Postanowienie I C 344/08 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2008 r. Sąd Okręgowy w Katowicac

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I C 344/08 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 grudnia 2008 r. Sąd Okręgowy w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Mirosława Skłodowska Protokolant: st.sekr.sądowy Krystyna Dudek po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2008 r. w Katowicach sprawy z powództwa J. W. przeciwko Skarbowi Państwa – Dyrektorowi Aresztu Śledczego w …….. o zapłatę 1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 10 000 zł ( dziesięć tysięcy złotych ) z ustawowymi odsetkami od dnia 16 grudnia 2008 roku. 2. w pozostałej części powództwo oddala. 3. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 360 zł ( trzysta sześćdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 344/08 1 --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Powód J. W. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa- Dyrektorowi Aresztu Śledczego w ……. o zapłatę kwoty 100 000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż domaga się zapłaty w/w kwoty tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych tj. intymności, godności, prawa do humanitarnego traktowania podczas pobytu powoda w areszcie śledczym w ……. w okresie 2004- 2007. Powoda zmuszono do przebywania w jednej celi razem z osobą w znacznym stopniu ograniczoną umysłowo, chorą psychicznie, wymagającą ze strony powoda pielęgnacji, co potęgowało uczucie upokorzenia. Powód cierpiał z powodu pozbawienia go prawa do intymności i humanitarnego traktowania, poprzez niezapewnienie odpowiedniej wentylacji cel mieszkalnych, ubikacji oddzielonych od pomieszczeń mieszkalnych oraz powierzchni mieszkalnej minimum 3 m kw na jedną osobę. W celach, w których przebywał powód panowała plaga karaluchów, otwory okienne były zasłaniane od zewnątrz nieprzezroczystymi taflami szkła, które blokowały dopływ świeżego powietrza. W piśmie procesowym z dnia 4 września 2008 roku, złożonym przez powoda na rozprawie w dniu 5 września 2008 roku, powód podtrzymał dotychczasowe stanowisko procesowe, precyzując, iż przebywał w areszcie z osobami wymagającymi opieki w okresie od 12 września 2006 do 22 grudnia 2006 tj. z osadzonym A. M. oraz w okresie od 10 czerwca 2007 do 19 września 2007 z osadzonym A. W. /k- 202 i nast./. W piśmie procesowym złożonym w dniu 6 października 2008 roku powód powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 maja 2008 roku, wyrok Sądu Okręgowego w …… z dnia 26 maja 2008 roku w sprawie I C 327/07 / k- 265 i nast./. Pozwany Skarb Państwa- Dyrektor Aresztu Śledczego w …… w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu / k-47/. Pozwany zakwestionował wszystkie podniesione przez powoda zarzuty uznając je w całości za bezzasadne. Pozwany przyznał, iż zaludnienie cel, w których przebywał powód faktycznie okresowo nie spełniało normy 3 m kw na skazanego z powodu występującego przeludnienia. O umieszczeniu powoda w celach, w których nie była zachowana norma 3 m kw dyrektor jednostki zgodnie z obowiązującą procedurą każdorazowo informował Sędziego Penitencjarnego Sądu Okręgowego w …….. Bezzasadnym jest zarzut przebywania powoda w celi z osobą wymagającą pielęgnacji, powód nie posiada wykształcenia, które umożliwiałoby mu właściwą i obiektywną ocenę stanu zdrowia innych osadzonych, a nadto nigdy nie zgłaszał zastrzeżeń, co do składu osobowego cel mieszkalnych, w których przebywał. Konstrukcja budynku oraz rozmieszczenie pomieszczeń zapewnia odpowiednią cyrkulację powietrza, a poprzez to wentylację grawitacyjną cel. W celu poprawy wentylacji we wszystkich pomieszczeniach mieszkalnych montowane są kratki wentylacyjne umiejscowione w górnej części ściany, a osadzeni za zgodą dyrektora mogą posiadać również wentylatory elektryczne. W ramach posiadanych środków finansowych cele mieszkalne aresztu są odświeżane i malowane na bieżąco. Kąciki sanitarne wyodrębnione są od części mieszkalnej cel za pomocą parawanów wykonanych z materiałów płóciennych, bądź konstrukcji wykonanej z płyty OSB. Takie konstrukcje zapewniają osadzonym poczucie intymności i w żadnym wypadku nie narusza to godności osobistej osadzonych. Na terenie aresztu prowadzone są profilaktycznie zabiegi dezynsekcji oraz deratyzacji. Ze względów bezpieczeństwa założone zostały przesłony okienne tzw. blendy umieszczone na zewnątrz pawilonu mieszkalnego oraz wewnętrzne kraty koszowe 2 --- STRONA 3 --- instalowane przed otworami okiennymi. Osoba osadzona w zakładzie karnym musi sobie zdawać sprawę z ograniczeń i dolegliwości, jakie są z tym związane, a przekroczenie norm dotyczących powierzchni celi przypadającej na jedną osobę nie może każdorazowo decydować o uznaniu tych warunków za naruszające godność. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ustalił co następuje. Powód J.W. przebywał w Areszcie Śledczym w …….. w okresie od 28 lipca 2004 roku do 19 września 2007 roku. Jak przyznał pozwany w odpowiedzi na pozew powód przebywał w w/w okresie w celach, które faktycznie okresowo były przeludnione. Z informacji przesłanych przez stronę pozwaną, a zwłaszcza z wykazu cel, w których przebywał powód oraz odpisów zawiadomień kierowanych do Sądu Okręgowego w …….. o przeludnieniu aresztu wynika, iż powód przez dłuższy czas pobytu w areszcie śledczym przebywał w celach, w których nie została zachowana norma 3 metrów kw na jednego osadzonego. Powód przebywał w celi 153 w okresie od dnia13 lipca 2005 do 22 lutego 2006 / cela przeludniona –dowód zawiadomienie z dnia 10 stycznia 2006 i z dnia 16 lutego 2006, k- 64,65/, w celi 151 w dniu 3 marca 2006 / cela przeludniona dowód - zawiadomienie z dnia 3 marca 2006, k-66/, w celi 80 od 22 lutego 2006 do 3 marca 2006 / cela przeludniona dowód uwiadomienie z dnia 16 lutego 2006 r i 3 marca 2006, k-66,65/, w celi 145 od 14 kwietnia 2006 do 16 listopada 2006 / cela przeludniona dowód zawiadomienie z dnia 8 maja 2006, z dnia 13 czerwca 2006, 18 lipca 2006, 14 sierpnia 2006, 8 września 2006, 2 października 2006, 3 listopada 2006, k-68 do k-74/. Powód ma 45 lat, z zawodu jest mechanikiem budowy i naprawy maszyn. Pobyt w areszcie był dla powoda pierwszym kontaktem z aresztem więziennym, wcześniej powód nie był karany. Przed zatrzymaniem powód zamieszkiwał w domu jednorodzinnym w Kończynach Wielkich w luksusowych warunkach. Na wolności powód prowadził własną działalność gospodarczą, zajmował się m.in. handlem alkoholem i paliwami. Powód ma na utrzymaniu dwójkę dzieci, jedno z związku pozamałżeńskiego / dowód- przesłuchanie powoda/. W okresie pobytu w areszcie powód z uwagi na komplikacje w życiu rodzinnym przechodził depresję, był leczony farmakologicznie, nie skarżył się na warunki pobytu w areszcie wychowawcy bądź psychologowi / dowód zeznania świadka J. K. , J. A. k-382,383/. W większości cel mieszkalnych kąciki sanitarne oddzielone są od pozostałej części celi za pomocą parawanów wykonanych z materiałów płóciennych. W okresie pobytu powoda w areszcie jednostka była wizytowana przez sędziego wizytatora ds. penitencjarnych Sądu Okręgowego w …….. w dniach 29,30 listopada 2004 roku, 14,15,16 listopada 005 roku, 22,23,24 listopada 2006 roku, 14,15,16 listopada 2007 roku / dowód sprawozdania z wizytacji k – 87 do 126/. Zabiegi dezynsekcyjne i deratyzacyjne są przeprowadzane w pozwanej jednostce cyklicznie przez firmę zewnętrzną Zakład Usługowy JAREX / dowód- odpisy protokołów z przeprowadzonych zabiegów k-171 do 197/. Mimo przeprowadzanych zabiegów przez pozwaną jednostkę plaga robactwa nie została wyeliminowana w areszcie śledczym w ……... Robactwo pojawiało się w celach w krótkim okresie czasu po przeprowadzonym zabiegu odrobaczenia / dowód zeznania świadków M. P. k- 319, R. K. k-320, J. S. k-321, M. P. k-321, A. B. k-376, W. C.k-383, S. M. k-384, przesłuchanie powoda k-385,248/. Jednostka była kontrolowana przez pracowników Powiatowej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej / dowód -protokoły kontroli sanitarnej k-129, 131,135,144, 146, 148,149,151,153, 154, 156, 158, 163, 165, 167, 169/ . W celu zapewnienia bezpieczeństwa jednostce oraz uniemożliwieniu kontaktów osadzonych z światem zewnętrznym w areszcie zostały zamontowane przesłony okienne tzw. 3 --- STRONA 4 --- blendy po zewnętrznej stronie okna oraz wewnętrzne kraty koszowe instalowane przed otworami okiennymi / dowód notatka służbowa k-198/. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę osadzonego P. S., pismem z dnia 29 września 2008 roku stwierdził, iż zamontowane za oknami osłony tzw. blendy wykonane są zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją i zapewniają prawidłowy dopływ powietrza do pomieszczeń mieszkalnych. W piśmie podkreślono, iż kontrolowany obiekt wybudowany został w 1905 roku i wraz z całym zespołem zabudowy Aresztu Śledczego w ……… został wpisany do rejestru zabytków A pod numerem A/97/03. Budynek ten wybudowano w 1905 roku jako budynek więzienia i do dnia dzisiejszego użytkowany jest zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem / dowód pismo k-352,353/. W okresie od 10 czerwca 2007 roku do 19 września 2007 roku powód przebywał w jednej celi z osadzonym A. W. A. W. był osobą upośledzoną umysłowo w stopniu umiarkowanym od urodzenia, dotknięty był dewiacyjnymi zachowaniami seksualnymi. Na mocy Postanowienia Sądu Rejonowego w ……. z dnia 11 czerwca 2007 roku w sprawie III K 1110/07 A. W. został umieszczony w zamkniętym zakładzie Domu Pomocy Społecznej dla Upośledzonych Umysłowo/ dowód –postanowienie k-224 i nast./ Powód faktycznie spełniał czynności opiekuńcze wobec A. W., pomagał mu w codziennych czynnościach życiowych, sprawował nad nim opiekę higieniczną, chodził z nim na dodatkowe spacery, korzystał z nim z dodatkowej łaźni z uwagi na schorzenia skóry osadzonego A.W. / dowód przesłuchanie świadków M. P. k-319, R. K. k-320, A. B. k-377, W. C.k-383, S. M. k384, przesłuchanie powoda k-385/. Sąd zważył co następuje. Strona powodowa konsekwentnie w toku procesu twierdziła, iż w toku pobytu w Areszcie Śledczym w ………., z uwagi na panujące warunki mieszkaniowe w areszcie doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda tj. naruszenia jego godności i wolności. Obowiązkiem Sądu było, zatem rozpoznanie tak sformułowanego roszczenia w oparciu o podstawę prawną, którą stanowią artykuły 24 i 448 kc. Z treści artykułu 24 kc wynika, iż nie wymaga dla powstania odpowiedzialności winy sprawcy oraz przewiduje domniemanie bezprawności jego działania naruszającego dobra osobiste, co powoduje, że dochodzący ochrony nie musi tej przesłanki udowadniać, natomiast na sprawcy ciąży obowiązek wykazania, że jego działanie było zgodne z prawem. Na powodzie spoczywał jedynie ciężar udowodnienia, że odbywał orzeczony wobec niego areszt tymczasowy w warunkach przeludnienia, w celach, w których na skazanego przypadało mniej niż 3 m kw, przy nieodpowiednich warunkach pobytowych i sanitarnych, w sytuacji zmuszających powoda do określonego zachowania. Obowiązujące prawo nie uzasadnia konstruowania ogólnego jednego dobra osobistego, a z sformułowania zawartego w artykule 23 kc wynika, że chodzi o system otwarty z punktu widzenia możliwych w grę wchodzących dóbr osobistych człowieka. Otwarty katalog dóbr osobistych pozwala na włączenie w ich zakres dóbr, które spełniają wszystkie wymagania odnoszące się do pojęcia dobra osobistego według aktualnego prawa, a które są związane ze sferą życia prywatnego. Istotne w tym zakresie znaczenie dla ochrony dóbr osobistych mają przepisy Konstytucji RP dotyczące praw i obowiązków człowieka oraz postanowienia międzynarodowych paktów praw człowieka. Zgodnie z artykułem 30 Konstytucji RP przyrodzona i niezbywalna godność człowieka jest nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych. Obowiązek ten powinien być realizowany przez władze publiczne przede wszystkim wszędzie tam, gdzie 4 --- STRONA 5 --- Państwo działa w ramach imperium realizując swoje zadania represyjne, których wykonanie nie może prowadzić do większego ograniczenia praw człowieka i jego godności, niż to wynika z zadań ochronnych i celu zastosowania środka represji. Wymóg zapewnienia przez Państwo godziwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności jest jednym z podstawowych wymogów nowożytnego państwa prawa, znajdującym wyraz w normach prawa międzynarodowego. Stanowi o tym artykuł10 ust.1 ratyfikowanego przez Polskę Międzynarodowego Paktu Praw Osobistych i Publicznych z dnia 19 grudnia 1966 roku głoszący, iż każda osoba pozbawiona wolności będzie traktowana w sposób humanitarny i z poszanowaniem przyrodzonej godności człowieka. Artykuł 3 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 grudnia 1950 roku stanowi, iż nikt nie może być poddany torturom ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu lub karaniu i wprowadza tym samym obowiązek władzy publicznej zapewnienia osobom osadzonym w zakładach karnych godziwych i humanitarnych warunków odbywania kary pozbawienia wolności, nienaruszających godności ludzkiej. Łączy się z tym wynikający z artykułu 8 ust.1 Konwencji nakaz poszanowania życia prywatnego obywateli i ich prawa do intymności, co w odniesieniu do osób osadzonych w zakładach karnych oznacza obowiązek zapewnienia takiej warunków bytowych i sanitarnych, w których godność ludzka i prawo do intymności nie doznają istotnego uszczerbku. Odpowiednikami powyższych norm prawa międzynarodowego są artykuły 40,41,47 Konstytucji RP / Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2007 roku w sprawie V CSK 431/06/. Polski ustawodawca dostosowując przepisy wykonania kary pozbawienia wolności do norm prawa europejskiego, zawarł w artykule 110 kkw wymóg dotyczący warunków bytowych w celach mieszkalnych wskazując, ze powierzchnia przypadająca na skazanego nie może wynosić mniej niż 3 m kw, a cele muszą być wyposażone w odpowiedni sprzęt zapewniający skazanemu osobne miejsce do spania i odpowiednie warunki higieny, dostateczny dopływ powietrza i odpowiednia temperaturę i oświetlenie. Mając na uwadze Orzeczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 19 kwietnia 2001 roku / skarga nr 28524/95/, który stwierdził, iż przebywanie w zatłoczonej, przeludnionej celi z nieodpowiednią wentylacją i z otwartą toaletą powoduje wzrost poczucia przygnębienia i niższości i może być oceniany jako upokarzające i poniżające traktowanie więźniów. Odbywanie, zatem aresztu w przeludnionych celach jako przejaw poniżającego traktowania może prowadzić do naruszenia godności osobistej osoby pozbawionej wolności. W niniejszej sprawie strona powodowa wykazała, iż w okresie pobytu w areszcie śledczym w pozwanej jednostce przebywała większość czasu w przeludnionych celach/. Okoliczność ta została bezpośrednio przyznana przez stronę pozwaną w odpowiedzi na pozew, z tym, iż pozwany zaznaczył, że przeludnienie w celach miało charakter okresowy. Sąd nie podzielił jednak twierdzeń strony pozwanej o przemijającym i krótkim charakterze zjawiska przeludnienia w celach więziennych. Przeczą temu zestawienia, statystyki, zawiadomienia strony pozwanej kierowanej do Wydziału Penitencjarnego Sądu okręgowego w ……., sprawozdania z lustracji Aresztu Śledczego w ……. w latach 2005,2006, 2007, przesłuchania świadków. Z w/w dowodów niezbicie wynika, iż pozwana jednostka permanentnie jest przeludniona, nie zostają zachowane normy 3 metrów kw na jednego osadzonego, a zjawisko to nie ma charakteru okresowego, lecz raczej jest stanem stałym i długotrwałym. Takich warunków odbywania aresztu tymczasowego nie można uznać za uzasadniony i normalny element kary pozbawienia wolności i sąd w tym zakresie podzielił zarzut powoda, iż doszło do naruszenia jego godności osobistej w stopniu uzasadniającym przyznanie powodowi zadośćuczynienia z mocy artykułu 23 i 448 kc. Pozwany co prawda wyjaśniał, iż jego działanie w postaci osadzenia powoda w celach, w których powierzchnia na jedną osobę wynosiła mniej niż 3 m kw, było zgodne z prawem albowiem decyzja dyrektora Aresztu Śledczego w ……… o umieszczeniu powoda w takich warunkach miala swoje umocowanie w treści & 2 Rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 19 kwietnia 2006 roku w sprawie trybu postępowania właściwych organów w wypadku , 5 --- STRONA 6 --- gdy liczba osadzonych w zakładach karnych lub aresztach śledczych przekroczy w skali kraju ogólna pojemność tych zakładów jako lex specialis do art. 248 kkw. Wobec jednak faktu, iż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 26 maja 2008 roku w sparwie sygn. akt SK 25/07 orzekł, iż art. 248 &1 kkw jest niezgodny z art. 40,41, 2 Konstytucji RP to powyższe działanie pozwanego nie można uznać za zgodne z prawem. Sąd częściowo podzielił stanowisko powoda w zakresie w jakim twierdził, iż doszło do naruszenia jego dóbr osobistych poprzez wspólne osadzenie w celi z A.W. i konieczność wykonywania wobec współosadzonego czynności pielęgnacyjnych i opiekuńczych. Otóż, wolność człowieka w ujęciu konstytucyjnym, gwarantowanym w artykule 31 Konstytucji przemawia za tym, aby za naruszenie dobra osobistego jakim jest wolność uznać także czynności wymuszające określone zachowanie się czyli innymi słowy doprowadzenie do działania pod określonym przymusem, niezależnie od ograniczeń wynikających już z samego charakteru zastosowanego środka w postaci tymczasowego aresztu, a więc niezależnie od prawnie określonych w tym zakresie ograniczeń prawa do wolności. Nie można bowiem przyjąć, iż normalnym i uzasadnionym elementem odbywania aresztu śledczego jest konieczność sprawowania opieki nad osobą upośledzoną. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie jasno wynika, iż powód wykonując określone czynności higieniczne i opiekuńcze wobec A. W. nie działał w warunkach swobodnie podejmowanych decyzji w tym zakresie. Zachowanie powoda wobec współosadzonego tj. faktycznie sprawowana opieka pomagało bowiem rozładować stres i napięcie A. W., a dodatkowe spacery czy kąpiele w łaźni służyły dobru przede wszystkim osobie chorej, a nie było źródłem dodatkowych profitów dla powoda, jak określała to strona pozwana. W sytuacji bowiem konieczności spędzania czasu z osadzonym upośledzonym umysłowo chęć zapewnienia bezpieczeństwa dla siebie i pozostałych aresztantów mogła być jedną z przesłanek podjęcia wykonywania określonej opieki wobec A. W. co prawda racjonalnych ale poniekąd wymuszonych określonymi okolicznościami. Sprawowanie opieki nad A. W. nie było to jednak , zdaniem Sądu decyzją swobodną powoda, ani też decyzją uzasadnioną oczekiwaniem uzyskania dodatkowych profitów od władz pozwanej jednostki. Oczywistym dla sądu jest, iż aresztanci nie do końca mogą decydować o osobach, z którymi zostaną osadzeni w celach mieszkalnych , niemniej jednak władze aresztu nie mogą pozwalać na osadzenie w jednej celi osób niebezpiecznych dla innych osadzonych, wymagających znacznej opieki z uwagi na swój stan zdrowia psychicznego i fizycznego. Takie warunki odbywania kary aresztu mogą stanowić o naruszeniu godności pozostałych osadzonych osób , a także stanowić o naruszeniu dobra osobistego jakim jest wolność człowieka / nawet przy przyjęciu ograniczeń wynikających z charakteru środka aresztu tymczasowego/. Sąd nie podzielił pozostałych zarzutów powoda co braku odpowiedniej wentylacji cel mieszkalnych, zagrzybienia panującego w celach, braku intymności z uwagi na brak wydzielania kącików sanitarnych i panującej plagi robactwa. Po pierwsze każda osoba prawnie pozbawiona wolności musi się liczyć z określonymi dolegliwościami, które przez dana osobę mogą być odbierane w sposób mniej bądź bardziej dotkliwy. Oceny warunków odbywania kary pozbawienia wolności czy tez aresztu nie można dokonywać w oderwaniu od przeciętnych warunków życia polskiego społeczeństwa, w szczególności od warunków panujących w domach pomocy społecznej, ośrodkach dla osób bezdomnych, domach starości, szpitalach , internatach. Mając powyższe na uwadze Sąd przyjął, iż z zebranego w toku postępowania dowodowego materiału nie można przyjąć, iż pozwany naruszył godność osobista człowieka osadzając go w celach, w których nie zostały zachowane podstawowe warunki sanitarne. Strona pozwana przedłożyła kopie protokołów z przeprowadzanej kontroli sanitarnej pozwanej jednostki dokonanej przez uprawnione do tego jednostki. Z dokumentów powyższych wynika, iż zostały zachowane w areszcie podstawowe normy sanitarne, a zamontowane blendy okienne nie spowodowały zaprzestania działania wewnętrznej wentylacji w celach mieszkalnych. 6 --- STRONA 7 --- W celach zamontowane są kąciki sanitarne wydzielone co prawda od pozostałej części celi jedynie parawanem płóciennym jednakże już w większości cel zostały podjęte działania zmierzające do stałego wyodrębnienia sanitariatów. Działania pozwanej są ograniczone charakterem budynku aresztu, który został wpisany do rejestru zabytków i każda przebudowa budynku wymaga uzyskania określonej zgody i znoszenia budowlanych ograniczeń. Nadto należy podkreślić, iż na terenie aresztu były przeprowadzane cyklicznie zabiegi dezynsekcji i deratyzacji, prawdopodobna mała skuteczność tych zabiegów była usprawiedliwiona warunkami w jakich te zbiegi musiały się odbywać. Brak było bowiem obiektywnych możliwości przeprowadzenia tych zabiegów przez okres 24 czy 48 godzin pod nieobecność mieszkańców cel, niemniej jednak działania w tym zakresie przez władze jednostki były i są podejmowane. Nie podzielił również Sąd zarzutu bezprawnie wykonywanej kontroli osobistej powoda. Z Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 października 2003 roku w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej wynika, iż kontrole osobiste osadzonych polegają na oględzinach ciała oraz sprawdzaniu odzieży, bielizny, obuwia i mogą być przeprowadzane w każdym czasie Reasumując Sąd przyjął, iż roszczenie powoda częściowo zasługuje na uwzględnienie przy przyjęciu, iż dobra osobiste powoda zostały naruszone poprzez działanie pozwanego polegające na umieszczeniu powoda w przeludnionych celach nie spełniających norm z artykułu 110 kkw oraz umieszczeniu powoda przez okres 3 miesięcy w jednej celi z osadzonym A.W. co wymagało ze strony powoda podjęcia określonych czynności opiekuńczych. Kodeks cywilny nie wskazuje żadnych kryteriów, którymi należy się kierować przy określeniu wysokości zadośćuczynienia, jednakże judykatura w tym zakresie została wypracowana i przyjmuje, iż zadośćuczynienie ma przede wszystkim charakter kompensacyjny. Jego wysokość nie może stanowić zapłaty symbolicznej lecz musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość. Biorąc powyższe pod uwagę, a zwłaszcza rozmiar i intensywność doznanej przez powoda krzywdy, zakres i stopień negatywnych dla niego konsekwencji wynikających z dokonanego naruszenia dobra osobistego Sąd uznał, iż zadośćuczynienie w wysokości orzeczonej w punkcie 1 wyroku jest adekwatne do w/w przesłanek. Zdaniem Sądu zasądzona kwota utrzymuje się w rozsądnych granicach, gdyż jest adekwatna do rozmiaru i intensywności krzywdy doznanej przez powoda, odpowiada aktualnym warunkom oraz przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa. O kosztach procesu orzeczono po myśli artykułu 98 kpc. Sędzia 7