Wyrok I C 322/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2012 roku Sąd Okręgowy w Legnic

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 322/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2012 roku Sąd Okręgowy w Legnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Wiesława Baryła –Jankułowska Protokolant:Małgorzata Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 13 września 2012 roku w Legnicy sprawy z powództwa I. (...) PL (...). z o.o. spółka komandytowa w J. przeciwko J. N. o ochronę dóbr osobistych i odszkodowanie I. nakazuje pozwanemu J. N., aby w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku na własny koszt opublikował na łamach miesięcznika (...) wydawanego przez (...) S.A. w L. oświadczenie o treści: „J. N. przeprasza firmę (...) PL (...). z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. za to, że w dniach 22-28 maja 2009 r. rozpowszechniał wśród potencjalnych kontrahentów spółki (...) Sp. z o.o. z siedzibą w J. nieprawdziwe i wprowadzające w błąd informacje, że spółka ta korzysta z rozwiązań technicznych innych osób przy projektowaniu własnych stacji transformatorowych oraz o niebezpieczeństwie zakupu od tej spółki produktów obciążonych prawem wyłącznym innego podmiotu i możliwości naruszenia przyszłego patentu, co miało na celu wyrządzenie szkody (...) Sp. z o.o. z siedzibą w J., poniżenie jej w oczach opinii publicznej oraz narażenie jej na utratę zaufania potrzebnego dla prowadzenia działalności gospodarczej”, a nadto przesłał na własny koszt w terminie 14 dni od uprawomocniania się wyroku treść powyższego oświadczenia: - (...) S.A. Biuro Zarządu Centralne Biuro (...) ul. (...) w L., - (...) S.A. Oddział (...) P. – S., K. (...)-(...) P., - (...) S.A. Oddział (...) L., ul. (...) w L., - (...) Sp. z o.o. w P., - (...) S.A. ul. (...), (...)-(...) W. --- STRONA 2 --- za potwierdzeniem odbioru, którego kopię oraz egzemplarz miesięcznika (...) prześle w terminie 7 dni stronie powodowej, II. zasądza od pozwanego J. N. na rzecz strony powodowej (...) PL (...). z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w J. kwotę 17.135 zł (siedemnaście tysięcy sto trzydzieści pięć złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 05 stycznia 2012 r.; III. dalej idące powództwo oddala, IV. zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej kwotę 4.234 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt I C 322/11 UZASADNIENIE Powód (...) Spółka z o.o Spółka komandytowa w J. wniosła o nakazanie pozwanemu J. N. usunięcia skutków umyślnego naruszenia dóbr osobistych powoda przez zobowiązanie pozwanego do opublikowania na jego koszt w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku na łamach gazet : (...) wydawanej przez (...) SA w L., N. (...) i (...) W. oświadczenia zajmującego co najmniej 20 % powierzchni pierwszych stron w trzech kolejnych następujących po sobie wydaniach wyżej wymienionych gazet o treści : „ J. N. przeprasza Firmę (...) _ (...) spółka z o.o. spółka komandytowa w J. za to, że rozpowszechniał wśród potencjalnych odbiorców i kontrahentów (...) spółki z o.o. spółki komandytowej w J. nieprawdziwe i wprowadzające w błąd informacje, że spółka ta korzysta z rozwiązań technicznych innych osób przy projektowaniu własnych stacji transformatorowych oraz o niebezpieczeństwie zakupu od tej spółki produktów obciążonych prawem wyłącznym innego podmiotu i możliwości naruszenia przyszłego patentu, co miało na celu wyrządzenie szkody (...) spółka z o.o. w J., poniżenie jej w oczach opinii publicznej oraz narażenie jej na utratę zaufania potrzebnego dla prowadzenia działalności gospodarczej. Ponadto J. N. oświadcza, że (...) spółka z o.o. z siedzibą w J. nigdy nie korzystała z rozwiązań technicznych innych osób przy projektowaniu własnych stacji transformatorowych, co zostało potwierdzone prawomocnymi skazującymi wyrokami Sądu Powszechnego Polskiej Rzeczypospolitej . J. N. „ oraz doręczenia na adres powoda wszystkich egzemplarzy pism, w których ukażą się powyższe ogłoszenia w terminie 7 dni od publikacji. Nadto strona powodowa domagała się nakazania pozwanemu przesłania na piśmie na jego koszt w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku powyższego oświadczenia czternastu przedsiębiorcom wymienionym w pozwie, w tym (...) SA Oddział(...)L., (...) R., (...) P. – S. oraz Biuro Zarządu oraz doręczenie na adres powoda wszystkich egzemplarzy przedmiotowych pism wraz z potwierdzeniem odbioru przez adresatów w terminie 7 dni od daty ich doręczenia. Ponadto strona powodowa domagała się zasądzenia od pozwanego na rzecz (...) Dziecka D. w J. kwotę 50.000 złotych, odszkodowania w kwocie 17.135 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu oraz kosztów postępowania. W uzasadnieniu podała, że powód jest przedsiębiorstwem, którego przedmiotem działalności jest między innymi produkcja, sprzedaż i dostawa stacji transformatorowych. Pozwany pracuje w przedsiębiorstwie (...) spółka z o.o. w L., które także zajmuje się produkcją stacji transformatorowych. Pozwany w okresie od maja 2009r. do marca 2010r. działając w imieniu spółki (...) rozesłał do potencjalnych i faktycznych kontrahentów powoda, jak i spółki (...) szereg pism o treści, że powodowa spółka korzysta z rozwiązań technicznych innych osób przy projektowaniu własnych stacji transformatorowych oraz o niebezpieczeństwie zakupu od tej spółki produktów obciążonych prawem wyłącznym innego podmiotu i możliwości naruszenia przyszłego patentu. Zdaniem powoda pozwany rozpowszechniał nieprawdziwe i wprowadzające w błąd informacje na temat konkurencyjnej spółki, czym działał na jej szkodę i za to został skazany przez Sąd Rejonowy w Lubinie za czyn z art. 26 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu --- STRONA 3 --- nieuczciwej konkurencji oraz za czyn z art. 212 § 1 k..k na podstawie prywatnego aktu oskarżenia. Powód podał, że obydwie spółki prowadzą konkurencyjną działalność w zakresie między innymi produkowania i oferowania do sprzedaży stacji transformatorowych stosowanych w górnictwie, dlatego też bezprawne działania pozwanego polegające na rozpowszechnianiu wśród kontrahentów powodowej spółki negatywnej opinii na jej temat, miały na celu podważenie niezbędnego w zakresie prowadzonej przez nią działalności handlowej zaufania kontrahentów, naruszenia dobrego imienia firmy, co w konsekwencji miało spowodować utratę klientów i wyeliminowanie konkurencyjnego przedsiębiorstwa z rynku. Utrata najważniejszych odbiorców stacji transformatorowych mogła zagrozić dalszemu istnieniu powodowej spółki. Domagając się zasądzenia od pozwanego na rzecz (...) Dziecka D. w J. kwoty 50.000 złotych powód wziął pod uwagę wartość handlową transakcji dotyczących wykonania, dostawy i sprzedaży stacji transformatorowych dokonywanych z najważniejszymi klientami powodowej spółki, między innymi z (...), które często sięgają kilku milionów złotych. Strona powodowa domagała się także zasądzenia od pozwanego kwoty 17.135 złotych tytułem odszkodowania, którą powód wydatkował na opinie biegłych, w toczących się przeciwko pozwanemu sprawach karnych. Pozwany J. N. wniósł o oddalenie powództwa. Twierdził, że wyroki karne, w sprawach w których był oskarżony są dla niego krzywdzące. Przyznał, że w pismach, które kierował do (...) SA w maju 2009r informował, że powodowa spółka korzysta z rozwiązań technicznych innych osób przy projektowaniu własnych stacji transformatorowych i że niebezpieczny jest zakup od powoda produktów obciążonych prawem wyłącznym innego podmiotu oraz możliwości naruszenia przyszłego patentu. Uważał, że miał prawo napisać takie pisma, ponieważ w dniu 23 lutego 2007r. dokonał zgłoszenia wynalazku do Urzędu Patentowego i uzyskał informację, że na rynku (...) SA w L. są oferowane stacje transformatorowe, w których wykorzystywane są rozwiązania zawarte w jego zgłoszeniu patentowym. Prosił także o sprawdzenie, u kontrahentów produkujących stacje transformatorowe, czy nie wykorzystują oni rozwiązań pozwanego. (...) SA w L. wezwał kontrahentów produkujących stacje transformatorowe, w tym powoda do przedstawienia dokumentacji. Zdaniem pozwanego powodowa spółka zmodernizowała swoją stację transformatorową po pokazaniu przez pozwanego jego rozwiązania w marcu 2007r. to jest stacji ze szczeliną powietrzną. Pozwany w tym czasie miał już zgłoszenie patentowe. Strona powodowa szukała w bazach dowodu, że ta szczelina była stosowana od wielu lat. Gdy nie znalazła takiego rysunku ze szczeliną w dacie poprzedzającej zgłoszenie pozwanego przerobiła rysunek w dokumentacji, którą dysponowała umieszczając terminy, których użył pozwany w swoim zgłoszeniu patentowym, by wykazać, że jest to znany poziom techniki. Na rysunku była pieczątka (...)u, gdzie był numer zarachowania rysunku oraz data 2000 rok. Pozwany i spółka (...) w L., w której był dyrektorem ds. rozwoju wykryli to fałszerstwo i zgłosili ten fakt do Prokuratury, (...) i (...) SA w L.. Prokuratura umorzyła postępowanie w tej sprawie. Sąd ustalił co następuje: Pozwany J. N. od 2007r. pracuje w (...) spółka z o.o. w L. jako Dyrektor do spraw Rozwoju. Spółka ta produkowała stacje transformatorowe według rozwiązania pozwanego i sprzedawała je (...) SA w L. w latach 2007, 2008 i 2009r. Od 2000 r. produkcją i sprzedażą stacji transformatorowych dla (...) SA w L. zajmuje się powodowa spółka (...) spółka z o.o. Spółka komandytowa w J.. Dowód : zeznania pozwanego k. 134 W latach 2008 do 09 lipca 2009r. wiceprezesem spółki (...) sp. z o.o. w L. był R. S., zaś Prezesem żona pozwanego H. N.. Nie miał on wiedzy na temat pism wysyłanych przez pozwanego na zewnątrz spółki w sprawie stacji transformatorowych. Pozwany mimo, iż w spółce był zatrudniony na stanowisku dyrektora do spraw rozwoju na podstawie umowy o pracę nie miał prawa wysyłania jakichkolwiek pism na zewnątrz. Pisma wysyłane na zewnątrz spółki winny być podpisane przez członków zarządu, którymi do 09 lipca 2009r. byli H. N. i R. S.. R. S. od pozwanego dowiedział się, kiedy został wezwany na Policję, że chodzi o pisma chroniące firmę (...) sp. z o.o. w L. przed wykorzystaniem przez firmę powoda rozwiązań technicznych pozwanego w stacjach transformatorowych, które produkowała dla (...) SA w L. zarówno firma powoda jak i (...) spółka z o.o. w L. --- STRONA 4 --- Dowód : zeznania świadka R. S. k. 132 odwrót W dniu 22 maja 2009 r. pozwany jako dyrektor do spraw rozwoju (...) spółka z o.o. w L. wysłał do W. S. Dyrektora do spraw Rozwoju i przygotowania Produkcji (...) SA Oddział (...) L. pismo, w którym wskazał, że rozwiązania w oferowanej przewoźnej stacji transformatorowej (...) są przedmiotem zgłoszenia patentowego i ma ich chronić przed nieuprawnionym wykorzystywaniem ich rozwiązań przez konkurencję. Wskazał, że kupując urządzenia od (...) sp. z o.o. w J., w których niedługo prawdopodobnie dojrzeje wada prawna w postaci nieuprawnionego zastosowania zastrzeżonych rozwiązań naraża się na posądzenie o świadomy współudział w kradzieży własności intelektualnej. Następnie w dniu 28 maja 2009r. wysłał do Prezesa (...)Fabryki (...) spółka z o.o. w P., Dyrektora (...) SA Oddział (...) R., Dyrektora (...) SA Oddział (...) P. – S. pisma, w których podał, że posiadane przez nich informacje wskazują na to, że firma (...) sp. z o.o. w J. dopuściła się czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na produkcji i wprowadzaniu do obrotu urządzeń zbudowanych w oparciu o rozwiązania techniczne opracowane i po raz pierwszy zastosowane przez inną firmę. Innowacyjność i nowość tych rozwiązań została ujęta w dokonanym przez (...) sp. z o.o. w L. zgłoszeniu do Urzędu Patentowego RP wynalazku pt. (...) z dnia (...). poszerzonym o złożony wniosek o patent europejski nr zgł. (...). Podał, że dotychczasowe działania (...) sp. z o.o. w J. ignorują wykazane wyżej ograniczenia. Pomimo kilkakrotnych ostrzeżeń produkując i wprowadzając do obrotu wyroby w sposób nieuczciwy ignoruje prawa z tytułu ochrony zgłoszeniowej patentu. Wezwał do zaniechania dalszej współpracy z (...) sp. z o.o. w J. w zakresie dostaw stacji transformatorowych skonstruowanych z nieuprawnionym zastosowaniem myśli technicznej, której twórcą jest pozwany. Po pismach pozwanego strona powodowa była wzywana przez adresatów pism do zajęcia stanowiska. Strona powodowa odpowiadała na te pisma Dowód : pismo (...)sp. z oo. w L. podpisane przez pozwanego do (...) SA oddział (...) L. z dnia 22 maja 2009r ., k. 19 pismo z dnia 28 maja 2009r. do Z. – L. sp. z o.o w P. k. 22 , do (...) SA oddział (...)R., Oddział (...) P. – S., pismo (...) SA , (...) _ (...) , (...) SA do (...) sp. z o.o do (...) SA z 17 czerwca 2009r. Urząd Patentowy RP w dniu (...). udzielił patent nr (...) na wynalazek pt. „ (...) „ przedstawiony w opisie patentowym nr zgłoszenia (...). Patent trawa od (...). Uprawnionym z patentu jest (...) sp. z o.o. w L., a twórcą wynalazku J. N. Dowód : dokument patentowy nr (...) z 25 sierpnia 2010r. dla (...) Polska k. 62 – 72 w aktach II W 1458 / 10 Sądu Rejonowego w Lubinie Rozwiązania stosowane w stacjach transformatorowych typu (...) produkowanych przez stronę powodową są inne niż zastrzeżone w opisie patentowym(...) i nie naruszają zastrzeżeń 1-5. Zasadnicze różnice w budowie stacji (...) sp. z o.o. serii (...) w stosunku do stacji według patentu PL (...) świadczą o braku możliwości naruszenia przedmiotowego patentu, zaś zbliżone funkcjonalnie elementy takie jak bezpieczniki wydmuchowe i przepona bezpieczeństwa rozwiązują inne problemy techniczne i skutkują odmiennym rezultatem, przez co nie mogą być uznane za ekwiwalenty Dowód : opinia prof. J. Z. z Politechniki (...) z października 2010r. k 67 – 74 w aktach II K 1075/10 oraz Kancelarii (...) z 02 listopada 2010r. k. 100 -128 w aktach II K 1075/ 10 Sądu Rejonowego w Lubinie Pozwany J. N. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 07 czerwca 2011r. za to, że od 22 maja 2009r. do 28 maja 2009r. w L. rozpowszechniał wśród potencjalnych odbiorców i kontrahentów spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w J. nieprawdziwe i wprowadzające w błąd informacje, że spółka ta korzysta z rozwiązań technicznych innych osób przy projektowaniu własnych stacji transformatorowych oraz o niebezpieczeństwie zakupu od tej spółki produktów obciążonych prawem wyłącznym innego podmiotu i możliwości naruszenia przyszłego patentu, co miało na celu wyrządzenie szkody powodowej spółce, poniżenie jej w oczach opinii publicznej oraz narazić ją na utratę zaufania potrzebnego dla danego rodzaju działalności i za to na podstawie art. 212 § 1 k.k w związku z art. 33 § 1 k.k. i § 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych. Wyrok tez został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy w Legnicy IV Wydział Odwoławczy wyrokiem z dnia 06 października 2011r. sygn. akt IV Ka 434/11, który apelację pozwanego uznał za oczywiście bezzasadną --- STRONA 5 --- Dowód : akta sygn. II K 1075/10 Sądu Rejonowego w Lubinie Pozwany został uznany winnym tego, że w okresie od dnia 22 maja 2009r. do 28 maja 2009r. w L. rozpowszechniał wśród potencjalnych odbiorców i kontrahentów spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w J. nieprawdziwe i wprowadzające w błąd informacje, że spółka ta korzysta z rozwiązań technicznych innych osób przy projektowaniu własnych stacji transformatorowych oraz o niebezpieczeństwie zakupu od tej spółki produktów obciążonych prawem wyłącznym innego podmiotu i możliwości naruszenia przyszłego patentu, czym działał na szkodę w/w spółki i za to na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Sąd Rejonowy w Lubinie wyrokiem z dnia 10 lutego 2011r. sygn. akt II W 1458/10 wymierzył mu karę grzywny w wysokości 500 złotych. Wyrok ten został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy w Legnicy IV Wydział Odwoławczy wyrokiem z dnia 05 maja 2011 sygn. akt IV Waz 26/11 Dowód : akta sygn. II W 1458/10 Sądu Rejonowego w Lubinie Powód wydał na opinie biegłych w przedmiocie wykazania , że przy produkcji własnych stacji transformatorowych nie naruszył patentu nr (...) i nie korzystał z rozwiązań technicznych innych osób kwotę 17.135 złotych Dowód : umowy o dzieło z dnia 01 września 2010r, 01 października 2010r, 02 listopada 2010r., rachunki i potwierdzenia wykonania operacji z dnia 27 września 2010r, 11 października 2010r., 17 listopada 2010r, faktura VAT nr (...) Rzecznicy Patentowi – W. Ś. i (...) w W. z dnia 29 października 2010r., potwierdzenie wykonanej operacji z dnia 15 listopada 2010r., faktura VAT nr (...) z dnia 15 lutego 2011, potwierdzenie wykonanej operacji z dnia 21 lutego 2011 k. 79 – 89 Od 2009r. spółka (...) spółka z o.o. w L. nie produkuje stacji transformatorowych według rozwiązania pozwanego dla (...) SA w L., bo firma nie ma wystarczającej kondycji finansowej, by stawać w przetargach. Dowód : zeznania pozwanego k. 134 Sąd zważył co następuje : Powództwo uzasadnione jest częściowo. Artykuł 11 kpc określa prejudycjalność, czyli moc wiążącą prawomocnych wyroków karnych skazujących. Istota związania sądu cywilnego prawomocnym wyrokiem karnym skazującym polega na niedopuszczalności dokonywania przez sąd odmiennych ustaleń, niż dokonane w wyroku karnym. Sąd cywilny związany jest ustaleniami dotyczącymi popełnienia przestępstwa, a więc okolicznościami składającymi się na jego stan faktyczny, czyli osobą sprawcy, przedmiotem przestępstwa oraz czynem przypisanym oskarżonemu które znajdują się w sentencji wyroku. Oznacza to, że sąd – rozpoznając sprawę cywilną musi przyjąć, że skazany popełnił przestępstwo przypisane mu wyrokiem karnym, / wyrok SN z dnia 14 kwietnia 1977r. IV PR 63/77. Związanie dotyczy ustalonych w sentencji wyroku znamion przestępstwa a także okoliczności jego popełnienia dotyczących czasu, miejsca itp. Pozwany J. N. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 07 czerwca 2011r. za to, że od 22 maja 2009r. do 28 maja 2009r. w L. rozpowszechniał wśród potencjalnych odbiorców i kontrahentów spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w J. nieprawdziwe i wprowadzające w błąd informacje, że spółka ta korzysta z rozwiązań technicznych innych osób przy projektowaniu własnych stacji transformatorowych oraz o niebezpieczeństwie zakupu od tej spółki produktów obciążonych prawem wyłącznym innego podmiotu i możliwości naruszenia przyszłego patentu, co miało na celu wyrządzenie szkody powodowej spółce, poniżenie jej w oczach opinii publicznej oraz narazić ją na utratę zaufania potrzebnego dla danego rodzaju działalności i za to na podstawie art. 212 § 1 k.k w związku z art. 33 § 1 k.k. i § 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych. Wyrok tez został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy w Legnicy IV Wydział Odwoławczy wyrokiem z dnia 06 października 2011r. sygn. akt IV Ka 434/11, który apelację pozwanego uznał za oczywiście bezzasadną. Został uznany także winnym tego, że w okresie od dnia 22 maja 2009r. do 28 maja 2009r. w L. rozpowszechniał wśród potencjalnych odbiorców i kontrahentów spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w J. nieprawdziwe i wprowadzające w błąd informacje, że spółka ta korzysta z rozwiązań technicznych innych osób przy projektowaniu --- STRONA 6 --- własnych stacji transformatorowych oraz o niebezpieczeństwie zakupu od tej spółki produktów obciążonych prawem wyłącznym innego podmiotu i możliwości naruszenia przyszłego patentu, czym działał na szkodę w/w spółki i za to na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Sąd Rejonowy w Lubinie wyrokiem z dnia 10 lutego 2011r. sygn. akt II W 1458/10 wymierzył mu karę grzywny w wysokości 500 złotych. Wyrok ten został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy w Legnicy IV Wydział Odwoławczy wyrokiem z dnia 05 maja 2011 sygn. akt IV Waz 26/11. Pozwany popełnił więc przestępstwo zniesławienia oraz wykroczenie z ustawy o nieuczciwej konkurencji. Czynami swoimi zmierzał do wyeliminowania powodowej spółki z rynku sprzedaży stacji transformatorowych w szczególności dla (...) SA w L.. Celem działania pozwanego było wyrządzenie szkody powodowej spółce, poniżenie jej w oczach opinii publicznej oraz narażenia jej na utratę zaufania potrzebnego dla danego rodzaju działalności. Wszystko po to, co wyraźnie wynika z pism pozwanego kierowanych do Oddziałów (...) SA, aby powodowa spółka zaprzestała sprzedawania swoich stacji transformatorowych i aby (...) SA w L. kupował stacje transformatorowe od spółki (...) spółka z o.o. w L., która jest uprawniona z patentu pt. „ (...) „, a twórcą wynalazku jest pozwany. Należy zwrócić uwagę na to, że wytwarzanie, oferowanie i wprowadzanie do obrotu przez (...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością spółkę komandytową w J. stacji transformatorowych serii (...) nie stanowi naruszenia praw z patentu do wynalazku pt. „(...) „ zarejestrowanego przez Urząd Patentowy RP pod numerem PL (...) przysługującego (...) spółce z o.o. w L.. Potwierdził to Sąd Okręgowy w Legnicy Wydział VI Gospodarczy w nieprawomocnym wyroku z dnia 11 września 2012r. sygn. akt VI CC 186/10 / k. 124/. Wcześniej uczynili to w swoich opiniach prof. J. Z. z Politechniki (...) z października 2010r. k 67 – 74 w aktach II K 1075/10 oraz Kancelaria (...) z 02 listopada 2010r. k. 100 -128 w aktach II K 1075/ 10 Sądu Rejonowego w Lubinie. Osoba prawna, w tym także przedsiębiorca, ma prawo tak samo jak osoba fizyczna domagać się przed sądem ochrony swych dóbr osobistych. W art. 23 k..c wskazane są dobra osobiste człowieka takie jak: zdrowie wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania oraz twórczość. Jest to wyliczenie przykładowe. W myśl art. 24 k..c każdy, kogo dobro zostało zagrożone, a więc także osoba prawna może żądać zaniechania tego działania, chyba, że nie było ono bezprawne. W razie zaś dokonanego naruszenia może żądać, ażeby osoba, która się go dopuściła dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia, a zwłaszcza złożyła stosowne oświadczenie. Sąd uznając żądania powodowej spółki za uzasadnione co do zasady nakazał pozwanemu stosowne przeproszenie powodowej spółki w miesięczniku (...) SA w L. oraz na piśmie. Treść przeprosin nieznacznie zmodyfikował uznając, że wystarczające do ochrony jej dóbr osobistych renomy i wizerunku będzie opublikowanie przez pozwanego na jego koszt oświadczenia w (...) oraz przeprosiny na piśmie skierowane do oddziałów (...) SA, a to (...) R., (...) L., (...)P. – S., Biura Zarządu, (...) sp. Z o.o w P., gdyż do tych jednostek pozwany wystosował swoje pisma i od tych jednostek powodowa spółka otrzymała pisma zobowiązujące ją do wyjaśnienia podniesionych tam zarzutów. Pozwany nie wykazał, że jego zarzuty pod adresem powodowej spółki były prawdziwe, co uwolniłoby go od odpowiedzialności za naruszenie jej dóbr osobistych. Nie zrobił już tego na etapie postępowania karnego, co spowodowało, że prawomocne wyroki skazujące pozwanego były dla sądu cywilnego wiążące. Zarówno renoma, jak i wizerunek / dobre imię/ należą do dóbr osobistych osoby prawnej. Chodzi tu o wizerunek w znaczeniu opinii / wyrok SN z dnia 07 października 2009r.III CSK 39/09 /. Mając powyższe na uwadze sąd orzekł w punkcie I wyroku na podstawie art. 24 § 2 k.c. Zasądzenie zadośćuczynienia i odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny nie ma charakteru obligatoryjnego. Powołując się na utrwalone orzecznictwo ustalenie odpowiedniej sumy pieniężnej powinno nastąpić z uwzględnieniem okoliczności dotyczących rodzaju chronionego dobra, rozmiaru doznanego uszczerbku, charakteru następstwa naruszenia, stosunków majątkowych zobowiązanego. Okoliczności te powinny być nie tylko podstawą oceny, jaka suma jest odpowiednia, ale przede wszystkim, czy i w ogóle żądanie jej zasądzenia zasługuje na jej uwzględnienie. Do okoliczności, które podlegają wówczas wzięciu pod uwagę należy również fakt wykorzystania przez osobę, której dobro osobiste zostało naruszone innych środków zmierzających do usunięcia skutków naruszenia i zakresu w jakim skutecznie mogą one spowodować naprawienie krzywdy doznanej przez tę osobę naruszeniem jej dóbr osobistych. Decydować o zasądzeniu odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny w zasadzie powinno to, że dla pełnego naprawienia krzywdy doznanej przez osobę , której dobro osobiste zostało naruszone niewystarczające są inne zastosowane środki zmierzające do usunięcia skutków naruszenia i że ze względu na okoliczności naruszenia celowe jest wykorzystanie funkcji represyjnej jaką w stosunku do tego kto naruszył dobro osobiste pełni zasądzenie odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. / wyrok SN z dnia 26 sierpnia 2009r. I CSK 528/08/. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie jakkolwiek zachowanie i postępowanie pozwanego --- STRONA 7 --- było wysoce naganne, to jednak mając na uwadze, że rzecz działa się w maju 2009r., strona powodowa w wyniku działania pozwanego nie poniosła żadnej szkody majątkowej w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, firma w której zatrudniony jest pozwany – (...) sp. z o.o. w L. przestała produkować stacje transformatorowe według rozwiązania pozwanego w 2009r. w związku z czym przestała być konkurencyjna dla stacji transformatorowych powoda, pozwany poniósł dotkliwą karę moralną będąc skazany za swoje działania prawomocnymi wyrokami karnymi wystarczające do pełnego naprawienia krzywdy doznanej przez powodową spółkę , której dobro osobiste zostało naruszone są środki orzeczone w punkcie I wyroku. Dlatego też żądanie powoda zasądzenia od pozwanego na rzecz (...) Dziecka (...) w J. oddalił. Uzasadnione jest żądanie powoda zasądzenia od pozwanego na jego rzecz kwoty 17.135 złotych, którą to kwotę wydał powód na opinie biegłych niezbędnych dla wykazania w procesie karnym swoich racji, a mianowicie, że rozwiązania w jego stacjach transformatorowych nie naruszają patentu nr (...) którego właścicielem jest (...) sp. z o.o. w L., a twórcą wynalazku pozwany . Orzeczenie to znajduje uzasadnienie w art. 24 § 2 k.c w związku z art. 415 k.c. O kosztach postępowania Sąd orzekł na zasadzie art. 100 kpc zasądzając je od pozwanego na rzecz strony powodowej proporcjonalnie do uwzględnionego żądania.