Postanowienie I C 544110

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 544110 ~ Na pndsterwie ustawy 2 data 6.09.2001 r. =1 dosltwie WYROK do iniormacji pL.'~b1|c?.|1ci Dz. U. 112 puz. 1198 z pdin. zm. priskfiiano informacie publicznq w Iormie . ' dokumsntu 1:111 w formie przetworzonei VV IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ  ‘ 0 nazwisku wnioskodawcy ................. adres '.aneoskudawcy Dnia 3 lipca 2012 r. S351 Okrqgowy W Warszawie Wydzizfl I Cywilny W SkJIflC1Zi6 nastgpqiapym: . Przewodniczqcy SSO Grzegorz "IE/lifiski Protokolant Magdalena Wojturska po rozpoznaniu W dniu 20 Czerwca 2012 r. W Warszawie na rozprawie sprawy z powédztwa A. K. przeciwko Ska rb0Wi Pafistwa — Prezesowi Sqdu Okrcggowego W R. 0 za.p1atQ kwoty 76 000 Z1 oraz 0 nakazanie pozwanemu Skarbowi Pafistwa — Prezésowi Sqdu Okrqgowego W R. podjqgcia dziaiafl W kierunku udzieienia przerwy W odbywaniu kary pozbawienia wolnoéci na okres 6 — ciu miesirgcy cclem zaj Q6121. S1Q gospodarstwem rolnym . 1) powédztwo oddala; _ 2) zasqdza 0d A. K. na rzecz Skarbu_ Pafistwa.  Prokuratorii Generahlej Skarbu Paflstwa kW0tQ 3 600 Z1 (trzy tysiqce szeééset 2.1) tytuiem zwrotu kosztéw postegpowania. ' UZASADN IEN IE Pozwem z dnia 25 maja 2010 roku skierowanym przeciwko Skarb0wiPaI'1stWa — Prezesowi Sqdu Okrqgowego W R.A. K.Wnic'>s1 0 zasqdzenie kwoty 76 000 z10tych Wraz Z ustawowymi odsetkami od dnia Wydania Wyroku do dnia zaphaty oraz 0 nakazanie pozwanemu pocljqcia dzialrafi W kierunku udzielenia przerwy w odbywaniu katy pozbawienia Wolnoéci na okres 6ciu miesiqcy celem zaj :';cia_ sir; gospodarstwem rolnym oraz ZflS8g11Z8ni6 kosztéw procesu. W uzasaclnieniu powéd WSk&Zfl1', ii jest W1a§cicie1en1. gospoclarstwa W miejscowoéci (...), W ktérym to gospodarstwie wysta,pi1y powazne zniszczenia W postaci m. in. zalanych piwnic, przeciekaj qcego dachu, popqkanych écian W Wiacic, ktére to straty powéd wycenfi na kwoteg 300 000 2%. W zwiqzku Z powyzszym A. K.wyj a§.ni%, Ze z102y1 Wniosek do Saglu O1<rQg0Weg0 W R.0 udzielenie przerwy W odbywaniu kary pozbawienia Wolnoéci W celu zabezpieczenia gospodarstwa, ale Sad odméwfl mu uclzielenia tej przerwy, czym W ocenie powoda naruszyi zaréwno przepisy art. 2,7, 21 ust. 1 i 45 ust. 1 Konstytucji oraz art. 8 Europejskiej K0nWencjiP1"aW Czlowieka i art. 1 Protokuhl nr 1 tej Konwencji. Dlatego tez powéd Wystqpfl z niniejszym pozwem. W dniu I7 stycznia 2012 1'. do akt sprawy wpiynqka pismo A. K., W ktérym domagal sic; on przeprowadzenia clowodu ze wskazanych akl; spraw, Wskazujqc, i2 jest to rozszerzenie pozwu. V1/Tzywany do sprecyzowania tego Wniosku, pomirno upiywu zakreélonego W tym celu tenninu nie uczynii tego. W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb _Pafistwa, w imieniu ktérego dziaiaia Prezes Sqdu Okirqgowego w R.v"nosii 0 oddalenie powédztwa w ca10é.ci oraz 0 zasqdzenie zwrotu kosztéw postqpowania, w tym kosztéw zastqpstwa procesowego na rzecz Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Generalnej wedlug norm przepisanych. Swoje stanowisko strona pozwana motywowala tym, Ze ' _ postanowienie Sqdu Okrcggowego w R., z ktérego powéd wywodzi odpowiedzialnoéé Skarbu Pafistwa, zosta1o pocldane kontroli instancyjnsj. Sa_d Apelacyjny W L. utrzy1na}wm0cy postanowienie Sqdu Okrqgowego w R., uznaj qc i2 Sqd Olcrqgowy zasadnie uzna1, ii po stronie A. K.nie zachodzily przeslanki przelnawiajqce za udzieleniem przerwy w wykonaniu kary p0zbaWienia Wolnoéci. Strona pozwana Wskazaia, Ze powéd nie Wykaza1Zad_nej z przeskinek warunkuj a_cych przyznanie H111 zadoééuczyllienia na podstawie a.11.'23 i 24 Kodeksu cywilnego w zw. z E11. 448 tego Kbdeksu, ani odszkodowania w oparciu 0 art. 417 I § 2 k. c. _ Na podstawie materialu dowodowego przedstawionego przez strony Sqd Okrggowy ustalil nastgpujqcy stan faktyczny: _ W dniu 28 grudnia 2009 r. odbywaj atcy karq pozbawienia wolnoéci m. in w wymiarze 5 i 9 lat A. K.Wni6s10 uclzielenie mu przerwy W odbywaniu kary pozbawienia wolnoéci na okres 6 miesiegcy W uwagi na to, ze jego gospodarstwo znaj duj ace sis; W miej scowoéci J.poz0staWi0ne jest bez opieki i nalezytego zabezpieczcnia. Postanowieniem z clnia 10 mama 2010 roku (sygn. akt III Kow 3006.109) Sqcl Okrqgowy W R.0clrnéWi1 skazanemu A. K.udzie1enia przerwy W oclbywaniu kaly 9 lat pozbawienia wolnoéci orzeczonej wy'r0l<iern Sqdu Okrqgowego W R.z dnia 15 lutego 2006 r0ku, sygn. akt II K 134104. POWy2sze ' rozstrzygniqcie z0sta10 zaskarzone przez A. K.stos0Wnym zaialeniem, co jednak nie doprowadzihfi do jego uchylenia Iub zmiapy  --- STRONA 2 --- postanowieniem z dnia 12 maja 2010 roku (sygn. II AKZW 333110) Sqd Apelacyjny W L.ut1‘zyma1 W mocy zaskarione postanowienie, W uzasaclnieniu o1‘zeczoni_2_1 Wskazujag: i2 gospodarstwo rolne powoda jest niewielkie i sporadycznie doglqda je brat A. K.. Nadto Sod Apelacyj ny zwrécii uwagq, i2 od 2002 roku, od kiecly osadzony odb}/Wa karq pozbawienia Wolnoéci, nikt sic; tyrn gospodarstwem nio zajmoWa1 W zwizgzku z czym trudno przyjqé, by po up};/Wie 8 lat zaistnizfia nagha koniecznoéé opieki nad tym gospodarstwem (powyzsze okolicznoéci ustalono na podstawie dokumentdw znaj dujqcych siq W zaiapzonych aktach S8L(IOW'}/Ch Sqdu Olcrqggowego W R.o sygn. III Kow 3006109  postanowienia Sqclu Okrogowego W R.1<arta 13 tych akt; postanowienie Sqdu Apelacyjnego W L. karta 54tyc11 akt). A. I<Z.podejmoWa1 rowniez inne dzia1ania l.lk1€1'11I1l<OWElI16 na opuszczenie zaldadu karnego W celu zaj Qcia sio gospodarstwem rolnym, ktérego jest W1aécicielem. Wniosek 0 udzielonic 6 miesiqcy przerwy W Wykonaniu kary pozbawienia Wolnoéci skiraclal juz' W dniu 16 listopada 2007 12, uzasadniaj qc to potrzebq zabezpieczenia gospoclarstwa rohiego. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007 r. (sygn. akt III Kow 397107 pr) Sqci Oknggowy W S.odm6wi1ska.zanemu A. I<L.uclzielenia przerwy W odbywaniu kary pozbawienia Wolnoslci. Zazalenie A. K.na to postanowienie 1'6Wni<32 nie z0sta1o uwzglqdnione (postanowienie Sqdu Apelacyjnego W L.z dnia 5 marca 2008 r.). W dniu 7 kwietnia 2008 roku A. K.z102y1Wniosek 0 udzielnie przepustki na dokonanie prac W swoim gospodarstwie, ale Sqdzia Penitencjamy Sqdu Okrqgowego w S.zarza_dzeniem z dnia 11 kwietnia 2008 roku (sygn. akt 111 Pen 109/08) wniosku nie uwzglqdnih Nastqpny Wniosek 0 udzielenie 6 miesigcznej przerwy W odbywaniu kary pozbawienia Wolnoéci A. K.z%o2y1 w dniu 8 maja 2008 roku, z0sta1 on zarzqclzeniern z dnia 20 maja 2008 roku (sygn. akt III Kow 178108 pr) pozostawiony bsz rozpoznania, albowiem Wniosek ten zostai uznany za oparty na tych samych podstawach faktycznych, co Wniosek rozpoznany W sprawie Ill Kow 397107‘ pr. W zwiqzku z powyzszym rozstrzygniqciem A. I<1.wni<Es1 skargq na Wslcazane zarzqdzenie, ale postanowienism Z dnia 23 czerwca 2008 roku (sygn. akt III Kow 205/08 sk) Sqd Olcrggowy W S.utrzym 211 W mocy zaskarzone zarzqdzenie. Nastqpny Wniosek 0 udzielenie przerwy W karze — réwnicz uargumentowany poixzebq zajgcia sio gospodarstwem rolnym  zosta1z1oZony przez A. K.W dniu 21 kwietnia 201 1 roku. W toku tak zainicjowanego postegpowania Said zW'r6ci% sir; m. in. do Zespohl Kuratorskiej Siuzby SQd0\V6j ds. kamycll przy Sqdzie Raj onowym W G.(n1iejsce po10Zenia gospodarstwa rolnego), skqd otrzyma1 m. in. informacjeg, i2 skazany przed osadzeniem nie prac0Wa1 W swbim gospodarstwie rolnyrn i nie zajmowal sit; pielognacjq sadu. Ostatecznie postanowieniem Z dnia 12 paidziernika 2011 roku (sygn. akt 111 Kow 122711 1 pr) Sqd Okrogowy W S.oclm6WiI skazanemu udzielenia przcrwy w karze, zaé Sqd Apelacyjny W L.orzec2eniem z dnia 7 grudnia 201 1 r. (sygn. akt II AKZW 1239111) utrzymai W mocy zaskarzone postanowienie. Z Wniosku A. K.toozy1o sio takie postqpowanie o ustanowienie kuratora sqdowego W celu pomocy W nadzorowaniu opieki nad jego posesj Q. Postanowioniem z dnia 26 paidziernika 2011 r. (sygn. akt 111 Kow 1226111) postopowanie jednak umorzono, Wskazlljqc W uzasadnieiliu, ii brak jest przeslanek natury formalnej Wskazanych W obowizgzuj Qcym Wdwczas art. 167 § 1 Kodeksu karnego Wykonawczego (mozliwoéé ustanowienia kuratora dla osoby przecl zwolnieniem 2 zakiaclu karnego na okrcs nie dhlzszy niZ 2 iata, W sytuaoji, gdy Wnioskodawoy do opuszczenia zakladu kamego pozostaio jeszcze pouad 5 lat). Postanowienie to zostalo W droclzé kontroli instancyj nej utrzymane W mocy (postanowienie Sqdu Apolacyjnego W L.z dnia 7 gruclnia 2011 13, sygn. akt II AKZW 123211 1). Powyzszych ustalefi faktycznych clokonano na podstawie treéci poszczegolnych dokumentdw z zalacczon}/ch akt spraWy (zarzqdzonie karta 6 akt spraW"y1I1 Pen 109109 Sqdu Okrogowego W S., postanowienie karta 10 akt sprawy 0 sygn. III Kow 205108 Sqdu Okrqgowego W S.; postanowienie karta 64 akta spr:1WyIIKoW 1227111 pr Sqdu Okrqgowego W S.; postanowienie Sqclu Apelacyjnego W L.karty 109  110 tych akt, postanowienie karta 31 akt sprawy III Kow 1226111 Sa_du Okrqgowego W S.; postanowienie karta 52 tychze akt). Powyzszy stan faktyczny Sqd Olcrogowy ustalil na podstawie powyzszych dokumentéw pochodmcych ze Wskazanych akt spraw zawislych przed Sqdom Oktrogowym W S. (oraz W zwiqzku z Wnoszonymi przez powoda érodkami zaskarzenia przed Sodom Apelacyjnym W L). Na powyzszy materiafl dowodowy sldadajq sig zatem dokumenty W przewaiajqoej czoéci 0 charakterze urze;doWym."Materia1ton W zwiqzku z tym uznaé naleiy za szczegélnie Wiarygodny. Jest on ponadto spojny I W sposéb nie Wzbudzaj qcy zadnych Wqtpliwoéci pozwala na dokonanie istotnych dla rozstrzygniqcia ustaleri falctycznych. Okolicznoéci faktyczne sprawy nie by1'y zresztq pomiqdzy stronami spome. Spérdotyczyi bowiern W istocie tego, czy W tych realiach faktyczriych po stronie Skarbu Pafistwa powsta1a odpowiedzialnoéé oclszkodowawcza. Szgd Okrggowy zwaiyl, co nastvgpujez ~ Dokonujqc oceny zgioszonego W niniej szym postegpowanju powédztwa w pierwszej kolejnoéci zwrécié nalezy uwage; na pewnq trudnoéé W znalezieniu podstawy materialnoprawnej ocipowieclzialnoéci Skarbu Pafistwa. Zwrécié nalezy uwagq, i2 powéd A. Iiodpowiedzialnoéci Skarbu Paflstwa — Sqdu Okrqgowego w R.upatrywa1 W pierwszej kolejnoéci W wycianiu przez Said Okxqgowy W dniu 10 marca 2008 roku postanowienia 0 odmowie udzieienia przerwy W odbywaniu kary 9 lat pozbawienia Wolnoéci orzeczonej vsyrokiem Sqdu Okreggowego W R.z dnia 15 lutego 2006 roku, sygn. alct II K 134/04 (sygn. akt III Kow 3006109). Wobec tak zakreélonej podstawy faktycznej  poclstawy materialnoprawnej zasqdzenia kwoty 76 000 z10t3/ch mozna upatrywaé W przepisach 1'eguluja5:yoh kwestio odpowiedzialnoéci odszkodowawczej Skarbu Pafistwa Z tytuhi czynow niedozwolonych, a zatem HIT. 41? k. 0. inastqpnych. Na tym tle Wskazaxi nalezy, iZ zgodnie z art. 417 § 1 k. c. za szkodo Wyrzqdzonq przez niczgodne z prawem dzizflanie lub zaniechanic przy Wykonywaniu w1adzy publicznej ponosi odpowiedzialnoéé Skarb Pafistwa lub jednostka samorzqdu telytorialnego Iub inna osoba prawna wykonujapa to w1adzQ z mocy prawa. Przyj QC16  odpowiedzialnoéé Skarbu Paristwa na pom/Zszej podstawic wymaga spehiienia nastqpujapych przes1anek: powstania szkody, Wyrzqdzenia szkody przy Wykonywaniu Wiadzy publicznej, niezgodnego 2 prawem dzia1ania lub zaniechania organéw Wliadzy publicznej oraz zwiqzku p1'z_yozynoWeg0 pomiodzy tym zachowaniem, a Wyrzqdzeniem szkody, przy czyni odpowieclzialnoéé odszkodowawcza zachodzi WyIE1C2.l‘li6 W przypadku kumulatywnego spehlienia Wszystkich powyzszych przesifanek. Obowiqzek Wykazania tych przoslanek zgodnie z ogolnq zasadq rozldadu ciqzaru dowodow Wyraionq W art. 6 k. c. spoczywa na powodzie, jako na stronie, ktdra z istnienia tych przeshnek Wywodzi korzystne dla siebie skutki. Tymczasem A. K.nie udoWoclni1 W istocie Zadnej z nich. Przede Wszystkim powod nie udoWodni1 szkody ani jcj vwsokoéci. Poza twierdzeniami z“:1Wa11ymi W pozwie, 2e W --- STRONA 3 --- gospodarstwie rolnym powoda powstaio szereg zniszczefi A. K.nie przedstaWi1 na ta okolicznoé6 Zadnych doWodoW. Przedstawiony materia1 dowodowy nie daje rowniez podstaw do przyjecia, to dzialanie pozwanego Skarbu Pafistwa — Sadu Okregowego W R.by1o niezgodne z prawem. Wydane przez Sad Okregowy W Rpostanowienie zosta1o utrzyrnane W mocy przez Sad Apelacyjny W L., ktdry nie dopat1'zy1 sie Zadnych uchybiefi W procedowaniu Sadu I instanoji. Zadnych innych dzialaii Z1.T116IZ.'d.j8,_CYC1‘l do Wyefiminowania powyzszych postanowiefi z obrotu prawnego powod nie podejmoWa1. W swoieh Wywodach powod prezentuje dowolnqpoiemike z zapad1ymi W sprawie i prawomocnymi (formalnie — a zatern W sytuacji, gdy od tyoh rozstrzygnieo nie siuza Zadne érodki odWo1aWcze) orzeczeniami Sqdu Penitencjamego, akcentuj ac W}’1QCZI11B fakt, iz sq one dla niego niekorzystne, co Zadna miara nie mote stanowié uzasadnienia pogladu 0 ich Wadliwoéci. Nawet zatem przy przyjeciu, ii prawomocnoéé materialna tych orzeczefi mogiaby byé w niniejszym postepowaniu jakkolwiek skutecztnie kWestionoWana, powod poza zestawem twierdzeri nie przedstawia zadnej inicj at}/wy dowodowej, ktora Wskaz}'Wa1aby, _iZ kwestionowane przez niego rozstrzygniecia sq istotnie nieprawidiowe (np. p0Wsta1y W W3/niku niep1"aWid1oWych ustalefi faktycznych), do czego powod byéi zobowiazany choéby Wobec Wdania sie W tym zakresie W spot przez pozwanego. W istocie jezeli podstawa faktyczna odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa miatoby byé wprowadzenie do obrotu prawnego nieprawidhwego orzeczenia sa_du powszechnego, zwrocié nalezy takze uwage na treéé. art. 417' § 2 k. 0., stosownie do ktérego jezeli szkoda zostala wyrzadzona przez Wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia mozna Zadaé po stwierdzeniu We Wtaéoiwym postqpowaniu ich niezgodnoéci z prawem, chyba Ze przepisy odrebne stanowia inaczej. ‘= Naprawienia szkody moina zatem Zadaé dopiero po uprzednim stwierdzeniu we W1aéciwym postgpowaniu niezg0dno§<:i z prawem prawomocnego orzeczenia. Nie Wdajac sie tn W rozwaiania, czy, a jezeii tak to jaki, tryb stwierdzania niezgodnoéci 2. prawem kwestionowanych przez powoda postanowiefi Winien W sprawie znaleié zastosowanie, podkreélié naleiy, ii powdd nie podja1 Zadnych dziahni zmierzajacybh do osiagniecia tego skutku. Sad powszechny rozpoznaj ac powodztwo o odszkodowanie W zwiazku ze szkoda Wyrza.dzo11a_ poprzez Wydanie prawomocnego orzeczenia przez sad powszechny, rlie ma Wiec kognicji do samodzielnego badania zgodnoéci z prawem kwestionowanego orzeczenia. Te rozwazania prowadza do pog1a_du o braku mozliwoéci uwzglednienia powodztwa takie na tej plaszczyznie. Oczywiécie takze W takiej sytuacji pozostaja aktualne rozwazania o braku udowodnienia przez powoda szkody orazjej wysokoéci. Skoro odpowiedzialnoéé uksztahowana W art. 4121 k. c. ma charakter odpowiedzialnoéci odszkodowawczej, jej ucieleénienie jest mozliwe Wy1a_cznie Wowczas, kiedy W zwiazku z orzeczeniem sadu powszechnego doszio do Wyrzadzenia szkody. Jakjui Wskazano powod nie Wykazal takiej szkody, a W istocie nawet nie sprecyzowai na czym taka szkoda miaiaby polegaé. Ewentualnej podstawy odpowiedziahioslci pozwanego rnozna Wreszcie upatrywaé W unormowaniach dotyczacyoh ochrony dobr osobistycli. Wskazaé naleiy, ii zgodnie z art. 23 k. o. dobra osobiste cziowieka, jak W szczegolnoéei zdrowie, Wolnoéo, czeéé, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, Wizerunek, tajcmnica korespondencji, niotykalnofi. mieszkania, tworczoéé naukowa, artystyezna, wynalazcza I racjonalizatorska, pozostaja pod ochrona prawa cywilnego niezaleznie od ochrony przewidzianej W innych przepisaeh. Stosownie zaé do art. 24 § 1 tego Kodeksu ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrozone oudzym dzia1anie1n, moze zadaé zaniechania tego dzia1ania, chyba Ze nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia 111026 on takze Zadae, aieby osoba, ktora dopuécila sitg naruszenia, dope1:ni1a czynnoéci potrzebnyoh do usuniecia jego skutkow, W szczegolnoéci aieby ziozyla oéwiadczenie odpowiedniej treéci i W odpowiedniej formie; na zasadach przewidzianych W'k0li181(S16 moize on roWnie:3: Zadaé zadoééuczynienia pienieznego Iub zapiaty odpowiedniej sumy pienieinej na Wskazany oel spoleczny. Zarowno W doktrynie, jak i orzecznictwie (Wyrok Sadu Najwyiszego z dnia 12 lipoa 2002 r., V CKN 1095100) przyjmuje sie trzy podstaWoWe przeshanki ochrony dobr osobistych: istnienie dobra osobistego, naruszenie lub zagrozenie dobra osobistego ibezprawnoéé tego naruszenia lub zagrozenia. Rozpoznajap zg1oszone roszczenie W phaszczyinie ochrony dobr osobistych nalezy zatem W pierwszej kolejnoéci ustalié, ezy wskaz)/Wane dobro moie bye uznane za dobro osobiste,jak rfiwniez czy dosz1o do zagrozenia naruszeniem lub naruszenia dobra osobistego, a dopiero W przypadku pozytywnej odpowiedzi konieczne jest ustalenie, czy d2.ia1anie pozwanego by1o bezprawne. Przy czym ciezar dowodu Wykazania, ie dobro osobiste zostalo naruszone lub zagrozone naruszeniem obciaza  jak jut Wskazano  powoda, z kolei to na pozwanym ciqzyl obowiazek Wykazania okolicznoéci, ktore wyhgczaja bezprawnoéé tego naruszenia lub zagrozenia naruszenia. Podzielajac W istocie stanowisko pozwanego zawarte W odpowiedzi na pozew naleiy zgodzié sie, i2 powod nie udowodnii Zadnej przeslanki warunkuj acej przyznanie zadoééuczynienia na wskazanej wyiej podstawie. A. K.nie wskaza1 na istnienie jakiegokolwiek dobra osobistego, ktore moglo zostaé naruszone przez dzialanie pozwanego Skarbu Padstwa. Zdaniem Sadu Okregowego, W éwietle okolicznoéci faktycznych niniej szej sprawy, nie mozna przyjaé, by prawo do woinoéci czy jakiekolwiek inne dobro osobiste powoda zostaio naruszone na skutek wydana przez Sad Okregowy W R. postanowienia o odmowie udzielenia przervvy W odbywaniu kary. Podkreélenia Wymaga fakt, Ze powéd zostal pozbawiony wolnoéci na skrutek prawomocnego Wyroku Sa_du Okregowego W R. 2 dnia 15 lutego 2006 roku, sygn. akt II K 134104. W zasadzie zatem jezeli dobrem osobistym podlegaj aeym na tej zasadzie ochronie miaiaby bye Wolnoéé, zwazyé w pierwszej kolejnoéci nalezy, i2 pozbawienie Wolnoéci (a zatem naruszenie tego dobra osobistego) miaio zwiazek z orzeczeniem kary pozbawienia Wolnoéci, nie zaé z nieudzieleniem przerwy W jej wykonaniu. Ponadto ogolnie zauwaiyé nalezy  podtrzymujac wyzej wskazane Watpliwoéci co do rnoiliwoéci oeeny przez sad powszechny rozpoznajacy powodztwo 0 zap1ate prawomocnego postanowienia ogioszonego przez sad penitencj amy, i2 W Kodeksie karnym Wykonawczym zostaiy ureguiowane instytucje pozwalajace na opuszczenie przez skazanego zaldadu karnego W trakcie odbywania kary. Jedna z tych instymcji jest uregulowana W art. 153 k. k. w. przerwa W Wykonaniu kary. Jak stanoWi § 2 art. 153 tego Kodeksu sad penitencjarny moze udzie1ié przerwy W Wykonaniu kary pozbawienia Wolnoéci, jezeli przemawiaja. za tym W8.Zi'16 Wzgledy rodzinne lub osobiste. Udzielenie przerwy W Wykonywaniu kary ma zatem charakter fakultatywny i sad penitenojarny mote, jesili uzna, Ze zachodzalm temu przesianki, udzieiié takiej przerwy. Poza tym, jako odstepstwo od zasady bezzwiocznego i eiag?rego Wykonywania kary, przerwa powinna byé udzielana Wyj agkowo i tylko, gdy okreéione W art. 153 k. k. W. Wzgledy za tym przemawiaja. W éwietle powyiszego nie mozna Wiec przyjaé, by osadzonemu przys1ugiWa1o prawo podrniotowe do przerwy W odbywaniu kary, a {yin samyrn roszczenie o udzielenie takiej przerwy, a co za --- STRONA 4 --- tym idzie, by poprzez Wydanie przez Sad Okregowy W R. postanowienia o odmowie jej udzielenia doszio do naruszenia dobra osobistego powoda. Nadto zwazyé nalezy, i2 dziaianie Sadu Okregowego W R.nie mote byé rowniez uznane za bezprawne. Postanowienie Wydane przez. ten Sad zosta1o Wydane na podstawie ob\viazujacych przepisow prawa. _Zosta1o rowniez poddane kontroii instancyjnej z uwagi na to, Ze A. K.Wni6s1za2alenie. Sad Apelacyjny W L. utrzyrnai W rnoey to postanowienie, uznaj ac iz Sad Okregovty W Rzasadnie od1'noWi1A. Kprzerwy W karze. A. K.sk1ada1 parokrotnie Wniosek o udzielenie przerwy W karze, jak i Wniosek 0 udzielenie przepustki, ktore to W11 ioski byiy rozpatrywane odmownie i W toku kontroli instancyjnej orzeczenia Wydane W I instancji byiy utrzymywane W mocy przez sady 0dWo1aWcze. Jakjui Wskazano nie toczylo sie Zadne odrebne postepowanie, ktore Wskazywaioby ii tak zapad1e orzeczenia sa jakkolwiek Wadliwe. Powyisze okolicznoéci prowadzié rnusza do wniosku, iZ takie na gruncie systemu ochrony dobr osobistych zgioszone przez powoda Zadanie nie moze zostaé uwzglednione. Oceniajac inne zgtoszone W pozwie Zadanie  nakazania pozwanemu p0djQCifl dzia1a1i W 1<ierun1<u udzielenia przerwy W odbywaniu kary pozbawienia Wolnoéci na okres 6ciu miesiecy celem zajecia sie gospodarstwem rolnym, to nalezy Wskazaé, 2e brak jest podstaw prawnych do uwzglednienia takiego roszczenia. Sad cywilny nie jest Wtadny ingerowaé W kompetencje Sadu penitencj amego. Tylko Sad penitencjarny, na podstawie art. 153 § 2 k. k. W., m0Ze udzielié przervwy w wykonaniu kary pozbawienia Wolnoéci, jezeli uzna, 2e zostaiy speinione ku temu przesianki. Nalezy podkreélié, Ze kazdy sad jest niezalezny, a sedziowie niezawiéii i nie jest W zwiqfiu z tym dopuszczalne narzucenie przez Sad rozpoznaj qcy niniejsza sprawo rozstrzygniecla Sa_doWi Okragowemu W R.. Jezeli jednak podstawa takiego roszczenia miaiby byé art. 24 k. c. — jako czynnoéé zinierzajaca hipotetycznie do usuniecia skutkow naruszenia blizej nie sprecyzowanego dobra osobistego, to Z Wyzej Wskazanych plzyczyn, na podstawie ktoryeh poWodoWi W ogole nalezy odmowié tego rodzaju ochrony, takze Zak sformuiowane Zadanie nie mogto zostaé uznane za uzasadnione. O kosztach postepowania orzeczono na podstawie art. 99 W zw. z art. 98 § 1 i 3 Kodeksu postepowania cywihiego. PonieWa2 powod przegrai proces W catoéci naiezalo go obciazyé kosztami poniesionymi przez strone pozwana, na ktore ziozyiy sit; koszty Wynagrodzenia radoy Prokuratorii Generalnej ustalone na podstawie § 2 ust. 2 oraz § 6 pkt 6 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéoi z dnia 28 Wrzeénia 2002 r. W sprawie opiat za czynnoéci radcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Panstwa kosztéw pomoey prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z urzedu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349). Z tj/ch przyozyn orzeozono jak W sentencji. j '