Postanowienie I c 505

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I c 505,109 Na podsiawie usiawy 2 dnia 6.09.2001 r. 0 dustepia  =30 iniormacii publicznej Dz. U. 112 p02. 1198 z péin. 2m. przeiaazano infmmacie publicznq w [armie W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dokumeretu {uh w iurmie przetwnrzunej Dllia bflietnia T. “““  1 , ix Sqd Okrqgowy W Warszawie, Wydzial I Cywilny w skladzie nastqpuj qcym: Przewodniczqcy SSR (de1.) Rafa! Wagner Protokolant stazysta Agnieszka Kuta po rozpoznaniu W dniu 12 kwietnia 2012 1". w Warszawie na rozprawie sprawy z powédztwa D. K. przeciwko Skarbowi Pafistw_a — Woj ewodzie (...) 0 zapkatq kwoty 3.500.000 zl 1. 2 % umarza postqpowanie w zakresie Zqdania kwoty 1.902.897 (ieden milion dziewiqéset dwa tysiqce osiemset dzievviggédziesiact siedem) Z1; . " '_ zasqdza od Skarbu Pafistwa — Woj ewocly (,..) na rzecz D. K. kwotq 1.597.103 (jeden milion piqéset dziewiqédziesiag siedem tysivgcy sto trzy) Z1 z ustawowymi odsetkami od dnia. 26 kwietnia 2012 r. do dnia zaplaty; V ‘ ' ill. W pozostaiym zakresie powédztwo co do odsetek oddala; IV. [fl\ O\ zasqdza od Skarbu Pafistwa — Woj ewody (...) na rzecz D. K. kwotq 626,19 (szeééset dwadzieécia sze 19/1 00) 21 tywlem czqéciowego zwrotu kosztéw procesu UZASADNIENIE ~ Pozwem zlozonym 27 maja 2009 r. D. K.wni0s1a 0 zasqdzerfie"od pozwanego Skarbu Pgfistwa — Wojewody (...)kwoty 3.500.000 21 wraz z ustawowymi odsetkami od dnia ustalenia wysokoéci szkody, tj. sporzqdzenia opinii bieglego do dnia zaplaty oraz 0 zasqdzenig kosztéw postqpowania W tym kosztéw ZE1S’£QpS'[WE1 procesowego Wg norm przepisanych prawem. W uzasadnieniu wskazzfla, Ze jest nastqpcq prawnym wlaécicieli nieruchomoéci (...)przy ul. (...), ktérym w 1957 1'. odméwionoprzyznania wlasnoéci czasowej. Nastegpnie w latach 70tych pozwany rozporzqdzil przedmiotowq niemchomoéciau gdyz wy0drq‘o11i1 wlasnoéé i sprzedal na rzecz oséb trzecich lokale usytuowane W budynku znaj duj qcym siq na 11ieruch0moéci oraz ustanowii uiytkowanie wicczyste na gruncifi. Pbwierzchnia nieruchomoslci, za ktérac powédka dochodzi --- STRONA 2 --- odszkodowania (szkoda rzeczywista) wynosi 699,87 ml, przy przyj cgciu stawki 5.000 21 za 1 m2 gruntu na (...)(pozew — k. 212). Postanowioriiémz dnia 9 czeiwca 2.009 r.__pow6dka zostala zwolniona od kosztow sqdowych czqéciowo, tj. od oplatyéaldowej pona_d= 2000 21 (postanowienie — k. 39).  Pozwany Skarb Pafistwa — Wojewoda (...) zastopowany przez Prokuratoriq Generalnq Skarbu Pafistwa w_ odpowiedzi na pozew wni6s1 0 oddalenie powodztwa w ca1o§ci i zasqdzenie od powodki nei rzecz pozwanego kosztow post:gpowania, w tym kosztéw zastqpstwa procesowego, wg norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu swoj ego stanowiska pozwany wskaza1, 2e powédka nie wykazala, i2 zaistniaky przes1anki, na podstawie ktorych zostaloby przyznane prawo wlasnoéci czasowej poprzedniemu wlaécicielowi nieruchomoéci, nie wykazaia szkody i jej wysokoéci. Pozwany podni6s1 rowniez zarzut przedawnienia oraz przedwczesnoéci powodztwa (odpowiedi na pozew — k. 4858). Na rozprawie W dniu 12 kwietnia 2012 r. strona powodowa cofnqla pozew ze zrzeczeniem sis; roszczenia w zakresie ponad kwotq 1.591103 21. Pozwany natomiast wniésl o zasqdzenie kosztéw p0S’£Qp0W3.fLi8. na rzccz pozwanego, w tym zakresie w jakim powédztwo zosta1o C0fi1.1Q16 (protokél rozprawy — k. 306). ' Sqd ustalil nastgpujqcy stan faktyczny: Nieruchomoéé (...)§01o2ona przy ul. (...)(obecnie ul. (...)) ozn. hip. (...)nr rej. hip. (...), o powierzchni 153,69 sazeni 2 (699,87 m ) stanowiia, na mocy aktu notarialnego z 6 wrzeénia 1943 1‘. za. nr rep. (...), wlasnoéé w czqéciach réwnych E. M.i J. M. (1). Obecnie nieruchomoéc’: ta wchodzi w sklad dzia1ek nr (...), (...)i (...)i stanowi w1asnosié (...)(za§wiadczer1ie Sqdu Rejonowego (...) 2 19 czerwca I996 1".  k. 14, uzasadnienie decyzji z 14 lutego 2007 r. — 1:. 15, wypis aktu notarialnego ~ k. 2324). ' Powédka D. K.jest jedynym nastqpoq prawnym zmarlych E. M.i J. M. (1)(A. M.z domu (...)). W akcie notarialnym z dnia 6 wrzeénia 1943 r. wskazano, Ze A. M.uzywa zwykle jednego imienia (...)(k. 23). Na podstawie postanowienia Sqdu (...)w W. z dnia 30 listopada 1954 r. sprostowano blqdnie wpisane w akcie ma12ef1stwa E. M.i A. 1\/Lnazwiska Z (...)na prawidlowe (...)(oc1pis zupe1ny aktu malzefistwa Zawartego 21 marca 1920 r. — 1:. 2122). ' Postanowieniem z dnia 9 maja 1988 r. spadek po A. M. (zm. 9 maja 1946 r.) nabyli mag E. M. i cérka D. K. po % czqéci. Natomiast spadek po E. M. (zm. 6 lutego I961 r.) nabyly Zona J. M. (2) i cérka D. K. (postanowienie — k. 19). Postanowieniem z dnia 28 lutego 1991 r. spadek po J. M. (2) (zm. 9 grudnia 1989 r.) nabyia W ca1os§ci na podstawie testamentu D. K. (postanowienie — k. 20). . Pismem z 23 maja 1949 r. E. M. wystqpii 0 przyznanie muwiasnoéci i uzytkowania gruntéw polozonych przy ul. (...) (podanie — k. 25). Orzeczeniem z dnia 23 stycznia 1957 r. (...)odm6wi1o przyznania prawa w1asno§ci czasowej. W 2 uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, 2e obecnie zwchodzi koniecznoéé przej Qcia terenu nieruchomoéci (...)przy ul. (...)na cele publiczne (orzeczenie — k. 26). Pisrnem z 4 kwietnia 1961 r. E. M. zostal poinformowany, Ze odszkodowanie za przejqtq nieruchomoéé zostanie wyplacone z chwilq ukazania siq przepiééw Wykonawczych do dekretu z 26 paidziemika 1946 r. Qpismo — k. 2?). ' Decyzjqm (...)z dnia 13 wrzeénia 2006 r. Prezjident (...)p0 rozpatrzeniu Wniosku z dnia 12 marca 2001 r. odméwil powédce przyznania odszkodowania za nieruchomosié poiozonq w W.przy u1._(...)na podstawie ustawy 0 gospodarce nieruchomoéciami. W uzasadnieniu decyzji wskazano, Ze W dacie wej écia W Zycie dekretu z 1945 r. niemchomoéé ta nie byla zabudowana. Zgodnie z planem strefowym, zatwierdzonym przez Ministerstwo (...)w dniu 1_1_ sierpnia 1931 r., obowiqzujqcym w dacie wej écia w zycie dekretu z 1945 --- STRONA 3 --- r. przedmiotowa nieruchomoéé byla obj Qta zapisem WW. planu o treéci: strefa IVa, zabudowa zwarta o 4 kondygnacjach i dopuszczalnej powierzchni zabudowy 50%. W éwietle ww. planu rlieruchomoéé ta nie rnog1a byé przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne. Teren W sklad ktorogo wchodzi przedmiotowa nieruchomoéé, zostal obj Qty promesqz dnia 3 czerwca 1949 r. wydanq przez Prezydenta(...), na mocy ktorej przyrzeczono przyznaé prawo wlasnoéoi czasowej powyzszego gmntu Skarbowi Pa.fist"wa — Ministerstwu (...) i zezwolono na pocljqcie na nim robot budowlanych. Budynek wzniesiony na przedmiotowym gruncie (obecnie przy ul. (...)), zosta1 oddany do eksploatacji W I950 r. Czqéé grumu przedmiotowej nieruchomoéci zostaia réwniez zajqta pod ciag pieszy i teren zielony przy WW. budynku. W konsekwencji Stwierdzono, ze poprzedni wlaéciciele zostali pozbawieni faktyoznej mozliwoéci wladania dzia11<zgprzeci dniem 5 kwietnia 1958 r. i diatego przedmiotowa nieruchornoéé nie spelnia wymogow z art. 215 ust. 2 ustawy 0 gospodarce nieruchomoéciami i odszkodowanie za to nieruchomoéé nie przyshiguje. Decyzjq z dnia 14 lutego 2007 r. (...)na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 2 dekretu z £111.13 26 pazdziemika 1945 r. o whasnoéci i uzytkowaniu gruntéw na obszarze m.st. Warszawy stwierdzfio niowaznoéé orzoczonia administracyjnego (...)nr (...)z dnia 23 stycznia 1957 r. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, ze jedynq przesiankq upowazniaj qcq organ administracji do odmowy przyznania dawnemu wlaécicielowi lub jego nasfqpcy prawnemu prawa uzytkowania Wieczystego byla niemoznoéé pogodzenia korzystania z nieruchomoéci przez dotychczasowego wlaéciciela z przeznaczeniem gruntu wg planu zagospodarowania przestrzennego. Dlatego na podstawie art. 7 ust. 2 dekretu z 26 paidziemika 1945 r. nie mozna bylo wydaé decyzji o odmowie przyznania tegoz prawa bez oparcia sir; na ustaleniach obowiqzuj qcego planu, ze wskazaniem, ze korzystanie z gruntu przez dotychczasowego wlaéciciela nie da siq pogodzié z planem zagospodarowania przestrzennego. Organ administracji, aby odmowié by1emu whécicielowi prawa uzytkowania wieozystego do gruntu niemchornoéci musi udowodnié, ze korzystanie z gruntu przez dotychczasowego wlaéciciela w zadnym wypadku nie da siq pogodzié z przeznaczeniem gruntu wg aktualnie obowiaczujqcego planu zagospodarowania przestrzennego. Tymczasem nie zostalo przeprowadzone w tym zalcresie post:gpowanie dowodowe, nie wskazano jaki plan obowiqzuje na tym terenie inie udowodniono sprzecznoéci pomiqdzy korzystaniem z gruntu przez dotychczasowego wlaéciciela z przeznaczeniem gruntu zgodnie z obowiqzujqcym w dniu wydania decyzji planem zagospodarowania przestrzennego (decyzja z 14 lutego 2007 r. — k. 1518). . Decyzjq z dnia 25 pazdziemika"2007 r. (...) odmowilo pizyznania D. K.odszkodowa.nia. Decyzja zostala uzasadniona tym, ze we wniosku o wypiatq odszkodowania nie wskazano zwiqzku pomiqdzy wydaniem orzeczenia administracyjnego a szkodq (decyzja z 25 paidziemika 2007 1'. — k. 2831). Decyzjq z dnia 11 pazdziernika 2010 r. Prezydent (...)odm6wi1 oddania w uzytkowanie wieczyste gruntu przy ul. (...), w czoéci wchodzqcej w sklad dzialek ewidencyjnych m" (...)i (...) na rzecz D. K.. W uzasadnieniu decyzji wskazano.'ze czqéé gruntu wchodzqca W sldad dzia1ki ewidencyjnej nr (...)o lqcznej powierzchni 170 m 2 jest zaj Qta pod ciqg pieszy, wejécie do budynku przy ul. (2...)oraz zagospodarowany 1l6l‘BI1 zielony. Usytuowanie tego gruntu, jego niewielka powierzchnia (115 m i 55 mg) oraz koniecznoéé zapewnienia niezbqdnych od1eg1oéci od budynku przy ul. (...), uniemozliwia zagospodarowanie tego gruntu W inny sposéb niz dotychczas (decyzja z 11 pazdziernika 2007 r.  k. 146147). Decyzjq z dnia 21 paidziernika 2010 r. Prezydent (...)odm6wi1 oddania w uzytkowanie wieczyste gruntu przy ui. (...), w czqéci wchodzqcej w sk1ad dzialki ewidencyjnych nr (...)na rzecz D. K... W uzasadnieniu decyzji wskazano, ze przedwoj onne budynki znajduja.ce siq na nieruchomoéci u1eg1y zniszczeniu W czasie dzialafi woj ennych i zostaly przeznaczone do rozbiorki. Aktualnie na czqéci nieruchomoéci wchodzqcej w sklad dzialki ewidencyjnej nr (...)znajduje sio niepodzielony budynek wielomieszkaniowy przy ul. (...), ktory nie spehaia warunkow art. 5 dekretu (...). W budynku tym, w micj scu przecinania go przez granice nieruchomoéci ozn. hip. (...)nr Rej. hip. (...), brakjest écian oddzielenia przeoiwpozarowego na ca1ej wysokoéci budynku. Brak takich écian powodujc niemoznoéé dokonania podziaiu budynku, a W konsekwencji niemoznoéé ustanowienia prawiéz uzytkowania wieczystego gruntu pod tai czqéoiq budynku (decyzja z 21 paidziernika 2010 r.  k. 148150). W toku postqpowania Sqd dopuécil dowod z opiniibieg1cgo sqdowego rzeczoznawcy majqtkowego J. 13., _ ktory ustalil, ze wartoéé rynkowa prawa uzytkowania wieczystego nioruchomoéci gruntowej o powierzchni --- STRONA 4 --- 699,87 m2 Wg stanu nieruchomosci z 23 styeznia 1957 1'. i cen aktualnych na date sporzqdzama opinii Wynosi 1.597.103 21 (przy cenie jednostkowej prawa uzytkowania Wieczystego gnmtu — 2.282 21/m2. W Wyj asnieniach ustnych biegiy wskazal, ze zasadnicza funkcja nieruchomosci Wynikajqca z miej scowego ' planu zagospodarowania przestrzennego z 1931 11949 r. byla jednakowa, tj. budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne Wraz z infrasmflmuq. Przy czym na potrzeby Wyceny biegly traktowai caiq powierzchnie nieruchomosci jako nieruchomoéé pod zabudowe. Powo1uja_c sie na Wiasne doswiadczenie zawodowe biegly podai, ze Wartosié gruntu pod budynkami W stosunku do Wartosci gruntow przezrnaczonych na drogi jest Wyzsza o okoio 2030% (opinia pisemna  k. 192210, Wyjasnienia zlozone na rozprawie — k. 25 5256)." Na wniosek strony pozwanej Sqd dopuscit rowniez dowod z opinii bieglego sqdowego z zakresu geodezji, ktory ustalii, iz z nieruchomoéci przy ul. (...)(obecnie ul. (...)) ozn. hip. (...)nr rej. hip.(...), o powierzchni 699,87 m2  239 1112 aktualnie jest zajetych pod drogi (opinia biegiego  1<. 215218). Powyzszy stan faktyczny Sag! usta1i1 na podstawie ww. dokumentow urzedowych, W tym decyzji _ administracyjnych oraz orzeczefi sqdowych oraz opinii biegiych J. B. i C. W.. Sqd jednoczesnie pominaj w dokonanych ustaleniach opinie bieglej M. D., ktora wartosé nieruchomosci ustaliia W dwoch wariantaoh na 1.424.000 z1 i 1.089.000 21. Obie strony slusznie, zdaniem Sqdu, zarzucily bieg1ej,_2e Sporzqdzajap przedmiotowq opinie Wadliwie okreslila krqg nieruchomosci (podobnych) reprezentatyvmych, co miato bezposredni wpiyw na wynik wyceny. Biegia do porownania przyj eia nieruchomosci 0 istotnie roznym przeznaczeniu W stosunku do Wycenianej nieruchomosci, a takze polozone W innej czqsci miasta. Bieg1a uzasadniala swoj Wybér maiq liczba. transakcji dokonanych W czasie poprzedzajqcym sporzaglzenie opinii. Stanowisko przedstawione przez strony oraz bieglq stanowiio podstawe do dopuszczenia dowodu z opinii innego biegiego rzeozoznawcy maj qtkowego (J. B.), ktorego opinia sporzqdzona metodq korygowania ceny . sredniej stanowiia podstawe dokonanych ustalefi. Pomimo tego, ze opinia ta byia poczagckowo kwestionowana przez strone powodowq, po pisemnych i ustnych Wyjasnieniach bieglego (k. 235236 i 255 256), strona powodowa zaakceptowala ustalenia biegiego, czego Wyrazem bylo ograniczenie zqdania do _ kwoty Wskazanoj W tej opinii. Strona pozwana zakwestionowaia natomiast opinie biegiego Wskazujqc, ze jest ona niezupehia, gdyz nie zawiera usta1er'1 dotyczqcych odszkodowania jakie przyslugiwaioby powodce na podstawie ustawy z 12 marea 1958 r. o zasadach i trybie wywiaszczania nieruchomosci oraz pomija to, ze czesé Wycenianej niemchomosci przeznaczona zostala pod drogi. Z przyczyn podanych W dalszej czesci uzasadnienia, zarzuty pozwanego do opinii nie zashigiwaiy na uwzglednienie. . Sqcl zwaiyl, co nastgpuje: ' W zakresie W jakim pozew zostai cofniety przez strong powodowat ze zrzeczeiiiem sie 1oszczenia, tj. W zalcresie kwoty 1.902.897 z1 Sqd na podstawie art. 355 § 1 W ZW. z art. 203 § 1 k.p.c. umorzy1post<gpowanie W sprawie. . Oceniaj Q0 zasadnosé Zqdania pozwu W pierwszej kolejnosci rozwazyé nalezaio podstawe prawn:1 zgioszonego W sprawie roszczenia. Strona powodowajako podstawe p1‘flVVl'13¢ Wskazywala art. 4171 1<.c., ewentualnie art. 160 § 4 k.p.a. ~ . Jak Wskazai Sagl Najwyzszy W uchwaie 2 31 marca 2011 r. (III CZP 112/10) do roszczerfi 0 naprawienie szkody wyrzqdzonej ostatecznq decyzjq administracjjnq wydanq przed dniem I wrze§m'a~2004 r., ktdrej niewaz'n0.s‘c" Zub wydanie z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono p0 tym dniu, ma zastosowanie arr. 160 § 1, 2, 3 1' 6 k.p.a. Jednoczesnie Sqd Najwyzszy wyjaénii,Ze do pocijetych przed dniem 1 Wrzesnia 2004 r. ostatecznych deoyzji administracyjnych, ktorych niewaznoéé lub Wydanie z naruszeniem art. I56 § 1 k.p.a. stwierdzono po tym dnju brak podstaw do stosowania przepisow art. 160 § 4 i 5 k.p.a. Z tego Wzgledu nie stanowi przeszkody W uwzglednieniu powodztwa niewystqpienie przez powodow do Wiasciwego organu administracji publicznej o przyznanie odszkodowania. Odnoszqo sie do podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia roszczonia powodki, stwierdzié nalezy, ze nie zasiuguje on na uwzgiednienie. Za ugruntowane W orzecznictwie uznaé nalezy poclzielane --- STRONA 5 --- przez Sad zapatrywanie, ze Wymagalnoéé i przedawnienie roszczenia odszkodowawczego Wobec Skarbu Pafistwa przewidzianego W art. 160 k.p.a. zostaly uregulowane W szczegolny sposob. Chociaz chodzi tu o odpowiedzialnosé za czyn niedozwoiony, nie stosujemy ogélnych przepisow o czynach niedozwolonyoh i przedawnieniu roszczefi, lecz regulacje szczegolnq zawartaw art. 160 § 6 k.p.a. (tak Sad Najwyzszy W uohwaiach z 31 marca 2011 r., III CZP 112/ 10, z 26 stycznia 1989 r., III CZP 58f1988 OSNC 1989, nr 9, poz. 129). Roszczenie o naprawienie szkody Wynikajace z decyzyjnego (administracyjnego) stwierdzenia niewaznosci decyzji Wydanej z naruszeniem art. l56‘§ 1 k.p.a. przedawnia sie zatem z uplywem trzech lat od dnia, W ktomn staia sie ostateczna decyzja W przedmiocie takiego stwierdzenia (art. 160 § 6 k.p.a.), bez Wzgledu na to, kiedy szkoda powstaia (lub siq uj awniia). W zwiazku z tym, ze Wadliwa decyzja zostala Wydana przed dniem 1 Wrzesnia 2004 r., a decyzja nadzorcza zapadia juz po nadej sciu tej daty, W sprawie ma zastosowanie art. 160 k.p.a. z vvyiaczeniem przepisow uzalezniajacych dochodzenie odszkodowania na drodze sadowej od uprzedniego wyczerpania trybu adrninistracyjnego. ’ ’ ' . Przechodzao do oceny zaistnienia przeslanek odpowiedzialnoéci strony pozwanej, W pierwszej kolejnosei stwierdzié nalezy, ze W mysl art. 160 § 2 k.p.a. do odszkodowania stosuje sie przepisy kodeksu oywilnego. W sprawie nalezalo zatem ustalié, czy nastapilo zdarzenie wyrzadzajace szkode, ktorym byio Wydanie decyzji z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a., albo stwierdzenie niewaznosci takiej decyzj i, a zatem  czy zostala Wydana decyzja niezgodna z prawem, a nastepnie, czy szkoda zostala wyrzadzona i W jakiej Wysokosci oraz czy pozostaje ona W zWia,zku przyczynowym z Wydaniem decyzji. Stwierdzenia W pierwszej kolej nosci Wymaga, W oparciu 0 utrwalone orzeozniotwo Sada Najwyzszego, ze fakt, iz decyzja administracyjna zostata Wydana z razacym naruszeniem prawa, przesadza o bezprawnosci i Winie fimkcj onariusza pafistwowego przy wykonywaniu powierzonej mu czynnosci (tak min. Sad Najwyzszy W Wyroku z dnia 3 maja 1985 r., Ii CR 121/85, OSNC 1986, nr 4, poz. 53). Na stronie powodowej oiazyi natomiast obowiaczek Wykazania, przy bezspornymfakcie Wydania Wadliwej W dniu 23 stycznia 1957 roku, pozostalych przesianek odpowiedzialnosoi odszkodowawozej, a zatem faktu powstania szkody (i jej rozmiarow) oraz istnienie normalnego zwiazku przyczynowego pomiedzy oWa szkoda, a zdarzeniem, ktore ja,WyWo1a1o. W przekonaniu Sadu, nie moze budzié Watpliwosci, Ze powodka na skutek Wadliwej deoyzji z 23 stycznia 1957 roku, ktora odmowiono przyznania prawa wiasnosci czasowej do gruntu przy ul. (...) jej poprzednikom prawnym, poniosla rzeczywista szkode, rozumianajako powstaia wbrew Woli poszkodowanego roznice miedzy obecnym stanem maja,tkowym (tu  stanem majqtkowym nastepcow prawnych), a tym stanem, jaki zaistnialby, gdyby nie nastapilo zdarzenie vvyvvoiujace szkode (tak Sad Najwyzszy W orzeczeniu z dnia 11 lipca 1957 roku, 2 CR 304/5 7, OSN 1958, nr III, poz. 76 oraz W uchwale skiadu siedmiu sedziow Sadu Najwyzszego z dnia 22 listopada 1963 roku, IH P0 31/63, OSNCP 1964, nr 78, poz. 128 ozy tez W Wyroku z dnia 16 kwietnia 2002 roku W sprawie, V CKN 960/00 oraz z dnia 15 listopada 2002 roku W sprawie V CKN 1325/00). Szkode rzeozywista (damrzum emergens), jakaponiosla powodka stanowi uszczerbek majatkowy, jaki powstal na skutek niezaspokoj enia uprawnienia do przyzmmia prawa W1asnoéci czasowej (obecnie uzytkowania wieczystego) jej poprzednikowi prawnemu, a ktorej wysokoéé Wyznacza Wartoéé tego prawa. Niewagcpliwym jest przy tym, ze nie istnieje juz mozliwoéé ustanowienia. na rzecz powédki prawa uzytkowania Wieczystego do przedmiotowej nieruchomosci, co potwierdzone zostaio decyzj ami administracyjnymi W 2010 r. . _ _ Rozstrzygniecie o istnieniu adekwatnego zwiaczimprzyczynowego pomiedzy tak rozumiana szkoda, a ' zdarzeniem japowodujacyrn (tj. orzeczeniem z dnia 23 stycznia 1957 roku) musi byépoprzedzone ocena, czy szkoda nastapiiaby takze Wtedy, gdyby zapadia decyzja zgodna z prawem (tak Sad Najwyzszy W Wyroku z dnia 06 lutego 2004 roku, II CK 433'/02, LEX nr 163987). Na tak postawione pytanie nalezy W przekonaniu Sadu udzielié odpowiedzi przeczaoej. Wypada bowiem przyj Q13, ze alternatywnym zachowaniem sie Wlasciwego organu W odpowiedzi na wniosek zlozony na podstaWie'a1“c. 7 dekretu by1aby decyzja przyznajaca prawo wlasnosci czasowej gruntu. Zgodnie z aprobowanym przez Sad orzecznictwem Sadu Najwyzszego iNacze1n_ego Sadu Administracyjnego art. 7 ust. 2 dekretu z dnia 26 pazdziernika 1945 --- STRONA 6 --- roku byi zrodiem obowiazku gminy, a nastepnie Pafistwa i odpowiadaj acego mu uprawnienia byiego ' Wlasciciela do domagania sie ustanowienia prawa W drodze administracyj nej decyzji (tak m.in. Sad Naj Wyzszy W Wyroku a dnia 7 lutego 1995 roku, III ARN 83!94, OSNAPUS z 1995 roku, nr 12, poz. 142 _i Naczelny Sad Administracyj ny W uchwale z dnia 14 pazdziernika1996 roku, OPK 19/96, ONSA z 1997 roku, nr 2, poz. 56). ' Sporne pomiedzy stronami byto to, ktory z miej scowych planow zagospodarowania przestrzennego obowiazywai W 1957 r. W ooenie Sadu, uzasadnione W tym przedmiocie jest przyj eoie, Ze Waznym miejscowym planem dotyczaeym przedrniotowej nieruchomoéci byi plan z 1931 r. Wskazywany przez pozwariego plan z 1949 r. nie miai rangi prawa powszechnie obowiazuj apego, poniewaz nie zostal W sposob praWid1oWy opub1ikoWany(por. Wyrok WSA W Warszawie, I SA.*'Wa 1300/10). Jak wynika z uzasadnienia decyzji nr (...)z dnia 13 Wrzeénia 2006 r. przedmiotowa nieruchomoéé byia obj eta zapisem planu 0 tresci: strefa IVa, zabudowa zwarta 0 4 kondygnacj ach i dopuszczalnej powierzchni zabudowy 50%. Przy ezym, jak Wskazai biegiy .1. Bprzeznaczenie gruntu, pomimo uzycia roznych sformuiowafi, byio takie samo W pianie z 1931 1". jak i nieobowiazujaoym planie z 1949 r. . W ocenie Sa_du nie ma podstaw do przyjecia, ze korzystanie z nieruchomoéci przez dotychczasowych Wiascicieli nie da1o sie pogodzié z przeznaczeriiem gruntu okreslonym W planie strefowym Z I931 1'. Nieuzasadnione jest twierdzenie strony pozwanej, ze zrodiem ewentualnej szkody powodki byio Wybudowanie W roku 1950 budynku Wielomieszkaniowego na podstawie obowiaczuj qcego Wowczas planu miej scowego nr 109 z 22 grudnia 1949 r., a Wiee szkoda powstala jeszcze przed Wyclaniem decyzji u odmownej. W konsekwencji sam fakt Wydania decyzji administracyjnej nie s1<utkoWa1poWstan.ie szkody (pisrno procesowe — k. 224). Rola organu administracyjnego decyduj acego o przyznarliu Wlasnoéci czasowej bylo ustalenie, czy korzystanie z grurttu przez dotychczasowego Wiaslciciela (poprzednika prawnego powodki) da sie pogodzié z obowiazuj aoyrn planern zagospodarowania przestrzennego. W tym przypadku planem z 1931 r. .1ednoczesnie  jak Wskazai Sad Najwyzszy W uzasadnieniu Wyroku 2 dnia 2 marca 2006 roicu (1 CSK 90f05, OSNC z 2006 roku, Nr 11, poz. 193), W takiej sytuacji rzeczastrony pozwanejlbylo Wykazanie, czy ewentualnie z innych przyczyn niz uznane za bezprawne, mozliwe byloby Wydanie deeyzji odmownej. Taki dowod nie zostal zas W niniej szej sprawie skuteeznie przeprowadzony. Podobnie nie zostalo Wykazane, aby po 1957 r., przy przyjeeiu Wydania decyzji pozytywnej, nieuchronnym W normalnym toku zdarzeri byio Wystapienie zdarzenia, ktore miaioby wp1yW na Wysokoéé nalezznego powodce W chwili obecnej odszkodowania. __ Ocena caioksztaltu okolicznosci sprawy prowadzi zatem do Wniosku, ze uszczerbek majatkowy po stronie powodki jest normalnym nastepstwem niezaspokojenia uprawnienia do ,przyznania'praWa Wieczystej dzierzawy. Nieuzasadniony jest poglad strony pozwanej, ze wysokoéé szkody powiima zostaé pomniej szona W zwiazku z tym, ze ozeéé gruntu zostala przeznaczona pod droge oraz poprzez uwzglednienie _ _ odszkodowania przewidzianego W ustawie z 1958 1'. 0 zasadach i trybie WyW1aszczania nieruchomosci. _ Zdaniem Sadu Najwyzszego zaprezentowanym W wyroku z dnia 06 marca 2008 roku ( I CSK 472/0 7, M Prawn. 2008/8/398), pomimo trudnosci 2 ustaleniem wartosci odszkodowania za grunt przejety przez pafistwo na podstawie dekretu z 26.10.1945 r. 0 wlasnosci i uzytkowaniu gruntéw na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), p0W111l1O ono odpowiadaé jego rzeczywistej wartosci. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sad Najwyzszy Wyraznie zakwestionowal poprawnoéé pogladu o ustalaniu odszkodowania W oparoiu o nieobowiazuj ace juz przepisy ustawjr z 1958 roku. Sad Apelacyjny W Warszawie W Wyroku z dnia 4 Wrzesnia 2008 roku (1 ACa 15708, nie publ)wyrazi1 siuszny pog1a,d, iz dopiero stwierdzenie Wydania decyzji dekretowej z naruszeniem prawa otwiera prawnq mozliwosé dochodzenia naprawienia powstaiej Wczesniej szkody, a Wiec kreuje odpoWiedzialn’osc': i roszczenie odszkodowawcze czyniac je jednoozesnie Wymagalnym. Brak prawnej mozliwosei uzyskania naprawienia szkody przed uzyskaniem stwierdzenia niewaznoéci deoyzji stanowiacej zrodio tej szkody, oznaczaj qcy tez brak przed ta data roszczenia powoduj e, ze nie znajduje usprawiediiwienia twierdzenie 0 ustalaniu 0dSZkOdOW&I_'l1& Wedhlg kryteriow obowiaguj acyoh W daoie Wydania Wadliwej decyzji. Skoro odpowiedzialnosé organu Wskazanego W § 3 art. --- STRONA 7 --- 160 k.p.a. i roszozenia powoda powstaiy W 2007 roka, to dia ustalenia Wysokosci odszkodowania zastosowanie majatylko przepisy k.c. Przy jego ustaleniu braé Wiec nalezy pod uwage stan (rzeczy) na date decyzji szkodzacej, przy czym przez stan (rzeczy) rozumieé tu nalezy ods2.kodoWa11iejako takie natomiast Wysokosé tego stanu (rzeczy) czyii odszkodowania ustalié nalezy Wedlug cen aktualnych. Gdyby przyj mowaé konoepcje odszkodowania nie za utracona nieruchomosé, lecz za nieuzyskanie odszkodowania za Wywlaszczenie, to obowiazujaca W dacie orzekania jest ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomosciami (tekst jedn. Dz. U. z 2004 roku, nr 261, poz. 2603 ze z:m.), ktora W art. 128 przewiduje Wywlaszczenie Wiasnosci nieruchomoéci za odszkodowaniem odpowiadajacym Wartosci odj etego prawa. Ustalefi W zakresie Wartosci prawa uzytkowania Wieczystego, Wyznaczaj acego Wysokosé naleznego powodce odszkodowania, Sad dokonai W oparciu o omowiony powyzej dowod z opinii bieg1ego sadowego J. B.. Sad uznat, ze miarodaj na dla ustalenia wysokoéci odszkodowania bedzie Wartosio uzytkowania Wieczystego nieruchomosci okreslona wedlug jej stanu na chwile wydania decyzji, ktora spowodowala szkode, ozyli na dziefi 23 stycznia 1957 roku, a cen aktualnych, zgodnie z art. 363 § 2 1<.c. W ocenie Sadu, strona powodowa udowodnila W niniejszym postepowaniu, Ze jest Wyiacznym nastepca prawnym Wozesniejszyoh wiascicieli E. M. i A. M.. Wykazaia ziozonymi dokumentami nie tylko nastepstwo prawne po nich, ale rowniez to, ze J. M. (1) i A. M. to ta sama osoba. Wobeo powyzszego, Sad zasadzil na rzeez powoclki ustalona przez biegiego Wartosé utraoonego prawa — 1.597.103 z1. Odsetki ustawowe z uwagi na odszkodowawozy charakter roszcze11ia(art. 363 § 2 k.c.) zostaiy zasadzone od daty Wydania Wyroku. W razie bowiem ustalenia odszkodowania, zgodnie z zasada Wyrazona, W art. 363 § 2 k.c., Wediug cen z chwili Wyrokowania, nalezy sie ono w tej Wysokosci, gdy ceny te byly Wyzsze od Wystepuj acych Wczesniej, dopiero od tej chwili. Zatem od tej chwili mozna mowié o opoznieniu sie dluznika W zapiacie odszkodowania ustalonego Wecllug tych cen i W konsekwencji dopiero od tej chwiii mozna zasadzié od niego odsetki za opoznienie (tak trafnie Sad Najwyzszy W Wyroku 2 dnia 16 kwietnia 2009 roku, I CSK 524/08, LEX 511024). Dalej idace zadanie W tym zakresie podlegaio zas oddaleniu. O kosztach procesu Sad orzeki na podstawie art. 100 i 108 § 1 k.p.c. Powodztwo zostaio uwzglednione W stosunku do pierwotnego zadania W ok. 45,6%. Powédka WYSTQpl;j ac z roszczeniem jako podstawe Wyliczenia dochodzonej pozwem kwoty Wskazywala cene za 1 m gruntu vvynoszaca 5.000 z1. Nie przedstawila na potwierdzenie swojego stanowiska zadnego idowodu. Przy czym jak Wynika z danych zawartych W opinii biegiego J. B. dotyezacych 14 przeprowadzonyoh transakcji (k. 205206) W zadnym przypadku cena 1 m2 nie Wyniosla 5.000 21. Podobnie biegla M. D. W swoj ej opinii Wskazuj ac na najbardziej podobne transakcje W latach 20082010 nie uwzglednila zadnej nieruchomosci z cena ok. 5.000 21 (maksymalna wyniosia 4.589 z1/mz). Z tych wszystkich wzgledow, uwzgledniajac to, ze Wysokosé zasadzonego roszczenia zalezala od opinii biegiego sadowego, roszczenie okreélone W pozwie nalezalo uznac’: za znaczaco zawyzone, a zatem strona powodowa, powinna poriieéé tego konsekwencje W zakresie kosztow postepowania. Jednoczesnie z uwagi na to, ze dowod z opinii biegiego geodety dopuszozony zostai wylacznie na Wniosek strony pozwanej, a opinia ta ostatecznie nie miala znaczenia dia rozstrzygniecia sprawy, kosztami tej opinii Sad W caiosci obeiazyt pozwanego.  _