Postanowienie I C 30/09 I UZASADNIENIE W pozwie wniesionym w dniu 12 stycznia 2009 roku powodowie W. B.

--- STRONA 1 --- Sygm akt I C 797x10 Mr. pmistawie ustawy z dnia 6.09.2001 r. 0 dusfgpie l do infarrnacii publicznel Dz. U. I12 _puz. I198 2 pozn. zm. ek Inf 11" ' bhczna, w Iormie ' pr: arcane ur Eflifi PU _ dakumenlu Iub w Iormie przetwurzone} ' am..c.@I.......... ........... W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ imig I nazwisko wnioskudawcy 1 . bk Dnia 27 maja 2011 roku _  Sqd Okrggowy W Warszawie I Wydzial Cywilny W sklradzie nastQpuja5:y1n: Przewodniczqcyz SSO Alicja Fronczyk Protokolantz sekr. sqd. Paulina Bondel po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2011 roku w Warszawie na rozprawie sprawy z powédztwa J. B., I. D. K.=i A. I. przeciwko Skarbowi Pafistwa reprezentowanemu przez Wojewodeg (...) 0 odszkodowanie H I. Zasqdza 0d pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Woj ewodq (...) na rzecz powoda J. B. kw0tQ 539 08?‘ 21. (piqéset trzydzieéci dziewiqé tysiqcy osiemdziesiqt siedem 21.), na rzecz powoda I. (...) kwotq 424 200 21. (czterysta dwadzieécia cztery tysigce dwieécie zlotych) i na rzecz powédki A. I. kwotn; 97 213 Z1. (dzicudgédziesiqt siedem tysiqcy dwieécie trzynaécie zlotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 27 maja 2011 r0ku_ do dnia zaplatyg II. W puzostaiym zakresie umarza postgpowanie; . III. Zasqdza od pozwanego Skarbu Pafistwa reprezentowanego przez Wojewodq (...) na rzecz powoda J. B. kwote, 12 752,86 :1. Idwanaécie tysiqcy siedemset piqédziesiqt cI_wa ziote osiemdziesiqt szeéé groszy), na rzecz powoda I. (...) kwote 12 360 zf. (dwanaécie tysiqcy trzysta szeéédziesiqt zlotych) a na rzecz powédki A. I. kwotq 240 zI. Idwieécie czterdzieéci zIotych} tytuIem zwrotu kosztéw procesu; IV. Zasqdza na rzecz Skarbu Pafistwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa od powoda J. B. kwotq 4 957,20 zI. (cztery tysiqce dziewigéset piqédziesiqt siedem ziotych dwadzieécia groszy}, od powoda I. (...) kwotq 3 888 zI. (trzy tysiqce osiemset osiemdziesiqt osiem zIotych), a od powédki A. I. kwotg 874,80 zf. (osiemset siedemdziesiqt cztew zlote osiemdziesiqt groszy} tytufem zwrotu kosztéw zastqpstwa procesowego. Sygn. akt I C 30/09 I UZASADNIENIE W pozwie wniesionym w dniu 12 stycznia 2009 roku powodowie W. B., E. D., M. J., K. T. i S. R. wnieéli 0 zasqdzerfie od pozwanego Skarbu Pafistwa — Prezydenta (...)1qcznej kwoty 1.03 7.1 18,43 z1 wraz z odsetkami ustawowymi od dnia vmiesienia powédztwa do dnia zaplaty tytuiem odszkodowania z tytuhl sprzedazy lokali 0 numerach (...) w budynku przy u1icy(...)w W.. Konkretnie zaé powodowie domagali siq zasqdzenia od pozwanego na rzecz W. B., E. D. i M. J. kwot po 259.279, 61 z1 1 na rzecz K. T. i S. R. kwot p0 129.639, 80 zl. . " Powoclowie irédla szkody upatrywali w wadliwyoh decyzjach Naczelnika Dzielnicy (...) i Kierownika Wydziaiu Geodezji i Gospodarki Gruntami UI‘ZQ,dI.l Dzielnicy (...) 2 lat 1975  1990 0 sprzedazy Iokali 0 numerach (...) W budynku przy ulicy (...) w W.. Ponadto powodowie domagali six; zasqdzenia od pozwanego na ich rzecz kosztéw p0S’EQp0W31'li&, W1lYm kosztéw zastqpstwa procesowego wedhlg nonn przepisanych /pozew k. 2  18/. --- STRONA 2 --- POZW3.l‘I}’ Skarb Pafistwa neprezentowany przez P1ezydent(...) a zastqpowany przez Prokuratoriq Generalnq Skarbu Pafistwa W oclpowiedzi n'a'pozew z dnia 04 maja 2009 roku Wniosl o odrzucenie pozwu w czqéci dotyczqcej odszkodowania za Iokale o numerach (...) z uwagi na niedopuszczalnosié drogi sqdowej i na podstawie art. 222 kpc Wniosl 0 Wstrzymanie dalszego rozpoznania sprawy at do czasu uprawomocnienia sin; postanowienia, w_kt_6rym Sqd rozstrzygnie co do odrzucenia p0ZWI.l W czoéci. Z ostroznoéci procesowej pozwany Skarb Pafistwa Wniosl o oddalenie powodztwa w ca1o§ci oraz 0 zasqdzeifie od powodéw na rzecz pozwanego Skarbu Pafistwa kosztow postqpowania, w tym kosztow zastqpstwa procesowego /odpowiedi na pozew k. 105  1'07/. Pismem procesowym z dnia 29 maja 2009 roku powodowie Wnieéli 0 oddalenie Wniosku pozwanego o odrzucenie pozwu /pismo procesowe k. 40 — 41/. Postanowieniem z dnia 07 Wrzeénia 2009 roku Sqd oddalil zarzut dotyczqcy niedopuszczalnoéci drogi sqdowej i odroczyl rozprawq do czasu uprawomocnienia sig postanowienia /postanowienie z uzasadnieniem k. 116  119/. W piérnie procesowym z dnia 18 stycznia 2010 roku pozwany Skarb Pafistwa podnjosl za.rzuI;przedaWnier1ia. roszczenia powodow w oparciu zarowno o art. 160 § 6 kpajak i 442 kc, wskazujqc, iz Zrodlem szkody W sprawie niniej szej jest bezsprzecznie decyzja Prezydium Rady Narodowej z 1953 roku W przedmiocie odmowy ustanowienia wiasnoéci czasowej /pismo proccsowe k. 124  127/. Pozwem z dnia 10 maja 2010 roku powod W. L. wniosl 0 zasqdzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa  Prezydenta(...) kwoty 1.03 7.1 1 8, 44 21 z odsetkami ustawovvymi od dnia Wniesienia pozwu do dnia zaplaty. Powod Wniosi takze 0 Z&SEIdZ6I1I8 od pozwanego zwrotu kosztow postqpowania, W tym kosztéw zastqpstwa prooesowego.'PoWod W. L. domagal siq jednoczeénie polacczcmia tej sprawy ze sprawqo sygnaturze akt I C 30/09 z uwagi na to, it pozostajq one ze sobq W zwiq._zku Sprawa ta zostala zarejestrowana pod sygnaturq akt I C 4721/10 / pozew k. 2  7 W aktach sprawy o sygnaturze I C 472/10/. Pozwany Skarb Pafistwa  Prezydent (...) W dniu 28 lipca 2010 roku W odpowiedzi na pozew W. L. Wniosi o odclalenie powédzlwa W caloéci oraz o zasadzenie od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Pafistwa kosztéw postqpowania wedIug norm przypisanych, W tyrn kosztow zastqpstwa procesowego na rzecz Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa /odpowiedi na pozew k. 19  21 w aktach sprawy o sygnaturze I C 472/1 0/. Zarzqdzeniem z dnia 15 Wrzeénia 2010 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt I C 472/10 Przewodniczqcy na podstawie aft. 219 kpc po1qczyI SPIHWQ 0 sygnaturze akt I C 472/ 10 ze sprawqo sygnaturze IC 30/09 W celu ich Iqcznego rozpoznania i tozstrzygniocia pod sygnatura_a1<t I C 30/09 /zarza_dzenie k. 26 W aktach sprawy 0 sygnaturze I C 472/1 0/. W clalszym toku postqgpowania strony podtrzymywaly swoje stanowiska W sprawie, z tym ze pehiomocnik pozwanego podniosl dodatkowo, Ze powodom nie przysluguje przymiot strony jako osobom nie biorqcym l1dZIB.h1 w postqpowaniu, W ktorym zostaly wydane decyzje 0 sprzedazy Iokali /pisma procesowe 207 — 210, 277 — 281 i 264 — 265 oraz protokoly rozpraw k. 260 — 262 i 275  276/. Na rozprawie w dniu 08 czerwca 2011 roku pelnomocnik powodéw podal, Zc uzasadnienie faktyczne powodztwa W niniej szej sprawie stanowia. zarowno decyzje sprzedazowe, jak i decyzja 0" odmowie ustanowienia wiasnoéci czasowej z argmnentacjao Ze biog terminu przedawnienia roszczenia 2 tej decyzji ulegl zawieszeniu do czasu ponownego rozpozneinia wniosku delcretowego. Pozwany natomiast podniosl zarzut przedawnienia roszczenia z decyzji z 1953 roku. Wobec tak zakrcélonych podsfaw falctycznych powodztwa Sqd ustalii, ze obok Prezydenta (...) Skarb Pafistwa reprezentuje W niniej szej sprawie Wojewoda (...) /protokoI rozprawy k. 282 284/. " W pi§IIli6 procesowym z dnia 22 czerwca 2011 roku powodowie powolali sicg na to, Ze w sprawach, W ktorych wydano decyzje sprzedazowe przyslugiwal im status strony W sensie materialnoprawnym oraz, Ze zastosowanie trybu stwierclzenia niewaznoéci decyzji powoduje nastqpstwa prawné dalej idqce nit --- STRONA 3 --- zastosowanie trybu Wznowienia postqpowania, a w konsekwencji nalezy daé priorytet piezwszemu z nich /pismo procesowe k. 285 — 290/. _ Natomiast pozwany Skarb Paiistwa ostatecznie, powohljqc sit; na treéé uchwaiy Saglu Najwyzszego z dnia 30 marca 2011 roku /III CZP 1 12/101’, Wniosl 0 odrzucenie pozwu, a z ostroznoéci procesowej 0 jego oddalenie jako przedawnionego W zakresie roszczenia Wywodzonego 2 decyzji z dnia 29 sierpnia 1953 roku, a nieuzasadnionego W zakresie podstawy faktycznej opartej na Wydanych decyzj ach sprzedaiowych z uwagi na utrwalone W orzecznictwie rozumienie strony na gruncie przepisow kodeksu postqpowania administracyjnego /pismo procesowe k. 304 — 305/. V ' ' Na rozprawie W dniu 16 W1’ZC1§I1ia 2011 rokuistrony podtrzymaiy swoje clotychczasowe stanowiska W ' sprawie /protokéi rozprawy k. 310/. Sqd Okrggowy ustalil nastqpujqcy stan faktyczny: Wlaécicielami niemchomoéci gruntowej polozonej W W. przy ulicy (...) 0 numerze hipotecznym (...) byli J. i H. malzonkowie G.. W dniu 25 Wrzeénia 1948 roku sprzedali oni pOVV§/ZSZ3,_1‘I.16I"1.lCh0II10§I':3 A. D. i K. S. /dowéd: akt notarialny k.15  16/ . Powodowie SB. nastqpcami prawnymi bylych Wlaécicielek. Na mocy postanowienia Sqdu Rej onowego (...) z dnia 27 Wrzeénia 1979 roku spadek po K. L. 2 domu S. nabyi W caloéci syn W. L. /dowéd: postanowienie k. 1 8/ Z kolei spaclek po A. D., zmarlej w dniu 25 marca 2008 roku, na mocy postanowienia Sqdu Rej onowego (...) z dnia 27 maja 2008 roku nabyly dzieci: M. J., E. D. i W. B. p0 ‘A czqéci kaide Z nich oraz wnuki: K. T. i S. R. po 1/8 kazde z nich /dowéd: postanowienie k. 74/. Przedmiotowa nienichomoéé zostala obj Qta dziaianiem dekretu z dnia 26 pafidziernika 1945 roku o Wiasnoéci i uiytkowaniu gruntéw na obszarze (...) /Dz. U. nr 50, poz. 279/ i pl'Z6SZi& na WiE:1Sl10§<§ Gminy (...), a od 1950 roku z chwilz1. likwidacji gmin na Wiasnoéé Skarbu Paiistwa /okolicznoslé bezsporna/. Poprzedniczki prawne powodéw 21023/1y Wniosek 0 przyznanie im prawa Wi&SH08Ci czasowej do przedmiotowej nieruchomoéci. Orzeczeniem administracyjnym Prezydium Rady Narodowej numer (...) Z dnia 29 sierpnia 1953 roku odmowiono pizyznania prawa wlasnoéci czasowej do W/W nieruchomoéci gruntowej polozonej przy ulicy (...) W W., oznaczonej numerem hipotecznym (...), smderdzajqc, 2e Wszystkie budynki znajduj ape siq na tym gruncie przeszly na Wlasnoéé Skarbu Pafistwa. W uzasadnieniu tej decyzji podano, ze zgodnie z planem zagospodarowania przestrzemiego teren tej nieruchomoéci zéstal przeznaczony pod zabudowq mieszkaniowaj dowédz decyzja k. 17/. DecyzjqNacze1nika Dzielnicy (...) z dnia 19 listopada 1975 roku numer (...) zezwolono na sprzedaz lokalu numer (...) na rzecz M. T.. DecyzjqNacze1nika Dziehlicy (...) z dnia 17 stycznia 1976 roku nurner (...) zezwolono na sprzedai lokalu numer (...) na rzecz K. i J. P.. DecyzjqNacze1nika Dzielnicy (...) z dnia 14 marca 1979 roku numer (...) zezwolono na sprzedaz lokalu numer (...) na rzecz T. i E. maizonkéw S.. DecyzjqNacze1nika Dzielnicy (...) z dnia 13 grudnia I982 roku numer (...) (...) zezwoiono na sprzedai lokalu numer (...) na rzecz L. A. i M. M. (1) ma.1Z0nk(')W M.. Decyzjq Kierownika. Wydziaiu Geodezji i Gospodarki Gnlntami Urzqdu Dzielnicowego (...) z dnia 07 stycznia 1987 roku numer (...)zezwo1ono na sprzedaz lokalu numer (.. .) na rzecz II. Z.. DecyzjqKierovvnika Wydzialu Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzqdu Dzielnicowego (...) z dnia 30 grudnia 1988 roku numer (...) zezwolono na sprzedai lokalu numer (...) na rzecz I. H.. Decyzjq Kierownika Wydziaiu Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzgdu Dzielnicowego (...) z dnia 06 listopada 1989 roku numer (...) zezwolono na sprzedaZ lokalu numer (...) na rzecz G. R.. DecyzjqKierovmika Wydzialu Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzqdu Dzielnicowego (...) z dnia 12 grudnia 1989 roku numer (...) zezwolono na sprzedaz lokalu numer (...) na rzecz M. i Z. W.. Decyzjq Kierownika Wydziahl Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzqdu Dzielnicowego (...)z dnia 12 lutego 1990 roku numer (...) zezwolono na sprzedaz lokalu numer (...) na rzecz E. i B. J.. Decyzjq Kierownika Wydziahi --- STRONA 4 --- Geodezji i Gospodarki Gmntami Urzqdu Dzielnicowego (...) 2 dnia 23 lutego 1990 roku numer(...) ' zezwolono na sprzcdaz lokalu numer (...) na rzecz P. i M. P. / dowody: decyzje k. 19  50/. Decyzja 2 dnia 02 czeiwca 1992 roku Minister Gospodarki Przestrzemiej i Budownictwa o numerze (...) po rozpatrzeniu zlozonego W dniu 21 marca 1990 roku Wniosku A. D. o stwierdzenie niewaznosci orzeczenia Prezydium Rady Narodowej W (...) z dnia 29 sierpnia I953 roku stwierdzii niewaéznosé tegoz orzeczenia z uwagi na to, 2e nieruchomosé wykorzystywana byla na cele mieszkaniowe / dowéd: decyzja k. 17/. W dniu 22 listopada 2006 roku peinomocnik A. D. wszczaci postopowania W sprawie stwlerdzenia. niewaznosci decyzji Naczelnika Dzielnicy (...) z dnia 191istopada 1975 roku, 2 dnia 17 stycznia 1976 roku, 14 marca 1979 roku / dowédz decyzje k. 19  27/. Zas W dniu 06 marca 2007 roku pelnomocnik A. D. wszczagc postqpowfania w sprawie stwierdzenia niewaznoéci decyzji Kierownika Wydzialu Geodezji i Gospodarki Gruntami 2 dnia 30 grudnia 1988 roku, 2 dnia 13 grudnia 1982 roku, 2 dnia 07 stycznia 1987 roku, 2 dnia 12 lutego 1990 roku, z dnia 6 listopada 1989 roku, z dnia 23 lutego 1990 roku i 2 dnia 12 grudnia 1989 roku /dowody: dccyzje k. 2851/. Decyzjami z dnia 10 paz'dziernika 2007 roku Samorzadowe Kolegium Odwolawcze w W. o numerach (...), (...), (...) stwierdzilo, i2, decyzje Naczelnika Dzielnicy (...) z dnia 19 Iistopada 1975 roku, 2 dnia 17 stycznia 1976 roku, 2 dnia 14 mama 1979 roku zostaly Wydane z naruszeniem prawa, jednakze nie mozna stwierdzié ich niewaznosci, gdy2 wywoialy nieodwracalne skutki prawne / dowéd: decyzje k. 19  27/. Decyzja 2 dnia 02 styoznia 2008 roku Samorzadowe Kolegium Odwolawcze W W. o numerze (...) stwierclzilo, i2 decyzja Naczelnika Dzielnicy (...) z dnia 13 gruclnia. 1982 roku zostala wyclana z naruszenicm prawa, jednakze nie mozna stwierdzié jej niewaznoéci, gdyz Wywolaia ona nieodwracalne skutki prawne /dowédz decyzja k. 32  35/. Decyzjaz dnia 04 stycznia 2008 roku Samorzadowe Kolegium Odwolawcze W W. o numerze (...) stwierdziio, i2 decyzja Kierovmika Wydziaiu Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzzgdu Dzielnicowego (...) 2 dnia 30 grudnia 1988 roku zostaia wydana z naruszeniem prawa, jednak2e nie mo2na stwierdzié jej niewaznosci, gdyz Wywoiaia ona nieodwracalne skutki prawns /dowéd: decyzja k. 28  31/. Decyzjaz dnia 10 stycznia 2008 roku Samorzqdowe Kolegium Odwolawcze W W. numer (...) stwierdziio, i2 decyzja Kierownika Wydzialu Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzqdu Dzielnioowego (...) z dnia 07 stycznia 1987 roku zostaia Wydana 2 naruszeniem prawa, jednakze nie mozna stwierdzié jej niewaznosci, gdyz Wywoiaia ona nieodwracalne skutki prawns / dowéd: decyzja k. 363 9/. Decyzj ami 2 dnia 22 stycznia 2008 roku SanIorzqdowe Kolegium Odwolawcze w W. o numerach (...) i (...) stwierdziio, i2 decyzje Kierownika Wyclziaiu Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzqdu Dzielnicowego (...) 2 dnia 12 lutego 1990 roku i 2 dnia 06 Iistopada 1989 roku 2osta1y Wydane 2 naruszeniem prawa, jednakze nie moina stwierdzié ich niewa2nosci, gdy2 wywolaly one nieodwracalne skutki prawne / dow6d: decyzje k. 40  45/. ' Decyzjaz dnia 26 lutego 2008 roku Samorzadowe Kolegium Odwoiawcze w W. 0 numerze (...) stwierdzilo, i2 decyzja Kierownika Wydzialu Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzqdu Dzielnicowego (...) 2 clnia 23 lutego 1990 roku zostala wydana 2 namszeniem prawa, jednakze nie mo2na stwierdzié jéj niewaznosci, gdyz W'_YWOiE1iB. ona nieodwracalne skutki prawns / dowédz decyzja k. 46  48/. Decyzjaz dnia 03 wrzesnia 2008 roku Samorzadowe Kolegium Odwoiawcze w W. o xiumerze (...) stwierdziio, iz decyzja Kierownika Wydziahi Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzcgdu Dzielnicowego (...) 2: dnia I2 grudnia 1989 roku zostala wydana 2 naiuszeiiiem prawa, jednakze nie mo2na stwierdzié jej nieWaz':nosci, gdyz Wywoiala ona nieodwracalne skutki prawne / dowéd: decyzja k. 49  53/. W zwiazku 2 Wydaniem przez Samorzadowe Kolegium Odwoiawcze clecyzji 2 clnia 10 pa2d2iemika 2007, 02 stycznia 2008 roku oraz z 04,10 i 22 stycznia 2008, 26 lutego 2008 i 03 Wrzesnia 2008 roku p6iLIfl0I‘l'LOCIL1i( --- STRONA 5 --- A. D. Wniosi o przyznanie odszkodowania Wi8LCZ1'16j wysokosci 981.754,45 21. Decyzj ami 2 dnia 21 marca 2008 roku 0 numerach (...), (...), (...) oraz 2 dnia 16 lipca 2008 roku 0 numerach (...), (...), (...), (...), (...) odmdwiono przyznania odszkodowania /dowody: decyzje k. 51  69/. Postanowieniami 2 dnia 20 paidziernika 2008 roku o numerach (...) i (...) Samorzadowe Kolegium Odwolawcze W W. zwrdcilo wniosek o przyznanie odszkodowania za sprzedane Iokale o numerach (...) W budynku przy ulicy (...) W W. /dowodyz postanowienia k. 7073/. Decy2ja,Prezyden1;a Miasta (...) 0 numerze (...) z dnia 20 paédziemika 2008 roku po rozpatrzeniu Wniosku ziozonego przez dawne Wiaécicielki hipoteczne —A. D. i K. S. 0 przyznanie im 2a czynszem symbolicznym prawa Wlasnosci czasowej do nieruchomosci po1o2onej w W. przy ulicy (...) o numerze hipoteczrnym (...)  P. orzeczono ustanowié na 99 lat prawo u2ytkoWania wieczystego W udziale wynoszacym 0, (...) gruntu poloionego W W. przy ulicy (...), oznaczonego W ewidencji gruntéw jako dziaika numer (...) 2 obrqbu (...) 0 powierzclmi 345 m 2 uregulowanego W ksiegdze wieczystej numer (...) na rzecz: W. L. W 8/16 z udzialu 0, (...), W. B. W 2/16 2 udziahi 0, (...), E. D. W 2/16 2 udziatu 0, (...), M. J. w 2/16 2 udzialu 0, (...), K. T. W 1/16 2 udziahl 0, (...), S. R. W 1/ 16 2 udziahl 0, (...) oraz ustalié czynsz symboliczny z tytuiu uzytkowania Wieozystego W wysokosci 223,69 21. Ponadto powyzszq decyzjqodméwiono ustanowienia prawa uzytkowania Wieczystego do udzialu Wynoszacego 0, (...) czqsci gruntu oddanego W uiytkowanie wieczyste Wlascicielom Iokali o numerach (...), znaj dujacych sir; W budynku mieszkalnym po1o2onym na przedmiotowym gruncie. Decyzja ta zapadla po wczeéniejszym wyznaczeniu Prezydentowi (...) przez SKO W W. W dniu 25 kwietnia 2006 roku oraz przez WSA W Warszawic Wyrokiem 2 dnia 29 maja 2007 roku terminu do zalatwienia tej sprawy W Wyniku stwierdzenia bezczynnoéoi organu. Wozeéniej sza decyzja W tym przedmiocie z dnia 14 lutego 2007 roku zostala zas uchylona decyzjz1,2 dnia 23 maja 2007 roku, 2 mocy ktérej sprawq przekazano do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji 2 uwagi na nie Wyj asnienie kwestii wysokosci udzialu W gruncie zwiqzanego ze sprzedanymi lokalami / dowody: decyzje k. 75 — 80, 295 — 301 i 302, postanowienie k. 291 oraz wyrok k. 292  294/. Aktualnie Wartoéé rynkowa sprzedanych lokaki polozonych W W. przy ulicy (...) 2 uwzglqdnieniem obciazenia ich szczegélnym trybem najmu Wediug poziomu cen aktua1nych,_a stanu na date; ich spr2eda2y Wynosi 1.683.600 21/ dowddz opinia bieglego do spraw wyceny nieruchomoéci S. O. k. 148 — 187 i ustne uz'1.1peh1iaja,ce_w\r§/jasiiienia biegiego k. 260  262/. Powy2s2y stan faktyczzny Sad usta1i1 W oparciu 0 dokumenty zgromadzone W aktach sprawy i doiaczonych aktach nieruchomoéci. Sad u2na1 dowody 2 dokumentow za Wiarygodne, albowiem ich autentycznosé nie zostala zakwestionowana przez strony, a ponadto Sad nie znalazl podstaw do ich podwazenia 2 urzqclu. Dowody 2 dokumentéw  decyzje administracyjne znajdujape sic; W aktach sprawy, korzystaj ac 2 materiainej rnocy dowodowej Wynikajacej 2 tresci an. 244 k.p.c., stanovvia dowéd tego, co zostalo W nich urzcgdowo zaswiadczone. . Sad uznai, 2e sporzadzona do akt opinia biegiego do spraw Wyceny nieruchomoéci S. O. /k.148187/, podtrzymana W ustnych, uzupehiiajqcych Wyj asnieniach biegiego /k. 261/ zostaia sporzadzona przez osobq posiadajqca fachowa Wiedzq i doéwiadczenie. Wyksztahzenie biegiego oraz jego empiria stanowia, dla Sadu gwarancjq rzetelnosci i dlatego wnioski wyplywajace 2 tresci sporzadzonej przez niego opinii przyjqte zostaiy jako Wiarygodny dowéd mogacy stanowié podstawq ustalen faktycznych w zakresie wartoéci rynkowej sprzedanych lokali mieszkalnych znaj dujacych siq W budynku na I116I1.1C1'10m0§Q1 po1o2onej przy ulicy (...) W W.. Zresztaw zakresie zarzutéw do jej pisemnej wersji biegiy zlozyi szczegdiowe i vvyczerpujace Wyj aénienia przede wszystkim odnosnie przyj Qtej przez niego metodologii okreslenia wartosci lokali obciagonych przymusowym prawem najmu.  Sad Okrogowy zwaiyl, co nastgpuje: " W pierwszej kolej noéci stwierdzié nalezy, 2e W niniejszej sprawie zastosowanie 2naj duje przepis art. 160 § 1 i 2 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 5 ustawy 2 dnia 2004 roku 0 zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niekténych ustaw /Dz. U. Nr 162, p02. 1692/ Wprowadzajacej nowe regulacje dotyczace odpowiedziainosci --- STRONA 6 --- za szkody Wyrzadzone Wzwiazlcu 2 wykonywaniem Wladzy publiczznej, zmiany nia Wprowadzone nie maja zastosowania do ZC1&1‘Z6f1 i standw prawnych powstalych przed Wej sciem W Zycie ustawy. Jak wypowiedziat sie zas Sad Najwy2s2y W uchwale peinego sldadu Izby Cywilnej 2 dnia 31 marca 2011 roku /I/I CZP ' 112/10, LEX numer 75J460/ do roszczefi o naprawienie szkody WYT2ad2onej ostateczna decyzja administracyjna Wydana, przed dniem 01 Wrzeénia 2004 roku, ktorej niewaznosé lub Wydanie z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono zaréwno przed, jak i po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § I, 2, 3 i 6 k.p.a. Je2e1i ostateczna Wadliwa clecyzja administracyjna zostala wydana przed dniem wej scia W Zycie Konstytucji, odszkodowanie przysiugujace na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. nie obejmuje korzysci utraoonych wskutek jej Wydania, choéby ich utrata nastapila po Wejéciu W 2ycie Konstytucji. W konsekwencji stwierdzié na1e2y, ze w myél tej uchwaly w omawianych przypadkach nie zachodzi koniecznosé wyczerpania administracyj nego trybu dochodzenia 0ds2.kodowa.nia przewidzianego w art. 160 §4kpa Jednoczesnie stosowanie omawianej uchwaly czyni calkowicie niezasadnym podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia roszczenia W oparciu 0 art. 442 kc, gdyz stosownie do § 3 art. 160 k.p.a. roszczenie o oclszkodowanie przedawnia sie 2 uplywem lat 3 od dnia, w ktdrym stala sie ostateczna decyzja stwierdzajaca niewaznosé decyzji Wydanej z naruszeniem art. 156 k.p.a. albo decyzja, W ktdrej organ stwierdzii W mysl art. 158 k.p.a. , 2e zaskarzona decyzja zostaia wydana z naruszeniem przepisu art. 156 k.p.a. Jednoezesnie zgodnie 2 art. 160 §_ 2 k.p.a. do odszkodowania stosuje sie przepisy k.c. 2 Wylaczeniem art. 418 k.c. W ocenie Sadu termin, o ktérym mowa W art. 160 k.p.a. stanowi lex specialis W stosunku do art. 442 § 1 k.c., ktory na gnmcie niniejszej sprawy nie znajduje zastosowania /tak min. Sqd Najwyzszy w wyro/cu z dnia 1 6 lipca 2009 roku, I CSK 499/08, Lex numer 528228!. _ Natomiast 2a skuteezny nalezalo uznaé zarzut pozwanego przedawnienia roszczenia oparty na tym przepisie W odniesieniu do roszczenia Wywodzonego 2 okolicznosci wydania decyzji dekretowej 2 dnia 29 sierpnia 1953 roku, nastepnie uniewaznionej. W tym zakresie bowiem 3 —1e1;ni termin przedawnienia roszczenia rozpoczai bieg 2 dniem Wydania decyzji nadzorczej, a Wiec od dnia 02 czeiwca 1992 roku, zas pelnomocnik powoddw Wniosek o przyznanie odszkodowania 2 powolaniem sie na ta decyzje 2102311 dopiero na rozprawie W dniu 08 czerwca 2011 roku 2 jednoczesna Wyktadnia, odwolujaca sie do zawieszenia biegu terminu przedawnienia do ozasu ponownego rozpoznania wniosku dekretowego. Zdaniem Sadu takie odwo1anie sie nie znajduje uzasadnienia, gdyz brak jest podstaw do zastosowania W tym przypadku instytucji zawieszenia bad2' przerwania biegu przedawnienia roszczenia. W szczegdlnosci zas nie znaj duje tu zastosowania art. 123 § 1 pkt 1 kpc, gdyz czynnoscia przedsiewzieta bezposrednio w celu doehodzenia roszczenia jest tylko taka czynnosé, ktora jest skierowana na dochodzenie, ustalenie albo zaspokoj enie konkretnego, oznaczonego roszczenia. Powszechnie przyjmuje sie przy tym W doktrynie /ta/c min. Sranis/aw Rudnicki w: Komentarz do Kodeksu Cywi/nego. Kjsiqga Pierwsza, Czqéé Ogdlna. Wydanie 5, Wydawnicnvo Prawnicze Lexis Nexis, s. 441/ i orzecznictwie /ta/c min Sqd Najwyzszy w wyro/cu z dnia 27 paédziernika 197] roku, I CR 42 7/7/, OSNCP 5/72, poz. 88/, ze dochodzenie roszczenia 0 Wydanie rzeczy nie przerywa biegu przedawtiienia roszczenia o odszkodowanie za utrate tej rzeczy. \ W konsekwencji zgodnie 2 utrwalonajuz na tie spraw dekretowych linia orzecznicza w takiej sytuacji wystapienie na droge sadowajest niezbedne dla uchronienia sie przed zarzutem przedawnienia, a trwanie postepowania w przedmiocie ostatecznego rozpoznania wnjosku o ocldanie gruntu W uzytkowanie wieczyste stanowi przeslanke zawieszenia postepowania W oparciu 0 art. 177 § 1 pkt 3 kpc /tak min Sqd Nzy'wyz'szy w wyro/cu z dnia 15 paédziernika 2008 roku, 1 CSK 235/08, LEX numer 548 744/  Rozpatrujac natomiast podniesiony W tym zakresie zarzut przedawnienia w kontekscie naduzyeia prawa, W pierwszej kolejnosei przywoiaé nalezy, 2e W mysl art. 5 k.c. nie mozna czynié ze swego prawa uzytku, ktory by byi sprzeczny 2e spo1ec2.no  gospodarczym przeznaczeniem tego prawa 1ub 2 zasadaini Wspotzycia spotecznego. Takie dzialanie lub zaniechanie irprawnionego nie jest uwaiane 2a Wykonywanie prawa i nie korzysta 2 ochrony. Nalezy podkreslié, i2 W swietleorzecznictwa Sadu Naj Wyzszego i pogladéw doktiyny mozliwe jest przyjecie, i2 podniesienie zarzutu przedawnienia jest naduzyciem prawa podmiotowego /ta/c Sqd Najwyzszy m. in. w uchwa/e z dnia 10 marca I993 roku, sygn. akt III CZP 8/93, OSP z 1993 r0/cu, Nr /2, poz. 244 iw wyro/cu z dnia /5 lipca /999 roku, sygn. akt H UKN44/99, USN/1P1‘US z 2000 roku, Nr 2], poz. --- STRONA 7 --- 798/. RéWnie2 W Wytoku 2__d11ia 27 GZ6I'W'C& 2001 roku /II CKN 604/2000, OSNC z 2002 roku, Nr 3, poz. 32/ Sad Naj W3/2s2y stwierdzil, 12 sad Wyj qtkowo. mo2e nie uwzglednié zarzutu upiywu terminu pizedawnienia ' roszczenia  takze Wynikaj acego ze stosunku pomiedzy przedsiebiorcami  jeieli jego podniesienie przez pozwanego jest nadu2yciem prawa. Dla uznania zarzutu przedawnienia 2a naduizycie prawa istotne znaczenie majaprzyczyny opoinienia W dochodzeniu roszczenia, W szczegolnosci za usprawiedliwienie tego op62nienia uwa2a sie naganne postepowanie dluznika. Zdaniem Sadu, przenoszac powyzsze 1'0ZWa2a.nia na grunt przedmiotowej sprawy, naleiy uznaé, i2 nie istniejapodstawy do przyjeeia, i2. pozwany dopusoii sie naduiycia prawa podmiotowego. Ustalony przez Sad stan faktyczny, ktoiy, co istotne, nie byl kwestionowany przez strony, swiadczy W sposdb jednoznaczny 0 tym, i2 nie mozna przypisaé zaohowaniu pozwanego odpowiedzialnoéci za skutek W postaci ]3I'Z6C1E1WI‘II€I‘Iifl sie roszczenia majacego swoje Zrédlo W decyzji 2 dnia 29 sierpnia 1953 roku. Nie 111021121 bowiem pr2yj aé, by powstrzymywanie sit; powodéw z doohodzeniem roszczefi odszkodowawczych byio podyktowane obiektywnymi okolicjznoscjiami zwiazanymi z realnymi szansami na zwrot nieruchomosei ba,d2 te2 iizyskiwaniem 2e strony organow administifacji takich zapewnien, obietnic badé blednych informacji ozy pouczen. Nie moze o tym stanowié sam fakt przewleklego ponownego rozpoznawania Wniosku dekretowego, gdy2 2 dokumentow jasno wynika, 2e W10kL11J6j sprawy nie budzit watpliwosci fakt sprzedazy lokali, a ostatecznemu Wyj asnieniu podlegalajedynie kwestia okreslenia udziatu w gruncie zwiazanego 2e sprzedanymi Iokalami. O istnieniu po stronie powodéw swiadomosci niemoznosci odzyskania sprzedanych lokali W naturze i niezasadnoéci zwlekania 2 doohodzeniem odszkodowania do ponownego rozpoznania Wniosku dekretowego swiadczy chociazby fakt uzyskania przez nich W toku tej sprawy administracyjnej decyzji o wywolaniu przez decyzje sprzedazowe Wydane 2 naruszeniem prawa nieodwracalnych skutkow prawnyeh. Zreszta utrwalona linia orzecznicza Wyksztalcona na tle tego rodzaju spraw sprzeeiwia sie uznawaniu przewleklosci postepowania W przedmiocie ponownego rozpoznania Wniosku dekretowego jako szezegolnej okolicznosci przemawiaj aeej 2a przyj eciem koncepcji naduzycia prawa przez podniesieniem zarzutu przedawnienia roszozenia odszkodowawczego 2 uwagi na to, 2_e oWa przewlekiosé nie pozostaje W zwiazku 2 zaniechaniem dochodzenia odszkodowania W terminie, a art. 160 § 6 kpa nie roznicuje przypadkow stwierdzenia niewaznosci, co skutkuje koniecznoscia ponownego rozpoznania Wniosku dekretowego i stwierdzenia Wydania decyzji 2 naruszeniem prawa w zaktesie rnomentu, od ktorego ma byé liczony termin przedawnienia /ta/c min. Sqd Ape/acjg/ny w Warszawie w wyro/cu z dnia /3 s/ycznia 2009 roku, IACa 626/08, nie pub/M _ W konsekwencji uznania przedawnienia roszczenia opartego na niewaznej decyzji dekretowej 2 1953 roku, na1e2a1o ro2Wa2yé zasadnosé roszczenia powodow wywodzonego 2 drugiej podstawy faktycznej zgloszonej W niniej szym postepowaniu zwiqzanej 2 decyzjami 0 sprzedazy lokali, ktdre uznane zostaiy za Wydane 2 razacym naruszeniem prawa. V Przechodzac do oceny zaistnienia przestanek odpowiedzialnodci strony pozwanej wywodzonej 2 faktu Wydania deoyzji o spr2eda2y lokali, stwierdzié na1e2y, Ze rzecza strony powodowej byto wykazanie bezposredniego, notmalnego zwiazku przyczynowego pomiedzy powstala, szkoda, a wydanyrni decyzjami administracyjnymi, dotknietymi wada. .Ia.k wynika z utrwalonego orzecznictwa Sadu Najwyzszego Wydanego na gmncie art. 160 kpa, stwierdzenie wydania decyzji z razacym naruszeniemprawa przesadza jedynie o bezprawnosci i Winie funkcj onariuszaipafistwowego przy wykonywaniu powierzonej mu czynnoéci /tak Sqd Najwyzszy wwyroku z dnia 3 maja 1985 r., ll CR 121/85, OSNC 1986. nr 4, poz. 53/. Sad doszedl do pr2ekonania,.2e pomiedzy bezprawnymi orzeczeniami administracyjnymi 0 spr2eda2y Iokali a szlcodaistnieje normalny zwiazek przyczynowy W rozumieniu art. 361 § 1 k.c. Szkoda, ktorej naprawienia domagaja, sie powodowie, jest bowiem uszczerbek majatkowy, jaki powstai na skutek bezprawnych ro2por2a,d2efi lokalami i W efekcie doprowadzii do ostatecznego odj ecia irn prawa ich Wlasnoéci o konkretnej Wa1t_oécimaja,tkowej. W niniej szej sprawie niezaprzeezalnie ma miej sce sytuacja lafiduoha zdarzefi prowadzacych do szkody, a Wiec zachodzi Wielocztonowy zwiazek przyczynowy, gdy kazdy 2 elementow laficucha przyczynowego --- STRONA 8 --- moze byé przypisany innemu zdarzeniu 0 innych cechach podmiotowych i czasowych. Ustalenie ' ' ' odpowiedzialnoéci za kazde ze zdarzefi tworzqcych ow laficuch przyczynowoéci wymaga dokonania oceny normalnoéci relacji pomiqdzy poszczegolnymi ogniwami laficucha, gdyz kazde koiejne ogniwo winno byé normalnym nastqpstwem poprzedniego. Jak juz kilkakrotnie wypowiadai siq W tym zakresie Sqd Apelacyjny w Warszawie /mk min. w wyrokach z dnia 30 lzpca 2008 roku, I ACO! I 7]/08, nie pub]. i 2 dnia 16 slycznia 2009 roku, IACa 693/O8, nie pub!/, a takie przedstawiciele cloktryny /min. Maciej Kaliriski w: Odszkodowanie za utrarg Zokali W buaj/nkach na gruntach warszawskich, Rejent, numer 3 z 2006 roku/ odmowa przyznania wiaénoéci czasowej kazdorazowo zwiqkszaia prawdopodobiefistwo decyzji 0 zbyciu lokali, zaé wydanie tych decyzji kafzdorazowo zwicgkszalo prawdopodobiefistwo utraty prawa uzytkowania wieczystego do gruntu i prawa wiasnoéci do czegéci ' budynku. Przyj qcie, ze szkoda powodow jest normalnym nastqpstwem bezprawnej decyzji dekretowej nie wyklucza zatem istnienia adekwatnego zwiagku przyczynowego pomiqdzy szlcodq a kolejnym ogniwem w tym iaficuchu Zd81'Z6fi — dwoma decyzjarni 0 sprzedazy lokali. Wydanie tych decyzji byio zas' konieczne dla zawarcia umowy cywilnoprawnej, gdyz decyzja okreélala warunki zawarcia tej umowy i stzmowiia zezwolenie na jej zawarcie. Stqd tez nalezy pfzyjfié, Ze nonnalnq konsekwencjq takiej decyzji byio jej _ wykonanie przez zawarcie umowy przenoszqcej prawo wlasnoéci na osoby trzecie, co doprowadzilo do utraty wlasnoéoi lokali po stronie dotychczasowego wlaéciciela gruntu. Powyzszej oceny nie zmienia poglqd wyrazony w uchwale Naczelnego Sqdu Administracyjnego z dnia 09 listopacla 1998 roku I OPK 4/98, ONSA z I999 roku, Nr 1, poz. 13/ i zaaprobowany przez Sqd Najwyzszy W wyroku z dnia 27 Iistopada 2002 roku / I CKN 1215/00, LEX numer 7833 0/, Ze decyzja o sprzedazy 11aj emcy lokalu mieszkalnego jako przedmiotu odrcgbnej Wlasnoéci z ustanowieniem uzytkowania wieczystego uiamkowej czqéci gmntu pod budynkiem nalezy do kategorii aktow administracyjnych powoduj qcych poérednie skutki cywilnoprawne. Zwiqzek przyczynowy, o jakim mowa w art. 361 § 1 kc, nie wylducza bowiem sytuacji, w ktérych szereg zdarzefn mote byé przyczynq szkody i zdarzenia te pozostajq ze szkodqw blizszej lub dalszej koreiacji, ale jest ona adekwatnym nastqpstwem kazdcgo z nich. Przeprowadzone _ rozumowanie sine qua non polegaj ape na zadaniu pytania, czy szkoda powodéw nastapiiaby takze wtedy, gdyby nie wydano wadliwych decyzji 0 sprzedazy lokali, prowadzi bowiem do jednoznacznej kolikluzji, Ze nie mogioby doj éé do zbycia mieszkaii bez wydania tych aktow administracyjnych. _ Zresztq W powoianym wyzej orzeczeniu z dnia 27 listopada 2002 roku Sqd Najwyzszy wskazal na to, Ze wiqzanie szkody z dccyzj ami sprzedazowymi nie jest uzasadnione, gdyz decyzje te — odmiennie niz ma to miej see W niniej szej sprawie — nie zostaly prawnie podwazone. Zresztq glosatorzy tego wyroku wskazywali jednoznacznie na to, 2e przypisanie decyzjom 0 sprzedazy oharakteru ogniw poérednich nie podwaia adekwatnoéci zwiagku czyrmika sprawczcgo W postaci decyzji dekretowej W sytuacji relacji kauzalnych wieloczlonowych, gdzie ocenie z punktu widzenia normalnoéci podlega koincydencja wielu czynnikow kauzalnych — w ich wzaj emnym powiaganiu / tak Leszek Bosek w glosie do powofanego wyz'ej wyroku z dnia 27 Zistopada 2002 roku, OSP z 2004 roku, numer 7 — 8, poz. 99 iAndrzej Koch w glosie do rego wyroku, OSP z 2004 roku, numer 1 1, poz. J39/. ‘ Tym samym dokonana powyzej zgodnie z zaleceniami Sqdu Najwyzszego zawartymi w uchwale z dnia 21 marca 2003 roku /HI CZP 6/03, OSNC z 2004 roku, Nr 1, poz. 4/, W ramach dowodow przedstawionych przez strony zgodnie z zasadq kontradyktoryjnoéci ocena caloksztahu okolicznoéci sprawy prowadzi do wnjosku, 2e uszczerbek maj qtkowy po stronie powodowjest normalnym nastegpstwem wydania decyzji 0 sprzedazy lokali W budynku przy ulicy (...) W W.. ~ Naleiy mieé tutaj caloéciowe spoj rzenie na uklad aktow administracyjnych W tej sprawie, ktérych c'ent1'aine ogniwo stanowi decyzja nadzorcza uznajapa za niewaznq decyzjq dekretowq bez stwierdzellia w zakresie sprzedanych lokaii jej nieodwracalnych skutkow prawnych, a zatem przyj mujqca zaiozenie, Ze moze doj éé do Wzruszenia nastqpstw decyzji za pomocq doétqpnych na gruncie postqpowania administracyjnego érodkow prawnych, co powodowie uczynili, podwazajap koiejno wydawane decyzje administracyj no 0 sprzedafzy lokaii jeszcze W toku trwania sprawy o ponowne rozpoznanie Wniosku dekretowego. Talc wiqc dzialania powodow W tym za.k1'esie byly spojne z iogikq wydawanych wobec nich decyzji administracyjnych, ktéra zakiadeda istnienie pewnego ukladu dzialali wiadczych prowadzapych do finalnego --- STRONA 9 --- pozbawienia powodow Wiasnoéci, a ktore podlegaly podwazeniu W ramach dostqpnych na gruncie post:gpowania administracyj nego sirodkow prawnych. W ocenie Sqdu caikowicie odmiennie ksztahtuje siq sytuacja, gdy W zaktresie sprzedanych lokali decyzja nadzorcza nie doprowadza do eiirninacji z obrotu ze skutkiem Wstecznym decyzji dekretowej, ajedynie stwierdzajej wydanie W tym zakresie z namszeniem prawa, jak to miako miejsce W powoiywanych przez pozwany Skarb Paiistwa sprawach 0 sygnaturach akt I ACA 786:’10 i I ACa 845/10, W ktoryoh Sqd Apelacyjny Wyrokowai W dniu 17 maja 2011 roku. W takiej sytuacji uprawniona jest bowiem teza, Ze nie moina decyzji sprzedazowych traktowaé jako samoistnego irédla szkody, gdyz Wowczas dziaianie ngkojmi Wiary pubiicznej ksiqg wieczystych, 0 ile speinjone sq warunki jej dzialania, przesqdza o mozliwoéci stwierdzenie niewaznoéci decyzji dekretowej tylko W czqéci ~ 2 \Nyiapzeniem sprzedanych lokali. W niniej szej sprawie zaé uznano, ze nie zachodzi Wj8kiII1k0iWi6i( zakresie nieodWraca1noéé.skutkow  prawnych decyzji administracyjnej, a W konsekwencji, Ze skutki te mogq byé zniesione przez organ  administracyjny W ramach jego kompetencji czyli W ramach dost:gpnych temu organowi érodkow prawnych, a WiQC, ze istnieje jeszcze jedno ogniwo W postaci aktow wladczych, ktore maze byé zakwestionowane na drodze administracyjnej celem ustalenia stanu Wiasnosici nieruchomosici. To rozxoznienie ma takze zasadnicze znaczenie dla kwestii oceny legitymacji czynnej powodéw w oparciu 0 art. 160 kpa. Odnoénie zaé tego zarzutu odnoszapego siq do okolicznoéci, Ze powodowie nie uczestniczyii W postqpowaniach administracyj nych, ktore zakoficzyly sis; wydaniem decyzji sprzedazowych, to W ocenie Sqdu nie zasluguje on na uwzgiqdnienie. Wszyscy powodowie mieli bowiem materialnoprawny interes uczestniczenia W sprawie i dlatego zgodnie z art. 28 kpa mieli status strony W tym postqpowaniu, tym bardziej, Ze uznano ich za zainteresowanych W sprawach nadzorczych /talc Sqd Apelacyjny w Warszawie w posranowieniu z dnia 23 Iisropada 2007 roku, I ACZ 1 750/07, nie publ. oraz w wyroku z dnia 05 wrzeénia 2008 roku, I/iCa 946/08, nie publ./. W konsekwencji nalezaio przyj qé, 2e decyzje sprzedazowe z uwagi na uniewaznienie decyzji dekretowej ze skutkiem ex rune i powrét Wiasnoéci budynku do powodéw, obejmujq swoim zakreseiri podmiotowym Wszystkich powodow. Odmienna interpretacja prezentowana przez strong pozwanq prowadziiaby do Wnioskéw caikowicie sprzecznych z nanuq decyzji nadzorczej z dnia 02 czerwca 1992 roku i uzasadnieniem decyzji nadzorczyoh W stosunku do decyzji sprzedazowych, powoluj qcych sic; na to, Ze doszio do rozporzqdzenia W nich Wiasnoéoiq prywatnq poprzednikow prawnych powodow. Podzielié przy tym nalezy W caioéci Wywod pelnomocnika powodow co do priorytetu postgpowania W przedmiocie stwierdzenia niewaznoéci decyzji W stosunku do postqpowania wznowieniowcgo, niej ako je konsumujqcego. ' Podnieéé takze nalezy, Ze strona. pozwana W pewien sposob Wybiorczo podchodzi do orzecznictwa Sqdu Apelacyjnego W Warszawie W tego rodzaju sprawaoh, gdyi chociafaby W orzeczeniach poiniej szych W stosunku do tych z dnia 17 maja 2011 roku powolywanyoh przez pozwanego zapadaly Wyroki uwzglqdniaj ape roszczenia odszkodowawcze wywodzone z decyzji sprzedazovvychfbez zanegowania legitymacji czynnej nastqpcow prawnych dawnych wlaécicieli, nie biorqcych fonnalnego udzialu W Wydaniu decyzji stanowiapych rozporzqdzenie ich mieniem /tak min. w wyroku z dnia 28 lipca 201 I roku, IA Ca 1159/09, nie pub!/. Nalezne powodom odszkodowanie W zakresie damnum emergens zostaio obliczone W oparciu 0 omdwiony powyzej dowéd z opinii biegiego S. 0.. Sqd uznal, ze miarodajnq dla ustalenia Wysokoéci odszkodowania Wynikaj apego z decyzji sprzedazowych bqdzie Wartoéé sprzedanych lokali okreélona wediug ich stanu na dziefi Wydania tych decyzj i, ktore spowodowaly Szkodq, a cen aktualnych, a to zgodnie z treéciq art. 363 § 2 k.c.  W tym zakresie Sqd podziela jednoczeénie utnvalonqjuz liniq orzecznictwa zapoczaflzowanq orzeczeniem Sqdu Najwyzszego z dnia 27 Iistopada 2002 roku /I CKN‘1215/00, LEX numer 78330/, zachodzi W takim przypadku koniecznoéé brania pod uwagq wszystkich ograniczefi pravmych, ktoiym podlegalaby przedmiotowa niemchomoéé, gdyby nie doszio do jej bezprawnego przejqcia przez Pafistwo. Ten Wymog uwzglqdnil zasl biegly W swoj ej opinii. --- STRONA 10 --- Odsetki ustawowe z uwagi na odszkodowawczy charakter roszczenia. fart. 363 § 2 k.c.! zostaiy zasqdzone od daty Wydania wyroku. W konsekwencji W tym jedynie zekresie dalej idqce Zqdanie podlegalo oddaieniu. Jak Wykazano W}/Zej prawnie Wadliwq byiy decyzje wydane przez Naczelnike. Dzielnicy (...) i Kierownika Wydziaiu Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzedu Dzielnicy (...). Poniewaz organy, ktore te decyzje Wydaly juz nie istniejq, Wobec tego odpowiedzialnoéé odszkodowawcza obciaga ich nastepce prawnego. W mysl art.123 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 Iipca 1983 roku o systemie rad narodowych i samorzqdu terytorialnego /Dz. U. Nr 88 poz. 26/ Naczelnik Dzielnicy, z upowaznienia ktorego dzialai Kierownik . Wydzialu, stai sie terenowym organem administracji pafnstwowej o Wlasciwosci ogolnej W miastach podzielonych na dzielnice. Stan ten ulegi zmianie z dniem 27 maja 1990 roku, kiedy do Wlasciwosci kierownikéw urzedow rej onowych przeszly, miedzy innymi, kompetencje nalezqce uprzednio do terenowych organow administracji pafistwowej o wlasciwoéci szczegolnej i ogolnej stopnia podstawowego /art.53 ust. 2 ustawy z dnia 22 marca 1990 terenowych organach administracji rzqdowej ogélnej Dz. U. nr 21/90, poz. 123/. Nastepnie zas W zwiqzku 2 kolejnq reformq administracji publicznej /art. 94 ustawy z dnia 13 paédziernika 1998 roku przepisy Wprowadzajqce ustawe reformuj qcq administracje pubiicznq Dz. U. Nr 133, poz. 872 z poin. 2.m./ do Wlasciwosci starosty przeszty jako zadania z zakresu administracji rzqdowej okreslone W przepisach zadania urzedow rejonowych administracji ogélnej oraz zadania i kompetencje kierownikow tych organow. Po likwidacji Powiatu (...) a tym samym i urzedu Starosty /ustawa z dnia 15 marca 2002 roku o ustroju (...) Dz. U. Nr 41, poz. 361/ kompetencje i uprawnienia Starosty przeszly do Prezyde11ta(...) Przedstawiony stan prawny prowadzi do Wniosku, it biernie Iegitymowany W sprawie jest Skarb Pafistwa reprezentowany przez Prezydenta(...). Poglqd, 2e reprezentantem Skarbu Pafistwa W sprawach nalezapych do kompeteneji bylego kierownika urzedu rej onowego jest starosta dominuje takze W orzecznictwie I talc Sqd Najwyzszy w postanowieniu z dnia 2] gzrudnia J999 roku, II CKN 683/99 nie pubi'./ i doktrynie I tak Gerard Bieniek W: Reprezentacja Skarbu Paréstwa ijednostek samorzqdu terytorialnego w posrepowaniu cywifnym. Wydavmictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2002 rak, s. 5/. Tej oceny prawnej nie zmienia tresé art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 21 stycznia 2000 roku 0 zmianie niektorych ustaw ZWi3cZ&IlyC1'1 z funkcj onowaniem administraeji publicznej /Dz. U. Nr I2, poz. 136, z poin. zmj, gdyz dotyczy on Wylapznie bedqcyoh W toku spraw Wszczetych p1zed dniem 01 stycznia 1999 roku I tak Gerard Bieniek W: Reprezentacja Skarbu Paristwa ijednostek samorzqdu teryrorialnego w postepowaniu cywiinym. Wydawnictwo Prawnicze Lewis Nexis Warszawa 2002 rok, s. 45/.  O kosztach procesu Sqd orzeki na podstawie art. 100 zdanie drugie i art. 108 § 1 k.p.e. W ZW. 2 § 6 pkt 7 i § 13 ust. 2 pkt 2 W ZW. z § 6 pkt 6 Rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 Wrzesnia 2002 roku W sprawie opiat za czynnosci radcéw prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieoptaconej pomocy prawnej udzielonej przez radoe prawnego ustanowionego z urzedu x’Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zzmj. Zdaniem Sqdu powodowie jedynie nieznacznie ulegli stronie pozwanej, a fakt czesciowej przegranej Wynikai z odszkodowawczego charakteru roszczenia, ktére moglo byé poddane ilosciowej ocenie jedynie W toku procesu poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii bieg1ego. Powodowie zas swoje roszczenia W pozwie okreslili W sposob umiarkowany z powolaniem sie na skorzystanie z piywatnej opinii rzeczoznawcy. Nie mozna zatem W zakresie kosztéw procesu obciqzaé ich odpowiedzialnosciq za niewieikie odstepstwo w zakresie wyceny bieglego sqdowego od ich szacunku, ktére mogto byé podyktowane takze obiektywnymi okolicznosciami zwiaczanymi ze stagnacjq na rynku nieruchomoéci W czasie trwania postepowania. Z tych samych Wzgledow Sqd nie obciagyl powodow obowiqzkiem pokrycia nieuiszczonych opiat sqdowych od p0ZWL1 W zakresie ich przegranej .