Postanowienie I C 300/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2012r. Sad Okrqgowy w Opolu I Wydzi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 300/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2012r. Sad Okrqgowy w Opolu I Wydziai Cywiiny w skiaclzie nastepujacymz . Przewodniczqcy: SSO Katarzyna Faff n v Protokolant: st. sekr. sad, Beata Urbanska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2012 r. w Opolu sprawy z powédztwa J. .l. A przeciwko Skarbowi Pafistwa  Sqdowi Rejonowemu w Siupsku, Sqdowi Okrqgowerhu w Warszawie, Sqciowi ' Apeiacyjnemu w Wa rszawie 0 zapiate; I. powédztwo odciala, II. oclstqpuje od obciqienia powoda kosztami oddaionego powédztwa. Na oryginale wiaéciwy podpis UZASADNIENIE  Egwéd J._ J._ w_ pozwie przeciwko Skarbowi Pafistwa Sqdowi Rejonowemu w Siupsku, Sqdowi Okrqgowemu w Warszawie, Sqdowi Apelacyjnemu w Warszawie, wniési 0 zasqdzenie od pozwanego kwoty 60 00021 odszkodowania i 20 00021 zadoééuczynienia. W uzasadnieniu podniési, ie w toku rozpatrywania jego wniosku 0 zwolnienie od kosztéw sqdowych i ustanowienie dla niego peinomocnika, prowadzonego przez Sqd Rejonowy w Siupsku pod sygn. IX Co 2266/O8, doszio w okresieu od 15.09.2008r. do 31.03.2009r. do przgwlekioéci postgpowania, wynikajqcej '2 niewiasiciwej organizacji pram/, co pozbawiio go prawa rozpoznania sprawy w rozsqdnym czasie. Powéd twierdzii ponadto, ie w sbrawie IC 516/08, W okresie od 15.10.2008r. do 6.09.2U10r. réwniei doszio do przewlekioéci postegpowania, zaé jego skarga w tym przedmiocie zostaia oddalona postanowieniem Sqdu Apeiacyjnego w Warszawie z dnia 20._10.2010r. (sygn. akt IS 101/10), co pozbawiio go moiliwoéci dochodzenia kwot okreéionych w przepisach 0 skardze na przewiekioéé postgpowania. Powéd podkreéiii, ie niewiaéciwe prowadzenie postqpowafi w _tych sprawach wywoiaio u niego poczucie zlekcewaienia i pokrzywdzenia, co negatywnie wpiynegio na jego stan zdrowia: zwigkszone nadciénienie, bdle i zawroty giowy oraz stany stresogenne, co uniemoiliwia wiaéciwe traktowanie go przez spoieczefistwo i podjgcie pracy. Tym samym jego rokowania na przyszioéé co do wyleczenia i egzystencji sq znikome. W odpowiedzi na pozew, pozwany wniési o oddaienie powédztwa w caioéci podnoszqc, 2e brak jest przesianek odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa. f Pozwany podkreélii, ie nie stwierdzonoi przewlekfoéci postqpowania w sprawie IC 516/08 prowadzonej przez Sqd Okrqgowy w Warszawie, a w odrebnym postegpowaniu nie stwierdzono niezgodnosici z prawem orzeczenia w sprawie IS 101/101 prowadzonej prziez Sqd Apeiacyjny w Warszawie. Takie w pozostaiym zakresie roszczenia, tj. zarzutu przewlekioéci postqpowania |XCO 2266/O8 przed Sqdem Rejonowym w Siupsku, twierdzenia powoda sq goiosiowne, nie wskazai on na czym miaia polegaé przewlekioéé postgpowania i w iakirn okreélonym w tym okresie uczasu, a na przediuienie postegpowania miaiy wpiyw przede wszystkim czynnosici procesowe powoda. --- STRONA 2 --- W zakresie roszczenia powoda 0 odszkodowanie za niewyznaczenie dla powoda peinomocnika procesowego 2 urzqdu, pozwany wskazai ii powéd nie przedstawii w tym zakresie prejudykatu okreéionego w art. 4171 §2 k c oraz nie wskazai, na czym ta szkoda miaia polegaé i 2 czego wynika wysokoéé odszkodowania. Odnoszqc sig do iqdanego zadoééuczynienia pozwany argumentowai, 2e powéd w iaden sposéb nie uzasadnii wysokosici kwoty, ktére] zapiaty sis; domaga i 2e kwota ta nie ma jakiegokolwiek odniesienia do okolicznoéci opisanych w pozwie. Pozwany twierdzii, ie roszczenie powoda jest caikowicie oderwane od rzekomo poniesionej przez niego szkody. Powoiujqc siq na wyrok Sqdu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 21.12.2006r. (sygn. akt |ACa 1253/06) pozwany argumentowai, ie zadoééuczynienie ma charakter kompensacyjny i jego wysokoéé nie moie byé symboiiczna lecz winna przedstawiaé dla poszkodowanego wartoéé satysfakcjonujqcq, a wiec odczuwalnq, jednak jego wysokoéé nie powinna byé nadmierna w tym sensie, ieby stanowié mogia irédfo wzbogacenia sic; poszkodowanego na tie jego dotychczasowego statusu materialnego. Sqd ustalii nastqpujqcy stan faktycznyz A Skargq 2 dnia 6.09.2010r. powéd wniésf o stwierdzenie przewiekioéci postqpowania w sprawie IC 516/D8 prowadzcmej przez Sqd Okregowy w Warszawie, a ta kie 0 przyznanie od Skarbu Pafistwa na jego rzecz kwoty w wysokoéci 20 0002i argumentujqc, 2e od dnia 15.10.2010r. w sprawie tej doszio do przewiekioéci postqpowania. Skarga ta byia kolejnq wniesionq przez powoda w toku postqpowania. Skarga 2 dnia 1.06.2009r. dotyczyia naruszenia jego prawa jako strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwioki i zostaia rozpoznana w dniu 23.06.2005Br. przez Sqd Apelacyjny w Warszawie (sygn. IS 26/09). Kolejna skarga w tej sprawie zostaia wniesiona przez powoda w dniu 27.03.2010r. i zostaia odrzucona postanowieniem Sqdu Apelacyjnego w Warszawie 2 dnia 5.05.2010r. (sygn. IS 36/10) jako wniesiona przed upiywem 12 miesiqcy od poprzednio rozpoznanej skargi. W zaskariunym przez powoda postqpowaniu, w okresie pomiqdzy 25.U6.20U9r.’a 14.10.2U09r. zaszia trzymiesiegczna przerwa, w trakcie ktérej Sqd, zarzqdzeniem 2 dnia 2.09.2[}09r. pozyskiwai informacje na potrzeby ustalenia aktualnej sytuacji majqtkowej powoda w zwiqzkp 2e skiadanymi przez niegc: wnioskgmi 0 zwolnienie od kogztéw i przyznanie peinomocnika 2 urzqdué. :Postanowieniem 2 dnia 2_0.10;2010r. {sygn. akt IS 101/10) Sqd Apelacyjny w Warszawie nddalii skargq powoda. Z uétaionego przez ten Sqd stanu faktycznego w\,mikai0,' 2e w dniu 16.06.2009r, powéd zioiyi zaialenie na postanowienie z dnia 8.06.2U09r._ oddaiajqce jego ponowny wniosek 0 ustanowienie peinomocnika 2 urzqdu. W dniu 2.09.2009r. Sqd Okrqgpwy zwirécii sic; do Sqdu Rejonowego GdafiskPniudnie 0 nadesfanie poéwiadczonych kopii opinii psychiatrycznych‘dotyczqcych powoda. Opinia zostaia nadesiana w dniu 28.09.2009r. W dniu 14.10.2009r. zostaio wydane zarzqdzenie w postgpowaniu miqdzyinstancyjnym. Akta zostaiy przekazane Sqdowi Apeiacyjnemu w dniu 3U.10.2009r. zaé w dniu 1U.11.2009r. Sqd Apeiacyjny oddalii zaialenie powoda. W dniu 17.11.2009r. powéd zioiyi ponowny wniosek 0 ustanowienie peinomocnika z urzqdu. W dniu 11.12.2009r. wydane zostaio zarzqdzenie 0 wyzniaczeniu rozprawy na dziefi 30.03.2010r., zasi 14.12.2009r. wniosek powoda 0 ustanowienie peinomocnika zostai oddalony, na co powéd wniésivzaiaienie. W dniu 15.03.201Gr. zostaio wydane zarzqdzenie w posvtgpowaniu miqdzyinstancyjnym, a w zwiqzku 2 zaiaieniem powoda odroczono rozprawg z dnia 1.04.2010r. do dnia 5.08.2010r. Postanowieniem 2 dnia 28.04.2010r. Sqd Apelacyjny oddalii zaialenie powoda, zaé 5.0520101. skarga_ powoda na przewlekioéé postqpowania zostaia Qdrzucona. Na rozprawie w dniu 5.08.201Dr. Sqd wydai wyrok, od ktérego powéd w dniu 2.09.2010r. zioiyi apelacje. ‘ Sqd Apelacyjny anaiizujqc zioionq skargg na przewlekioéé postqpowania stwierdzii, 2e Sqd nie dopuficii siq zwioki w ipodejmowaniu czynnoéci w sprawie. Wprawdzie migdzy zioieniem zaialenia przez powoda na postanowienie 2 dnia 8.06.2009r., a podjgciem czynnosici polegajqcej na zwréceniu sie do innego Sqdu 0 nadesianie opinii psychiatrycznej o powodzie majqcej zfiaczenie w kontekécie wniosku 0 ustanowienie peinomocnika 2 urzqdu, upiynqi okres dwéch miesiqcy, ale w tym czasie akta znajdowaiy siq jeszcze w Sqdzie Apelacyjnym w zwiqzku ze zioionq skargq n'a przewlekioéé poste,p'owania. Jak wynika 2 analizy iaikt IS 26/09 w dniu A13.07.2009r. akta sprawy 1C 516/08 byiy jeszcze w Sqdzie Apelacyjnym. Sad rozpoznajqcy skargq przyznai, ie pewna opieszaioéé w przekazaniu Sqdowi Apelacyjnemu zaialenia powoda 2 dnia 3.01.2010r. na postanowienie 2 dnia --- STRONA 3 --- 14.12.2009r.spowodowana byia oczekiwaniem na termin rozprawy wyznaczony pierwotnie na dzieri 30.03.2010r., a zmieniony nastgpnie na dziefi 1.04.2010r. Pomiqdzy rozprawq 2 dnia 1.04.2010r., a rozprawq 2 dnia 5.08.2010r. istniaia czteromiesigczna przerwa, ale w tym czasie rozpoznawane byio 2a2a|enie powoda oraz skarga na przewlekioéé postgpowania. Sqd rozpoznajqcy skarge; uznai, 2e w sprawie przed Sqdem Okregowym 0 sygn. IC 516/08 nie wystqpiia przewlektoéé. Sqd podejmowai w rozsqdnym terminie niezbqdne czynnoéci zmierzajqce do zakoficzenié postqpowania, a diugi okres jaki upiynqi od wniesienia pozwu do wydania wyroku spowodowany by’! dziaianiami powoda, ktory po pierwszym prawomocnym oddaleniu wniosku 0 ustanowienie peinomocnika 2 urzsgdu, mnoiyt kolejne wnioski, mimo braku nowych okolicznoéci sprawy. Sqd przyznai, 2e powod byt uprawniony do skiadania kolejnych wnioskow o ustanowienie peinomocnika i korzvstai w tym zakresie 2e swoich procesowych uprawniefi, co nie mogio byé obojqtne w kontekécie jego poiniejszej skargi na przewlekioéé postgpowania, gdyi tzw. przewlekloéé zawiniona przez strong wyiqcza odpowiedzialnoéé sqdu. Zachowanie skariqcego wskazujqcego na grq na zwlokq moie pozbawié go moiliwoéci powoiywania sig na prawo rozpatrzenia sprawy w rozsqdnym terminie dowéd : pisma procesowe i orzeczenia sqdu w aktach sprawy IS 101/10, w szczegélnosici k. 2, 79, 12 16 Pismem 2 dnia 28.05.200Br. powod wniosi 0 zwolnienie od kosztow sqdowych i ustanowienie radcy prawnego Iub adwokata dia sporzqdzenia skargi konstytucyjnej oraz peinomocnika dla sporzqdzenia pozwow przeciwko Skarbowi Paristwa — Sqdowi Okrggowemu w Siupsku, Sqdowi Rejonowehqu GdafiskPoiudnie w Gdafisku, Sadowi Okrggowemu w Gdafisku, Sqdowi Apelacyjnemu w Gdafisku w zwiqzku 2 nieprawidiowym wykonywaniem przez nich obowiqzkow siuibowych, 2a co domagai sie; od kaidego 2 nich po 35 0002i zadoééuczynienia. dowod : skarga powoda 2 dnia 28.05.2008r. — k. 8082 Postanowieniem 2 dnia 21.08.2008r. Sad Rejonowy w Siupsku (sygn. akt lXCo 2266/08) uznai sig niewiaéciwym w zakresie ustanowienia dla powoda radcy prawnego Iub adwokata dla sporzqdzenia skargi konstytucyjnej oraz peinomocnika dla sporzqdzenia pozwéw przeciwko Skarbowi Paristwa — 5qdowi~ Rejonowemu" GdafiskPoludnie w Gdarisku, Sqdowi Okreggowemu w Gdafisku, Sqdowi Apelacvjnemu w Gdafisku i w tym zakresie wniosek przekazai Sqdowi Rejonowemu GdafiskPoiudnie w Gdarisku jako miejscowo wiasiciwemu do jego rozpoznania. Na powyisze postanowienie powod wniosi 2a2a1enie.  Postanowieniem 2 dnia 29.09.2008r. (sygn. akt lXCo 2266f08} Sqd Rejonowy w Siupsku na podstawie art. 370 kpc w 2w. 2 art. 397 §2 kpc w zw. 2 art. 13 §2 kpc odrzucii zaialenie powoda na postanowienie 2 dnia 21.08.2008r., gdyi pomimo‘ wezwania do usuniegcia brakéw formalnych zaiaieniapowod nie przedfoiyi wymaganych dalszych (3) odpiséw zaiaienia dla strony przeciwnej. Na to postanowienie powéd tak2e z’ro2\/i zaialenie. " Z powodu ponownych brakow forrnalnych — nie doiqczenia 3 odpiséw zaialenia, Sqd Rejonowy w Siupsku postanowieniem z dnia 13.11.2008r. (sygn. akt lCCo 2266/08) na podstawie art. 370 kpc w zw. 2 art. 397 §2 kpc w zw. z art. 13 §2 kpc, odrzucii zaiaienie powoda na postanowienie 2 dnia 29.09.2008r. Zaiaienie powoda na postanowienie 2 dnia 13.11.2008r. zostaio oddaione posta nowieniem Sqdu Okrggowego w Siupsku 2 dnia 15.01.2009r. {sygn. akt lVC2 559/08). dowod : postanowienia SR w Siupsku: z dnia 21.08.2008r.  k. 8384, 2 dnia 29.09.2008r. — k. 85, 2 dnia 13.11.2008r. ' — k. 86, postanowienie S0 w Siupsku 2 dnia 15.01.2009r. wraz 2 uzasadnieniem  k. 8790 Postanowieniem 2 dnia 20.03.2009r. (sygn. akt lXCO 2266/08)‘Sa1d Rejonowy w Siupsku: ~ zwoinii powoda od kosztéw sqdowych w zakresie opfaty sqdowej od majqcego byé wniesionym pozwu o zaptatq ' . przeciwko Skarbowi Pafistwa ~ Sqdowi Okrqgowemu w Siupsku, wynoszqcej 1 7502!, ~ zwolnii powoda od kosztow sqdowych w zakresie opiaty sqdowej od majqcego byé wniesionym pozwu o zapiatq " przeciwko Skarbowi Pafistwa — Sadowi Rejonowemu w Stupsku, wynoszqcej 1 7502!, Q oddolié wniosek o zwolnienie od kosztow sqdowych w pozostaiym zakresie, --- STRONA 4 ---  ustanowié dla powoda petnomocnika 2 urzqdu celem reprezentowania go w sprawach przeciwko Skarbowi Paristwa — Sqdowi Okrqgowemu i Sadowi Rejonowemu w Stu psku. dowod : postanowienie SRw Stupsku z dnia 20.03.2009r. —k. 9194 Peinomocnik reprezentujacy powoda w toku postgpowania przed Sadem Rejonowym w Siupsku, w sprawie lXCo 2266/08 w opinii z dnia 22.02.2011r. stwierdzit brak podstaw do wniesienia skargi konstytucyjnej. W sporzadzone} opinii podniosi, 2e nie dopatrzyi sig podstaw do wniesienia tego rodzaju skargi. W ocenie peinomocnika, kwestionowane przez powoda orzeczenia sadow nie naruszyiy jego konstytucyjnych praw i wolnoéci. Orzeczeniia te zdaniem peinomocnika byiy wydawane przez niezawisie organy bazujace na ustawach, ktére nie staiy w sprzecznoéci 2 Konstytucja RP, tj.: ustawq o kosztach sadowych w sprawach cywiinych, Kodeks postqpowania cywilnego, Kodeks postgpowania karnego, Kodeks cywilny i dalsze, w 2w. 2 art. 16 ustawy 2 dnia 17.06.2004r. o skardze na przewlekioéé postqpowania. dowéd : kserokopia opinii dot. wniesienia skargi konstytucyjnej — k. 9596 Sad zwaiyl co nastgpuiez Powodztwo nie zasiuguje na uwzgitgdnienie. Powéd wywodzii roszczenie 2 nieprawidiowego w jego ocenie przebiegu postqpowania w sprawach: iXCo 2266/O8 prowadzonej przed Sadem Rejonowym w Siupsku oraz IC 5.16/08 prowadzonej przez Sad Okrggowy w Warszawie gdzie w jego ocenie miaio dojéé do przewiekioéci postqpowania. Dia oceny zasadnoéci zgioszonego powodztwa istotne jest, 2e przebieg postqpowania wjednaj 2 tych spraw [IC S16/08) zostai poddany ocenie przez Sad Apelacyjny w Warszawie (sygn. sprawy IS 101/10] w zwiazku 2e zioionq przez powoda skargq na przewlekioéfi postqpowania. Sad ten w wyniku szczegoiowej analizy przebiegu zaskarionej sprawy uznat, 2e Sad Okrqgowy w Warszawie nie dopusicii sie, zwioki w podejmowaniu czynnosici w sprawie, gdyi czynnoéci zmierzajace do zakoficzenia postqpowania byiy podejmowane wrozsadnych terminach, a dtugi okres jaki upiynai od wniesienia pozwu do wydania wyroku wynikat 2 dziaiafi powoda, wobec czego nie moina byio obciaiafi Saduskutkami dziatari skariacego, ktoryw ten sposéb pozbawii sit; mo2|iwo§_gi_powoiywania na prawo rozpatrzenia sprawy w rozsadnym terminiéi    .  Konsekwencja wykorzystania przez powoda przewidzianej przez ustawodawcq drogi okreélonej w ustawie 2 dnia 17.06.2004r. o skardze na naruszenié“prawa strony do rozpoznania sprawy w postqpowaniu /...[ sqdowym be: nieuzasadnionej zwioki (D2. U. N_r_ 179, poz. 1843), jest to, 2e Sad rozpoznajacy niniejsza sprawg nie moie obecnie ponownie wervfikowaé tamtych ustaiefi, tym bardziej 2e powod tak obecnie jak i wéwczas nie przedtoiyi iadnego dowodu potwierdzajacego odmienny stan faktyczny. ~ Ponadto zgodnie 2 art. 15 ust.1 powoianej wyiej ustawy, jedvnie strona , ktorej skargo uwzglqdniono , mo2e w odregbnym postqpowaniu dochodzié naprawienia szkody wynikiej 2e stwierdzonej przewlekioéci od Skarbu Pafistwa .  W tym przypadku sytuacja tak nie wystapiia, bowiem jak ju2 wskazano wczesiniej, skarge; powoda oddalonojako niezasadnq. W éwietle natomiast art. 16 powoianej ustawy, strona, ktéra nie wniosia skargi na przewlekioéfi postqpowania zgodnie z art. 5 ust.1 moie dochodzié — na podstawie art. 417 k.c. — naprawienia szkody wvnikiej 2 przewiektoéci, po prawomocnym zakoriczeniu postepowania co do istoty sprawy. Oceniajac natomiast zasadnoéé roszczenia w odniesieniu do przebiegu drugiego postqpowania (|XCo 2266/08) to wobec faktu, ii powéd nie wnosii wtej sprawie skargi na przeiqkfoéé, mo2e on dochodzié naprawienia szkody wyniktej 2 przewiekioéci na zasadach ogolnych, tj. z art. 417 k.c. Powoiany przepis kodeksu cywiinego stwierdza, i2 2a szkodq wyrzadzonq przez niezgodne 2 prawem dziatanie iub zaniechanie przy wykonywaniu wiadzy publicznej ponosi odpowiedzialnoéé Skarb Pafistwa Iub jednostka samorzadu terytoriainego Iub inna osoba prawna wykonujaca te, wiadzeg 2 mocy prawa (art. 417 §1 k.c.). Jak wynika 2 iiteralnego brzmienia cytowanego przepisu , odpowiedziainosié Skarbu Pafistwa 2a szkodq wiqie sig jedynie 2 niezgodnym 2 prawem dziataniem Iub zaniechaniem przy wykonywaniu wiadzy puhlicznej. --- STRONA 5 --- Szkoda musi byé wyrzadzona przez niezgodne 2 prawem dziaianie Iub zaniechanie przy wykonywaniu wiadzy pubiicznej. Przyjaé naleiy zatem, 2e przy stosowaniu art. 417 przesiankg bezprawnosici ujgta w formule ,,d2iaianie Iub zaniechanie niezgodne 2 prawem” naleiy ujmowaé éciéle, jako zaprzeczenie zachowania uwzglgdniajacego nakazy i zakazy wynikajace 2 normy prawnej. Chodzi tu zatem o niezgodnoéé 2 konstytucyjnie rozumianymi irodiami prawa, czyli Konstytucjq, ustawami, ratyfikowanymi umowami miqdzynarodowymi oraz rozporzadzeniami. Dziatanie takie moie sic; wiazaé 2 dochodzeniem odszkodowania od Skarbu Pafistwa, tyiko wsytuacji W ktorej wykazane zostanie, 2e szkoda spowodowana zostaia takim dziaianiem organu wiadzy pubiicznej, ktére jest niezgodne 2 prawem. Bezprawnoéé dziaiania organu jest zatem warunkiem zasadniczym i nieodzownym dla ewentualnej odpowiedzialnoéci odszkodowawczej Skarbu Pafistwa. Ciqiar dowodu wykazania owego niezgodnego 2 prawem dziaiania Iub zaniechania przy wykonywaniu wtadzy publicznej spoczywa na powodzie, bowiem 2 faktow ti,/ch chce wywodzié korzystne dla siebie skutki prawne. W niniejszym postgpowaniu Sad uznai, i2 powod nie wykazai owego niezgodnego 2 prawem dziaiania iub zaniecha organéw pafistwowych, w tym przypadku Sadu. Powod wniosi o dopuszczenie dowodu 2 akt sprawy IX Co 2266/08. Zgodnie 2 wnioskiern powoda Sad zwrocii sis; 0 udostepnienie owych akt i dopusicii dowod 2 kopii wniosku powoda, postanowieri i zaialefi znajdujacych siq w aktach. Jednakie 2 dokumehtow tych nie wynika by Sad rozpoznajacy sprawg |XCo 2266/08, przekroczyi jakiekolwiek normy prawne i obowiazujqce przepisy. Wobec powyiszego Sad nie uznaia dziaiania organu wiadzy puhlicznej — Sadu Rejonowégo w Siupsku 2a niezgodne 2 prawem, tym samym skoro giéwna przesianka zastosowania art. 417 § 1 k.c. nie zostaia wykazana, zatem zbqdne byio prowadzenie postepowania dowodowego zmierzajqcego do wykazania szkody I jej rozmiaru. Dlatego tei Sad oddaiii wnioski dowodowe powoda 0 przeprowadzenie dowodu 2 przesiuchania éwiadkow i powoda , jako zbqdne dla rozpoznania niniejszej sprawy. Majac powyisze na uwadze, Sad na zasadzie powoianych przepisow orzeki jak w senten__cji. _ __ _ _ Fwobeeszc2egéine}sytuaeji powoda, ktory znajdujesit; w zlej sytuacji finansowej, Sad na 2asad2ie art. 102 kpc odstqpii od ohciaiania go kosztami oddalonego powodztwa.