Postanowienie I C 353/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lipca 2014 roku Sąd Okręgowy W Gdańsku I

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 353/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 lipca 2014 roku Sąd Okręgowy W Gdańsku I Wydział Cywilny W składzie następującym: Przewodniczący: SSO Ewa Karwowska Protokolant: st. sekr. sąd. Danuta Szpanowska - Bartkowska Po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2014 roku W Gdańsku na 1`0ZP1`3W1e rr „ SPWWY Z POWÓĆZÍWEIÍ W pfzeciwkß o ochronę dóbr osobistych i zapłatę I.=Zakazuje pozwanemuf naruszania dóbr osobistych powódki S 3 "w postacidobrego iienia oraz czci poprzez zaprzestanie rozpowszechniania nieprawdziwych informacji dotyczących prowadzonej rzezgpowódkędziałalności gospodarczej pod firmą Bar Uniwersalny «'Í tjudziału powodkl w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się sprzedażą narkotyków i czerpania z przedmiotowej działalności zysków, sprzedaży alkoholu nieletnim, osobom nietrzeźwym oraz sprzedaży alkoholu poza witi" c " f' 'nia działalności gospodarczej. II.Nakazuje pozwanemu ,"Íaby“w terminie 30 dni od uprawomoconieniassię e Wyrokuřzłoożył powódcef o ne oświadczenie następującejtreści:łffý1Ĺ;¿{í¿}¿j,1¿; wa pisem ę g ę ę Í'W "związku z kierowaniem pod Pani adr semoraz dzon z Pamą działalności ogoispiodarczej pod firmą Bar Uniwersalny oskarżeń udziału W ` zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się sprzedażą narkotykówi czerpania z przedmiotowej działalności zysków, sprzedaży alkoholu nieletnim, osobomnietrzeźwym oraz sprzedaży alkoholu poza miejscem prowadzenia działalności gospodarczej oświadczam, że przedmiotowe oskarżenia są nieprawdziwe i ubolewam, iż takie oskarżenia kierowałem pod Pani adresem w pismach kierowanych do Urzędu Miej skiego w Gdyni, w zawiadomieniach do Policji i Straży Miej skiej " i skierował odpisy przedmiotowego oświadczenia do"Urzędu r Miejskiego sw Gdyni, Komendy Miej skiej Policji W Gdyni - Komisariatu Policji Gdynia -8 Y : Oksywie oraz Komendy Straży Miej skiej W Gdyni. W III.Zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1.000 zł ( jeden tysiąc złotych) . IV.W pozostałym zakresie oddala powództwo. 3 V.Zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2.964,80 zł (dwa tysiące dziewięćset sześćdziesiąt cztery złote 80/100) tytułem zwrotu kosztówprocesu. UZASADNIENIE =' .- 4' _ , Powódka* Wniosłapozew przeciwko pozwanemu r o ochronę dóbr osobistych. Powódka wniosła os zakazanie pozwanemu naruszania jej --- STRONA 2 --- dóbr osobistych W postaci dobrego imienia oraz czci poprzez zaprzestanie rozpowszechniania nieprawdziwych informacji dotyczących prowadzonej przez powódkę działalności gospodarczej tj. udziału w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się sprzedażą narkotyków i czerpania z przedmiotowej działalności zysków, sprzedaży alkoholu nieletnim, osobom nietrzeźwym oraz sprzedaży alkoholu poza miejscem prowadzenia działalności gospodarczej, jak również zaprzestania nagrywania i robienia zdjęć powódce oraz posesji, na której mieści się prowadzony przez nią Bar ". *Powódka wniosła także o nakazanie pozwanemu złożenia jej pisemnego oświadczenia, o treści wskazanej W treści pozwu, wraz z zobowiązaniem pozwanego do doręczenia odpisów pisma do Urzędu Miej skiego W Gdyni, Komendy Miej skiej Policji w Gdyni - Komisariatu Policji Gdynia - Oksywie oraz Komendy Straży Miej skiej w Gdyni oraz zasądzenie od pozwanego kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Powódka wniosła także o zasądzenie kosztów procesu według norrn przepisanych. W uzasadnieniu powódka wskazała, że od ,O1 993 ,roku irowadzi działalność gospodarczą pod firmą Bar Uniwersalny". W ramach prowadzonej działalności gospodarczej powódka organizuje turnieje brydżowe, gry W rzutki, rozgrywki piłkarzyków oraz transmisje meczów piłkarskich i gal boksu. Powódka posiada zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych od 4,5 % do powyżej 18 % przeznaczonych do spożycia W miejscu sprzedaży. Powódka wskazała, że od 2009 roku pozwany swoim bezprawnym działaniem stara się doprowadzić do zamknięcia działalności gospodarczej powódki poprzez rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji. Pozwany nagmimlie wysyła do Urzędu Miej skiego W Gdyni,~Policji i Straży Miej skiej informacje o rzekomym łamaniu przepisów sprawa w postaci sprzedaży alkoholu nieletnim oraz osobom nietrzeźwym, nieobyczajnym zachowaniu W barze powódki. Pozwany obwinia także powódkę o wszelkie przejawy chuligaństwa, które mają miejsce na osiedlu i informuje o tym organy ścigania. Nadto pozwany pomawia powódkę o udział W zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się rozpowszechnianiem narkotyków i czerpanie korzyści majątkowych z tego tytułu. Powódka podkreśliła, że bezpodstawne donosy i pomówienia ze strony pozwanego doprowadziłyfdo 2 sytuacji, W której spadło zainteresowanie klientów lokalem, a W konsekwencji obniżenie* dochodów powódki. W ocenie powódki działania pozwanego nie mają żadnych podstaw O faktycznych i opierają się jedynie na subiektywnej, negatywnej opinii pozwanego o powódce i prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Pozwany, w sposób bezprawny dopuszcza się zatem naruszenia dóbr osobistych powódki w postaci dobrego imienia oraz czci, a także firmy prowadzonej przez powódkę działalności gospodarczej. W zakresie żądania zasądzenia kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia powódka wskazała, że jest to kwota adekwatna do rodzaju dóbr, które zostały naruszone, stopnia nasileń oraz czasu trwania naruszeń, jak również ujemnych przeżyć psychicznych doznanych przez powódkę. ęę W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa W całości oraz zasądżenoie kosztów procesu według norm przepisanych. Uzasadniaj ąc swoje stanowisko pozwany wskazał, że wypowiadając się na temat prowadzonej przez powódkę działalności f W gospodarczej rozpowszechniał informacje prawdziwe oraz działał w obronie uzasadnionego interesu tj. porządku publicznego, bezpieczeństwa osób i mienia, a także przeciwdz1ałan1a popełnianiu przestępstw i wykroczeń. Zawiadamiaj ąc zaś odpowiednie służby i instytucje o podejrzeniu popełnienia przestępstwa wykonywał społeczny obowiązek dentmcj acji. Pozwany był bowiem wielokrotnie świadkiem jak klienci Ba1'u*l7" dopuszczali chuligańskich zachowań, zakłócali ciszę nocną, zanieczyszczaliokolicę. Częste były także przypadki handlu środkami odurzaj ącymi. 'Pozwany podkreśli, że w związku z podejmowanymi przez siebie działaniami, został pobity przez klientów Baru 'Í jak i czterokrotnie został zniszczony samochód pozwanego. Pozwany wskazał także, że w celu poprawienia bezpieczeństwa, na ścianie bloku zamieszkiwanego przez pozwanego, została --- STRONA 3 --- zamontowana kamera obejmująca elewację i otoczenie budynku. W ocenie pozwanego materiały video z kamery, które następnie pozwany przesyła odpowiednim służbom, mogą być przez niego wykorzystywane albowiem mają na celu poprawienie bezpieczeństwa na osiedlu oraz ukaranie sprawców wykroczeń. Odnosząc się do żądania zadośćuczynienia-; pozwany wskazał, że jego działanie nie było zawinione, a nadto żądanie powódki jest nadmierne. Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: 1.03.1993 r., działalność gospodarczą pod firmą Bal” Ul1ÍW@1°S&111y 5 :Działalność _prowadzona jest na prywatnej, ogrodzonej posesji zlokalizowanej przy ul Gdyni. Przedmiotem działalności jest m.in. sprzedaż detaliczna napojów alkoholowych, bezalkoholowych, wyrobów tytoniowych oraz żywności. Powódka posiada zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych o zawartości alkoholu od 4,5 % do powyżej 18 % przeznaczonych do spożycia w miejscu sprzedaży. Lokal powódki, zgodnie z uchwałą Rady Miasta Gdynia, czynny jest r "do ostatniego klienta". í W ramach prowadzonej działalności gospodarczej powódka organizuje turnieje brydżowe, gry w rzutki, rozgrywki piłkarzyków. W lokalu odbywają się także transmisje wydarzeń sportowych oraz imprezy zorganizowane i okolicznościowe. są Do roku 2009 nie zgłaszano zarzutów w przedmiocie zakłócania porządku i ładu publicznego. Nie odbywały się też kontrole Policjilub właściwych Urzędów. dowód: zaświadczenie owpisie do ewidencji działalności gospodarczej k. 10-1 1, zezwolenie nrII-30-16/C/2012 k. 2,±5zeznaniapowódki sk. 98,: k. 200, zeznania =śWiadkaŸÊ k. 137, zeznania świoadkiaf 1 37, zeznania świadka" ĘfiłffiƒfjłíłřŠfłłí k. 137, zeznania świadka* k 175 s W okolicach lokalu powódki, w odległości około 100-500 metrów, znajdują się sklep* całodobowy, w którym można nabyć alkohol, jaki sklep czynny do godziny 24, w ektóryrno można nabyć wyroby alkoholowe. W 9 dowód: zeznania wódki k. 98, k. 200, zeznania świadka? k;137, zeznania świadka* k. 137, zeznania świadka* 175 p p Pozwany ist, od 2009 roku, własclcielem lokalu mieszkalnego srpołoożonego przy ul. W Gdyni, znajdującego się w bezpośrednim sąsiedztwie lokalu powódki. 2 O. ę Ĺ 8 ę Pozwany kieruje liczne skargi na działalność BaruŸÍÍ" adresowane do Urzędu Miasta Gdynia - Wydziału Spraw Obywatelskich oraz Straży Miej skiej w Gdyni. W licznych pismach pozwany informuje, że W lokalu prowadzona jest sprzedaż wyrobów alkoholowych nieletnim oraz osobom nietrzeźwym, powódka zezwala na sprzedaż alkoholu "na wynos" - poza miejscem prowadzenia lokalu,~a nadto powódka Wj est członkiem zorganizowanej grupy zej i czerpie korzyści ze sprzedaży narkotyków W lokalu. Według pozwanego Bar iest¿de;facto kasynem i punktem kontaktowym gangu, którego członkiem jest [Pozwany zarzuca także, iż klienci Ba1'u*'ę." zakłócają ciszę nocną, wyrażają się w sposób wulgarny, załatwiają potrzeby fizj ologiczne na klatkach schodowych i w pobliżu elewacji budynku. Spożywają także alkohol pod blokiem i na klatkach ~ schodowych, a także na boisku i w parku. Powódka nie przestrzega także godzin otwarcia lokalu. „ s W _ f nigdy nie był osobiście w Barze"'z'Í'j'.*Nie zgłaszał też żadnych skarg czy uwag bezpośrednio do powódki. 5 9 --- STRONA 4 --- dowód: pisma do Urzędu Miasta W Gdyni k. 13-19, k.125-127, k. 130-131 zeznania powódki k. 98, k. 200, zeznania zwanego k. 98, k. 201, zeznania świadka k. .137, ` 'wiadkiaiji z ` zeznania s k 137, zeznania swiadka k 137 eznania świadka F k.. 37, ziasoświaidkoa*ik.:i5174, zeznania świadka k. 174, zeznaniaświadka J. Pacek k. 175 arze , nie jest sprze awany a o o oso om nie etnim, na wynos oraz 0S0b011'1 Hi@ü'2ßź“ofm~ dowód: zeznania powódki k. 98, k. 200, zeznania świaodkalfi 21;, 81 37, zeznania świadkaífl k.1l37, zeznania ssświadklaf k. 137, zeznania świadka 175 zeznania k 175 Funkcjonariusze Straży Miej skiej W Gdyni, W okresie od stycznia 2009 roku do maja 2013 roku siedmiokrotnie przeprowadzali kontrole z przestrzegania warunków sprzedaży alkoholu W Barze spokoju i porządku publicznego. Kontrole były inicj owane przez :Podczas kontroli nie stwierdzono żadnych naruszeń. W okresie od 1.01.2009 r. do 31.12.2012 r. kilkadziesiąt kontroli zostało I także 8 :przeprowadzonych przez funkcj onariuszy Komisariatu Policji W Gdyni - Oksywiu. Kontrole". 5 obejmowały teren Baru" oraz obszar przyległy do lokalu. W ramach kontroli Šleglitymowano osoby znajdujące się W lokalu. Kontrole nie potwierdziły zgłaszanych nieprawidłowości. Niestwierdzono naruszeń ładu i porządku publicznego, nie ujawniono osób p5odej`rzanych.='W dwóch przypadkach zastosowano pouczenie oraz ukaranie mandatem ;k'arnym. 5 W lutym 2013 r. dziesięcliu funkcjonariuszy Policji wraz z psami policyjnymi 8 przeprowadziło gruntowną5kontro5lę W lokalu powódki,w celu sprawdzenia zgłaszanych zarzutów W przedmiocie sprzedaży narkotyków. Kontrola nie wykazała nieprawidłowości. W lokalu powódki kontrole przeprowadzali także funkcjonariusze Urzędu Skarbowego W Gdyni, Urzędu Celnego W Gdyni, Państwowego Powiatowego slnspektorafsę Sanitaniego W Gdyni. Kontrole nie potwierdziły zgłaszanych zarzutów. ę dowód: notatkaurzędowa k. 20-21, pismo z 8.09.2011 r. k. 71, raporty z interwencji Policji 79-91, pismo z 9.05.2013 r sk: 93 ~ ° mo z 24.09.2013 r. k. 133-134,~zeznania )wódki k. 98, k. 200, zeznania świoadk" k.'}l37, zeznania świadk' k. 137, zeznania świadka? 137, zeznania świadka k. <1 74, zeznania świadka 1<. 175 28.02.2010 r. został skierowany akt oskarżenia do Sądu Rejonowego W Gdyni Wobec }Ĺ3,Ĺosióob `rzanych o przestępstwarozprowadzaniaśrodków odurzających W okolicy ul. 8 ¿¦ Gdyni. « 8 O od Nie został O kazany jakikolwiek związek tych osób iz powódką czy też prowadzonym przez 5 5riią*Baremf dowód: pismo z 3.04.2012 r. k. 68, pismo z 27.04.2012 rąk. 72, pismo z 25.10.2013 r. k. 117 | jest członkiem Zarządu Ws lno .Mieszkaniowe ę W Gdyni. W dniu 15.11.2011r. oraz | działając W imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej przytul. W Gdyni złożyli do Urzędu Miasta W Gdyni, Wriiosek o nieprzedłużanie koncesji na sprzedaż alkoholu W Barze 5"ę".* Zezwolenie zostało powódce wydane na okres od 5.04.2012 r. do 4.04.2016 r. r M ę 6 _ H Uchwałą z dnia 25.1 1.201 1 r. Wspólnota Mieszkaniowa .W Gdyni przy ul) wyraziła zgodę naízakupi instalację trzech kamer, które miały służyć ochronie elewacji --- STRONA 5 --- budynku. Jedna z kainer została zainstalowana na rogu budynku i poza elewacją, obejmuje także teren przed lokalem powódki; Wykorzystuje materiały nagrane za pomocą kamery, dołączaj ąc nagrania do pism kierowanych do Urzędu Miasta W Gdyni, Policji i Straży Miej skiej W celu udokumentowania naruszeń. dowód: pismo z 15.11.2011 r. k. 73, zezwolenie nr II-30-16/C/2012 k. 12, uchwała z 25.11.2011 k. 70, zeznania powódki k. 98, k. 200, zeznania pozwanego k. 98, k. 201 Klienci Barulf Wystosowali pismo do Urzędu Miasta Gdyni z prośbą o usuniecie obrotowej kamery zamontowanej na elewacji budynku, która miała służyć ochronie elewacji, a W rzeczywistości służy pozwanemu do szpiegowanialudzi i pisania skarg i donosów..,Mieszkańcy zwrócili się takżeoprzywrócenie spokoju i zaprzestanie szykan przez .ŸiWskazali, że BaríÍÍ"i traktująjako świetlicę, która służy integracji międzypokoleniowej, zaś działania powoda, który notorycznie inicjuje interwencje Policji, utrudniają im życie i swobodne spędzanie czasu wolnego. Pod pismem podpisało się 70 mieszkańców - klientów Baru 5*' 55 s 5 dowód: pismo gz 2.02.201 1 r. .zejzn5ariia..świadkaj::i. jf}§{ k. 13 7, zeznania 5 świadka 1<- 137. zeznania świadka k. 137, zeznania świadka k, 175 p _ pozostaje W konflikcie z mieszkańcami osiedla położonego W pobliżu Pozw ni 'J 'J ` ow ni 23 03 2009 r. <'.'. any eojest lubiany wśród współmieszkańc ' . W d u . . ;pozwany został pobity przez dwóch mężczyzn zamieszkuj ącychna osiedlu. W dniu 11.11.2010 r. zostały przebite cztery opony W samochodzie pozwanego. W stosunku do pozwanego kierowane są'też„wi.1lgarne i złośliwe wyzwiska. dowód: wyrok z 20.01.2010 .r.*z1k;'~:75,postanowienie ek. 76,wze nani zwanego k. 98, sk. 201, ` 'wiadk 5 “ I “ “ ść z zeznania .rs k. 137, zeznania .sr gadka k.“¿1i37,5:zezriania świadlšaš k. 137, zeznania swiadka k. 137, zeznania*swiadka' 5 s Wi latachjí20il 0 - 2012 spadł dochód powódki, z tytułu prowadzonej działalności ę gospodarczej. W roku 2010 wynosił 84.459,17 zł rocznie, zaś W roku 2012 - 72.988,57 zł 9 4 rocznie. 5 dowód: st1'L1l<tura¿dochodu k. 35-37, zeznania powódki k. 98, k. 200 r . 1 jest emeiytem. Jego miesięczny dochód wynosi 1.400 zł. Pozwany jesitowłaścicielem mieszkania, W którym zamieszkuje wraz z żoną oraz samochodu marki Hyundai. Żona pozwanego nie pracuje, pozostaje na zasiłku. 5 dowód: zeznania pozwanegok. 98, sk. 201 Sąd zważył, co następuje: ę faktyczny, sąd ustalił na podstawie dokumentów dołączonych do akt niniejszej sprawy, których autentyczność nie była kwestionowana przez strony postępowania, jak i nie budziła wątpliwości Sądu. Sąd oparł się także na niekwestionowanych zeznaiiiach świadków, które ocenił jako spójne i¿logiczne.„S ~ ` stan f 3 czn , nie oparł się jednak na zeznaniach świadków oraz “Zeznania sświadkówęrniały bowiem pej oratywny charakter, cechowały sięonegatywnym nastawieniem do powódki ir ę prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Swiadkowie zdają się bowiem obwiniać powódkę o wszelkie przejawy chuligaństwa na osiedlu. Swiadkowie nie bywają też W lokalu powódki, "nie moglizatempzaobserwować negatywnych zachowań, .o któreobwiniają powódkę. Szeregokoliczności podnoszonych przez świadków opartych jest jedynie na ich r --- STRONA 6 --- przypuszczeniach i skojarzeniach, niepopartych żadnymi dowodami, jak i rzetelną argumentacj ą. Przede wszystkim jednak okoliczności podnoszone przez świadków pozostają W sprzeczności z dokumentami Policji i Straży Miej skiej, jak i zeznaniami funkcjonariuszy, które nie potwierdziły by powódka ęsdopuściła się naruszenia porządku publicznego. Sąd uznał zeznania powódki? za prawdziwe i znajdujące odzwierciedlenie W rzeczywistym przebiegu zdarzeń. Zeznania powódki korespondowały bowiem z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym W sprawie. W ocenie Sądu, nie zachodziły uzasadnione wątpliwości, co do zgodności jej zeznań ze najlepszą wiedzą na temat opisywanych zdarzeń. W konsekwencji Sąd, nie oparł się nazeznaniach pozwanego ,R *którego zeznania, podobnie jak wskazanych Wcześniej świadków, cechowały się negatywnym nastawieniem do powódkii prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Pozwany nigdy nie był W lokalupowódki, nie mógł być zatem świadkiem by powódka sprzedawała alkohol nieletnim, nietrzeźwym, nawynos czy też handlowała narkotykami. Podnoszone przez pozwanego okoliczności opierają się jedynie na jego przypuszczeniach i błędnej ocenie zaobserwowanych faktów. W ocenie Sądu, zeznania pozwanego nie zasługują na przyznanie im waloru wiarygodności. W ocenie Sądu roszczenie powódki, W zasadniczej części, zasługiwało na uwzględnienie. Bezspomym W sprawie było, iż pozwany” kieruje do licznych urzędów oraz służb pisma, W których zarzucapowódce, iż prowadzona przez nią działalność gospodarcza narusza porządek publiczny albowiem W lokalu powódki sprzedawany jest alkohol nieletnim, osobom nietrzeźwymoraz na wynos. Pozwany zarzuca także powódce, że jest członkiem zorganizowanej grupy przestępczej czerpiącej zyski z handlu narkotykami. Wobec powyższego należało .ocenić czy tak sformułowane zarzuty naruszają dobra osobiste powódki. Przepis art. 24 k.c. wymienia przesłanki i środki sądowej ochrony dóbr osobistych. Przesłankami ochrony dóbr osobistych, które muszą być spełnione łącznie, są: 1) istnienie dobra osobistego, ę że 2) ,zagrożenie lubnaruszenie tego dobra, r 3) obezprawność zagrożenia lub naruszenia. 3 s Pjieriwiszeosssodwije przeosłanki udowodnić musi powód dochodzący ochrony ~ Í 8 ¿ Stronaípowodowasmusi przy tym wykazać, iż doszło do zagrożenia lub naruszenia 3 ę ' istniejącego dobra osobistego. Nie jest przy tym wystarczające powołanie się na bliżej niesprecyzowaiie naruszenie "dóbr osobistych", rozumiane jako jakaś krzywda, dyskomfort, ujemne przeżycie psychiczne. To, jakie dobro zostało naruszone, może wynikać z udowodnionych okoliczności faktycznych (Księżak Paweł komentarz, LEX 2009 do art.24 Kodeksu cywilnego). Rozpoznając niniejszą sprawę należało zatem ustalić czy rzeczywiście doszło do naruszenia przez pozwanego jego działaniami dóbr osobistych powódki, a następnie W przypadkupozytywnej odpowiedzi na powyższe, zbadać, czy W sprawie. fzachodzą pozostałe przesłanki Wskazane W art. 24 kc. Sąd Najwyższy W wyroku z dnia 8 ę r ę j17.'0i6.2004r.) (V CK 609/03 Lex nr 109404) stwierdziłibowiem,iż rozpoznając sprawę W Y przedmiocie ochrony dóbr osobistych sąd powinien W pierwszej kolejności ustalić, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, a dopiero W przypadkupozytywnej odpowiedzi ustalić, czy działanie pozwanego było bezprawne. ę W ocenie Sądu dobra osobiste, na które powołała się powódkaw pozwie istniejąi podlegają ochronie prawnej. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż cześć i dobre "imię powódki, naruszone wypowiedziami pozwanego mieszczą się W _kćatalogu5sokreślonym W przepisie art. 24 Jak wskazuje się W orzecznictwie, naruszenie dobrego imienia polega na pomówieniu innej osoby o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją W opinii publicznej albo narazić na utratę zaufania potrzebnego dladanego zawodu, stanowiska lub rodzaju działalności. W tym kontekście należało rozważyć czy treść kierowanych przezpozwanegopism naruszyła --- STRONA 7 --- dobre imię powódki. W ocenie Sądu, zebrany W sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że doszło do naruszenia dobrego imienia i czci powódki. Jak bowiem wcześniej wskazano, W sprawie bezspome było, że pozwany kieruje liczne pisma, W których oskarża powódkę o udział W zorganizowanej grupie przestępczej, sprzedaż alkoholu nieletnim, osobom nietrzeźwym oraz na wynos. Istotnym jest, iż żadna ze Wskazywanych przez pozwanego okoliczności nie znalazła potwierdzenia W zgromadzonym W sprawie materiale dowodowym. W szczególności treść przedłożonych dokumentów W postaci sprawozdań z . działańPolicji oraz Straży Miej skiej, jak i zeznania funkcjonariuszy tych służb, jednoznacznie wskazują, że W lokalu prowadzonym przez powódkę nie stwierdzono naruszeń ładu i porządku publicznego. Funkcjonariusze wskazanych służb kilkadziesiąt razy kontrolowali lokal powódki i nie stwierdzonożadnych naruszeń. Również przesłuchani W sprawie świadkowie, którzy na co dzień korzystają z usług :B31~u<ł'.f"j,s5. nie potwierdzili by powódka dopuszczała się zarzucanych jej przez pozwanego czynów. Na szczególną dezaprobatę zasługuje forinułowany przez pozwanego zarzut udziału W zorganizowanej grupie przestępczej, czerpiącej zyski z handlu narkotykami. Jest to bardzo poważny zarzut i r osoba go fomiułująca Wimia ze szczególną staramiością sprawdzić wskazywane przez siebie ' 8 okoliczności, a nie opierać się jedynie na przypuszczeniach i domysłach. Zarzut ten doprowadził do specjalnej kontroli przeprowadzonej przez grupę antynarkotykową W lokalu powódki, co wywołało u niej silne emocje i doprowadziło do rozstroju zdrowia. Pozwany niejednokrotnie starał się także przeinaczać fakty, tak by zdyskredytować powódkę. Pozwany rozpowszechniał bowiem informacje, iż powódka została ukarana przez Sąd za naruszenie porządku publicznego,podczas, :gdy W rzeczywistości została ukarana za wykroczenie drogowe. Pozwany starał się również wykazać, że powódka brała udział W jego pobiciu, podczas, gdy osobyfodpowiedzialne zostały prawomocnie skazane za to zdarzenie. Podobnie jak osoby odptowiedzialneiisza handel narkotykami na osiedlu. Z żadną z tych osób powódka nie miała związkóW.f/Pozwany zdaje się obwiniać powódkę io wszelkie przejawy chuligaństWa,Íjakiefinają miejsce na osiedlu. Tymczasem powódka nie jest odpowiedzialna za zachowanie swoich klientów po opuszczeniu przez nich lokalu. Jak Wynika z materiału dowodowegow pobliżu lokalu powódki znajdują się sklepy nocne, a zatem bar powódki*nie"){}¿¬~í jest jedynym miejscem W okolicy, W którym można nabyć alkohol. W ocenie Sądu, W ¿Ĺ¿. niniejszej sprawie ponad wszelką wątpliwość zostało wykazane, że pozwany rozpowszechniał nieprawdziwe informacje o działalności gospodarczej prowadzonej przez powódkę, przez co naruszył jej dobra osobiste. W orzecznictwie podkreśla się, że przy ocenie czy doszło do naruszenia dobra osobistego decydujące znaczenie ma nie subiektywne odczucie osoby, jej indywidualne Wartości uczuć i stanu psychicznego, ale to,j aką reakcję wywołuje naruszenie W społeczeństwie. Należy Więc przyjmować koncepcję obiektywną naruszenia dobra osobistego W kontekście całokształtu 'okoliczności sprawy (tak też wyrok .SąduApelacyjnego'w Poznaniu z dnia 19 paździemika 2005 r., I ACa 353/05, Lex nr 175202, Wyrok Sądu :Najwyższego z dnia 26 paździemika 2001, V CKN 195/01, Lex nr53107, wyrok"Sądu Najwyższego z dnia 17 Września 2004, V ę CK 69/04, Lex nr 197661). Należy podkreślić, iż wypowiedzi pozwanego z całą pewnością . naruszyły dobre imię i cześć powódki. Powódkaod niemal dwudziestu lat prowadzi bowiem działalność gospodarczą, jest osobą znanąi szanowaną wśród mieszkańców. Co istotne, dotychczas prowadziła działalność bez żadnych zakłóceń, skarg czy kontroli. Pomówienie takiej osoby, iż dopuszcza się naruszeń porządku publicznego, W szczególności, iż jest członkiem zorganizowanej grupy przestępczej zajmującej się handlem narkotykami, of niewątpliwie powoduje utratę zaufania mieszkańców, jaki szacunku do prowadzonej działalności. Jak wskazała powódka od czasu rozpoczęcia "działalności" przez pozwanego dochody z prowadzonej działalności systematycznie spadają albowiem klienci nie chcą przychodzić do lokalu, który ma złą renomę oraz W którym nagminnieodbywają się kontrole --- STRONA 8 --- Policji i Straży Miej skiej, a klienci narażeni są na obowiązek legitymowania się i tłumaczenia odpowiednim służbom, Jeśli zaś chodzi o bezprawność naruszenia dobra osobistego powódki przez 2 pozwanego Sąd nie ma Wątpliwości, że strona pozwana nie udowodniła, jakoby zachodziło wyłączenie bezprawności czynów pozwanego. By móc skutecznie powoływać się na tę okoliczność pozwany musiałby wykazać, że rozpowszechniaiie o powódce informacje są prawdziwe. Jak wskazał Sąd Najwyższy, W wyroku z dnia 10.09.2009 r. W sprawie I CSK 64/09, koniecznym elementem wyłączenia bezprawności działania naruszającego dobra osobiste jest prawdziwość twierdzeń co do faktów. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega Wątpliwości, iż pozwany rozpowszechniał nieprawdziwe infonnacje o działalności gospodarczej prowadzonej przez powódkę. Podanie zaś nieprawdziwych informacji nie może ę być uznane za działanie W ochronie uzasadnionego interesu społecznego albowiem wyłączenie bezprawności postępowania dotyczy tylko przypadku podania informacji prawdziwych (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 22.08.2012 r., I Aca 721/12). Powoływanie się zatem przez pozwanego na Wyłączenie bezprawności i działanie W celu obrony uzasadnionego interesu, jest całkowicie bezpodstawne. W ocenie Sądu, pozwany użył środków nieadekwatnych do celu, W sposób dotkliwy naruszając dobra osobiste powódki. Należy przy tym podkreślić, że samo przekonanie pozwanego, że działa W obronie uzasadnionego interesu, na podstawie kilkuletnich obserwacji zachowań powódki, nie wystarcza do przyjęcia, że infonnacje zawarte W treści kierowanych pism, są prawdziwe. Bezprawności nie uchyla też należyta staranność i rzetelność W sprawdzaniu i wykorzystaniu danych, której W okolicznościachniniejszej sprawy, z pewnością przypisać pozwanemu nie można. W ocenie Sądu, wokolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzą żadne okoliczności wyłączaj ące bezprawnośćdziałań pozwanego. Usunięcie skutków naruszenia dóbr osobistych powinno nastąpić Według woli poszkodowanego,¬przy czym zachowanie, do którego zobowiązany będzie pozwany, musi być równomiernetsdottjstopnia naruszenia oraz jego skutków. Stąd koniecznym było, W niniejszym postępowaniuustalenie, czy formy przeprosin, jakiej ostatecznie domagała się powódka równoważne do stopnia naruszonego przez pozwanego dobra osobistego. Zgodnie z art. 24 § 1 zdanie drugie, W razie dokonanego naruszenia, ten, czyje dobro osobiste* zostało naruszone, może żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła 8 s czymiości potrzebnych do ustmięcia jego skutków, W szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i W odpowiedniej formie. Katalog środków służących usunięciu skutków naruszenia dobraosobistego nie jest zamknięty. Musząto być środki celowe, nadające się do spełnienia przypadających im funkcji i wymuszenia W drodze egzekucji, nie mogą pozostawać W sprzeczności z ustawą fani zasadami współżycia :społecznego (S. Grzybowski, Ochrona..., s. 143; A. Szpuiiar, Ochrona dóbr..., s. 244). Jak .wyjaśnił Sąd Najwyższy W uzasadnieniu uchwały z dnia 30 grudnia 1971 r., III CZP 87/71, 5 ¿ ROSNCP 1972, nr 6, poz. 104, chodzi o czynności, które Według powszechnie przyjętych poglądów lub pojęć danego środowiska stanowią ekwiwalent wyrządzonej krzywdy W tym znaczeniu, że niejako niwelująjej skutki". Czynność ta powinna być dobrana stosownie do rodzaju, intensywności i zasięgu dokonanego naruszenia, sądowi orzekaj ącemu zaś przysługuje kompetencja do kontroli, czy wskazana przez powoda czynność pozwanego stanowi odpowiedni środek usunięcia skutków naruszenia dobra osobistego. Należy przy tym podkreślić, że roszczenie o zaniechanie naruszenia czci jest aktualne Wtedy, gdy istnieje uzasadniona obawa dalszego jej naruszania. _ po to W świetle powyższego wskazać należy, iż W ocenie Sądu miało miejsce naruszenie dóbr osobistych powódki, a zatem zasadnyiri jest zakazanie pozwanemu dokonywania dalszych naruszeń W przyszłości oraz nałożenie na pozwanego obowiązku przeproszenia powódki. Nie ulega wątpliwości, iż W niniejszej sprawie istnieje ryzyko dalszych naruszeń --- STRONA 9 --- dóbr osobistych powódki i rozpowszechniania przez pozwanego nieprawdziwych informacji albowiem z materiału, zgromadzonego w aktach sprawy wynika, _iż pozwany nadal kieruje pisma do urzędów i instytucji, naruszając dobra osobiste powódki. Skoro zatem pozwany nadal dopuszcza się naruszenia dóbr osobistych powódki, zasadne jest zakazanie pozwanemu dokonywania dalszych naruszeń. Wskazać także należy, iż adekwatnym do stopnia dokonanego naruszenia będzie przeproszenie powódki w formie oświadczenia skierowanego do niej osobiście, jak również doręczonego do Urzędu Miasta Gdynia, Komendy Policji oraz Straży Miej skiej tj. instytucji, do którychpozwany kierował pisma, naruszające dobra osobiste powódki. Sąd, przy wyborze środka usunięcia skutków naruszeń, wziął pod uwagę t całokształt okoliczności sprawy, intensywność i zasięg dokonanego naruszenia. W przedmiotowej sprawie zaistniały również podstawy do uwzględnienia żądania zadośćuczynienia pieniężnego za dokonane naruszenia dóbr osobistych. W doktrynie dominuje pogląd, iż przepis ten znajduje zastosowanie tylko w wypadku zawinionego naruszenia dóbr osobistych. Winę pozwanego należy upatrywać w rozpowszechnianiu nieprawdziwych informacji. Sąd wziął przy tym pod uwagę cel, któremu miały służyć wypowiedzi pozwanego, a zatem zdyskredytowanie powódki, jak również utrudnienie lub 8 7 nawet uniemożliwienie jej prowadzenia działalności gospodarczej. Zasądzaj ąc kwotę 0 .- . zadośćuczynienia Sąd miał także na względzie, iż określenie odpowiedniej sumy pieniężnej z tytułu zadośćuczynienia wymaga uwzględnienia sytuacji majątkowej osoby odpowiedzialnej za naruszenie. Niewątpliwie sytuacja ekonomiczna pozwanego pozwala na uiszczenie kwoty 31.000 zł. Jakkolwiek pozwany otrzymuje emeryturę w wysokości 1.400 zł, prowadzi i gospodarstwo domowe 'zvniepracującą żoną,~nie posiada znacznego majątku to uznać należy, że skala naruszeniadóbr osobistych powódki, w szczególności rozpowszechnianie informacji o udziale w zorganizowanej grupie przestępczej, była tak duża,że uzasadnia zasądzenie powyższej kwoty.'şW zakresie przewyższaj ącym tę kwotę Sąd powództwo oddalił, o czym orzekł w punkcieIV wyroku. .Sąd oddalił powództwo także w zakresie żądaniazakazania pozwanemuisętsnagrywaniafirobienia zdjęć powódce oraz posesji, na której mieści sięBar ¿ , t 'Í.ŸÍĘZS;okoliczności sprawy wynika bowiem, że kamera, za pomocą której nagrywać powódkę,~została zamontowana na podstawie uchwały Wspólnoty,w elewacji budynku, nie zaś w celu nagrywania powódki ijej klientów. Wskazać także r1ależy,i żeipowódka, wbrew obowiązkowi wynikaj ącemu z art. 6 k.c. nie wykazała by pozwany tdopuiszczał się naruszenia jej dóbr osobistych poprzez nagrywanie i robienie zdjęć. Okosztach, jak W punkcie V sentencji, Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c. w związku art. 108 § 1 i § 6 pkt 6 oraz § ll ust. l pkt 2 RozporządzeniaMinistra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) W sprawie opłat zaczynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, mając na uwadze, iż powódka wygrała spór w 68 %. Na zasądzone p koszty procesu złożyły się: opłata od pozwu w kwocie 1600 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnikapowódki w kwocie 360 zł oraz 2400 zł. Uwzględniając, iż powódka wygrała t jsprawę"w"68 %należało zasądzić od pozwanego na rzecz powódki kwotę 2964,80 zł. p