Wyrok I C 401/18 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2019 r. Sąd Rejonowy w Lublińcu I Wyd

--- STRONA 1 --- BolYWIUNŃS PRZSMMEDI > Sygn. akt: I C 401/18 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 września 2019 r. Sąd Rejonowy w Lublińcu I Wydział Cywilny w składzie następującym: po rozpoznaniu w dniu 11 września 2019 r. w Lublińcu sprawy z powództwa K. W. przeciwko Skarbowi Państwa P. (... o zapłatę 1. zasądza od pozwanego Skarbu Państwa P. (... na rzecz powoda K. W. kwotę 2.000 zł (dwa tysiące złotych) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 września 2019r, do dnia zapłaty; 2. w pozostałym zakresie powództwo oddala; * 3. odstępuje od obciążania powoda kosztami procesu. N N N , N --- STRONA 2 --- O C 401/18 UZASADNIENIE Powód K. W. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa P. (...)o zapłatę kwoty 7850 zł tytułem zadośćuczynienia za nie słusznie z winy organów wymiaru sprawiedliwości przetrzymywanie go w Zakładzie Karnym w S. ponad czas który wynikał z wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Lublińcu z dnia 28.02.2017r. w sprawie o sygn. akt: XVI K (..., stan pozbawienia go wolności trwał od godziny 6.00 dnia 9.12.2017r. do godz. 19.00 w dniu 15.12.2017r. Wysokość zadośćuczynienia określił na 50 zł za każdą godzinę pozbawienia go wolności. W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości, zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, rozpoznanie sprawy także pod nieobecność pozwanego. W uzasadnieniu swojego stanowiska strona pozwana podniosła, iż pozwany nie wykazał przesłanek odpowiedzialności pozwanego wynikających z art. 417 ke. w zw. z art. 448 k.c. Dla przyznania zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c. wymagane jest spełnienie określonych przesłanek, tj. naruszenia dobra osobistego powodującego szkodę niemajątkową, związku przyczynowego między czynem a szkodą niemajątkowa oraz zawinionego naruszenia dobra osobistego. Zatem powód, domagając się zadośćuczynienia jest zobowiązany wskazać, że na skutek działania pozwanego doszło do naruszenia skonkretyzowanego dobra osobistego, w następstwie czego powstała po stronie powoda krzywda, Zdaniem pozwanego powód nie wykazał przesłanek, których zaistnienie jest konieczne dla przyznania zadośćuczynienia, a to, jak zaznaczyłem wyżej do powoda należy obowiązek udowodnienia tych faktów, zgodnie z dyspozycja art. 6 k.c. Ponadto w postępowaniu dotyczącym ochrony dóbr osobistych, w którym po stronie pozwanej występuje Skarb Państwa niezbędne jest wykazanie przesłanek jego odpowiedzialności statuowanych przepisami art. 24 $lkc. wzw. zart. 417 $ L ke, przy czym w pierwszej kolejności powód powinien wskazać okoliczność naruszenia konkretnego dobra osobistego w rozumieniu art. 23 k.c. Dopiero w razie pozytywnego przesądzenia tej kwestii sąd orzekający dokona oceny bezprawności działania bądź zaniechania prowadzącego do naruszenia dóbr osobistych powoda, a także oceny w zakresie wystąpienia szkody i związku przyczynowego między inkryminowanym zachowaniem pozwanego a ową szkodą. Z ostrożności procesowej, w razie uznania prze Sąd, iż doszło do naruszenia dobra osobistego powoda, podnoszę, iż przyznanie zadośćuczynienia na skutek naruszenia dobra osobistego, jest fakultatywne, a nie obligatoryjne i nawet w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia dobra osobistego, zadośćuczynienie nie musi zostać zasądzone. Samo ogólne powołanie się na niesłuszne przetrzymanie powoda w zakładzie karnym nie jest wystarczającym dowodem na ustalenie podstawowej dla sprawy okoliczności, tj. powstania krzywdy po stronie powoda, a tym samym ustalenie wysokości zadośćuczynienia. Sąd ustalił i zważył , co następuje. W dniu 10 października 2016 roku powód K. W. złożył wniosek o wydanie wobec niego wyroku łącznego. W dniu 28 lutego 2017 roku w sprawie o sygn. akt XVI K (...)Sąd Rejonowy w Częstochowie wydał wyrok łączny, na mocy którego w pkt. 1 połączył K. 'W. dwie kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami w sprawach XVIK (...)i XVI K (...)Sądu Rejonowego w Częstochowie i wymierzył karę łączną I roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet tej kary łącznej zaliczył skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie XVI K (...)Sądu Rejonowego w Częstochowie od dnia 15.02.2012r. do dnia 31.08.2012r. i 26.07.2010r. oraz w sprawie XVI K (...)okres odbytej kary. Ponadto w pkt 4 wyroku łącznego Sąd Rejonowy w Częstochowie połączył K. W. dwie kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami w sprawach XVIK (...)i XVIK (...)i wymierzył mu łączną karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Na poczet kary łącznej zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie XVIK (...)w dniach 24 października 2012 r. i 26 kwietnia 2013r. oraz okres kary odbytej, nie wskazując w tym zakresie jednak daty rozpoczęcia i zakończenia tej kary. Ponadto Sąd Rejonowy w Częstochowie umorzył postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego w pozostałej części. Po rozpoznaniu apelacji K. W. wyrokiem z dnia 14 listopada 2017 roku w sprawie VII Ka (... utrzymał w mócy zaskarżony wyrok. W dniu 4 grudnia 2017 roku, akta sprawy zostały zwrócone do Sądu Rejonowego w Częstochowie XVI Wydziału Karnego w celu wykonania orzeczenia i przesłania dokumentacji wykonawczej do Zakładu Karnego w S.. Tego samego dnia wydano zarządzenie wykonania wyroku i sprawę przekazano do Wydziału XIV Wykonawczego Sądu Rejonowego w Częstochowie celem wykonania wyroku. W dniu 11 grudnia 2017 róku dokumentacja wykonawcza została wysłana do Zakładu Karnego w S.. Do zakładu dokumentacja ta wpłynęła w dniu 1 grudnia 2015r. W tym samym dniu o godz. 14:51 Dyrektor Zakładu Karnego w S. zwrócił się faxem do Sądu Rejonowego w Częstochowie o rozstrzygnięcie wątpliwości dotyczących zaliczeń dokonanych na poczet kary --- STRONA 3 --- orzeczonej w wyroku łącznym Sądu Rejonowego w Częstochowie o sygn. akt XVI K (...odnośnie powoda: W piśmie tym N wskazał, że istnieje uzasadniona obawa, iż mogło nastąpić bezprawne pozbawienie wolności. W dniu 15 grudnia 2017 roku Sąd Rejonowy w Częstochowie XIV Wydział Wykonawczy wystawił nakaz zwolnienia K. W. osadzonego na mocy wyroku z dnia 28 atego 2017 roku sygn. akt (..) jedi nie podlega zatrzymaniu w innej sprawie. Nakaz ten został doręczony do Zakładu Karnego w S. faxem o godz. 16:31 oraz o godz. 16:52. K. W. został zwolniony z Zakładu Kamego w 8. w dniu 15 grudnia 2017 roku o godz. 18:44. Koniec kary K. W. orzeczonej wyrokiem łącznym wydanym w sprawie XVI K (... przypadał natomiast na dzień 9 grudnia 2017 roku godz. 06:01. Powód miał wiedzę iż powinien opuścić zakład karny w dniu 9 grudnia 2017r., pytał się funkcjonariuszy , kiedy opuści zakład Kamy , nie uzyskiwał jednak żadnej informacji, cała ta sytuacja bardzo go stresowala, niecierpliwi? się, nie mógł już wytrzymać przedłużającego się pobytu w zakładzie, dokuczali mu w oeli współosadzeni. Opuścił zakładu karnego w nocy około godziny 19.00 , nie miał jak wrócić do domu do B.. Powód ma 62 lata, mieszka z bratem zajmuje w domu jeden pokój „brat prowadzi gospodarsiwo, powód nie posiada żadnego majątku, choruje na prostaę, zachodzi podejrzenie raka prostaty leczy się u urologa. Przed osadzeniem w zakładzie kamym nie pracował, po opuszczeniu zakładu karnego 10 czerwca 2019r. podjął pracę , zarabia najniższe wynagrodzenie, Początkowo tytułem zadośćuczynienia żądał 500 zł za dzień pozbawienia wolności, ale uznał że to za mało i zażądał zadośćuczynienia w wysokości 50 zł za każdą godzinę pozbawienia wolności tj, 7850 zł , ponieważ tyle płacą za godzinę pracy na wolności. Dowód: informacja o pobytach i orzeczeniach powoda k. 29-34, nakaz przyjęcia k. 37, wyrok łączny z 28.02.2017r. w sprawie XVIK (..)SR w Częstochowie i SO w Częstochowie z 14 listopada 2017r. k. 36- 42 , korespondencja pomiędzy ZK w S. a SR w Częstochowie oraz SO w Częstochowie k. 43-54, obliczenie kary k. 54, nakaz zwolnienie k, 55, zawiadomienie o zwolnieniu k. 58, umowa o pracę k. 85, zaświadczenie k. 86, przesłuchanie powoda k. 98 akt. Powód na pierwszej rozprawie wystąpił z wnioskiem o przeprowadzenie dowodu z dokumentów zwożonych do sprawy a dotyczących wykonania orzeczonej wobeo niego kary. Wniosku dowodowego nie można w okolicznościach sprawy uznać za spóźniony, powód występował w sprawie samodzielnie bez fachowego pełnomocnika, nie spowodował onteż wydłużenia toczącego się postępowania. Zgodnie z art. 417 $ 1 kc za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca władzę z mocy prawa. Przepis ten przewiduję odpowiedzialność odszkodowawczą za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym zdefiniowanym jako „niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej” Stanowi więc on ogólną podstawę odpowiedzialności władz publicznych za ich władcze działania . Podstawową przesłanką odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną działaniem lub zaniechaniem przy wykonywaniu zadań z zakresu władzy publicznej jest ich „bezprawność” , które a wodawca okredił jako zachowanie „niezgodne z prawem” Taką samą konstrukcję przyjęto w art. 77 ust. I Konstytucji RP" Dia przyjęcie odpowiedzialności z. ww. przepisu wystarczające będzie więc ustalenie bezprawności zachowania, a wina sprawcy nie jest ani zasadą ani przesłanką odpowiedzialności. W przepisie tym mamy więc do czynienia z odpowiedzialnością na zasadzie ryzyka, taką odpowiedzialność uzasadnia si służebną rolą organów władzy publicznej potrzebą sankcjonowania. jej bezprawnych zachowań. Tym samym dla określenia odpowiedzialności odszkodowawczej władz publicznych obok wykazania bezprawnego zdarzenia sprawczego, konieczne jest ustalenie. pozostałych przesłanek odpowiedzialnośc delitowej , a więe szkody smajątkowej bądź niemajątkowej i związku przyczynowego. Jeżeli w wyniku takiego bezprawnego zdarzenia sprawczego doszło naruszenia dobra osobistego, sąd może przyznać temu czyje dobro osobiste zostło naruszone odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę art, 448 ke, Przepis art. 448 kc ma zastosowanie w razie naruszenia wszelkich dóbr osobistych zarówno tych wymienionych w art 23 kc jaki dóbr osobistych niewymienionych w tym przepisie. Strona żądająca kompensaty krzywdy na podstawie art. 448 ko nie musi dowodzić bezprawności naruszenia dobra osobistego, wobec brzmienia art. 24 $ 1 kc to pozwany winien dowieść braku bezprawności naruszeń danego dobra. W sprawie z poczynionych ustleń jednoznacznie wynika iż, doszło do bezprawnego naruszenia podstawowego dobra osobistego powoda, jakim jest wolność człowicka. Naruszanie tego dobra powoda wiąże się bezpośrednio z czynnościami ze strony Sądu Rejonowego w Częstochowie związanymi z wydaniem wyroku łącznego z dnia 28 lutego 2017 roku w sprawie o sygn. akt XVI K (.. następnie jego wykonaniem po jego uprawomocnieniu. Koniec kary K. W. orzeczonej wyrokiem łącznym przypadał na dzień 9 grudnia 2017 roku godz. 06:01. W dniu 4 grudnia 2017 roku, akta sprawy zostały zwrócone do Sądu Rejonowego w Częstochowie XVI Wydziału Karnego w celu wykonania orzeczenia i przesłania dokumentacji wykonawczej do Zakładu Karnego w S.. Tego samego dnia wydano zarządzenie wykonania wyroku i sprawę przekazano do Wydziału XIV Wykonawczego Sądu Rejonowego w Częstochowie celem wykonania wyroku. Dopiero w dniu 11 grudnia 2017 roku dokumentacja --- STRONA 4 --- / O. ale bez nakazu zwolnienia, została wysłana do Zakładu Karnego w S.. K. W. został zwolniony z Zakładu Karnego w S. dopiero w dniu 15 grudnia 2017 roku o godz. 18:44, Tym samym powód został bezprawnie pozbawiony wolności w okresie od dnia 9.12.2017r. godz. 06.01 do dnia 15.12.2017. do godz. 18.44. Z powyższych ustaleń wynika, iż zachodziła możliwość zwolnienia powoda w dniu 9 grudnia 2017r. po odbyciu kary orzeczonej wyrokiem łącznym , co jednak nie nastąpiło , z uwagi na brak wystosowanego nakazu zwolnienia. Zadośćuczynienie odgrywać ma przede wszystkim rolę kompensaty , jego wysokość musi przedstawiać ekonomicznie odcwalną wartość „ przy czym krzywda stanowi tę postać szkody , Której wprost nie da się zmierzyć i określić jej wartości. O rozmiarze zadośćuczynienia należnego poszkodowanemu na podstawie am 448 kc decyduje m.in. rodzaj naruszonego dobra, wiek poszkodowanego, w dacie zdarzenia, rozmiar doznanej krzywdy , stopień cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność , czas trwania. W przypedku pozbawienia wolności będzie to m.in. długość okresu pozbawienia wolności, okoliczności i warunki pobymu, możliwość korzystania z opieki medycznej , możliwość utrzymywania kontaktu z rodziną, wpływu izolacji ma życie i zdrowie „ Zadośćuczynienie powinno być odczuwalne dla poszkodowanego w tym sensie, że powinno przywrócić mu równowagę emocjonalną naruszoną w wyniku doznanych cierpień psychicznych i fizycznych , wysokość tajednak nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy i musi być utrzymana w rozsądnych granicach z uwzględnieniem okoliczności danego przypadku. W sprawie doszło do naruszenia podstawnego dobra człowieka, jakim jest jego wolność , w przypadku powoda okres bezprawnego pozbawienia go wolności wyniósł prawie jeden tydzień, Powód w tym czasie pytał się funkcjonariuszy , kiedy opuści zakład kamy , nie uzyskiwał jednak żadnej informacji, cała ta sytuacja bardzo go stresowała, niecierpliwił się, nie mógł już wytrzymać przedłużającego się pobytu w zakładzie karnym, dokuczali mu w ocli współosadzeni. Wpłynęło to negatywnie na samopoczucie psychiczne powoda. Opuścił zakładu karnego w nocy około godziny 19.00, miał problemy z powrotem do domu. Powód obecnie ma 62 Jata, mieszka z bratem , powód nie posiada żadnego majątku, choruje na prostatę leczy się u urologa. Przed osadzeniem w zakładzie karnym nie pracował, po opuszczeniu zakładu karnego 10 czerwca 2019. podjął pracę , zarabia 2250 zł brutto miesięcznie. Powyższe okoliczności pozwoliły przyjąć Sądowi „ iż odpowiednie zadośćuczynienie winno wynieść 2000 zł. Jest 10 w ocenie Sądu kwota adekwatna do rodzaju i stopnia naruszonego dobra oraz skutków naruszenia tego dobra w życiu powoda, © odsetkach orzeczono na mocy art. 359 $ 1 kc. O kosztach procesu w punkcie 3 wyroku orzeczono na mocy art. 102 kpc odstępując od obciążenia powoda tymi kosztami. W ocenie Sądu powód w okolicznościach sprawy mógł być subiektywnie przekonany o zasadności swojego powództwa także odnośnie wysokości żądanego zadośćuczynienia, Sąd jednak dokonał jego miarkowania,