Postanowienie I C 257/08 oddala apelacje. L5 I

--- STRONA 1 --- , ' ‘_Fi7A‘ .l_= ' s n akt|ACa 1276/11 _yg W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 2 Dnia 25 maja 2012 r. Sad Apelacyjny w Warszawie I Wydzia’r Cywilny w skiadziez .. " Przewodniczqcy: SSA Roman Dziczek (spr.) Sgdziowie: SA Eclyta Mroczek _ SO (deI;) Maria ZgietZawadzka Protokolant: st. sekr. sqd. Marta Rudnik ' po rozpoznaniu W dniu 25 maja 2012 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powc'>dztwa2J. J. przeciwko Skarbowi Pafistwa reprezentowanemu przez Centrainy Zarzqd S+u2by Wirgziennej, Dyrekftora Aresztu Sledczego w G., Dyrektora Zak+adu Karnego w Br., Dyfektora Zak+adu Karnego W C. 0 zap’ratc=g na skutek apelacji powoda od wyroku Sqdu Okregowego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2009 r. sygn. akt I C 257/08 oddala apelacje. L5 I‘J 7‘ Q3 1'; T'AI i_; (C2 %§ £3 @ 105’sé z oryginaiem m»""Q, 11 I ‘_ _.  (”____ ,,"“ A mascara 5m’.'z;'2sJ< , ' `_Fi1Al .lf ` S n ai‹t|Aca 1276/11 _yg W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ W Dnia 25 maja 2012 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny w składzie: .. ' Przewodniczący: SSA Roman Dziczek (spr.) Sędziowie: SA Edyta Mroczek _ SO (del.) Maria Zgíet-Zawadzka Protokolant: st. sekr. sąd. Marta Rudnik ' po rozpoznaniu W dniu 25 maja 2012 r. W Warszawie na rozprawie sprawy z powództwad. J. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Centralny Zarząd Służby Więziennej, Dyrektora Aresztu Śledczego w G., Dyrektora Zakładu Karnego w Br., Dyrektora Zakładu Karnego W C. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W Warszawie z dnia 4 grudnia 2009 r. sygn. akt I C 257/08 oddala apelację. L:) fxå Í' Q3 13 !"-'ii i-_.; (C2 åfi '23 Ê- iośś z cryginalem Wrgl. 11 | ._ _. _ C"____ ,,““ A Uāfvüfā Śir'f."f;'2.~3i< --- STRONA 2 --- ' 2 Sygn. akt 1 ACa 1276/11 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 r. Sa,d Okrogowy W Warszawie odrzuci} pozew J. J. skierowany przeciwko Skarbowi Pafistwé — Centralnemu Zarzqdowi Sluzby Wiegziennej, Dyrektorowi Aresztu §1<adczego W G., Dyrektorowi Zakkadu Karnego W B. i Dyrektorowi Zaldadu Karnego W C. W czoéci dotyczqcej :'za,dania zadoééuczynienia za krzywdo WyWo%anq odbywaniem kary pozbawienia wolnoéci W Warunkach przepeinienia. celi W Zakiadzie Kamym W C. W okresie od 4 stycznia 2001 r. do 7 maja 2002 r. oraz W 'cza=;s’.ci dotyczqcej Zqdania zadoééuczynienia za. pogorszenie stanu zdrowia Wskutek niezapewnienia odpowiedniej opieki medycznej W Areszoie §Iedczym W G. W okresie od" 3 lotego 2000 r. do 4 styoznia 2001 r. oraz od S maja 2002 r. do 17 lipca 2003 r., Zaldadzie Karnym W C. W okresie od 4 stycznia 2001 r. do 8 maja 2002 r. ordz W Zaldadzie Kamym W B. W okresie od 17 lipca 2003 r. do 4 lutego 2004 r.; W pozostalym zakresie poWodztWo___o zadoééuczynienie ewentualnie rente; oddalil oraz orzeki o kosztach sqdowych. Sqd ten WSk21Z8l, 2e powod dochodzil zasqdzenia od pozwanego zadoééuczynienia W kwocie 350 000 zl Wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapkaty ewentualnie zasqdzenia renty W kwocie 2500’ 2% ’ miesigcznie. J. J. Wywodzfl swe roszczenia z faktu pI‘Z6byW8.11ia»W przepelnionych celach W Areszcie Sledczym W G., W Zaldadzie Kamym’ W B. oraz ‘w Zaldadzie Kamym W C., W okresie szczegoiowo Wskazanym W pozwie.  ' 2 sygn. ale 1Aca 1276/11 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy W Warszawie odrzucił pozew J. J. skierowany przeciwko Skarbowi Państwa - Centralnemu Zarządowi Służby Więziennej, Dyrektorowi Aresztu Śledczego W G., Dyrektorowi Zakładu Karnego W B. i Dyrektorowi Zakładu Karnego W C. W części dotyczącej żądania zadośćuczynienia za krzywdę wywołana odbywaniem kary pozbawienia wolności W Warunkach przepełnienia celi W Zakładzie Karnym W C. W okresie od 4 stycznia 2001 r. do 7 maja 2002 r. oraz W 'części dotyczącej żądania zadośćuczynienia za pogorszenie stanu zdrowia Wskutek niezapewnienia odpowiedniej opieki medycznej W Areszcie Śledczym W G. W okresie od' 3 lutego 2000 r. do 4 stycznia 2001 r. oraz od S maja 2002 r. do 17 lipca 2003 r., Zakładzie Karnym W C. W okresie od 4 stycznia 2001 r. do 8 maja 2002 r. oraz W Zakładzie Karnym W B. W okresie od 17 lipca 2003 r. do 4 lutego 2004 r.; W pozostałym zakresie powództwo ___o zadośćuczynienie ewentualnie rentę oddalił oraz orzekł o kosztach sądowych. Sąd ten wskazał, że powód dochodził zasądzenia od pozwanego zadośćuczynienia W kwocie 350 000 zł Wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty ewentualnie zasądzenia renty W kwocie 2500, zł miesięcznie. J. J. wywodził swe roszczenia z faktu przebywania» W przepełnionych celach W Areszcie Śledczym W G., W Zakładzie Karnymi W B. oraz `w Zakładzie Karnyrn W C., W okresie szczegółowo wskazanym W pozwie. - --- STRONA 3 --- 3 Pozwany Skarb_Pa1istW reprezentowany przez opisane Wyzej srariones fisci 'Wnosi1 W czegéoi 0 odrzucenie pozwu, a W pozostalym zakresie o oddalenie powodztwa, podnoszag: zarzut przedawnienia dochodzonego roszozenia. I l Sa,d pierwszej instancji ustalil, Ze W okresie objegtym pozwem powod przebywai W nastqpuj qcych jednostkach penitencj amych: '  1  W okresie od 3 lutego 2000 r. do 4 stycznia 2001 r. o od 8 maja 2002 r.“ do 17 lipca 2003 r. — W Areszcie Bledczym W G., .  W okresie od 4 stycznia 2001 r. do 8 maja 2002 r. — W Zaldadzie Kamym W 'C., '  W okresie od 17 Iipca 2003 r. do 4 lutego 2004 r. — ‘W Zak1adzie Karnym W B. ' Okresowo W Wwym. jednostkaoh W czasie Wskazanym, Wystopowalo zjawisko przeludnienia, tj. niezachowywania Wymogu minimalnej powierzohni 31112 na jodnego osadzonego. Nadto powod odozuWa1 dyskomfort psychiczny zwiqzany 2 nieWystarcz'a.ja,cym — jego zdaniem — oddzieleniem urzqdzefi sanitarnych od reszty pomieszozenia, niezapewnioniem odpowiedniego oéwietlenia do ozytania. i Wykonywania. praoy oraz ordynowania przez lekarzy érodkow farmako1ogicznyoh. Sa,d Olcrogowy podniosh Ze zaWis1e sprawy przed Sqdem Okrogowym W Gdafisku — I C 92/97 i I C 972/07, przed Sa,dem‘ Okrogowym W Siupsku  I C 108/07 i I C 176/07, przed Sqdem Okrogowym W Elblqgu ~ I C 195/07, z powodztwa J. J. przeciwko Skarbowi Pafistwa W czoéci pokrywaja, sie; podmiotowo i przedmiotowo W czoéci z Zqdaniem objotym niniejszym pozwem; stqd zaohodzily podstawy do odrzucenia powédztwa W tej czoéci na podstawie an. 199 § 1 pkt 2 k.p.c., o czym Sqd ten 0r'zek1 W punkcie pierwszym in princzpio. 3 Pozwany Skarb Państw reprezentowany przez opisane wyzej srationes fisci Wnosił W części 0 odrzucenie pozwu, a W pozostałym zakresie o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut przedawnienia dochodzonego roszczenia. V I Sąd pierwszej instancji ustalił, że W okresie objętym pozwem powód przebywał W następujących jednostkach penitencj arnych: ' - 1 - W okresie od 3 lutego 2000 r. do 4 stycznia 2001 r. o od 8 maja 2002 rf do 17 lipca 2003 r. - W Areszcie Śledczym W G., _ - W okresie od 4 stycznia 2001 r. do 8 maja 2002 r. _ W Zakładzie Kamym W C., ' - w okresie od 17 lipca 2003 r. do 4 lutego 2004 r. -W Zakładzie Karnym W B. ' Okresowo W wwym. jednostkach w czasie wskazanym, Występowało zjawisko przeludnienia, tj. niezachowywania wymogu minimalnej powierzchni 31112 na jednego osadzonego. Nadto powód odczuwał dyskomfort psychiczny związany z niewystarczającym - jego zdaniem - oddzieleniem urządzeń sanitarnych od reszty pomieszczenia, niezapewnieniem odpowiedniego oświetlenia do czytania i wykonywania pracy oraz ordynowania przez lekarzy środków farmakologicznych. -Sad Okręgowy podniósł, że zawisłe sprawy przed Sądem Okręgowym W Gdańsku - I C 92/97 i I C 972/07, przed Sądem Okręgowym W Słupsku - I C 108/07 i I C 176/07, przed Sądem Okręgowym W Elblągu ~ I C 195/07, z powództwa J. J. przeciwko Skarbowi Państwa W części pokrywają się podmiotowo i przedmiotowe W części z żądaniem objętym niniejszym pozwem; stąd zachodziły podstawy do odrzucenia powództwa W tej części na podstawie art. 199 § I pkt 2 k.p.c., o czym Sąd ten orzekł W punkcie pierwszym in princzpio. --- STRONA 4 --- ' 4 W pozostalym zaé zakresie powodztwo podlegalio oddaleniu, albowiem skuteoznie pozWany podniosl zarzut przedawnienia. W niniejszej sprawie termin przedavmienia okreé1a1 art. 442 § 1 1<.c. W ZW. z art. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy — Kodeks cyWi1ny (Dz. U. Nr 80, poz. 538) — trzy lata, Iiczac od dnia, W 1<torym poszkodowany doWiedzia1 sic; 0 szkodzie i o osobie obowiazanej do jej naprawienia. Zatem, doohodzone roszozenie u1eg1o przedawnieniu najpoiniej W dniu 4 lutego 2007 r. Pozew Wp1yna,1 do Sadu dopiero W dniu 10 rnarca 2008 r. W tej sytuacji Wnioski dowodowe powoda Sad uznai za bezprzedmiotowe, gdy nie zmierza1y one do zniweozenia zarzutu przedawnienia, lecz mi:11y Wskazywaé na przes1an1<i odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa. O kosztaoh prooesu Sad orzek1 na podstawie art. 102 1<.p._o. Od tego orzeczenia. W oa1oéci apolacje; Wniosl powod. Zarzucil Sadowi Okrqgowemuz  "  nar'u_szenie przepisow postgpowania ~ art. 117 § 4, art_.'217 § 2 1 art. 233 k.p.o., — naruszenie praWa materialnogo — art. 23, 24 i.art. 448 k.c., poprzez uznanie, Ze nie doszio do naruszenia dobr osobistyoh p.oWoda,  b1a,d W ustaleniach faktycznyoh i przyjgcie, Ze zachowanie pozwanego nie bylo bezprawne. Wniosi o zmiane; zaskarzonego Wyroku i uwzglodnienie powodztwa oraz zasadzenie kosztow procesu ewentualnie o jego uohylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi pierwszej instanoji oraz zasadzenie kosztow procesu. Sad Okrggowy postanowieniom z dnia 26 kwietnia 2010 r. odrzucil apelacjo powoda i postanowienie to W czegéci odnoszacej siq do apelacji od rozstrzygniocia zawartego W punkcie pierwszym Wyroku (odrzucajaoego ' 4 W pozostałym zaś zakresie powództwo podlegało oddaleniu, albowiem skutecznie pozwany podniósł zarzut przedawnienia. W niniejszej sprawie termin przedawnienia określał art. 442 § 1 k.c. W zw. z art. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 80, poz. 538) - trzy lata, licząc od dnia, W którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Zatem, dochodzone roszczenie uległo przedawnieniu najpóźniej W dniu 4 lutego 2007 r. Pozew wpłynął do Sądu dopiero W dniu 10 marca 2008 r. W tej sytuacji Wnioski dowodowe powoda Sąd uznał za bezprzedmiotowe, gdy nie zmierzały one do zniweczenia zarzutu przedawnienia, lecz miały wskazywać na przesłanki odpowiedzialności Skarbu Państwa. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie. art. 102 k.p.c. Od tego orzeczenia W całości apelację wniósł p_oWód. Zarzucił Sądowi Okręgowemu: - ' - naruszenie przepisów postępowania ~ art. 117 § 4, art_.'2l7 § 2 i art. 233 k.p.c., - naruszenie prawa materialnego - art. 23, 24 iart. 448 k.c., poprzez uznanie, ze nie doszło do naruszenia dóbr osobistych p.owoda, - błąd W ustaleniach faktycznych i przyjęcie, ze zachowanie pozwanego nie było bezprawne. Wniósł o zmianę zaskarzonego wyroku i uwzględnienie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów procesu. Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. odrzucił apelację powoda i postanowienie to W części odnoszącej się do apelacji od rozstrzygnięcia zawartego w punkcie pierwszym wyroku (odrzucającego --- STRONA 5 --- 5 pozew) uprawomooniio sit; (V. postanowienie Sadu Apelaoyjnego z dnia 22 czerwca 2'01 1 r.'— k. 320). Sad Apelacyjny zwazyi co nastegpuje: Apelaoja nie ma uzasadnionyoh podstaw. Orzeczenie oddalajace powodztwo zapadlo po ustaleniu, Ze roszozenie poWoda uleglo przedawnieniu i jako takie, pozbawione jest ochrony prawnej. . Z tym stanowiskiern powod nie polemizuje i nie Wskazuje 2adn§rch okolioznoéci faktycznych, istotnyoh z puliktu Widzenia Zarowno powolanego przez Sad Okreggowy przepisu art. 442 § 1 k.c. — W brzmieniu relewantnym W sprawie  jak i art. 5 k.c., istotnego z punktu Widzenia ewentualnego naduzycia prawa, W zwiazku z podnoszonym zarzutem przedawnienia. Jako, Ze Sad dmgiej instancji nie jest zwiazany zarzutami naruszenia prawa materialnego i W granicach zaskarzenia takie naruszenia bierze pod uwago z urzodu, pokrotce naleiy odnieéé sio do Wskazanych przepisow, mimo niepodniesienia zarzutu ich naruszenia przez apelujacego. Pierwszy Z nich ~ jak trafnie Wskazal Sad pierwszej instanoji  ma niewatpliwie W sprawie zastosowanie, albowiem zakres jego zastosowania okreéla czasokres, W ktorym zaistniaiy podniesione W pozwie okolicznoéci faktyozne. Przy czym Sad Okrogowy zasadnie Wskazai, Ze zobowiazany z tytu1u zdarzefi oraz Wywodzona szkoda (krzywda)  byiy znane poWodoWi W dacie powstania Z tych zdarzefi (art. 442 § 1 zd. 1 k.c.); stad sposob liozenia upi)/Wu przedawnienia nie ulegl przesuniociu. Tak ustalonyoh okolicznoéci pozwany nie kWestionoWa1 W apelaoji. Pozwany Skarb Pafistw 1n6g1 Wioc skorzystaé z zarzutu przedawnienia dla uohylenia sis; od obowiazkuwynikajacego z art. 448 k.c. W ZW. z art. 23 i art. 24 k.c. Nie bylo W itejt sytuaoji konieozne szczegolowe ustalanie niepodlegajaoego ochronie prawnej roszczenia o zadoééuczynienie i dostateoznym byio poprzeStanie na stwierdzeniu, Ze co do zasady mialy 5 pozew) uprawomocniło się (V. postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 czerwca 201 l r.'- k. 320). Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacja nie ma uzasadnionych podstaw. Orzeczenie oddalające powództwo zapadło po ustaleniu, ze roszczenie powoda uległo przedawnieniu i jako takie, pozbawione jest ochrony prawnej. _ Z tym stanowiskiem powód nie polemizuje i nie wskazuje żadnych okoliczności faktycznych, istotnych z punktu widzenia Zarówno powołanego przez Sąd Okręgowy przepisu art. 442 § 1 k.c. - W brzmieniu relefwaiitnym W sprawie - jak i art. 5 k.c., istotnego z punktu widzenia ewentualnego nadużycia prawa, W związku z podnoszonym zarzutem przedawnienia. Jako, że Sąd drugiej instancji nie jest związany zarzutami naruszenia prawa materialnego i W granicach zaskarżenia takie naruszenia bierze pod uwagę z urzędu, pokrótce nalezy odnieść się do wskazanych przepisów, mimo niepodniesienia zarzutu ich naruszenia przez apelującego. Pierwszy z nich ~ jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji - ma niewątpliwie W sprawie zastosowanie, albowiem zakres jego zastosowania określa czasokres, W którym zaistniały podniesione W pozwie okoliczności faktyczne. Przy czym Sąd Okręgowy zasadnie wskazał, że zobowiązany z tytułu zdarzeń _oraz wywodzona szkoda (krzywda) - były znane powodowi W dacie powstania z tych zdarzeń (art. 442 § 1 zd. 1 k.c.); stąd sposób liczenia upływu przedawnienia nie uległ przesunięciu. Tak ustalonych okoliczności pozwany nie kwestionował W apelacji. Pozwany Skarb Państw mógł więc skorzystać z zarzutu przedawnienia dla uchylenia się od obowiązkuwynikającego z art. 448 k.c. W zw. z art. 23 i art. 24 k.c. Nie było W tej sytuacji konieczne szczegółowe ustalanie niepodlegającego ochronie prawnej roszczenia o zadośćuczynienie i dostatecznym .było poprzestanie na stwierdzeniu, ze co _do zasady miały --- STRONA 6 --- ' 6 miejsce W spornym okresie (nieobjotym odrzuceniem pozwu) przypadki osadzenia powoda W oeli W Warunkach przekroczenia minimalnego zagoszczenia. Intensywnoéé naruszenia mierzona stosunkowo krotkim czasokresem, o kto1y chodzi W sprawie i charakterem odczuwanego przez powoda dyskomfortu, nie wymagaia, dla praWid1oWej oceny zarzutu przedawnienia W kontekécie zasad Wspéizycia spoiecznego, dodatkovyego dowodzenia i ozynienia dalszych ustalefi. Iak WS1{8.Z8.i Sad Najwyzszy W Wyroku z dnia 20 paidziernika 2011 r. (IV CSK 16/ 11, LEX nr 1111006) ,, Art. 5 k.c. moio mieé zastosowanie takze W odniesieniu do zarzutu przedawnienia roszczenia. Ocena, czy W korikretiiym, rozpoznawanym przypadku Zaohodzi _ podstawa do zastosowania tego przepisu Wymaga ooeny c.a1okszta1tu oko1icznoéci danej spraWy....” _ Zdaniem Sadu Apelacyjnego W realiaoh ustalonyoh przez Sad Okrogowy takie naduzycie nie mia1o rniejsca. Sad Apelacyjny podziela ustalenia faktyozne Sadu pierwszej instancji i przyjmuje je za podstawe; swego orzeozenia. . ' Nie moze budzié Watpliwoéci, na co zwrocii‘ uWag_<; Sad Najwyzszy W Wyroku z dnia 9 grudnia 2011 r. (III CSK 1'00/11, LEX nr 1130175), Ze uchylenie przez ustawo 2 dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy — Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321) art. 117 § 3 1<.o. spowodowalo, Ze sad mo2e nie uwzglodnié up1yWu przedawnienia, jednak dotyczy to jedynie sytuacji catkowicie Wyjatkowej, gdy zarzut przedawnienia, jako sprzeczny z zasadami Wspoliycia spoiecznego, stanowi naduzycie prawa. Takie naduzycie prawa ' mosi Wynikaé z konkretnych okolicznoéoi faktycznych odnoszonyoh badi do sarnego naruszenia dobra, badi zwiazanego z uchybiyaniem terminu. . ` 6 miejsce W spornym okresie (nieobjętym odrzuceniem pozwu) przypadki osadzenia powoda W celi W Warunkach przekroczenia minimalnego zagęszczenia. Intensywność naruszenia mierzona stosunkowo krótkim czasokresem, o któiy chodzi W sprawie i charakterem odczuwanego' przez powoda dyskomfortu, nie wymagała, dla prawidłowej oceny zarzutu przedawnienia W kontekście zasad współżycia społecznego, dodatkowego dowodzenia i czynienia dalszych ustaleń. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 20 października 2011 r. (IV CSK 16/ 11, LEX nr 1111006) ,, Art. 5 k.c. może mieć zastosowanie także W odniesieniu do zarzutu przedawnienia roszczenia. Ocena, czy W konkretnym, rozpoznawanym przypadku zachodzi _ podstawa do zastosowania tego przepisu wymaga oceny całokształtu okoliczności danej spraWy....” _ Zdaniem Sądu Apelacyjnego W realiach ustalonych przez Sąd Okręgowy takie nadużycie nie miało miejsca. Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji i przyjmuje je za podstawę swego orzeczenia. _ ' Nie może budzić wątpliwości, na co zwrócił uwagę Sąd Najwyższy W wyroku z dnia 9 grudnia 2011 r. (III CSK 100/11, LEX nr 1130175), że uchylenie przez ustawę z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy ~ Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321) art. 117 § 3 k.c. spowodowało, że sąd może nie uwzględnić upływu przedawnienia, jednak dotyczy to jedynie sytuacji całkowicie wyjątkowej, gdy zarzut przedawnienia, jako sprzeczny z zasadami współżycia społecznego, stanowi nadużycie prawa. Takie nadużycie prawa D musi wynikać z konkretnych okoliczności faktycznych odnoszonych bądź do samego naruszenia dobra, bądź związanego z uchybieniem terminu. _ --- STRONA 7 --- _ 7 Takich okolioznoéci powod nie Wskazal, a ten obowiazek jego obciafzai, stosownie do art. 6 k.c. i art. 232 1<:.p.c. Jego stanowisko jest nacler lakoniozne, a apelacja nie sformulowaia skonkretyzowanych zarzutow W przedmiocie istotnym W sprawie. . Z kolei odmowa ustanowienia peinomoonika z urzedu dla powoda nie byia naruszeniem prawa (art. 117 k.p.c.), albowiem Sad Apelacyjny nie dopatrzyl sis; takiej potrzeby (v. uzasadnienie postanowienia z 22 czerWca 2011 r., I Acz 999/11). Z tyoh Wszystkich wzgledéw, na podstawie art. 385 k.p.c. ‘Sad Apelaoyjny orzeki jak W senteneji. Za zgodnoéé z crygina a:~:za;@=;':1<'toe_ _,.,, g/\\ V 1_|1f.1'_T Ei'.[."%‘1":r.17S1 3 cm3 _ 7 Takich okoliczności powód nie wskazał, a ten obowiązek jego obciązał, stosownie do art. 6 k.c. i art. 232 k.p.c. Jego stanowisko jest nader lakoniczne, a apelacja nie sformułowała skonkretyzowanych zarzutów W przedmiocie istotnym W sprawie. _ Z kolei odmowa ustanowienia pełnomocnika z urzędu dla powoda nie była naruszeniem prawa (art. 117 k.p.c.), albowiem Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się takiej potrzeby (V. uzasadnienie postanowienia z 22 czerwca 2011 r.,1Acz 999/11). Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 385 k.p.c. Sąd Apelacyjny orzekł jak W sentencji. Za zgodność z oryglna a:~s-'rr-1-'¿l<'ron_ _,,, gvv U j_,1Í¿'_T Ĺi`.il'ā'i›"iłł5i 3 cr»3