Postanowienie I C 45/14

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I C 45/14 ' r Ű. Ę; fa- . .-i zlfęfię. _ -"`-f'*°'ä¦j@'-'~"§'=- g WYROK i W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 'u Sąd Okręgowy w Bydgoszczy I Wydział Cywilny w składzie następującymi Przewodniczący: SSO Dorota' Marszałkowska -Protokolant: stażysta Agata Wodwud po rozpoznaniu w dniu 30 pażdziernika 2014 r. w Bydgoszczy sprawy z powództwa W- P- przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Rejonowemu w Dnia 3 listopada 2014 r I' Sądowi Okfęgüwßmü W T_ reprezentowanym przez Prokuratorię Generalna 'L Skarbu Państwa " . o zapłatę - _ 1. powództwo oddala, 2. nakazuje wypłacić ze Skarbu Państwa S ` rzecz kancelarii adwokackiej adwokat goszczy na kwotę 4.428 zł _ (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych) tytułem meopłaconej pomocy prawnej świadczonej powodowi z urzędu, 3-. zasądza od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów procesowego. P zastępstwa ._ .` SSO Dorota Marszałkowska --- STRONA 2 --- F L'-"` sygn. akt: I C 45/14 Uzasadnienie Powód WGP-wniósł o zasądzenie: _ " _ - od pozwanego Skarbu -Państwa - Sądu Okręgowego w oty'77.6-41,00 zł tytułem odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami od dnia uprawornocnienia się orzeczenia w sprawie do dnia zapłaty, - od pozwanego Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w kwoty 10.000 zł tytułern zadośćuczynienia wraz z ustawowyrni odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, kwoty l0.0'00 zł tytułem - od pozwanego Skarbu Państwa ~ Sądu Rejonowego w zadośćuczynienia wraz z ustawowyrni odsetkami od dnia uprawornocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, oraz o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu' /k.83-92/_ - W uzasadnieniu powód podał, ze domaga się odszkodowania za szkodę wyrządzoną mu przez prawornocne orzeczenia, wydane niezgodnie z prawem. Powód wskazał, ze Prokurator instytutu Pamięci Narodowej wszczął przeciwko niemu trzy postępowania karne w związku z jego czynnościami podejmowanyrni w okresie jego służby w Służbie Bezpieczeństwa. Powód wskazał., ze Sądy Rejonowy i Okręgowy w uznawały go winn m zarzucan ch rnu cz nów a elac'e uznawane b ł za ooz iście bezzasadne i Y z P J Y FW zaskarzone wyroki utrzymane w mocy. Następnie na iskutek-----kas-acj-i- -wn`i3es`i`oi1yc`l'i przez Dyrektora Głównej Komisji _Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu - Zastępcy Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego Sąd Najwyższy uchylił zaskarzone wyroki Sądów Rejonowego i Okręgowego oraz urnorzył postępowanie w sprawach. Powód podał, ze w związku z toczącymi się postępowania musiał zrezygnować z pracy licencjonowanego pracownika ochrony. Powód wskazał, ze wyłączną przyczyną rozwiązania umowy o pracę za porozumieniem stron był fakt, ze nalegał na to pracodawca, takie wyjście miało być najlepszym rozwiązaniem dla powoda, poniewaz istniało duze prawdopodobieństwo, ze w maj ących zapaść wyrokach zostanie uznany winnym zarzucanych mu czynów. Powód chciał ." w ten sposób uniknąć takze skandalu i kornprornitacji, jednak zarazern wskutek powyższego utracił pracę, która była źródłem jego radości i satysfakcji, ponadto nie wypracował sobie wyzszej emerytury. Gdyby powód pracował w okresie od 23 listopada 2006 roku do dnia 29 p 1 --- STRONA 3 --- maja 2012 roku, to przy założeniu, że otrzymywałby minimalne 'wynagrodzenie za pracę, uzyskałby dochód w wysokości ó0.l75,03 zł. Ponadto powód wskazał, że gdyby rzeczywiście mógł wykonywać prace na dotychczasowym stanowisku, jego emerytura uległaby podwyższeniu o kwotę co najmniej 17.-465,97 zł. Ponadto powód wskazał, że w trakcie postępowań karnych toczących się przeciwko niemu pojawiały się w mediach liczne informacje dotyczące jego osoby, przedstawiające go w bardzo złym świetle. W artykułach prasowych powód był nazywany obelżywie, a musiał uczestniczyć w licznych czynnościach procesowych, co było dla niego dużym stresem. Przede wszystkim zaś po uprawornocnieniu się pierwszego wyroku skazującego powód stał się osoba znaną z tego, że dopuścił się zbrodni komunistycznych, wobec czego ugruntoiwała się negatywna opinia na jego _temat u innych ludzi. Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz ozasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych na rzecz Skarbu Panstwa, a w przypadku kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa./k.l96-202/ _ W uzasadnieniu pozwany wskazał, że powód nie udowodnił żadnej z przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej skarbu Państwa warunkujących uznanie roszczenia. -Pozwany wskazał, że w niniejszej sprawie nie miało miejsca niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej. Pozwany wskazał, że orzeczenia zapadające w sprawach powoda oparte były na złożonym i niepodlegającyrn jednolitej wykładni stanie prawnym, co do którego wątpliwości rozwiało dopiero orzecznictwo Sądu rlifiivrrżßrssü-r . _ W ' to s W odniesieniu do żądania zasądzenia odszkodowania pozwany wskazał, że powód nie udowodnił powstania szkody oraz jej wysokości. Pozwany podniósł, że powód nie wykazał, iż jego zgoda na rozwiązanie umowy o pracę za porozumieniem stron była efektem toczącego się_ postępowania karnego. Ponadto pozwany podał, że powód nie wykazał dlaczego nie podejmował innego rodzaju pracy, mimo, że mógł ją podjąć, co umożliwiłoby mu uzyskiwanie dochodu, jak również wpłynęłoby takze na wysokość świadczenia emerytalnego. W zakresie żądania zadośćuczynienia pozwany podniósł, że powód nie wykazał doznanej krzywdy oraz naruszenia. Pozwany wskazał, iż nie ponosi odpowiedzialności za działania dziennikarzy oraz treść sporządzanych przez nich materiałów. Pozwany wskazał, że powód w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w o sygn. Ii K 813/06 nie wnosił apelacji od wyroku, którym przypisana została mu wina, mimo, że to z tym wyrokiem wiązał poniesioną krzywdę. Ponadto pozwany powołał się na zasady współżycia społecznego '¬. 2 --- STRONA 4 --- mi urn orzył po stępowarne karne wobec bowiem powód swoim postępowaniem zrealizował znarnionaezynu zabronionego, jednak z uwagi na przedawnienie karalności postępowania zostały umorzono. _ Sąd ustalił, co następuje: Wyrokiem z dnia 7 września 2005 roku w sprawie o sygn. akt ll K 982/04 Sąd Rejonowy w umorzył postępowanie karne w stosunku do powoda oskarżonemu o to, że w okresie od 25 kwietnia 1986 roku do 26 kwietnia 1986 roku działając jako funkcjonariusz publiczny Wydziału V Służby Bezpieczeństwa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu_ zabronionego swoim zaniechaniem ułatwił R. (...) działaj ącemu wspólnie i w ¬ porozumieniu z nieustalonyni funkcjonariuszom (. _ .") popełnienie przestępstwa polegające na psychicznym znęcaniu się nad . ten sposób, że w obecności podejrzanego grożono mu pozbawienieni wolności, używano słów wulgarnych w celu uzyskania określonych zeznań, tj. o przestępstwo z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 246 kk w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia ł8 grudnia 1998 roku c Instytucie Pamięci Narodowej H- Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. Nr 155, poz. l0l6). Powód nie wnosił apelacji od wyroku. Na skutek rozpoznania apelacji prokuratora oraz oskarżyciela posiłkowego i obrońcy drugiego z oskarżonych, Sąd Okręgowy w "-wyrokiem z dnia 24 listopada 2006 roku sygn. akt IX Ka 900/05 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w który po _ponown_ym- rozpoznaniu sprawy wyr-olł_i¿ei1¿i-_-zj_dnia _ll _¿l.uteg.o. 20.08. roku sygn. akt ll K 813/06 uznał powoda" za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu. Apelacja od powyższego wyroku uznana została za bezzasadną, Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy w dniu 27 listopada 2008 roku. _ _ Na skutek kasacji wniesionej przez Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu. -- Zastępcy Prokuratura Generalnego, Sąd Najwyższy uchylił zaska.-rżony wyrok Sądu Okręgowego oraz utrzymany nim wyrok Sąd_u Rejonowego w I ' II? Okoliczność bezsporna, nadto _ Dowód' wyrok Sądu Rejonowego w T 2' dnia 7 września 2005 roku sygn. oiu” H K 982/04 /k.3]4~3]5/, wyrok 2 uzasadnieniem /Ír..203-2]0/,' pismo to Zł poźcizierniko 2005 roiru /k.2U/,' 3 --- STRONA 5 --- wyrok sadu Okręgowego w z dnia 24 Zisrąoaala 2006 roku /k.33I/Ĺ' .wyrok Sądu Rejonowego w z dnia II Zurego 2008 roku sygn. akt II K 823/06 /k.3]J-313/,' ' ' wyrok Sądu Okręgowego w ania 27 Zisropada 2008 -roku sygn. akt IX Ka 2s1/os /fr 328/; V I I wyrok Sądu Najwyższego z_ ania 29 ruaja 2012 roku sygn. akt IH KK 90/12 /r.347.-353/í ` Z Wyrokiem z dnia 6 kwietnia 2006 roku Sąd Rejonowy w T w sprawie o sygn. akt VIII K 446X05 uznał powoda 1 winnego popełnienia występku z art. l84§ld kk w zw. z art. 2 ust. ustawy z dnia 18 grudnia l998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej ~ Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. Nr 155, poz. l0l6), w zw. z art. 4 § l kk. Powyższy wyrok został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Oluęgowego z "dnia 23 listopada 2006 roku sygn. akt. IX Ka 533/06. Wobec kasacji wnicsíonej przez Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu - Zastępcy Pr-okuratora Generalnego, Sąd Najwyższy uchylił zaskarzony wyrok Sądu Okręgowego oraz utrzymany nim wyrok Sądu Rejonowego w T-i urnorzył postępowanie karne wobec I I Okolicznośó bezsporna, nadto Dowód: wyrok Sądu Rejonowego w z dnia 6 kwi`euu`a 2006 roku sygn. akt I/H! . '_ K 446/05 /k.3]ó'-320/;wyrok Sądu Okręgowego w Tue a'ru`a 23 Zistopaala ' 2006 roku sygrtj akrßí' _Ka 533/06 /k.333/;wyrok Sądu Najwyższego 'z dnia 29 maja 2012 roku sygn. akt HIKK 89/12 /k. 354-3 ófl Wyrokiein z dnia l czerwca 2007 roku Sąd Rejonowy w sprawie o sygn. akt VIII K 579/06 uznał powoda za winnego zarzucanych mu czynów, tj. występku z art. l84d kk w zw.~ z art. 2 ust. l ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. Nr 155, poz. 1016), dalej ustawa o IPN, występków z art. l84d kk w zw. z art. 2 ust. l ustawy o IPN w zw. z art. 4 § l kk, . Sąd Oluęgowy w T-uznał apelacje od wyroku za oczywiscie bezzasadne i wyrokiem z dnia l4 lutego 2008 roku sygn. akt 696/0.7 zaskarzony wyrok utrzymał w rnocy. Na skutek kasacji wniesionej przez Dyrektora Głównej Kornisji Ścigania Zbrodni. Przeciwko Narodowi Polskiemu - Zastępcy Prokuratora Generalnego wyrokieni z dnia 29 maja 2012 roku w sprawie o sygn. III KK 91/12 Sąd Najwyższy uchylił zaskarzony 4 --- STRONA 6 --- wyrok Sądu Okręgowego=oraz utrzymany nim wyrok Sądu Rejonowego w T» , i urnorzyi postępowanie co do czynów zarzuconych oskarzonemu. ' " Okoliczność bezsporna, nadto _ ` - ' Dowód: wyrok Sądu Rejonowego w T-z dnia I czerwca 2007 roku sygn. akt VIII K 579/06 /rz 32r-32 7/; wyraz sądu Oleęguuzga W aura 14 iuzegu 2008 roku sygn. akt LX 696/07 /k. 329-330/,' wyrok sądu Najwyższego z dnia 29 maja 20I2 roku sygn. akt IIIKIŠ 9]/I2 /k.336-346/_ ¬ _ Wyrokiem z dnia 26 listopada 2012 roku Sąd Okręgowy w sprawie o sygn. sygn. akt II Ka 116/ 12 w punkcie 1 zasądził od Skarbu Państwa ~¬ Sądu Okręgowego w na rzecz W kwotę 200 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wynikająca z wykonania kary grzywny orzeczonej w sprawie VIII K'4‹-416/05 Sądu Rejonowego w T- w punkcie 2 zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w T- na rzecz W "I kwotę 700 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną aw; Z krzywdę wynikaj wykonania kary grzywny orzeczonej w sprawie VIII K 579/06 Sądu Rejonowego w_ w punkcie 3' zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w T3 na rzecz _ kwotę 300 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wynikającą z wykonania kary grzywny orzeczonej w sprawie Il K 813/06 Sądu Rejonowego w T; _ Dowód: wyrok Sądu Okręgowego w T:z dnia 26 Iisiąoada 2012 roku sygn. akt IIKa II6/I2/k334'-335/. ' 1 Postępowania karne w wyżej wymienionych sprawach skupiały wokół siebie zainteresowanie mediów, które relacjonowały ich przebieg. _ Dowód: artykuły w gazecie „N-” z 15.04.2005r., 4.02.2005r., S.06.2005r., 16.09.2005r., 24.II.2006r., 7.II.2006r., 25.05.2007r., 24.02.2005r., 30.II.2004r., S.09.2005r. /k.I6,I6y, 27, 171»/,' artyku-Zyw Gazecie Wgz 7. 04.2006r., 2. 06.2007r., I0.07.20I2r., /k.I6v, I 7, 2], 24/;- ariykui w gazecie z 25.08.2006r., ariykui' w gazecie S 20. 0I.2006r. /k. 23/; zeznania powoda I/I/I /k. 375-‹3 76, k.377 od I inin. 29 sek. do26 inin. 20 sek./. ` ` ." 5 --- STRONA 7 --- W okresie od 1 września 2005 roku do 30 kwietnia 2006 roku powód zatrudniony był W K- Sp. _ z o.o., gdzie pełnił obowiązki min. ochroniarzajkonwojenta, pracownika ochrony, posiadał przy tym uprawnienia licencjonowanego pracownika ochrony, powód wykonywał tego typu pracę od 1995 roku. - _ Umowa o pracę z powodem W-" _została rozwiązane- za porozumieniem stron z dniem 30 kwietnia 2006 roku. _ Dowód: świadectwo pracy /k. 10, 223/; _ pismo prezesa zarządu K! K- Sp. z o.o. IE ze /air, r.224/; 6 zeznanie świadka Ręeāezez-243, ares aa so urz. 44 rar. aa 4] min. 6 sek./,* zezama pewna Wlrg/r.375‹-376, rs?? aa] i›«zuz. 29 ur. zuza min. 20 sek/ S Powód złożył na komisariacie Policji T; - R- oświadczenie, że nie będzie wykonywał zadań pracownika ochrony fizycznej i zwrócił licencję pracownika ochrony Íizycznej drugiego stopnia oraz legitymację osoby dopuszczonej do posługiwania się bronią. Ponadto organ policji uzyskał informację, że powód został skazany za popełnienie przestępstwa z art. 184§1 kodeksu karnego w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18.12.1998r. i IPN Narodowy Komitet Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu, wyroki są prawornocne, wobec czego Komendant Wojewódzki Policji w wydał decyzję o 1 cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego st_opnia. . ' " Dowód: _oświadczenie powoda z 6. 03.2009r. /k.28, 228/; decyzja Komendanta Woj`ey1ródzkiego Policji w- E/k. I 5-I 51,1/ O Powód W- P- otrzymywał emeryturę policyjną w latach 2006-2014 w następujących wysokościach: w latach 2006~2008 ¬ 1.793,51 zł, w latach 2008-2009 - 1.906,40 zł, marzec 2009-grudzień 2009 -+2.04l,68 zł, styczeń 2010-luty 2010 -- 1.812,83 zł, marzec 2010-luty 2011 - 1.894,81 zł, marzec 2011-luty 2012 4 1.951,38 zł, marzec 2012~luty 2013- 2.008,99 zł, marzec 2013-luty 2014 - 2.087,47 zł, marzec 2014 F 2.120,28 zł. __ __ Dowód: zaświadczenie Dyrektora Zakładu Emeryraino-Renrowego Minis'ters'iwa Sjzraw IfI/ewneirznyclr i/ldminisiracji z dnia 3. 05.20I 4r. /k.269/,' decyzja z dnia 27. 02. 2009r. /k. 225/,' decyzja z dnia 22. 02.20] 0r. /k. 226~22 7Ä _ O K 6 --- STRONA 8 --- W okresie od dnia 23 listopada 2006 roku do dnia 3.1 marca 2012 roku Powiatowy Urząd Pracy dla _Miasta "li posiadał W swych zasobach 278 ofert pracy na stanowisku pracownik administracyjno-biurowy, 58 ofert pracy w zawodzie technik budownictwa oraz 499 ofert pracy na- stanowisku pracownik ochrony. Ponadto w_ w/w okresie czasu Urząd dysponował 4194 ofertami pracy dla osób bez kwalifikacji zawodowych. Dowód: pismo zastępcy Dyrektora PUP dia Miasta z dnia I6.09.20I4r. - /rseof _ _ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przedstawione przez strony dokumenty, a także na p_odstawie zeznań świadków i stron procesu. Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów zebrane w sprawie, albowiem zostały sporządzone we właściwej formie, przewidzianej dla tego typu dokumentów. Były przejrzyste i jasne. Ich autentyczność nie budziła wątpliwości Sądu. W ocenie Sądu dowód w postaci wykazu podstawy wymiaru składki powoda nie dowodzi zadnej okoliczności mającej istotne znaczenie dla sprawy, albowiem najpewniej powód miałby wyższą etneryturę, gdyby pracował dłużej, a jego okres składkowy nadal trwał. Jednakze z uwagi na brak odpowiedzialności pozwanego za utratę pracy przez powoda oraz brak związku przyczynowego między tą utratą' a zapadającymi orzeczeniarni, nie rna znaczenia dla oceny roszczenia powoda podstawa wymiaru składki powoda, a zatem także dowód w_ postaci wykazu podstawy wymiaru składki /k.278~281/ _ _ _ -Co do zasady Sąd przyznał walo_r wiarygodności zeznaniom świadków T Ê- REŁ! A: 1 -odnośnie faktu wewnętrznego przeżywania przez powoda. toczących się "I postępowań, jednakże była to subiektywne ocena kazdego ze świadków. Ponadto powód nie wykazał, aby przechodził załamanie nerwowe, natomiast ewentualne negatywne komentarze w środowisku pracy czy sąsiedzlcim w ocenie Sądu. były związane z negatywną oceną społeczeństwa samego faktu przynależności do aparatu. bezpieczeństwa. l Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka w zakresiew jakim twierdziła, że powód próbował znależć pracę w trakcie toczących się postępowań karnych, albowiem twierdzenia te pozostały gołosłowne, nie znalazły odzwierciedlenie takze w zeznaniach pozostałych świadków, jak i powoda. _ ' ' ` Sąd nie- dał wiary zeznaniom świadków -co do---tego, żepowód został znfniszo-ny-‹do zrez-y-gn-ewaniapracy, I 7 --- STRONA 9 --- albowiem zarówno ze świadectwa pracy powoda Ik.10I, jak i oświadczenia prezesa zarządu ÍÍ11113” _ *__ 'Ik.224, k.l 1/, wynikało, ze umowa o ` r pracę z powodem została rozwiązane za porozumieniem stron, na prośbę powoda. Swiadczyły o powyższym takze zeznania świadka _..____,lErzełozonego powoda, jak i pośrednio zeznania samego powoda, który spodziewał się uznania go winnym w toczącym _się procesie karnym, wobec czego taki sposób zakończenia stosunku pracy był także w jego ocenie najkorzystniejszy. ~ Sąd zważył, co następuje: Powód domagał się w niniejszej sprawie zapłaty kwoty 77.641_,00 zł tytułem odszkodowania oraz 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia. ' - Powód swoje żądanie zasądzenia odszkodowania wywodził i opierał na art. 417 § 1 kc, który przewiduje, ze za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. W tym miejscu wskazać nalezy, iz odpowiedzialność deliktowa Skarbu Państwa, oparta na art. 417 § 1 kc, powstaje wówczas, gdy spełnione są łącznie jej trzy ustawowe przesłanki: bezprawność działania lub zaniechania sprawcy, szkoda oraz normalny związek przyczynowy między bezprawnym zachowaniern sprawcy a szkodą. ' _W pier-wszejkolejności wskazać nalezy, że bezprawność przy wy_kon_yw_aniu--władzy publicznej ma miejsce wówczas, gdy dochodzi do na1*usz.āäQi_a ma charakter niewątpliwy, wykładnia jego jest elementarne, oczywista"i_r'jasriÊ. ć z prawem rodząca odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa musi polegać na oczywistej i razącej obrazie prawa. Nie jest nią natomiast wybór jednej z możliwych interpretacji przepisów prawa (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2013 roku, II BP 6/I3, ĹEX nr I4Ići805). _ Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności podkreślić nalezy, ze z okoliczności niniejszej sprawy -nie wynika, aby zachodzi-la podstawowa przesłanką bezprawności działania lub zaniechaniaprzy wykonywaniu władzy, która uzasadniałaby odpowiedzialność Skarbu Państwa. W ustalonym stanie faktycznym _sądy orzekały w sprawach powoda w oparciu o złożony, niepodlegający jednolitej wykładni stan prawny, który można _było interpretować w 8 --- STRONA 10 --- różny, odmienny sposób. Dopiero, gdy Sąd Najwyższy zajął się problematyką przedawnienia tzw. zbrodni komunistycznych, dokonał wykładni przepisów ustawyz dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424 ze zm.) regulujących przedawnienie zbrodni -komunistycznych, wskazując w uchwale z dnia 25 maja 2010 roku (1 KZP 5/10), żeprzepis art. 4 ust la w/w ustawy nie stanowi samodzielnej podstawy norrnatywnej do ustalania terminu przedawnienia zbrodni komunistycznych określonych w art. 2 ust. 1 w/w ustawy, a przy ustalaniu tym konieczne" jest uwzględnienie przepisów regulujących przedawnienie karalności przestępstw zawartych w przepisach kodeksu karnego z 1969 r., kodeksu karnego z 1997 r. oraz ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - przepisy wprowadzające kodeks karny. Przedmiotowa uchwała była odpowiedzią na zagadnienie prawne przekazane Sądowi Najwyzszemu przez Sąd Okręgowy, wobec czego należy uznać, iż tematyka ta generalnie nastręczała szereg problemów interpretacyjnych. W tym miejscu wskazać nalezy, że -wyroki skazujące w sprawach powoda zapadały w latach 2006~2008, tj. przed dokonaniem w/w wykładni przez Sąd Najwyższy. Następnie, wskazywana uchwala Sądu Najwyższego stała się podstawą prawną do wydawania orzeczeń w sprawach powoda i wobec zaistniałej przesłanki procescwej określonej w art. l7§1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 105 §l pkt 3 k.k. z 1969 r. w zw. z art. 4 ust. la ustawy o IPN w brzmieniu obowiązującym do dnia 12 maja 2012 maja 1999 roku stała się podstawą uchylenia zaskarżonych wyroków i umorzenia postępowania o czyny zarzucane oskarżonym, w tym powodowi. Sąd Najwyższy uznał bowiem, że we wszystkich trzech sprawach (sygn. akt: _III KK 91/12,111 KK 89/12, III KK 90!12) nastąpiło przedawnienie karalności z dniem 1 stycżnia1995'roku. ' V - ' ' - ' -' Już choćby z tego względu, tj. braku przesłanki bezprawności, zarówno żądanie zasądzenia odszkodowania, jaki zadośćuczynienia należało oddalić. Niezależnie od powyższego wskazać- należy, że pozwany nie ponosi odpowiedzialności za sam fakt pozostawania przez powoda bez pracy, a co się z tym wiąże ~ zapewne także niższą emeryturę, bowiem co do zasady krótszy okres składkowy wiąże się z niższą erneryturą w późniejszym okresie czasu. Tytułem uwag natury ogólnej wskazać nalezy, że do odpowiedzialności Skarbu Państwa stosuje się w pełni zasada adekwatnego związku przyczynowego, określona w art. 361 § 1 kc, wobec czego odpowiedzialność ta ogra1_'1,icza się jedynie do tych następstw, które pozostają z bezprawnym działaniem władzy publicznej w związku przyczynowym i które jednocześnie można uznać za normalne, rozsądnie |' . przewidywalne konsekwencje przedmiotowego działania lub zaniechania. Przede wszystkirn zauważyć zatem należy, że .umowa o pracę z powodemzostała.ro_związa1*ia__z_a_ porozum_ien_ie1n 9 --- STRONA 11 --- stron, jednakże na prośbę powoda, wobec czego nalezy uznać, iz powód sam z pracy zrezygnował, jeszcze przed zapadnięciem pierwszego wyroku w swojej sprawie. Ponadto z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika jednoznacznie, ze powód mógł pracować, bowiem w okresie od dnia 23 listopada 2006 roku do dnia 31 marca 2012 roku Powiatowy Urząd Pracy dla Miasta 'I-posiadał w swych zasobach szereg ofert pracy odpowiadających wykształceniu i kwalifikacjom powoda, nie licząc nawet ofert pracy zamieszczanych na portalach internetowych lub innych zródeł. Zatem powód ze swoim doświadczeniem i wykształceniem niewątpliwie miał mozliwość -znalezienia innej pracy, jednakze z akt sprawy nie Wynika, aby jej szukał. Wobec powyższego brak także normalnego, adekwatnego związku przyczynowego między toczącymi się postępowaniami, zapadającymi Wyrokami a pozostawaniem bez pracy przez powoda. . . ` Przechodząc z kolei do oceny żądania zadośćuczynienia powód oparł swoje roszczenie' o przepis art. 417 w zw. z art. 448 kc w zw. z art. 24 kc, domagając się zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych - dobrego imienia, czci i godności osobistej, naruszonych niezgodnym z prawem działaniem przy wykonywaniu władzy publicznej. Odnośnie zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, wskazać należy, ze na podstawie art. 448 kc kompensowana może być krzywda, a więc szkoda niemajątkowa wywołana naruszeniem dobra osobistego, polegająca na fizycznych dolegliwościach i psychicznych cierpieniach pokrzywdzonego. Sąd nie ma przy tym obowiązku zasądzenia zadośćuczynienia w każdym przypadku wyrządzenia krzywdy naruszeniem dobra osobistego (wyrok Sądu zlpeiacyjrzego w poznaniu 2: (info "09.U.2OJO roku, I ACn -841/lO,_ LEX nr Wskazać nalezy na ustanowione w art. 24 kc _domniemanie bezprawności, zgodnie z którym na pozwanym spoczywał ciężar dowodu, że jego działanie nie było bezprawne. Stosownie do przytoczonych powyżej uwag tyczących się wykonywania władzy publicznej powtórzyć jedynie należy, że pozwany wykazał, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wyłączające bezprawność działania. Jednocześnie w przedmiotowej spra_wie,"w ocenie Sądu, powód nie wykazał równiez faktu wy1'ządzenia mu krzywdytymi działaniami. Z zeznań świadków wynikało wprawdzie, ze powód przezywał toczące się postępowania, jednakże zauważyć należy, iz powód nie wykazał, aby w związku z zapad.ającymi wyrokami doświadczał upol‹:orzer'1 czy negatywnego odbioru w społeczeństwie. Negatywne postrzeganie powoda wynikało z dezaprobaty współpracowników względem byłych funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa. W ocenie Sądu cierpienia powoda i smutek wiązały się takze z „ - „-----.-..._..-„.-.alzāfirtfāhairanaonr„.-i...rérki.i.ao.ab.íesł.oc.sienaaa¬[email protected]_e..,,ncstepcniaiiciraini1 ii .c ę 10 ' :L --- STRONA 12 --- Ponadto w kwestii naruszenia czci, dobrego imienia powoda poprzez publikowanie jego wizerunku, negatywnych w swej wymowie artykułów, jedynie 'pokrótce wskazać nalezy, że Skarb Państwa nie ponosi odpowiedzialności za treści publikowane' przez prasę. Z materiału dowodowego zgromadzonego w "aktach sprawy wynikało także, że treść artykułów opierała się przede. wszystkim na przytoczeniu zeznań samych oskarżonych jak i świadków, relacjonowała przebieg rozpraw, zawierała oceny ustawy o IPN oraz przytaczała propozycje poselskie na zmianę ustawy, co w zaden sposób nie naruszało dóbr osobistych powoda. Reasumując, w niniejszej sprawie nie wystąpiły kumulatywnie przesłanki roszczenia określonego w art. 417 § l kc oraz w art. 24 § l kc. Wobec tego powództwo nie zasługiwalo na uwzględnienie. - . _Maj ąc powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 417 kc oraz na podstawie art. 417 w zw. z art. 24 § 1 kc w zw. z art. 448 kc of corn°rnrio oddalił powództwo (punkt 1 wyroku). _ Z uwagi na fakt, iz postanowieniem Sądu Okręgowego w dnia 13 czerwca 2013 roku ustanowiono dla powoda pełnomocnika z urzędu /k.65/,_ Sąd na mocy § 6 pkt 6 w zw. § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia _28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu -(Dz. U. 2013, poz. 461 t.j.) nakazał wypłacić ze Skarbu Państwa ~ Kasy Sądu Okręgowego w Bydgoszczy na rzecz kancelarii adwokacki ej adwokat otę 4.428 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej powodowi ż urzędu (punkt 2 wyroku). Zgodnie z art. 98 § l kpc strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do cel:o'we'Í'gc--dochodzenia' praw-"'i"-'c'elo"wej' obrony. Powód został częściowo zwolniony od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, tj. od kwoty ponad 1.000 zł /k.59/, jednakże fakt ten nie zwalnia go od obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi, co wprost 'wynika z art. art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2005, Nr 167, poz. 1.398). Wobec tego Sąd na podstawie art. 98 § 1 kpc i § 6 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2002, Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zasądził od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa sprawującej zastępstwo procesowego pozwanego kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (punkt 3 wyroku). I |- ll