Orzeczenie I C 334/12 W Y ROK z W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2013 roku Sąd Okręgowy w Elb

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 334/ 12 W Y ROK z W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2013 roku Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Dorota Zientara Protokolantz sekr. sądowy Bogumiła Kanclerz po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013r. w Elblągu na rozprawie 1 sprawy z powództwa E. F. przeciwko J. W. 0 ochronę dóbr osobistych i 0 zapłatę 1 _ oddala powództwo, 2_ zasądza od powoda E. F. na rzecz pozwanej J. W. kwotę 540 zł (pięćset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. UzAsADN1ENrE Í Powód E. F. domagał się nakazania pozwanej J. W., by przeprosiła go przez wywieszenie baneru przed hurtownią p(...) W E. 0 treści: „Przepraszam Pana E. F. 0 bezpodstawne zniesławianie 0 rzekomej kradzieży i nagadywanie do klientów nieprawdy” . Ponadto powód żądał zasądzenia od pozwanej kwoty 1.500 zł na rzecz Domu Dziecka w E. i zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 334/ 12 W uzasadnieniu pozwu podał, że w dniu 11 października 2012 r. w hurtowni pozwana, w rozmowie z M. R. znieważyła go w obecności innych osób, zarzucając jemu, że w dniu 10 pażdziernika 2012 r. podczas robienia zakupów schował do kieszeni kabanosyi nie zapłacił za nie. Powód twierdził, że w dniu 10 października 2012 r. po zapłaceniu po zakupy jak zawsze został skontrolowany przez pracownika hurtowni. Nikt nie zarzucił jemu wówczas, ani też wcześniej tego dnia, by cokolwiek wyniósł z hurtowni nie płacąc za to. Powód wskazał ponadto, że interweniował u kierownika hurtowni, prosząc 0 zweryfikowanie stanu magazynowego kabanosów oraz sprawdzenie zapisów. z monitoringu. Kierownik oświadczył, że nie potrzeby, by podejmować czynności sprawdzające, że ma zaufanieido powoda, a z pracownicą, która dopuściła się zniewagi, --- STRONA 2 --- porozmawia. Mimo interwencji pozwaną nie przeprosiła powoda, co więcej nadal rozgłasza nieprawdziwe informacje, jakoby miał się on dopuścić się kradzieży kabanosów. Pozwana J. W. żądała oddalenia powództwa i zasądzenia na jej rzecz zwrotu kosztów procesu. Motywując swe stanowisko przyznała, że w dniu 10 października 2012 r. powód robił zakupy w hurtowni (...). Po obsłużeniu powoda przez fakturzystkę M. S. (1) zauważyła, że inna fakturzystka .K-81K. M. zdenerwowana udaje się do pomieszczenia socjalnego. Powód opuścił hurtownię. Chwilę później SK. M. poinformowała pozwaną, że widziała, iż powód w tylnej kieszeni spodni miał włożone kabanosy. Na pytanie, co ma w kieszeni, nie udzielił odpowiedzi, ale wrócił na halę pod pretekstem szukania soków. Pozwana wskazała, że wraz z innymi pracownikami ponosi odpowiedzialność materialną za towar znajdujący się w hurtowni stąd uznała, że sprawę należy wyjaśnić. Kiedy tego samego dnia powód ponownie pojawił się w hurtowni, wystawiając jemu fakturę zapytała go, czy wypisać kabanosy. Powód negował, by rozmawiał z K. M. na temat kabanosów, nie zgodził się jednak na konfrontację. Pozwana twierdziła, że nie użyła żadnych słów znieważających powoda, a rozmowę podjęła jedynie w celu wyjaśnienia sytuacji. Przyznała, że na temat zdarzenia rozmawiała z kierownikiem hurtowni oraz zięciem powoda M. R., licząc że ten ostatni porozmawia z teściem, co sprowokuje powoda do wyjaśnienia całej sytuacji. Podkreśliła, że nie przekazywała nikomu innemu informacji 0 zdarzeniu. K 1' ‹ Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód od wielu lat jest klientem (...) hurtowni (...). W dniu 10 października 2012 r. robił zakupy. Tego dnia przy kasach faktury wystawiały J. W. i M. S. (1). K. M. podchodząc do stanowiska fakturzystek zauważyła powoda oczekującego na obsługę do stanowiska, przy którym pracowała M. S. (1). Zauważyła, że powód ma podniesioną z tytułu marynarkę a z tylnej kieszeni jego spodni wystaje paczka kabanosów firmy (...). Zaskoczona tym zapytała, czy wynosi kabanosy. Powód mówiąc, że idzie po sok, odwrócił się i ponownie udał się na teren hali, gdzie były wyłożone towary. Świadkiem tej sytuacji była M. S. (1), która również zauważyła kabanosy w kieszeni powoda. Po chwili powód ponownie podszedł do stanowiska M. S. (1). Marynarkę miał już opuszczoną. M. S. (1) stwierdziła, że W tej sytuacji nie już sensu pytać powoda 0 kabanosy, bo najprawdopodobniej zostały one odłożone na półkę. Rutynowo sprawdzono zgodność towarów zakupionych przez powoda) iz fakturą,po czym E. F. opuścił hurtownię. ` K. M. i M. S. (2) zrelacjonowały pozwanej przebieg zdarzenia. _ Wkrótceipotem powód wrócił do hurtowni po alkohol, 0 którym zapomnial przy okazji poprzednich zakupów. Tym frazeirnisiobsługiwany był przez pozwaną,która zapytała go wystawiając fakturę, czy wypisać kabanosy. Powód wypierał fsięiiiizdarzenia, negował, by rozmawiał z K. M. na temat kabanosów, nie zgodził się jednak na konfrontację. Pozwana poinformowała 0 zdarzeniu kierownika hurtowni (...). 0 W dniu 11 pażdziernika 2012 r. rozmawiała 0 tym zdarzeniu także z zięciem powoda, M. R., licząc na to, że porozmawia on z teściem. Tego samego dnia powód zadzwonił do kierownika hurtowni (...) z interwencją w sprawie stawianych jemu przez pozwaną zarzutów. Następnego dnia spotkał się z kierownikiem, oświadczył wówczas, że z pozwaną rozmawiać nie będzie, złoży natomiast pozew dosądu. Domagał się przejrzenia monitoringu celem zweryfikowania przebiegu zdarzenia. M. N. stwierdził, że nie ma takiej potrzeby i że wierzy powodowi, że kabanosów nie ukradł. Oświadczenie tej treści motywował tym,że z informacji uzyskanych od K. M. iM. S. (1) wynikało, iż powód powtórnie podchodząc do stanowiska fakturzystek, najprawdopodobniej kabanosów już nie miał. . 4- I --- STRONA 3 --- J. W. przyznała, że na temat zdarzenia rozmawiała z kierownikiem hurtowni oraz zięciem powoda M. R., licząc że ten ostatni porozmawia z teściem, co sprowokuje powoda do wyjaśnienia całej sytuacji. Podkreśliła, że nie przekazywała nikomu innemu informacji o zdarzeniu. Pozwana wraz z innymi pracownikami ponosi odpowiedzialność materialną za towar znajdujący się w hurtowni. /dowód: zeznania świadków K. M. k . 40 - 41, M. S. (1) k. 41 -- 42, D. K. k. 42 - 42v, M. nogi k _ 42v - 43v, zeznania Pßzwanej k - 44v, 45/ Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. j W myśl art. 24 i§ 1 kc ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści iw odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na .wskazany cel społeczny. Katalog dóbrosobistych jest otwarty, należy do nich zaliczyć przede wszystkim życie, zdrowie, nietykalność cielesną, wolność, cześć, swobodę sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnicę korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukową i artystyczną, sferę prywatności itd. (art. 23 k.c.). Wiitoku procesu 0 ochronę dóbr osobistych obowiązkiem powoda (art. 6 kc) jest wykazanie, że faktycznie doszło do naruszenia takich dóbr. [nx O\ Podstawowymi przesłankami ochrony dóbr osobistych są naruszenielub zagrożenie dobra osobistego i bezprawno tego naruszenia lub zagrożenia. Domniemywasię, 'że naruszeniedobra osobistego nastąpiło bezprawnie. Oznacza to, że na sprawcy dążącym do uwolnienia się od odpowiedzialności ciąży obowiązek wykazania, że jego zachowanie nie było bezprawne. Przy ocenie, czy doszło do naruszenia dobra osobistego, decydujące znaczenie ma nie tyle subiektywne odczucie osoby żądającej ochrony prawnej, ile to, jakąreakcję wywołuje w społeczeństwie to naruszenie. Tym samym do przyjęcia odpowiedzialności cywilnej za naruszenie dóbr osobistych nie wystarcza subiektywne odczucie strony co do naruszenia jej dobra osobistego, a skonieczneijest zbadaniezamiaru pozwanego i całokształtu okoliczności, jak mogło być rozumiane dane działanie, które miałoby naruszać te dobra. r Błaidaniaiitych wszystkich okoliczności dokonuje Sąd w oparciu 0 materiał dowodowy zebrany W toku postępowania z inicj atywy stron. K Uwzględniając przywołane wyżej zasady orzekania W sprawach 0 ochronę dóbr osobistych w pierwszej kolejności należało ustalić, czy w przedmiotowej sprawie w ogóle doszło do naruszenia dobra osobistego, a jeżeli tak, to jakiego, a dopiero w przypadku pozytywnej odpowiedzi ustalić, czy działanie pozwanych było bezprawne i jakie formy ochrony praw powoda są adekwatne w przyjętym stanie faktycznym. W ocenie Sądu, powód nie wykazał, by doszło do naruszenia jego dobra osobistego w postaci godności, dobrego imienia w sposób wymagający udzielenia jemu żądanej w pozwie ochrony. jj j W świetle zebranego W sprawie .materiału dowodowego za udowodnione uznać należy, że w dniu io października 2012 r. w trakcie zakupów dokonywanych przez powoda w hurtowni (...), pracownice tej hurtowni zauważyły u niego w tylnej kieszeni spodni kabanosy firmy (...). Na pytanie, czy kabanosy te wynosi, powód nie odpowiedział, wrócił --- STRONA 4 --- na halę, deklarując że szuka soków. P0 ponownym podejściu do linii kas, pracownice nie widziały u powoda już kabanosów. P Powód nie przedstawił żadnych kontrdowodów, które mogłyby przekonać, iż zdarzenie takie nie miało miejsca. Zeznania świadków i pozwanej były spójne i konsekwentne, a przez to wiarygodne. Opisane przez te osoby reakcje powoda, w świetle doświadczenia życiowego uprawdopodobniają, że mógł podjąć próbę wyniesienia kabanosów, nie uiszczając za nie zapłaty. Sam fakt, że nie zareagował na pytanie K. M., a jedynie udał się z powrotem w kierunku półek z towarem wskazywał, że obawiał się kontroli i wyjaśnienia sytuacji. Podkreślić należy, że byłto jedyny moment, W którym możliwe było jednoznaczne wyjaśnienie, czy powód faktycznie w kieszeni ma kabanosy i czy są to kabanosy pochodzące z :hurtowni (...). Gdyby powód uznał zarzut za nieuzasadniony, niewątpliwie zareagowałby na pytanie i sprawę niezwłocznie wyjaśnił. Powrót do tej części hurtowni, gdzie wyłożone są towary, dawał jemu szansę na pozbycie się kabanosów i bezpieczne podejście do kas. p 0 Również odmowa konfrontacji z K. M. wskazywała na obawę przed koniecznością tłumaczenia się. Powód czuł się pewnie jedynie w sytuacji, gdy mógł negować przebieg zdarzenia wobec osób, które nie były jego bezpośrednimi uczestnikami. 0 Wftiejissytuacji pomimo, że najprawdopodobniej do wyniesienia bez zapłaty jakiegokolwiek towaru nie doszło, zaichiowainie powoda ocenić należy jako nieprawidłowe. “ jest, że powodowi formalnie nie postawiono żadnego zarzutu natury karnej, tym bardziej nie ma mowy 0 jakimkolwiek skazaniu. Wdrożenie stosownej R procedury wymagałoby wezwania policji, czego nie zrobiły pracownice hiirtowi, po pierwsze - jak zeznały - z uwagi na :zaskoczenie sytuacjąwywołaną przez wieloletniego, sympatycznego kliienta, ipodrugie z uwagi na fakt, że w momencie *opuszczania hali, w ich przekonaniu, powód kabanosówjuż je miał. Przypisywane pozwanej przez powoda zachowanie,ímające doprowadzić do naruszenia jego dóbr osobistych, należy zatemrozpat1'ywać w kontekście wszystkich opisanych wyżej zdarzeń. R Nie ulega wątpliwości, że do momentu prawomocnego skazania każdej osobie podejrzanej 0 popełnienie czynu karalnego splrzysługuje prawo powołania się na domniemanie niewinności. Powód nie wykazał jednak, wjaki sposób pozwanasiiniałaby *go oczernić w oczach innych osób w tym w szczególności przed jego zięciem. , 1 :Pozwana przyznała jedynie, że przedstawiała.M. R. przebieg zdarzenia, .prosząc o pomoc w wyjaśnieniu sprawy. Nie używała pod adresem powoda żadnychiorbrażliwychr słów, zrobiła to dyskretnie, a nie jak twierdzi powód w obecności innych klientów. P0wód`, pouczony o treści art. 6 kc nie zaoferował żadnych dowodów, w tym w szczególności zeznań R., W celu wykazania, iż ta relacja powódki :doprowadziła do naruszenia jego dóbr osobistych. E. F. nie wykazał ponadto, by pozwaną komukolwiek innemu,=pozajego zięciem, opisała zdarzenie z dnia 10 pażdziernika 2012 r.'W tych warunkach, okoliczności mające uzasadniać żądanie powoda, należało uznać za nieudowodnione. Przedstawione wyżej stanowisko nie oznacza aprobaty dla działania J. W.. Rozmowę mającą na celu wyjaśnienie sprawy, powinna przeprowadzić jedynie z E. F.. Nie było żadnych racjonalnych powodów, by oczekiwać, że mediacja podjęta przez M. R. przyniesienie oczekiwane rezultaty. Pozwana zresztą precyzyjnie nie wskazuje, jakich to rezultatów oczekiwała po tej rozmowie, twierdząc jedynie, że liczyła na wyjaśnienie sprawy. Jak się wydaje, zdaniem powoda sprawa została wyjaśniona przez zaprzeczenie, by dopuscil się popełnienia zarzucanego jemu przezpracownice hurtowni czynu..,Jedynym sposobem definitywnego rozwiązania sporu co do przebiegu zdarzenia było zatem (i nadal jest) złożenie stosownego zawiadomienia do organów ścigania w przedmiocie usiłowania popełnienia przez powoda wykroczenia kwalifikowanego z art. 119„§ ikw. --- STRONA 5 --- Oceniając działanie pozwanej, podkreślić należy, że -- jak wynika z jej zeznań - nie miała ona na celu naruszenia jakiegokolwiek dobra osobistego powoda. Działała W interesie wspólnym wszystkich pracowników hurtowni, skoro ponoszą oni odpowiedzialność materialną za towar znajdujący się w hurtowni. Niewątpliwie pozwana działała pod wpływem emocji wywołanych zdarzeniem sprowokowanym przez wieloletniego, lubianego klienta hurtowni. Informację 0 zdarzeniu - które jak wynika z przeprowadzonego postępowania dowodowego rzeczywiście miało miejsce - przekazała tylko jednej osobie, z kręgu iosóbnajbliższych powodowi. Na marginesie zauważyć należy, że przynajmniej w części forma naprawienia krzywdy niemaj ątkowej, wskazana przez powoda, jest nieadekwatna do rodzaju zarzutów stawianych pozwanej. Przede wszystkim pozwana jako pracownica nie jest uprawniona do wywieszania jakichkolwiek banerów przed hurtownią. Treść jaka miałaby znaleźć się na tym banerze z oczywistych względów jedynie rozpowszechniłaby informację o zdarzeniu, a tego - jak się wydaje - powód właśnie chciałby uniknąć. 3 O kosztach procesu rozstrzygnięto na podstawie art. 98, 99 kpc W zw. z § 6 pkt 2 i § 10 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349). J' 4