§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
renty p0W0da z tytuIu caikowitej niezdolnoéci do pracy W zwiagku z Wypadkiem przy pracy, za vvyrzqdzona mu szkodrg W postaci nieprzyznania renty z tytuiu caikowitej niezdolnoéci do

Postanowienie I C 386106

renty p0W0da z tytuIu caikowitej niezdolnoéci do pracy W zwiagku z Wypadkiem przy pracy, za vvyrzqdzona mu szkodrg W postaci nieprzyznania renty z tytuiu caikowitej niezdolnoéci do praoy, poprzez nieuwzglodnienie przez S

Teza / krótkie omówienie

renty p0W0da z tytuIu caikowitej niezdolnoéci do pracy W zwiagku z Wypadkiem przy pracy, za vvyrzqdzona mu szkodrg W postaci nieprzyznania renty z tytuiu caikowitej niezdolnoéci do praoy, poprzez nieuwzglodnienie przez S

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygm aktz I C 386406 . Na pcfiséawie ustaW z dnia 6.09.2001 r. 0 dusie,pie VVYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ do informacii publicznfi Dz. U. Tlgrpnz. 1193 2 Péin. zm. '  k 1. ‘..urrna ' u nczna w Eorrme Dma 8 gmdma 201 1 roku , _ _ piggkirligriiiirlub .v iitfnfie przeiwarzonej  Sqd Okreggowy W Warszawie, Wydzla} I Cywllny \_& X00  W skiaclzie: Przewodniczqca: SSO Boiena Chlopecka We ' Hams 0 Wm“ Y Protokolant: sekretarz sag:lowy Paws} Ponikowski po rozpoznaniu na fozprawie W dniu 24 listopada 201 1 roku w Warszawie, “'85 “‘"i°*‘*“‘d““’°Y sprawy z powédztwa M. K. I przeciwko SkarboWiPa1'1stWa reprezentowanemu przez Prezesa Sqdu Apelacyjnego W W. 0 odszkodowanie I. powodztwo oddala, II. nie obciahia powoda obowiqzkiem zwrotu kosztow na rzecz pozwanego. Sygn. akt I C 386106 ’ ‘ UZASADNIENIE ’ Pozwem z dnia 10 kwietnia 2006 roku skierowanym przeciwko Skarbowi Pafistwa — Prezesowi Sqdu Apclacyjnego W W., powéd M. K.Wni6sI zasqdzenie 2.000.000 2%. z tytuhl wypiaty utraconego odszkodowania ,,na!eineg0 z tytulu Wieloletniego uohylania sifg ed odpowiedzialnoéci przez (...) Oddziai w O.~ utrudnienia prowadzenia procesu przez Sqdy Powszeohne oraz Wydawanie wyrokow niezgodnych obowiqzujqcym prawem i Konstytucjq RP Z 1997r., Iub bez merytorycznego rozpatrzenia sprawy, przez zdemoralizowanych scgdziéw. Wyroki (orzeczenia) te utrzymane zostaiy W mocy przez Said Apeiacyiny W W.” (k. 3 — 8). W piémie procesowym z dnia 20 lutego 2007 roku pozwany Skarb Pafistwa wniésl 0 spraWdzenieWarto§ci przediniotu sporu na podstawie art. 25 § 2 k.p.c., wezwanie powodao do sprecyzowania przedmiotu roszczenia i jego ' udokumentowania, natomiast W przypadku nieuwzglgdnienia wnioskéw zawartych W piémie z ostroznoéci procesowej pozwany nie uznai powédztwa i W1’1i0Si 0 jego oddalenie oraz zasqdzenie kosztow postqpowania Wedhlg norm przypisanych (k. 604 ~ 605). W kolej nym piémie procesowym datowanym na dziefi 8 listopada 2007 roku pozWany podniiysi, Ze powod nie podaje Zadnych konkretnych zarzutow, co do uchybiefi W dzizflalnoéci Sqdu Apelacyjnego W Warszawie, ktére mogiryby byé podstawqjego roszczefi, powod nie przedstawil Zadnych d0WodéW wskazujapych na to, aby W jakikolwiek sposéb opisane przez niego dziaiania funkcjonariuszy paflstwowych zostaly uznane za niezgodne z prawem (k.638 — 640). Pismem procesowym Z dnia 30 listopada 2007' roku pelnomocnik powoda WSkE1Zii:i', 26 Wartoéé przedmiotu sporu okreélona 20 staia na 2 000 000 2Iotych. Jednoczeénic pehlomocnik powoda W'1"lif}Si0 zasqdzenie 0d pozwanego Skarbu Pafistwa — Prezesa Sqdu Apelacyjnego W W. na rzecz powoda M. K. kwoty 1 990 000 21 tytulem zadoééuczynienia za doznanq krzywdq z ustawowymi odsetkami liczonymi od 14 dnia p0 dniu doroczeniu pozwu pozwanemu oraz kwoty 10 000 ziotych tytuiem odszkodowania z ustawowymi odsctkami liczonymi od 14 dnia po dniu dorqczeniu pozWu pozwanemu. W dalszej czegéci pisma podniesiono, iZ przedmiotowa sprawa ma na oelu ustalenie odpowiedzialnoéci . Saclow orzekajapych W przedmiocie renty p0W0da z tytuIu caikowitej niezdolnoéci do pracy W zwiagku z Wypadkiem przy pracy, za vvyrzqdzona mu szkodrg W postaci nieprzyznania renty z tytuiu caikowitej niezdolnoéci do praoy, poprzez nieuwzglodnienie przez Sa§I"Ape1acyjny W W. Z urzodu, ie zachodziia niewainoéé postopowania Sa¢du Okraggowego W O.W sprawach o sygnaturach IV U 571/97 oraz IV U 2368100, polegajqcq na pozbawieniu powoda mozliwoéci obrony jego praw na skutek braku przeprowadzenia wskazywanego dowodu 2 opinii biegiego lékarza specjalis1y(spczalisty biegiych Sadu Okrzggowego W 0.), celem ustalenia, is urazy powoda pozostajqw bezpoérednirn i adekwatnym zwiqzku przyczynoW'ym z wypadkiem przy pracy W dniu 1993 roku i majq wplyw na stopiefi jego niepeinosprafwnoéci oraz niezdolnoéci do" praoy, a takie na odmowie przyznania przez Sqd Okrqgowy W sprawie IV U 23 68100 pelnomocnika z urzqdu. Ponadto powéd wskazah Ze ,,podstaw odpowiedzialnoéci Prezesa Sadu Apelacyj nego W W.upatruje W ' bezprawnym nie wziqciu pod uwagzg, 2e na skutek brakumoiliwoéci obrony swoich praw postqpowania Sqdu Okrqgowego w O. sq obarczone niewainoéciaj’. Jako podstaweg prawns; roszczefi wskazai art. 77 W zw. z art. 8 Konstytucji, art. 417 kc, art. 23 i 24 kc oraz art. 448 kc (k. 660 — 666). W toku postgpowania strony podtrzymaly swoje dotychczasowe stanowiska. Sqd ustalil nastegpuj qcy stan faktyczny: . A  Przed Sqdem Wojewédzkim W O.W IV Wydziale Pracy i UI)6Zpi_6CZ6fi SpOI6CZI1}/Ci} toczyio sir; postqpowanie W sprawie 0 sygnaturze akt IV U 57T1f97 na skutek odwoiania powoda od decyzji (...) Oddziai W 0.2 dnia 5 marca 1997 roku. Wyrokiem z dnia 16 Iipoa 1997 roku Sad oddalil odwoialnie. Orzeczenie zostaio zaskarione przez powoda. Wyrokiem z dnia 29 paidziernika 1997 roku W sprawie III AUa 289197 oddalfi apelacje powoda, natomiast postanowieniem 2 dnia .6 listopada 1998 roku Sqcl Naj wyzszy oclrzucii kasacjq powocia (okolicznoéé bezsporna). . _ ' W dniu 17 stycznia 2001 roku Sqd Okrggowy W O. W IV Wydziale Pracy i Ubezpieczefi Spolecznych Wydal Wyrok W sprawie IV U 23 68»’00, ktéliym oddalii odwolanie powoda od decyzji Zakiadu Ubezpieczefi Spohecznych Oddzial W 0.2 clnia 22 marca 2000 roku. Przedrniotowe orzeczenie zostaio przez powoda zaskarione apelacj ac Orzeczcniem z dnia 2 paidziemika 2002 roku Sqd Apelacyjny W Warszawie W sprawie 0 sygn. akt III AUa 65 U01 oddalii apelacjo powoda, natomiast postanowieniern z dnia 22 listopadau 2002 roku odrzucii kasacje WIIIBSIOHQ osobiécie przez powoda (okolicznoéé bezsporna). _ --- STRONA 2 --- Powod by} strona takie innyoh postgpowafi min. W sprawaoh o sygn. akt IV U. 1614402, IVU 229»’06, IV U 6?M99 (okolioznosé bez_spoi'na). ' Powyiszy stan faktyczny by} W zasadzie niesporny i z0staI ustalony W oparoiu o dokumenty znaj duj ace sio W aktach sprawy ninioj szej. PoWoIane dokumenty nie byly kwestionowane, co do ich autentyoznosci i Wiarygodnoéoi, a Sad nie znalazi p'odstaW_ co do podwaienia ich z urzodu. Sad zwaiyl, co nastvgpuje: Powodztwo jest nieudowodniorie, Wobeo ozego podlega oddaleniu W catoéoi. » Podstawo prawna rosizozenia kierowanogo do Skarbu Pafistwa moie stanowié przepis art. 415 k.c. art. 41 F‘ k.c. Przepis art. 415 k.c. stanowi, Ze kto z Winy swej vi/yrzaadzfl drugiemu szkodg, obowiazany jest do jej naprawienia. Zatem zgodnie z art. 417 § 1 k.c. za szkodo Wyrzadzona przez niezgodne 2 prawem dzialanie lub zanieohanio przy Wykonywaniu W%adzy publicznej ponosi odpowiedziahlosé Skarb Pafistwa lubjednostka samorzadu terytorialnego Iub inna osoba praWna Wykonuj aca to wladzq Z mocy prawa. Stosownie zatein do treéci Wskazanych przepisow, 11ale2aIo dokonaé ooeny W zakresie Wystqpowania przeslanek, jakie musza byé spelnione, aby moznabylo W ogéle przyj aé istnienie odpowiedziainoéci odszkodowawczej Skarbu Pafistwa — Prezesa Sadu Apelacyjnego w Warszawie W11iI1iBjSZ8j sprawie. I Z ustalefi poczynionych przez Sad wynika, ie powéd upatruje wyrzadzenia mu szkody przez pozwanego W tym, it naruszyi jego praWa jako jednej ze stron postqpowania toczaccgo siq przed sadami powszechnyzni. Dokonuj ac zatem subsumcji stanu faktycznego Wystqpujacego na gmncio rozpoznawanej sprawy Z zakresem zastosowania normy Wyraionej W przywolanych przepisach prawnych, Sad doszedi do przekonania, 2e W sprawio niniej szej nie zostaly spetnione przesianki powstania odpowiedzialnosci odszkodowawczej pozwanego. W ocenie Sadu, Skarb Pafistwa nie moze ponosié odpowieadzialnosci za nieprzychylne powodowi rozstrzygnizgoia sadow. Podkreélenia wymaga fakt, i2 Wskazane przez poWoda orzeozenia byly poddane kontroli instanoyjnej, W W)/nik_u ktorej nie znaleziono podstaw do ich zzmiany czy uohylenia. W tyrn miej sou naleiy rnieé na uwadze tresé art. 4121 § 2 zd. I kc, ktory stanowi, Ze jeieli szkoda zostala wyurzadzona przez wydanie prawomoonego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia mofcna Zadaé po stwierdzoniu We \»V'I'E1§CiVVyI1'1 postqpowaniu ich niezgodnoéci z prawem, chyba is przepisy odregbne stanowiainaozej. Przenoszao powyzsze na grunt niniej szoj sprawy zauwaiyé naleiy, Ze Wobeo wskazanyoh przez powoda prawomoonyoh wyrokow nie stwierdzono ioh niezgodnosoi z prawem, co stanowi bark przeslanki do sformutowania Zadania Wobeo pozwanego Skarbu Pafistwa reprszentowanego przez Prezesa Sadu Apelaoyjnego W W.. ..  Rozpoznajao niniej sza spraweg, Sad rniai takiena Wzgiqdzie przopisy art. 6 k.c., art. 3 k.p.o. oraz art. 232 k.p.c. Zgodnie boWien1 2; przepisem art. 6 k.c. cioiar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, ktora z faktu tsgo WyWodzi skutki prawne. Z przepisem tym odpowiednio skorelowane sa przopisy art. 3 k.p.c. i art. 232 k.p.c., zgodnie z ktorymi to na stronach spoozywa obowiazek przedstawiania dowodow, co do okolicznosci sprawy oraz to, 26 tostrony obowiazane sq Wskazywaé dowody dla stwierdzenia faktow, 2 ktoryoh V\+’}’\?VOdZ21 skutki prawns. W konsekwencji stwierdzié nalezy, i2 to na powodzio spoozywai ciozar udowodnienia przeskanek skiadajaoych sit; na odpowiedzialnoéé pozwanego Skarbu Paristwa. Wskazaé naleiy, Ze Zadanie musi byé wykazane uzasadniajacymi je faktami, a niespebiienie tego obowiqzku naraza strong na oozywiste konsekwenoje W postaci nie wykazania zasadnoéci dochodzoncgo roszczonia. Zdaniem Sadu powod nie L1dOWOd1‘lII\Vyl"I‘l3g211'lyCh przosianek odpowiedzialnosci odszkodowawczej pozwanego, nie Wykazai istnienia szkody, jej rozmiaru, ani zWia_zRu przyczynowego pomiqdzy dziaianiem, czy zanieohaniem ze strony podmiotu Wyrzadzaj aoogo szkodr; a szkoda. Twierdzenia powoda zostaly uzuane za goloslowne, bowiem nie zostaly poparte Zadnymi dowodami i budza one Watpliwoéci co do zgodnosci z rzeczywistym stanem faktycznym, a ponadto ograniczyly siq do formuiowania oszozerstw wobec wymiaru sprawiedliwosci. Powod nie W}/k323i W Zaden sposob bezprawnosci dziaiania pozwanego, dlatego jego iadanie podlegaio odd aieniu i to niezaieinie od przyj Qtej podstawy prawnej. Niozaleznie od pow}/Zszego ustalenia, wskazaé naleiy, ze powod nie sprecyzoWaI teZ podstawy Wyliczenia Zadanej kwoty oclszkodowania, zadoééuczynienia, ktorych dochodzi W niniejszym procesie. Podkreélié nalezy, i2 zadoséuczynienie stanowi foxmg rekompensaty pieniqinej z tytuIu szkody niemajatkowej. Podstawa Zadania z art. 445 k.c. jest doznana krzywda niernaj atkowa W postaci ujemnych przeiyé zwiazanych z cierpieniami fzycznymi i psychicznymi pokrzywdzonego WWyI‘lik1.1 uszkodzenia ciala Iub rozstroju zdrowia. Powod nie wykazat, aby wskutek dziaéania pozwanego doznaI krzywdy poprzez» uszkodzenie ciala lub rozstroj zdrowia. Twierdzenia powoda W tym zakresie, nie poparte Zadnymi dowodami majajedynie charakter goloslowny.  Podsumowujac stwierdzié nalezy, ii subiektywne przekonanie qnaruszeniu praw powoda nie moie stanowié podstawy odpowiedzialnoéoi pozwanego bez wykazania przyczyn takowej, czego powod w toku niniej szego postegpowania nie uczynii.  Majao powyisze rozwaiania na Wzglodzie, z uwagi na nie wykazanie zasadnosci dochodzonego roszczenia, Sad powodztwo oddalii, o czym orzekt W punkoie I sentencji Wyroku.   . Rozstrzygnicgcie o kosztach opierajac na treéci am; 102 k.p.c. Pomimo, 2o poWod przeg'raI proces to 2; uwagi na jogo sytuaojo materialnaniezasadliym byto obciaganie go kosztami przedmiotowego postopowania. Z tych Wszystkioh Wzglagdow orzeczono jak W sentencji wyroku. ' '

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Okręgowy w Warszawa#I C 386106#art. 25 § 2 k.p.c.#art. 8 Konstytucji#art. 417 kc#art. 448 kc#art. 415 k.c.#art. 417 § 1 k.c.#art. 4121 § 2 zd.#art. 6 k.c.#art. 3 k.p.o.#art. 232 k.p.c.#art. 3 k.p.c.#art. 445 k.c.