§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
odszkodowanie

Postanowienie I C 343/16 GDA WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 września 2020 r. Sąd Rejonowy w Płoc

odszkodowanie

Teza / krótkie omówienie

odszkodowanie

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- kJ « . Sygn. akt I C 343/16 GDA WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 września 2020 r. Sąd Rejonowy w Płocku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Anna Szczepaniak Protokolant: Alicja Sulkowska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2020 r. w Płocku na rozprawie sprawy z powództwa PB Mp przeciwko Skarbowi Państwa - MINO w PIJ o odszkodowanie 1) zasądza od pozwanego Skarbu Państwa -. Un Um w PID na rzecz powoda Pią o] kwotę 1000 zł (jeden tysiąc złotych). wraz. z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 lutego 2016 do dnia zapłaty; 2) w pozostałej części powództwo oddała ; 3) odstępuje od, obciążania pozwanego. Skarbu Państwa - oj tu w Filia kosztami sądowymi w sprawie; 4) nie obciąża pozwanego Skarbu Państwa - Ul ty w FiliiIIko"ztami procesu na rzecz FIA Uli 5) przyznaje ze Skarbu Państwa Kasa Sądu Rejonowego w Płocku na rzęcz adw. KORE ŚOW kole 240 (dwieście czterdzieści złotych ) wraz z podatkiem Vat w wysokości 23% od tej kwoty, tytułem pomocy prawnej świadczonej pozwanemu z urzędu. Sędzia Anna Szczepaniak --- STRONA 2 --- = . Sygn. akt I C 343/16 UZASADNIENIE ” Pozwem wniesionym w dniu 1 lutego 2016 r. powód. PIII < MINING wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa, = "TE PJ. podstawie art: 417 $ 1 k.c. w zw. Z art. 448 k.c. kwoty 35.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami od dnia. wniesienia pozwu do dnia zapłaty, Jednocześnie powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów. procesu według norm przepisanych oraz zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie pełnomocnika procesowego Z urzędu. W uzasadnieniu powód wskazał, iż odbywa karę pozbawienia wolności w Him Ul PIE Od 2 października 2015 rw celi, której powierzchnia użytkowa nie spełnia norm prawnych w stosunku do liczby osób w niej zakwaterowanych. Ponadto powód wskazał na inne uchybienia tj. zbyt małą ilość taboretów, nieposiadające atestów łóżka - w bardzo złym stanie zagrażającym realnie życiu i zdrowiu, niekompletnie zabudowany kącik sanitarny, niekompletne oświetlenie, jedną z lamp przymocowaną jedynie za pomocą sznurka, niedziałający radiowęzeł i dzwonek, wystające ze ścian przewody elektryczne, pod napięciem. W zakresie warunków sanitarnych powód wskazał na niedrożną wentylację kominową, grzyb na ścianie w kąciku sanitarnym na powierzchni 1/3 kącika sanitarnego, niesprawna instalacja kanalizacji i brak ciepłej wody w celi, zbyt małą ilość misek, niewystarczającą Jiczbę kąpieli, niewystarczającą ilość środków higieniczno-sanitarnych. oraz brak . możliwości suszenia odzieży oraz bielizny osobistej. Ponadto powód. został w sposób celowy narażony na bezpośrednią styczność z osobą, u której została zdiagnozowana choroba typu HCV poprzez zakwaterowanie w celi powoda. Fakt, iż współosadzony jest nosicielem choroby zakaźnej w ocenie powoda został celowo zatajony. Dodatkowo lekarz zdiagnozował u powoda chorobę skóry typu świerzb. W konsekwencji powód został odizolowany od osadzonych w celi i pozbawiony możliwości wykonywania połączeń telefonicznych i nie mógł powiadomić najbliższej rodziny o zastosowanej izolacji sanitarnej. Wszystkie zaniedbania ze strony GÓRN eiNg 2osiały zgłaszane wielokrotnie do działu kwatermistrzowskiego i bezpośrednich przełożonych jednak nie spotkały się one z żadnym działaniem ani odzewem ze strony administracji. W ocenie powoda pozwany dopuścił się w sposób rażący naruszenia dóbr osobistych powoda w postaci --- STRONA 3 --- : . . godności, szeroko rozumianej wolności osobistej, czci, jak również narażenia życia i zdrowia. 'W trakcie postępowania powód zawęził swoje roszczenie (jeśli chodzi o warunki i metraż) do warunków pobytu w.celi ma "e 'W odpowiedzi na. pozew wniesionej w dniu 31 stycznia 2017 r. pozwany zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. 'W uzasadnieniu wskazano, iż wskazane przez powoda roszczenie nie zostało wykazane w jakikolwiek sposób. W ocenie strony pozwanej powód winien udowodnić zaistnienie u niego szkody bądź krzywdy oraz normalnego. związku przyczynowego pomiędzy szkodą bądź krzywdą a zachowaniem pozwanego, czego nie. uczynił. Dodatkowo pozwany wskazał, iż od końca 2009 r. w [liNaNNy ŚMY w PONI nic ma przeludnienia. Pozwany wskazał , że każda cela wyposażona jest w kącik sanitamy i pozostałe wyposażenie zgodne jest z $ 28 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 r. w sprawie regulaminu organizacyjno — porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności. Cele są kontrolowane pod względem sanitarnym, a za czystość i porządek w celi odpowiadają. sami osadzeni. Samo niezadowolenie powoda ze standardów pomieszczeń mieszkalnych nie. daje jeszcze podstaw do przyjęcia istnienia uchybienia w funkcjonowaniu GNS GINIE Pojawiające się różne problemy bytowe wynikają ze zwykłej eksploatacji budynku, co z całą pewnością nie jest przejawem szykan. ze strony funkcjonariuszy. Ponadto powód ma zapewniony dostęp powietrza i światła w ograniczonym zakresie, gdyż nic nie stoi na przeszkodzie, aby regularnie wietrzyć pomieszczenia, skoro zlokalizowane tam okna pozwalają się otwierać. Ponadto, zgodnie z w/w rozporządzeniem w celach powinna być zapewniona jedynie zimna woda. Pozwany zwrócił uwagę, iż nie ma przepisów zabraniających przebywania osób — nosicieli zarówno HCV i HIB w populacji osób nie będących nosicielami wskazanych chorób. Brak jest również jakichkolwiek podstaw prawnych nakazujących informowanie współwięźniów, o tym kto jest nosicielem choroby zakaźnej. Przy przyjmowaniu do GiG GINNY każdy osadzony jest informowany o ryzyku i drogach zakażenia oraz o profilaktyce i sposobach zabezpieczenia się przed zarażeniem. Zapoznanie się z powyższymi informacjami osadzeni potwierdzają własnoręcznym podpisem. , 'W toku procesy strony nie modyfikowały swoich stanowisk procesowych. --- STRONA 4 --- . Sąd ustalił następujący stan faktyczny: e 5 Bo l 5; Tre ' października 2015 r. do dnia 9 lutego 2016 r. W celi mieszkalnej nr Uli powód przebywał od dnia 5 stycznia 2016 r. do 9 lutego 2016 r. (dowód: informacja o osadzeniu powoda — k. 68 zeznania powoda k 71, zeznania świadka HM Z". 128-129, zeznania świadka MINE GNNEE-"L. 171 verte, zeznania świadka: Sil CHR - k. 232-232 verte, zeznania świadka. KĄliII CHRIS - k. 207-209 ). Powierzchnia celi mieszkalnej nr wynosiła 17,93 m. (dowód: opinia biegłego sądowego z zakresu budownictwa — k. 181-185) Budynek, w którym znajduje się cela filiIbochodzi z 1846 r. Liczba osadzonych w tej celi często się zmieniała. W okresie w. którym przebywał w niej powód w celi było osadzonych 6 osób vide karta 68. W celi na skutek dużej ilości osadzonych było mało miejsca. Kącik sanitarny zabudowany płytami OSB nie był do końca zabudowany, były ' prześwity i szczeliny. Ponadto w kąciku na skutek nieszczelnego zlewu wyciekała woda, co spowodowało, powstanie grzyba, wiłgoci i wykwitów wodnych na ścianach kącika sanitarnego. Jedna z lamp oświetleniowych nie działała, była wyrwana z sufitu i podwiązana jedynie sznurkiem. W-konsekwencji ceła była niedoświetlona. Jedno z gniazdek było zepsute, kable wystawały ze ściany. Ponadto w celi nie działał dzwonek. przywołujący pracownika «HUD oraz radiowęzeł. Później w 2016 r. cela przeszła remont. Doprowadzono do celi ciepłą wodę, wymieniono także lampy w- kąciku sanitarnym. Obecnie cela została przekształcona na pokój wychowawcy. (dowód: zeznania powoda —k, 71-72, zeznania świadka „il Z0IIĘ - k. 128-129, zeznania świadka MĘCE". 171 verte, zeznania świadka S [iS CIJ —k. 232-232 verte, zeznania świadka, KOD GHS - k. 207-209 zestawienie karta 68) ' Cela, w której przebywał powód wyposażona jest zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28: stycznia 2014 r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych w metalowe łóżka, stoły, taborety, szafki, półki na przybory toaletowe, półki pod telewizor, lustro, wiadro na śmieci, szczotkę, zmiotkę i --- STRONA 5 --- , + " miednicę. Wszystkie cele mieszkalne w. Hua Hi v PID wyposażone są w otwierane okna zapewniające swobodny dopływ świeżego powietrza oraz sprawną wentylację. Do celi doprowadzona jest bieżąca zimna woda. Wszystkie usterki wynikające z . dewastacji usuwane są na bieżąco w miarę możliwości finansowych jednostki. (dowód: wyjaśnienie do skargi z dnia 30.01.2017 r. —k. 47). Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie dokumentów i twierdzeń stron złożonych do akt niniejszej sprawy w toku procesu. Sąd nie znalazł powodu, by uznać wskazane dokumenty za nieautentyczne i odmówić im waloru wiarygodności. Sąd ustalił również stan faktyczny w oparciu o zeznania świadków HĘIEES 70. v (lg GHHNING SIE CIJ, którzy byli osadzeni w celi nr Uraz z powodem. Świadkowie ci zgodnie wskazywali na zły stan celi, w szczególności podkreślali problemy z kącikiem sanitarnym, niewystarczającym oświetleniem i zniszczoną lampą zwisającą z sufitu oraz uszkodzonym gniazdkiem elektrycznym, z którego. zwisały przewody. Warto podkreślić, iż świadkowie w momencie składania zeznań przebywali w różnych jednostkach penitencjarnych, wobec czego nie mogli się ze sobą kontaktować i ustalić treści zeznań. Pomimo tego ich zeznania były ze sobą zgodne, logiczne, spójne i pozbawione wzajemnych sprzeczności. Sąd uznał również , że pozwany w celi mieszkalnej nr IIP przebywał od dnia 5 stycznia 2016 r. do 9 lutego 2016 r. nie zaś jak wynika z tabeli k 68 do 9 stycznia, wynika to bowiem z zeznań powoda k 71 i spójnych zeznań świadków - zeznania świadka, Dz A k. 128-129, zeznania świadka MIE GIN - k. 171 verte, zeznania świadka Sil GH - k. 232-232. . Pozwany również nie zakwestionował tej okoliczności . Sąd oparł się jedynie pomocniczo o zeznania świadka K[MNN: GIM. cdyż świadek ten nie pamiętał szczegółów dotyczących sytuacji powoda, konkretnego wyposażenia i stanu technicznego celi nr UB Świadek: nie odnotował, iż osadzeni z celi nr U ciesza jakieś nietypowe okoliczności. Należy także wskazać, iż KÓIINIS GI jest pracownikiem tuz |] w PIMP. odzie pracuje jako Zastępca Kierownika Działu Kwatermistrzowskiego. Stąd też ma.on interes w uzyskaniu przez pozwanego korzystnego rozstrzygnięcia, co musi wpływać na ocenę wiarygodności jego zeznań. Ponadto świadek ten w sposób stanowczy zaprzeczył, iż w celi ńr UJ występował grzyb i wilgoć, co stoi w sprzeczności z zeznaniami pozostałych świadków, --- STRONA 6 --- - B ” Sąd ustalił także powierzchnię celi nr 8 w oparciu o przeprowadzony dowód z opinii biegłego sądowego z. zakresu budownictwa inż. JA < CUDNY 10200, opinię należy oceniać jako logiczną, pełną i rzetelną oraz sporządzoną zgodnie z zaleceniami Sądu, -.. Sąd nie może poczynić ustaleń sprzecznych z opinią biegłego jeśli jest ona prawidłowa i jeśli odmienne ustalenia nie mają oparcia w pozostałym materiale dowodowym. Tym samym Sąd przyjął, że powierzchnia celi mieszkalnej nr lilll)wvynosiła 17,93 m. Sąd pominął dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu dermatologii, gdyż pomimo oznaczenia ostatecznego terminu na przeprowadzenie dowodu pod rygorem jego nieprzeprowadzenia powód nie stawił się w poradni dermatołogicznej Wojewódzkiego U UE. „GHS celem przeprowadzenia badań przez biegłego sądowego. Ponadto powód w żaden sposób nie usprawiedliwił swojej nieobecności. W ocenie biegłego nie jest możliwe przeprowadzenie dowodu z opinii bez.udziału powoda w badaniu lekarskim. Z uwagi na powyższe Sąd pominął przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego. sądowego z zakresu dermatologii. Sąd zważył co następuje: Powództwo PME CUMNNNNNNNE przeciwko Skarbowi Państwa - Gil L Hill o zadośćuczynienie zasługiwało na uwzględnienie jedynie w niewielkim zakresie. Zgodnie z treścią art. 448 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie. od. innych, środków. potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Do przesłanek odpowiedzialności na podstawie art. 448 k.c. należy bezspornie zaliczyć naruszenie dobra osobistego, powodujące szkodę niemajątkową, oraz związek przyczynowy między tym czynem a szkodą niemajątkową, spowodowaną naruszeniem dobra osobistego. Wskazać należy, że ustawodawca nie sprecyzował kryteriów ustalania zadośćuczynienia, pozostawiając w tym zakresie swobodę sądowi orzekającemu. Zadośćuczynienie ma na celu kompensatę doznanej krzywdy, ma także. na celu złagodzenie doznanych cierpień. Podstawową przesłanką warunkującą domaganie się zadośćuczynienia jest doznanie szkody niemajątkowej (krzywdy). Krzywda ta utożsamiana jest z negatywnymi --- STRONA 7 --- ” + ” przeżyciami w sferze psychicznej jednostki i musi być konsekwencją naruszenia dóbr © osobistych, a nie majątkowych. W przypadku szkody” nielnajątkowej "chodzi przede wszystkim o cierpienia psychiczne (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2000 r. sygn. m akt II CKN 1119/98). Podnieść należy, że odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 448 k.c. za krzywdę wyrządzoną naruszeniem dóbr osobistych nie zależy od winy (por. uchwała SN, III CZP 25/11, Lex nr 960463). Analiza odpowiedziałności za szkodę, wyrządzoną władczym działaniem państwa — w tym przypadku naruszenie dóbr osobistych niezgodnym z prawem działaniem organu władzy publicznej — wymaga uwzględnienia art. 77 ust. 1 Konstytucji, stóry Śkónstruńijć "modeli odpowiedzialności. państwa za wyrządzenie szkody oraz ma zasadnicze znaczenie dla określenia zakresu cywilnej odpowiedzialności władzy publicznej, a także dla interpretacji odpowiednich norm ustawodawstwa zwykłego. Należy również brać pod uwagę art. 417 k.c., realizujący ten model. i stanowiący podstawę ogólną odpowiedzialności odszkodowawczej państwa. Artykuł 77 ust. 1 Konstytucji łączy obowiązek naprawienia szkody z działaniem, które. jest „niezgodne z prawem”, przy czym chodzi o niezgodność o charakterze obiektywnym, ocenianą w odniesieniu do nakazów i zakazów, wynikających z normy prawnej. Nie budzi wątpliwości, że także art. 417 k.c. przewiduje odpowiedzialność opartą na przesłance obiektywnie niezgodnego z prawem działania lub zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej, a nie na zasadzie winy. Art. 448 k.c. nie określa, kto ponosi odpowiedzialność za naruszenie dóbr osobistych i nie.różnicuje jej w zależności od podmiotu odpowiedzialnego. Do roszczeń opartych na tej podstawie musi jednak znaleźć zastosowanie nadrzędna. zasada. konstytucyjnej. odpowiedzialności władzy publicznej. Oznacza. to, że jeżeli źródłem odpowiedzialności jest szkoda; pozostająca w * normalnym związku przyczynowym z wykonywaniem władzy publicznej, to jest ona oparta na' przesłance. bezprawności. Utrzymanie jako przesłanki tej odpowiedzialności także czynnika subiektywnego (winy) naruszałoby konstytucyjnie ukształtowaną zasadę odpowiedzialności państwa za działania w sferze imperium (por. uzasadnienie uchwały SN z dnia 18 października 2011 r., III CZP 25/11). Reasumując, odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 448 k.c., art. 444 k:c. i art. 445 k.c., oparta jest na przesłance bezprawności, a nie na przesłance winy. Przesłankami odpowiedzialności na tle ochrony dóbr osobistych w świetle art. 24 $ 1 k.c. są naruszenie dobra osobistego lub żagrożenie naruszeniem oraz bezprawność działania. W art. 24 $ I k.c. zostało ustanowione domniemanic bezprawności działania, naruszającego --- STRONA 8 --- . dobro osobiste, w związku z tym na powodzie spoczywa ciężar wykazania w procesie pierwszej z powyższych przesłanek, zaś na pozwanym ciężar udowodnienia okoliczności, wyłączających bezprawność działania. Rzeczą powoda jest zatem określenie, w jakich swoich -, odczuciach i w jakich konkretnych prawem przewidzianych dobrach osobistych został " dotknięty zachowaniem sprawcy i że zachowanie to faktycznie miało miejsce. Natomiast okolicznością, wyłączającą bezprawność działania, której udowodnienie spoczywa na pozwanym, jest m.in. działanie w ramach porządku prawnego, w tym wykonywanie. prawa podmiotowego. Wskazać należy, że ustawodawca nie sprecyzował kryteriów ustalania zadośćuczynienia, pozostawiając w tym zakresie swobodę sądowi orzekającemu. Zadośćuczynienie ma na celu kompensatę doznanej krzywdy, ma także na celu złagodzenie doznanych cierpień. Podstawową przesłanką warunkującą domaganie się zadośćuczynienia jest doznanie szkody niemajątkowej (krzywdy). Krzywda ta utożsamiana jest. z negatywnymi przeżyciami w sferze psychicznej jednostki i musi być konsekwencją naruszenia. dóbr osobistych, a nie majątkowych. W przypadku szkody niemajątkowej chodzi przede wszystkim o. cierpienia psychiczne (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2000 r. sygn. akt IICKN 1119/98). W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte w art. 232 k.p.c. oraz wart. 6 k.c. Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Przepis art. 6 k.c. ma charakter szczególny i jest wyrazem zasady kontradyktoryjności, zgodnie 2 którą materiał procesowy i podstawę rozstrzygnięcia stanowią twierdzenia i dowody przedstawione przez strony postępowania. To interes strony, jakim jest wygranie procesu, nakazuje jej podjąć wszelkie możliwe czynności procesowe w celu udowodnienia przedstawionych twierdzeń o faktach; strony nie można zmusić do ich podjęcia. O tym, co strona powinna udowodnić w konkretnym procesie decydują przede wszystkim: przedmiot sporu, prawo materialne regulujące określone stosunki prawne i prawo procesowe normujące zasady postępowania dowodowego (zob. IV CSK 71/09, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2009 r., LEX nr 737288). Z art. 6 płynie zatem generalny wniosek, że roszczenie powoda może być skutecznie dochodzone o tyle, o ile strona powodowa jest w stanie przekonać.sąd co do faktów, z których wyprowadza korzystne dla siebie twierdzenia. ' --- STRONA 9 --- . ” Odnosząc te rozważania na gruncie niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż to na powodzie leżał obowiązek wykazania zasadności swojego roszczenia. Powód nie sprostał powyższemu obowiązkowi w sposób należyty. .. Dyspozycja przepisu. art. 417 k.c., na który powołuje się powód stanowi, że za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb. Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego wykonująca tę władzę. Odpowiedzialność Skarbu Państwa czy jednostek samorządu terytorialnego na podstawie w/w przepisu oparta jest na zasadach ogólnych: Oznacza to; iż dochodzenie. roszczeń z art. 417 k.c. załeży od przypisania określonemu. podmiotowi odpowiedzialności za. zdarzenie wywołujące szkodę oraz ustalenie szkody, pozostającej w adekwatnym związku przyczynowym z tym zdarzeniem. Ciężar dowodu istnienia związku przyczynowego między. szkodą a zdarzeniem spoczywa zgodnie z ogólną zasadą na poszkodowanym. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych przez powoda w zakresie osadzenia w jednej celi z nosicielem choroby typu HCV należy wskazać, iż powód nie. wykazał związku przyczynowo — skutkowego między zachowaniem pozwanego polegającym na osadzeniu wraz z powodem, SINE CHI doznaną krzywdą. Powód jedynie w sposób ogólnikowy wskazał, iż został narażony na bezpośrednią styczność z osobą, u której . została zdiagnozowana choroba typu HCV. Powód wskazywał, iż pozwany zakwaterował. w jednej celi nosicieła wirusa typu HCV w sposób celowy, jednak okoliczność ta w żaden sposób nie została przez powoda udowodniona. Rację. ma pozwany, wskazując, iż nie ma podstaw do dyskryminowania więźniów będących nosicielami chorób zakaźnych poprzez. umieszczanie ich w celach izolacyjnych. Jedynie subiektywne przeczucie powoda o zagrożeniu zarażenia chorobą zakaźną nie dowodzi wystąpienia krzywdy. W ocenie Sądu w celu. uniknięcia zarażenia wystarczy zachować zwykłe środki ostrożności. Powód nie podjął inicjatywy dowodowej w tym zakresie i nie przedstawił żadnych wiarygodnych dowodów wykazujących, iż poniósł jakąkolwiek szkodę. Powód w toku procesu akcentował, iż na skutek złych warunków bytowych w 1 U PJ zaraził się świerzbem. Jednakże powód prawidłowo wezwany nie stawił się na badanie, które było niezbędne do sporządzenia pisemnej opinii biegłego sądowego. Ponadto biegły wskazał; iż analizując sam pozew doszedł do wniosku, „że kwestie medyczne są tam w niewielkim stopniu podniesione i są nieprzekonująco umotywowane”. (k. 298). W ocenie Sądu powód nie stawiając się na badanie w sposób świadomy zrezygnował z --- STRONA 10 --- - « ” możliwości skutecznego udowodnienia, iż na skutek zachowania pozwanego doznał szkody, Wobec braku dodatkowej inicjatywy dowodowej w tym zakresie i braku materiału dowodowego. należy wskazać, iż powód nie sprostał obowiązkowi dowodzenia zasadności . swojego roszczenia. Odnośnie warunków bytowych stwierdzić należy, że okoliczności podnoszone przez niego w pozwie zostały co do zasady częściowo udowodnione. Jak wykazało postępowanie dowodowe osadzeni podnosili złe warunki w celi nr (iii) w szczególności odnoszące się do kącika sanitarnego, który nie był do końca zabudowany. Jego ściany były pokryte grzybem i wilgocią. Ponadto w celi nr występowały problemy z oświetleniem, gdyż jedna z lamp nie działała i była wyrwana z sufitu. Jedno z gniazdek było zepsute, a kable wystawały ze ściany. Ponadto w celi nie działał: dzwonek przywołujący pracownika LI | oraz radiowęzeł. Okoliczności te świadczą o złych warunkach panujących w celi nr UI Wbrew twierdzeniom pozwanego wspomniane niedogodności i usterki nie zostały usunięte niezwłocznie, gdyż jak wynika z zeznań świadków taki stan rzecz trwał przez dłuższy czas. Świadek MEI GINIE wskazywał, iż „przewody przepalały się, były w złym stanie, przez 2 miesiące były widoczne na wierzchu”. (k. 171 verte). Świadek SĘ CI zwracał uwagę, iż w przedmiotowej celi przebywał przez 1,5 miesiąca i dopiero po jej opuszczeniu cela została wyremontowana. (k. 232 verte). Ponadto wbrew twierdzeniom pozwanego przedmiotowa cela nie. spełniała szczegółowych norm i wytycznych. Zgodnie z art. 110 $ 2 Kodeksu karnego wykonawczego Powierzchnia w celi mieszkalnej, przypadająca na skazanego, wynosi nie mniej niż 3 m?. Biegły sądowy w opinii wskazał, że powierzchnia celi mieszkalnej nr Bill wynosiła 17,93 m. Tym samym powierzchnia celi mieszkalnej przypadająca na jednego skazanego wynosiła 2,98 m” nie spełniając nawet ustawowo nisko określonego minimum. W konsekwencji cela mieszkalna nr III) nie spełniała wymogów ustawowych. Ponadto wszyscy świadkowie zgodnie wskazywali, iż w celi było ciasno. Świadkowie skarżyli się na brak wystarczającego miejsca np. niemożliwym było zjedzenie wspólnego posiłku. Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 18 października 2011 r. (III CZP 25/11, OSNC 2012, Nr 2, poz. 15) wskazał, iż: „umieszczenie osóby pozbawionej wolności w celi o powierzchni przypadającej na osadzonego +nniejszej niż 3 m! może. stanowić wystarczającą przesłankę stwierdzenia naruszenia jej dóbr osobistych. Odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 448 KC za krzywdę wyrządzoną tym naruszeniem nie zależy od winy". --- STRONA 11 --- ” + ” Podobne stanowisko zajął także Sąd Apelacyjny w Łodzi, który w wyroku z dnia 19 marca 2015 (I ACa 1351/14r.) podniósł, iż, „izolacja penitencjarna z natury rzeczy niesie dla osoby pozbawionej wolności szereg ograniczeń i niedogodności, a wręcz powoduje u niej cierpienie. -„ Me może to jednak uzasadniać niehumanitarnego traktowania osadzonych i naruszania ich dóbr osobistych w postaci godności i prawa do intymności. Tego rodzaju postępowanie niewątpliwie wyklucza jakiekolwiek oddziaływanie resocjalizacyjne na osoby pozbawione wolności i narusza.ich dobra osobiste” 'W ocenie sądu wykazano, że na skutek działań powoda doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda w postaci godności i prawa do intymności. Właściwym jest, by pozwany poniósł finansowe konsekwencje swojego naruszenia. Co prawda świadkowie zeznawali o złych warunkach panujących w celach i usterkach technicznych, w których przebywał powód jednakże nie były to warunki tak uciążliwe i rażące, by uzasadniać przyznanie powodowi zadośćuczynienia w pełnej wysokości. Sąd dostrzegł konieczność. miarkowania wysokości żądanej kwoty. W ocenie sądu kwota dochodzona pozwem w wysokości 35 000,00 zł jest zdecydowania zawyżona., zwłaszcza że pozwany przebywał w niej około miesiąca. Wszak należy pamiętać, że powód przebywał 2 1 7 gdzie oczywiście należy człowieka szanować, ale jednocześnie należy zauważyć, że z natury rzeczy warunki bytowe są tu gorsze niż w warunkach wolnościowych i niedogodności, utrudnienia i dyskomfort są normalną, konsekwencją osadzenia. Nie ulega. wątpliwości, iż mają. także miejsce pewne usterki techniczne, awarie i inne niedogodności, jednak są one usuwane w miarę możliwości na bieżąco. ocenie sądu stan cel jest też w duży sposób: zależny od osadzonych, którzy często bez powodu dewastują wyposażenie znajdujące się w celach lub wykorzystują ją niezgodnie z przeznaczeniem. Ponadto pozwany podejmuje działania w celu poprawy warunków bytowych, gdyż dokonuje przeglądów cel, przeprowadza przeglądy przewodów wentylacyjnych, a także remontuje cele w zakresie swoich możliwości finansowych. Jak wskazał sam powód „Ja zgłaszałem. swoje uwagi do pracowników zakładu. Jedynym skutkiem było to, że zdemontowano jedną lampę, naprawiono gniazdko z wystającymi kablami ze ściany i zostało naprawione radio” (k. 72) Tym samym z powyższego wynika, iż administracja (IG GSM podcjmuje w miarę możliwości działania w celu poprawy warunków bytowych osadzonych. ' --- STRONA 12 --- ” * : Ponadto nie wszystkie okoliczności podnoszone w uzasadnieniu pozwu zostały wykazane przez stronę powodową w toku procesu. Ponadto należy wziąć pod uwagę także, iż powód. przebywał w przedmiotowej celi mieszkalnej około jednego miesiąca. Mając na . uwadze wszelkie powyższe okoliczności sąd doszedł do przekonania, że kwota 1 000,00zł | Jest adekwatna. O kosztach sądowych oraz o kosztach należnych stronie powodowej orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c, Zgodnie z treścią tego art. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami: Artykuł 102 k.p.c. jest przejawem tzw. prawa sędziowskiego i może być stosowany wówczas, kiedy okoliczności konkretnej. sprawy dają ku temu podstawy. Jego celem jest zapobieżenie wydaniu orzeczenia o kosztach procesu, które byłóby niesprawiedliwe Z uwagi na fakt, iż pozwany przegrał niniejszy proces zaledwie w 2,86 % Sąd doszedł do przekonania, iż obciążanie pozwanego obowiązkiem zwrotu kosztów sądowych oraz zwrotu kosztów na rzecz powoda byłoby niesłuszne. Z tego też powodu Sąd odstąpił od obciążania pozwanego kosztami sądowymi w sprawie (pkt. 3 wyroku) oraz obowiązkiem zwrotu kosztów procesu na rzecz powoda (pkt. 4 wyroku), . Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2017 r. ustanowiono dla powoda pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata. Kline Ś INNY Stąd też stosownie do unormowania zawartego w $ 14 pkt. 26 w zw. z $ 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata. z urzędu (Dz. U. 2015, poz. 1801) Sąd przyznał ze Skarbu Państwa — Sądu Rejonowego w Płocku na rzecz adw. KG śUKiililIp: kwotę 240,00 zł powiększoną od należny podatek od towarów i usług w wysokości 23% tytułem wynagrodzenia za udzielenie powodowi pomocy prawnej świadczonej z urzędu. (pkt. 5 wyroku) Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak na wstępie. Sędzia Anna Szczepaniak

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Apelacyjny w Łodzi#I C 343/16 GDA WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 września 2020 r. Sąd Rejonowy w Płoc#art. 448 k.c.#art. 77 ust. 1 Konstytucji#art. 417 k.c.#Art. 448 k.c.#art. 445 k.c.#art. 232 k.p.c.#art. 6 k.c.#art. 448 KC#art. 102 k.p.c