Wyrok I C 380/17 1. oddala apelację strony pozwanej

--- STRONA 1 --- WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 września 2019 roku Sąd Okręgowy w Opolu II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Ryszard Kądziela (spr.) Sędziowie: SSO Lidia Sowińska-Ludewicz SSO Romuald Suhs Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Kieras po rozpoznaniu w dniu 11 września 2019 roku w Opolu na rozprawie sprawy z powództwa G. G. (1) przeciwko (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w (...), (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w S. o zapłatę na skutek apelacji powódki oraz strony pozwanej (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w S. od wyroku Sądu Rejonowego w Nysie z dnia 5 września 2018 roku sygn. akt I C 380/17 1. oddala apelację strony pozwanej (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w S., 2. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że: a) w punkcie I kwotę 23.626,96 zł zastępuje kwotą 24.874,96 (dwadzieścia cztery tysiące osiemset siedemdziesiąt cztery złote i 96/100) zł, a kwotę 18.626,96 zł zastępuje kwotą 19.874,96 (dziewiętnaście tysięcy osiemset siedemdziesiąt cztery złote i 96/100) zł, b) uchyla orzeczenie z punktu II, c) --- STRONA 2 --- w punkcie V odstępuje od obciążania powódki G. G. (1) kosztami procesu wobec strony pozwanej (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w (...), 3. zasądza od strony pozwanej (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w S. na rzecz powódki G. G. (1) kwotę 1.998 (jeden tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Na oryginale właściwe podpisy UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Nysie wyrokiem z dnia 5 września 2019 r. w sprawie o sygn. akt: I C 380/17 zasądził od strony pozwanej (...) Spółki Akcyjnej z siedziba w S. na rzecz powódki G. G. (1) kwotę 23.626,96 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 5.000 zł od dnia 13 czerwca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i dalszymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 5.000 zł od dnia 13 czerwca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i dalszymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 18.626,96 zł od dnia 23 lutego 2016 r, do dnia zapłaty. Sąd Rejonowy oddalił powództwo w pozostałej części w stosunku do pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. oraz oddalił powództwo w stosunku do pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w (...). Sąd I instancji zasądził również od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. na rzecz powódki kwotę 4.532,76 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Rejonowy zasądził również od powódki G. G. (1) na rzecz pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w (...) kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd nakazał również pobrać od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Nysie kwotę 1.182 zł tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od pozwu oraz kwotę 1092,28 zł tytułem nieuiszczonych kosztów opinii biegłych. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Sąd I instancji podniósł, że powódka G. G. (1) wykazała, iż właściciel sklepu (...) przy ul. (...) w G. nie dołożył należytej staranności w zakresie zapewnienia na terenie sklepu czystości w sposób zapewniający bezpieczeństwo klientów sklepu. Sąd Rejonowy wskazał, że zachowanie właściciela sklepu (...) w G. nosiło znamiona zachowania bezprawnego i zawinionego oraz pozostawało w związku ze szkodą jaką doznała powódka. Sąd uznał, że wobec rozmiaru dolegliwości powstałych w następstwie urazów doznanych przez powódkę oraz leczenia, długotrwałości choroby oraz następstw leczenia, ustalony 10% trwały uszczerbek na zdrowiu, a także jego konsekwencje w życiu powódki, zadośćuczynienie za krzywdę w kwocie 20.000 zł chociaż częściowo umożliwi powódce złagodzenie przeżyć i cierpień związanych z doznanymi w dniu 22 marca 2014 r. urazami ciała i towarzyszącymi im cierpieniami fizycznymi i psychicznymi, jak również związanych z nieodwracalnymi skutkami zdrowotnymi zdarzenia poprzez podniesienie standardu materialnego. Sąd Rejonowy wskazał, że kwota 20.000 zł zadośćuczynienia spełni funkcję kompensacyjną. Mając powyższe na uwadze Sąd zasądził na rzecz powódki od pozwanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. kwotę 23.626,96 zł, w tym kwotę 5.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 13 czerwca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 18.626,96 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 23 lutego 2016 r. do dnia zapłaty. Uzasadniając oddalenie powództwa w pozostałym zakresie, tj. co do kwoty 1248 zł dochodzonej w związku z koniecznością korzystania z pomocy świadczonej przez córkę powódki, Sąd wskazał, iż powódka nie poniosła z tego tytułu żadnych dodatkowych kosztów. Sąd Rejonowy wskazał również, że pozwany (...) Spółka Akcyjna nie miał legitymacji biernej, stąd powództwo przeciw niemu należało oddalić oraz zasądzić od powódki na rzecz tego pozwanego kwotę 4.546 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Sąd I instancji uwzględnił również, że powódka uległa względem pozwanego (...) Spółka Akcyjna tylko co do nieznacznej części swojego żądania, uznając na tej podstawie za zasadne zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwotę 4.532,76 zł tytułem zwrotu kosztów procesu oraz pobranie od tego pozwanego kwoty 1.182 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu od uiszczenia której powódka została zwolniona oraz kwoty 1.092,28 zł tytułem nieuiszczonych kosztów opinii biegłych. Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się powódka G. G. (1), zaskarżając je w części w jakiej Sąd I instancji oddalił jej powództwo przeciwko pozwanemu (...) Spółce Akcyjnej oraz zasądził od powódki na rzecz pozwanego (...) Spółki Akcyjnej kwotę 4.546 zł, w tym 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Apelująca zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi: --- STRONA 3 --- 1) naruszenie przepisu art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego z pominięciem jego istotnej części, tj. dokumentów medycznych zgromadzonych w postępowaniu likwidacyjnym prowadzonym przez pozwaną (...) S.A., zeznań powódki z których jednoznacznie wynika, że powódka korzystała z pomocy osób trzecich i z tego tytułu należne jest jej odszkodowanie w zakresie kosztów opieki osób trzecich; 2) naruszenie przepisów art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. poprzez ich błędne zastosowanie w niniejszej sprawie i przyjęcie, iż powódka jest zobowiązana do zwrotu pozwanej (...) S.A. kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, jako strona przegrywająca, podczas gdy w niniejszej sprawie brak było podstaw do obciążenia powódki obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanej (...) S.A.; 3) naruszenie przepisu art. 102 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej (...) S.A. zwrotu kosztów procesu, podczas gdy w niniejszej sprawie zachodził szczególnie uzasadniony przypadek uzasadniający nieobciążanie powódki kosztami procesu z uwagi na to, iż pozwana (...) S.A. w odpowiedzi na pozew nie podniosła zarzutu braku legitymacji procesowej biernej; 4) naruszenie art. 444 § 1 k.c. w zw. z art. 361 k.c. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że powódka nie poniosła szkody z tytułu kosztów opieki osób trzecich, gdyż pomoc taką na rzecz powódki świadczyła jej córka, podczas gdy powódka wykazała zasadność zgłoszonego roszczenia, a żądanie zwrotu tych kosztów przysługuje poszkodowanemu niezależnie od tego, kto sprawuje opiekę nad nim. Wobec powyższych zarzutów skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w części poprzez zasądzenie od pozwanego (...) S.A. dodatkowej kwoty 1.248 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 23 lutego 2016 r. do dnia zapłaty oraz rozstrzygnięcie o kosztach procesu na zasadzie słuszności na podstawie art. 102 k.p.c. i tym samym nieobciążanie powódki obowiązkiem zwrotu na rzecz (...) S.A. kosztów procesu. Wniosła alternatywnie o uchylenie wyroku w części objętej zaskarżeniem oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W odpowiedzi na tę apelację pozwana (...) S.A. wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie od powódki G. G. (1) na rzecz (...) S.A. zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego stosownie do norm przepisanych. Pozwany (...) S.A. zaskarżyło apelacją rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w Nysie w części w jakiej Sąd I instancji zasądził od tego pozwanego na rzecz powódki kwotę 23.626,96 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 5.000 zł od dnia 13 czerwca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. i dalszymi ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od kwoty 18.626,96 zł od dnia 23 lutego 2016 r. do dnia zapłaty. Zaskarżone zostało również rozstrzygnięcie Sądu I instancji w części w jakiej Sąd Rejonowy zasądził od (...) S.A. na rzecz powódki kwotę 4.532,76 tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz nakazał pobrać od (...) S.A. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Nysie kwotę 1.182 zł tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej od pozwu oraz kwotę 1092,28 zł tytułem nieuiszczonych kosztów opinii biegłych. (...) S.A. zarzuciła zaskarżonemu rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego: 1) naruszenie art. 233 k.p.c, polegające na przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów i dokonanie ich oceny zupełnie dowolnie, niezgodnie z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i zasad logicznego rozumowania. 2) błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy mające istotny wpływ na treść wyroku, polegające na ustaleniu, iż do wypadku z dnia 22 marca 2014 r. doszło na skutek zaniechania po stronie ubezpieczonego w wykonywaniu obowiązków utrzymania czystości, podczas --- STRONA 4 --- gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy miał wskazywać, iż przyczyną zdarzenia była nieuwaga powódki, a ubezpieczonemu nie sposób przypisać jakiegokolwiek zawinienia, 3) naruszenie prawa materialnego, a to art. 415 k.c. w zw. z art. 355 § 2 k.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a także błędną wykładnię pojęcia „wina" skutkującą błędnym przyjęciem, iż zachowanie ubezpieczonego nosiło znamiona bezprawności i zawinienia, co w konsekwencji skutkowało uznaniem przez Sąd, iż zdarzenie z dnia 22 marca 2014 r. nastąpiło z winy ubezpieczonego na skutek braku należytej staranności. 4) naruszenie prawa materialnego, a to art. 362 k.c. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy nawet w przypadku przyjęcia winy ubezpieczonego nie sposób jest pominąć faktu przyczynienia się powódki do zaistniałego zdarzenia. Z ustaleń Sądu jednoznacznie wynika, iż powódka (jak sama zeznała), po wejściu do sklepu zauważyła liście rzodkiewki, a mimo to w nie weszła nie zachowując należytej ostrożności. 5) naruszenie prawa materialnego, a to art. 445 § 1 k.c. w zw. z art 444 § 1 k.c. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na niewłaściwej interpretacji pojęcia „odpowiednia suma" i pominięciu przy ocenie kwoty należnej z tytułu zadośćuczynienia faktu, iż powódka otrzymała już z tytułu przedmiotowego zdarzenia kwotę 3.000,00 zł na mocy zawartej z (...) Polska polisy ubezpieczeniowej z tytułu następstw nieszczęśliwych wypadków. 6) naruszenie prawa materialnego, a to art. 441 § 1 k.c. w zw. z art. 361 § 1 k.c. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowym uznaniu, iż koszty poniesione przez powódkę tytułem leczenia i rehabilitacji stanowią normalne następstwa wypadku, do których rekompensaty pozwana jest zobowiązana, w sytuacji gdy ze sporządzonej na potrzeby niniejszego postępowania opinii biegłych sądowych jednoznacznie wynika, że leczenie powódki mogło być prowadzone w ramach bezpłatnych świadczeń z Narodowego Funduszu Zdrowia. Wobec powyższych zarzutów skarżący (...) S.A. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości w stosunku do niej samej oraz o zasądzenie na swoją rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu I instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Apelujący wniósł ponadto o zasądzenie od powódki na swoja rzecz zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja powódki G. G. (1) jest zasadna, natomiast apelacja pozwanego (...) S.A. nie zasługuje na uwzględnienie Sąd I instancji dokonał w tej sprawie prawidłowych i wyczerpujących ustaleń oraz wyciągnął z nich trafne i przekonujące wnioski, właściwie kwalifikując podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia. Zebrany w sprawie wystarczający materiał dowodowy został przy tym oceniony właściwie, w granicach zastrzeżonej sądowi swobodnej oceny dowodów. W tych okolicznościach Sąd odwoławczy przyjął niewadliwe ustalenia faktyczne i poglądy prawne Sądu Rejonowego, na podstawie art. 382 k.p.c., jako własne. Zgodnie z art. 444 § 1 k.c. w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu. Przepis ten normuje naprawienie szkody wywołane uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia. Przez uszkodzenie ciała należy rozumieć naruszenie integralności tkanek lub narządów organizmu ludzkiego, natomiast przez rozstrój zdrowia – wywołanie zakłóceń w działaniu tych narządów, które nie polega na dokonaniu jakichś zmian fizycznych. --- STRONA 5 --- W doktrynie wskazuje się (J. C.), że obowiązane do naprawienia szkody na podstawie art. 444 k.c. mogą być wszelkie podmioty ponoszące odpowiedzialność w oparciu o którąkolwiek z zasad (winy, ryzyka, bezprawności lub słuszności). Naprawienie szkody wywołanej uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia polega w szczególności na pokryciu kosztów leczenia, zakupu leków i sprzętu medycznego, kosztów rehabilitacji oraz przejazdów do ośrodków świadczących pomoc medyczną lub zapewniających rehabilitację. Należy przy tym wskazać, że katalog kosztów wskazanych w art. 444 k.c. ma charakter otwarty, a ocena czy dany koszt mieści się w hipotezie przepisu art. 444 k.c. dokonywana jest ad casum. Bezsporne było w sprawie, iż powódka G. G. (1) doznała w dniu 22 marca 2014 r. wypadku w sklepie (...) położonym przy ul. (...) w G., skutkiem którego, pomimo długotrwałego leczenia i rehabilitacji, doznała trwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 10%. Kluczowe dla kontroli instancyjnej zaskarżonego rozstrzygnięcia było zatem zbadanie czy pozwany (...) S.A. zobowiązany był do naprawienia szkody na osobie, w jakiej wysokości oraz czy powódcw przysługiwał zwrot wydatków za opiekę sprawowaną nieodpłatnie przez jej córkę. Bezsporne w sprawie było również, że spółka prowadząca sklep (...) przy ul. (...) w G., (...) Sp. z o.o. (dawniej: (...) Sp. z o.o.) na mocy umowy potwierdzonej polisą ubezpieczeniową nr (...) była w chwili wypadku objęta ochroną ubezpieczeniową. Sąd II instancji po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego podziela stanowisko Sądu Rejonowego, iż powódka G. G. (1) wykazała, że właściciel sklepu (...) przy ul. (...) w G. nie dołożył należytej staranności w zakresie zapewnienia na terenie sklepu czystości w sposób zapewniający bezpieczeństwo klientów sklepu. W ocenie Sądu Okręgowego powódka wykazała swoje roszczenie co do zasady. Odnosząc się do kwestii czy apelantce przysługiwał zwrot wydatków za opiekę sprawowaną nieodpłatnie przez jej córkę, należy wskazać, iż w doktrynie przyjmuje się (M. Z., G. K.), że pokryciu zgodnie z dyspozycją art. 444 § 1 k.c. podlegają również koszty opieki sprawowanej nad poszkodowanym, choćby nawet opieka ta była roztoczona przez osoby bliskie, które nie żądają wynagrodzenia. Pogląd, iż poszkodowanemu przysługuje na podstawie art. 444 k.c. zwrot kosztów wynikających z konieczności opieki i pielęgnacji nad chorym również w sytuacji, gdy opieka i pielęgnacja są wykonywane przez osoby bliskie jest też aktualnie powszechnie przyjmowany w judykaturze (wyrok SA w Krakowie z 11 marca 2016 r., IACa 1706/15; wyrok SA w Poznaniu z 29 lipca 2015 r., I ACa 256/15; wyrok SA w Białymstoku z 3 czerwca 2015, I ACa 150/15). Sąd II instancji podziela stanowisko wyrażone przez sądy meriti w przytoczonych judykatach. Sąd Okręgowy uznaje zatem, że powództwo G. G. (1) powinno być uwzględnione również co do kwoty 1.248 zł. Dochodzona przez powódkę kwota z tego tytułu w ocenie Sądu nie jest nadmierna, odpowiada ona również przeciętnym stawkom stosowanym przy świadczeniu usług tego rodzaju. W tych okolicznościach trafne są podniesione w apelacji zarzuty powódki naruszenia art. 233 k.p.c. oraz art. 444 § 1 k.c. w zw. z art. 361 k.c. Za zasadne należy również uznać zarzuty G. G. (1) naruszenia przepisów art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. poprzez ich błędne zastosowanie oraz art. 102 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie w sprawie. Należy wskazać, że pozwany (...) S.A. podjął aktywność procesową i wdał się w spór co do istoty sprawy, podnosząc zarzut braku legitymacji biernej dopiero na ostatnim terminie rozprawy. Taka postawa pozwanego uzasadnia w ocenie Sądu Okręgowego rozstrzygnięcie o kosztach na podstawie art. 102 k.p.c. i nieobciążanie powódki kosztami tego pozwanego. Nietrafny jest zarzut apelującego (...) S.A. naruszenia art. 233 k.p.c., polegającego na przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów i dokonanie ich oceny zupełnie dowolnie, niezgodnie z zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i zasad logicznego rozumowania. Sąd Okręgowy po zapoznaniu się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym nie dostrzega jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że uchybienie tego rodzaju miało miejsce. Chybiony jest też zarzut skarżącego ubezpieczyciela naruszenia art. 362 k.c. poprzez jego niezastosowanie. Sąd II instancji po zapoznaniu się z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie dostrzega podstaw do przyjęcia, iż powódka przyczyniła się do powstania lub zwiększenia szkody. Nietrafny jest też zarzut apelującego naruszenia art. 445 § 1 k.c. w zw. z art 444 § 1 k.c. poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na niewłaściwej interpretacji pojęcia „odpowiednia suma" i pominięciu przy ocenie kwoty należnej z tytułu zadośćuczynienia faktu, iż powódka otrzymała już z tytułu przedmiotowego zdarzenia kwotę 3.000,00 zł na mocy zawartej z (...) Polska polisy ubezpieczeniowej z tytułu następstw nieszczęśliwych wypadków. Należy wskazać, że w doktrynie wskazuje się (G.), iż zadośćuczynienie ma być kwotą odpowiednią, czyli ma mieć charakter kompensacyjny, przy uwzględnieniu krzywdy --- STRONA 6 --- poszkodowanego, ma być utrzymane w rozsądnych granicach, odpowiadać aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa. W orzecznictwie przyjmuje się przy tym, iż przepis ten pozostawia swobodę sądowi orzekającemu w ustalaniu wysokości zadośćuczynienia i pozwala – w okolicznościach rozpoznawanej sprawy – uwzględnić indywidualne właściwości i subiektywne odczucia osoby pokrzywdzonej (wyrok SN z dnia 19 maja 1998 r., II CKN 756/97). Lektura akt wskazuje, iż Sąd Rejonowy zasądzając kwotę 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia nie pominął okoliczności, że powódka otrzymała już z tytułu przedmiotowego zdarzenia kwotę 3.000,00 zł na mocy zawartej z (...) Polska polisy ubezpieczeniowej z tytułu następstw nieszczęśliwych wypadków. W ocenie Sądu Okręgowego zasądzona kwota 20.000 zł stanowi odpowiednią sumę w rozumieniu cytowanego przepisu i nie narusza ustawowych granic kompensacji. Chybiony jest również zarzut naruszenia art. 441 § 1 k.c. w zw. z art. 361 § 1 k.c. poprzez jego błędną wykładnię polegającą na nieprawidłowym uznaniu, iż koszty poniesione przez powódkę tytułem leczenia i rehabilitacji stanowią normalne następstwa wypadku, do których rekompensaty pozwana jest zobowiązana, w sytuacji gdy ze sporządzonej na potrzeby niniejszego postępowania opinii biegłych sądowych jednoznacznie miało wynikać, że leczenie powódki mogło być prowadzone w ramach bezpłatnych świadczeń z Narodowego Funduszu Zdrowia. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że świadczenie ubezpieczyciela może obejmować także uzasadnione i celowe koszty leczenia oraz rehabilitacji poszkodowanego niefinansowane ze środków publicznych (zob. uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 19 maja 2016 r., III CZP 63/15). W ocenie Sądu Odwoławczego poniesione przez powódkę koszty leczenia były w całości uzasadnione i celowe. Tym samym również ten zarzut apelanta należy uznać za nietrafny. Należy tez wskazać, że oczekiwanie na świadczenia zdrowotne finansowane ze środków publicznych z uwagi na odległe terminy mogło spowodować u skarżącej większy uszczerbek na zdrowiu. W tych okolicznościach apelacja ubezpieczyciela (...) S.A. jako bezzasadna podlega oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. o czym orzeczono w pkt 1. wyroku drugoinstancyjnego, natomiast apelacja powódki G. G. (1) jako zasadna podlega w całości uwzględnieniu, o czym orzeczono w pkt 2. wyroku Sądu II instancji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zawarte w pkt. 3 orzeczenia Sądu Odwoławczego uzasadnia zasada odpowiedzialności za wynik sprawy wynikająca z art. 98 k.p.c., który znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu odwoławczym po myśli art. 391 k.p.c., a na zasądzoną z tego tytułu na rzecz powódki G. G. (1) od przegrywającego pozwanego (...) S.A. kwotę składają się: opłata sądowa od apelacji oraz koszty zastępstwa prawnego dla pełnomocnika w postępowaniu apelacyjnym ustalone na podst. §2 pkt 5) w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych – Dz. U. z 2015 r. poz. 1804.