Wyrok I C 258/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2010 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach Wy

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 258/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2010 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSO Agnieszka Pasikowska Protokolant st. sekr. sąd. Marzena Koncerewicz po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2010 r. w Siedlcach sprawy z powództwa K. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Budowlane (...) z siedzibą w W. przeciwko J. K. autorowi artykułu (...) i redaktorowi naczelnemu tygodnika(...)oraz wydawcy tej gazety (...) Spółka z o.o. z siedzibą w S. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę powództwo oddala Syg.akt I C 258/10 UZASADNIENIE Powód K. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Budowlane (...) z siedzibą w W. wystąpił z pozwem przeciwko pozwanym: 1. J. K.¬ autorowi artykułu i redaktorowi naczelnemu, 2. (...)Sp. z o.o¬ wydawcy tygodnika(...), wnosząc o : l .zobowiązanie solidarnie pozwanych, aby w terminie 7 dni, od daty uprawomocnienia się wyroku w sprawie niniejszej opublikowali w najbliższym wydaniu tygodnika (...), na pierwszej stronie, w środkowej części, okolone ramkami o wymiarach 17 cm x 20 cm, czcionką 18 mm przeprosiny następującej treści: " na podstawie prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia ... syg. akt Przepraszam K. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Budowlane (...) za umieszczenie w artykule (...) kłamliwych informacji, naruszających dobre imię, dobrą sławę i cześć K. S. i Przedsiębiorstwa Budowlanego (...)" - podpisane pełnym imieniem i nazwiskiem pozwanego ad 1 - i to na jego koszt; 2.zasądzenie od pozwanych solidarnie tytułem zadośćuczynienia kwoty 200.000 zł na cel społeczny, tj. Caritas (...)z siedzibą przy ul. (...), (...) S.; 3. zasądzenie solidarnie od pozwanych na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód podał, że w piątkowym wydaniu tygodnika(...)z dnia 19.02.2010 r., którego redaktorem naczelnym jest pozwany J. K. a wydawcą (...) Sp. z o.o., ukazał się artykuł" (...). Artykuł ten, autorstwa J. K., zawierał kłamliwe informacje dotyczące K. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Budowlane (...), którymi rażąco naruszył cześć, dobre imię powoda i jego firmy. Powód podał w uzasadnieniu pozwu, --- STRONA 2 --- że esencję przedmiotowego artykułu stanowią wybiórczo spreparowane fragmenty z obszernego pisma jego autorstwa skierowanego do Prezydenta Miasta S. z dnia 10.01.2005 r. w sprawie zagospodarowania terenu "stadionu". Autor w podtytule sugeruje "aferę" oraz pozakulisowe działania powoda w celu przejęcia za darmo miejskiego terenu. W piśmie procesowym z dnia 23.03.2010 r. powód zmienił roszczenie z punktu 2 pozwu w ten sposób, że wnosił o zasądzenie od pozwanych solidarnie tytułem zadośćuczynienia kwoty 20.000 zł na cel społeczny, to jest Caritas (...)z siedzibą przy ul. (...), (...) S. ( pismo procesowe k, 22-26). J. K. w imieniu swoim, jako autora tekstu (...) i redaktora naczelnego tygodnika (...), jak również w imieniu wydawcy tegoż tygodnika - (...) Sp. z o.o. w S. ( pełnomocnictwo k, 53, wypis z KRS k. 55-58), wnosił o oddalenie powództwa. Sąd Okręgowy w Siedlcach ustalił, co następuje. W dniu 19.02.2010 r. w tygodniku (...)ukazał się artykuł autorstwa pozwanego J. K., zatytułowany" (...)( tekst artykułu k, 7). W dacie publikacji tego artykułu redaktorem naczelnym tygodnika był J. K., zaś wydawcą spółka (...) sp. z o.o. w S., której Prezesem Zarządu jest J. K.. W wymienionym artykule autor napisał, że powód K. S. ¬znany (...) developer - pięć lat temu chciał przejąć za darmo stadion przy ul. (...). Autor artykułu zamieścił w nim cytaty z oficjalnego pisma powoda z dnia l0 stycznia 2005 r. skierowanego do ówczesnego Prezydenta S. M. S. (wymienione pismo k,8). Pod cytatami zaś zamieścił swój komentarz dotyczący propozycji powoda zawartej w piśmie. Pismo z dnia 10.01.2005 r. powód skierował do Prezydenta Miasta w czasie, gdy trwały prace planistyczne odnośnie terenu, na którym usytuowany jest stadion. Pismo tej samej treści powód w dniu 14.01.2005 r. skierował również do Radnych Rady Miasta S.. Kilka tygodni przed skierowaniem pisma do Prezydenta, Miasto S. przekazało nieodpłatnie Województwu (...) teren pod budowę Multikina. Sąd Okręgowy w Siedlcach zważył, co następuje. Roszczenie w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 24 § 1 kc. ten, czyje dobro zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności, ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Powód w punkcie 1 pozwu żądał zobowiązania pozwanych do usunięcia skutków naruszenia jego - jako osoby fizycznej i jako przedsiębiorcy - dóbr osobistych w postaci czci, dobrego imienia i dobrej sławy, poprzez opublikowanie przeprosin w prasie. Przedmiotowy artykuł, który zdaniem powoda naruszył jego dobra osobiste, jest opatrzony tytułem (...) i dotyczy konkretnego pisma powoda z dnia 10.02.2005 r. skierowanego do Prezydenta Miasta S.. Artykuł zawiera cytaty z pisma powoda, a pod nimi komentarz autora. Sąd nie podziela poglądu powoda, że artykuł stanowi wybiórczo pozlepiane fragmenty pisma powoda, którym umyślnie nadano negatywny wydźwięk. Artykuł istotnie zawiera fragmenty pisma powoda, ale takie fragmenty, które zdaniem autora artykułu były najważniejsze. Komentarz odnosi się do cytowanych fragmentów pisma. Analiza cytowanych fragmentów pisma, prowadzi do takich samych wniosków, jak analiza całości pisma powoda. Ta analiza artykułu nie wskazuje na to, by autor zamieścił w nim nieprawdziwe informacje. Powód w swym piśmie z dnia 10.01.2005 r. skierowanym do Prezydenta Miasta S. zaproponował zmianę sposobu zagospodarowania obszaru zawartego pomiędzy ulicami: (...), na którym aktualnie usytuowany jest stadion sportowy. --- STRONA 3 --- Powód zaproponował, ażeby Miasto S. przekazało nieodpłatnie ten teren inwestorowi, który wybudowałby na nim obiekt będący w znacznej części celem publicznym tj. centrum sportów wodnych i rekreacji z salonami odnowy biologicznej, restauracjami oraz handlem. Zabezpieczeniem interesów Miasta byłoby przekazanie terenu po zrealizowaniu przez inwestora celu publicznego, jakim jest budowa aquaparku. Ponadto powód zaproponował, ażeby Miasto zastanowiło się nad koniecznością zwolnienia inwestora z podatku od nieruchomości oraz nad dofinansowywaniem funkcjonowania aquaparku być może przez okres kilku pierwszych lat. Powód wskazał, że chce tę propozycję poddać pod osąd opinii publicznej. Podał też, że jego firma może przedstawić propozycję zagospodarowania terenu wraz z układem komunikacyjnym i rozwiązaniem kwestii parkingowych. Powyższe wypowiedzi zawarte w piśmie powoda z dnia 10.01.2005 r. wskazują na to, że powód chciał być realizatorem złożonej propozycji. Propozycja ta, zdaniem Sądu sprowadziła się do tego, że powód chciał otrzymać od Miasta na własność nieodpłatnie - a więc w języku potocznym za darmo - grunt położony w centrum miasta, po zrealizowaniu na nim inwestycji tj. wybudowaniu aquaparku oraz obiektami towarzyszącymi jak np. salony odnowy biologicznej, restauracje, kręgielnie, powierzchnie biurowe i handlowe. Powód zaproponował też, ażeby miasto zwolniło go od podatków i dofinansowało funkcjonowanie obiektu. Prawdziwe są zatem stwierdzenia autora artykułu zawarte w komentarzu do cytatów z pisma powoda. Dlatego, zdaniem Sądu, nie można uznać, że pozwany jako autor artykułu i zarazem redaktor naczelny tygodnika, swoim działaniem dopuścił się bezprawnego naruszenia dóbr osobistych powoda. Nie można uznać, że pozwany dopuścił się naruszenia zasad określonych wart. 10 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe ( Dz.U. Nr 5, poz. 24). Z tego względu Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia powództwa na podstawie art. 24 § 1 kc, skierowanego przeciwko autorowi artykułu, redaktorowi naczelnemu tygodnika oraz jego wydawcy o dopełnienie czynności potrzebnych do usunięcia skutków bezprawnego naruszenia dóbr osobistych. Wymieniony przepis stanowi dodatkowo, że ten czyje dobro osobiste było zagrożone, bądź naruszone, może na zasadach przewidzianych w kodeksie żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazy cel społeczny. Wynika z tego, że zadośćuczynienie pieniężne i zapłata na wskazany cel społeczny są dwoma różnym roszczeniami. Wynika z tego, że podmioty obu tych roszczeń są odmienne - zadośćuczynienie na rzecz tego, czyje dobro zostało zagrożone lub naruszone, zaś zapłata odpowiedniej sumy pieniężnej dotyczy wskazanego celu społecznego. W kontekście tego należy stwierdzić, że poza brakiem zasadności powództwa, roszczenie z punktu 2 pozwu zostało nieprawidłowo skonstruowane. Powód nie podał bowiem, czy wnosił o zasądzenie kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia z tytułu naruszenia dóbr osobistych na swoją rzecz, czy zapłaty tej sumy na cel społeczny - Caritas (...). Z powyższych względów Sąd oddalił powództwo jako bezzasadne.