Postanowienie I C 304/11 .

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 304/11 . _ WYROK u ' W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 kwietnia 2012 roku    Na " I 1  . Sqd Okrqgowy W Warszawle I Wydz1a1 Cywllny d0 iflfoPn§}‘;iF?‘;‘f>;g95§20l1ré; d@%I§Pre “'   Z . A 5”zek3Za"° Wfirmfiflifi Plrblécznq w Iormfe Zn am W Skladzie. A dokumentu iub w formie mzetworzcnej A A ..........§.¥s§.>..~.¢\<>n. ‘\ Przewodnicza,cy.: SSR /de1./ Jan Wawrowski “"9 * "*=“***k° W*‘~1¢s*<5<3§¥lEiF"""""""""" ' ' ........... KMU" " ' 5‘ Protokolant sqdowy stazysta Kamiia Kobylarczyk 33555 §5'51<38i‘"33“'E;Ti§>j§rm'£g"""""""" po rozpoznaniu W dniu 13 kwietnia 2012 roku w Warszawie I . na rozpraw1e  sprawy z powodztwa A. G. (1), A. G. (2), M. S., L. M., P. M., S. M., J. M., T. M., M. M., M. G. i A. G. (3) przeciwko Skarbowi Pafistwa reprozentowanemu przez Ministra Skarbu Pafistwa ' o zaplatq ' 1. oddala powodztwo; 2.  zasqdza soliclarnie 0d powodéw A. G. (1), A. G. (2), M. S, L. M., P. M., S. M., J. M., T. M., M. M., M. G. i A. G. (3) na rzecz pozwanego Skarbu Pafistwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwotq 7 200 ' (siedem tysizgcy dwieécie) zlotych tytulem zwrotu kosztow zastegpstwa. procesowego. UZASADNIENIE Pozwem z dnia 22 marca 2011 roku A. G. (1), A. G. (2), M. 3., J. G. (I), L. M., P. M., S. M., J. M., T. M. i M. M. wnieéli o zasqdzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Ministra Skarbu Pafistwa na ich rzecz kwoty 13 194 793,00 21 wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zaplaty, tytu1em odszkodowania za dhlg hipoteczny zabezpieczony na nieruchomoéci stanowiapej czqéé maja;r1<u (...), tj. oérodek o powierzchni 86,123 ha, obecnie obejmujgcej dziafld ewidencyjne 0 numeraoh: (...),(...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...)i (...)z obrqbu (...)K. 0 powierzchni 84,25 ha, przej Qtej na rzecz Skarbu Pafistwa z dniem 13 wrzeénia 1944 r. na mocy art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenie Narodowego z dnia 6 wrzeénia 1944 r. 0 przeprowadzeniu reformy rolnej (tekst jednolity Dz. U. z 1945 r. Ni‘ 3, poz. 13); z tym ze na rzecz: A. G. (1), A. G. (2), MS. i J. G. (1)kW0t p0 2 638 958,60 21, na rzecz: L. M., S. M., J. M. i T. M. kwot p0 439 826,43 Z1 Oraz na rzecz: P. M. i M. M. kwot po 439 826,44 Z1, a takze 0 zasqdzenie od pozwanego na rzecz powodow kosztow procesu wecllug norm przepisanych, w tym kositow zastqpstwa adwokackiego wedlug norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powodowie wskazali, iz sq nastqpcami prawnymi W. G., ktory aktem notarialnym z dnia 24 sierpnia I932 r. rep. (...)nr kolejny (...), sprzedal ksiegdzu A. C_.i jego matce J. C., nalezqcy do niego, pochodzqcy z maja;c1<u (...), dla ktorego Wydziai Hipoteczny Sqdu Okrogowego W Warszawie prowadzfl --- STRONA 2 --- ksiqgq hipoteczna, nr (...), oérodek stanowiapy dzial gruntu o powierzclmi 86,123 ha za cone; 150 000,00 Z1, przy czym kupuj qcy wpiacili na poczet ceny kwotq 44 663,00 zi, zaé kwota w wysokoéci 105 337,00z1mia1a zostaé zaplacona. bez wezwafi i stawiania W zwloce, W gotowiinie, w zlotych W zlocie, W1I‘Z8Ci1 réwnych ratach rocznych W wysokoéci 35 112 21 kazda, piatnych W dniach: 2 stycznia 1936 r., 2 stycznia 1937 1". i 2 stycznia 1938 r. Ponadto kwota ta wraz z kaucj a,iw wysokoéci 10 533,00 Z1 zostala zabezpieczona na caiym maj agku nabywcdw w ogole, w szczegolnoéci zaé na hipotece nabytego dzialu gtruntu. Z uwagi na kiyzys gospodarczy wplata pierwszej raty zostala ustalona na 1939 rok i nie zostaia uregulowana wobec wybuchu II Wojny Gwlatowej. Po zakoficzeniu II Wojny 8wiat0wej opisana nieruchomoéé zostala przejqta na w1_§1snoéé_Skarbu Paiistwavz dniem 13 wrzeénia 1944 r. na mocy art. 2 ust. 1 lit. e dekretu 2 dnia 6 wrzeénia 1944 r. .0 przeprowadzenixi reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13). Zgodnie z art. 18 zd. 1 dekretu nabywca otrzymywalziemiq w stanie wolnym od wszelkich dhlgdw i ciqzarow, natomiast art. 18 zd. 2 przewidywai, iz sprawa odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa za dotychczasowe oddhnzenie hipoteczne miaia zostaé u.tcgu10WanaIodrQbnym dekretem. Zcianiem powodow do dnia dzisiej szego przedmiotowa kwestia nie zostala jednak urcgulowana w Zadnym akcie prawnym, czego konsekwencjqbylo powstanie szkody W maj agcku poprzednikéw prawnych powodéw, jak i samych powodéw, z tytuhl tzw. zaniechania legislacyj nego. Jako podstawq odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa wskazali art. 77 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 415, 417 § 1 i 417 1 § 4 k.c. i szeroko uargumentowali odpowiedzialnoéé pozwanego. Ponadto powodowie podali, i2 wartoéé przedmiotu sporu zostala ustalona w oparciu o operat szacunkowy 2 dnia 25 lutego 2011 r., sporzqdzony przez rzeczoznawcq majqtkowego dr arch. D. S., ktory dolapzyli do pozwu. Sqd Olcrqgowy W Warszawie postanowieniamiz z dnia 28 lipca 2011 roku, z dnia 30 sierpnia 2011 roku i z dnia 2 grudnia 2011 roku zwolnii‘ powodéw od kosztow sqdowych W czqéci. Postanowieniern z dnia 24 listopada 2011 roku Sqd zawiesil postqpowanie w sprawie W stosunku do powoda J. G. (1), wobcc jego émieroi i podj 211 postqpowanie z udzialem jego nastopczyni prawnej A. G. (3). W odpowiedzi na pozew Skarb Paiistwa reprezentowany przez Ministra Skarbu Paiistwa, zastegpowany przez Prokuratorig Generalna, Skarbu PE1fiS1W&, wniosl o oddalenie powodztwa w caioéci oraz zasqdzenie od powoddw na rzecz pozwanego kosztow postqpowania wedhig norm przepisanych, w tym kosztow zastqpswva procesowego na rzecz Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Gencralnej Skarbu Paiistwa. Pozwany zakwestionowal roszczenie zaréwno co do zasady jak i wysokoéci. Podniosl zarzut niewykazaiiia legitymacji prooesowcj czynnej z uwagi na niezloienie Zadnego dokmnentu, z ktérego wynikaloby nabycie przez nich roszczenie p0 W. G., np. W postaci orzeczenia Sagiu 0 stwierdzeniu nabycia Spadku po nim. Twierdzil, Ze ustawa z dnia I2 marca 1958 r. o umorzeniu niektérych dhigow i ciqzaréw (Dz. U. Nr 17, poz. 72), ktérej art. 1 ust. 1 pkt 1 in prificflzio stanowi: ,,Umarza siq wszelkie clhlgi i ciozary ktére byly _ zabezpicczone na nieruchomoéciach ziemskich, przejqtych na wlasnoéé Pailstwa na podstawie dekretu z dnia 6 Wrzeénia 1944 r. 0 przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. nr 3, poz. 13 z péiniej szymi zlnianalni), uregulowala kwestiq odpowiedzialnoéci Skarbu Paflstwa za dotychczasowe oddhizenie hipoteczne tych nieruchomoéci ziemskich, stqd nie mozna uznaé, Ze mamy tutaj do czynienia z zaniechaniem Iegislacyjnym. Wskazywal takze, Ze mozliwoéé odpowiedzialnoéci odszkodowawozej Skarbu Pafistwa za zaniechanie normatywne istnieje dopiero od dnia wejécia w Zycie Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r., a zatem nie moina wiqzaé odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa za zaniechanie legislacyjne z niewydaniem przepisu, ktérego rzekomy obowiqzek wydania powstai przed dniem 16 paidziemika 1997 roku, a. gdyby nawet uznaé, is istnieje taka mozliwoéé, to art. 18 dekretu z chiia 6 wrzeénia 1944 r. nie ustanawiai jakiegokoiwiek obowiqzku prawodawczego, tym bardziej W sposéb wyrainy,co nie pozwala na precyzyjne ustalenie treéci zaniechania, a W konsekwencji odpowiedzialnoéci Skarbu Paflstwa. Pozwany podniosl ponadto zarzut przedawnienia roszczenia i zakwestionowak ustalenia operatu szacunkowego przedstawionego przez powodéw. ' Powodowie popierali powédztwo kwestionuj a,c'wszystkie zarzuty pozwanego. Pozwany wnosii 0 oddalenie powodztwa.  Sqd ustalil nastgpujqcy stall faktyczny:  _ --- STRONA 3 --- W. G. aktem notarialnym z dnia 24 sierpnia 1932 1. rep. (...)nr kolejny (...), sprzedal ksiodzu A. C.i jego matco J. C., nalezapy do niego, pochodzacy z majqtku (...), dla ktorego Wydzial Hipoteczny Sadu Okrqgowego W Warszawie prowadzii ksiog:5 hipotecznqnr (...), oérodek stanowiaoy dzial gruntu o powierzchui 86,1231 ha za. cent; 150 000,00 21, przy czym kupuj acy Wplacili na poczet ceny kwotq 44 663,00 Z1, Zaé kwota W Wysokoéci 105 337,002} miala zostaé zaplacona bez wezwafi i stawiania W zwloce, W gotowiénie, W ziotych W ziocie, W trzech rownych ratach tocznych w WYS01(O§G1 35 112 21 katda, piatnych W dniach: 2 stycznia 1936 r., 2 stycznia 1937 r. i 2 stycznia 1938 r. Ponadto kwota ta Wraz z kaucjaw Wysokoéci 10 533,00 zl zostala zabezpieczona na caiym maj atku nabywoow W ogéle, W szczegélnoéci zaé na hipotece nabytego dzialu gnintu. Z uwagi na kryzys gospodarczy wplata pieiwszej raty zostala ustalona na 1939 rok i nie zostaia uregulowana Wobec Wybuchu II Wojny Gwiatowej. Po zakoficzeniu II Wojny 5“/iatowej opisana nieruchomoéé zostaia przej ota na wlasnoéé Skarbu Pafistwa z dniem 13 wrzeénia 1944 r. na mocy art. 2 ust. 1 lit. e dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenie Narodowego Z dnia 6 Wrzeénia 1944 r. 0 przeprowadzeniu refoimy rolnej (Dz. U. z 1945 r. Nr 3, poz. 13). W sklad WW. niemchomoéci wohodza obecnie dzialki ewidencyjne 0 numerach: (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...),(...),(...), (...), (...), (...), (...), (...)i (...) z obrqbu (...)K., 0 iacznej powierzchni 84,25 ha. P0 émierci W. G. spadek po nim nabyiy jego corki I. G. i J. G. (2). Dnia 10 kwietnia 1996 roku I. G. zrzekla siq swoich praw do maj atku K. na korzyéé swoj ej S10S1I'§’ J. G. (2), ktéra zmaria w dniu 13 maja 1999 roku, a spadek po niej nabyiy dzieci: A. G. (1), A. G. (2), Z. M., M. 3. i J. G. ( 1) — kazde 2 nich po 1115 czoéci. Z. M. zmarla W dniu 9 marca 2004 roku, a spadek po niej nabyli: L. M., P. M., S. M., J. M., T. M. i M. M. — katdy z nich po I/5 czqéci. J. G. (1) zmarl W dniu 29 lipca 2011 roku, a spadek po nim nabyia W caioéci Zona A. G. (3)» J. G. (2)wystQpowa1a w I975 roku do UrzQdu(...)w B. o zakup ww. nieruchomoéci, natomiast W latach (...) Wystqpowaia o zwrot nieruohomoéci do Urzqdu (...)w W. i Prezesa Rady Ministrow. Natomiast A. G. (1 )sk1ada1 W latach 20082009d0 Ministerstwa Skarbu Paflstwa i Rzecznika Praw Obywatelskich pisma dotyczace rekompensaty za Wierzytelnoéci zabezpieczone hipoteczn_ie_ W zwiazku z pracami nad ustawa reprywatyzacyjna. (dowéd: dokumemy k. 1984, 259) l " Powyzszy stan faktyczny Sad ustalii na podstawie zioionych W sprawie i powoianych powyzej dokumentow, ktore zostaly sporzadzone przez uprawnione do tego organy i stanowia dowod tego, co zostalo W nich zaéwiadczone. Z treéci odpisu ze zbioru dokumentow ksiqgi hipotecznej nr (...)t.(...) str. (...)Wynika, i2 tylui wiasnoéci nieruchomoéci (...)uregul0Wany by} uprzednio na imicg W. G., a po jego émierci i po wykonaniu formalnoéci postopowania spadkowego, tytu1W1asno§ci zostai uregulowany na rzecz jego corek I. G.i J. G. (2), co stanowiio zdaniem Sqdu wystarczajqca podstawq do uznania nastcgpstwa prawnego powodow po W. G.. Sad odméwil natomiast wiarygodnoéci dowodowi z operatu szacunkowego ziozonego przez powodow, gdyz pozwany zakwestionowal operat, a. powodowie, reprezentowani przez adwokata, nie zioiyli W Wyznaczonym terminie, ktory uplynal z dniem 29 lutego 2012 roku (zarzadzenie k. 302, zpo k. 314) wniosku 0 dopuszczenie dowodu z Opinii bieglego, natomiast ustalenie wartoéci wierzytelnoéci hipotecznej Wymaga Wiadomoéci specjalnych. Wniosek powodow o dopuszczenie dowodu z opinii biegiego rzeczoznawcy maj qtkowego na okolicznoéé ustalenia wartoéci dhxgu hipotecznego opisanego W pozwie, zgloszony po uplywie terminu, Sad oddalii na podstawie art. 207 § 3 k.p.c., a ponadto z uwagi na nieistotnoéé tego faktu dla rozstrzygniqcia sprawy — art. 227 k.p.c. . Sad zwaiyl, co nastgpuje: ‘ . Powodztwo nalezaio uznaé za bezzasadne. Powodowie domagali sic; odszkodowania W zwiazku zaistnialym, ich zdaniem, zaniechaniem legislacyj nym, Wskazujac, ii art. 18 zdanie 2 dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenie Narodowego z dnia'6 Wtzeénia 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. 2 I945 r. Nr 3, poz. 13) przewidywal, i2 sprawa odpowiedziainoéci Skarbu Pafistwa za dotychczasowe oddiuzenie hipoteczne miala zostaé uregulowana --- STRONA 4 --- odrebnym dekretem, a do dnia dzisiej szego przedmiotowa kwestia nie zostaia uregulowana W zadnym akcie prawnym, co spowodowalo szkode po ich stronie, z uwagi na przyshigdj ace, ich poprzednikowi prawnemu Wierzytelnoécia hipoteozna. Jako podstawe odpowiedzialnosci Skarbu Pafistwa Wskazali art. 77 ust. 1 KonstytucjiRzeczypospo1itej Polskiej oraz art. 415, 417 § 1 1411* § 4 k.c. Zgodnie jednak Z ugruntowanymi poglqdami doktryny i orzecznictwa, Wyrazonymi miedzy innymi W uchwale 7 sedziow Sadu Najwyzszego z dnia 19 maja 2009 r., III CZP 139108 (piibl. OSNC 2009/11/144), ktore Sad a quo W pehii podziela, ,,Skarb Pafistwa odpowiada za szkode Wyrzadzona niewydaniem aktu normatywnego, ktérego obowiazek Wydania powstai po Wej éeiu W zycie Konstytucji Rzeczypospolitej _ Polskiej. (. . .) Ponadto przyj ecie odpowiedzialnoéci odszkodowawczej Skarbu Paiistwa Za powstale przed dniem 17 pazdziernika 1997 r. i t1'Waja,ce od kilkudziesieciu lat zaniechanie normatywne nie byloby ' rozwiazaniem racjonalnym, odpowiedzialnoéé bowiem odszkodowawcza za zaniechanie normatywne nie jest Wkaéciwym instrumentem korygowania tego rodzaju sytuacji, poniewaz aksjologia systemu nakazuje uwzgledniaé znacznie wiecej czynnikow niz tylko wyrzadzenie szkody. Tego zadania nie moze sie podj ad sad rozpoznaj acy sprawe o odszkodowanie, a jedynie sam ustawodawca.” W konsekwencji brak jest podstaw do przyj ecia odpowiedzialnosoi Skarbu Paiistwa w zwiazku z niewydaniem odrebnego dekretu reguluj acego sprawe odpowiedzialnosci Skarbu Pafistwa za dotychczasowe obdluzenie hipoteczne W _ zwiazku z przejeciem nieruchomosci na wiasnosé Pafistwa na podstawie dekretu z dnia 6 Wrzesnia 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. nr 3, poz. 13). Ponadto aby mozna byio uznaé, iz ustawodawca podjal zobowiazanie do Wydania okreélonego aktu _ normat)/Wnego, a nie tylko przewidywat mozliwosé uregulowania pewnej kwestii W irmej ustawie, a W ' konsekwencji, 2e doszio do zaniechania Iegislacyjnego, konieczne jest istnienie konkretnie okreslonego obowiazku Wydania aktu prawnego, obowiazek jego wydania musi bye Wyrazony W sposob jednoznaczny, Wylaczaj acy mozliwoso jego ustalenia dopiero W drodze wykiadni dokonanej przez sad, gdyz stanowiloby to Wkroozenie Wi&C1Z}T sadowniczej W uprawnienia zastrzezone dla ustawodawcy (tak Sad Najwyzszy W uchwale z dnia 06 Iipea 2006 roku, III CZP 37f06, OSNC 200774!5 6), zaé przepis art. 18 zdanie 2 dekretu Polskiego Komitetu Wyzwolenie Narodowego 2 dnia 6 wrzesnia 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. 2 1945 r. Nr 3, poz. 13) nie ustanawial kregu osob uprawnionych, zasad uregulowania ' ' odpowiedzialnosci za oddhizenie hipoteczne, co czyni niemozliwym okreélenie odpowiedzialnoéci Skarbu P&fiS1WEl, takze z tego powodu. Nalezy takze podzielio stanowisko pozwanego, iz na mocy ustawy z dnia 12 marca I958 r. o umorzeniu niektorych dhzgow i ciezarow (Dz. U. Nr 17, p0Z. 72), ktorej art. 1 ust. 1 pkt 1 in principio stanowir  ,,Umarza sie wszelkie dlugi i ciezary ktore byly zabezpieczone na nieruchomoéciach ziemskich, przejetych na wiasnosé Pafistwa na podstawie dekretu z dnia 6 Wrzeénia 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. z 1945 r. nr 3, poz. I3 z pozniej szymi zmianami), uregulowano kwestie odpowiedziainosoi Skarbu Paristwa za dotychczasowe oddiuzenie hipoteczne tych nieruchomosci ziemskich, stad takze z tego powodu brak jest podstaw do przyjeeia odpowiedzialnoéci Skarbu Paiistwa. Potwierdzii to Sad Najwyzszy W uohwale 7 sedziow Z dnia 24 marca 1962 r., I CO l/62 (OSNC 196372.129), ktora zawiera przekonyvvtljaca argumentaoje takiego stanowiska, stwierdzajac miedzy innymi, i2: ,,W mysl art. 18 dekretu z dnia 6 Wrzesnia 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej (Dz. U. Nr 3, poz. 13 z pozniej szymi zmianami) nabywcy gospodarstw pochodzacych z tej refonny otrzymuja ziemie W stanie wolnym od wszystkich ciezarow i dlugow. Nie oznaczaio to jednak Wygasniecia praw rzeczowych, jakie obciazaly nieruchomoéci przejmowane przez Pafistwo na ceie reformy rolnej, zgodnie bowiem z dalszym przepisem tegoz axtykulu sprawa odpowiedzialnoéci Skarbu Paiistwa za dotychczasowe "obdluzenia hipoteczne" miala byé uregulowana W odrebnych przepisach (. . .) Prawa rzeczowe, jakie przystugiwaly osobom trzecirn do nieruchomosci przej etych na cele reformy ro1nej,‘t1waly nadal, z tym jednak zastrzezeniem, ze mozznoéé ich Wykonywania by1a niej ako zawieszona do czasu ustawowego rozstrzygniecia ich dalszego losu. Prawa te Wygasiy z mocy przepisow ustawy z dnia 12 rnarca 1958 r. o umorzeniu niektoryoh diugow i ciezarow (Dz. U. Nr 17, poz. 72), ktora W art. 1 stanowi, ze uIega_iaumorze11iu m. in. wszeikie diugi i ciezary, ktore byiy zabezpieczone na nieruchomosoiach ziemskich, przejetych na Wlasnosé Pafistwa na podstawie dekretu o przeprowadzeniu reforrny rolnej. (. . .) Wykladnia przeciwna pozostaje ponadto W sprzecznosci z zatozeniami, jakie lezau podstaw ornawianego przepisu ustawy o umorzeniu niektorych dlugow i ciezaréw. Przepis ten nie stariowi  jezeli chodzi o czas, W jakim zostal powoiany do zycia  normy odosobnionej, lecz --- STRONA 5 --- jestjednyrn z przepisow wydanych W roku 1958, jakie mialy na celu uporzadkowanie zadawnionych stanow faktycznyoh. Jak juz zaznaczono, wspolnym zatozeniem wszystkich tych przepisow bylo usankcj onowanie dlugotrwalych stanow faktycznych, a Wiec z jednej strony przyznanie Pafistwu wtasnoscitych sktadnikow maj atkowych, ktore od dawna pozostawaly W jego dyspozycji i ktorych zainteresowani W odpowiednim ' czasie nie Windykowali, z drugiej zas umorzenie  bez wzgledu na to, kto by} Wierzycielemz obywatel czy Ptuistwo  tych zobowiazafi, ktore przez Wiele lat nie byly realizowane badz dlatego, ze ustawa (jak np. art. 18 dekretu o przoprowadzeniu reformy rolnej) realizacje ich Wstrzymaia, badz tez dlatego, ze zainteresowani swych roszczefi faktycznie nie poszukiwali. Celem Wiec omawianych przepisow by1o zlikwidowanie praw martwych i usuniecie tym samym rozbieznoéci istriiejqcych pomiedzy stanem falctycznym a stanem prawnym. Na to, ze taki Wtaénie byt W szczegolnoéci cel przepisow o umorzeniu dtugowi ciezarow zabezpieczonych na nieruchomosciach ziemskich przejetych na cele reformy rolnej, wskazujatakze dalsze dyspozycje art. 1 ustawy z I2 marca 1958 r. Z mocy tego artykutu ulegly umorzeniu  oprécz dtugow i ciezarow obciazaj acych nieruchomoéci przej ete na cele reformy rolnej  takze zobowiazania zabezpieczone na nieruchomosciach przej etych na wiasnosé Pafistwa z mocy nastepuj acych ustaw: dekretu z chiia 6 wrzesnia 1946 r. o ustroju rolnym i osadnictwie na obszarze Ziem Odzyskanych i b. Wolnego Miasta Gdafiska (Dz. U. Nr 49, poz. 279 2 poéniej szymi zmianami), dekretu z dnia 5 wrzeénia 1947 r. o przej eciu na Wtasnoéé Paiistwa mienia pozostatego po osobach przesiedlonych do ZSRR (Dz. U. Nr 59, poz. 318 z pozniejszymi zmianami), dekretu 2 dnia 24 kwietnia 1952 r. o zniesieniu ftmdacji (Dz. U. Nr 25, p0Z. 172), dekretu 2 dnia 12 grudnia 1944 r. 0 przejeciu niektérych lasow na wlasnosé Skarbu Pazistwa (Dz. U. Nr 15, poz. 82) oraz dekretu z dnia 25 pazdziemika 1948 r. o reformie bankowej (Dz. U. 2 1951 r. Nr 36, poz. 279). (. . .) W Wiekszosci Wymienjonych aktow normatywnych ustawodawca posluguje sie niemal identycznym sformuiowaniem jak W art. 18 dekretu o przeprowadzeniu refonny rolnej, stanowiac, ze sprawa odpowiedzialnosci Patistwa ze Wzgledu na prawa osob trzecich, zabezpieczone na przej etych przez Paiistwo nieruchomoéciach, zostanie uregulowana W odrebnych przepisach. (. . .) Dodaé Wreszcie nalezy, Ze W Wymienionych wyzej aktach norrnatywnych Wydanych W roku 195 8, a W szczegolnoéci W art. 1 ustawy o umorzeniu niektorych diugow i ciezarow, ohodzito o likwidacje zobowiazafi, ktorych ewentualna realizacja mogtaby ~ ze Wzgledu na ich liczebnosé  Wptynaé W sposob istotny na finanse pafistwowe.” Poglady Rzecznika Praw Obywatelskich czy Ministra Skarbu Paiistwa co do koniecznosci uregulowania kwestii rekompensat pienie2".nych dla osob, ktorych Wierzytelnosci byiy zabezpieczone hipoteka, na ' nieruchomoéciach przejetych przez Skarb Paiistwa, oznacz@ ajedynie dostrzezenie naruszenia praw tych osob, gdyz W powolanej regulacji Wszelkie obciazenia hipoteczne zostaly umorzone bez jakiejkolwiek rekompensaty dla Wiaécicieli tych praw, nie rnoga natomiast stanowic podstawy do uznania, ze istnieja podstawy do odpowiedzialnosci oywilnej Skarbu Pafistwa za utrate tych Wierzytelnosci. Wobee braku jakichkolwiek podstaw do uwzglednienia zqdania z przytoczonych powyzej p'oWodoW nie byto potrzeby do rozpoznawania zarzutow pozwanegoz przedawnienia roszczenia i niewykazania jego wysokosci, chociaz takze te zarzuty nalezaloby uznaé za wystarczajace do oddalenia powodztwa. NaWet przy uznaniu, ze uwarunkowania polityczne uniemozliwialy dochodzenie roszczefi przed 4 czerwca 1989 roku, to po tym okresie powodowie mogli dochodzié swoich roszczefi na drodze sadowej, zas trwaj ace praco Iegislacyjne nad ustawa reprywatyzacyjna W zaden sposob nie mog1y byé podstawa do ich oddalenia. W konsekwencji ich roszczenja ulegty przedawnieniu najpoziniej z dniem 4 czerwca 1999 roku, na podstawie art. 442 k.c., a twierdzenia o sprzecznoéci podniesienia zarzutu przedawnienia z zasadami wspélzycia spoiecznego sa, niezasadne w sytuacji, gdy powodowie dochodza swoich roszczefi po ponad 10 latach od uptywu terminu przedawnienia, a trwaj ace prace legislacyjne nad ustawa reprywatyzacyjna nie obejmowaiy swoim zakresem roszczefi z tytulu wierzytelnosci zabezpieczonych hipotecznie na nieruchomosciach przej etych przez Pafistwo. . O kosztach procesu Sad orzekl na podstawie art. 99 k.p.c. W zw. z art. 98 § 1, 3 i 4 k.p.c. i § 6 pkt 7 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéci 2 dnia 28 wrzesnia 2002 roku W sprawie oplat za czynnosci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pazistwa kosztow nieopiaconej pomocy prawnej udzielonej z urzedu (Dz. U. N1" 163, poz. I348 ze 2111.).  Maj ac na uwadze powyzsze Sad orzeld jak W sentencji wyroku.