Wyrok I C 408/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy w Olsztyn

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I C 408/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Bożena Charukiewicz Protokolant: stażysta Dagmara Napieraj po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. w Olsztynie sprawy z powództwa A. Z. przeciwko S. P.- A. Ś. w B. o zapłatę 1. oddala powództwo, 2. zasądza od powoda na rzecz S. P. – P. G. S. P. w W. kwotę 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. I C 408/11 UZASADNIENIE Powód A. Z. wniósł o zasądzenie od pozwanego S. P. – A. Ś. w B. kwoty 250.000,-zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W uzasadnieniu podał, że był osadzony w A. Ś. w B. w okresie 11.05. – 19.09.2000r. i 17.01. – 20.03.2001r. w celach wieloosobowych i poniżających nieludzkich warunkach. Powierzchnia celi przypadająca na jednego osadzonego była rażąco niższa od minimalnych gwarancji ustawowych. W ścisku i tłoku przebywał 23 godziny na dobę, warunki sanitarno-higieniczne były bardzo złe. Mimo iż jest osobą niepalącą, to został osadzony z palącymi. Dodatkowo administracja A. Ś. dopuściła do zarobaczenia cel, brak było zajęć sportowych i kulturalno-oświatowych. Brak prasy wydawanej do cel, tylko jeden godzinny spacer, wydawane posiłki nie były smaczne. Brak odpowiedniej ilości środków czystości, bezpodstawnie była kontrolowana jego prywatna korespondencja. Macanie rękoma po ciele kilkanaście razy dziennie naruszało jego godność i nietykalność cielesną. Żądane zadośćuczynienie jest adekwatne do możliwości pozwanego. Powód załączył oświadczenie, że o swoich prawach, a także doznanych krzywdach i szkodach niematerialnych dowiedział się od A. K. i F. P.P. B. i wtedy też dowiedział się o powstałej szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia (k.3). Pozwany S. P. – Z. K. w B. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu podniósł zarzut przedawnienia, bowiem pozwany przebywał w pozwanym Z. K. do 20 marca 2001r., a stosownie do treści art. 442 1 § 1 k.c. roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia dowiedzenia się o szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia. W świetle art. 121 k.c. i 123 k.c. nieznajomość prawa nie jest okolicznością powodującą przerwanie lub zawieszenie terminu przedawnienia. Dodatkowo podał, że warunki sanitarne i higieniczne w celach mieszkalnych Z. K. w B. były zgodne z obowiązującymi przepisami prawa. Każda cela jest poddawana przeglądowi sanitarnemu, podejmowane są czynności mające na celu naprawę uszkodzonych elementów. Żywienie osadzonych odbywa się zgodnie z zaleceniami przy żywieniu zbiorowym. Osadzeni mają zapewnioną całodobową opiekę medyczną. Mając dostęp do zajęć sportowych i kulturalno-oświatowych. Jeżeli --- STRONA 2 --- powód deklarował, że jest osobą palącą był osadzany w celach dla palących. Postępowanie z korespondencją było zgodne z przepisami. Warunki w jakich przebywał powód nie mogą być uznane jako upokarzające gdyż osoba osadzona w zakładzie karnym musi się liczyć z pewnymi ograniczeniami i dolegliwościami. Sąd ustalił, co następuje: Powód A. Z. przebywał w Z. K. w B. w okresach: od 11 maja do 19 września 2000r. i od 17 stycznia 2001r. do 20 marca 2001r. Powód przebywał w celach wieloosobowych. Cele były wyposażone w standardowy sprzęt zapewniający skazanemu miejsce do spania i odpowiednie warunki higieny. Za utrzymanie czystości w celach odpowiedzialni byli osadzeni, którzy otrzymywali w tym celu środki chemiczne. Cele wieloosobowe w trakcie okresu eksploatacji poddawane były przeglądom i w przypadku wystąpienia konieczności odnowienia powłok malarskich bądź okładzin podłogowych podejmowane były działania remontowe mające na celu poprawę warunków bytowych. Stały nadzór sanitarny P. P. I. S. w O. nie wykazywał uchybień dotyczących pracy służby żywnościowej. Kąpiel osadzonych odbywała się zgodnie z grafikiem kąpieli zatwierdzonym przez Dyrektora jednostki, ręczniki, ścierki i piżamy wymieniane były co tydzień. Koce i materace wymieniane były na pisemną prośbę osadzonego. (dowód: informacja o pobytach powoda w zakładach karnych-k.9, oświadczenia M. J., P. K., B. Z.-k.78-80) Sąd zważył, co następuje: Powództwo jest niezasadne. W pierwszym rzędzie należy bowiem wskazać, że zasadny jest podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia o zadośćuczynienie dochodzonego przez powoda w związku z naruszeniem jego dóbr osobistych wskutek bezprawnych działań powoda polegających na niezapewnieniu pozwanemu odpowiednich warunków pobytu w z. K. w B.. Bezspornym jest, że powód w pozwanym Z. K. przebywał w okresach od 11 maja do 19 września 2000r. i od 17 stycznia do 20 marca 2001r. Z uwagi na to, że zarzut przedawnienia dotyczy okresu poprzedzającego 10 sierpnia 2007r., tj. wejścia w życie ustawy z 16 lutego 2007r. o zmianie ustawy kodeks cywilny uchylającej art. 442 k.c., zarzut przedawnienia zgodnie z art. 2 tej ustawy, winien podlegać ocenie na podstawie art. 442 k.c. Należy zatem wskazać, że zgodnie z ówcześnie obowiązującym art. 442 kodeksu cywilnego roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym (w tym zadośćuczynienia w związku z naruszeniem dóbr osobistych opartego na art. 448 k.c. w zw. z art. 24 k.c.) ulegało przedawnieniu z upływem lat 3 od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia. Ponieważ powód w Z. K. w B. przebywał w okresie od 11 maja do 19 września 2000r. i od 17 stycznia do 20 marca 2001r. można przyjąć, że o nieodpowiednich warunkach pobytu oraz o tym, że odpowiedzialność za to ponosi S. P., dowiedział się najpóźniej z datą opuszczenia tego zakładu. Nie zmienia tego okoliczność, że jak twierdzi powód, o możliwości dochodzenia roszczeń dowiedział się od A. K. i F. P. P. B.. Obiektywnie rzecz ujmując, nic nie stało na przeszkodzie ich dochodzeniu już w dacie opuszczenia Z. K. w B., zaś wiedzę o tym powód mógł powziąć bez żadnych problemów i przy zachowaniu minimum staranności również w tej dacie. Okoliczność, że powód był nieświadomy przysługujących mu roszczeń nie ma znaczenia dla biegu terminu przedawnienia. Termin trzyletni biegnie od daty --- STRONA 3 --- uzyskania informacji o szkodzie i osobie zobowiązanej do jej naprawienia, a nie od daty dowiedzenia się, że dane okoliczności mogą stanowić podstawę domagania się zadośćuczynienia lub odszkodowania. W świetle art. 121 k.c. i art. 123 k.c. nieznajomość prawa nie jest okolicznością powodującą przerwanie lub zawieszenie biegu przedawnienia. Tym samym, w ocenie Sądu, 3-letni termin przedawnienia roszczeń powoda rozpoczął swój bieg najpóźniej z dniem 20-03-2001 r. i upłynął z dniem 20-03-2004 r., podczas gdy pozew został wniesiony w dniu 15.07.2011r. Oznacza to, że pozwany, zgodnie z art. 117 § 2 k.c. mógł skutecznie uchylić się od zaspokojenia roszczeń powoda, a ponieważ z tego prawa skorzystał, podnosząc stosowny zarzut w odpowiedzi na pozew, skutkowało to koniecznością oddalenia powództwa. W oparciu o art. 217§ 2 k.p.c. Sąd pominął wniosek dowodowy powoda o przesłuchanie świadka na okoliczność warunków odbywania kary pozbawienia wolności, bowiem przeprowadzenie tego dowodu nie miałoby żadnego wpływu na treść rozstrzygnięcia, wobec skutecznego zarzutu przedawnienia i Sąd uznał, że powód powołał ten dowód jedynie dla zwłoki. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98§ 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez S. P. kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.) w zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005r. o P. G. S. P., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu