Teza / krótkie omówienie
zapłatę
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
-'-1 Sygn. akt: I C 358I10 Sąd X "" ""_'1"-'Í':"'||}.I-'Ü' Ê: ,Ł T›=¿'i' łś-Ê' a ata . WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ tr.,-;_¬':'fifi-±f.¿›_'Tf Dnia 1 czerwca 2011 r. Okręgowy W Bydgoszczy I Wydział Cywilny w składzie następującym: . . . Przewodniczący: SSC) Joanna Sauter - Kunach Protokolant: sekr. sądowy Anna Jagieło-Pick po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2011 r. W Bydgoszczy I ł sprawy z powództwa C*LflMQ OQM O przeciwko Fifa GQLI o zapłatę 1 2 . oddala powództwo; ` . zasądza od powodów solidamie na rzecz pozwanego Ffl T 'L kwotę 7.200 zł ( siedem tysięcy dwieście złotych ) tytułem zwrotukosztów procesu; - ` - 3. zasądza od powodów sołidarnie na rzecz pozwanej CDLQ kwotę 7.200 zł ( siedem tysięcy dwieście złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu.
--- STRONA 2 ---
I C 35 8/l 0 - Uzasadnienie Pozwem złożonym w dniu 24 kwietnia 2008 roku powódka E. wniosła o zasądzenie od pozwanego S* P: reprezentowanego przez Wí K1-tal kwoty 1 968 412,81 zł wraz z azisatamr sa dno. 7 stycznia 2004 roku. Podniosła, że dochodzi kosztów budowy i zobowiązań finansowych wynikających z zawartych umów związanych z realizacją budynku mieszkalnego wielorodzirmcgo przy ul. P' w Ĺşifràoraz utraconych korzyści z tytułu sprzedaży lokali mieszkalnych i użytkowych w tym budynku. . Podała, że w dniu 14 listopada 2002 r ` otrzymała decyzję W . . . I L-ustalającą warunki zabudowyi zagospodarowania dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego ze sklepem branży spożywczej i parkingiem podziemnym na działce nr 37/25 przy ul w L _ G- W dniu 7 stycznia 2004 r powódka uzyskała decyzję S- zatwierdzającą projekt budowlany iiudzielającą pozwolenia na budowę. "Napodstawie uzyskanego pozwolenia na budowę powódka zawarła umowy o wykonanie robót "budowlanych, dokonała zakupu materiałów budowlanych, rozpoczęła działania w celu pozyskania przyszłych właścicieli budowanych mieszkań lokali u'zytkowych, podpisuj ąc stosowne umowy."W dniu 22.07.2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu wydało decyzję orzekaj ącą o stwierdzeniu nieważności decyzji W- G- L1 W dniu 8.12.2004 r. Wžj K1) - Pí wydał decyzję stwierdzaj ącej nieważnośó decyzji S-ny Tęz dnia 7 stycznia 2004 r. W dniu 11.02.2005 r. Główny Inspektor Nadzoru" Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z dnia 8 grudnia 2004 r. Powódka podała, że poniosła. znaczne koszty budowy oraz obciążenia związane z umowami zawartymi z przyszłymi nabywcami lokali na skutek wydania decyzji naruszaj ącej prawo przez Starostę Toruńskiego w dniu 7 stycznia 2004 roku. Na żądana kwotę składają się: koszty wykonanych prac projektowych, budowlanych oraz zakup materiałów budowlanych w kwocie 184 966,98 zł a także kwota 1 783 445,83 zł .._`. tytułem nieuzyskanego dochodu ze sprzedaży lokali. _ .W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb _Państwa reprezentowany przez Wojewodę Kujawsko-Pomorskiego wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Podniósł zarzut braku legitymacji . 2 7 ' 1 1
--- STRONA 3 ---
biernej. Wywodził, że ewentualna odpowiedzialność odszkodowawczą może ponosić powiat w ramach przysługującej mu osobowości prawnej. Podniósł również, że strona powodowa nie wykazała przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej. (k. 508- 515). W piśmie procesowym z dnia 12 marca 2009 r. powódka wniosła o wezwanie do udziału w. sprawie w charakterze' pozwanych P: Tfioraz G. L-ta podstawie art. 194 § l kpc (k.524). ~ Postanowieniem z dnia 18 maja 2009 r, Sąd wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanych P-T_i'f'1'=' GĹTq1a podstawie art. 194 § 1 kpc (k.539). . _ ._ ~ W odpowiedzi na pozew pozwany P T -wniósł o oddalenie powództwa i obciążenie powódki kosztami postępowania.(k.547).' ` W odpowiedzi na pozew pozwana Gmina Lubicz wniosła o odrzucenie ewentualnie oddalenie pozwu oraz zasądzenie kosztów procesu wedlug norm przepisanych. Podniosła, że w stosunku do pozwanej powódka nie spełniła wstępnych wymogów z art. 160 § 4 kpa. Powódka wystąpiła o odszkodowanie, ale do wojewody Kujawsko-Toruńskíego. Podniosła również zarzut przedawnienia wywodząc, że roszczenie powódki uległo przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia, w którym poszkodowa.na dowiedziała się o szkodzie, zgodnie z art. 442 § 1 kc. Podała również, że -powódka nie udowodniła poniesienia szkody, jej wysokości, i związku przyczynowego pomiędzy wydaniem uchylonej decyzji a szkodą. (k.549-55 3). - I W piśmie procesowym z dnia 26 maja 2009 r. pozwany Skarb Państwa Wojewoda _Kujawsko - Pomorski -~ wniósł o zwolnienie od udziału w sprawie oraz o zasądzenie od powoda kosztów procesu według norm przepisanych.`(k.542-543). . Postanowieniem z dnia 20 lipca 2009 r. Sąd zawiesił postępowanie z powodu śmierci powódki. . W dniu 14 lipca 2010 r. postępowanie zostało podjęte z udziałem następców prawnych powódki: C- IQ N., Q- M. ` W piśmie procesowym z dnia 27 sierpnia 2010 r. pozwany Powiat Toruński podniósł zarzut przedawnienia roszczeń. _Wywodził, że zgodnie z an. 160 § 6 kpa roszczenie przedawnia się z upływem 3 _lat od dnia, w którym stała się ostateczna decyzja stwierdzającai nieważność decyzji. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego stała się ostateczna 11 lutego 2005 r. natomiast pozew został złożony w dniu 21 kwietnia 2008 r. a pozwany został wezwany do udziału w sprawie _ - 2
--- STRONA 4 ---
postanowieniem z dnia 18 maja 2009 r. Pozew wobec pozwanego złożony w Sądzie Okręgowym w Toruniu w dniu 31 maja 2007 r. jako odrzucony nie wywołuje skutków "prawnych, Podniósł również, ze brak jest adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy. wydaniem decyzji przez Starostę Toruńskiego a szkodą. Zakwestionował równiez istnienie samej szkody (k.6l5-619). W piśmie procesowym z dnia 3 lutego 2011 r. powodowie wyrazili zgodę na zwolnienie pozwanego Skarbu Państwa Wojewody Kujawsko - Pomorskiego od udziału w sprawie i nie obciążanie powodów kosztami postępowania w związku z udziałem w sprawie Skarbu Państwa (.642-643). Postanowieniem z dnia 14 lutego 2011 r. Sąd zwolnił pozwany Skarb Panstwa Wojewodę Kujawsko -Pomorskiego od udziału w sprawie, na podstawie art. 194 § 2 kpc. I W piśmie procesowym z dnia _24 lutego 2011 r. powodowie podali,.że podstawę odpowiedzialności pozwanych stanowi art. 417 1 kc lub art.-160 kpa. Polemizował również z zarzutem przedawnienia. Podniósł, że wystąpienie z wnioskiem do Wojewody Kujawsko - Pomorskiego o odszkodowanie przerwało bieg przedawnienia. Wywodził, że przesłanki z art. 442 1 kc nie zostały spełnione, ponieważ sporne pozostaje, kto jest podmiotem odpowiedzialnym za szkodę. Powołał mt. 77 ust. l Koristytucji. W pozostałych pismach procesowych i na rozprawie strony podtrzymywały stanowisko. . Sąd ustalił, co następuje: _ - W dniu- 14 listopada 2002 r. powódka otrzymała decyzję Wójta Gminy Lubicz ustalającąwarunki zabudowy i zagospodarowania dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego ze sklepem branży spożywczeji parkingiem podziemnym na działce nr 37/25 przy ul Parkowej w Lubiczu Górnym. Dowód: decyzję Wójta Gminy Lubicz o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, k.1 1-12. W dniu 7.01.2004 r. powódka uzyskała- decyzję Starosty Toruńskiego zatwierdzaj ącej projekt budowlany i udzielaj ącej pozwolenia na budowę. Dowód: decyzja Starosty Toruńskiego z dnia 7 stycznia 2004 -r. - k. 13. _ . _ 3
--- STRONA 5 ---
W dniu 30 kwietnia 2004 r. Starosta Toruński wstrzymał wykonanie swojej decyzji z dnia 7 stycznia 2004 r.‹ z powodu prawdopodobieństwa istnienia przesłanek nieważności decyzji. ' Dowód: decyzja Starosty Toruńskiego z dnia 30 kwietnia 2004 r. - k. 620. |' W dniu 22.07.2004 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Toruniu wydało decyzję orzekaj ącą o stwierdzeniu nieważności decyzji Wójta Gminy Lubicz z dnia 14.11.2002 r. ' ' _ - Dowód: decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 22 lipca`2004 r. -'k. 14-15. W dniu 8.12.2004 r. Wojewoda Kujawsko - Pomorski wydał decyzję stwierdzającą nieważnośó decyzji Starosty Toruńskiego z dnia 7 stycznia 2004 r. Dowód: decyzja Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z dnia 8 grudnia 2004 r. - k. 16. _ |' W dniu 11.02.2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Wojewody Kujawsko -~ Pomorskiego z dnia 8 grudnia 2004 r. Dowód; decyzja Głównego inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 lutego 2005 r utrzymuj ąca w mocy decyzji Wojewody Kujawsko Pomorskiego. k. 17-18. ` W dniu 13.11.2006 r. powódka wniosła do Sądu Okręgowego 'w Toruniu pozew przeciwko Staroście Toruńskiemu i Wójtowi Gminy Lubicz o zapłatę . Dowód: postanowienie o odrzuceniu pozwu - k. 18-19. W dniu 11.01.2008 r. powódka na podstawie art. 160 kpa złożyła wniosek do Wojewody Kujawsko- Pomorskiego o zapłatę odszkodowania. W dniu 26 marca 2008 r. Wojewoda Kujawsko- Pomorski wydał decyzję o odmowie przyznania odszkodowania, doręczoną powódce w dniu 31 marca 2008 r.. - Dowód: decyzja Wojewody Kujawsko - Pomorskiego z dnia 26 marca 2008 r. _ r‹;.20-21 1<. 1 1. ._ .¬_ _ Powódka El*/ifl poniosła koszty prac projektowych, zakupu materiałow budowlanych oraz koszty rozpoczętej budowy budynku mieszkalnego w Lubiczu, ' 1. _ _ _ ___
--- STRONA 6 ---
przy ulicy Parkowej. ' - ' ' Dowody: faktury VAT i rachunki - k."24-108, kosztorysy - k. 267-423). Powódka zawarła umowy przedwstępne sprzedaży lokali mieszkalnych i użytkowych z l4 klientami. - ›_ Dowody: umowy przedwstępna - k.l l 1-226. _ Sąd uznał za wiarygodne przedstawione dowody z dokumentćw, ktorych strony nie kwestionowały. Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego zakresu szacowania wartości nieruchomości na okoliczność cen i sytuacji na rynku nieruchomości w okresie budowy przedmiotowych lokali oraz określenia wysokości szkody poniesionej przez powćdkę jako nieistotny dla rozstrzygnięcia. Sąd uznał, ze wiadomości specjalne biegłych nie są niezbędne wobec konieczności rozpatrzenia w pierwszym rzędzie podniesionego zarzutu przedawnienia. ' Sąd zważył, co następuje: W pierwszym rzędzie należało rozpoznać najdalej idący zarzut przedawnienia i ocenić czy w przedmiotowej' sprawie doszło do przedawnienia roszczenia powodćw o zasadzenie odszkodowania. - - Kwestia przedawnienia roszczenia o naprawienia szkody wyrządzonej przez wydanie decyzji 'adrninistracyj nych zajmował się Sąd Najwyższy, który w dniu 31 marca 2011 _r. w pełnym składzie Izby Cywilnej, w sprawie III CZP 112/10, podjął uchwalę, ze do roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej ostateczną decyzja administracyjną wydana przed dniem 1 września 2004 r., ktorej nieważność lub wydanie z naruszeniern art. 156 § 1 kpa stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 1,,2,3 i 6 kpa. Przepis art. 160 kpa, który został uchylony z dniem l września 2004 r., nonnował zarowno przedawnienie roszczenia odszkodowawczego Ĺ § 6) jak i tryb dochodzenia tego roszczenia (§ 4 i 5). Obecnie do roszczeń odszkodowawczych stosuje. się przepisy kodeksu cywilnego._ Sąd najwyższy w przytoczonej uchwale ornawiał jakie przepisy należy zastosować w przypadku złożonej konstrukcji prawnej, w ktćrej zdarzenia i stai'iŠi“"prataa1e trwały prze dłuższy czas, tak jak w- rozpoznawanej sprawie. _ ' _ 5
--- STRONA 7 ---
W niniejszej sprawie wadliwą i naruszaj ącą prawo decyzją administracyjną była decyzja Starosty Toruńskiego z dnia 7 stycznia 2004 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Podjecie przez powódkę nieefektywnych nakładów należy łączy z wydaniem tej decyzji. Ostateczną decyzja nadzorczą była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który w dniu ll lutego 2005 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 8 grudnia 2004 r. stwierdzającej nieważność decyzji Starosty Toruńskiego na podstawie art. 156 § 1 kpa. Biorąc pod uwagę uchwałę Sądu Najwyższego i stan faktyczny sprawy do jej rozpoznawania należało stosować przepisy art. 160 § 1,2, 3 kpa w brzmieniu sprzed 1 września 2004 r. oraz 'przepisy dotyczące terminów przedawnienia zgodnie z art. 160 § 6 kpa w brzmieniu sprzed 1 września 2004 r. Zgodnie z tym przepisem roszczenie o odszkodowanie przedawnia się z upływem trzech lat od dnia, w którym stała się ostateczna decyzja stwierdzające nieważność decyzji wydanej z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 kpa. Bieg term`mu przedawnienia rozpoczął się więc w dniu 11.02.2005 r., tj. w dniu wydania decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującej w mocy decyzję Wojewody Kujawsko Pomorskiego, w wyniku której decyzja" ta uprawomocniła się. Ustalenie to nie było kwestionowane przez strony postępowania. W dniu 12.03.2009 r. powódka złożyła wniosek o wezwanie do udziału w sprawie w charakterze pozwanych Powiatu Toruńskiego oraz Gminy Lubicz. Zaznaczyć należy, iż bieg terminu przedawnienia zarówno w stosunku do Starosty Toruńskiego, jak i w stosunku doiGminy Lubicz, z uwagi na ewentualną odpowiedzialność Gminy jako strony winnej powstania okoliczności wymienionych w art. 160 kpa, liczony będzie w ten sam sposób. Podkreślić należy, iż roszczenie powódki/powodów oparte jest na zdarzeniu wywołujące szkodę, jakim było wydanie decyzji przez Starostę Torunskiego. Skierowane jest natomiast do Starosty Toruńskíego, jako organu który Wydał unieważnioną decyzję, oraz do Wójta Gminy Lubicz, jako do organu, który przyczynił się do wydania owej decyzji. Wezwanie do udziału w sprawie w charakterze pozwanego dokonane przez sąd na wniosek strony zastępuje pozwanie. Jeżeli wezwanie zostało dokonane na ." wniosek powoda, przerwa biegu przedawnienia następuje z 'dniem złożenia tego wniosku, gdyż jest to data czynności przedsięwziętej bezpośrednio w celu dochodzenia roszczenia. Jeżeli wezwanie zostało dokonane na wniosek pozwanego, bieg przedawnienia ulega przerwaniu z chwilą wezwania do udziału w sprawie. . ' 1. _ _ 5
--- STRONA 8 ---
Wezwanie do wzięcia'--.udziału w sprawie w charakterze pozwanego zastępuje pozwanie (art. 198 § 1 k.p.c.). (Stanisław Rudnicki - Komentarz, Lei‹:Polonica). Należy stwierdzić, że wiosek o powódki do wzięcia udziału w sprawie w charakterze pozwanych Powiatu Toruńskiego oraz Gminy Lubicz. na podstawie art. 194 § 1 "kpc zastał wniesiony po upływie 3 letniego terminu od wydania decyzji nadzorczej . _ Wobec treści uchwały pełnego składu" Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2011 r., należy stwierdzić, iż do przerwy biegu przedawnienia nie doszło w wyniku 'skierowania do Wojewody Kujawsko- 'Pomorskiego wniosku o zapłatę odszkodowania. Jak wynika z powyższej uchwały, do roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej ostateczną decyzją administracyjną wydaną przed dniem 1 września 2004 r., której nieważność lub_ wydanie z naruszeniem art. l56`§ 1 kpa stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 1,l,3 i 6 kpa, a contrario zastosowania nie znajdują więc przepisy art. 160 § 4 i 5, w konsekwencji czego skierowanie wniosku o zapłatę odszkodowania nie może być uznane za czynność przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia w rozumieniu art. 123 kc. Należy ponadto zauważyć, iż wytoczenie w dniu 13.11.2006 r. powództwa przeciwko Staroście Toruńskiemu Wójtowi Gminy Lubicz w Sądzie Okręgowym w Toruniu nie może zostać uznane za zdarzenie w wyniku którego doszło do przerwania biegu przedawnienia. ' - -Trzeba wskazać na rozróżnienia skutków procesowych -oraz 'x materialnoprawnych jakie wywołuje odrzucenie powództwa. Odrzucony pozew nie wywołuje żadnych skutków procesowych. W _doktrynie przyjmuje się, iż w tych przypadkach, w których odrzucenie pozwu jest rezultatem braku przesłanek procesowych- decydujących o bezwzględnym braku skuteczności wniesienia pozwu (por. art. 379 pkt 1-‹3 oraz art. 199 § 1 pkt 1-3 oraz art. 1099 § 1), a więc takze o niemożności wywołania związanych z tą czynnością skutków _materialnoprawnych - odrzucenie pozwu takze nie może wywołać żadnych skutków w tym zakresie (Maria Jędrzej ewska - Komentarz, Le:›rPolonica). ` Nawet jeżeli przyjąć, iż powódka trwała w usprawiedliwionym istnieniem ._ .¬_ stanu_niepewności prawnej błędnym przekonaniu o przysługujących jej roszczeniach, sądząc, -iż znajdują one oparcie w uchylonym przepisie art. 160 § 1-6 (a zatem obejmującym także tryb dochodzenia roszczenia), należałoby uznać, iz w tym stanie fikcji prawnej równiez doszło do przedawnienia roszczenia, z uwagi na przekroczenie j T
--- STRONA 9 ---
30-dniowego terminu; liczonego od doręczenia decyzji odmawiającej przyznania odszkodowania, do skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. W stosunku do Starosty Toruńskiego i Gminy Lubicz, nastąpiło ono bowiem dopiero w dniu 12.03.2009 r. natomiast decyzję Wojewody _odmawiająca przyznania odszkodowania doręczono powódce w dniu' 31.03.201 1 r. Biorąc pod uwagę poczynione rozważania należy stwierdzić, że 3 ~«-letni termin od dnia, w którym stała się ostateczna decyzja nadzorcza minął w dniu 11 lutego 2008 roku. Ponieważ w tym czasie toczyło się jeszcze postępowanie administracyjne w trybie art. 160 § 4 kpa a które zakończyło się wydaniem decyzji o odmowie przyznania odszkodowania w dniu 26.03.2008 r. (doręczonej _powódce .31.03.2008 r.), Sąd uznał, że_ bieg przedawnienia nie mógł upłynąć w dniu 11 lutego 2008 r. i należało do niego doliczyć czas trwania postępowania administracyjnego tj. od 11.01.2008 r. do 31.03.2008 r. -- 79 dni.'Nawet po doliczeniu tego okresu roszczenie powódki przedawniło się w dniu 1.05.2008 r. W tym czasie powódka wniosła powództwo ale nieprawidłowo skierowane przeciwko Skarbowi Państwa Wojewodzie Kujawsko-Pomorskiemu, dlatego nie wywołało to skutków w stosunku do dopozwanych w dniu 12 marca 2009 r. Powiatu Toruńskiego i Gminy Lubicz. _ - Należy zauważyć, że zgodnie z art. 160 § 3 kpa odszkodowanie przysługuje od organu, który wydał decyzję z naruszeniem przepisu art. 156 § 1 kpa. Zgodnie z art. 417 § 1 kpc, które powódka mogła uważać za podstawę swojego roszczenia, za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy N wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu te1'ytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca te władzę z mocy prawa. Zarówno więc jeden jak i drugi przepis wskazuje, że powództwo powinno zostać skierowane przeciwko jednostce, która wydała wadliwą decyzję administracyjną. .Tuż do 11 lutego 2005 r. powódka wiedziała, że decyzją wydana z naruszeniem art. 156 § 1 kpa była decyzja Starosty Toruńskiego z 7 stycznia 2004 r. a także decyzja Wójta Gminy Lubicz z _dnia l4`listopada 2002 roku. Powódka miała możliwość skorzystania z drogi sądowej "i dochodzenia wynagrodzenia szkody, jaka została jej wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej -1 zgodnie z art. '77 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Faktem jest, że powódka wniosła powództwo w terminie przeciwko niewłaściwej osobie natomiast jej roszczenie przeciwko dopozwanym w trybie art. ~l-94 §- 1 pozwanym Powiatowi Toruńskiemu i Gminie Lubicz przedawniło się. _ I _ ' " 8
--- STRONA 10 ---
. 'u Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Sąd orzekł o oddaleniu powództwa na podstawie art. 160 § 6 kpa w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 września 2004. zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 162, poz l692)._ . O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i § 3 w związku z art.108 § 1 kpc. Na koszty procesu poniesione zasadnie przez pozwanych złożyły się koszty wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie 7 200 zł zgodnie z § 6 ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat zaiczynności radców prawnych. Sąd nie znalazł podstaw, aby stwierdzić, że w sprawie zaistniały szczególnie uzasadnione wypadki pozwalające na zastosowanie art. 102 kpc. Sędzia J_oanna Sauter-Kunach I 9
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Najwyższy#I C 358I10 Sąd X#art. 194 § 1 kpc#art. 160 § 4 kpa.#art. 442 § 1 kc.#art. 194 § 2 kpc.#art. 160 kpa#art. 156 § 1 kpa#art. 156 § 1 kpa.#art. 160 § 6 kpa#art. 198 § 1 k.p.c.#art. 123 kc.#art. 379 pkt#art. 199 § 1 pkt#art. 160 § 4 kpa#art. 160 § 3 kpa#art. 417 § 1 kpc#art. 5 ustawy#art.108 § 1 kpc.#art. 102 kpc.