Teza / krótkie omówienie
kosztow Sad Rejonowy uzasadnit z odwoianiem sie do Wyrazonej W art. 98 k.p.c. zasady, z ktorej Wynika obowiazek zwrotu przez strone przegrywajaca, proces kosztow poniesionych przez jej przeeiwnika proeesowego. Apelacje o
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
:3 *1 '21 1. =5 5 1. év 1.2. Sygn. a1<tICa 337/10 __ _‘ V __ _ ‘$3 > J 27?. :1; L: ,‘__[\i<._.: ‘~ _).__= _J (.2 ‘,1 5”: Ni : ** 11 53. 2011 ;‘:=;Ju§,:§." _;¢ WYROK _ W IMIENIU RZECZYPOSPOLITE] POLSKIE] \m 4 44 Q A §Z’*"u\‘@~ ~ 4 Dnia 27 stycznia 2011 r. Sqd Okrggowy W Tarnowie — WydzialICywi1ny . w skladzie: ’ Przewodniczqcyz SSO Edward Panek Sgdziowiez SSO Wiesiaw Grajdura (spr.) SSO Mariusz Sadecki Protokolantz sekr. sqdowy Pawel Chrabqszcz p0 rozpoznaniu W dniu 27 stycznia 2011 1:. w Tarnowie na rozprawie sprawy z powédztwa Q przeciwko Sl<arb0WiPa1istWa — Za1<1ad0wiKarnemu : 0 zapiate; na skutek algal? 1!p0.Wl.long Y 0d wyroku Sqdu Rejonowego w Bochni z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt I C 51/10 1. oddala apelacjg; 2. zasqdza od powoda na rzecz strong‘ pozwanej kwatg 300 zl tytuiem zwrotu kosztéw postgpowania odwoiawczego. %' “ ~. :3 *1 '21 1. =5 5 1. év 1.2. Sygn. a1<tICa 337/10 __ _‘ V __ _ ‘$3 > J 27?. :1; L: ,‘__[\i<._.: ‘~ _).__= _J (.2 ‘,1 5”: Ni : ** 11 53. 2011 ;‘:=;Ju§,:§." _;¢ WYROK _ W IMIENIU RZECZYPOSPOLITE] POLSKIE] \m 4 44 Q A §Z’*"u\‘@~ ~ 4 Dnia 27 stycznia 2011 r. Sqd Okrggowy W Tarnowie — WydzialICywi1ny . w skladzie: ’ Przewodniczqcyz SSO Edward Panek Sgdziowiez SSO Wiesiaw Grajdura (spr.) SSO Mariusz Sadecki Protokolantz sekr. sqdowy Pawel Chrabqszcz p0 rozpoznaniu W dniu 27 stycznia 2011 1:. w Tarnowie na rozprawie sprawy z powédztwa Q przeciwko Sl<arb0WiPa1istWa — Za1<1ad0wiKarnemu : 0 zapiate; na skutek algal? 1!p0.Wl.long Y 0d wyroku Sqdu Rejonowego w Bochni z dnia 25 marca 2010 r., sygn. akt I C 51/10 1. oddala apelacjg; 2. zasqdza od powoda na rzecz strong‘ pozwanej kwatg 300 zl tytuiem zwrotu kosztéw postgpowania odwoiawczego. %' “ ~.
--- STRONA 2 ---
Iv H = .1 I: if _1,~go? |. I e Q1. I‘ W74 Sygn. akt I Ca 337/10$ _ _ __ ,..J . Uzasadnienie Wyroku Sqdu Okroggowego W Tarnowie z dnia 27 stycznia 2011 roku Powod —d0magaI six; zasqdzenia od Skarbu Pafistwa — Zaldadu Kamego VG kwoty 5.000 2% Wraz z ustawowymi odsetkami tytulem odszkodowania W zwiqzku z niezapewnieniem mu odpowiednich warunkéw u 2~ odbywania kary pozbawienia Wolnoéci W ZakIadzie.Karnym w_W okresic od 30.10.2008 r. do 30.06.2009 r. i naruszeniem tym sfimyxn jego dobr osobistych. Jako podstawg prawnq Zqdania powéd wskazai art. 77 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 417 k.c. Na uzasadnienie powod podniosl, i2 W trakcie odbywania kary pozbawienia Wolnoéci nie zapewniono mu odpowiednich warunkow bytowych, ohoé taki obowiqzek spoczywai na. pozwanym zakladzie kam—::isoW prawa europejskiego oraz pI£1WEl' krajowcgo. Powod zaakcentowai, ze ccle, W ktorych byI oSadz0ny, mialy zbyt malq powierzchnic5 (ponizej 3 mg przypadajqcych na jednq osobq) i nie byIy odpowiednio Wyposazone. Podkreélii, 12': z uwagi na przeludnienie 061, nie miai zapewnionego miejsca na spozycie posilku, napisanie Iistu, czy swobodnq nflitlégi Wszystkie te czynnoéci byI zmuszony Wykonywaé na Iozku. W dalszych Wywodflch powod — odwolujqc siq do treéci Wyroku Trybunaiu Konstytucyjnego z dni'B.j=.i=‘2@7;5_.T;O5.2008 r. F Wskazal, Ze zgodnie z ustawq zasadniczao kazdy pozbawiony W0111Q$§§i;._poWinien byé traktowany W sposob humanitamy. Jego zdaniem, dyrektywa .. .59.. ta nie tylko zakaz tortur i okrutnego traktowania (a do takich, zdaniem §E3w ¥i?¢ zmuszanie go do odbywania kary W przeludnionych celach), lecz w sobie wymég uwzglqdnienia minimalnych potrzeb cziowieka. *5 "»(If;:’ .» »%§§.@§§ . ’§F“v¢» . ..§%&,. §=:¥§owiedzi na pozew strona pozwana, Skarb Pafistwa — Zakiad Karny W WIIIOSIE1 o oddalenie powédztwa. Pozwany przyznal fakt przebfil‘Zez powoda W’ Zakladzie Karnym okresie 0d =;§$§§E% I 06.07.2009 1‘.,'W tym od 03.10.2008 r. do 07.10.2008 r. W celi nr 24, gdzie osadzonego przypadéio przy pelnym zaludnienili 3,34 mg, a W “ ii? E ' ' . “.;.;11.»,.'._Q. . *xFn¥%§¥ 1 "@%§kwF
--- STRONA 3 ---
1 i | v ? ~l'div )'7\w. x ;~:_._n.»/,._mm 4;‘——>mu—~ »==1.|\x;n.=¢nuu1~;:=w;=a==na=>»;»a\aw.m=>:;.~===...,.. ...:1.==4—\_ 4 1: 1.3 ‘E ._.__..__........,_,,,4_ ._.._.,_,,,,,,,,,,;,,,,_,,,.:......_ __._.._.w.._..4__ 1 celi nr .5 W. __torej przy pelnym minimum" 2,43 m . Pozwany okresie od 07.10.2008 r. do 06.07.2009 r. W O ._._ I‘7 zaludnieniu na jednego skazanego przyp zaakcentoWa1, ii nawet W tej drugiej celi przypadajapa na powoda powierzchnia byia niewiele mniejsza od przewidzianej W przepisach, a. zatem nieprawdziwe sq twierdzenia powoda, Ze mia1 on do dyspozycji j iej. Pozwany Wskaza1 ponadto, iz cela nr 5 znajduje sir; W 0 odbywajqcych karq w warunkach zaldadu karnego péiotwartego, ktéry stanowi Wydzielonq czqéé o otwarte od apelu porannego 212 do apelu wieczomego, a ruch skazanych na terenie oddziahl odbywa sic3 W tym czasic bez _ogranicze1i. Dodatkowo podniosl’, Ze powod We Wzmiankowanym okresic uczrgszczal do szko1y, miai rowniez mozliwoéé korzystania z zajqé kulturalno — oéwiatowych oraz z godzinnego spaceru na éwiezym powietrzu, a jego pobyt W celu mieszkalnej ograniczai sic; jedynie do godzin nocnych, a zatem negatywne skutki przeludnienia wystgpujapego W celi nr 5 nie dotyka1y — W bezpoéredni sposob. Niezaleznie od powyzszych argumentow pozwany zwrocil rownic:2 uwagq, Ze ozasowy stan przeludnienia byl dopuszczalny na tle obowiqzujqoych wowczas przepisow, przy czym umieszczenie powoda W takiej celi bylo poprzedzone wydanicm odpowiedniego zarzqdzenia whaéoiwego organu zakladu karnego. Jako bezpoclstawny ooenil pozwany zarzut powoda, jakoby W czasie odbywania kary nie zapewniono mu Whéciwych Warunkow do spozywania posflkow czy nauki. Pozwany podlqeélil, Ze oele mieszkalne, W ktorych przebywai powod, wyposaione sq W kapiki sanitarne, Wentylacjq grawitacyjnq, umywalki Z biezqcq Wodq, centralne ogrzewanie, sprawl:1e oéwietlenie, otwierane okna, zapewniajqce odpowiedniq iloéé éwiatka i dostegp do éwiezego powietrza oraz ilo§é sprzqtu kwaterunkowego, W tym lozek, stolikow i taboretow, odpowiadajapq Iiczbie faktycznie przebywajqcych W celach oséb. , W konkluzji pozwany podniosl, Ze powéd nie Wykazal, by doszlo W ogéle do powstania po jego stronie szkody, ani teZ‘nie udowodnik olgolicznoéci wskazpjapych na naruszenie jego dobr osobistych, a co za, tym idzie brak jest podst jego rzeoz od zadoééuczynienia. . 2
--- STRONA 4 ---
I i i § .;..r._..=m...._.=.m.<....v....=.._..._\.,.........._......,.....,.,=..,,,,.N,, ,___, W»;~.¢.i~¢.¢4m=.:.4~:=|..m.1~1g_.~...._.._.....,...._. i P. F‘: 1| ".1 i 11 11 1| a4¥mflHa v.12:'n:="i _—~—=1:1 »::;:.——.~G—_41......=..~<... = F 1 Wyrokiem Sq B0chni z dnia 25.03.2010 r. powodztwo zostaio oddalone. Sqd zasqdzii ponadto od powoda na rzecz strony pozwanej kwotq 600 Z1 tytuiem zwrotu kosztow procesu. " U podstaw takiego rozstrzygnigcia legly nastgpujqce ustalenia faktyczne Sqdu Rejonowego: Powod — odbywal karq pozbawienia Wolnoéci W Zakiadzie Karnyrn __ W Q od 03.10.2008 1". do 07.07.2009 r., kiedy zostai przewieziony do Zakiadu Kariiego We — W trakcie tego pobytu osadzony by} kolejnoz W okresie od 03.10.2008 r. do 07.10.2009 r. W celi nr 24 o powicrzchni 13,36 m2, przeznaczonej do osadzenia 4 skazanych, W ktorej na jednego skazanego przypadaio przy pehiym oblozeniu 3,34 m3, a nastqpnie od 07.10.2008 r. do 07.07.2009 r. W celi nr 5, o powierzchni 29,14 mi, przeznaczonej do osadzenia 12 skazanych, W ktorej na jednego skazanego przypadalo przy pelnym obiozeniu 2,43 m2 powierzchni. W dalszej kolejnoéci Said ustalii, Ze obie cele posiadaly po jednym oknie i Wyp0SE1ZOI16 byiy W sprzqt kwatenlnkowy W iloéci odpowiadajqcej normom okreélonym W przepisach, a ram Wskazai, Ze W celi nr 5 znajdowai sis; zabudowany kapik sanitamy z Wentylacjao zaé_W oeli nr 24 kqcik sanitamy oddzielony od pomicszczenia mieszkolnego éciankzg 2 _.drewnianej i zasionq. Ustalil nadto, Ze tylko W celi nr 5 powierzohnia mi§5;z';l§¥$.‘lna, jaka przypadaia na jednego skazanego, byla mniejsza od przewidzianej W art.~1.=,1 § 2 k.k.W. (3 m2). W dalszej kolejnosici ustalone zostalo przez Sqd Rejonowy, Ze pozwany, na mocy przepisow rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwloéci z dnia 19 kWiB13B,i.H 2006 r. W sprawie trybu postqpowania Wlaéciwych organow W Wypadku gdy liczba osadzonych W zakladach kamych lub aresztach éledczych przekroczy W skali kraju ogélnq pojenmoéé tych zaldadow, wyznaczyi na. czas okreélony Wskazana, celq jakq ta, W ktorej skazani mieli byé umieszczeni bez zagwarantowania im 3 m’ powierzohni przypadajapej na jednq osobq; A i Sad I instancji nastqpnie ustalil, is celanr 5 znajduje sio na I oddziale, ktéry W tej czegéci jest zakwalifikowany jako zaklad kamy poiotwarty i Cele W rarnach tego oddzialu pozostajq otwarte od iapeltl po_ra.nnego do apelu wieczomogo,’ to jest W godzinach 5.40 — 20.00, a ruch skazhnych po tymoddziale odbywa sic; bez ograniczeri. _3 inf
--- STRONA 5 ---
i 1 5 E \: ”5‘=T'§"”““‘“°"!‘—"'~W"’""~:'r"_2@s=¢.=n:zFiT_;g;—=:1..; ....._ »*:M=n=:1=n..._§;::a91 n@gl~nzn._1<~=.=:=.u.m_<w.;;T5.:.x|m.¢n.1|m..=.=m¢..H._= M1...“ \ 1 1 m....r_:_44.44 .._.. 1 W dalszych ustaleniaoh Sqd Wskazal, Ze — W roku szkolnym 2008/2009 uczqszczal do przywiqziennej zasadniczej szko1y zawodowej dla dorosiych o profilu blacharz i ukoficzylv pierwszq klasq, po czym W lipcu 2009 zosta1 _ przetransportowany do innej placowki penitencjamej. Zgodnie z ustaleniami Satdu, przed rozpoczegciem nauki powod otrzymai od pozwancgo arty1<u1y papiernicze i przybory szkolne, a tal<Ze miai mozliwoéé korzystania z podrqcziiikow i encyklopedii oraz zbiorow zgromadzonych W bibliotece. G W drozwaianiach prawnych Sqd Rejonowfil, i2 powodztwo nie zasiugiwalo na uwzglqdnienie. Sqd dokonai omowienia poszczegolnych przepisow kodeksu cywilnego, ktore mogly mieé zastosowanie jako podstawa prawna rozstrzygniqcia. Na WSTQPI6 rozwazafi Sad zaznaczyl, iz zgodnie z treéciq pozwu, roszczenie powoda skierowane przeciwko Skarbowi Pafistwa zostaio Wywicdzione z art. 417 k.c. i art. 445 k.c. W zw. z art. 444 § k.c. W zwiqzku 2 tym Sqd I instancji slfiupii siq W pieiwszym rzcgdzie na analizie powyzszych przepisow i zaznaczyk, rise W rozpatrywanym przypadku, aby mogla powstaé odpowiedzialnoéé odszkodowawoza pd stronie Skarbu Pafistwa powod mia} obowiqzek Wykazania, Ze dyrekttor jednostki orgmiizacyjnej pozwanego, funkcjonariusze lub pracownicy tej jednostki nie clochowali przepisow dotyczqcych trybu, sposobu i Warunkow odbywania kary pozbfliwii1énia W0lI10§Ci, a W szczegélnoéci nastqpiio naruszenie unormowafi zawartych W art. "150‘*1 — 120 k.k.W. Sqd Rejonowy uznal, Ze powod nie Wykazal, by umieszczenie go W ‘iéélach mieszkalnych W pozwanym Zakiadzie Karnym dopirowadziio do szkody, ktora uzasadniaiaby przyznanie mu odszkodowania. =Sa,d zaznaczyi, Ze pOBi§ii1owanie cywilne cechuje kontradyktoryjnoéé, a rola sqdu sprowadza sic; do rozstrzygniqcia w oparciu 0 zaoferowane przez strony. dowody. Sqd I instmqfléfloszedi do przekonania, Ze powod, na ktorym z mocy art. 6 k.c. spoczywal oigzar d“t§iiiéVodzenia (o czym zostal on pouczony), nie wykazai, by dziaianie pozwanego 1105110 Zitfilmiona zachowzmia sprzecznego z pfawcm i by W konsekwencji browadziio do wyrifizenia powodowi szkody W rozumieniu uszczerbku W dobraoh prawnie chro11ior1§§§1oh lub szkody niemajagtkowej W postaci krzywdy, bqdapych niezbcgdnymi ".1. ' 4 .206
--- STRONA 6 ---
J I 1 5: 3. M”1.11.=.=7... 1 1 11 <1 =1 2 .5;4.6.1 11 :1 1 1 1.‘ = _~_J;==..,4.|,¢.~\=i 1 . 11 .i § \‘ przesiankami odpowiedziainoéci odszkodowawczej za popoinienie czynu niedozwolonego. ' W dalszej kolejnosci Sa,d Rejonowy poddai ocenie innq_ potcncjalnq podstawq materialnoprawnq Zqdania pozwu, tj. przepis art. 448 W ZW1QZI{Ll_Z art. 24 § 2 k.c. Sqd przedstawil najpierw ogolnq koncepcjg ochrony dobr osobistych W polskim systemic prawnym. Nastqpnie stwierdzil, Ze osoba zqdajqca ochrony na gruncie art. 448 k.c. musi Wykazaé, jakie jej dobro osobiste, rozumiane jako pewna Wartoéé powszechnie akceptowana w danym srodowisku, zostaio naruszonc. Nie musi natomiast dowodzié begprawnosci namszenia, gdyz cytowany przepis Wskazuje na domniemanie takiej bezprawnosci, a co za tym idzie, ciozar dowodu zostaje przeniesiony na druga, stronq procesu, ktora Winna dowiesé braku bezprawnosci. Sqd Rejonowy zauwazyl, Ze osoby odbywajqce karq pozbawienia Wolnosci W pewnym stopniu majq ograniczone przyshlgujqce im clobra osobiste, co Wiqze sis; z samq istotq tej kary, W ktorq Wpisana. jest koniecznosé ograniczenia sfery dobr, takich jak swoboda poruszania siq czy prawo do prywatnosci. Ograniczenia te nie sq jednak bezprawne, gdyz znajdujq pehiq legitymacjq W przepisach prawa. Zatem samo Wykonywanie kary pozbawienia Wolnosci orzeczonej prawomocnym wyrokiem nie jest dziaianiem bezprawnym, poniswaz stanowi dziaianie ‘W ramach przewidzianego prawem porzqdku prawnego. Din...:;powstania odpowiedzialnosci strony pozwanej powod musiaiby Wykazaé, Ze fdnlfizyjonmiusze jednostki penitencjarnej nie dochowali przepisow dotyczapych trybu, i Warunkow Wykonywania kary pozbawienia Wolnosci, dopuszczajap sis; W szozggdnosci naruszenia unormowafi o prawach i obowiagkach skazanego, zawartych '£ ' qa = .1><.=.~!i1 W 1.1 — 120 k.k.W. W ooenie sqdu I instancji, powod jednak nie udowodnii 1'1, aby W czasie pobytu W Zakladzie Kamym W Nowym Wisniczu doszio do dobr osobistych W takim zakresie, jaki uzasadnialby przyznanie mu Wprawdzie ustalono, ze cela nr. 5, W ktorcj okresowo przebywal ;<.1_.;;31.,.».*=:=.'1.; speiniaia minimainej normy zaludnienia na osobq, tym niemniej W oparciu. O powoda 1 ustalone okolicznosci nie sposéb byio, zdaniem Sqdu R6, uznaé, aby —dozna1 W ten sposob naruszenia dobr .=.a50,,_» J. i \:\ oviiifi ..:__,_ .. , "I. fi§.i;_§_§i§¥.1a.dzaLcego odpowiedzialnosé pozwanego. Togo rodzaju p0S’£QpO_WB.I1i€ bylo A . _3;.1.,.¢.<...,>;1. b dopuszczalne W oparc1u_ o art. 248 k.l<.W.' 1 0gT8.I11CZ6I'11E:1 '~ .:5 .'5'43! :i"i.‘.;:=2:1.!=f'I =:: »iv =,‘."2i.'~‘:i::§. 1 . '....:~f .s:*;$:\'7.».r = >‘:§::}IQ[email protected]€...‘~: ,§33 2'A . 5 ,3};%,?¢:E*;.‘rP. ' . Z0
--- STRONA 7 ---
i = '1 I s i i 1; w$ar=:=nmz.nmua:>=|==~\=n4~mnatn¢u.\:=m:x man 3 I3 = I i. 1 powierzchni mieszkalnej cel zostaty Wprowadzone zgodnie z porzadkiem prawnym. Poza tym, powod nie Wykazai, aby umieszczenie go W tej celi Wiazaio sie dla niego z dolegliwosciami, ' cierpieniami lub innego rodzaju szkodami o charakterze niemajatkowym, ktore uzasadniatoby przyjecie, Ze dziaianie strony pozwanej doprowadziio do Wyrzadzenia mu krzywdy. Sad podkreslit, Ze W celi nr 5, W ktorej przebywai powod, mimo mniejszej powierzchni mieszkalnej, kacik sanitamy byt oddzielony sciankami od reszty pomieszczenia, miai zapewniona odpoxviednia Wentylacje, a W celi znajdowata sie odpowiednia ilosé sprzetu kwaterunkowego. Na koniec Sad Rejonowy zauwazyi, ii: przyznanie W oparciu o art. 448 k.c. zadoséuczynienia nie jest obligatoryjne, nawet jesli speinione zostaiy przestanki je waruilkujace. Ustawodawca pozostawil tu bowiem sadowi swobode decyzyjna, przy czym ocena zasadnoéci zasadzenia zadoséuczynienia Winna byé dokonywana z uwzglednieniem eaioksztaitu okolicznosci‘ sprawy, W szczegolnosei rodzaju naruszonego dobra i rozmiaru doznanej krzywdy, intensywnosci naruszenia oraz stopnia Winy sprawcy. Sad zaznaezyi, Ze nawet wowezas, gdy rzeozywiseie doszio do naruszenia dobr osobistych, zasadniczym sposobem usunieeia naruszefi nie jest zapiata kwoty pienieznej, leez swiadczenia 0 charakterze niemajatkowjnn, Wskazane W art. 24 k.c., majace na oelu przeproszenie pokrzywdzonego, czy tez Wyrafzenie ubolewania, a tyllm. przypadku zawinionego naruszenia dobr osobistych poszkodowanemu preyqiiggmxja, zgodnie 2 alt. 448 k.c., srodki o charakterze majatkowyni. Zdaniem Sadu I i.neji, jakkolwiek Wybor pomiedzy tymi roszczeniami jest pozostawiony p0 dz0nemu, to jednak sad ocenia W kazdym przypadku, czy celowe jest ochrony W Zadanej fonnie. W zwiazku z powyzszym Sad Rejonowy ii powierzchnia mieszkalna celi nr 5, przypadajaca na jednego skazanego, byta nizsza ed powierzchni wskazanej W przepisach, a poza tym stan ten nie ,' '..:>~I»'»'. byt i znajdowai oparcie W przepisach prawa. Sad Wziat roWniez_ pod uwaggiggifffiiid..cela byla umieszczona na oddziale polotwartym, a skazani W jciagu dnia mifili. swobodnego jej opuszczania. W konkluzji sad I i1_1stai1cji'stv1_rierdzit, Ze sie przestanek przemawiafiiednieniem zgioszonego W P@Z1‘Fi§§.i§§€1ania. j ' 1 . I 6
--- STRONA 8 ---
i '1 I I 1 1 i \|\11.|hai4;laflflJ\\Q\|nn\";|\,.gu\| .,,,_,,_\,,,_,__ IlI\Klfltfl\Iu\'nil<\\l\*l£4'_'l_'L>\\~ac\|Ilof.1$n:CI\¢11’¢¢\aea:k\i\i'|w:».i'6;:v;I\'u:uunni1~1I>\:Ai¢i|l# 5‘ 'ik>.|.'.!n‘ELt—;~\' ;1=~= 'Lu.znau£~=='I\;>=11 =4 .1‘ 1 hm... _ \ 11 ‘1;;'—¢‘£\fln5n"““"“‘—_';:1=¢.==;ua: _—: L1 1 L—4m..‘4..¢ M i 1.=___._ Orzeczenie W przedmiocie kosztow Sad Rejonowy uzasadnit z odwoianiem sie do Wyrazonej W art. 98 k.p.c. zasady, z ktorej Wynika obowiazek zwrotu przez strone przegrywajaca, proces kosztow poniesionych przez jej przeeiwnika proeesowego. Apelacje od Wyroku Sqdu Rejonowego w Tarnowie wniosl powod, zaskarzajqc orzeczenie jedynie W czesei oddalajacej powodztwo (punkt I Wyroku). Skarzapy zarzucit W pierwszej kolejnosci Sadowi Rejonowemu naruszenie art. 17 pkt 1 k.p.c., polegajqce na rozpoznaniu przez ten Sad sprawy, W ktorej Sad Okregowy byii Wiaseiwy bez Wzgledu na Wartosé przedmiotu sporu, skutkujqee, zdaniem pozwanego, niewaznoscia postepowania. » W dalszej kolejnosci apelujacy zarzucii naruszenie prawa materialnego poprzez biedna Wykladnie art. 24 k.c., stanowiaeego podstawe jego roszczenia, co Wyrazaio sie W przyjeciu, Ze powod Winien byi dowiesé istnienia po stronie pozwanego Winy, pornimo Ze W swietle orzeczniotwa. Sadu Najwyzszego Wykazanie Winy przez strone Wystepujacq z roszezeniem nie jest Wymagane. Skarzaey sformuiowal ponadto zarzut naruszenia. przez Sad Rejonowy art. 5 k.c., ktory miat poiegaé na przyjeciu, Ze roszczenie powoda jest sprzeczne z Zasadami Wspohsyeia spoleeznego. Podnoszac powyzsze zarzuty, skarzaey Wniost najpierw o uchylenie Wyroku W zaskarzonej ezesci z powodu jego niewaznosci i przekazanie sprawy Wiaseiwemu sadowi do ponownego rozpoznania, a ewentualnie — W razie nie uwzglednienia pie1Wszego zarzutu — zawnioskowai 0 zmiane zaskarzonego orzeczenia poprzez uwzglednienie powodztwa. W uzasadnieniu érodka odwolawczego jego autor W pierwszej kolejnosci zaakcentowat, Ze od samego poczatlm Wskazai podstawe faktyczna roszczenia o zadoééuczynienie oraz zwiazek tego roszczenia z naruszeniem jego dobr osobistych, a takze sposob naruszenia oraz okolicznosci, W jakich do niego idoszio. Dalej skarzapy zaakcentowai, Ze pomiedzy stronami bezsporny byl fakt, Ze W Zakiadzie Karnym W — istnieje zjawisko przeludnienia, a W toku przeshichania poW6d dowiodi, Ze W celi, W ktérej przebywai, nie przyshigiwaia mu zagwarantowana przepisami powierzehnia 3 m2. Apelujacy zacytowai W dalszych Wywodach tresé Wyroku Sadu Najwyzszego z dnia 28.02.2007 12, sygn. akt V CSK 431/06 podnoszae, 7 Z09
--- STRONA 9 ---
S E I! . i i é 2 !|%£fl%~:5fl¢€9l\Q8\§!flL1'n!1tu|:|i3%fl’»\::MIIl'.’)slfihh2:h.ia,\'.=t;=u=:\>a:.'ha\2\¢tlra\.KGm&\iE!~',uau==un~2;m».|. E J. 1 I i E 1 1 ii: W swietle tego orzeczenia zostaiy przez niego Wypeinione Wszystkie przesianki Warunlcujace skuteczne doehodzenie roszczenia W oparciu o art. 24 k.c., bowiem Wykazai on, Ze odbywat Kare pozbawienia Wolnosei W Warunkaeh przeiudnienia. Autor apelacji podkreslii na koniec, Ze przebywai W Warunkach naruszajacq/ch jego godnosé z punktu Widzenia standardow przewidzianych W przepisach prawa miedzynarodowego, a Wszelkie zaniedbania W tym zakresie po stronie pozwanego byte swiadome i zawinione. W odpowiedzi na apelacje strona pozwana Wniosia o jej oddalenie. Pozwany Wyrazit stanowisko, Ze zarzut niewaznosci postepowania nie by} uzasadniony, bowiem sprawa zostaia rozpoznana przez Wiasciwy sad. Odnoszac sie do zarzutu naruszenia art. 24 k.c., pozwany zaakcentowai, Ze W swietle obowiazlijacego orzecznictwa, nawet W przypadku rzeczywistego naruszenia dobr osobistych, zasadzenie odszkodowania na podstawie art. 448 k.c. nie jest obowiazkowe. Sad Okregowy zwaiyl, co nastgpuje: apelacja jako bezzasadna podlega odda1eniu._ Odnoszac sie do poszczegolnych zarzutow srodka odwolawczego, Sad Qlifiéfifiiwy stwierdza W pierwszym rzedzie, iz W petni podziela ustalenia faktyczne pdefiyitione przez Sad I instancji i przyjmuje je za Wlasne. Skarzaey zreszta tych 1.1fit8_.*i£‘_iaf'=1'iE;=1'1ie kwestionowal, co jednoznacznie Wynika z lektury apelacji. Wstepie rozwazafi rozstrzygniecia Wymagai postawiony przez apeiujacego zafztttgfiliiewaznosci postepowania, zawierajacy sie W stwierdzeniu, Ze Sad Rejonowy rozpeiiiiat sprawe, ktora z uwagi na swéj przedmiot zostaia, zdaniem powoda, z mocy art. '1%?pkt. 1 k.p.e. zastrzezona do Wylacznej Wiasciwosci sadu okregowego bez Wzglfidfl na Wartosé przedmiotu sporu. A Q Z&1‘2:11ti@=poWy2szy okazai sie oczywiscie nieuzasadniony. Zgloszone przez powoda roszezsnie miaio bowiem typowo majatkowy charakter i od poczatku skierowane byio bezpoéreclnio na osiagniecie okreslonego skutku ekonomieznego W postaei zapiaty 8
--- STRONA 10 ---
11 \... I 1 "'.=;¢$£¢I!'m\:m<.'1:=1u|='.1zn.==<a=pv=¢.=||s'..mv;J»;|w;1=..=_' ..1.=.=.=.~ 7 i tT I nania bezprawnosci dziaiania sprawcy naruszenia i W 2Wia2k1_.1 2 tym to na przez pozwanego konkretnej kwoty pienieznej — 5.000 21 tytuiem zadoséuczynienia 2a naruszenie dobr osobistyoh. Byio to Wiec typowe roszczenie o zapiate, dia ktorego Uh Q. Wiaseiwy rzeczowo pozostawat sad rejonowy (art. 16 k__.p.c.), a to 2 uwagi na Warto przedmiotu sporu, ktora nie przewyzszala 75.000 21 (art. 17 pkt 4 k.p.e.). Z tego Ir punktu Widzenia nie ma znaczenia okolicznosc, 2e powod swoje roszczenie Wywodzit bezposrednio 2 faktu naruszenia przez pozwanego jego dobr osobistych, skoro jego powodztwo zmierzato W istocie do uzyskania jedynie okreslonego swiadczenia pienie2nego. Jesii zas chodzi o zarzut namszenia prawa materialnego, a W szczegolnosci art. 24 k.c., to ta1<2e i on okazat sie bezzasadny. Jak siusznie zauwazyl Sad Rejonowy, podstawowa przesianka odpowiedzialnosci Skarbu Pafistwa W rezimie deliktowym jest rr bezprawnose dziaiania lub zaniechania. Warunek ten jest Wprost Wymieniony W art. 417 k.c., jak te2 W art. 24 § 1 k.c. Jest on te2 oczywisty na gruneie analizowanych przez Sad Rejonowy przepisow art. 445 i art. 448 k.c., skoro przepisy te zamieszczone Z,Q§_t_aty W tej czesci Kodeksu eywilnego, ktora obejmuje odpowiedzialnosé 2a ezyn Brak spehiienia in concrete przeslanki bezprawnosci skutkuje élgggzglednieniemzadania bez potrzeby analizowania pozostalyoh przeslanek, . . . . . . . . ujaeych odpowiedzialnosé deliktowajalqegokolwiek podmiotu. 1*‘ ‘*3ma skarzacy, twierdzac, i2 W art. 24 k.c. ustawodawca Wprowadzii zasade 1; ',_? .. .€’§~.~ at s. <.‘ ,2? ..2. " 211! i ' '*1£w=.< ' ozwana zostai przerzucony eiezar udowodnienia, 2e jej dzialanie nie byio ii;1e powyzsza przeslanke W kontekscie orzecznictwa Sadu Najwyzszego, Wypada, 2e W ogolnosci za bezprawne uwaza sie kazde dziaianie ..i_e. dobro osobiste, je2eli nie zachodzi zadna ze szczegiolnyeh okolicznosci, je 1} Do okolicznosei Wyiaczajaeych bezprawnose naruszenia Sad .z.it . . A . . . . ._ zahczyiz dziaianie W ramach porzadku prawnego, to jest dziatanle ..pr2e2 obowiazujace przepisyjprawa, wykonanle prawa podmiotowego, dzone o, a takze dziaiame W obronie uzasadmone o interesu tak S d .;=' 2'.<.>< . . ~.. . age < .~ 2
--- STRONA 11 ---
1: it i 5. >. I 1 '*""="=;**"4'—/_» ;:|ewm|11:—qmianmumwii|L4:.;\¢_:=w;iw:@§gvzqmsawawt=»=w=v»»mwu>wunm=n»a=w=i==M...»< ....1» 5 a1 i = i 44er: 1:=441in‘luvA~——AM1;__ >1 ''nu_'.<.:»miav;,4_W_1_ M. =.m.\; Najwyzszy W uzasadnieniu Wyroku 2 dnia 19.10.1989 r., I1 CR 419/89, baza prawna Lex nr 8996). W rozpatrywanym przypadku nie ulega Watpliwosei, 2e strona pozwana skutecznie obalita Wystepujaoe na gruncie art. 24 k.c. domniemanie bezprawnosei, bowiem Wykazaia istnienie okolicznosci usprawiedliwiajacych jej dziaianie, polegajace na umieszczeniu pozwanego W celi, W ktorej na jednego osadzonego przypadata powierzchnia 2,43 1112, zamiast zagwarantowanych przepisami prawa penitencjarnego 3 m2. Jak bowiem trafnie Wskazai pozwany Zakiad karny, co zostaiom .r6Wnie2 Wyeksponowane W uzasadnieniu Sadu I instancji, odstepstwo od bezwzglednej zasady, przewidzianej W art. 110 § 2 k.k.W., unormowane zostaio przepisem art. 248 k.k.W., ktory stanowii, 2e W szczegolnie uzasadnionych wypadkach (i przy zachowaniu trybu postepowania okreslonego W § 2 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci 2 dnia 26 sierpnia 2003 r. W sprawie trybu postepowania Wiaseiwyoh organow W Wypadku, gdy liezba osadzonych W zakiadaoh karnych lub aresztach sledczyeh przekroczy W skali kraju ogolna pojemnosé tych 2a1<1adoW), mo2e dojsé do ograniczenia (na czas okreslony) Wielkosci powierzchni celi na jednego skazanego poni2ej 3 m2. Taka te2 sytuaeja miaia miejsce W sprawie niniejszej. Co prawda, Wyrokiem Trybunaiu Konstytucyjnego 2 dnia 26 maja 2008r. (SK 25/2007) Wymieniony Wy2ej przepis zostai uznany za niezgodny 2 Konstytucja, jednakze Trybunai stWierd2i1, i2 traci on swa moo obowiazujaca dopiero po uptywie 18 miesieey od dnia promulgacji Wyroku (to jest 2 dniem 06.12.2009 r.). Tak Wiec W okresie, W ktérym skazany byl czasowo umieszczony W eeli nie speiniajacej Wymogow powierzchniowych, Wspomniany art. 248 § 1 k.k.W. Wciaz obowiazywai. Na1e2y zatern podzielié stanowisko Sadu Rejonowego, 2e umieszezenie powoda W takiej celi, dokonane jednak W zgodzie z obowiazujacymi Wéwczas przepisami prawa, nie mo2e bye uznane za zachowanie bezprawne. Jak shisznie zaznaczyi ponadto sad a qua, powierzehnia mieszkalna oeii nr 5, W ktorej powod przebywai W _Warunkach przeludnienia, odbiegala jedynie nieznacznie od normy kodeksoyvej I112) — na kazdego Wie2nia przypadaio bowiem 2,43 m’. _ _ Nie sposob dopatrzeé sie oechy bezprawnosci takze W innyeh d2ialaniach strony pozwanej, ktore, ZdE1i1I6IT1 skar2aeego, 'narusza1y jego prawo do odbywania kary 10 .~
--- STRONA 12 ---
k 3; 5' € 1 1 I1 2 < 1 1 1 E 1 '5 .‘~ .:5 =..\~»..Mt. 1\|\;';c_'.bd*'.'.'§.1 _..,u_...._... ¢—¢~ij,g|~'\’1.m=.1;.|pi;a~¢w=:m=\==mu»=;n~»=.m|mu»|:.;u,,uw<»vaw>»:=w 11 it 11 2..==.=>_1m1_1r.=;.uo.t.e.a..u=sm==n~»==i~:>—~e;— ‘LTnecz: ~====—¢4¢0|l|IIh‘~"L1"""'4:I=|l~i¢'J1" *—“i*4‘=¥= a pozbawienia Wolnosci W Warunkach odpowiadajacych odpowiednim standardom. Jak Wynika 2 zaoferowanych przez strone pozwana dowodow, W1L}’I1'1 notatek shizbowyeh 2 dnia 11.01.2010 r. oraz 2 dnia 07.01.2010 r., Warunki soojaine, panujace W celach, W ktorych przebywai powod, byly ‘dobre i nie odbiegajace od standardow przewidzianych przepisami kodeksu karnego Wykonawczego. Znajdowaia sic; W nich odpowiednia ilosé sprzetu kwaterunkowego (lozka, stoliki, taboerety), a kaeiki sanitarne oddzielone byiy od eel muroWanymi badi drewnianymi sciankami i miaiy zapewniona odpowiednia Wentylacje. C0 istotne, cela nr 5, W ktorej przez Wiekszosc’: pobytu W zakiadzie karnym byt osadzony powod, znajduje sie na oddziale, ktory W tej czesci jest zakwalifikowany jako zaklad karny poiotwarty, a co 2a tym idzie, cela byia otwarta W godzinach od 5.40 do 20.00, a ruch skazanyoh po oddziale W tyrn czasie odbywal sie bez ograniczefi. Powod mogt zatem sWobodnie przemieszczaé sie na terenie oddziaiu i jego pobyt W celi ograniczai sie zasadniezo jedynie do godzin noenyoh. Jak prawidiowo ustalii Sad Rejonowy, powod miat W zakladzie zapewniona mozliwosé uezeszczania do szkoty i na zajecie kulturalno — osWiatoWe, organizowanych W swietiicy, mogi r6wnie2 swobodnie korzystaé 2 biblioteki zakiadowej. W kontekscie powyzszego, nie znalaziy uzasadnienia twierdzenia skarrzaeego o niezapewnieniu mu odpowiednich Warunkow Zyoia na terenie zakiadu karnego, W szczegolnosoi W za1<1'esie mozliwosci swobodnego spozywania posiikow ora2 miejsoa do nauki czy pisania listow. W rozpatrywanej sprawie zasadnosé zgioszonego Zadania byla ooeniana pr2e2 Sad Rejonowy W pierwszej kolejnosci przez pryzmat art. 445 k.c., ktory to przepis statuuje roszczenie 0 zadoséuozynienie za doznana krzywde. Roszozenie to mo2e bye przyznane jedynie W Wypadkach Wyrainie W ustawie przewidzianych, a reguia jest, Ze naprawieniu podlega tylko szkoda majatkowa. Zasadzenie stosownej sumy pienie2nej jako zadoséuczynienia 2a doznana krzywde mozliwe jest wiec W szczegolnosci W razie uszkodzenia oiaia lub Wywotania rozstroju zdrowia, ktorychj to okolicznosci powod jednak nie Wykazai. Tak Wiec i 2 tego powodu art. 445 k.c. nie mogi stanowié podstawy uwzglednienia zadania: 1 ‘ " 11
--- STRONA 13 ---
<1.t.11.<»~.~ 1. ..._.... w\.\'.< .we'»é'|b'; = R 5 I 1 s I : \ i __an m__‘___m_M__=,_h_,,,,_,,_,.,,__,_,A,.__¢__m"_,_“_,Jm,:_= ._,_,,_,L._9_,u,a m_,,_w__, ,“__,_L,,.._,,,,,,,,,,,_,._.,..._.t;.2.|.,..»/.1t¢...4 u|n.namnnn:9\.Imw<I\m_n.|»\u.| .........<........<~ 4'>1'—u14—;'::——*'JlllliI—" "'1II9' *4—“—~'*“'4*—'*~44 A r 3 ! 1 ?~ 5 E :1 '1 ‘J 1: . 1 ‘.1 i me.:\~.1Aw*:=*; ~''==s»\a.....1::4==nun'"“=:z.""" W dalszej kolejnosci Sad I instancji rozwazai mozliwosé zastosowania art. 448 k.c., zgodnie 2 ktorym W razie naruszenia dobra osobistego sad mo2e przyznaé temu, ezyje dobro osobiste zostaio naruszone, odpowiednia same tytutem zadoséuczynienia pienieznego 2a doznana krzywde lub na jego Zadanie 2asad2i6 odpowiednia sumo pieniezna na Wskazany przez niego cel spoleczny, nie2a1e2nie od irmyeh srodkow potrzebnych do usuniecia skutkow naruszenia. Zasadnie jednak doszedi do przekonania W oparciu o zgromadzony W sprawie materiai dowodowy, 2e brak jest dostatecznej podstawy do stwierdzenia, i2 pozwany Zakiad karny dopuscii sie dziataniem lub zaniechaniem swyoh pracownikow naruszenia dobr osobistych powoda, skoro — jak Wy2ej ju2 zaznaozono — nie Wykazano bezprawnosci W postepowaniu pozwanego. Poza tym trafnie zauwazyt Sad Rejonowy, i2 nawet W przypadku rzeczywistego naruszenia dobr osobistych skazanego, zasadzenie zadoséuczynienia na podstawie powyzszego przepisu, nie jest obowiazkowe. Zawarty W tym przepisie 2Wrot : ,,sad mo2e przyznaé” stwarza pewien 1u2 deeyzyjny W sprawie uwzgiednienia Iub oddalenia zadania 0 naprawienie krzywdy. Trafnie zaznaezyi przy tym Sad I instancji, 2e zasadniczym sposobem usuniecia naruszefi nie jest W swietle art. 24 k.c. zapiata lrwoty pienieznej, lecz sa nim swiadczenia o eharakterze niemajatkowym, Wskazane W tym przepisie, majaee na celu przeproszenie pokrzywdzonego e2y Wyrazenie ubolewania W zwiazku 2 dopuszczeniem sie alctow bezprawia. Jak przyjmuje sie zgodnie W doktrynie i orzecznictwie, sad mo2e odmowié zasadzenia sumy pienieznej W szczegolnosci Wowozas, gdy stwierdzi W oparciu o zobiektywizowane kryteria, 2e W danym przypadku nie 2achod2i potrzeba zadoséuczynienia za krzywde moraina poprzez jej finatisowa rekompensate (por. System Prawa Prywatnego, Prawo zobowiqzari — czgéé ogdlna, pod redakeja Adama Olejniczaka, 2009 uwagi do art. 448 k.c. oraz Wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 19. 04. 2006r., II PK 245/05, OSNAPiUS 2007, nr 78, poz.101). Jak trafnie zaakcentowai Trybunai Konstytucyjny W uzasadnieniu wyroku 2 dnia 7 lutego 2005 r. (SK 49/03, OTKA 2005, nr 2, po2.13), sWoboda decyzji sadu W tyrn obszarze ogranicza sie do oceny, czy zadoséuczynienie pienieine jest W danej sytuacji odpowiednim sposobem rekompensaty krzywdy moralnej. Sad‘ orzekajacy musi ka2dora2oWo dokonaé 12 J
--- STRONA 14 ---
! E. 'w 3 E § .2 Z <m..;.1.m=_w~ \ =4», \I'\'. := 2 .ns.'c'¢:r\.. \rz.n4ann z miqgafifiim r:.mr.|=.=:,Q;=.= 1.. s;.u| at i 1 '|= ‘. samodzielnej analizy i oceny wszystkich czynnikéw, kicrujqc sin; nie tylko samq literq prawa, lecz takze przyjcgtymi powszechnie i akceptowanymi normami moralnymi i obyczajowymi, pmiujqcymi W danym spoleczefistwie. W orzeczeniu tym pOdl(1'€§l0!1O réwniez, iz to rodzaj naruszoncgo dobra, zakres i intensywnoéé naruszenia, a takze rozmiar doznanej krzywdy powinny wplywaé na potrzebfg i rozmiar zadoééuczynienia pienizgznego. Przy analizie rozmiaréw krzywdy ocenie powinny podlegaé takze subiektywnc odczucia pokrzywdzonego, jak i obiektywny odbiér tej krzywdy W wymiarze spoiecznym. Do czynnikéw zmniejszajqcych rozmiar krzywdy W odbiorzé spoiecznym Trybunal Konstytucyjny zaliczyl przy tym takie okolicznoéci jak zachowanie samego pokrzywdzonego (jeéli np. sprowokowai on swq postawq bezprawne dzialanie), czy te2 stopiefi zawinienia naruszyciela oraz znikomy stopieli spoiecznej szkodliwoéci czynu. " _ W kontekécie powyzszych wywodéw nie zashigiwal na uwzglqdnicnie zgioszony przez apelujqqego zarzut naruszenia art. 5 k.c. Sqd Rejonowy siusznie doszedl do przekonania, it W rozpatrywanej sprawie — nawet gdyby spemione zostaly wszystkie przeslanki odpowiedzialnoéci — istniejd podstawy do odmowy zasqdzenia Zqdanej kwoty. Zasadnoéé zgioszonego ro$zczenia podlegala bowiem ocenie z punku widzenia szczegélnych okolicznoéci rozpatrywanej sprawy. Brany byl przede wszystkim pod uwagq stopiefi doznanego przez skazanego ewentualnego naruszenia débr, ktdry shlsznie zostai oceniony przez Sqd I instancji jako nieznaczny. Jak ifgfnie podkreélone zostaio W uzasadnieniu zaskarzonego Wyroku, na zmniejszony W spoiecznym wyrniarze rozmiar krzywdy po stronie powoda niewqtpliwie Wjalyw ma giiolicznoéé, iz zostai on zmuszony do funkcjonowania w ramach zakladu karnego na wiasnych, bezprawnych dziaiafi. Dopuszczajqc siq W przeszioéci popeinienia gglmow zabromonych muszal hczyc SIQ z mozliwosclq pomesiema skuszne] kary aWienia wolnoéci oraz niedogodnoéciami, jakie sq zwiqzane z jej odbywaniem. ;.='}§\i?.<:$: “'?"f"3‘E‘§ . _ » . . . zasadnie zauwazyi Said RCJOIROWY, 0gramczenle W pewnym zakresle " smgujqcych skazanym débr osobisfmych — 0 ile tylko mieéci sic; W.“ granicach acz0nych przez prawo — jest jednym z elementéw tej kary i éciéle Wiqze sir; z jej Trzeba jeszcze raz podldeélid, Ze powéd na skutek Wiasnego przestqpczego fiflfihowania (nora bene podjqtego W warunkach recydywy) i dokonanych W przesziosici ~ 13
--- STRONA 15 ---
s \L f < .r ;.g. iii »,1; f W: .E .=_= E s . . _ u ' |'\Edfa£*.\fiiu'v\'.<:21‘ '5‘? ... . 'iWbnwn!an“_Mz»ubfih'H'Z3!LvI.u(M0duébw¥LLflGlnunlfiMl!n!$wlh.&nmé .¢M. wmwawmwmmmnnmumM:» mw~n=»=v=w=m~M*\=L'\ I i“ E.|m|',,,“i,_ ;fi,',__1=.r;4,*§§:1;naaae2.—“:ms;=z.;a.::u§a¢22flzb=::ez=:n ._.....:\;.|n.|mn=mn'|\¢iflfl wyborow znalaz% si<g W zakladzie karnym. W takim przypadku powszechnie przyjote i akoeptowane W spoleczefistwie normy muszq oddzialywaé na ocenq, czy zaistniaie W jednostce penitencjarnej nieprawidbwoéci powinny rodzié W kazdym przypadku i niejako automatycznie prawo do zqdania zadoééuczynienia, skoro przazbywanie powoda W tego rodzaju rniejscu odosobnienia jest Wynikiem jego uprzedniego, nagannego postopowania. Nie sposob nie uwzglqdniaé rowniez Wystegpujaccego W przedmiotowej sprawie problemu W oderwaniu od realiow panujapych W polskim systemie penitencjarnym. Fakty powszechnie znane, ale te2 vvynikajqce z dowodowi zgromadzonych W niniejszym postqpowaniu przekonujav Ze tzw. ,,zag»:gszczanie” eel wioziennych jest zjawiskiem nagminnym i wynika nie z choci reprcsjonoWa11ia skazanych czy te2 celowego pogarszania ich warunkow bytowych, ale jest zwiqzane ze ziozonym problemem nadmiemej liczby skazanych zglaszajqcych sic; do odbyoia kary pozbawienia Wolnoéci W stosunku do iloéci miejsc zagwarantowanych W zakladach kamych. W tej sytuacji stosowanie wobec jednostek penitencjamych represji finansowych byioby niecelowe z dwéch co najmniej wzglodow. Z jednej strony nie prowadziloby do osiognicgcia zamierzonego skutku, bo przeciez zaistnialy stan rzeczy nie jest rezultatem celowego dzialania czy zlcj Woli pozwanych, a z drugiej strony prowadzilobly do uszczuplénia érodkow pienigznyoh, przekazywanych do dyspozycji jednostek penitoncjarnych, co z pewnoéciq jeszcze bardziej Wpiynoloby na pogorszenie sytuaoji finansowcj pozwanych zaldadow karnych i mogioby odbié sing niekorzystnie no samych skazanych. Majqc zatem powyzsze na Wzglqdzie uzasadnione byio oddalenie apelacji owoda na podstawie art. 385 k.p.c. "U W oparciu o zasadq odpowiedzialnoéci za wynik procesu, Wyrazonq w art. 98 "~§> \ ?" p.c., SaLd"Ok:rqg0wy, przy uwzglqdnieniu treéci § I i §~3'tego artykuhl, a nadto art. 99 W zwiqzku z art. 391 § 1 k.p.o. zasqdzil _od powoda na rzecz strony pozwanej kwoto 300 zl tytulem zwrotu kosztow postopowania odwoiawczcgo, odpowiadajqcai minimalnemu Wynagrodzeniu radcy prawnogo, reprezentujqcego W procesie pozwany Skarb Pafistwa. ~ » ' I4 /y, [Mg wi/Q/1 1 J
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Wyrok#Sad Rejonowy W pierwszej kolejnosci przez pryzmat art. 445 k.c.#I C 51/10 1. oddala apelacjg#art. 77 ust. 1 Konstytucji#art. 417 k.c.#art. 445 k.c.#art. 6 k.c.#art. 24 § 2 k.c.#art. 448 k.c.#art. 248 k.l#art. 24 k.c.#art. 98 k.p.c.#art. 17 pkt 1 k.p.c.#art. 5 k.c.#art. 17 pkt 4 k.p.e.#art. 24 § 1 k.c.#art. 110 § 2 k.k.W.#art. 248 k.k.W.#art. 248 § 1 k.k.W.#art. 385 k.p.c.#art. 391 § 1 k.p.o.