Postanowienie I C 301/16 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w Opolu

--- STRONA 1 --- 1 Sygn. akt I C 301/16 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lutego 2018 r. Sąd Okręgowy w Opolu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Andrzej Jabłoński Protokolant: starszy sekretarz sądowy Michał Klosa po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. w Opolu sprawy z powództwa R.S. przeciwko Skarbowi Państwa - Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej w O., Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu w K. oraz Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu (…) w S. o zapłatę I. powództwo oddala; II. zasądza od powoda Ryszarda Skowron na rzecz pozwanych Skarbu Państwa – Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w O., Skarbu Państwa -Zakładu Karnego w K. oraz Skarbu Państwa - Zakładu Karnego (…) w S. kwoty po 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Na oryginale właściwy podpis --- STRONA 2 --- 2 Sygn. akt IC 301/16 UZASADNIENIE Powód R.S. ostatecznie precyzując stanowisko procesowe wniósł o zasądzenie od pozwanych Skarbu Państwa – Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O., Skarbu Państwa – Zakładu Karnego (…) w S. i Skarbu Państwa – Zakładu Karnego w K. kwoty 100 000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty, zobowiązanie pozwanego do zaprzestania naruszania dóbr osobistych w postaci prawa do prowadzenia korespondencji powoda z organami wymienionymi w art. 102 pkt 10 i 11 k.k.w. oraz obciążenie pozwanego kosztami postępowania. W uzasadnieniu wskazał, iż dobra osobiste powoda w postaci prawa do prowadzenia korespondencji z organami wymienionymi w art 102 pkt 7,10 i 11 k.k.w. zostały naruszone przez: Dyrektora Zakładu Karnego w K . i Dyrektora Zakła du Karnego ( ... ) w S . Pismem z dnia 12.11.2014r. powód wniósł do Dyrektora Zakładu Karnego w K. o umożliwienie mu wysyłania korespondencji urzędowej za pośrednictwem poczty elektronicznej, odmowę wysyłania korespondencji urzędowej listami zwykłymi, odmowę doprowadzenia powoda pod konwojem do najbliższego punktu sprzedaży prasy; odmowę zgody na przyjęcie i posiadanie w celi mieszkalnej e - booków oraz sprzętu do ich odczytywania; brak zgody na przyjęcie do zakładu karnego leków przeci wgrypowych; odmowę wydania kopii wszystkich dokumentów toczącego się przeciwko powodowi postępowania dyscyplinarnego i odmowa wydania pisemnego uzasadnienia decyzji o ukaraniu; odmowę dostępu do wniosków próśb, skarg i petycji wnoszonych w imieniu powoda p rzez pełnomocników i informowania go o odpowiedziach na nie; odmowę wydania kopii protokołów przeszukania celi oraz opinii w sprawie udzielanej nagrody; odmowę umożliwienia wykonania kopii akt sądowych przesłanych powodowi przez SO O . ; zagubienie skarg, a powodowi nie są wydawane potwierdzenia złożenia skarg; odmowę zabezpieczenia dowodów naruszenia dóbr osobistych powoda poprzez publikację w sieci Internet danych osobowych powoda wraz z informacjami dotyczącymi prywatnego życia powoda; ograniczanie powo dowi prawa dysponowania środkami finansowymi zgromadzonymi na koncie depozytowym - niedotrzymywanie terminów wyznaczonych przez powoda; nieprawidłowe obliczanie potrąceń na cele wymienione w art. 125 k.k.w.; ograniczanie lub odmawianie powodowi dostępu do dokumentów dotyczących spraw sądowych toczących się z udziałem powoda; nadmierne ograniczanie dostępu do dokumentów zapisanych w wersji elektronicznej przesyłanej osadzonemu przez sądy; ograniczanie lub uniemożliwianie powodowi dostępu do stron BIP i stron zawierających przepisy prawa i orzecznictwo sądowe; brak informowania powoda o zmianach terminów realizacji łaźnia oraz wymiany sortów odzieżowych i bielizny pościelowej; brak zgody na posiadanie własnej pościeli; niezapewnianie odpowiedniej temperatury w celach mieszkalnych; utrudnianie wykonywania prywatnych i urzędowych rozmów telefonicznych; naruszanie prawa osadzonego z art. 113a § 1 k.k.w. do dokonywania 3x w miesiącu zakupów w kantynie, występowanie zbyt wysokich cen w kantynie, a także brak możliwo ści zamówienia interesujących powoda artykułów żywnościowych; --- STRONA 3 --- 3 dokonywanie przeszukań osobistych w pomieszczeniach do tego nieprzystosowanych (brak dywaników i wieszaków). Pozwany Skarb Państwa – Dyrektor Okręgowego Służby Więziennej w O. wniósł o oddalenie powództwa, wezwanie do udziału w sprawie po stronie pozwanej dodatkowo Skarbu Państwa – Zakładu Karnego w K. i Skarbu Państwa – Zakładu Karnego (…) w S. i obciążenia powoda kosztami postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że D yrektor Okręgowy Służby Więziennej w O . kieruje Okręgowym Inspektoratem Służby Więziennej w O . To Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w O . jest państwową jednostką budżetową, której działalność regulują przepisy ustawy z dnia 09.04.2010r. o Sł użbie Więziennej. W ocenie strony pozwanej w niniejszej sprawie pozwanym powinien być Skarb Państwa - Okręgowy Inspe ktorat Służby Więziennej w O . Karę pozbawienia wolności wykonuje się w zakładach karnych i aresztach śledczych. Sposób wykonywania kary pozbawienia wolności jest nadzorowany i kontrolowany przez okręgowe inspektoraty Służby Więziennej. Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w O . nie wykonuje kary pozbawienia wolności, jest jedynie organem nadzorczym i kontrolnym. Powód nie formułuje wpr ost żadnych zarzutów, co do statutowej działalności OISW w O . , nie wskazuje żadnych faktów, zdarzeń, konkretnych sytuacji w tym zakresie. Pozwany Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w O . oświadcza, że swoje funkcje statutowe w zakresie kontroli i nadzoru nad podległymi zakładami karnymi i aresztami śledczymi wykonuje prawidłowo, w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, z wymaganą częstotliwością. Wszystkie podległe mu jednostki są systematycznie kontrolowane i nadzorowane. Funkcjonują one prawi dłowo, realizując należycie wszystkie obowiązki, co potwierdzają wyniki kontroli dokonywanych również przez szereg instytucji zewnętrznych. Powód w pozwie nie wskazuje żadnych konkretnych faktów na potwierdzenie swoich zarzutów. Przedstawione przez powoda zarzuty dotyczą w całości działalności Zakładu Karnego w Kluczborku oraz Zakładu Karnego ( ... ) w S . Powód nie sformułował jakichkolwiek zarzutów pod adresem pozwanego Skarbu Państwa - Okręgowego Inspek toratu Służby Więziennej w O . Dla tego wniosek o przypozwanie po stronie pozwanej jednostek organizacyjnych Skarbu Państwa - Zakładu Karnego w K . , Skarbu Państwa - Zakładu Karnego ( ... ) w S . , z działalnością których wiąże się dochodzone roszczenie jest w pełni uzas adniony. Pozwany nie uznał żądania pozwu i w całości zaprzeczył jego zarzutom. W jednostkach podległych Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej w O . karę pozbawienia wolności względem powoda R.S. wykonuje się w sposób praworządny i humanit arny, zapewniając mu realizację wszystkich przysługujących uprawnień, określonych w przepisach kodeksu karnego wykonawczego. Szczegółowo swoje stanowisko uzasadnił na kartach 27 - 29. Sąd Okręgowy w Opolu postanowieniem z dnia 13.07.2016r. sygn. IC 301/16 (k. 77) wezwał do udziału w sprawie po stronie pozwanej Skarb Państwa – Zakład Karny w K . i Skarb Państwa – Zakład Karny ( … ) w S . Pozwany Skarb Państwa – Zakład Karny ( … ) w S . wniósł o oddalenie powództwa i obc iążenie powoda kosztami postępowania. --- STRONA 4 --- 4 W uzasadnieniu wskazał, iż brak jest podstaw do przyjęcia, iż pozwany odmawiając powodowi prawa do prowadzenia korespondencji za pomocą poczty elektronicznej, naruszył jego dobro osobiste w postaci prawa do korespondencji. Pomijając kwestię istnienia takiego dobra osobistego albowiem art. 23 k.c. wymienia „tajemnicę korespondencji” jako dobro osobiste, to brak jest podstawowej przesłanki uznania działania pozwanego za naruszające jakiekolwiek dobro osobiste powoda, w postaci bezprawności. Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego ( … ) w S . odmawiająca powodowi prawa do prowadzenia korespondencji za pomocą poczty elektronicznej została bowiem zaskarżona przez powoda do Sądu Okręgowego w O . , Wydział Penitencja rny na podstawie art.7§ 1 k.k.w., jako niezgodna z prawem, a sąd ten postanowieniem z dnia 18.03.2016r., utrzymał ją w mocy, nie znajdując podstaw do jej uchylenia, jako bezprawnej. W związku z powyższym sąd w sprawie o naruszenie dóbr osobistych powoda po przez decyzję dyrektora ZK ( ... ) S. odmawiającej powodowi prawa do prowadzenia korespondencji za pomocą poczty elektronicznej, nie jest uprawniony do oceny, czy jest ona zgodna z prawem. Oceny tej bowiem dokonał Sąd Penitencjarny jako uprawni ony organ wobec jej zaskarżenia przez powoda. Dopuszczenie badania tejże kwestii przez sąd w sprawie o naruszenie dóbr osobistych skazanego oznaczałoby nie tylko dopuszczenie dwutorowości postępowania sądowego w zakresie nadzoru nad wykonaniem kary pozbawi enia wolności, lecz także prowadziłoby do pozbawienia znaczenia przyjętego przez ustawodawcę trybu postępowania i oddziaływania sędziego i sądu penitencjarnego na skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności, a w konsekwencji do deprecjacji i ut raty racji bytu przez owo postępowanie. Pozwany Skarb Państwa – Zakład Karny w K. wniósł o oddalenie powództwa i obciążenie powoda kosztami postępowania. W uzasadnieniu podnosił, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż pozwany odmawiając powodowi prawa do prowadzenia korespondencji za pomocą poczty elektronicznej, naruszył jego dobro osobiste w postaci prawa do korespondencji. Pomijając kwestię istnienia takiego dobra osobistego albowiem art. 23k.c. wymienia „tajemnicę korespondencji” jako dobro osobiste, to brak jest podstawowej przesłanki uznania działania pozwanego za naruszające jakiekolwiek dobro osobiste powoda, w postaci bezprawności. Decyzja Dyrektora Zakładu Karnego w K. odmawiająca powodowi prawa do prowadzenia korespondencji za pomocą poczty elektronicznej została bowiem zaskarżona przez powoda do Sądu Okręgowego w O., Wydział Penitencjarny na podstawie art.7§l Kodeksu karnego wykonawczego, jako niezgodna z prawem, a sąd ten postanowieniem z dnia 16.01.2015r., utrzymał ją w mocy, nie znajdując podstaw do jej uchylenia, jako bezprawnej. W związku z powyższym sąd w sprawie o naruszenie dóbr osobistych powoda poprzez decyzję dyrektora ZK K., odmawiającej powodowi prawa do prowadzenia korespondencji za pomocą poczty elektronicznej, nie jest uprawniony do oceny, czy jest ona zgodna z prawem. Oceny tej bowiem dokonał Sąd Penitencjarny jako uprawniony organ wobec jej zaskarżenia przez powoda. Dopuszczenie badania tejże kwestii przez sąd w sprawie o naruszenie dóbr osobistych skazanego oznaczałoby nie tylko dopuszczenie dwutorowości postępowania sądowego w zakresie nadzoru nad wykonaniem kary pozbawienia wolności, lecz także prowadziłoby do pozbawienia znaczenia przyjętego przez ustawodawcę trybu postępowania i oddziaływania --- STRONA 5 --- 5 sędziego i sądu penitencjarnego na skazanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności, a w konsekwencji do deprecjacji i utraty racji bytu przez owo postępowanie. Sąd ustalił stan faktyczny: Powód R.S. odbywał karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w K. i w Zakładzie Karnym (...) w S. - niesporne Powód w czasie pobytu w Zakładzie Karnym w K. oraz Zakładzie Karnym (...) w S. miał możliwość kontaktowania się, prowadzenia korespondencji z organami wymienionymi w art. 102 pkt 7,10.11 k.k.w. za pośrednictwem korespondencji listowej, jak również rozmów telefonicznych. Funkcjonariusz działu ewidencji każdego dnia udaje się na oddział penitencjarny skąd odbiera od oddziałowego za potwierdzeniem odbioru przekazywanym osadzonemu korespondencję wychodzącą osadzonych. Następnie korespondencja jest rozdzielana na tą ze znaczkami i bez. Korespondencja bez znaczków jest przekazywana następnie do działu finansowego depozytu) celem sprawdzenia, czy osadzonemu przysługuje prawo do wysłania korespondencji na koszt zakładu karnego (czy posiada środki finansowe na swoim koncie). Po dokonaniu tejże kontroli korespondencja ze znaczkami jak i podlegająca wysłaniu na koszt jednostki jest przekazywana do sekretariatu jednostki celem jej wysłania. Korespondencja bez znaczków, w przypadku stwierdzenia, że skazany posiada środki finansowe na koncie jest mu zwracana celem uzupełnienia. Dowód: notatka służbowa mjr. R.J. z dnia 23.06.2016r. – k. 32 notatka służbowa kpt. T.N. z dnia 23.06.2016r. – k. 34 notatka służbowa mjr. B.Z. z dnia 22.06.2016r. – k. 35 notatka służbowa por. M.J. z dnia 21.06.2016r. – k. 50-51 notatka służbowa chor. Ł.M. z dnia 22.06.2016r. – k. 52 notatka służbowa por. B.L. z dnia 22.06.2016r. – k. 54 pismo Dyrektora Zakładu Karnego (...) w S. z dnia 22.06.2016r. – k. 47, 49 notatka służbowa mjr A.H. z dnia 22.06.2016r. – k. 48 zasady wydawania korespondencji osadzonym – k. 544 notatka służbowa z dnia 29.09.2016r. – k. 545 listy powoda – koperta k. 584 W dniu 27.10.2014r. Dyrektor ZK w K. zwrócił się do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej o zajęcie stanowiska w sprawie możliwości wysyłania za pośrednictwem poczty elektronicznej SW z konta głównego ZK w K. korespondencji urzędowej skazanych. Pismem z dnia 30.10.2014r. Okręgowy Inspektorat Służby Więziennej w O. udzielił odpowiedzi, iż konto poczty elektronicznej ZK w K. służy jedynie do obsługi jednostki, a SW nie powinna uczestniczyć w przesyłaniu korespondencji urzędowej osadzonych. --- STRONA 6 --- 6 Dowód: pismo z 27.10.2014r. – k. 72v pismo z 30.10.2014r. – k. 72 W dniu 14.11.2014r. powód złożył wniosek do Dyrektora Zakładu Karnego w K. o umożliwienie mu wysyłania korespondencji urzędowej za pośrednictwem poczty elektronicznej. W dniu 26.11.2014r. Dyrektor Zakładu Karnego w K. wydał decyzję odmowną, w której poinformował powoda o możliwych formach wysyłania takiej korespondencji. Powód pismem z dnia 02.12.2014r. skierował do Sądu Okręgowego w O. skargę na decyzję Dyrektora ZK w K. odmawiającą mu prawa do prowadzenia korespondencji mailowej z organami wymiaru sprawiedliwości. Postanowieniem z dnia 16.01.2015r. Sąd Okręgowy w O. w sprawie sygn. akt (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że brak jest podstaw do uznania, iż decyzja o odmowie prowadzenia korespondencji e-mailowej (art. 102 pkt 10 i 11 k.k.w. oraz zarządzenia 23/2013 ustalającego porządek wewnętrzny w Zakładzie Karnym w K. jest niezgodna z prawem. Sąd stwierdził, że jak wynika z dokumentacji w tej sprawie, były podstawy do odmowy. W tej sytuacji decyzja dyrektora jednostki penitencjarnej ma podstawę prawną i nie ma mowy o „bezzasadnej odmowie”. Dowód: wniosek powoda z 14.11.2014r. – k. 73 decyzja z 26.11.2014r. – k. 71 skarga z 02.12.2014r. – k. 67-70 sprawozdanie z postępowania skargowego z 30.12.2014r. – k. 59 post. SO w O. z 16.01.2015r. sygn. akt (...) – k. 57 pismo z 22.06.2016r. – k. 53 Zgodnie z regulaminem korzystania ze stanowiska komputerowego w ZK w K. stanowisko komputerowe umożliwia dostęp do informacji publicznej Służby Więziennej oraz innych udostępnionych witryn. Lista udostępnionych witryn znajduje się obok stanowiska komputerowego. Stanowisko komputerowe znajduje się w pokoju przesłuchań w oddziale VI pawilonu mieszkalnego „B”. Ze stanowiska komputerowego mogą korzystać skazani i ukarani. Dostęp do stanowiska komputerowego będzie realizowany według następujących zasadach: od 9 00 do 12 00 oraz od 15 00 do 18 00 - we wtorki osadzeni odbywający karę w pawilonie A, od 9 00 do 12 00 oraz od 15 00 do 18 00 - w środy osadzeni odbywający karę w oddziale IV pawilonu B, od 9 00 do 12 00 oraz od 15 00 do 18 00 - w czwartki osadzeni odbywający karę w oddziale V pawilonu B, od 9 00 do 12 00 oraz od 15 00 do 18 00 - w piątki osadzeni odbywający karę w oddziale VI pawilonu B, od 9 00 do 12 00 oraz od 15 00 do 18 00 - w soboty (w pierwszej kolejności osadzeni zatrudnieni). Czas jednorazowego dostępu do komputera wynosi 60 minut. W przypadku braku innych chętnych do skorzystania ze stanowiska, czas korzystania z komputera może być wydłużony. W wyjątkowych przypadkach dopuszcza się również zmiany terminu dostępu do stanowiska komputerowego. Decyzję w tym zakresie podejmuje wychowawca oddziału, który w danym dniu jest --- STRONA 7 --- 7 uprawniony do korzystania ze stanowiska komputerowego. Pod jego nieobecność wychowawca dyżurny. Chętni do korzystania ze stanowiska komputerowego składają pisemne wniosek w czasie apelu porannego lub wieczornego. O kolejności korzystania decyduje wychowawca oddziału, który w danym dniu jest uprawniony do korzystania ze stanowiska komputerowego. Pod jego nieobecność wychowawca dyżurny. Przedsięwzięcia związane z doprowadzeniem i nadzorem osadzonych do stanowiska komputerowego realizują funkcjonariusze działu ochrony. W przypadku stwierdzenia wykorzystania sprzętu komputerowego niezgodnie z przeznaczeniem funkcjonariusz nadzorujący może podjąć decyzję o zakończeniu możliwości korzystania ze stanowiska. Osadzeni mogli korzystać z następujących witryn na udostępnionym stanowisku komputerowym: www.bip.sw.gov.pl , www.sw.gov.pl , www.e - sady.gov.pl, www.ip .lex.pl, www.swaweb1.ms.gov.pl , www.rcl.gov.pl, www. dziennikiurzedowe. gov.pl , www. dzienniki ustaw.gov.pl , www.monitorpolski.gov.pl , www.legislacja.rcl.gov.pl , www.bip.rpo.gov.pl , www.brpo.gov.pl , Skype. Zgodnie z zarządzeniem nr 23/2013 Dyrektora ZK w K. z dnia 30.09.2013 r. osadzeni nie mogli posiadać sprzętu komputerowego umożliwiającego: nawiązywanie łączności (w tym bezprzewodowej), rejestracji obrazu i dźwięku, podłączenie i korzy stanie z zewnętrznych nośników danych, nagrywania danych (nagrywarki CD - R. CD - RW, DVD - R. DVD - RVV, Blue - Ray). Nie będzie przyjmowany jakikolwiek sprzęt komputerowy posiadający wbudowane porty USB, mini/micro USB. RJ45 i czytniki kart pamięci SD, micro SD it p. Porty muszą być fizycznie wymontowane. Urządzeń bezprzewodowej transmisji: głosu, wizji oraz danych (np. słuchawki bezprzewodowe, urządzenia WiFi, bluetooth. itp.); urządzeń i przedmiotów służących do zapisu: głosu, wizji, danych (pendrive, karty pamięc i, „czyste” nośniki CD i DVD, itp.); sprzętu wykazującego cechy samodzielnej modyfikacji i przeróbek oraz niespełniających wymogów BHP i ppoż. Sprzęt RTV jest przyjmowany codziennie w godzinach od 8 00 do 15 00 , po wcześniejszym uzyskaniu zgody dyrektora lub osoby go zastępującej. Sprzęt komputerowy wyposażony w dyski twarde lub inne stałe nośniki danych przed opuszczeniem Zakładu Karnego będzie podlegał kontroli, a wszystkie dane będą trwale usuwane. Dowód: regulamin korzystania ze stanowiska komputerowego w ZK w K. – k. 55-56 lista udostępnionych witryn – k. 56 zarządzenie nr 23/2013 Dyrektora ZK w K. z 30.09.2013r. – k. 63-65 W dniu 23.12.2015 r. powód złożył wniosek do Dyrektora Zakładu Karnego (...) w S. o umożliwienie mu wysyłania korespondencji urzędowej za pośrednictwem poczty elektronicznej. Pismem z dnia 04.01.2016r. i 18.01.2016 r. powód na wezwanie dyrektora doprecyzował swój wniosek. Dyrektor ZK (...) w S. w dniu 11.01.2016r wydal decyzję odmowną. W dniach 13.01.2016 r. (wpłynęła tego samego dnia) i 18.01.2016 r. (wpłynęła w dniu 21.01.2016 r.) powód złożył skargę do Dyrektora Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w O. wpłynęła skarga R.S. z dnia 18.01.2016 r., dotycząca braku możliwości --- STRONA 8 --- 8 składania próśb, skarg i wniosków za pośrednictwem poczty elektronicznej, a także ograniczenia mu prawa do komunikowania się z podmiotami wymienionymi w art. 102 pkt 7, 10 i 11 k.k.w. Pismem z dnia 25.02.2016 r. Dyrektor Okręgowego Inspektoratu Służby Więziennej w O. wezwał Dyrektora ZK (...) w S. o zajęcie stanowiska w sprawie. Pismem z dnia 25.02.2016r. Dyrektor ZK (...) w S. poinformował Dyrektora SW w O., iż na terenie placówki nie ma możliwości wysyłania korespondencji droga elektroniczną przez osadzonych. Decyzją z dnia 09.03.2016 r. Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O. uznano skargę powoda za niezasadną. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż na podstawie przeprowadzonego postępowania skargowego, ustalono, że uprawnienie, wynikające z § 7 ust.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13.08.2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych, polegające na możliwości wnoszenia wniosków, skarg i próśb przy użyciu poczty elektronicznej, przysługuje nie tylko skazanym, ale również osobom działającym w ich imieniu. Ponadto wskazano, że przepisy kodeksu karnego wykonawczego nie obligują kierownika jednostki penitencjarnej do zapewnienia skazanym możliwości prowadzenia korespondencji za pośrednictwem poczty elektronicznej, w związku z czym żądanie od dyrektora umożliwienia skazanym korespondowania za pośrednictwem poczty elektronicznej jest nieuprawnione. W związku z powyższym, twierdzenia skazanego o rzekomym ograniczaniu jego praw, wynikających z art. 102 pkt 7, 10 i 11 k.k.w. nie polegają na prawdzie. Wobec powyższego, skarga skazanego uznana została za bezzasadną. Dowód: notatka służbowa kpt. E.Z. z dnia 23.06.2016r. – k. 36 notatka służbowa por. A.Z. z dnia 22.06.2016r. – k. 33 sprawozdanie z 12.02.2016r. – k. 39 pismo powoda z 04.01.2016r. – k. 40-42 skarga z 18.01.2016r. – k. 43 skarga z 12.01.2016r. – k. 126-131 pismo Dyrektora ZK (...) w S. z 25.02.2016r. – k. 44 pismo OISW w O. z 25.02.2016r. – k. 45 pismo z 27.01.2016r. – k. 46 sprawozdanie z 12.02.2016r. – k. 137 sprawozdanie z 14.01.2016r. – k. 121 Pismem z dnia 18.12.2015 r. powód zwrócił się do Dyrektora ZK (...) w S. na wyrażenie zgody do korzystania przez powoda ze stron internetowych BiP. Powód otrzymał zgodę na skorzystanie z komputera w środę w godzinach 8 30 -9 45 . Kolejny wniosek w tej sprawie zgłosił pismem z dnia 04.01.2016 r. wraz z prośbą o umożliwienie bezpłatnych wydruków w tym przypadku uzyskał zgodę na korzystanie ze stanowiska komputerowego w każdą środę w godzinach 8 30 -10 30 do końca stycznia 2016 r., w dalszym okresie stosownie do potrzeb i możliwości placówki. W zakresie wydruków poinformowano powoda, iż powinien on oszczędzać miejsce na drukowanych stronach, ewentualnie ponieść opłatę od wydruku. Ponowny wniosek w tym zakresie złożył pismem z dnia 25.01.2016 r. Również w tym przypadku powód uzyskał zgodę na korzystanie ze stanowiska komputerowego w każdą środę --- STRONA 9 --- 9 w godzinach 8 30 -10 30 i 17 30 -18 30 do końca lutego 2016 r., w kwestii wydruków podtrzymano poprzednie stanowisko. Kolejny wniosek w tym przedmiocie powód złożył pismem z dnia 25.02.2016 r., uzyskał zgodę na korzystanie ze stanowiska komputerowego w każdą środę w godzinach 8 30 -10 30 i 17 30 -18 30 do końca marca 2016r., w kwestii wydruków podtrzymano poprzednie stanowisko. Pismem z dnia 08.03.2016r. powód zwrócił się o zmianę godzin korzystania z komputera w marcu 2016r. Uzyskał zgodę na korzystanie raz w tygodniu, w każdą środę w godzinach 17 30 -19 30 do końca marca 2016 r. Kolejnym wnioskiem z dnia 04.04.2016 r. powód zwrócił się o możliwość korzystania z komputera codziennie w godzinach 15 30 -19 30 oraz swobodnego drukowania. Powód uzyskał zgodę na korzystanie raz w tygodniu, w każdą środę w godzinach 17 30 -19 30 do końca kwietnia 2016r., w kwestii drukowania podtrzymani uprzednie stanowisko. Wnioskiem z dnia 27.05.2016r. powód zwrócił się o oznaczenie czasu korzystania ze stron BiP w maju 2016r. Oraz zezwolenie zapisu informacji z BiP na nośniku CD z możliwością późniejszego wydruku. Powód uzyskał zgodę na korzystanie ze stanowiska komputerowego w godzinach 17 30 -19 30 do końca maja 2016r., a w pozostałym zakresie odmówiono mu zgody. Kolejny wniosek złożył pismem z dnia 30.05.2016r. i uzyskał zgodę na korzystanie ze stanowiska komputerowego w godzinach 17 30 -19 30 do końca czerwca 2016 R. Pismem z dnia 13.06.2016r. powód zwrócił się o wyjaśnienie, dlaczego w dniach 01 i 08.06.2016 r. nie mógł skorzystać ze stron BiP. Powodowi udzielono odpowiedzi, iż problemy zostały zgłoszone, a brak dostępu wynikał z przyczyn technicznych. W dniu 19.02.2016 r. powód złożył do Dyrektora ZK (...) w S. o niezwłoczne umożliwienie mu dostępu do witryn internetowych: sa.gov.pl, rpo.gov.pl, nsa.gov.pl, sn.gov.pl, ms.gov.pl. W dniu 02.03.2016 r. powód złożył kolejny wniosek o umożliwienie mu dostępu do wszystkich stron z przepisami prawnymi. W odpowiedzi uzyskał informację, iż otrzymał już zgodę na dostęp do stron internetowych na miesiąc marzec 2016r. Pismem z dnia 07.03.2016 r. powód złożył skargę na decyzję Dyrektora w przedmiocie odmowy do wszystkich stron internetowych zwierających akty prawne. Dyrektor ZK (...) w S. na wezwanie Dyrektora OSW w O. pismem z dnia 04.04.2016 r. udzielił informacji o stronach jakie mogą przeglądać osadzeni. Pismem z 06.04.2016 r. powód został poinformowany z jakich stron internetowych może skorzystać. Pismem z dnia 20.01.2016r. powód wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. skargę na bezczynność Dyrektora ZK (...) w S. w przedmiocie informacji publicznej. Wyrokiem z dnia 19.04.2016r. sygn. (...) sąd skargę powoda odrzucił. Powód skargą z dnia 16.01.2017 r. zaskarżył w trybie art. 7 § 1 k.k.w. do Sądu Okręgowego w O. za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Karnego ( ... ) w S . opinię (zawartą na prośbie powoda z dnia 02.01.2017 r.) Dyrektora z dnia 04.01.2017 r. Skarga dotyczyła rzekomej odmowy dostępu do wszystkich dzienników ustaw. W dniu 24.01.2017 r. Dyrektor całość dokumentacji w sprawie prz esłał do Sądu Okręgowego w O . Następnie Sąd Okręgowy w O . przy piśmie ( … ) z dnia 30 stycznia 2017 r. skargę przekazał według właściwości do rozstrzygnięcia Dyrektorowi Okręgowem u Służby Więziennej w O . Zarzuty zostały zweryfikowane postępowaniem skargowym. Z dokonanych ustaleń wynikało, że powód --- STRONA 10 --- 10 zwrócił się z prośbą do Dyrektora Zakładu Karnego ( ... ) w S . o udostępnienie wszystkich dzienników ustaw jako przep isów prawa. W dniu 4 stycznia 2017 r. administracja jednostki Zakładu Karnego ( ... ) w S . poinformowała powoda, że otrzymuje regularnie zgody na korzystanie ze stanowiska komputerowego ze stronami dedykowanymi osadzonym tj. zawierającymi do stęp do wszystkich przepisów prawa. W dniu 16.02.2017 r. przy piśmie znak: ( … ) Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej skargę powoda uznał za bezzasadną. Dowód: wniosek z 18.12.2015r. – k. 176 wniosek z 04.01.2016r. – k. 175 wniosek z 25.01.2016r. – k. 174 wniosek z 25.02.2016r. – k. 112 wniosek z 08.03.2016r. – k. 172 wniosek z 04.04.2016r. – k. 171 wniosek z 27.04.2016r. – k. 170 pismo z dnia 13.06.2016r. – k. 168 pismo z 27.01.2016r. – k. 142 wniosek z 19.02.2016r. – k. 113 wniosek z 02.03.2016r. – k. 118 sprawozdanie z 09.03.2016r. – k. 110 sprawozdanie z 01.04.2016r. – k. 119 pismo z 04.04.2016r. – k. 117 skarga z 07.03.2016r. – k. 114-116 dokumentacja związana z rozpoznaniem skargi do WSA w O. – k. 156-166 wyrok WSA w O. z 19.04.2016r. sygn. (...) z uzasadnieniem – k. 145-149 dokumentacja związana z rozpoznaniem skargi – k. 215-232, 455-466 dokumentacja – k. 743-747, 760-771, 793-828, 832-859 W ZK (...) w S. zapewnia się dostęp do stron internetowych Służby Więziennej, Biuletynu Informacji Publicznej Służby Więziennej, Rzecznika Praw Obywatelskich, Biuletynu Informacji Publicznej Rzecznika Praw Obywatelskich, Rządowego Centrum Legislacji (w tym Publicznego Portalu Informacji o Prawie, Rządowego Procesu Legislacyjnego), E-sądu, Lex Polonica, Internetowego Systemu Aktów Prawnych, Dzienników Urzędowych (w tym Dzienników Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennika Urzędowego Rzecz ypospolitej Polskiej „Monitor Polski”). Strony internetowe udostępniane są na stanowisku komputerowym znajdującym się w pomieszczeniu do tego przeznaczonym, na terenie Oddziału Penitencjarnego nr 1. Korzystanie ze stanowiska komputerowego odbywa się po uzy skaniu indywidualnej zgody Dyrektora jednostki penitencjarnej lub Kierującego oddziałem penitencjarnym, po wcześniejszym zaopiniowaniu przez koordynatora - właściwego dla miejsca osadzenia skazanego. O kolejności użytkowania stanowiska komputerowego decydu je data prośby. W kwestiach spornych o kolejności decydują koordynatorzy właściwi dla miejsca osadzenia skazanego. Dostęp do wybranych stron internetowych dla skazanych z Oddziału Penitencjarnego nr I, łącznie z osadzonymi z pawilonu mieszkalnego A, realiz owany będzie w każdy czwartek, natomiast dla skazanych z --- STRONA 11 --- 11 Oddziału Penitencjarnego nr II w każda środę (z wyłączeniem przypadających w te dni świąt państwowych i kościelnych), w godzinach od 8 30 do 10 30 oraz od 17 30 do 19 30 . Czas przeznaczony na korzystanie ze stanowiska komputerowego jest każdorazowo indywidualnie określany przez Dyrektora jednostki penitencjarnej lub Kierującego oddziałem penitencjarnym. W przypadku zmiany miejsca zakwaterowania z jednego oddziału penitencjarnego na drugi, osadzony zobowiązany jest do złożenia nowej prośby - do Kierującego oddziałem penitencjarnym za pośrednictwem koordynatora oddziału penitencjarnego, w którym skazany aktualnie przebywa. Korzystanie z dostępu do stron internetowych odbywa się w obecności funkcjonariusza SW. W razie niewłaściwego zachowania, użytkowanie stanowiska komputerowego może zostać przerwane i zakończone wcześniej przez funkcjonariusza dozorującego. Dowód: zasady i warunki korzystania ze stron BiP – k. 167 Powód zwracał się do Dyrektora ZK (...) w S. o udzielenie zezwolenia dokonania wydruków (w ilości ponad 1200 stron) z dysku twardego jego komputera prywatnego, płyt CD/DVD oraz zezwolenie na korzystanie z tego komputera w celi. Powód nie uzyskał zgody na korzystanie z własnego komputera w celi z uwagi na znajdujące się w nim porty USB, co jest niezgodne z regulaminem. Jednocześnie powód był informowany, iż może korzystać ze stanowiska komputerowego z dostępem do stron internetowych BiP oraz ze stanowiska z możliwością przeglądania płyt CD i DVD na zasadach określonych w porządku wewnętrznym placówki. Powód zaskarżył wydawane decyzje Dyrektora ZK (...) w S. skargami z dnia 08.02.2016r., 14.05.2016r. i 02.05.2016r. Żadna ze skarg nie została uwzględniona. W związku z fakt em, iż w ZK ( ... ) w S . powód nie uzyskał zgody na posiadanie w celi sprzętu komputerowego o której mowa w art. 110 a § 2 k.k.w., urządzenia te zostały zdeponowane w magazynie rzeczy osadzonych. Nie jest możliwe, aby osadzony, który nie uzy skał zgody na korzystanie ze sprzętu komputerowego, mógł przeglądać akta na terenie magazynu zakładu karnego i dokonywać tam kopii przesłanych akt na własnym urządzeniu pod nadzorem funkcjonariusza. W dniu 16.01.2017r. powód wniósł skargę, w której powód zaskarżył w trybie art. 7 § 1 k.k.w. do Sądu Okręgowego w O. odmowną decyzję Dyrektora ZK ( ... ) w S . o wyrażeniu zgody na zapis na płycie CD orzeczeń WSA w G . Dyrektor całość dokumentacji w sprawie p rzesłał do Sądu Okręgowego w O w dniu 24.01.2017 r. za pismem znak: ( … ) . Następnie Sąd Okręgowy w O . przy piśmie ( … ) z dnia 30.01.2017r. skargę przekazał według właściwości do rozstrzygnięcia Dyrektorowi Okrę gowemu Służby Więziennej w O . Zarzuty zos tały zweryfikowane postępowaniem skargowym. Z dokonanych ustaleń wynikało, że powód zwrócił się z prośbą o wyrażenie zgody na zapis na płycie CD orzeczeń WSA w G . oraz WSA w L . opublikowanych na stronie legalis.pl. W dniu 11.01.2017r. administra cja jednostki Zakładu Karnego ( ... ) w S . rozpatrzyła odmownie prośbę powoda, ponieważ w ubiegłym roku otrzymał on płytę CD z zapisem orzeczeń, o których mowa w prośbie. W dniu 16.02.2017 r. przy piśmie znak: ( … ) Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej skargę powoda uznał za bezzasadną. Skargą z dnia 06.02.2017 r. powód zaskarżył do Sądu Okręgowego w O . decyzję --- STRONA 12 --- 12 Dyrektora ZK ( ... ) w S . z dnia 31.01.2017 r. o ponowne wyrażenie zgody na dostęp do komputera pow oda. W dniu 15.02.2017r. przy piśmie nr ( … ) cała dokumentacja skargowa została prze słana do Sądu Okręgowego w O . Powód domagał się również zezwolenie na wydruk w nieograniczonej ilości aktów prawnych oraz jego pism urzędowych. Powód był informowany, iż przysługuje mu prawo do wydruków w ilościach ograniczonych, ze wskazaniem konkretnych stron, czy też przepisów. Odnośnie pism urzędowych poinformowano powoda, iż pisma pisane ręcznie posiadają taką samą wartość urzędową jak drukowane. Nadto pouczono go o możliwości wykonywania odpłatnych wydruków lub kserokopii dokumentów zgodnie z obowiązującym regulaminem. Powód domagał się również zezwolenia na korzystanie z TV w celi o przekątnej ekranu 22’’, na co nie uzyskał zgody ponieważ jest to sprzeczne z postanowieniami regulaminu wewnętrznego który dopuszcza na posiadanie w celi odbiornika TV o przekątnej ekranu maksymalnie 19’’. Dowód: dokumentacja dot. postępowania skargowego w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na posiadanie komputera i TV w celi oraz dokonywania nieodpłatnych wydruków i zapisów na płytach CD – k. 202-207, 252-268, 284-326, 383-391, 467- 484, 498, 512-517, 537-538, 742, 748-759, 793-828, 832-859 Powód wielokrotnie korzystał z możliwości przewidzianej w art. 7 § 1 k.k.w. i skarżył do Sądu Penitencjarnego decyzje Dyrektora Zakładu Karnego ( ... ) w S . , zgłaszał też zarzuty w przedmiocie braku informowania go o sposobie jej rozpoznania, braku wydawania potwierdzeń zgłoszonych skarg, zagubienia skarg. Administracja ZK ( ... ) w S . każdorazowo informowała powoda, iż wszystkie prośby, czy skargi osadzonych są przekazywane zgodnie z właściwością i przedkładane do zaopiniowania, następnie powód każdorazowo zapoznawany jest z decyzją co potwierdza własnorę cznym podpisem na okazanej decyzji. W przypadku niemożliwości załatwienia prośby w terminie 14 dni powód był informowany o przyczynach opóźnienia w załatwieniu prośby. powód był tez informowany o niemożliwości nadania biegu prośbie lub skardze z uwagi na n iesprecyzowanie żądań czy też zarzutów jak również nieczytelnego pisma. Natomiast w odpowiedzi na wniosek powoda z dnia 19.05.2017r. Dyrektor poinformował go, iż wymieniona we wniosku skarga nie została przesłana do Sądu Okręgowego ponieważ nie dotyczyła d ecyzji organu, o którym mowa w art. 7 § 1 k.k.w. Wskazał, iż o zakwalifikowaniu skargi stanowi jej treść oraz stan faktyczny w niej opisany. Wobec faktu, iż skarga została złożona do Dyrektora jednostki, ten po zapoznaniu się z jej treścią uznał, iż porusz one w niej kwestie dotyczą działalności jednostki organizacyjnej SW, nie zaś decyzji organu określonego w art. 7 § 1 k.k.w. W związku z tym, zgodnie z dyspozycją § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.03.2013r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U z 2013, poz. 647, z późn. zm.) skarga została załatwiona przez Dyrektora Zakładu Karnego ( ... ) w S . W sytuacji kiedy powód prawidłowo wypisał druk p otwierdzenia, a skarga rzeczywiście była przesyłana do właściwego sądu, powód otrzymywał przedmiotowy druk potwierdzenia. Fakt zagubienia przez niego druku nie --- STRONA 13 --- 13 powodował automatycznego wystawiania duplikatu przez administrację jednostki. Listy powoda zawierające pisma urzędowe były wysyłane przez administrację ZK ( ... ) w S . na podany adres w przypadku, gdy były prawidłowo zaadresowane oraz opłacone. Personel pozwanej placówki zwracał powodowi korespondencję nieprawidłowo zaadresowaną oraz n ieopłaconą, lub bez dołączenia odpowiedniego wniosku o wysłanie na koszt Skarbu Państwa, a także nieopłaconą korespondencję prywatną. Również instytucje z którymi korespondował powód zwracały jego wnioski z uwagi na nieuzupełnianie braków formalnych. Dowód: dokumenty związane z postępowaniami skargowymi – k. 206-213, 233-251, 280-283, 355-373, 392-431, 438-443, 504-508, 563—564, 571-573, 575, 829-831 Powód w dniu 23.12.2016 r. wniósł skargę do Dyrektora Zakładu Karnego ( ... ) w S . zawieraj ącą zarzuty w zakresie odmowy prawa kontaktu z pełnomocnikiem w godzinach pracy tutejszej administracji. W dniu 30.12.2016 r. Dyrektor zakładu karnego skargę powoda uznał za bezzasadną ponieważ nie znaleziono uzasadnienia do uznania za wiarygodną wersję zd arzeń przedstawioną w skardze. Funkcjonariusz wskazany w skardze w prawidłowy sposób realizuje nałożone na niego obowiązki. Nie stwierdzono również aby funkcjonariusz w jakikolwiek sposób utrudnił powodowi zrealizowanie połączenia telefonicznego (połączeni e zostało zrealizowane). Następnie powód w dniu 19.05.2017 r. napisał skargę do Dyrektora Zakładu Karnego ( ... ) w S . dotyczącą uniemożliwiania powodowi kontaktów telefonicznych z rodziną. W sprawie tej zostały przeprowadzone czynności wyja śniające, w wyniku których ustalono, iż zgodnie i na podstawie § 24 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2016 roku w sprawie regulaminu organizacyjno porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności osadzeni mogą korzystać z sa moinkasującego aparatu telefonicznego codziennie jeden raz. Powód chciał w dniu 18.05.2017r. wykonać dwa połączenia telefoniczne. Skargę powoda Dyrektor w dniu 02.06.2017 r. uznał za bezzasadną. Realizacja połączeń telefonicznych w ZK (...) w S. odbywa się za pomocą oryginalnej karty telekomunikacyjnej. Odpowiednie karty telekomunikacyjne można nabyć w kantynie podczas dokonywania zakupów w ramach tzw. „wypiski” lub też otrzymać, za zgodą funkcjonariusza, w trakcie widzenia z osobami odwiedzającymi. Administracja zakładu karnego nie ponosi żadnej odpowiedzialności za korespondencyjne przesyłanie kart telefonicznych. Handel i używanie nieoryginalnych kart telekomunikacyjnych są zabronione. Czas i sposób korzystania z aparatów samoinkasujących w poszczególnych oddziałach mieszkalnych (rozmowy prywatne) przedstawia się następująco: codziennie, w godzinach 10 00 - 11 00 , 15 00 - 17 00 oraz 18 30 - 19 30 , przed przeprowadzeniem rozmowy telefonicznej należy podać oddziałowemu swoje imię i nazwisko, numer celi mieszkalnej, godzinę rozpoczęcia rozmowy. Bezpośrednio przy aparacie samoinkasującym może przebywać tylko jedna osoba. Dopuszcza się przebywanie kolejnej osoby w pobliżu aparatu, przygotowującej się do rozmowy telefonicznej. W przypadku nadmiernej ilości zgłoszeń, zwłaszcza w godzinach 18 30 - 19 30 , czas trwania rozmów telefonicznych może być limitowany - ok. 3-5 --- STRONA 14 --- 14 minut. W przypadku dużej ilości zgłoszeń do korzystania z aparatu samoinkasującego przyjmuje się zasadę, że zainteresowanemu skazanemu umożliwia się dostęp do telefonu tylko jeden raz w ciągu dnia. We wszystkich oddziałach mieszkalnych stosuje się zasadę przemiennego korzystania z telefonów, tzn. co drugi dzień - raz jedna strona lub piętro oddziału a raz druga. Aparaty telefoniczne nie będą udostępniane skazanym i ukaranym w czasie wydawania posiłków oraz w trakcie korzystania z zajęć kulturalno - oświatowych, rekreacyjno - sportowych, spacerów, łaźni, wypiski, posług religijnych, itp. (dotyczy to również czasu wyjścia na zajęcia i powrotu). Realizacja rozmów telefonicznych z podmiotami o których mowa w art. 8 § 3 k.k.w. winna następować w godzinach urzędowania administracji ZK. Rozmowy telefoniczne z podmiotami określonymi w w/w przepisie nie podlegają kontroli i nie są ograniczone czasowo. Jednak z uwagi na konieczność weryfikacji przez administrację ZK czy rozmowa faktycznie będzie realizowana z podmiotami, z którymi rozmowy telefoniczne nie podlegają kontroli, w interesie samego skazanego i ukaranego leży odpowiednio wcześniejsze zgłoszenie wychowawcy lub oddziałowemu chęci wykonania tego typu połączeń telefonicznych, a także przekazanie numeru telefonu np. kancelarii adwokata. W przypadku interwencji lub skarg z zewnątrz co do niewłaściwego wykorzystywania aparatów telefonicznych, wobec winnych mogą być wyciągane sankcje dyscyplinarne. Rozmowy telefoniczne prowadzone przez skazanych i ukaranych są kontrolowane. Rozmowa może być przerwana w razie konieczności zapewnienia ochrony społeczeństwa lub bezpieczeństwa ZK. Osadzeni w ZK (...) w S. mieli możliwość wykonywania video - rozmów za pomocą komunikatora internetowego Skype na następujących zasadach. Wideo-rozmowy odbywają się po uzyskaniu indywidualnej zgody Dyrektora jednostki lub Kierującego oddziałem penitencjarnym, po wcześniejszym zaopiniowaniu przez koordynatora - właściwego dla miejsca osadzenia skazanego. Umożliwia się skazanym uzyskanie dwóch połączeń w ciągu miesiąca. W przypadku kontaktu z osobami obłożnie chorymi - do czterech w ciągu miesiąca. W prośbie o udzielenie powyższej zgody skazany zobowiązany jest do podania danych osoby lub osób, z którymi będzie rozmawiał (w przypadku dzieci należy podać ich wiek), miejscowości, z której połączenie będzie realizowane, a także stopnia pokrewieństwa, daty i godziny planowanej rozmowy oraz numer połączenia lub NICK. W przypadku, gdy data lub godzina planowanego przez osadzonego połączenia są już zajęte przez innego osadzonego, koordynator może wyznaczyć inny dzień i godzinę. O powyższym skazany zostanie powiadomiony najpóźniej dzień przed nowym terminem. W celu przeprowadzenia rozmowy osadzony loguje się na własne, założone wcześniej konto SKYPE. W przypadku braku takiego konta, należy je założyć za pośrednictwem osób bliskich, przebywających poza terenem zakładu karnego. Nie ma możliwości założenia konta w tut. jednostce penitencjarnej. Połączenie realizowane jest w pomieszczeniu do tego celu przeznaczonym, na terenie oddziału penitencjarnego nr I. Wideo-rozmowa odbywa się w obecności funkcjonariusza SW. Z powyższej formy komunikowania korzystać będą w pierwszej kolejności skazani będący synem, mężem, rodzicem lub opiekunem prawnym dzieci do lat 15-u, których kontakt z tymi osobami jest utrudniony z uwagi na stan ich zdrowia lub znaczną odległość pomiędzy miejscem przebywania, a zakładem karnym. Wideo-rozmowy dla skazanych z Oddziału Penitencjarnego nr I, łącznie z osadzonymi z pawilonu A, realizowane będą w każdy --- STRONA 15 --- 15 poniedziałek - dla skazanych z Oddziału Penitencjarnego nr II w każdy piątek (z wyłączeniem przypadających w te dni świąt państwowych i kościelnych), w godzinach od 8 30 do 10 30 oraz od 17 30 do 19 30 . Maksymalny czas trwania połączenia określa się na 15 minut. W przypadku zmiany miejsca zakwaterowania z jednego oddziału penitencjarnego na drugi, osadzony zobowiązany jest do złożenia nowej prośby - do kierującego oddziałem penitencjarnym, w którym skazany aktualnie przebywa. Rozmowa za pomocą komunikatora Skype może zostać przerwana i zakończona wcześniej przez funkcjonariusza dozorującego w przypadku: używania zwrotów i gestów uznanych powszechnie za wulgarne, używania gwary więziennej, kontaktowania się z osobami, które nie były wymienione w prośbie skazanego, prowadzenia rozmowy w imieniu innego skazanego lub tymczasowo aresztowanego. Dowód: dokumentacja dotycząca postepowania w związku z prośbami i skargami na odmowę kontaktów telefonicznych – k. 269-276, 278, 432-438, 491-494, 521, 539, 565, 866- 872, 874-879 regulamin korzystania z samoinkasujących aparatów telefonicznych – k. 277, 873 zasady korzystania z komunikatora Skype wraz z wzorem wniosku– k. 540-541 W celach zapewniona jest właściwa temperatura, w której istnieje możliwość odbywania kary bez uszczerbku dla osadzonego. Dowód: dokumentacja związana z postępowaniem dot. niewłaściwej temperatury w celi – k. 344-354 Powód w dniu 14.03.2017r. zwrócił się z wnioskiem do Dyrektora ZK (...) w S. o dowiezienie go pod konwojem Służby Więziennej do najbliższego punktu sprzedaży prasy celem jej zakupu. W dniu 17.03.2017r. na podstawie art. 141 a § 1 k.k.w Dyrektor odmówił powodowi udzielenia zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego. Swoją decyzje Dyrektor uzasadnił tym, że wniosek powoda nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie wyczerpuje przesłanek zawartych w art. 141 a § 1 k.k.w. Powód skargą z dnia 27.03.2017r. złożył skargę do Sądu Okręgowego w O. na decyzję Dyrektora z dnia 22.03.2017r. W dniu 30.03.2017r. za pismem nr (...) przesłano całość dokumentacji w sprawie do Sądu Okręgowego w Opolu. Kolejno Sąd Okręgowy przesłał według właściwości skargę wraz z dokumentacją do rozpoznania Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej w O. Z dokonanych ustaleń wynikło, że w dniu 13.03.2017r. powód napisał pismo do Dyrektora Zakładu Karnego (...) w S. o umożliwienie zakupu prasy. W odpowiedzi na w/w pismo powód został poinformowany, że musi sprecyzować jaki tytuł go interesuje oraz musi posiadać własne środki finansowe. Ponadto powód został poinformowany, że jednostka nie prowadzi indywidualnej prenumeraty prasy osadzonym ze środków budżetowych. Ponadto powód został poinformowany, że może uzyskać pomoc w zakresie zamówienia prasy u dystrybutorów typu Ruch, Kolporter lub innych dostawców --- STRONA 16 --- 16 poprzez dostarczenie katalogu tytułów, cennika czy pomocy wychowawcy w napisaniu prośby oraz realizacji jej w dziale finansowym; Zakład Karny (...) w S. prowadzi prenumeratę w systemie kwartalnym kilku gazet codziennych takich jak Nowa Trybuna Opolska, Dziennik Zachodni, Rzeczpospolita oraz Gazeta Prawna, które udostępniane są skazanym w bibliotece zakładowej lub świetlicach oddziałowych. Natomiast powód nie jest zainteresowany taką formą prenumeraty. W dniu 16.03.2017r. powód napisał ponowne pismo do Dyrektora ZK (...) w S., w którym prosił o zakup pojedynczych egzemplarzy tygodników Angora oraz Fakty i Mity. Ponadto w powyższym piśmie powód prosił o potrącenie należności za zamówioną prasę oraz dostarczenie jej 20.03.2017r. (w poniedziałek). W związku z powyższym pismem wychowawca ds. kulturalno oświatowych Zakładu Karnego (...) w S. udał się na oddział i przeprowadził z powodem rozmowę szczegółowo wyjaśniając procedury jakie stosuje się w przypadku zamawiania prasy dla osadzonych. Poinformował powoda, iż w tak krótkim terminie nie ma możliwości zamówienia pojedynczych egzemplarzy prasy i dostarczenie ich powodowi. W trakcie rozmowy powód dowiedział się także, że za pośrednictwem wychowawcy istnieje możliwość zamówienia prasy w systemie miesięcznym lub kwartalnym. Taka prenumerata musi być przeprowadzona jednak z odpowiednim wyprzedzeniem, ponieważ pewne wymogi i ramy czasowe narzucają na administrację jednostki dystrybutorzy prasy. Każde odstępstwo od terminów osadzony winien uzgodnić sobie osobiście u dystrybutorów lub wydawców we własnym zakresie. Jednocześnie od wychowawcy powód uzyskał również adresy i kontakty do w/w wydawnictw oraz został poinformowany, że prasę może otrzymać od dystrybutorów RUCH S.A, Kolporter Sp. z o.o., Garmond Press S.A. Wychowawca podał również powodowi adresy, telefony oraz szczegóły dotyczące realizacji przez w/w dostawców zamówień na prasę. Ponadto wychowawca podał powodowi szczegóły dotyczące cen poszczególnych gazet zamawianych bezpośrednio u wydawców, które znalazł na stronach internetowych oraz podał wydrukowane szczegóły danych teleadresowych i numery kont wydawców tygodników Fakty i Mity oraz Angora. Zastępca Dyrektora ZK (...) w S. w dniu 22.03.2017r. poinformował powoda, że sposób postępowania w celu zrealizowania prośby z dnia 16.03.2017r. został przedstawiony powodowi w opinii wychowawcy ds. kulturalno oświatowych, w której zawarto niezbędne adresy i numery telefonów. Wychowawca ds. kulturalno oświatowych ZK (...) w S. szczegółowo wyjaśnił powodowi procedurę zakupu czasopism, jak również możliwość ich najkorzystniejszego pozyskania. Wobec powyższego Dyrektor Okręgowy w O. w dniu 21.04.2017r. pismem znak: (...) poinformował powoda, że skargę z dnia 27.03.2017r. uznał za bezzasadną. Ostatecznie w postępowaniu penitencjarnym nie stwierdzono wadliwości decyzji kierownika jednostki. Dowód: dokumentacja związana z wnioskiem i skargami powoda o dostęp do prasy – k. 702- 730 --- STRONA 17 --- 17 W dniu 22.05.2017r . powód zwrócił się z prośbą do Dyrektora ZK (...) w S. o wyrażenie zgody na przyjęcie do jednostki penitencjarnej i posiadanie w celi mieszkalnej e - booków oraz sprzętu do ich odczytywania. W dniu 24.05.2017r. Dyrektor prośbę powoda załatwił odmownie. Następnie w dniu 29.05.2017r. powód zaskarżył powyższą decyzję do Sądu Okręgowego w O. W dniu 07.06.2017r. skarga wraz z wyjaśnieniami została przesłana do Sądu Okręgowego w O. za pismem nr (...). Dowód: dokumentacja związana z wnioskiem i skargami powoda o dostęp do e-booków – k. 731-735 Pismem z dnia 19.01.2017r. powód zwrócił się z prośbą do Dyrektora (...) w S. o wyrażenie zgody na przyjęcie do jednostki penitencjarnej oraz wydanie do celi preparatów oraz leków niezbędnych zdaniem powoda do walki z przeziębieniem. Przedmiotową prośbę lekarz zaopiniował negatywnie, w związku z czym dyrektor nie wyraził zgody na przyjęcie leków z zewnątrz. Następnie wnioskiem z dnia 01.02.2017r. powód zwrócił się o uzupełnienie opinii lekarskiej. Lekarz ambulatorium Zakładu Karnego (...) zaznaczył, iż w razie gdy osadzony posiada jakiekolwiek uwagi i wątpliwości dotyczące leczenia i przyjmowanych leków, powinien on zwrócić się do lekarza dyżurującego w wyznaczone dni na oddziale. Osadzeni, którzy zgłaszają się do lekarzy przyjmujących na oddziałach w wyznaczone dni otrzymują w razie potrzeby niezbędne leki i preparaty. Zakład karny typu zamkniętego dla recydywistów penitencjarnych stanowi jednostkę o podwyższonym stopniu zabezpieczeń techniczno - ochronnych w związku z czym niepożądane jest przedostawanie się z zewnątrz jakichkolwiek substancji i przedmiotów niedozwolonych. Dowód: dokumentacja związana z wnioskiem i skargami w zakresie leczenia – k. 381-382, 736-737 Wnioskiem z dnia 23.01.2017r. powód zwrócił się o wydanie kopii wszystkich dokumentów toczącego się wobec niego postępowania dyscyplinarnego. Dyrektor odpowiedzią z dnia 25.01.2017r. wskazał, iż osadzony został już zapoznany z samym wnioskiem, a w związku z brakiem decyzji rozstrzygającej w kwestii ewentualnego ukarania wynikającym z braku zgromadzonej dokumentacji w tej sprawie przedmiotową prośbę załatwił odmownie. Pismem z dnia 30.01.2017r. powód zwrócił się o doręczenie pisemnego uzasadnienia decyzji dyrektora wydanej w związku z wnioskiem o wymierzenie kary dyscyplinarnej wraz z uzasadnieniem. W odpowiedzi na wniosek, Dyrektor w dniu 31.01.2017r. wskazał, iż osadzony z samym wnioskiem został zapoznany, a decyzja o odstąpieniu od wymierzenia kary dyscyplinarnej została mu przekazana osobiście bezpośrednio po uprzednim wysłuchaniu. Dowód: dokumentacja związana z postępowaniem dyscyplinarnym – k. 738-739 --- STRONA 18 --- 18 W dniu 14.10.2016r. powód złożył oświadczenie, iż wyraża zgodę aby każdy umocowany i ustanowiony pełnomocnik procesowy powoda wnosił w jego imieniu prośby, skargi, wnioski i pe tycje. Jednocześnie wniósł o informowanie go o sposobie rozparzenia wszelkich pism wnoszonych w jego imieniu oraz umożliwienie mu zapoznawania się z wnoszonymi pismami. Pismem z dnia 17.10.2016r. został poinformowany, iż w każdym z przypadków w którym zost ał ustanowiony pełnomocnik skazanego i zostało doręczone pełnomocnictwo, będzie on powiadomiony o sposobie rozpatrzenia każdej sprawy złożonej w imieniu osadzonego. Osadzony z odpowiedzią zapoznał się w dniu 18.10.2016r. i nie wniósł żadnych zastrzeżeń. Dowód: oświadczenie z 14.10.2016r. – k. 740 Pismem z dnia 22.05.2017 r. powód zwrócił się z wnioskiem o doręczenie mu kopii protokołów przeszukania celi wraz z innymi decyzjami w tym zakresie. Powód zarzucał pozwanej placówce, iż podczas przeszukania doszło do uszkodzenia jego rzeczy osobistych. Dyrektor jednostki penitencjarnej wskazał powodowi, iż dokumentacja dotycząca przeszukania cel jest do wglądu i znajduje się w dziale ochrony. Informację tą powód otrzymał i pokwitował w dniu 24.05.2017r. Dowód: dokumentacja związana z przeszukaniami – k. 741- W dniu 27.03.2017 r. powód wystosował skargę do Sądu Okręgowego w O. zarzucając ograniczanie prawa powoda do dysponowania zgromadzonymi na koncie depozytowym środkami finansowymi. Dyrektor całość dokumentacji w dniu 30.03.2017r. za pismem nr (…) przesłał do Sadu Okręgowego w O. Następnie Sąd przekazał sprawę do rozpatrzenia Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej w O., który w dniu 21.04.2017r. przy piśmie nr (…) skargę powoda uznał za bezzasadną ustalając, że wszelkie prośby dotyczące wysyłki pieniędzy realizowane są terminowo w oparciu o Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13.08.2003r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych. Dowód: dokumentacja związana z postepowaniem skargowym w sprawie potrąceń – k. 760- 765, 772-792 Wnioskiem z dnia 18.04.2017 r. powód zwrócił się o wyjaśnienie przyczyn braku wymiany pościeli i ręczników w tym samym dniu. W odpowiedzi uzyskał informację, iż komunikat o zmianie terminu wymiany przedmiotowych rzeczy znajdował się u funkcjonariusza pełniącego wówczas funkcję oddziałowego oraz zostały umieszczone na tablicach ogłoszeń w dniu 14.04.2017r. --- STRONA 19 --- 19 Prośbą z dnia 19.05.2017r. powód zwrócił się o wyrażenie zgody na posiadanie w celi mieszkalnej prywatnej pościeli. Prośba powoda została rozpatrzona odmownie. Dowód: dokumentacja w sprawie wniosku o brak wymiany pościeli i ręczników oraz posiadania własnej pościeli – k. 860-863 Wnioskiem z dnia 18.04.2017 r. powód zwrócił się o włączenie ogrzewania cel mieszkalnych po godzinach pracy administracji. Powód otrzymał odpowiedź w której został poinformowany, że doszło do niespodziewanego spadku temperatury na zewnątrz oraz że na czas trwania niższej temperatury ponowiono całodobowe dostarczanie ciepła do wszystkich pawilonów mieszkalnych. Osadzony nie zaskarżył przedmiotowej odpowiedzi na wniosek. Dowód: dokumentacja związana z wnioskiem powoda – k. 864-865 W dniu 04.05.2017r. powód wniósł skargę dotyczącą nieprawidłowości w funkcjonowaniu jednostki tj. zarzut zawyżonych cen oraz ograniczony asortyment towarów znajdujących się w ofercie handlowej kantyny więziennej. Pismem z dnia 12.05.2017r. powód został poinformowany, iż zarzut zawyżonych cen oraz ograniczonego asortymentu towarów znajdujących się w ofercie handlowej kantyny więziennej nie znalazł oparcia w ustaleniach faktycznych. Ceny towarów znajdujących się w ofercie handlowej kantyny więziennej ustalane są na podstawie dokonywanego rozeznania i porównania z cenami wolnorynkowymi, obowiązującymi w placówkach handlowych funkcjonujących na terenie miasta S. Ceny te bywają uśrednione (a niejednokrotnie niższe). W skardze na ubogą ofertę handlową powód jest odosobniony. Dyrektor skargę powoda uznał za bezzasadną jednocześnie informując go, że nie została ona przesłana do Sądu Okręgowego w O. ponieważ nie dotyczyła decyzji organu o której mowa w art. 7 § 1 k.k.w. Dowód: dokumentacja w związku ze skargą na zawyżenie cen produktów – k. 879-887 Powód zgłaszał również zastrzeżenia odnośnie nieprawidłowości dokonywania kontroli jego osoby przed powrotem do celi mieszkalnej. Przeprowadzanie kontroli osobistych przez trzy dni z rzędu tj. w dniach 8, 9 i 10 czerwca 2017 r., przed powrotem osadzonego do oddziału mieszkalnego po zakończonej przez niego pracy, nie naruszało obowiązujących przepisów. Osoby podejmujące decyzje o jej przeprowadzeniu każdorazowo kierowały się uzasadnionymi względami bezpieczeństwa jednostki, polegającymi na uniemożliwieniu wniesienia do celi mieszkalnej przedmiotów niedozwolonych. Kontrola może odbywać się w pomieszczeniu dowolnym. Na czas przeprowadzania kontroli osadzonemu udostępnia się wieszak, krzesło łub ławę do złożenia odzieży oraz wykładzinę, --- STRONA 20 --- 20 na której może stanąć. Najpierw kontroluje się jedną połowę ciała a następnie, po ubraniu się osadzonego, drugą połowę. W trakcie pełnienia służby funkcjonariusze występują w umundurowaniu stosownym do pory roku wraz z odpowiednimi identyfikatorami. Również przeprowadzane codzienne kontrole w celach mieszkalnych były prowadzone w sposób prawidłowy. Przebywający podczas kontroli współosadzeni I.K. i W.K. w dniu 05.07.2016r. sporządzili oświadczenia, z których wynika, że nie wnoszą żadnych uwag co do sposobu dokonania kontroli celi i nie zginęły im żadne przedmioty. Dowód: notatka służbowa z 03.07.2017r. – k. 885-886 pismo z 04.07.2017r. – k. 887 dokumentacja – k. 444 - 453, 518 - 524 W magazynie Zakładu Karnego w K. nie zostały żadne rzeczy powoda. Jednocześnie wskazać należy, że zdeponowane rzeczy zostały przez powoda pobrane, pokwitowane własnym podpisem bez wnoszenia uwag. Dowód: dokumentacja związana z postępowaniem skargowym w przedmiocie wydania rzeczy osobistych – k. 518-524 Powód odbywa karę w ZK w S. w celi 3-osobowej, gdzie jest zachowany metraż, ma 3 m kw. na osobę, z zapewnioną wentylacją grawitacyjną, dużym oknem, zachowanym kącikiem sanitarnym. Kącik ten jest zabudowany, z drzwiami, w środku jest sedes, umywalka, oświetlenie. Okna w celi są duże i plastikowe, cela jest świeżo wyremontowana, ściany są gładkie. Skazany ma możliwość wysyłania korespondencji, która powinna być prawidłowo opłacona. Powód jest zatrudniony odpłatnie i ma możliwość zakupienia znaczków w kantynie. W okresie kiedy skazany nie był zatrudniony odpłatnie, próbował wysyłać nieopłaconą korespondencję do różnych instytucji, np. sądów w sprawie o dostępie do informacji publicznej, które nie miały związku z odbywana przesz niego kara i ta korespondencja była mu zwracana przez pozwanego. Nigdy nie zwracano korespondencji dotyczącej odbywanej kary pozbawienia wolności. Wszystkie przesyłki do instytucji związanych z wykonywaną karą zostały wysłane. Wszystkie listy prawidłowo opłacone również zostały wysłane. Natomiast zwroty dotyczyły korespondencji nieopłaconej, prowadzonej prywatnie przez powoda, w tym również w jego sprawach cywilnych. W czasie, gdy powód nie pracował, przysługiwało mu w miesiącu prawo do bezpłatnych dwóch listów. Powód wykorzystywał tę możliwość, a nawet dużo ponad to. Kiedy powód nie miał pieniędzy, zaczął pisać listy w większej ilości, najpierw po 8 dziennie, zaś 2 maja 2016r. wystawił ponad 130 listów. Od połowy IV do końca VII wysłał 800 listów --- STRONA 21 --- 21 na koszt zakładu karnego. Od VIII 2016 powód pracuje i od tego czasu musi sam opłacać te listy. Od tego czasu też ilość nadawanych przez niego listów zmalała i wynosi ok. 1 w tygodniu. Przeszukania w celi odbywały się w zgodzie z obowiązującymi procedurami, z poszanowaniem rzeczy powoda, tj. nie dochodziło do niszczenia czy rozrzucania korespondencji powoda. Kontrolujący ma obowiązek przejrzenia korespondencji powoda w trakcie przeszukania celi. Z uwagi na to, że powód ma bardzo dużą ilość korespondencji (liczoną w celi w setkach zaś w magazynie w tysiącach), oczywistym jest, że takiej ilości listów nie ma możliwości poukładać idealnie po kontroli. Skazany tak jak pozostali osadzeni otrzymuje normę żywnościową. Na terenie ZK jest dietetyk. Żywność spełnia wszystkie wymogi sanitarne i żywieniowe. Posiłki są ciepłe. Zdarzyło się, że powód wnioskował o zgodę na przesłanie mu przez rodzinę witamin czy tabletek przeciwbólowych. Lekarz nie widział jednak wskazań do tego i dlatego dyrekcja pozwanego wydała decyzję odmowną. Na terenie oddziału jest ambulatorium do którego powód ma swobodny dostęp w razie problemów. Skazani mogą bez ograniczeń korzystać z rozmów z pełnomocnikami. Jeśli skazany zasygnalizuje chęć takiej rozmowy, musi podać dane pełnomocnika i zgłosić chęć rozmowy, bo na terenie ZK są tylko 2 aparaty na 90 osadzonych. Po pozytywnej weryfikacji skazany może bez ograniczenia czasowego i bez nadzoru rozmawiać z pełnomocnikiem. Powód korzystał z takich rozmów. Ponieważ powód jest zatrudniony i pracuje do 14:40, zaś rozmowy z pełnomocnikami odbywają się tylko do 15:30, więc ma ograniczoną czasowo możliwość na tego rodzaju rozmowy. Powód ma bardzo dużo spraw sądowych, więc takich rozmów odbywa wiele. Powód często zgłaszał chęć rozmowy z kilkoma pełnomocnikami w danym dniu. Powód ma prywatny komputer i drukarkę, która przechowywana jest w magazynie. Zgoda na posiadanie własnego komputera w celi jest fakultatywna i z powodów bezpieczeństwa odmówiono powodowi takiej zgody. Stało się tak ponieważ komputer ten miał dostępny port USB, co wyklucza korzystanie z komputera w celi bez nadzoru. Na oddziale jest odrębne pomieszczenie komputerowe z którego mogą korzystać osadzeni i powód korzysta z niego regularnie tj. dwa razy w tygodniu od co najmniej roku. Dodatkowo powód otrzymał zgodę na korzystanie z odtwarzacza CD na komputerze, bo ma dużą ilość dokumentów ze swoich spraw. Średnio raz w m-cu powód otrzymywał również zgodę na korzystanie z komputera w magazynie pod nadzorem strażnika. 2 lub 3 razy uzyskał zgodę na przegranie swoich dokumentów ze swojego komputera na przenośną pamięć, aby je wysłać swojemu pełnomocnikowi. W chwili obecnej powód korzysta ze zgody na korzystanie z komputera w maksymalnym rozmiarze, w porównaniu z innymi skazanymi w bardzo dużym rozmiarze. Powód składa skargi, bo uważa, że powinien mieć --- STRONA 22 --- 22 nieograniczony dostęp do komputera. Nie ma jednak takiej możliwości, gdyż w ZK jest 1 komputer na 320 osadzonych, przy czym na tym komputerze osadzeni rozmawiają też przez skype`a. Powód ma zapewniony dostęp w bibliotece do przepisów prawa i orzecznictwa w formie papierowej. Na stanowisku komputerowym ma dostęp do Legalisa. Powód ma wygórowane oczekiwania, bo żąda najnowszych komentarzy. Dokumentacja medyczna jest dostępna dla wszystkich skazanych. Pozwany wykonuje kserokopie dokumentacji tylko wówczas, gdy skazany opłaci koszt ich wykonania. Powód składał wniosek o wydanie dokumentacji ale odmówiono mu sporządzenia kserokopii, bo nie uiścił za to opłaty. Uzyskał natomiast zgodę na wgląd do oryginałów dokumentacji ale nie skorzystał z tego. Odmówiono powodowi wydania wentylatora, uznając że nie jest to sprzęt niezbędny w celi. Skazany ma bowiem możliwość otwarcia okna i skorzystania z wentylacji naturalnej. W drodze do szpitala pozwany mógł skorzystać z odzieży prywatnej. Nie ma możliwości zakupu codziennej prasy, bo kantyna nie prowadzi sprzedaży, natomiast jest możliwość prenumeraty. Pouczono powoda o zasadach prowadzenia prenumeraty ale on z tego nie skorzystał. Natomiast jest dostęp do 1 egzemplarza darmowej prasy przez wszystkich skazanych. Powód wnioskował o umożliwienie mu zakupu codziennej prasy w kantynie, ale odmówiono mu z uwagi na możliwość zamówienia prenumeraty. Powód ma zgodę na korzystanie z konsoli x-box w celi. Nie ma możliwości ze względów bezpieczeństwa korzystania z czytników e-booków bo one prawdopodobnie łączą się przez internet więc względy bezpieczeństwa przemawiają przeciwko temu. Odmówiono powodowi możliwości sprowadzenia z zewnątrz leków przeciwgrypowych, bo lekarz nie widział takiej potrzeby. Powód może swobodnie dysponować tą częścią pieniędzy która jest do jego dyspozycji, natomiast nie może dysponować pieniędzmi które są wpłacane obligatoryjnie na kasę akumulacyjną czy na egzekucje. Powód ma bardzo dużo zgromadzonych dokumentów w celi, podobnie w magazynie. Nie ma żadnych ograniczeń w korzystaniu z tego. Nie ma możliwości wyłączenia ogrzewania po godz. 15:00. Zakład kontroluje temperaturę. Nie było takiej sytuacji, by temperatura uniemożliwiała przebywanie w pomieszczeniu. Wobec powoda stosowane są standardowe zasady i częstotliwość kontroli osobistej. Kontrolę osobistą przeprowadza się w świetlicy, gdzie jest dywanik, lub w poczekalni przy --- STRONA 23 --- 23 kantynie, gdzie również jest dywanik, na który podczas kontroli osobistej skazany może stanąć. Powód nie ma możliwości korzystania z poczty elektronicznej, golarki czy wentylatora. Na terenie zakładu karnego jest możliwość skorzystania z usług fryzjera. Dowód: zeznania świadka J.B.,K.P., B.L., M.J., T.N. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Powód domagał się zasądzenia od pozwanych Skarbu Państwa – Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w O . , Skarbu Państwa – Zakładu Karnego ( ... ) w S . i Skarb u Państwa – Zakładu Karnego w K . kwoty 100 000zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych. Powód sformułował przeciwko pozwanym szereg zarzutów, które zostały przedstawione w części wstępnej uzasadnienia. Każdy z pozwanych wnosił o oddalenie powództwa, podnosząc, iż powód podczas pobytu w Zak ładzie Karnym w K . i Zakładzie Karnym ( ... ) w S . miał zapewnione godziwe warunki odbywania kary pozbawienia wolności, jednocześnie zaprzeczyli wszystkim podnoszonym przez powoda zarzutom. Zgodnie z art. 448 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Art. 23 k.c. nie wymienia prawa do godnego wykonywania kary pozbawienia wolności, jako dobra osobistego podlegającego ochronie, niemniej jednak z uwagi na to, że przepis ten nie formułuje definicji dobra osobistego w sposób zamknięty, powód ma prawo poszukiwać ochrony z tego tytułu, gdyż natężenie przeludnienia oraz innych niedogodności przy wykonywaniu kary pozbawienia wolności stanowi naruszenie godności i prywatności człowieka. W dniu 28.02.2007r. Sąd Najwyższy w sprawie VCSK 431/06 po raz pierwszy uznał prawo osadzonego do wniesienia na podstawie art. 448 k.c. powództwa o zadośćuczynienie przeciwko Skarbowi Państwa za szkody spowodowane przeludnieniem i nieodpowiednimi warunkami sanitarnymi w zakładach karnych. Podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w wyroku z 17 marca 2010r. w sprawie II CSK 486/09, w którym podkreślił, że zgodnie z art. 30 Konstytucji RP, przyrodzona i niezbywalna godność człowieka jest wartością nienaruszalną, a jej poszanowanie i ochrona stanowi obowiązek władz publicznych. Konieczność przestrzegania tego obowiązku nabiera szczególnego znaczenia wtedy, kiedy Państwo – w ramach swojego imperium – realizuje zadania represyjne. Wykonywanie tych --- STRONA 24 --- 24 zadań nie może ograniczać godności osób odbywających karę pozbawienia wolności i prawa do traktowania w sposób humanitarny . Jednocześnie w sprawie znajdzie zastosowanie norma art. 417 k.c., zgodnie z którą za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa, jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Warunkiem odpowiedzialności pozwanego w oparciu o tę normę jest zatem kumulatywne spełnienie się następujących przesłanek: niezgodnego z prawem działania lub zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej, wyrządzenia szkody (krzywdy) przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej oraz istnienie normalnego związku przyczynowego między działaniem lub zaniechaniem a szkodą (krzywdą). Należy zgodzić się z rozważaniami zawartymi w treści uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28.02.2007 roku, sygn. akt V CSK 431/06, wskazującymi, iż: art. 24 k.c., stanowiący podstawę roszczeń z tytułu naruszenia dóbr osobistych, nie wymaga dla przypisania odpowiedzialności winy sprawcy oraz przewiduje domniemanie bezprawności jego działania naruszającego dobra osobiste, co powoduje, że dochodzący ochrony nie musi tej przesłanki udowadniać, natomiast na sprawcy ciąży obowiązek wykazania, iż jego działanie było zgodne z prawem. Na powodzie spoczywa jednak ciężar wykazania, że doszło do naruszenia dóbr osobistych. Przenosząc wskazane rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż powód miał obowiązek udowodnienia w sprawie niniejszej swoich twierdzeń o naruszeniu jego dobra osobistego w postaci godności poprzez niezapewnienie mu właściwych warunków odbywania kary pozbawienia wolności. Powód miał obowiązek wykazać także, iż wskazane przez niego działania lub zaniechania pozwanego naruszające jego prawo do korespondencji urzędowej, dostępu do aktów prawnych oraz pozostałych zarzutów wyszczególnionych w pozwie i kolejnych pismach procesowych przybrały postać uzasadniającą twierdzenie uniemożliwieniu mu odbycia kary pozbawienia wolności zgodnie z obowiązującymi przepisami prawnymi. W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do wyrażenia wniosku, że naruszono prawo powoda do odbywania kary pozbawienia wolności w godnych warunkach, by doszło do naruszenia przepisów i zasad regulujących odbywanie kary pozbawienia wolności, a tym samym by doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda. Warunki, w jakich odbywa kare powód, choć surowe i wiążące się z określonymi dolegliwościami dla niego, odpowiadają obowiązującym standardom i nie naruszają praw człowieka. Zarzuty i roszczenia formułowane przez powoda wskazują, iż ma on wygórowane oczekiwania względem służby więziennej w Polsce, wykraczające zdecydowanie ponad obowiązujące standardy, w tym ponad gwarantowane ustawodawstwem krajowym i międzynarodowym standardy praw osób osadzonych. Oczywistym jest, że wiele roszczeń powoda nie zostało przez pozwanego spełnionych, nie oznacza to jednak naruszenia jego godności czy prawa do odbywania kary w godnych warunkach. Należy podkreślić, iż odbywanie kary pozbawienia wolności musi wiązać się z dolegliwościami i ograniczeniami, --- STRONA 25 --- 25 gdyż istotą kary jest jej dolegliwość. Powód nie może zatem oczekiwać, że warunki, w jakich będzie odbywał karę będą na tyle komfortowe, że pozwolą mu na nieskrępowane funkcjonowanie w warunkach izolacji. Z tego też względu słuszne są obostrzenia dotyczące możliwości kontaktowania się przez powoda ze światem zewnętrznym, w tym w zakresie dostępu do sprzętu komputerowego (powód ma zagwarantowany ten dostęp, jednak wyłącznie w uzasadnionym rozmiarze i w miejscu do tego wyznaczonym), wysyłanej korespondencji, zakupu prasy, korzystania z rozmów telefonicznych czy innych form komunikowania się. Jak wynika z zeznań świadków, powód ma zagwarantowana możliwość korzystania z infrastruktury pozwalającej na kontakt ze światem zewnętrznym, ale w takim zakresie, który uzasadniony jest względami bezpieczeństwa, co w ocenie Sadu jest usprawiedliwione. Korzystanie zatem przez osadzonego z poczty elektronicznej, e-booków czy innego sprzętu, który pozwalałby na niekontrolowany kontakt ze światem zewnętrznym, nie jest dopuszczalne. Należy też podkreślić, że powód nie może domagać się realizacji od pozwanego żądań w standardzie nawet wyższym, niż obowiązujący ogół obywateli. Nieuzasadnione są zatem jego żądania sporządzania za darmo kserokopii dokumentacji lekarskiej, czy też wysyłania za darmo ogromnej ilości korespondencji prywatnej (nie dotyczącej szeroko rozumianych spraw karnych i odbywania kary pozbawienia wolności), bowiem odpłatność tych usług ma charakter powszechny, a zatem powód nie może oczekiwać wyższych standardów nawet niż te, które dotyczą ogółu obywateli. Nie ma również podstaw, by obciążać pozwanego obowiązkiem sporządzania kserokopii akt spraw, w których powód jest stroną, na koszt podatnika. Zebrany w sprawie materiał dowodowy, a to zeznania funkcjonariuszy służby więziennej prowadzi do wniosku, że warunki lokalowe (metraż celi, wentylacja, temperatura, pościel), a także warunki żywieniowe, dostęp do lekarstw oraz pomocy medycznej, są realizowane na odpowiednim poziomie, wynikającym z obowiązujących przepisów, adekwatnym do okoliczności odbywania kary, a tym samym nie można mówić by doszło do bezprawnego naruszenia dóbr osobistych powoda. W świetle tych zeznań, których wiarygodność nie została podważona w żaden sposób przez powoda, należy też uznać, że nie doszło do żadnych nieprawidłowości przy dokonywaniu potrąceń z wynagrodzenia powoda i środki dzielone są prawidłowo. Odnosząc się do szczegółowych zarzutów Sad zauważa, iż nie znajduje uzasadnienia twierdzenia powoda, że doszło do uniemożliwienia mu wysyłania korespondencji drogą elektroniczną oraz nieprawidłowości związane z wysyłką i potwierdzeniami korespondencji urzędowej w formie listownej. Zgodnie z treścią art. 102 pkt 10 i 11 k.k.w. skazany ma prawo w szczególności do prowadzenia korespondencji z organami ścigania, wymiaru sprawiedliwości i innymi organami państwowymi, organami samorządu terytorialnego, Rzecznikiem Praw Obywatelskich, Rzecznikiem Praw Dziecka oraz organami powołanymi na podstawie ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych dotyczących ochrony praw człowieka. Nadto ma prawo do składania wniosków, skarg i próśb organowi właściwemu do ich rozpatrzenia oraz przedstawiania ich, w nieobecności innych osób, --- STRONA 26 --- 26 administracji zakładu karnego, kierownikom jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, sędziemu penitencjarnemu, prokuratorowi i Rzecznikowi Praw Obywatelskich. W ocenie Sądu zgodzić się należy ze stanowiskiem strony pozwanej, iż prawo dostępu do poczty elektronicznej nie jest dobrem osobistym, które podlega ochronie. Prawo do prowadzenia korespondencji, które jest powodowi zapewnione, nie może być utożsamiane z prawem do wysyłania korespondencji za pośrednictwem poczty elektronicznej. W Zakładach Karnych nie ma możliwości przesyłania korespondencji pocztą elektroniczną przez osoby odbywające karę pozbawienia wolności. Żaden przepis prawa nie nakłada na kierownika jednostki penitencjarnej takiego obowiązku. Powód natomiast ma i miał możliwość przekazywania swojej korespondencji za pośrednictwem usług pocztowych o czym świadczy chociażby dołączony do akt przez pozwanego wykaz przesyłek listownych powoda. Przesyłanie korespondencji urzędowej przez osobę pozbawioną wolności unormowane jest w art. 102 pkt 10 i 11 k.k.w. oraz w § 16 - § 23 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 w sprawie regulaminu organizacyjno- porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U z 2003 r., Nr 152, poz. 1493) Kodeks karny wykonawczy nie wskazuje, aby przy komunikowaniu się osadzonego z obrońcą, pełnomocnikiem, właściwym kuratorem sądowym oraz wybranym przez siebie przedstawicielem, o którym mowa w art. 42 k.k.w., prowadzeniu korespondencji z organami wy mienionymi w art. 102 pkt 11 k.k.w., a także składaniu wniosków, skarg i próśb w myśl art. 102 pkt 10 k.k.w., art. 6 k.k.w. oraz 7 k.k.w., dyrektor jednostki penitencjarnej miał obowiązek umożliwić powodowi realizację powyższego w formie elektronicznej. Również § 21 w/w rozporządzenia zostało uregulowane prawo skazanego do składania wniosków, skarg i próśb na piśmie oraz ustnie. Wskazać należy, że przepisy Kodeksu karnego wykonawczego oraz wyżej wskazanego rozporządzenia nie obligują Kierownika jednostki penitencjarnej do zapewnienia skazanym możliwości prowadzenia korespondencji za pośrednictwem poczty elektronicznej, w związku z czym żądanie od dyrektora umożliwienia skazanym korespondowania za pośrednictwem poczty elektronicznej pozbawione podstawy prawnej. Natomiast konta poczty elektronicznej Zakładów Karnych oraz Aresztów Śledczych służą jedynie do obsługi jednostek organizacyjnych Służby Więziennej. Przepisy prawa nie nakładają obowiązku na Kierowników jednostek penitencjarnych zapewnienia procedur pośredniczenia w przesyłaniu korespondencji urzędowej osób pozbawionych wolności za pomocą poczty elektronicznej. Jeżeli chodzi o zarzuty powoda sprowadzające się do wskazywania nieprawidłowości związanych z jego urzędową korespondencją listowną to, również nie można tych zarzutów podzielić. Zasady postępowania z korespondencją doprecyzowują przepisy obowiązującego do dnia 31.12.2016r. rozdziału 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25.08.2003r. w sprawie regulaminu organizacyjno - porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. z 2003r. Nr 152, poz. 1493) oraz obowiązującego od dnia 01.01.2017r. rozdziału 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21.12.2016r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. z 2016r. poz. --- STRONA 27 --- 27 2231). Zgodnie z dotychczas obowiązującym rozporządzeniem, korespondencję skazanego administracja zakładu karnego przyjmuje w każdym dniu roboczym, a korespondencję urzędową - codziennie (§ 16 ust. 1). Przesyłka listowa powinna być właściwie opłacona przez skazanego (ust. 3). Podobnie w obecnie obowiązującym rozporządzeniu, korespondencję skazanego administracja zakładu karnego przyjmuje w każdym dniu roboczym, a korespondencję urzędową - codziennie (§ 16 ust. 1), a przesyłka listowa powinna być właściwie opłacona przez skazanego (ust. 2). Od powyższej zasady przepisy § 18 dotychczas obowiązującego rozporządzenia, jak i obowiązującego od dnia 01.01.2017r. rozporządzenia przewidują wyjątek. Zgodnie z nim, skazany nieposiadający środków pieniężnych otrzymuje od administracji zakładu karnego papier, koperty oraz znaczki pocztowe na dwie przesyłki listowe ekonomiczne w miesiącu, o masie do 20 g, a w szczególnie uzasadnionych przypadkach może otrzymać także na dalszą korespondencję (przy czym obecnie obowiązujące przepisy nie przewidują już szczególnie uzasadnionych przypadków uprawniających skazanych do otrzymywania środków poza limitem 2 przesyłek). Ponadto w § 22 obu rozporządzeń ustawodawca przewidział, iż koszty przesłania wniosków, skarg i próśb adresowanych do organów, o których mowa w art. 8a § 3 Kodeksu, ponosi skazany, a jeżeli nie posiada środków pieniężnych, otrzymuje od administracji zakładu karnego papier, koperty i znaczki pocztowe poza limitem określonym w § 18. Postępowanie dowodowe wykazało, iż powód wielokrotnie skarżył do Sądu Penitencjarnego decyzje Dyrektora ZK ( ... ) w S . , zgłaszał też zarzuty w przedmiocie braku informowania go o sposobie jej rozpo znania, braku wydawania potwierdzeń zgłoszonych skarg, zagubienia skarg. Wskazać należy, iż administracja ZK ( ... ) w S . każdorazowo informowała powoda, iż wszystkie prośby, czy skargi osadzonych są przekazywane zgodnie z właściwością i prz edkładane do zaopiniowania, następnie powód każdorazowo zapoznawany jest z decyzją co potwierdza własnoręcznym podpisem na okazanej decyzji. W przypadku niemożliwości załatwienia prośby w terminie 14 dni powód był informowany o przyczynach opóźnienia w zał atwieniu prośby. Powód był tez informowany o niemożliwości nadania biegu prośbie lub skardze z uwagi na niesprecyzowanie żądań czy też zarzutów jak również nieczytelnego pisma. W sytuacji kiedy powód prawidłowo wypisał druk potwierdzenia, a skarga rzeczywi ście była przesyłana do właściwego sądu, powód otrzymywał druk potwierdzenia. Fakt zagubienia przez niego druku nie powodował automatycznego wystawiania duplikatu przez administrację jednostki. Listy powoda zawierające pisma urzędowe były wysyłane przez ad ministrację ZK ( ... ) w S . na podany adres w przypadku, gdy były prawidłowo zaadresowane oraz opłacone. Personel pozwanej placówki zwracał powodowi korespondencję nieprawidłowo zaadresowaną oraz nieopłaconą, lub bez dołączenia odpowiedniego wniosku o wysłanie na koszt Skarbu Państwa, a także nieopłaconą korespondencję prywatną. Również instytucje z którymi korespondował powód zwracały jego wnioski z uwagi na nieuzupełnianie braków formalnych. W związku z powyższym, twierdzenia powoda o ograniczaniu praw wynikających z art. 102 pkt 10 i 11 k.k.w. nie mogą zasługiwać na uwzględnienie. --- STRONA 28 --- 28 Również zarzut powoda odnoszący się do ograniczenia przez stronę pozwaną dostępu do Biuletynu informacji Publicznej oraz stron internetowych zawierających akty prawne jest bezzasadny. Wśród praw osób skazanych nie ma wprawdzie dostępu do Internetu (w pkt 6 mowa jest tylko o radiu, telewizji, książkach i prasie), jednak uznając, że katalog uprawnień skazanego nie jest katalogiem zamkniętym, należy przyjąć, że może on dochodzić swoich praw w zakresie dostępu do informacji publicznej na zasadach ogólnych, z wykorzystaniem instrumentów przewidzianych w Kodeksie karnym wykonawczym. Podkreślenia również wymaga, że przychylenie się dyrektora zakładu karnego do wniosku skazanego o umożliwienie dostępu do internetowego „Biuletynu Informacji Publicznej” nie jest uzależnione wyłącznie od jego dobrej woli, skoro osoba ta może dochodzić swoich racji w sposób przewidziany w przepisach Kodeksu karnego wykonawczego. Tym samym należy stwierdzić, że osoba pozbawiona wolności i przebywająca w zakładzie karnym nie może być uznana za osobę pozbawioną systemowo dostępu do informacji publicznej poprzez pozbawienie dostępu do Internetu, a przez to do „Biuletynu Informacji Publicznej” (wyrok NSA z 21.06.2012 r., I OSK 730/12, LEX nr 1216574). W tym przypadku może mieć zastosowanie nie tylko tryb skargowy przewidziany w art. 6 § 2 k.k.w., ale też skarga w rozumieniu art. 7 § 1 k.k.w. Zatem odmowa dyrektora zakładu karnego dostępu skazanemu do informacji publicznej powinna mieć formę decyzji odpowiadającej wymogom tego przepisu. W przedmiotowej sprawie powód wielokrotnie składał wniosek o umożliwienie mu dostępu do stanowiska komputerowego z dostępem do Internetu, zwłaszcza w okresie swojego pobytu w ZK ( ... ) w S . Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z postanowieniami regulaminu wewnętrznego ZK ( ... ) w S . w każda środę (z wyłączeniem przypadających w te dni świąt państwowych i kościelnych), w godzinach od 8 30 do 10 30 oraz od 17 30 do 19 30 . Czas przeznaczony na korzystanie ze stanowiska komputerowego był każdorazowo indywidualnie określany przez Dyrektora jednostki penitencjarnej lub Kierującego oddziałem penitencjarnym. Postepowanie dowodowe wykazało, iż powód regularnie otrzymywał zgodę Dyrektora na korzystanie ze stanowiska komputerowego z łączem internetowym na kolejne miesiące. I tak w styczniu 2016r. uzyskał zgodę w każdą środę w godzinach 8 30 - 10 30 , w lutym 2016r. w każdą środę w godzinach 8 30 - 10 30 i 17 30 - 18 30 , w marcu 2016r. w każdą środę w godzinach 8 30 - 10 30 i 17 30 - 18 30 (uzyskał również zgodę na zmianę w zakresie godzin korzystania w każdą środę w godzinach 17 30 - 19 30 ), w kwietniu 2016r. w każdą środę w godzinach 17 30 - 19 30 , w maju 2016r. w każdą środ ę w godzinach 17 30 - 19 30 , w czerwcu 2016r. w każdą środę w godzinach 17 30 - 19 30 . Miał wówczas dostęp do następujących stron internetowych: www.bip.sw.gov.pl , www.sw.gov.pl , www.e - s ady.gov.pl, www.ip.lex.pl, www.swaweb1.ms.gov.pl, www.rcl.gov.pl, www. dziennikiurzedowe. gov.pl , www. dzienniki ustaw.gov.pl , www.monitorpolski.gov.pl , www.legislacja.rcl.gov.pl , www.bip.rpo.gov.pl , www.brpo.gov.pl . Powodowi odmówiono jedynie możliwości informacji z BiP na nośniku CD z możliwością późniejszego wydruku. Mógł też w ograniczonym zakresie dokonywać nieodpłatnie wydruków pism i aktów prawnych, natomiast nie był ograniczony co do odpłatnego wydruku i kserokopii. Tak więc, jak z powyższego wynika powód w żaden sposób nie miał ograniczonego dostępu do stanowiska --- STRONA 29 --- 29 komputerowego oraz możliwości przeglądania interesujących go aktów prawnych. Zażyć należy również, iż stanowiska komputerowe przeznaczone są do użytku wszystkich osadzonych w placówce penitencjarnej, a powód nie jest osobą która na prawach wyłączności może ze stanowiska takiego korzystać, musi brać również pod uwagę potrzeby w tym zakresie innych współosadzonych, by nie ograniczać ich uprawnień w tym zakresie. Żądania nieograniczonego dostępu do najnowszego orzecznictwa i komentarzy nie znajdują usprawiedliwienia ani w obowiązujących przepisach, ani zasadach współżycia społecznego. Z kolei odnosząc się do kwestii braku zgody na posiadanie własnego komputera w celi stwierdzić należy, że komputer ten nie spełniał wymogów porządku wewnętrznego jednostki. Powód nie uzyskał zgody na korzystanie z własnego komputera w celi z uwagi na znajdujące się w nim porty USB. Jednocześnie powód był wielokrotnie informowany, iż może korzysta ć ze stanowiska komputerowego z dostępem do stron internetowych BiP oraz ze stanowiska z możliwością przeglądania płyt CD i DVD na zasadach określonych w porządku wewnętrznym placówki. Nie było możliwe, aby osadzony, który nie uzyskał zgody na korzystanie ze sprzętu komputerowego, mógł przeglądać akta na terenie magazynu zakładu karnego i dokonywać tam kopii przesłanych akt na własnym urządzeniu pod nadzorem funkcjonariusza. Wskazać należy, iż regulacje te obowiązywały również inne osoby pozbawione wolności odbywające karę w pozwanej placówce penitencjarnej. Z tych względów zarzut powoda nie mógł zostać uwzględniony. Jeżeli chodzi o zarzut powoda odnoszący się do ograniczania mu kontaktu z adwokatem lub pełnomocnikiem, to jest on również bezzasadny. Ustalony stan faktyczny wskazuje na to, iż powód mógł kontaktować się z tymi osobami bez przeszkód zgodnie z regulaminem wewnętrznym placówki penitencjarnej. Brak jest dowodów, by doszło do naruszenia tajemnicy adwokackiej w toku tych rozmów. I tak zgodnie z postanowieniami regulaminu korzystania z samoinkasujących aparatów telefonicznych w ZK ( ... ) w S . rozmowa z podmiotami wymienionymi w 8 § 3 k.k.w. winna następować w godzinach urzędowania administracji ZK. Rozmowy telefoniczne z podmiotami okr eślonymi w w/w przepisie nie podlegają kontroli i nie są ograniczone czasowo. Jednak z uwagi na konieczność weryfikacji przez administrację ZK czy rozmowa faktycznie będzie realizowana z podmiotami, z którymi rozmowy telefoniczne nie podlegają kontroli, w interesie samego skazanego i ukaranego leży odpowiednio wcześniejsze zgłoszenie wychowawcy lub oddziałowemu chęci wykonania tego typu połączeń telefonicznych, a także przekazanie numeru telefonu np. kancelarii adwokata. Powód jako osadzony powinien podporz ądkować się obowiązującym przepisom. Wskazać należy, iż regulamin obowiązywał również innych osadzonych, zatem nie był on jedyną osobą, która mogła wykonywać rozmowy telefoniczne w oznaczonych urzędowo godzinach. Wskazać należy, iż powód miał również możl iwość wykonywania rozmów odpłatnych w aparatach samoinkasujących w godzinach w godzinach od 8 30 do 10 30 oraz od 17 30 do 19 30 , zatem skoro nie chciał się dostosować do godzin urzędowania administracji ZK, to mógł wykonywać rozmowy te odpłatnie. Nie ulega wą tpliwości, iż powód miał możliwość i korzystał z prawa do kontaktowania się ze swoimi pełnomocnikami, zaś pozwany wywiązał się z obowiązku w tym zakresie w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, gwarantując powodowi minimalne standardy w tym zakresie. --- STRONA 30 --- 30 Należy też podkreślić, że powód miał zapewniony dostęp do opieki medycznej oraz koniecznych lekarstw. Brak zgody na dostarczenie do zakładu karnego innych lekarstw, wobec opinii lekarza, był uzasadniony. Powód ma również zapewniony dostęp do prasy. Nie ma wprawdzie możliwości wyboru prasy codziennej, jak w warunkach wolnościowych, jednak ma możliwość prenumeraty interesujących go tytułów, przez co zachowane zostało jego prawo w tym zakresie w sposób dostateczny. Nie ma podstaw do kwestionowania zasad prowadzenia przeszukania celi czy też przeszukania powoda. Przeszukania były uzasadnione i prowadzone w sposób, który nie prowadził do dolegliwości wykraczających ponad te konieczne, które zwykle towarzyszą tym czynnościom. Wprawdzie kontrola celi powoda prowadziła do pewnego nieporządku w jego korespondencji, jednak nie było to wynikiem zawinionych działań funkcjonariuszy, lecz ogromnej ilości dokumentów, które powód przechowuje, a w tej sytuacji nie można oczekiwać od funkcjonariuszy, którzy realizują swój ustawowy obowiązek, by zachowali idealny ład wśród rzeczy powoda. Podobnie należy ocenić kontrole osobiste powoda, które były uzasadnione obowiązującymi przepisami i w zakresie sposobu, miejsca i formy ich przeprowadzenia nie powodowały nadmiernych dolegliwości. Należy również dodać, iż powód nie przedstawił żadnych dowodów na naruszenie obowiązków ciążących na Okręgowym Inspektoracie Służby Więziennej. Wobec nie stwierdzenia naruszenia obowiązków Zakładów Karnych w zakresie warunków odbywania kary pozbawienia wolności, nie sposób przypisać odpowiedzialność Okręgowemu Inspektoratowi Służby Więziennej za brak właściwego nadzoru w tym zakresie. Brak jest również dowodów, by doszło do nieprawidłowości w transportowaniu powoda i korzystaniu przez niego z prywatnej odzieży w Zakładzie Karnym w K. Należy zatem podkreślić, iż powód ma zapewniona możliwość odbywania kary pozbawienia wolności w odpowiednich, adekwatnych do okoliczności warunkach, swoje prawa realizuje nawet w wyższym rozmiarze niż inni osadzeni, przez co jego żądania należy uznać za nieusprawiedliwione, a nawet sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Nie można bowiem oczekiwać od społeczeństwa, by wyraziło zgodę na uwzględnienie aspiracji powoda na takim poziomie, jakiego on oczekuje. Powód nie wykazał również, by ewentualne naruszenie jego dóbr osobistych w jakikolwiek sposób spowodowało krzywdę, która wymagałaby odpowiedniej rekompensaty. Rozstrzygnięcie o kosztach postepowania uzasadnia art. 98 kpc. oraz § 8 ust. 1 pkt. 26 rozporządzeni a w sprawie opłat za czynności adwokackie Na oryginale właściwy podpis