powyższej kwoty z pewnością nie jest fakt zasądzania przez sądy stosunkowo wysokich kwot zadośćuczynienia w innych sprawach przytoczo- nych przez powódkę w uzasadnieniu pozwu, bowiem każdy przypadek winien być oce- niany indywidualnie. 6
--- STRONA 8 ---
Mając powyższe na uwadze, doznane przez powódkę cierpienia natury fizycznej i psychicznej o nieznacznym natężeniu i niewielkich rozmiarach oraz aktualny stan jej zdrowia, Sąd uznał, iż kwota 20000 zł zadośćuczynienia będzie kwotą odpowiednią w rozumieniu art. 445 § 1 kc za doznaną krzywdę w niniejszej sprawie. Kwota ta realizuje kompensacyjną funkcję zadośćuczynienia. jej wysokość stanowi przybliżony ekwiwalent poniesionej przez powódkę szkody niemajątkowej. Z uwagi na fakt braku możliwości wznowienia aktywności larw włośnia krętego, Sąd nie przychylił się do żądania ustalenia odpowiedzialności pozwanej za ewentualne przyszłe następstwa włośnicy. jak już wspomniano wyżej, brak u powódki niekorzystnych następstw zakażenia, a ponadto nie ma podstaw do przyjęcia, że dolegliwości związane z włośnicąw przyszłości wpłyną negatywnie na przebieg innych chorób. Zatem Sąd na podstawie art. 445 § 1 kc zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 20000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10 października 2009 roku do dnia za- płaty (punkt 1 wyroku). W pozostałej części Sąd oddalił powództwo (punkt 2 wyroku). Postanowieniem z dnia 2 marca 2010 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy zwolnił powódkę od kosztów sądowych w całości. Zwolnienie powódki od kosztów sądowych nie zwalnia jej z obowiązku uiszczenia kosztów procesu, co wynika wprost z art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2005 Nr 167, poz. 1398).Powódka przegrała sprawę w 87%. Zatem, po zastosowaniu zasady stosunko- we rozdzielenia kosztów procesu przewidzianej w art. 100kpc, Sąd na podstawie tego przepisu i § 6 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez 'Skarb Pań- stwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002, Nr 163, poz. 1349) zasądził od powódki na rzecz pozwanej zwrot kosztów procesu w wysokości 3096 zł (punkt 3 wyroku). Na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2005 r., Nr 167, poz. 1398 ze zm.) Sąd nakazał pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Bydgoszczy kwotę 1058,40 zł tytułem części opłaty od pozwu i kosztów biegłych (punkt 4 wyroku). 7
--- STRONA 9 ---
Sąd na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych pozostałymi kosztami sądowymi, od których powódka była zwolniona, obciążył Skarb Państwa (punkt 5 wyroku). \
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Okręgowy W Bydgoszczy kwotę 1.058#I C 550/09 Uzasadnienie P0WÓd1#art. 445 § 1 kc.#art. 444 kc#art. 445 § 1 kc#art. 11 kpc#art. 415 kc#art. 108 ustawy#art. 113 ust. 1 ustawy