Postanowienie I C 535/12

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 535/12 "|'\|- _..-|-_""' _,__ _ -nr. '__'."-: -'I , i- Z warg .-" "- _;gg '›_¿.____ 1, ~ |.`_I_-1.' _.___ 'Š_'_'„'g"__...å'“-pĘ';. ` -'-='.-'-".±"._1*=”'I'.;~`Í"=`¬.-. “Ł"'n«.-f _|- WYROK ~ W IIVIIENIU RZECZYPOSPOLITE] POLSKIE] . Dnia: 17 grudnia 2012 r. Sad Okręgowy w Tarnobrzegu, Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Wiesław Kulpa _ł Protokolant st. sekr. Agata Marzec - Szymonik po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 r. w Tarnobrzegu na rozprawie sprawy z powództwa M.C. przeciwko Skarbowi Państwa -_ Prezesowi Sądu Rejonowego w Stalowej Woli reprezentowanemu przez Prokuratorię Generalna Skarbu Państwa - o zapłatę zadośćuczynienia w kwocie 6.000 złi nakazanie opublikowania sprostowania i przeprosin I. oddala powództwo, ` _ - 5 II. nie obciąża powoda zwrotem kosztow procesu na rzecz pozwanego. Sygn. akt I. C. 535/12 UZASADNIENIE wyroku z dnia 1? grudnia 2012 r. Pozwern z dnia 30 sierpnia 2011 r. I»/I.C. domagał się zapłaty przez pozwanego Skarb Państwa - Prezesa Sądu Rejonowego w Stalowej Woli kwoty 6 tys. zł. tytułem „zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę moralną. ' W uzasadnieniu tego zadania m. in. wskazał, ze dochodzi wymienionej kwoty w związku z naruszeniem jego ddbr osobistych; Upatruje _tego na podstawie czynności zdziałanych przez niego w sprawie karnej o sygnaturze II K 328/06 prowadzonej przez Sad Rejonowy w Stalowej Woli. W sprawie tej został skazany, ale od wyroku tego wniosł trzy o odmiennej treści apelacje. Wskutek --- STRONA 2 --- niedbalstwa Sądu Rejonowego została rozpoznana przez Sąd Okręgowy tylko jedna apelacja dotycząca pokrzywdzonego P_Sz__ Dwie pozostałe apelacje nie zostały rozpoznane, co spowodowało naruszenie praw powoda w postaci prawa do zaskarżenia wyroku. Prawo do zaskarżenia wyroku było jednocześnie dobrem osobistym powoda chronionym przez kodeks cywilny i Konstytucję. - Pismem procesowym (k. 33) powód dodatkowo zażądał przeproszenia go przez pozwanego na łamach gazety „___” przez _,przyznanie do zaniedbania w postaci nieprzekazania Sądowi Odwoławczego dwóch apelacji powoda”. Żądanie to powód powtórzył w kolejnym piśmie (k. 65). „ W związku ze zmianą żądania Sąd Rejonowy w Stalowej Woli postanowieniem z dnia 15 maja 2012 r. sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu w Tarnobrzegu. Reprezentująca pozwanego Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa w odpowiedzi na pozew [k_ 32] wniosła o oddalenie powództwa. W piśmie tym zarzuciła, że prawa powoda w postępowaniu karnym nie zostały w żaden sposób naruszone, wyrok skazujący powoda jest prawomocny, apelacja powoda została rozpoznana, niezależnie od ilości pism procesowych nazwanych apelacją stronie przysługuje tylko jeden środek zaskarzenia, powód nie wykazał na czym miałaby polegać jego krzywda moralna, nie wykazał jakie konkretnie dobra osobiste zostały naruszone, prawo do zaskarżenia wyroku nie jest dobrem osobistym, w kategoriach obiektywnych nie doszło do naruszenia jakichkolwiek dóbr osobistych powoda i tym samym powodowi żadne zadośćuczynienie nie należy się, powód nie wykazał aby pozwany działał w sposób bezprawny, postępowanie odszkodowawcze zainicjowane przez powoda nie może zmierzać do wzruszenia prawomocnego orzeczenia sądu karnego. Sąd ustalił co następuje. Przeciwko powodowi IVI_C_ przed Sądem Rejonowym w Stalowej Woli toczyło się postępowanie karne pod sygnaturą II K 328/06 zakończone w dniu_19 czerwca 2007 r. skazującym wyrokiem łącznym w wymiarze 10 - ciu lat pozbawienia wolności. Powód m. in. skazany został za przestępstwa z art. 202 § 2 kk w zw. z art. ó›'1l§ 1 kk, art. 199 § 3 kk i art. 200 § 1 kk w. zw. z art. 11 § 2 kkw zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 12 kk, art. 234 kki 233 § 1 kk. Od wyroku tego obrońca z urzędu wniósł apelację, również osobistą apelację wniósł powód jednocześnie cofając apelację swojego obrońcy. Apelacja powoda została rozpoznana i prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie sygn. II 1 Ka 391/07, oddalona. W uzasadnieniu do tego wyroku Sąd Okręgowy m. in. wskazał, że w toku postępowania karnego powód [oskarżony] miał zagwarantowane wszystkie prawa procesowe i w toku procesu nie cierpiał na zakłócenia czynności psychicznych. Prawem powoda było cofnięcie apelacji jego obrońcy z urzędu. Apelacja powoda była bardzo obszerna i dotykała wielu aspektów procesu, podważała w całości zapadły w pierwszej instancji wyrok. Sąd drugiej instancji nie znalazł żadnych -- podstaw do ' -. 1 --- STRONA 3 --- uwzględnienia tej apelacji [wyrok z uzasadnieniem k. 96 - 111, wyrok z uzasadnieniem k. 33 - 53] W toku postępowania karnego nie ustalono, aby powód skierował do sądu odwoławczego kolejne apelację. Sąd zważył co następuje. Powództwo na uwzględnienie nie zasługuje. _ Powód domagając się zasądzenia na jego rzecz kwoty 6 tyś. zł. stanowisko swoje uzasadniał w ten sposób, że od każdej nierozpoznanej apelacji policza 3 tyś, zł. Takich nierozpoz-nanych apelacji miało być dwie. jak wynika z uzasadnienia Sądu Okręgowego, w sprawie złożone zostały dwie apelacje tj. obrońcy powoda [oskarżonego] oraz samego powoda. Innych apelacji nie było i to ustalenie Sądu musi być uznane za prawidłowe. Powód nie wskazał, aby w aktach postępowania karnego miały-się znajdować jakieś inne apelacje_ ' Trzeba przy tym mieć na uwadze, że w każdej sprawie zarówno cywilnej, jak i karnej, strona [oskarżony] może wywieść jako środek zaskarżenia tylko jedną apelację, bez względu na to ile zostało złożonych pism nazwanych ,,apelacją”_ Tak więc, jeśli powód [oskarżony] kierował jeszcze do Sądu lub do innych uczestników procesu [o których wspomina] pisma procesowe nazywane „apelacjami”, to były to co najwyżej kolejne pisma procesowe nie wywołujące już dalszych skutków procesowych _ Dalej, jak wynika z uzasadnienia Sądu Okręgowego, osobista apelacja powoda dotykająca całego zaskarżonego wyroku, nie znalazła jakiegokolwiek oparcia w materiale dowodowym i przepisach prawa. Sąd drugiej instancji skutecznie oddalił apelację powoda [oskarżonego], skutkiem czego wyrok skazujący powoda stał się prawomocny. Oznacza to, że powód [oskarżony] ponosi wszelkie konsekwencje związane z prawomocnością tego wyroku, a przede wszystkim odbywa karę pozbawienia wolności. Czynności procesowe Sądów obu instancji w postaci orzeczeń i poczynionych ustaleń, muszą być uznane za zgodne z obowiązującą procedurą. Dokumenty korzystają z waloru prawdziwości i powagi rzeczy osądzonej_ Teoria powoda w przedmiocie uchybień procesowych tj. pominięcia i nie rozpoznania jego kolejnych „apelacji” nie znajduje oparcia w ustaleniach sądu drugiej instancji, ani w przepisach procedury karnej. ' " Tak więc, na bazie takiej teorii i wywodu powód nie może skutecznie zbudować żądania naprawienia mu w jakiekolwiek formie szkody, która nigdy nie zaistniała. Tą szkodą nie może być ,,wyrządzenie mu krzywdy moralnej" ani też „naruszenie dóbr osobistych". - Ustawodawca w art. 23 kc wskazuje jako dobra osobiste m. in. zdrowie, wolność, cześć, wizerunek, tajemnicę korespondencji. Zdaniem powoda jego naruszone dobro osobiste, to pozbawienie prawa do zaskarżenia skazującego wyroku oraz naruszenie jego praw procesowych. Nie jest-to więc kategoria dóbr osobistych, które podlegają ochronie wspomnianego przepisu. Przede wszystkim zaś zdarzenia wskazywane przez powoda, miejsca w postępowaniu karnym nie . . ¬_ 1 --- STRONA 4 --- miały. Gdyby jednak nawet założyć, że doszło do uchybienia procesowego, to treść wyroku Sądu II instancji ostatecznie przesądza, że takie uchybienie nie miało wpływu na treść tego rozstrzygnięcia. Zadośćuczynienie za krzywdę przede wszystkim jest konsekwencją popełnienia przez pozwanego deliktu. jak wynika z okolicznościsprawy karnej, żaden delikt ze strony pozwanego w stosunku do powoda [oskarżonego] nie miał miejsca. - Powód nie może więc domagać się ochrony prawnej poprzez art. 24 § 1 kc tj. nakazanie pozwanemu opublikowania sprostowania i przeprosin, nie może też poprzez art. 415 i 448 kc żądać zadośćuczynienia pieniężnego. W sprawie nie zachodziła potrzeba prowadzenia dowodów zawnioskowanych przez powoda w postaci zeznań świadków, ani też poszukiwania kolejnych egzemplarzy pism procesowych wymienianych przez powoda. Stanowisko i ustalenia sądu drugiej instancji szczegółowo zostały wyłożone w uzasadnieniu do zapadłego wyroku, nie było więc potrzeby przeprowadzania dowodu z całości akt. Powód został przesłuchany w charakterze strony [k_ 140 - 142] i' nie potrafił wskazać sensownego uzasadnienia dla swoich żądań. jedyna okoliczność podnoszona prze niego, to nie rozpoznanie -apelacji dotyczących T_I{_ i P.Sz._ Taka podstawa żądania, jak wyżej wskazano, nie mogła być uwzględniona, co skutkowało oddaleniem powództwa. __