Postanowienie I C 434/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Opolu I Wyd

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 434/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Opolu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSO Marta Kulpa Protokolant: st. sekr. sądowy Ewa Kunicka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. w Opolu sprawy z powództwa O. M. przeciwko Skarbowi Państwa - (...) o zadośćuczynienie za doznaną krzywdę I. zasądza od pozwanego Skarbu Państwa – (...) na rzecz powoda O. M. kwotę 50.000 (pięćdziesiąt tysięcy) złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 stycznia 2015r. do dnia 31 grudnia 2015r. i od dnia 1 stycznia 2016r. z ustawowymi odsetkami za opóźnienie do dnia zapłaty; II. w pozostałej części powództwo oddala; III. koszty zastępstwa procesowego między stronami wzajemnie znosi. Na oryginale właściwy podpis Sygn. akt IC 434/15 UZASADNIENIE Powód O. M. wystąpił z pozwem przeciwko Skarbowi Państwa – (...) o zasądzenie kwoty 100 000zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11.01.2015r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu podniósł, że domaga się zapłaty za krzywdy, których doznał na skutek bezprawnych działań i zaniechań funkcjonariuszy, których dopuścili się w toku postępowań prowadzonych w związku z zaginięciem jego ojca J. M. oraz odnalezieniem jego zwłok, przez co naruszyli jego godność. Funkcjonariusze nie uszanowali jego trudnej sytuacji związanej z zaginięciem najbliższej mu osoby, nie podjęli niezbędnych działań mających na celu zminimalizowanie negatywnych skutków związanych z oczekiwaniem na informacje o zaginionym ojcu. Ponadto doszło do naruszenia kultu pamięci zmarłego, odebrano mu możliwość pochowania zwłok i odwiedzania grobu ojca. Przez 12 lat żył w ciągłej niepewności co do losów ojca. --- STRONA 2 --- Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia, gdyż rzekome nieprawidłowe prowadzenie postępowania miało miejsce w 2002r., zatem w chwili wniesienia pozwu roszczenie było już przedawnione z uwagi na upływ 10-letniego terminu. Pozwany podkreślił również, że powód nie wykazał niezgodnego z prawem i wywołującego określoną szkodę działania lub zaniechania, którego dopuszczono się wobec niego. Po odnalezieniu zwłok funkcjonariusze dokonali szeregu czynności mających na celu ustalenie tożsamości zmarłego. Równocześnie z czynnościami podejmowanymi przez(...), Prokuratura Rejonowa w O. prowadziła śledztwo w sprawę zgonu tego mężczyzny. Czynności podejmowano w 2002r., w 2008r., w 2009r., w 2012r. W 2013r. pobrano materiał dowodowy od powoda, który dopasowano do profilu zmarłego w na początku 2014r. Wówczas wznowiono czynności identyfikacyjne znalezionych zwłok i ustalono, że należą one do ojca powoda, którego zaginiecie rodzina zgłosiła w dniu 19.07.2002r. W ocenie pozwanego czynności podjęte przez funkcjonariuszy Policji były zgodne z obowiązującymi przepisami. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 19.07.2002r. A. B. (1) (dziadek powoda) zgłosił zaginięcie swojego zięcia J. M., podając, że w dniu 18.07.2002r. nie wrócił on do domu. Zgłoszenie przyjęła (...), ponieważ zaginiony mieszkał w G.. A. B. (1) podał, że zaginiony z wyglądu miał (...). Zaginiony cierpiał na depresję. Rok wcześniej również opuścił rodzinę, ale telefonicznie powiadomił ich o miejscu swojego pobytu. A. B. (2) podał, że zięć poruszał się p. o numerze rejestracyjnym (...). dowód: notatka urzędowa z 19.07.2002r. – k. 3, zawiadomienie o zaginięciu osoby z 19.07.2002r. – k. 4, telegram nr (...) – k. 5, zeznania świadka K. R. – zapis e-protokołu rozprawy z 4.11.2015r. W dniu 21.07.2002r. Komenda Policji w O. znalazła samochód zaginionego w pobliżu (...) w O., o czym poinformowała K. w G.. W samochodzie znaleziono pozostawione przez zaginionego dokumenty tożsamości, telefon komórkowy, pieniądze, złotą obrączkę, faktury firmowe, puste pudełko po papierosach. dowód: pismo KP w O. – k. 8, telegram nr KR-III- (...) – k. 12, zgłoszenie odwołania – k. 27 W trakcie poszukiwań upubliczniono wizerunek zaginionego. Matka powoda włączała się aktywnie w poszukiwania, kontaktowała się z policją i rozwieszała plakaty zaginionego. Powód w chwili zaginięcia ojca miał 8 lat. Matka początkowo tłumaczyła mu, że ojciec wyjechał na delegację. Dopiero po pewnym czasie dowiedział się, że ojciec zaginął. Do chwili, kiedy dowiedział się, że zidentyfikowano jego ciało, powód miał nadzieję, że jeszcze kiedyś spotka ojca. Powód był bardzo związany z ojcem, wspólnie jeździli na wycieczki. Przez dwa lata po jego zaginięciu, opiekę nad nim sprawowali dziadkowie, ponieważ matka nie dawała sobie rady. Matka nie informowała powoda o przebiegu poszukiwań jego ojca. dowód: notatka urzędowa K. G. z 19.08.2002r. – k. 46, zeznania świadka K. R. – zapis e-protokołu rozprawy z 4.11.2015r., zeznania powoda – zapis e-protokołu rozprawy z 2.03.2016r. W dniu 19.09.2002r., w O., znaleziono zwłoki mężczyzny w wieku ok. 20 – 30 lat, który jak ustalono zmarł w dniu 4.08.2002r. Przy zwłokach nie znaleziono przedmiotów umożliwiających jego identyfikację. Zwłoki były w nasilonym rozkładzie gnilnym, częściowo zeszkieletowane i zmumifikowane. Zmarły ubrany był (...) Mężczyzna został w dniu pogrzebany na cmentarzu w O. jako N/N . --- STRONA 3 --- Zwłoki znaleziono w odległości ok. 20 km od miejsca, w którym znaleziono samochód ojca powoda. dowód: pismo(...)w O. z 12.03.2014r (telegram nr (...)) - k. 144,145 – w aktach sprawy(...) telegram 559.02 (...)w O. z 23.09.2002r. – k. 5, odpis zupełny aktu zgonu – k. 16-17, odpis skrócony aktu zgonu – k. 18, mapka – k. 19 Po odnalezieniu zwłok,(...)w O. w dniu 24.09.2002r. ustaliła plan czynności, zgodnie z którym, m.in. na podstawie przedmiotów znalezionych przy zwłokach zlecono typowanie wśród osób zaginionych i poszukiwanych, przekazując te zadania komisariatom podległym (...) O.. Funkcjonariusze pozwanej sprawdzili fotokomunikaty z kraju o osobach zaginionych i poszukiwanych, w tym poszukiwane przez podległe KP. Wobec szczątkowych informacji o uprzednim wyglądzie znalezionych zwłok, nie wytypowano osoby zbliżonej rysopisem i ubranej w odzież znalezioną przy zwłokach. W sprawie zlecono (2.10.2002r.) zbieranie informacji funkcjonariuszom jednostek zamiejscowych – KWP ościenne. Rysopis zmarłego nie odpowiadał rysopisowi osób poszukiwanych i zaginionych na terenie (...) W trakcie sekcji zabezpieczono fragmenty tkanek. W dniu 2.04.2003r. zlecono ich badanie hemogenetyczne. Opinia została sporządzona w dniu 21.11.2003r. W dniu 1.01.2008r. K. w O. ponowiła zapytanie do podległych KP oraz KPP województwa (...) w sprawie analizy poszukiwanych i zaginięć. Podobne czynności (...) podjęła w dniu 19.03.2009r. W dniu 6.04.2009r. K. O. zwróciła się do Centralnego Laboratorium Kryminalistycznego o zarejestrowanie profilu DNA znalezionych zwłok mężczyzny. W dniu 16.07.2009r. pozwana podjęła decyzję o zakończeniu czynności identyfikacyjnych. W dniu 12.03.2014r. pozwana wznowiła czynności identyfikacyjne. dowód: plan czynności z 24.09.2002r. – k. 8, notatka służbowa z 15.10.2002r. – k. 15, telegram nr (...)- (...) z 2.10.2002r. – k. 16, protokół sekcji – k. 23, telegram nr (...) – k. 38, postanowienie o zasięgnięciu opinii – biegłego – k. 42-43, opinia- k. 46-50, notatka służbowa K. O. z 1.10.2008r. – k. 51, telegramy – k. 52, 55, 57, pismo (...) O. z 6.04.2009r. – k. 70, zarządzenie o wprowadzeniu do bazy danych DNA z 2.04.2009r. – k. 71, wniosek o zakończenie czynności identyfikacyjnych – k. 74, telegram nr (...) – k.75, wniosek o wznowieniu czynności identyfikacyjnych – k. 78 – w aktach sprawy(...) W dniach 10.07.2009r., 2.09.2009r. K. w G. dokonała sprawdzeń uaktualniających dane osobowe osób zaginionych w systemie CEL (Centralna Ewidencja Ludności). W dniu 20.01.2010r. sprawdzono w systemie CEL i WZM (Wojewódzki Zbiór Meldunkowy. W dniu 8.06.2011r., 14,02,2012r., sprawdzono systemach CEL. WZM, KSIP oraz POSIGRAF. W dniach 4.06.2013r., 30.09.2013r., 14.02.2014r. sprawdzano w systemach KSIP, KSIP Legitymowania, WZN, CEL oraz CEWIUP. Nie uzyskano jakiejkolwiek informacji. dowód: notatki służbowe (...) w G. – k. 93, 94, 102,103, 122, 133wyniki sprawdzania – k. 104-110,118-119, 124-125 – w aktach sprawy (...) W dniu 29.11.2013r. (...)w G. poinformowała o potrzebie pobrania materiału biologicznego od osoby najbliższej, tj. od powoda. W dniu 5.12.2013r. pobrano materiał genetyczny od powoda. W dniu 28.02.2014r. Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji poinformowało o dopasowaniu profilu z profilem zwłok odnalezionych przez(...) w O.. (...) powoda porównano z pozostałymi profilami w bazie danych DNA, w wyniku przeszukania wytypowano 25 mężczyzn. --- STRONA 4 --- dowód: notatki urzędowe (...) w G.: z 29.11.2013r. – k. 126, z 5.12.2013r. – k. 130, pismo (...) z 28.02.2014r. – k. 134 – w aktach sprawy (...) (...) w G. podjęła dodatkowe czynności, w wyniku których ustaliła, zaginiony J. M. mógł mieć na sobie tę samą odzież, którą miał na sobie niezidentyfikowany mężczyzna, odnaleziony przez (...)w O.. Dodatkowo ustalono że zaginiony palił papierosy, a przy niezidentyfikowanych zwłokach odnaleziono paczkę papierosów. Na tej podstawie, po uzyskaniu wyników badania DNA K. G. ustaliła, iż może to być zaginiony J. M.. Pismem z dnia 11 marca 2014r. (...) zwróciła się do (...)o ponowne przeanalizowanie sprawy identyfikacyjnej n/n zwłok w celu dokonania weryfikacji na podstawie cech rysopisowych , ubioru i porównania kodów DNA. dowód: notatka służbowa z 8.03.2014r. – k. 137, pismo K. w G. z 11.03.2014r. – k. 141 – w aktach sprawy (...) Komenda Miejska Policji w O. telegramem z dnia 12.03.2014r. poinformowała (...) , że analizując ponownie sprawę ustalono , że rysopis denata i przedmioty jakie posiadał przy sobie , wyniki porównania DNA syna zaginionego , miejsce odnalezienia zwłok do miejsca odnalezienia samochodu wskazują , iż włoki mężczyzny ujawnione w lesie w dniu 19.09.2002r. , to zwłoki zaginionego J. M.. W dniu 14.03.2014r. K. w G. poinformowała o tym K. R. – żonę zaginionego. Sprawę zakończono 17.03.2014r. dowód: telegram K. w O. k.144 , notatki służbowe K. w G. z 14.03.2014r. – k. 147, z 17.03.2014r. – k. 148, wydruk z bazy (...) k. 152, W wyniku zaniechań funkcjonariuszy Pozwanej powód doznał krzywdy. Żył bowiem przez całe lata w niepewności co do faktycznych losów ojca . Brak wiedzy o odnalezieniu ciała ojca powodował , że cały czas miał nadzieje , że ojciec wróci, co szczególnie było intensywne w okresie dzieciństwa. Niepewność w jakiej żył powód przez 12 lat spowodował , że stał zamknięty w sobie , małomówny, niechętny do kontaktów z innymi ludźmi. Wraz z dorastaniem powód zaczął godzić z zaistniała sytuacja . Wtedy w 2014r okazało się , że zidentyfikowano ciało jego ojca . Na nowo przywróciło to trudne wspomnienia i zburzyło spokój powoda. Ponadto powodowi odebrano przez 12 lat możliwość kultywowania pamięci osoby zmarłego ojca, a to odwiedzania jego grobu, palenia zniczy. dowód: zeznania św. K. R. k. 97, zeznania powoda k. 119 Pismem z dnia 28.11.2014r. powód oraz K. R. wezwali pozwanego do zapłaty 200 000zł zadośćuczynienia za naruszenie ich dóbr osobistych oraz doznane krzywdy związane z zaniechaniami i uchybieniami, których dopuścili się funkcjonariusze policji z (...)oraz (...), w toku postepowania dotyczącego zaginięcia J. M. oraz późniejszego postępowania dotyczącego identyfikacji jego zwłok. Komendant Wojewódzki w O., pismem z dnia 9.01.2015r., odmówił zapłaty. Powód powtórzył swoje żądanie o zapłatę 200 000zł, wzywając w dniu 13.02.2015r. pozwanego do zawarcia ugody. dowód: pismo powoda z 28.11.2014r. – k. 20-21, pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z 9.01.2015r. – k. 22, wniosek o zawezwanie do próby ugodowej z 13.02.2015r. – k. 23 Sąd zważył co następuje: Powództwo częściowo zasługuje na uwzględnienie. Powód domagał się zasądzenia na jego rzecz kwoty 100.000,00zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę oraz naruszenie dóbr osobistych, wiążąc swoje roszczenie z nieprawidłowościami w działaniu (...) związanymi z czynnościami dotyczącymi identyfikacji ciała jego ojca J. M.. Zgodnie z treścią art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, takie jak zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. --- STRONA 5 --- W świetle art. 24 § 1 i § 2 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych. Powołany na wstępie rozważań przepis art. 24 kc, wskazuje na następujące elementy uprawniające do podjęcia działań celem ochrony dóbr osobistych: • istnienie dobra osobistego; • bezprawność wynikająca z cudzego działania, wymierzonego przeciwko dobru osobistemu; • zagrożenie dobra osobistego wywołane cudzym działaniem; • bezprawność działania osoby trzeciej, która przejawia się w naruszeniu dobra osobistego. Przy ocenie czy doszło do naruszenia dobra osobistego decydujące znaczenie ma nie tyle subiektywne odczucie osoby żądającej ochrony prawnej, ale to, jaką reakcję wywołuje w społeczeństwie to naruszenie. Ocena ta musi być dokonana przy stosowaniu kryteriów obiektywnych (por. wyrok SN z dnia 17 września 2004r., sygn. akt V CK 69/04, LEX nr 197661; wyrok SN z dnia 26 października 2001r., sygn. akt V CKN 195/01, LEX nr 53107). Materiał zgromadzony w niniejszej sprawie wykazał, iż doszło do naruszenia dobra osobistego powoda w postaci czci, godności, a nadto kultu osoby zmarłej, w szczególności prawa do pochowania zwłok, pielęgnacji grobu, odwiedzania, palenia zniczy, oraz kultywowania pamięci osoby zmarłej. Na powodzie ciążył obowiązek wykazania, że doszło do naruszenia dóbr osobistych, a na pozwanym, że działanie nie było bezprawne. W ocenie Sądu, strona pozwana nie zdołała tego wykazać. W toku procesu to pozwany winien wykazać, że prowadzone przez funkcjonariuszy postepowania były prowadzone zgodnie z obowiązującymi procedurami. W szczególności pozwany nie wykazał, aby poinformował (...) o odnalezieniu niezidentyfikowanego ciała w dniu 19 09.2002r. Pozwany miał wiedzę, że(...)w G. prowadzi postepowanie w sprawie zaginięcia J. M., gdyż w dniu 21.07.2002r. odnalazła należący do niego samochód. Mimo oczywistego związku ze sprawami funkcjonariusze pozwanego zaniechali przekazania tych informacji komendzie prowadzącej poszukiwania ojca powoda, choć odległość pomiędzy znalezionym samochodem, a ciałem J. M. wynosiła ok. 20 km (bezsporne). Z planu czynności do wykonania w spawie odnalezienia szczątek ludzkich z dnia 24.09.2002r. nie wynika, aby zaplanowane jakiekolwiek czynności zmierzające do podjęcia współpracy z (...)w G.. W latach 2004 – 2009 funkcjonariusze nie podejmowali żadnych czynności w sprawie. Już choćby z tego powodu, tj. pięcioletniej bezczynności, należy uznać za bezprawne zachowanie pozwanego. Następnie podjęto czynności w 2009r., ale nadal były one bezskuteczne, co doprowadziło do zakończenia czynności w maju 2009r. Sam pozwany, w telegramie kierowanym do (...) w G. w dniu 12.03.2014r. , wskazał że przedmioty jakie denat posiadał przy sobie w porównaniu z przedmiotami, które posiadał w chwili zaginięcia, miejsce odnalezienia zwłok do miejsca odnalezienia samochodu wskazują, że zwłoki mężczyzny odnalezione 19.09.2002r., to zwłoki zaginionego J. M.. Powyższe zaniechania świadczą o niedbalstwie jakiego dopuścili się funkcjonariusze pozwanego. Ich działania były wbrew wytycznym zawartym w instrukcji w sprawie prowadzenia przez Policję poszukiwania osób zaginionych oraz postępowania w przypadku ujawnienia osoby o nieustalonej tożsamości lub znalezienia nieznanych zwłok. Instrukcja obowiązująca w 2002r. jest tajna, Komendant Główny Policji nie zgodził się na odtajnienie. Jawna natomiast jest instrukcja z dnia 16.07.2003r (Dz.Urz.KGP.2003.15.75), z której wynika, że policjant prowadzący identyfikację nieznanych zwłok zobowiązany był w pierwszej kolejności do rejestracji w ewidencji policyjnej informacji o ujawnieniu niezidentyfikowanych zwłok, przeprowadzenia stosownego typowania na podstawie zgromadzonych w tej ewidencji danych oraz uzupełnienia rejestracji o zdjęcia zwłok, umożliwiające ich identyfikację. Z kolei z §33 instrukcji wynika, że jeżeli zwłoki te nie zostały zidentyfikowane pomimo przeprowadzenia wywiadu daktyloskopijnego i analizy danych zgromadzonych w --- STRONA 6 --- ewidencji policyjnej - policjant prowadzący identyfikację zleca biegłemu z zakresu techniki kryminalistycznej odtworzenie wyglądu twarzy oraz przeprowadzenie innych badań niezbędnych w celu identyfikacji. Ponadto z §38 ust. 1 instrukcji wynika, że o znalezieniu niezidentyfikowanych zwłok ogłasza się w razie potrzeby komunikaty w środkach masowego przekazu. Natomiast z § 35 wynika po wyczerpaniu możliwości identyfikacyjnych i dokonaniu analizy zgromadzonych materiałów, nie wcześniej jednak niż przed upływem 3 lat od dnia ujawnienia NN zwłok, policjant prowadzący identyfikację może podjąć decyzję o zakończeniu czynności identyfikacyjnych. Z powołanych fragmentów instrukcji jasno wynika, że policjanci zaniedbali istotnych czynności, które mogłyby doprowadzić do wcześniejszego zidentyfikowania zwłok ojca powoda, nawet gdyby nie dysponowali wskazówką, jaką było znalezienie samochodu należącego do denata. W pierwszej kolejności powinni byli prowadzić poszukiwania nie tylko na obszarze województwa, ale również w województwach ościennych. Nie wynika to wprost z instrukcji, ale nie ma również wyraźnego ograniczenia, że Komenda zobowiązana jest prowadzić poszukiwania tylko na podległym jej obszarze. Wskazanym było żeby policja przynajmniej rozesłała rysopis zwłok do innych Komend Wojewódzkich, czego nie uczyniła. Pozwany nie zrekonstruował również twarzy zmarłego, pomimo iż taki obowiązek został określony wprost w §33 instrukcji. Wówczas Komenda mogłaby poinformować nie tylko o wzroście, wieku i rzeczach posiadanych przez zmarłego, ale mogłaby również nadesłać prawdopodobny jego wygląd. Zdjęcie zrekonstruowanej twarzy można było również upublicznić w sposób przyjęty, w tym na stronie internetowej Policji, w miarę rozwoju nowych technologii. Pozwana mogła również zdecydować się na opublikowanie zrekonstruowanego wizerunku w środkach publicznego przekazu. Zaniechanie tych czynności świadczy o bezprawnym działaniu pozwanego. Ustaleń Sądu w tym przedmiocie nie zmienia fakt, że instrukcja pochodzi z 16.07.2003r., a w życie weszła 18.08.2003r., a wiec rok po śmierci ojca powoda. W tej dacie postępowanie w sprawie identyfikacji zwłok ojca powoda nie zostało zakończone i Komenda zobowiązana była do stosowania się do nowych regulacji, celem ustalenia tożsamości odnalezionych zwłok. Zaniedbania w tym zakresie świadczą o naruszeniu obowiązku minimalnej staranności zawodowej, dlatego pozwany odpowiada za naruszenie dóbr osobistych powoda. Roszczenie powoda nie jest przedawnione. Trzyletni termin przedawnienia należy liczyć od marca 2014r. kiedy to powód dowiedział się o szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia. Wtedy bowiem okazało się, że funkcjonariusze pozwanego nie dopełnili obowiązków związanych z identyfikacją zwłok jego ojca. Dla udzielenia ochrony nie jest konieczne wykazywanie winy sprawcy czynu zagrażającego lub naruszającego cudzym dobrom osobistym, czy też nawet świadomości, wystarczy obiektywna ocena wadliwości zachowania z punktu widzenia szeroko rozumianego porządku prawnego i reguł postępowania obowiązujących w danym społeczeństwie (wyrok Sądu Najwyższego z 19 lipca 1982r., I CR 255/82 niepublikowany; wyrok Sądu Najwyższego z 25 października 1982r., I CR 239/82 niepublikowany). Odpowiedzialnymi za naruszenie dóbr osobistych powoda są reprezentujący Skarb Państwa funkcjonariusze (...)Wskazane osoby pogwałciły obowiązki wynikające ze standardów ich pracy. Żądanie zapłaty zadośćuczynienia pieniężnego znajduje swoje oparcie w treści art. 448 k.c. i 417 2 k.c. Jak słusznie zważył Sąd Najwyższy, poczucie krzywdy i związane z tym cierpienie psychiczne, wywołane zwłaszcza rażącym naruszeniem czci, mogą być co do nasilenia (intensywności) znacznie większe i bardziej dotkliwe, aniżeli przeżycia wynikłe z uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia. (E. Gniewek, Kodeks cywilny. Komentarz. C.H. Beck 2008). Jak wskazuje doktryna zadośćuczynienie pieniężne jest najbardziej efektywnym środkiem ochrony dóbr osobistych. Zasądzoną tytułem zadośćuczynienia sumę pieniężną przyznaje się bezpośrednio poszkodowanemu. Zadośćuczynienie ma charakter kompensacyjny, choć niewątpliwie nie można powiedzieć, że wyrównuje, jak to ma miejsce w przypadku odszkodowania, doznaną przez poszkodowanego szkodę niemajątkową Okoliczności niniejszej sprawy w postaci skutków dla powoda wynikłych w bezpośrednim związku z naruszeniem przez pozwanego jej dóbr osobistych w pełni uzasadniają przyznanie zadośćuczynienia w kwocie 50.000,00zł., w pozostałym zakresie powództwo podlega oddaleniu, jako że żądanie było wygórowane i nie uzasadnione okolicznościami sprawy. Ustalając wysokość zadośćuczynienia Sąd miał na uwadze przede wszystkim rozmiar ujemnych następstw w sferze psychicznej powoda, polegających na życiu przez całe lata w niepewności co do faktycznych losów ojca. Miało to niewątpliwie wpływ na psychikę powoda i jego relacja społeczne. Powód jednak nie wykazał by zdarzenie to w wyjątkowo poważny sposób zdezorganizowało jego życie, spowodowało uszczerbek na zdrowiu, bądź inne nadzwyczajne dolegliwości, co uzasadniałoby przyznanie mu wyższej kwoty. --- STRONA 7 --- Orzekając o odsetkach Sąd miał na uwadze, że powód w piśmie z dnia 28.11.2014r. wyznaczył dzień 10.01.2015r. jako termin do zapłaty. W aktach brak jest dowodu jego doręczenia, ale z treści pisma pozwanego z dnia 9.01.2015r. wynika, że dotarło ono przed upływem wyznaczonego terminu, dlatego Sąd przyjął datę 11.01.2015r. jako początkową datę dla odsetek. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 100 i 102 kpc. Z uwagi na wynik procesu, Sąd zniósł wzajemne koszty zastępstwa procesowego między stronami. Na oryginale właściwy podpis Za zgodność: