Wyrok I C 355/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 maja 2010 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wy

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 355/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 maja 2010 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział I Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący SSO Agnieszka Hreczańska - Cholewa Protokolant Aneta Błasiak po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa K. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi (...) we W. o zapłatę: I. oddala powództwo; I I . n i e o b c i ą ż a p o w o d a o b o w i ą z k i e m z w r o t u k o s z t ó w p r o c e s u . I C 355/10 UZASADNIENIE Powód K. K. wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa - Dyrektora (...) we W. kwoty 120 000 zł tytułem zadośćuczynienia. W uzasadnieniu wskazał, iż w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności w (...) we W. oraz innych (...) na terenie Polski przebywała w celach o zbyt małej powierzchni, a warunki tam panujące uwłaczały ludzkiej godności i godziły w prawa obywatelskie zapisane w konstytucji. W przeludnionych celach brak było warunków do utrzymania higieny oraz prywatności. W celach często nie było wyznaczonych kącików sanitarnych. W uzasadnieniu żądania zasadzenia zadośćuczynienia za przebywanie w przeludnionej celi powód powołał się na wyrok Sądu Najwyższego w sprawie V CSK 431/06, zgodnie z którym wymóg zapewnienia przez Państwo godziwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności jest jednym z podstawowych wymogów nowożytnego państwa prawa, znajdującym --- STRONA 2 --- wyraz w normach prawa międzynarodowego. W załączniku do pozwu (k. 3) powód podał, iż (...) we W. 4-kronie przebywał w latach 1979-1986 oraz w okresach 14.11.1994^ - 28.11.1995r. i 20.02.2006r. - 11.10.2006r. W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu wskazała, iż powód w dniu 11.10.2006r. został warunkowo przedterminowo zwolniony z odbywania kary, a następnie od dnia 11.01.2010r. przebywa w (...) jako tymczasowo aresztowany , podejrzana o popełnienie przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. Roszczenia związane z pobytem powoda w (...) we W. za okres do 11.010.2006r. uległy przedawnieniu z uwagi na upływ 3 lat od ewentualnego zdarzenia wywołującego szkodę. Natomiast w okresie osadzenia od 11 stycznia 2010r. powód przebywał w warunkach, w których zachowana jest norma 3m 2 na osobę. W trakcie osadzenia powód miał i ma w dalszym ciągu zapewnione warunki wynikające z przepisów, kąciki sanitarne są oddzielone od reszty celi w sposób zapewniający nieskrępowane korzystanie przez całą dobę, cele posiadają odpowiedni dopływ światła oraz świeżego powietrza, bieżącej wody, powód posiada możliwość kąpieli raz w tygodniu. Strona pozwana wskazała nadto, iż w sprawie, na którą powołał się powód ( wyrok Sądu Najwyższego z 28.02.2007r. V CSK 431/06 ) ostatecznie w dniu 06.12.2007r. zapadł prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, oddalający powództwo. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Bezsporne jest w sprawie, iż powód kilkakrotnie odbywał kary pozbawienia wolności w (...) we W. w latach 1985-2006. W dniu 11.01.2006r. uzyskał warunkowe przedterminowe zwolnienie od odbycia reszty kary. Podwód w dniu 11.01.2010r. ponownie został osadzony w (...) we W. (pisma procesowe stron k 2 i nast., k 27 i nast.). --- STRONA 3 --- Obecnie powód przebywa w (...) we W. przy ul. (...), jako tymczasowo aresztowany. Wcześniej, tj. przed 2006r., powód przebywał również w (...) w Ś., w W., J.. Podczas uprzednich pobytów w (...) we W., powód przebywał w celach, w których kąciki sanitarne były obudowane ścianką do wysokości 1,5 m. Podczas pobytów w różnych (...) powód wchodził w konflikty ze współwięźniami oraz spotykał się z agresją z ich strony. Wielokrotnie powód przebywał w celach, w których normy powierzchniowe były przekroczone. Cele, w których powód przebywa od dnia 01.11.2010r. nie są przeludnione. W salach , w których przebywał w 2006r. osadzonych było po 9-10 osób, obecnie w takich samych celach osadzonych jest po 5 osób. W celi powoda jest zabudowany kącik sanitarny, w którym położone są płytki. (dowód: przesłuchanie powoda k. 43v) Sąd zważył: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Powód domagał się zasądzenia kwoty 120 000 zł tytułem zadośćuczynienia wskazując, iż odbywając karę pozbawienia wolności wielokrotnie przebywał w celach nie spełniających warunków, a w szczególności norm powierzchniowych, przewidzianych przepisami prawa. Słuchany podczas rozprawy w dniu 27.04.20wr. dodatkowo wskazał, iż jego dobra osobiste zostały naruszone w ten sposób, że „nie mógł nic ze sobą zrobić jeśli chodzi o toaletę, w tym załatwianie spraw fizjologicznych w obecności innych osób, wielokrotnie był bity i poniżany przez współosadzanych". Strona pozwana wskazała, iż powództwo za okresy osadzenia sprzed 24.03.2007^ uległo przedawnieniu, natomiast w trakcie --- STRONA 4 --- ostatniego okresu osadzenia, tj. od ii.0i.20i0r. powód w przebywał w celach, w których normy powierzchniowe były zachowane. Przedawnienie roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym podlega ogólnym regułom przedawnienia ustanowionym w przepisach art. 117 i n. k.c., z modyfikacjami określonymi w art. 442 1 k.c., dotyczącymi terminów przedawnienia tych roszczeń i ich biegu. Zgodnie z art. 117 § 1 k.c. z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne (§2). Natomiast zgodnie z art. 442 1 §1 k.c. roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Przepisy te regulują przedawnienie wszelkich roszczeń majątkowych w zakresie odpowiedzialności deliktowej, a więc roszczeń o naprawienie szkody majątkowej oraz roszczeń o pieniężne zadośćuczynienie krzywdzie (tak też Olejniczak A. komentarz LEX 2010 Komentarz do art. 442(1) kodeksu cywilnego (Dz.U.64.16.93), [w:] A. Kidyba, A. Olejniczak, A. Pyrzyńska, T. Sokołowski, Z. Gawlik, A. Janiak, G. Kozieł, Kodeks cywilny. Komentarz. Tom III. Zobowiązania - część ogólna, LEX, 2010). Powód w niniejszej sprawie dochodzi zapłaty kwoty 120 000 zł. tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Zgodnie z przytoczonymi przepisami roszczenie powoda podlega więc 3-letniemu terminowi przedawnienia. Powód K. K. w dniu 11.01.2006r. uzyskał warunkowe przedterminowe zwolnienie od odbywania reszty orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności. Roszczenie o zadośćuczynienie za krzywdę związaną za okres przebywania w (...) do tego dnia uległo --- STRONA 5 --- przedawnieniu 3 lata później (powód w dniu opuszczenia (...) wiedział o osobach, od których może domagać się zadośćuczynienia), a więc w dniu 11.10.2009r. Następnie powód został umieszczony w (...) we W.. Przebywa tam od dnia 11.01.2010r. Na podstawie przesłuchania powoda Sąd ustalił, iż w tym okresie powód przebywał w celach, w których były zachowane normy powierzchniowe. Cele wyposażone były również w odpowiednie sanitariaty. Powód nie wniósł innych zastrzeżeń co do wyposażenia i warunków w jakich przebywa w (... ) we W.. Nie wskazał i nie przedłożył na tą okoliczność dowodów, iż w tym okresie z winy administracji (...) doświadczył złego traktowania przez współwięźniów lub funkcjonariuszy. Reasumując, powód nie wykazał, iż w okresie osadzenia, w jakim jego roszczenia wobec strony pozwanej z tytułu zadośćuczynienia z rzekomo doznaną krzywdę nie uległy przedawnieniu, jego dobra osobiste w jakikolwiek sposób zostały naruszone. Z uwagi na powyższe Sąd powództwo oddalił, orzekając jak w pkt. I. wyroku. Orzeczenie o kosztach Sąd wydał w oparciu o art. 102 k.p.c. Sąd nie obciążył powoda obowiązkiem zwrotu kosztów procesu albowiem spraw nie była skomplikowana pod względem faktycznym ani prawnym, obrona Skarbu Państwa reprezentowanego przez (...) ograniczyła się do wniesienia odpowiedzi na pozew, a powód nie będący prawnikiem po zapoznaniu się z uzasadnieniem wyroku Sądu Najwyższego z 28.02.2007r. V CSK 431/06, który powołał w pozwie mógł przypuszczać, iż jego roszczenie jest zasadne.