Wyrok I C 337/12

--- STRONA 1 --- 1 I C 337/12 Uzasadnienie Powód Ł. P. wniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa – Areszt Śledczy w Z., w którym domagał się zapłaty na rzecz powoda zadośćuczynienia od pozwanego w wysokości 2.000.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wydania wyroku do dnia zapłaty oraz zasądzenia od pozwanego kosztów procesu. W uzasadnieniu powód podniósł, że w trakcie jego pobytu w areszcie śledczym w latach 2009 r., 2010 r., 2011 r. w celi mieszkalnej w której przebywał powód, umieszczane były osoby chore na …………… typu …, o czym wiedziała administracja aresztu. Powód podniósł, że w gabinecie medycznym aresztu, w tym w gabinecie stomatologicznym dochodziło do licznych zaniedbań, kilku pacjentów badanych było tymi samymi przyrządami. Złe warunki sanitarne doprowadziły do zarażenia Ł. P. wirusowym zapaleniem ……….. typu ... W piśmie procesowym z dnia 26 października 2012 r. (k.52) powód działając przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 1.000.000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia złożenia pozwu do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia za zarażenie powoda w placówce aresztu śledczego w Z.. wirusowym zapaleniem …………. typu …, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda renty w kwocie 1.000 zł miesięcznie oraz ustalenie, że pozwany będzie ponosić odpowiedzialność za szkody mogące wystąpić w przyszłości u powoda w związku z zakażeniem go wirusem zapalenia ………….. typu ….. Powód argumentował, że gdy w 2009 r. przybył do aresztu śledczego w Z. przebył wszelkie niezbędne badania do pracy w kuchni które wykazały, że powód jest zdrowy. Badania wykonywane były również pod kątem zarażenia …………. Podczas przebywania w areszcie powód miał usuwany ząb. Przed jego wizytą leczonych było dwóch pacjentów chorych na wirusowe zapalenie ………… typu …. Na narzędziach medycznych widoczne były ślady krwi, sprzęt nie był dezynfekowany. W celi powoda, pomimo wniosku o jego przeniesienie, przebywał P. P. chory na ……………. Po wykryciu u powoda choroby, odsunięto go od pracy w kuchni. Zdaniem Ł. P. , powyższe okoliczności świadczą o tym, że za jego chorobę odpowiedzialność ponosi Areszt Śledczy. Zapalenie wątroby typu … w konsekwencji może doprowadzić do licznych powikłań lub nawet śmierci powoda, leczenie choroby jest bardzo kosztowne, czasochłonne i uciążliwe. W odpowiedzi na pozew (k.63) Skarb Państwa – Areszt Śledczy w Z. reprezentowany przez Prokuratorię Generalną wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Państwa kosztów postępowania wg norm przepisanych, jednakże w zakresie kosztów zastępstwa procesowego – zasądzenie ich wg norm przepisanych na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. --- STRONA 2 --- 2 Strona pozwana w uzasadnieniu podniosła, że powód nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, opisywane zdarzenia umieścił na przestrzeni trzech lat nie wskazując dokładnie chwili zakażenia. Ł. P. oparł się na ogólnych stwierdzeniach. Wysokość roszczenia również nie została udowodniona. Nadto roszczenie uległo co najmniej w części przedawnieniu, tj. w stosunku do roszczeń związanych z wydarzeniami, które miały miejsce ponad trzy lata przed wniesieniem pozwu W piśmie z 04 grudnia 2012 r. (k.78) strona pozwana wskazała, że do aresztu powód trafił z licznymi obrażeniami ciała. W trakcie badania dnia 01 września 2009 r. potwierdził przyjmowanie …………oraz posiadanie …………. Odmówił wykonania proponowanych badań w kierunku wykrycia wirusów ……., ……, ………. Błędne jest twierdzenie, że dopuszczenie powoda do pracy w kuchni wiąże się z wykluczeniem nosicielstwa wirusa zapalenia wątroby typu C…/ … czy wirusa ….. W procesie diagnostycznym przed zatrudnieniem w kuchni nie wykonuje się badań w kierunku wykrycia ww. wirusów. Nie ma więc podstaw do domniemania, że powód nie był wówczas zarażony tym wirusem. Wizyty powoda w gabinecie stomatologicznym odbyły się 11 września 2009 r. oraz 04 lutego 2011 r. Kolejne, liczne wizyty miały miejsce podczas pobytu w innych zakładach karnych. Wszelkie czynności w gabinecie stomatologicznym aresztu odbywają się zgodnie z procedurami, nadzoruje to okresowo SANEPID. Nie jest prawdą, że w dniu 11 września 2009 r. przed wizytą podczas, której usunięto powodowi ząb byli przyjęci do stomatologa osadzeni B. C. oraz P. P.. Przyczyną wycofania powoda z zatrudnienia były rozpowszechniane przez innego osadzonego informacje o rzekomej współpracy powoda z organami ścigania. Dodatni wynik na obecność ……….. został uzyskany osiem miesięcy po opuszczeniu aresztu. Pismem z 10 grudnia 2012 r. (k.113) powód podał, że do czasu przeniesienia do Zakładu Karnego w K. nie został poinformowany o swojej chorobie, nie otrzymywał specjalnej diety „……….”. Podawano mu leki typu K……….. czy R…….., czego nie powinno się czynić przy ……….. bez konsultacji z lekarzem, co nie wpłynęło korzystnie na zdrowie powoda. Chorobę wykryła hepatolog w O., która stwierdziła, że do zakażenia mogło dojść ok. 1,6 – 2 lata temu. W piśmie z 02 stycznia 2013 r. (k.116) powód wskazał, że pierwsza wzmianka o chorobie pojawia się w dokumentacji z dnia 19 stycznia 2012 r., wobec czego roszczenie nie jest przedawnione. Powód nie przyjmował dożylnie żadnych ………….., podniósł również, że przed zatrzymaniem nie miał żadnych ran. Nigdy nie odmawiał zrobienia badań na obecność wirusa ……….., jedynie zaś wirusa ……………. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód Ł. P. przebywał w Areszcie Śledczym w Z. m.in. od dnia 30 sierpnia 2009 r. do dnia 23 lutego 2011 r. W badaniach przed osadzeniem powoda w Areszcie Śledczym w Z. przeprowadzonych w dniu 30 sierpnia 2009 r. stwierdzono otarcie naskórka i zaczerwienienie w okolicy czołowej prawej, zaczerwienienie okolicy ciemieniowo – skroniowej prawej, krwiak okolicy ciemieniowej lewej, niewielki obrzęk warg, otarcie i zaczerwienienie na klatce piersiowej oraz drobną ranę na prawym ramieniu. W badaniu znajduje się informacja, że powód jest ………. od ………… od 12 roku życia, brał narkotyki, ostatni raz w 2003 r. palił --- STRONA 3 --- 3 …………. Powód w czasie przyjmowania do zakładu karnego odmówił wykonania badań na wykrycie wirusa ……….. Zgodnie z procedurą powód został poinformowany przez pielęgniarkę o problematyce zakażeń (również wirusem ………….), w tym o sposobie ich unikania. Dnia 03 września 2009 r. powód został ponownie doprowadzony do ambulatorium celem uzupełnienia książki zdrowia o wywiad i badanie wstępne lekarskie. Powód nie chciał odpowiadać na zadawane przez lekarza pytania. W przeprowadzonym badaniu lekarskim stwierdzono tatuaże prawego ramienia, prawego przedramienia oraz prawego dołu biodrowego, stwierdzono również zadrapania skóry okolicy łokciowej lewej. Powód odmówił poddania się przeglądowemu badaniu stanu uzębienia i jamy ustnej. Wizyty stomatologiczne powoda odbyły się areszcie pozwanego w dniach 11 września 2009 r. oraz 04 lutego 2011 r. Leczenie powoda prowadziła lek. A. O.. P.P. i lecząc się u A. O. informował ją o fakcie bycia zarażonym wirusem ………... Władze Aresztu Śledczego w Z. nie sugerowały mu ukrywania faktu choroby. W gabinecie stomatologicznym aresztu zachowane były wszelkie procedury sanitarne. Lekarz A. O. dokonywała sterylizacji narzędzi, których nie używała przy leczeniu następnego pacjenta. W książce zdrowia powoda widnieje opinia o stanie zdrowia wydana w dniu 07 grudnia 2012 r., zgodnie z którą powód w przeszłości miał uraz głowy z utratą przytomności, dokonywał licznych …………., miał próby ……………... [dowód: - dokumentacja medyczna – k. 84 – 111, k.327 - opinia biegłego z 20 września 2014 r. – k.343 – 347 - zeznania A. O.– k.168 - 169 - częściowo zeznania P. P. – k.139 – 140 - zeznania G. T. – k.276] Wykrycie zakażenia powoda wirusem zapalenia ………. typu … nastąpiło w wyniku badania wykonanego dnia 21 października 2011 r. poprzez stwierdzenie przeciwciał przeciw ww. wirusowi. Pierwszy zapis o zakażeniu wirusem …. w dokumentacji medycznej pochodzi z 19 stycznia 2012 r. Leczenie powoda przebiegało w sposób prawidłowy. Nie został zakwalifikowany do podania …….. z powodu przeciwwskazań psychiatrycznych. W wypadku powoda nie było potrzeby stosować specjalnej diety. Pobyt w zakładzie odosobnienia nie był czynnikiem ryzyka. Przebywanie w celi osób zakażonych wirusem ….. i niezakażonych, przy zachowaniu kardynalnych zasad higieny, nie jest istotne dla zakażenia. Osoby zakażone nie mają obowiązku informowania innych współwięźniów o swoim stanie zdrowia, choroba nie jest u powoda przeciwwskazaniem do pracy w przygotowaniu żywności jak np. praca w kuchni. Z powyższych względów nie wykonywano wobec powoda badań w kierunku obecności wirusa …… dla celów przyjęcia go do pracy w kuchni. Przyczyną wycofania powoda z zatrudnienia w Areszcie Śledczym było rozpowszechnianie przez innego osadzonego informacji o rzekomej współpracy powoda z organami ścigania. Uczyniono powyższe w celu zapewnienia powodowi bezpieczeństwa. Do zakażenia nie doszło u strony pozwanej, lecz w związku ze wcześniejszymi zdarzeniami takimi jak pobicie, ………………………, wykonanie ……………………... [dowód: - dokumentacja medyczna – k.84 – 111, k.327 --- STRONA 4 --- 4 - zeznania P. S. – k.169 - opinia biegłego z 20 września 2014 r. – k.343 – 347 - wniosek – k.82 - raport – k.83 - zeznania G. E. – k.315 - 316] Aktualny stan zdrowia powoda jest dobry, nie obserwuje się aktywnego procesu zapalnego. Przebieg zakażenia i zapalenia wątroby odpowiada typowemu zapaleniu ………….. typu … z małym odczynem zapalnym. Okresowo u powoda nie stwierdza się tego odczynu [dowód: - dokumentacja medyczna – k.84 – 111, k.327 - opinia biegłego z 20 września 2014 r. – k.343 – 347] Sąd zważył, co następuje: Powództwo jako bezzasadne podlegało oddaleniu. W przedmiotowej sprawie powód wystąpił wobec Skarbu Państwa – Aresztu Śledczego w Z. o zasądzenie 100.000.000 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę w związku z zarażeniem powoda w placówce Aresztu Śledczego w Z. wirusowym zapaleniem ….. typu …., zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda renty w wysokości po 1.000 zł miesięcznie oraz ustalenie, iż strona pozwana będzie ponosić odpowiedzialność za szkody mogące wystąpić w związku z zakażeniem go wirusem zapalenia ……. typu …... Wniosek o zadośćuczynienie w kwocie 100.000 zł ma swoją podstawę prawną w art. 445 § 1 k.c. w związku z art. 444 § 1 k.c. Roszczenie o przyznanie renty oparte jest na art. 444 § 2 k.c. Zgodnie z Art. 444. § 1 k.c. w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. W świetle § 2 tego artykułu, jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty. Zgodnie z dyspozycją art. 445. § 1 k.c. w wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym Sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Odpowiedzialność Skarbu Państwa wynika z treści art. 417 k.c. W obu przypadkach okolicznością niezbędną do zasądzenia zarówno zadośćuczynienia jak i renty jest wina. Wynika to z faktu, iż ewentualna odpowiedzialność pozwanego miałaby postać czynu niedozwolonego. W przedmiotowej sprawie jako osobę winną powód podał Areszt Śledczy w Z. . Do zakażenia zdaniem powoda miało dojść albo w konsekwencji umieszczenia powoda z osobami chorymi w jednej celi, bądź też w wyniku niewłaściwego leczenia stomatologicznego oraz dopuszczenia się zaniedbań sanitarnych --- STRONA 5 --- 5 przez pracownika aresztu lek. stomatologa A. O . Wina w drugiej sytuacji miałaby mieć zatem postać błędu w sztuce lekarskiej. Brak jest legalnej definicji takiego błędu. Do jego określenia pomocna jest ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Zgodnie z art. 4. tej ustawy lekarz ma obowiązek wykonywać zawód, zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz z należytą starannością. W celu ustalenia odpowiedzialności pozwanego, należałoby zatem udowodnić, że działanie zatrudnionego przez niego lekarza dokonującego zabiegu na powodzie nie miało cech wskazanych w przytoczonym artykule. W pierwszej należy wskazać, iż zarzut przedawnienia roszczeń powoda, podniesiony przez pozwanego, jest niezasadny. Wykrycie zakażenia powoda wirusem zapalenia ……….. typu ….. nastąpiło w wyniku badania wykonanego dnia 21 października 2011 r. poprzez stwierdzenie przeciwciał przeciw ww. wirusowi. Pierwszy zapis o zakażeniu wirusem ……….w dokumentacji medycznej pochodzi z 19 stycznia 2012 r. W ocenie Sądu tego dnia powód dowiedział się o ewentualnej szkodzie i od ww. daty należy liczyć początek upływu terminu przewidzianego w art. 442 1 § 3 kc, zgodnie z którym w razie wyrządzenia szkody na osobie, przedawnienie nie może skończyć się wcześniej niż z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Pozew został wniesiony 18 czerwca 2012 r. Roszczenie powoda nie jest zatem przedawnione. W ocenie Sądu powód nie przedstawił jednak żadnego dowodu choćby uprawdopodobniającego odpowiedzialność pozwanego. Argumentacja powoda opierała się wyłącznie na twierdzeniach nie znajdujących pokrycia w ustaleniach faktycznych. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 6 k.c. to po stronie powodowej istniał ciężar udowodnienia winy pozwanego. Odnośnie pierwszej, potencjalnej przyczyny zarażenia powoda wirusowym zapaleniem ……… typu ….., Sąd podziela wnioski biegłego J.F., iż przebywanie w jednej celi osób zakażonych wirusem ……. i niezakażonych jest nieistotne z punktu widzenia medycznego dla zakażenia. Sytuacja taka może być potencjalnie niebezpieczna w wypadku niestosowania się osadzonych do podstawowych zasad higieny, za co pozwany nie ponosi odpowiedzialności. Nadto powód zgodnie z procedurą obowiązującą w areszcie został poinformowany przez pielęgniarkę o problematyce zakażeń i o sposobie ich unikania w warunkach przymusowej izolacji. Nieprawdziwe są również twierdzenia, jakoby administracja Aresztu Śledczego w Z. miała nakazywać osadzonym zatajanie informacji o chorobie. Osoby zakażone nie mają jednak obowiązku informowania innych współwięźniów o swoim stanie zdrowia. Pozostaje zatem do rozważenia ewentualna druga przyczyna zarażenia wskazywana przez powoda. Zdaniem Sądu, również argument powoda, iż do zarażenia doszło w trakcie zabiegu stomatologicznego jest nieuzasadniony. Zgodnie z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, powód w trakcie pobytu u pozwanego podjął leczenie stomatologiczne dwukrotnie: w dniach 11 września 2009 r. oraz 04 lutego 2011 r. Lekarz przestrzegała wszelkich procedur sanitarnych oraz medycznych, do udzielanych świadczeń dokładała należytej staranności. Lekarz A. O. zeznała: „w moim gabinecie są kontrole stanu sanitarnego. Narzędzia są sterylizowane, pakowane w pakiety i za każdym razem pakiet jest otwierany w obecności pacjenta (…). Każda sterylizacja jest udokumentowana. Co miesiąc jest sprawdzana jakość sterylizacji i wysyłana do sanepidu Tak dzieje się zgodnie --- STRONA 6 --- 6 z przepisami”. Zeznania lekarz stomatolog potwierdził świadek G. T. który również był osadzony w areszcie pozwanego. Zeznał, że nie ma żadnych zastrzeżeń do warunków higienicznych panujących w gabinecie stomatologicznym zarówno w odniesieniu do stanu obecnego jak i w przeszłości. Wśród osadzonych nie było skarg na warunki sanitarne w gabinecie, ewentualnie wyłącznie co do jakości usług. Świadek zeznał, że powód nigdy nie kwestionował stanu higieny w gabinecie dentystycznym. Nie uszło uwadze Sądu, że powód jeszcze w 2013 r. kolejny raz podjął się leczenia w areszcie. Gdyby stan higieny był tak zły jak podnosił to powód, oraz gdyby rzeczywiście z tego względu mogło dojść do zakażenia wirusami, w ocenie Sądu nieprawdopodobnym jest, by powód ponownie zdecydował się na podjęcie tam leczenia. Nie ryzykowałby bowiem kolejnych chorób np. związanych z zarażeniem wirusem ……….. Nadto P. P. zeznał, że przed leczeniem informował lekarza o fakcie bycia nosicielem wirusa ………. Brak okoliczności uzasadniających przypuszczenie, że A. O. dopuściła się uchybień w procedurach leczenia, przy zachowaniu których nie ma znaczenia kolejność przyjmowanych pacjentów i ich choroby. Stomatolog A. O. nie popełniła błędu w sztuce lekarskiej W świetle ustaleń faktycznych, co potwierdziła opinia biegłego, to bardzo niezdrowy i niehigieniczny tryb życia powoda sprzed osadzenia był powodem zachorowania. Ł. P. zażywał ………….., posiada również tatuaże, dokonywał częstych …………, miał próby ………….. W chwili przyjmowania do zakładu karnego nosił ślady licznych obrażeń, w tym związanych z uszkodzeniami skóry. Fakt zwiększonego występowania tego wirusa u osób uzależnionych od …………….., stosujących …………, poddających się tatuowaniu, uczestniczącym w bójkach, znacznie zwiększa ryzyko zakażenia wirusem ……. To właśnie osadzenie w zakładzie zamkniętym przerywa często zachowania mogące doprowadzić do zarażenia. Sąd podziela twierdzenia biegłego, że przedmiotowa choroba przebiega bezobjawowo. Nawet pomimo szkodliwego działania ……… jak np. ……….. nie powoduje szybkiej, widocznej utraty zdrowia. Osoby chore często czują się dobrze, zgłaszają się nawet jako krwiodawcy. …… – 75 % pacjentów zakażonych wirusem zapalenia ……… typu … zakażenie i zachorowanie jest bezobjawowe. Powód mógł być przez wiele lat przed osadzeniem u pozwanego chory na ww. chorobę nie zdając sobie nawet z tego sprawy. Wszystkie wskazane wyżej okoliczności świadczą o tym, że do zakażenia nie doszło w Areszcie Śledczym w Z. lecz wcześniej, w wyniku ………., ……………. bądź tatuażu. W związku z powyższym, wniosek powoda o przyznanie zadośćuczynienia, renty oraz wniosek o ustalenie odpowiedzialności pozwanego na przyszłość należało oddalić. Sąd swoje zważania oparł o niekwestionowane dokumenty, zeznania świadków oraz opinię sądowo - lekarską biegłego dr nauk medycznych J. F.. Sąd podzielił wnioski w niej zawarte. W ocenie Sądu opinia ta jest rzetelna, obiektywna oraz została wydana przez osobę posiadające wiedzę specjalistyczną. Sąd nie dał wiary zasłyszanym przez P. P. informacjom na temat zaniedbań w przedmiotowym gabinecie stomatologicznym. Świadek zeznał, że dowiedział się o nich ok. 4 lata temu od współosadzonych, którzy też nie byli bezpośrednimi tego świadkami, iż w gabinecie nie słychać odgłosu otwieranych opakowań z narzędziami, z czego wynika wniosek, że lekarz używa tych samych przyrządów po kilka razy. Przywołane okoliczności nie stanowią bezpośredniego, wiarygodnego dowodu. Sąd nie dał wiary zeznaniom P. C. odnośnie tych samych okoliczności. Również ten świadek negatywne twierdzenie o poziomie higieny w gabinecie stomatologicznym opierał w części na informacjach zasłyszanych. Świadek zeznał, że nigdy nie leczył zębów, był tylko na --- STRONA 7 --- 7 przeglądzie, jednak mimo to twierdził że poziom usług jest niski oraz że panuje tam bród. Zeznania te stoją w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Sąd postanowił pominąć dowód z przesłuchania stron, gdyż dotychczas zgromadzony materiał dowodowy daje jasny pogląd na brak odpowiedzialności pozwanego. Nadto w licznych pismach procesowych powód w ocenie Sądu wyczerpująco przedstawił swoje twierdzenia i argumenty. Doprowadzenie powoda na rozprawę pociągałoby za sobą zbędne koszty po Stronie Skarbu Państwa. Sąd pominął dowody w postaci pism powoda do swego pełnomocnika (k.248, k.258 – 261) jako nie wnoszące istotnych treści do przedmiotowej sprawy. Rozstrzygnięcie o kosztach procesu Sąd oparł na treści art. 98 § 1 i 3 k.p.c. Stroną przegrywającą jest powód, który winien zwrócić stronie pozwanej poniesionej przez nią koszty. Wobec tego, iż strona pozwana była reprezentowana przez radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, koszty zastępstwa procesowego zasądzone lub przyznane Skarbowi Państwa w sprawie, w której zastępstwo procesowe Skarbu Państwa wykonuje Prokuratoria Generalna, przysługują Skarbowi Państwa - Prokuratorii Generalnej. Na koszty składa się wynagrodzenie radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, które winno być ustalone według przepisów o wynagrodzeniu adwokata. Stawka minimalna opłaty za czynności adwokata przy wartości przedmiotu sporu wynoszącej 1.012.000 stanowi 7.200 zł (§ 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie…). W związku z powyższym, Sąd w pkt II wyroku zasądził od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 7.200 zł. Zgodnie z § 2 ust. 3 w zw. z § 6 pkt 7 ww. rozporządzenia w pkt III wyroku Sąd przyznał radcy prawnemu T. D. wynagrodzenie za prowadzenie sprawy z urzędu w wys. 7.200 zł plus dodatek VAT płatne od Skarbu Państwa – Sąd Okręgowy w Z.. Z uwagi na powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku.