Postanowienie I C 333111 . Na pudslawie ustawy z dnia 6.09.2001 r. 0 dostep

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 333111 . Na pudslawie ustawy z dnia 6.09.2001 r. 0 dostepie dc: ininrmacii publicznej Dz. U. I12 poz. 1'1 5&5 2 paiin. zm przekazano informacie publicznq w iorauia _ dakumenlu Mb w inrmie przetwurzanej W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ ‘‘‘‘‘‘‘‘ ’________H ' ' imte i nazwisku wnioskodawcy Dnia 16 “St°pada 2°11 wk“ V ‘ adres wniuskadawcy Sqd Okrggowy W ‘Warszawie I Wydzial Cywilny W skiadzie nastqpuj qcymt Przewodniczqcy: SSO Paulina Aslanowicz Protokolant: sekretarz sqdowy Monika Kowalczyk p0 rozpoznaniu W dniu 04 listopada 201 1 roku W Warszawie na rozprawie sprawy z powédztwa R. L. vel (...) _ _ przeciwko Skarbowi Paflstwa reprezentowanemu przez Ministra Skarbu Pafistwa zastqpowanemu przez Prokuratoriq G:meralnaé Skarbu Pafistwa _ 0 odszkodowanie I. Odclala powédztwo; II. Zasaglza od powédki R. L. vcl (...)na rzecz pozwanego Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwotq 3 .600 21 /trzy tysiqce szeééset zlotychl tytulem zwrotu kosztéw zastqpstwa procesowego. UZASADNIENIE Pozwem 2': dnia 13 marca 2011 roku powédka R. L vel (...) Wniosia 0 zasqdzenie 0d pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanegq przez Ministra Skarbu Pafistwa kwoty 100 000 ziotych z odsetkami ustawowymi od dorqczenia pozwu do dnia zaplaty oraz 0 zasqdzenie najej rzecz 0d pozwanego kosztéw procesu, w tym kosztéw zastqpstwa procesowego Wediug norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powédka Wskazala, Ze roszczenia dochodzi tytulem rekompensaty za utratg na rzecz Skarbu Pafistwa  na podstawie dekretu Z dnia 06 wrzeénia 1944 roku 0 przeprowadzeniu reformy rolnej  prawa wkasnoéci lasu (...), poloionego W wojewédztwie (...), powiecie (...), ktére stanowily wlasnoéé poprzednika prawnego powédki J. L.. Powédka podala dwie alternatywne podstawy prawne swoj ego Zqdania tj. art. 7 ustawy z dnia 6 lipca 2001 roku 0 zachowaniu narodowego charakteru stratégicznych zasobéw naturalnych kraju (Dz. U. m" 97, poz. 1051 ze zm.) oraz art. 417(1) § 4 k.c. regulujqcy odpowiedzialnoéé Skarbu Pafistwa 2 tytulu zaniechania Iegislacyj nego Qpozew k. 4  17). W odpowiedzi na pozew Z dnia 27 kwietnia 2011 roku pozwany Skarb Palistwa reprezentowany przez Ministra Skarbu Pafistwa wniéslo oddalenie powédztwa W caioéci i Z3SQ,_C1Z6I‘li6 0d powondr.1 na jego rzecz kosztéw procesu, W tym na rzecz Skarbu Palistwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kosztéw zastqpstwa procesowego. A = . W uzasadnieniu swego stanowiska w sprawie pozwany w pierwszej kolejnoéci zakwestionowai legitymacjq czynnq powédki, a ponaclto wskazai, Ze z przcpisu art. 7 ustawy 0 zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobéw naturalnych kraju niewynika, aby odnosil siq on do oséb pozbawionych prawa wlasnosici nieruchomoéci na podstawie dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 06 --- STRONA 2 --- wrzeénia I944 roku o przeprowadzeniu reformy rolnej. Polcreélil, Ze wskazany przepis nie kreuje nowych uprawniefi z tytulu utraty zasobow, 0 ktorych mowa W art. I ustawy 0 zachowaniu narodowego charaktenl strategicznyoh _zasobow'na.turé1111'ych kraju ani w stosunku do byiych wlaécicieli, ani ioh spadkobiercow. Pozwany odniosi sie takze do roszczenia powodki opartego na odpowiedzialnoéci odszkodowawczej Skarbu Pafistwa z tytuhl zaniechania legislacyjnego, wskazujqc, Ze art. 7 ustawy o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobow naturalnych kraju nie zawiera zobowiqzania do wydania odrebnego aktu normatyw11ego,'Iecz co najwyzej przewiduje mozliwoéé uregulowania pewnej kwestii Wi1'l1’l6j ustawie. Zaznaczyl, Ze mozna mowié o zaniechaniu legislacyjnym jedynie w przypadku istnienia wyrarénego obowiqzku dziatania Wynikaj apego z wystarczajapo skonkretyzowanej normy prawnej, zaé przepis, na ktfny powoluje sie powod jest rodzaj em przepisu blankietowego, ktory nie wyraza uprawniefl bqdi obowiqzkow, lecz jedynie wskazuj e, w jaki sposob maja, byé okreélone czyjeé prawa lub obowiqzki (odpowiedi na pozew k. 211  221). . W dalszym toku postepowania strony podtrzymaly swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie (pisma procesowe k. 227 — 245, 293 — 301, 303  309 i protokol rozprawy k. 317). Sqcl Okregowy ustalil, co nastepuje: Powodka jest nastepczyniq prawnq J. L. (dowodyz postanowienia spadkowe k. 22 i 23). Las (...)o1qcznej powierzchni 1.194, 89 ha, polozony w gminie (...j, powiecie (...), wojewodztwie (...) przeszedi na wlasnoéé Skarbu Pafistwa na podstawie art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN 2 dnia 06 wrzeénia 1944 1oku 0 przeprowadzeniu reformy rolnej. W protokole przej ecia tej nieruchomoéci z clnia 12 kwietnia 1945 roku wskazano J. L.ja1<o wiaéciciela tego Iasu ( dowédz protokoi k. 24  26). Na wniosek z dnia 13 maja 1996 roku, powolujqcy sie na protokoiprzejc;cia.lasu z dnia 12 kwietnia 1945 roku, dokonano W ksiedze wieczystej KW (...) wpisu prawa wlasnoéoi na rzecz Skarbu Pafistwa (dowody: wniosek z zalqcznikalni k. 27 — 60 oraz odpis z ksiegi wieczystej k. 61 — 207). _ _ Powyzszy stan faktyczny, ktory we wskazanym zalcresie nie by} sporny niiedzy stronami, Sqd ustalil na ' podstawie dokumentow zawartych w aktach sprawy oraz okolicznoéci przyznanych i niezaprzeczonych przez strony. . _ Postanowieniem z dnia 04 listopada 2011 roku Sqd oddalil wnioski powoda 0 przeprowadzenie dowodow z opinii bieglyoh zakresu leénictwa, geodezji irzeczoznawstwa maj aglcowego oraz dokumentow w postaci ' planow urzqdzenia lasow, poniewaz uzna1, Ze okolicznoéci, ktore mialyby zostaé dowiedzione tymi dowodami sq nieistotne dla rozstrzygniecia sprawy (art. 227 k.p.c.). Majqc bowiem na uwadze, przyjety ' przez Sad poglqd prawny  przedstawiony w dalszej czeéci rozwazafi  w éwietle ktorego roszczenia powodki nie jest usprawiedliwione co do samej zasady zbednym dla rozstrzygniecia sprawy byio dokonywanie ustalefi i prowadzenie postepowania dowodowego co do przyshlgiwania poprzednikowi prawnemu powodki prawa wlasnoéci do wskazanych nieruchomoéci i zakresu tego prawa, a tym bardziej co do wartoéci rzeczonego mienia. ' Said Okrggowy zwaiyl, co nastepuje: " Powodztwo jest niezasadne i nie zasluguje na uwzglednienie niezaleznie od tego, na ktorej ze wskazanych przez powodke podstaw prawnych nale2a.1obyje‘ocenié.  _ W pielwszej kolejnoéci Sqd poddal analizie roszczenie powodki przez pryzmat przepisu art. 7 ustawy z dnia 6 iipca 2001 roku o zachowaniu narodowego cherakteru strategicznych zasobow naturalnych kraju (Dz. U. nr 97, poz. 1051 ze zm.). Zgodnie z treéciq art. 1 pkt 3 powo1anej ustawy do strategicznych zasobow naturalnyoh kraju zalicza sie lasy pafistwowe. W myél natomiast jej art. 7 roszczenia osob fizycznych, bylych wlaécicieli lub ich spadkobiercow, z tylu1u utraty wlasnoéci zasobow wymienionych W art. 1, --- STRONA 3 --- zaspokoj one zostana W formie rekompensat Wyplaconyoh ze srodkow budietu pafistwa na podstawie  odrebiiych przepisow. _ _ W ocenie Sadu przytoczone przepisy hie dajapodstaw do tego, by W oparciu o nie mozna bylo skonstruowaé norme prawna, bedaca podstawa prawnq roszczenia 0 wypiate rekompensaty za utrate prawa Wlasnosci nieruchomosci z mocy dekretu 0 przeprowaclzeniu reformy rolnej . Wykladnia powoianego przepisu pozwala W pierwszej kolejnosci na konstatacj e, Ze ustawodawca zadeklarowal W nim, it roszczenia osob z tytuhl utraty Wlasnosci mienia zaliczonego przez niego do strategicznych zasobow naturalnych kraju, a Wiec takie Iasow zostana zaspokoj one W formie rekompensat. Innymi s1oWy przepis ow stanowi gwarancje zaspokojenia W przyszlosci, Wymienionych W nim roszczefi. Roszczenia te zaspokoj one zostana W formie rekompensat wyplacanych z budzetu paflstwa na podstawie odrebnych przepisow, ktorych jednak nie uchwalono do dnia dzisiej szego. Przepis ten nie zawiera natomiast wskazania co do trybu dochodzenia roszczefi W nim przewidzianych, konktetnego organu administracji publicznej badi sadu jako adresatow tych roszczefi, a takze nie okresla spo sobu Wypiaty rekompensaty (tak min. Woj ewodzki Sad Administracyj ny W Warszawie W Wyroku z dnia 22 kwietnia 2009 roku, IV SA/Wa 177;’09, Lex nr 550523). ’ W swietle powyzszego nie moze W ocenie Sadu budzié watpliwosci, Ze powolane uregulowanie nie mote W obecnym ksztalcie stanowié samoistnej podstawy prawnej do skutecznego dochodzenia przewidzianej W nim rekompensaty. W szczegolnoéoi nie sposob W ocenie Sadu podzielié wykiadni powolanego uregulowania prezentowanej W toku postepowania przez strone powodowa, ktorej istota sprowadza sie do konstatacj i, Ze Wzmiankowany przepis przyznaje podmiotom, ktore utracily W1asno.sé zasobow Wymienionych W art. 1 ustawy z dnia 6' lipca 2001 roku prawo do oclszkodowania, ktorego Wysokosé Wyznaczona powimia bye W oparciu o art. 361 k.c. Poglad powyzszy opiera sie na zaiozeniu, Ze odrebne przepisy o jakieh stanowi art. 7 ustawy z dnia 6 lipca 2001 roku istnjejajuz W systemic prawnym i sq to min. postanowienia kodeksu cywilnego dotyczace odpowiedziahioéci odszkodowawczej. W ocenie Sadu tego rodzaju interpretacja ma z11peh1ie dowolny charakter. .Tu2 Wykladnia literalna cytowanego przepisu Wskazuje. Ze ustawodawca przewidzial W nim swoista instytucje rekompensaty ze Wskazaniem irodla finansowania, przewiduj ac uregulowanie W przyszlosci Wskazanyoh powyiej kwestii dotyczacych zasad i trybu jej Wyplaty. . Niedopuszczalnym jest przy tym W przekonaniu Sqdu  jak to czyni stzrona powodowa  utozsamianie poj ecia "rekompensaty" z poj eciem "odszkod0Wania". Sad podziela zapatlywanie, W mysl ktorego nomenklatura omawianej ustawy pos1uguje sie pojeciem rekompensaty, obcym prawu cywilnemu, ktore reguluje instytucje odszkodowania. Trudno zatem przyjqé, aby racj onalny ustawodawca posluzyl sie poj eciem rekompensaty, gdyby W1S10C16 chodzito mu o odszkodowanie (tak Woj ewodzki Sad Administracyjny W Warszawie w wyroku 2 dnia 22 kwietnia 2009 roku, IV SA/Wa 177/09,Lex nr 550523). Od roszczefi 0 charakterze odszkodowawczym odroznié nalezy przy tym te, ktore uprawniaja do okreslonego swiadczenia pienieinego 2 uwagi na sam fakt utraty okreslonego majatkuja.1< przykiadowo przewidziane zostaio to W ustawie z dnia 08 Iipca 2005 roku 0 realizacji prawa do rekompensaty z tytuiu pozostawienia nieruchomosci poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418, ze zm.). Podkreslenia wymaga, Ze rzeczona ustawa posluguje sie w1aénie pojeciem rekompensaty, analogicznym jak W analizowanym art. 7 ustawy z dnia 06 lipca 2001 roku, przy czym jej przyznanie  na okreslonych W tym akcie prawnym warunkach ~ przekazane zostalo na droge postepowanja adniinistracyjnego. Zatem rowniez W)/Tliki Wykiadni systemowej przemawiaja za iliedopuszczalnoscia utozsamiania pojeé rekompensaty i odszkodowania. Z tego reg wzgledunie byloby dopuszczalnym  nawet zatem przy przyjeciu, Ze W analizowanej sytuacji mamy do czynienia z luka W prawie .odWo1anie sie do przepisow kodeksu cywilnego normuj acych rezim odpowiedzialnosci odszkodowawczej. W swietle powyzszego uznaé nalezy, 2e art. 7 ustawy z 2001 roku konstruuje swoiste roszczenie o przyznanie rekompensaty. Z uwagi jednak na swoj ogolnikowy charakter — W szczegélnosci nieokireslenie trybu postepowatlia, Wysokoéoi tego oswiadczenia i jednoznacznego kregu podmiotow do ktérych jest  adresowany — nie stanowi Wystarczaj apej podstawy prawnej do uwzglednienia roszczenia Wywodzonego Z --- STRONA 4 --- utraty Wiasnosci nieruehomosci, ktora to utrata nastapiia na podstawie przepisew dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej. Podzielaj ac zatem co do zasady zapatrywanie strony powodowej, Ze przyznanie stosownej rekompensaty nie zostalo uzaleznione od Wykazania przeslanki W postaci bezprawnosci dzialania pozwanego nie mozna jednoczesnie akceptowae poglqdu, Ze Wskazane uregulowanie odwoluje sie do przepisew kodeksu cywilnego ~ jako przepisew odrebnych  W zakresie okreslenia zasad jego przyznawania ani tez, Ze opisane braki stanoudaluke W prawie podlegajaea uzupelnieniu uregulowaniami zawartymi W kodeksie oywilnym normuj acymi odpowiedzialnose odszkodowawcza. Niezaleznie od powyzszego zauwazye nalezy, Ze gdyby akceptowaepoglad, it do zasad przyznawanie _ rekompensaty na podstawie art. 7 ustawy z dnia 06 lipca 2001 roku znajduja zastosowanie przepisy kodeksu eywilnego brak by1oby W ocenie Sada podstaw do selektywnego ich stosowania, W szczegelnosci zatem z pominieciem ogelnych przesianek odpowiedzialnosci deliktowej Skarbu Pafistwa przewidzianych W art. 417 k.c. W takiej sytuacji zas niezbednym dla uwzglednienia zgioszonego zadaraia byloby zatem udowodnienie przez powedke owyeh przesianek, W tym W pieiwszej kolejnosici bezprawnosci dzialania powoduj apego szkode. Tymczasem jak nalezy rozumiee powedka upatrywala podstawy do zasadzenia dochodzonej pozwem kwoty W samym fakcie przejecia przez pozwanego nalezacego do jej poprzednika prawnego mienia, a nie W bezprawnosci tego dziaiania. Jednoozesnie podkreslenia wymaga, Ze dekret 2 dnia 06 Wrzesinia 1944 roku o przeprowadzeniu reformy rolnej nie zosta1 dotychczas uchylony W jakimkolwiek trybie przewidzianym prawem, a zatem pozostaje W obrocie prawnym. Przej scie zatem nieruchomosci ziemskich W rozumieniu przepisew dekretu  tj. jego art. 2 ust.1  na Wlasnose Skarbu Pafistwa nie moze bye identyfikowane jako bezprawne, a tym samym rodzace odpowiedzialnose deliktowa Skarbu Pafistwa. Nie mote bowiem bye jej 2r6d1em_ dziaianie podj ete na podstawie obowiazuj acych W czasie dokonywania tej czynnosci przepisow prawa dotad skutecznie Iliezakwestionowanych. Podzielie nalezy zapatrywanie, Ze zastrzezenia dotyczqoe politycznych i aksj ologicznych LlWEL1'L1I1I(0WE1fi dekretu o refonnie rolnej nie mogq prowadzie do odmowy jego stosowania. Zagadnienie dopuszczalnosci uznawania dekretu o reformie rolnej za Zrodlo powszechnie obowiagruj acego prawa bylo jufz po Wejsciu W zycie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej 2 dnia 02 kwietnia 1997 roku przedmiotem rozwaiafi zarewno Trybunalu Konstytucyjnego, jak i Sadu Najwyzszego. W toku rozwazafi podkreélano, Ze dekret o reformie rolnej, ktory wszedl W Zyoie z dniem 13 Wrzesnia 1944 roku doprowadzii do zasadniczej zmiany W strukturze Wlasnosci nieruchomosci ziemskich, jego przepisy byly stosowane przez sady i organy administracj i, a Skutki, jakie Wywolal, byly nastepnie respektowane przez ustawodawce, o czym swiadcza nowelizacje tego dekretu oraz ustawowe odeslania do jego unormowafl. W konsekwencji, dekret uksztaitowal stosunki Wlasnosciowe, a uptyw czasu spowodowai, 2e uksztahowane jego przepisami stosunki prawne nabraiy trwalosci. Przepisy dekretu 0 reformie rolnej pozostaja zatem W systemie prawa jako podstawa Wywolanych przez nie skutkow prawnych i sq Wiasciwe dla dokonania oceny, ozy W konkretnym stanie faktyoznym WyWo1a1y przewidziane W nich skutki prawne (tak Trybunal Konstytucyjny W orzeczeniach z dnia 16 kwietnia 1996 roku, W 15/95, OTK 1996, nr 2, poz. 13, z dnia 28 listopada 2001 roku, SK 5/01, OTK 2001, nr 8, poz. 266 oraz Z dnia 24 paidziernika 2001 roku, SK 22/01, OTK 2001, nr 7, poz. 216, a takze Sad Najwyzszy W Wyrokach z dnia 25 marca 1999 roku, III RN 165/98, OSNAPUS 2000, nr 3, poz. 90, z dnia 05 1istopada»2002 roku, III CKN 273/01, nie pub1., z dnia 13 lutego 2003 roku, III CKN 1492/00, Biui. SN 2003, nr 7, s. 12, z dnia 24 paidziernika 2003 roku, III CK 36/02, nie pub1., z dnia 26 marca 2004 roku, IV CK 188/03, nie publ. oraz 2 dnia. 24 CZ6I'WC21 2004 roku, III CK 536/02, nie pub1.). W konsekwencji uprawnionym jest stwierdzenie, Ze samo przejecie mienia poprzednika prawnego powodki na podstawie Wskazanych przepisew prawnych Iiie nosi cechy bezprawnosci, a jednoczesnie nie zostalo W niniej szej sprawie Wykazane W Zaden sposob, 2e Wystapily inne podstawy do takiego kwalifikowanja zachowania pozwanego. ' ' ' . . Jednoczesnie zauwaiye na.1eZy, Ze nawet gdyby uzasadnionym bylo twierdzenie, 2e przejecie nieruchomosci poprzednika prawnego powedki nastapiio W sposeb bezprawny  z uwagi na jej lesny charakter, czego nie mozna uznae za realizacje celew reformy rolnej  to rowniei i W tej sytuacji brak byioby podstaw do uwzglednienia dochodzonego W sprawie niniej szej Zadarlia. Zwazye bowiem naleiy, Ze niespelnienie --- STRONA 5 --- l przeslanek okreslonyeh W dekrecie z dnia O6 Wrzesnia 1944 roku, powoduj acych przej seie ex lege Wlasnosei ol<re's1o1'1ego W nim mienia, powodowatoby, Ze ten ostatni skutekw rzeczywistosei nie Wystapiiby. Konsekwencjapowyfzszego by1aby moznose dochodzenia zwrotu nieruchomosci, a nie odszkodowania, czy tez rekompensaty za jej przejecie przez pozwanego. Z kolei gdyby uznae, 2e mialo miejsce W niniejszej sprawie bezprawne pozbawienie mienia przez pozwanego, a jednoczesnie zwrot nieruchomosci nie bylby mozliwy Z przyezyn faktycznyoh badi prawnyeh, to roszezenie o zaplate odszkoclowania za utraeone mienie, ktore W tej sytuacji podlegaloby oeenie W swietle przepisow obowiazuj acych W dacie zdarzenia, ktere byio irediem szkody tj. ustawy z dnia 15 listopada 1956 roku 0 odpowiedzialnosci Pafistwa za szkody Wyrzadzone przez funkcj onariuszy pafistwowych (Dz. U. nr 54, poz. 243) na1eZa1oby uznae za Wygasle z uwagi na niezachowanie rocznego terminu z art. 6 ust. 1 tej ustawy o charakterze prelduzyjnym (tak min.Sad Apelacyjny W Warszawie W Wyroku z dnia 02 grudnia 2008'roku, I ACa 135/08, Lex nr 577577 oraz Sad Najwyzszy W wyroku z dnia 03 sierpnia 2006 roku, IV CSK 120/06, Lex nr 381111). Zdaniem Sadu brak jest rewniez podstaw do uwzglednienia powédztwa na drugiej ze wskazanych przez powoda podstaw prawnych, a to art. 417(1) § 4 k.c., a ewentualnie art. 417 k.c. W zw. z art. 77 Konstytucji. W pierwszej kolejnosci stwierdzie nalezy, 2e zastosowania w rozwazanej sprawie nie znaj dzie art. 417(1) § 4 k.c., gdyi WSZC(1i on W Zycie 2 dniem 01 Wrzesnia 2004 roku i dzia1a jedynie na przysztose, a to zgodnie art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 roku 0 zmianie ustawy  Kodeks oywilny oraz niekterych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692), W mysl, kterego do zdarzefii stanew prawnych powstalych przed dniem jej Wejscia W Zycie miaiy zastos'oWa.nie przepisy art. 417, art. 419, art. 420, art. 420(1), art. 420(2), i art. 421 k.c. W brzmieniu oboWia,_zuj acym do dnia 01 Wrzesnia 2004 roku. W konsekwencji za utrwalony na1eZy uznae poglad, Ze Skarb Pafistwa odpowiada za. szkode Wyrzadzona niewydaniem aktu normatywnego, ktorego obowiazek Wydania powstal po wej sciu W zyeie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jednoczesnie ni_e ma tu znaczenia, kiedy powstaia lub uj awnila sie szkoda oraz czy ma ona charakter narastaj acy W czasie, jezeli stan zaniechania normatywnego powstat przed dniem 01 wrzesnia 2004 roku, Wewezas art. 417 k.c. (W obecnym brzmieniu) i art. 417(1) § 4 k.c. nie maja. zastosowania, ehoeiazby po tym dniu powstata lub zaczela narastae szkoda spowodowana tym zaniechaniem (tak min. Sad Najwyzszy W uchwale z dnia 19 rnaja 2009 roku, LEX nr 493964, Biu1.SN 2009/5/7,111 CZP 139/08). Majae zatem na uwadze, Ze ustawa z dnia 06 lipea 2001 roku o zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobew naturalnych kraju Wesz1a W zycie w dniu 01 Wrzesnia 20.01 roku, a zatem po wejseiu W zycie Konstytucji RP a pized Wejsciem W Zycie ustawy nowelizuj acej z dnia 17 czerwca 2004 roku, stwierdzie naleiy, Ze do oceny Zqdania powodki za zaniechanie legislaeyj ne znaj dzie zastosowanie art. 417 k.c. W brzmieniu ewczesnie obowiazujqcyin, interpretowany W zwiazku z art. 77 ust. 1 Konstytucji. Wskazae jednak na1eZy, Ze nieodzownym W3.I'TJfL1(I6IIl stanu tzw. zaniechania legislaoyjnego jest stwierdzenie obowiqzku Wydania okreslonego rozwiazania legislacyjnego oraz ze odpowiedzialnose za szkode Wyrzadzona, takim zaniechaniem powstaje tylko wtedy, gdy prawa jednostek  przyznaneprzez prawodawee W sposeb oczywisty i bezwanmkowy  nie moga bye zrealizowane na skutek niewydania odpowiedniego aktu normatywnego (tak Sad Najwyzszy W wyrokach z dnia 04 sierpnia 2006 roku, III CSK 138/05, OSNC 2007, nr 4, poz. 63 i z dnia 15 lutego 2007 roku, II CSK 483/06, n_iepub1.).. ' W swietle powyzszego niewatpliwym jest, 2e o zaniechaniu legislacyjnym powodujacym odpowiedzialnose odszkodowawcza Skarbu Pafistwa moina mowie tylko wowczas, gdy nie zostal Wydany akt norniatywny, ktorego obowiazek Wydania przewiduje przepis prawa  Konstytucja Iub ustawa.  W ocenie Sadu powedka nie Wykazaia tak zdefiniowanych przestanek odpowiedzialnosci Skarbu Pafistwa za zaniechanie legislaoyjne. Przewidziany W art. 7 ustawy z dnia 6 Iipca 2001 roku obowiazek Wyplaty rekompensat Z tytuhl utraty Wlasnosei zasobow okreslonych W jej art. 1 jest bowiem natyle ogolnikowy, Ze nie jest mozliwe ustalenie jego zakresu, Wysokosci naleznej rekompensaty, podmiotow uprawnionych i --- STRONA 6 --- podmiotu odpowiedzialnego za jej Wyptate, a tym samym nie sposob przyj ae, ze prawa jednostek przyznane zosta1y W nim przez prawodawce W sposob oczywisty i bezWarun1<oWy. .1ednoczesnie, aby rnozna byio przyj ae, ze ustawodawca podj Q1 zobowiazanie do Wydania okreslonego aktu normatywnego, a nie tylko przewidywat mozliwose uregulowania pewnej kwestii W innej ustawie obowiazek Wydania ustawy musi bye Wyrazony W sposeb jednoznaczny, Wytaczajaey mozliwose jego ustalenia dopiero W drodze Wykladni dokonanej przez sad. Stanowiloby to bowiem Wkroczenie WIBIIZY sadowniczej W uprawnienia zastrzezone dla ustawodawcy (talc Sad Najwyzszy W uehwale z dnia 06 lipca 2006 roku, III CZP 37/06, OSNC 2007/4/56). W sytuacji natomiast, gdy delegacja ustawowa miaiaby dotyczye Wydania rozporzadzenia Wykonawczego, to W tej sytuacji upowaznienie ustawowe powinno czynie zadose Wyrnaganiom przewidzianyrn W art. 92 ust. I Konstytueji, a Wiec okreslae organ Wlaseiwy do Wydania rozporzadzenia, zakres spraw przekazanych do uregulowania oraz Wytyczne dotyczace tresci aktu. Niewatpliwym jest W ocenie Sadu, ze analizowany art. 7 ustawy z dnia 6 Iipca 2001 roku 0 zachowaniu narodowego charakteru strategicznych zasobew naturalnych kraju nie wypehiia powolanych kryteriow. Jak przyjal Sad Apelaeyjny W Warszawie W Wyrokaeh z dnia 13 kwietnia 201 1 roku i 22 Wrzésnia 2011 roku (I ACa 1 144/ 10, nie pub1., I ACa 277/11, nie publ. i I ACa 384/11, nie pub1.), analizowany art. 7 nie tylko nie kreuje Zadnych roszezefi, ale nawet nie stanowi obietnicy ich przyznania W przyszlosci, a jest jedynie Wyrazem pewnych zalozefi polityeznyeh, idei odpowiedzialnoéci Palistwa Wobec bylyeh Wlascicieli, ktorzy utracili zasoby okreslone W art. 1 ustawy. Niezaleznie juz od povvyzszego podkresienia Wymaga, ze nawet przyjecie, iz niewydanie aktu _ normatywnego stanoWi1o zaniechanie legislaoyjne pozwanego, brak bytoby podstaw do ustalenia zakresu szkody doznanej przez powedke z tego tytuiu, a Wykazanie tej przeslanki zgodnie z ogolna regula rozkiadu ciezaru dowodu jaobciaza i jest niezbedne dla przyjecia odpowiedzialnosci odszkodowawczej Skarbu Pafistwa. Jezeli bowiem szkoda W powyzszej sytuacji mia1aby sie Wyrazae W pozbawieniu powedki rekompensaty na skutek zaniechania legislacyjnego, to Wobec braku jakichkolwiek WSkflZ&fl ustawodawey eo do jej zakresu, niemozliwym byloby bez Wkraozania W kompetenoje prawodawcy okreslenie Wysokosci naieznego powedce odszkodowania. W szezegelnosci za zupetnie dowolne uznae nalezy twierdzenia strony powodowej, 2e rekompensata, a tym samym odszkodowanie nalezne za odjecie mozliwosci jej uzyskania odpowiadae mialaby Wartosei mienia przej etego na podstawie dekretu z dnia 06 Wrzesnia 1944 roku o przeprowadzeniu reformy rolnej ezy tez jakiegos ulamka tej Wartosci. Odnoszae sie na koiieu do podnoszonej przez strong pozwana kwestii zwiazanej z niewlasciwa reprezentaeja, Skarbu Palistwa, to zdaniem Sadu zarzut tenjest chybiony, gdyz analiza art. 7 ustawy 0 zasobach Wskazuje na to, ze realizaeja uprawniefi odbywataby sie ze srodkew Skarbu Pafistwa, a o jego interesy W mysl ustawy 2 dnia 04 Wrzesnia 1997 roku o dzialach administracji rzadowej (Dz. U. Nr 159 z 2003 roku, poz. 1548 z pezn. zm.) dba Minister Skarbu Pafistwa, ktery posiada takze W zakresie powierzonych mu zadafi inicj atywe ustawodaweza, a Wiec z dzialaniem tej jednostki najbardziej funkcj onalnie powiazane jest roszezenie ' powedki. Ponadto z przepisu art. 25 ust 1 i 2 powolanej ustawy z dnia 04 Wrzesnia 1997 roku Wywiese  mozna domniemanie, ze Wszelkie interesy Skarbu Paflstwa — Z Wyjat1<iem_spraW przypisanych Wyraznie innym dzia1om — chroni Minister Skarbu Pafistwa. W ocenie Sadu nie mozna przyjae, by njniejsza sprawa Wehodzita W zakres kompetencji innego ministra, gdyiz dotyczy ona odpowiedzialnosci za delikt Iegislacyjny, a nie szczegetowyeh kompetencji innych dziatew administracji. W tym kontekscie istotne jest ta1<z'e brzmienie uchylonego W zwiazku z Wej sciem W zycie ustawy z dnia ustawy z dnia 08 lipca 2005 roku o Prokuratorii Generalnej Skarbu Pa1istWa(Dz. U. Nr 169, poz. 1417 Z pézn. zm) art. 67.§ 3 kpc, ktery W tego rodzaju sprawach statuowal wtasciwose Ministra Skarbu Pafistwa i moze stanowie istotna Wskazewke interpretaeyjna W tym zakresie. ‘ . 0 kosztaeh postepowania Sad orzekt na podstawie art. 108 § 1 k.p.c., art. 98 § 1 k.p.e. oraz art. 99 k.p.c. W zW. z § 6 pkt 6 Rozporzadzenia. Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 Wrzesnia 2002 roku W sprawie op1at za czynnosoi adwokaokie oraz ponoszenia przez Skarb Paiistwa kosztow nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej z urzedu (Dz. U. z 20021". N1" 163, poz. 1348 ze zm.) i 11 ust. 3 ustawy 2 dnia 8 Iipea 2005 roku o Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa (Dz. U. z 2005 roku, Nr 169, poz. 1417 z pezrn. zm).