Postanowienie I C 244/10

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 244/10 `_ :-:'l\" :F __ __ * r r`1' ¬~ ' 'vs' I -I i _ »fa :Ł-E - _. 1'|.¿ _ 'I- _ _ _ ¦.__-_'- -„_ ¿āł""._.-Í'Ê:?Š;Ĺ'_ _ _ - - -."|-'u|¦ü"1-Iliál' .'Ĺ"`.¦› J. “Z - Í ' I Z :___'Ę;_n _ ¦__.__ -..._ '45' -I . __ ' _-'_.._ "_==-fi* 11...- H, ' ;_.,ş.z;i'-fz="j_!=l.- -¬«_ ' - I L d..:..:. '~`-. ; ' ' " .'||."|- -I_ _ '=-.a'_z.' WYROK W IMÍENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 czerwca' 2011 r. Sąd Okręgowy w Krośnie, Wydział I Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący: S50 Edyta Pietraszewska Protokolant : sekr. sąd. Katarzyna Gil - _ po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2011 roku w Krośnie sprawy z powództwa : T_W. przeciwko : A.F. o ochronę dóbr osobistych I. oddala powództwo ;_ II. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.760 zł (dwa tysiące siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu _ --- STRONA 2 --- Sygnatura akt I C 244/10 UZASADNIENIE wyroku z dnia 27 czerwca 2011 roku Powód T.W. wniósł o zobowiązanie pozwanego A.F. do przeproszenia powoda za to, że pozwany nieprawdziwie oskarżył powoda o dopuszczenie się na pozwanym rozboju w dniu 31.01.2008 r., bezpodstawnie skierował przeciwko powodowi postępowanie karne oraz doprowadził do jego tymczasowego aresztowania, naruszając tym samym dobra osobiste powoda jak część, dobre imię, wolność, prawo do pozostawania w spokoju. W związku naruszeniem dóbr osobistych domaga się złożenia w terminie 7 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku pisemnego oświadczenia adresowanego do powoda o treści „Ja A.F. przepraszam T.W. za to, że nieprawdziwie oskarżyłem go o to, że w dniu 31 stycznia 2008 roku miał dopuścić się na mojej osobie przestępstwa rozboju, czym bezpodstawnie skierowałem przeciwko niemu postępowanie karne, a w konsekwencji jego tymczasowe aresztowanie." oraz zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda kwoty 30000 zł tytułem zadośćuczynienia. - W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że strony mieszkały w miejscowości G., w niedalekim sąsiedztwie. Pozwany od dłuższego-czasu żywił wobec powoda niechęć, wrogość, podejrzewał powoda o działanie na jego szkodę. W dniu 31.01.2008 r. po-zwany padł ofiarą rozboju, o czym zawiadomił organy ścigania, wskazując jednoznacznie na powoda jako sprawcę zdarzenia, mimo braku podstaw do takich twierdzeń. W trakcie postępowania przygotowawczego, wobec faktu, że powód miał nie budzące wątpliwości alibi, pozwany zmienił zeznania i przyznał, że nie widział twarzy sprawcy. Powód w wyniku oskarżenia pozwanego został zatrzymany, przedstawiono mu zarzut rozboju, a postanowieniem z dnia 3.02.2008 r. Sąd Rejonowy w Krośnie orzekł o tymczasowym aresztowaniu powoda. W dniu 8.02.2008 r. uchylono areszt tymczasowy, bowiem zeznania świadków potwierdziły, że w chwili zdarzenia przebywał w innym miejscu. Pozwany w sposób świadomy i umyślny wskazał powoda jako sprawcę rozboju, początkowo zeznawał że rozpoznał powoda, kierując się niechęcią i urazą do powoda. Dopiero w sytuacji gdy materiał dowodowy wskazał jednoznacznie na bezzasadność oskarżeń, wycofał swoje zeznania. W tym stanie rzeczy działania pozwanego mają cechę bezprawności, bowiem nie mieści się w ramach porządku prawnego niezgodne z prawdą oskarżanie innej osobyprzed organami ścigania i popieranie tego oskarżenia. Na skutek działania pozwanego powód został na kilka dni pozbawiony wolności, doznał na skutek tego _urazu psychicznego i zaczął się jąkać. Zostało naruszone jego dobre imię i cześć w społeczności lokalnej. 1 --- STRONA 3 --- Pozwany A.F. wniósł o oddalenie powództwa w całości. Wskazał, że w dniu 31.01.2008 roku padł ofiarą rozboju, został dotkliwie pobity i okradziony. Za ten czyn skazany został D.P., działający wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą. Pozwany w szpitalu wskazałjako sprawcę zdarzenia D.P. i T.W., co mogło stanowić współprzyczynę zatrzymania i tymczasowego aresztowania powoda. Po kilku dniach od zdarzenia do szpitala przyszli do pozwanego rodzice powoda i wyjaśniali, że ich syn był w tym czasie u swojego kolegi, co mogą potwierdzić także rodzice M.G.. Rozmowa ta' sprawiła, że pozwany zaczął mieć wątpliwości co do tego, czy powód rzeczywiście dopuścił się na nim rozboju o czym niezwłocznie powiedział organom ścigania. Wskazanie powoda jako sprawcy przestępstwa było związane z tym, że T.W. często przebywał w towarzystwie D.P.. Przed tym zdarzeniem powód nie miał żadnego konfliktu z powodem, ani z jego rodziną. Już po zwolnieniu powoda z :aresztu powód groził pozwanemu, dopuścił się też zniszczeniajego mienia.. - _ Sąd ustalił co następuje: W dniu 31 stycznia 2008 roku około godziny 22, pozwany A.F. wracał do domu w miejscowości G. Był już w pobliżu swojego domu gdy przeciwną stroną ulicy przechodziło trzech młodych mężczyzn. Pozwany wracał z K. od kolegi, był pod wpływem alkoholu. Mężczyźni zaczęli zaczepiać pozwanego, podeszli do niego. Jeden z nich D.P. mówił, że odbije sobie za syna pozwanego, z którym był w konflikcie jeszcze z czasów szkoły podstawowej. Pozwany próbował uciekać, ale został zaatakowany. D.P. i drugi z mężczyzn zaczęli go bić, kopać, trzeci nie brał udziału w zajściu. Pozwany stracił przytomność, a po jej odzyskaniu zadzwonił do domu, a następnie został przewieziony karetką pogotowia do szpitala. Bezpośrednio po zajściu mówił żonie, że napadli go D.P. i powód T.W. Pozwany w wyniku pobicia doznał złamania nogi, obicia żeber i innych potłuczeń. W dniu następnym rano odwiedził go kolega T.Z.. Pozwany powiedział mu, że został napadnięty prawdopodobnie przez D.P., T.W. i trzeciego nieznanego mu mężczyznę. T.Z. z własnej inicjatywy zgłosił policji o przestępstwie, w wyniku czego, w tym samym dniu pozwany w szpitalu złożył pierwsze zeznania w charakterze świadka. _Podał wówczas, że rozpoznał wśród napastników D.P. i T.W., ukradziono mu też telefon komórkowy. W tym samym dniu do domu T.W. przyszli funkcjonariusze policji w celu przeszukania pomieszczeń i przesłuchania powoda. W domu oprócz powoda był także jego ojciec C.W. i siostra M.B.. Powód zaprzeczał by brał udział w napadzie, pokazywał że nie ma na rękach żadnych śladów. Został zabrany z domu w celu przesłuchania, a następnie zatrzymany. Podczas przesłuchania wskazywał, że w czasie _ ~„ zdarzenia był u kolegi IVLG., byli w domu obecni także rodzice jego kolegi. W dniu 2 lutego 2008" roku pozwany został ponownie przesłuchany w szpitalu i wówczas zeznał, że jest całkowicie pewny udziału w napadzie D.P.. Wskazał ponadto, że „skojarzył” pozostałych napastników jako T.W. i chłopaka nazywanego ,,(...)”, ale nie jest całkowicie tego pewien. W dniu 3 lutego 2008 roku T.W. został na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Krośnie li 2 --- STRONA 4 --- Kp 30/08 tymczasowo aresztowany i osadzony w Areszcie Śledczym w Sanoku. Zawiadomiono wówczas o aresztowaniu rodzinę powoda. W dniu następnym, w poniedziałek 4 lutego 2008 roku rodzice powoda przyjechali do pozwanego do szpitala by porozmawiać o sprawie ich syna, ale pozwany podtrzymał swoje twierdzenia. Już w dniu 2 lutego 2008 roku kolega powoda M.G. zeznał, że powód przebywał u niego, swoje zeznanie potwierdził w kolejnych dniach. Również rodzice M.G. w dniu 4 lutego 2008 roku złożyli zeznania tej samej treści. Dodatkowo podali, że o tym fakcie poinformowali żonę pozwanego w dniu 3 lutego 2008 roku. Ii/|.G. zeznał także, że określenie „(...)” tradycyjnie odnosi się do jego rodziny. ` _ W dniu 7'|utego 2008 roku pozwany został przesłuchany przez Prokuratora i podał, że z -całą pewnością rozpoznał napastników jako D.P., T.W. i ,,(...)”, a w dniu następnym, również przesłuchiwany przez Prokuratora podał, że w nocy analizował ponownie całe zdarzenie i ostatecznie nie jest pewny udziału w pobiciu T.W.. Wskazał, że mógł zasugerować się tym, iż powód jest kolega D.P.. W dniu 8 lutego 2008 roku postanowieniemProkuratora Prokuratury Rejonowej 2 Ds 98/07 uchylono tymczasowe aresztowanie wobec powoda T.W., podając w uzasadnieniu orzeczenia, iż poszkodowany ma wątpliwości co do udziału powoda w pobiciu. _ D.P. został prawomocnie skazany za pobicie pozwanego i kradzież- jego telefonu wyrokiem z dnia 30 pażdziernika 2008 roku Il K 162/08, pozostałych osób biorących udział w zajściu nie ustalono. ' ' Powód po opuszczeniu Aresztu Śledczego był w złym stanie psychicznym, nie chciał przez około dwa tygodnie wychodzić z domu, odczuwał lęk, miał problemy z zasypianiem. Obawiał się negatywnej reakcji znajomych, sąsiadów, bowiem w jego miejscowości sprawa aresztowania była powszechnie znana. -' x Po pewnym czasie zaczęło dochodzić do incydentów między stronami. Powód chciał porozmawiać z pozwanym, powiedzieć, że swoimi podejrzeniami wyrządził mu krzywdę. Pozwany nie chciał rozmawiać, uważał, że nie ma całkowitej pewności czy powód istotne nie brał udziału z napadzie. Konflikt między stronami nasilał' się, pozwany oskarżył powoda o groźby karalne, wybicie szyby, toczyło się w tej sprawie postępowanie karne. Powód postanowił wyjechać za granicę, obecnie przebywa i pracuje w Anglii. Przed dniem, w którym nastąpiło pobicie .pozwanego A.F. nie miał żadnych konfliktów, ani nieporozumień z rodziną powoda. Samego powoda znał jedynie z widzenia, dzieliła ich duża różnica wieku, nigdy wcześniej nie rozmawiali. D.P. mieszkał w sąsiedztwie stron, znał powoda, czasem do niego przychodził, widywano ich razem w G. _ - Powyższe okoliczności Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody: akta 2 Ds 98/08/S, w szczególności zeznania A.F. k. 4, 26, 84 i 85, 'zeznania T.W. k. 16, zeznania M.G., ' 'N- 3 --- STRONA 5 --- A.G., D.G. k. 91-98, postanowienia o tymczasowym aresztowaniu powoda k. 81, postanowienia z dnia 8.02. 2008 r. o uchyleniu środka zapobiegawczego, z zeznań świadków C.W. (k. 62), LW. (k. 63), M.B. (k. 64), A.F. (k. 100), T.Z. (k. 101), przesłuchania stron (k. 80 i 95). Sąd dał wiarę zeznaniom świadków C.Z., J_W. i lv|.B. co do tego jak przebiegało zatrzymanie powoda, późniejsza wizyta u pozwanego w szpitalu, jakie były przeżycia powoda po opuszczeniu aresztu. Świadkowie potwierdzają również, że przed tym zajściem między samymi stronami, jak i między ich rodzinami nie było żadnych konfliktów. Zeznania świadków są wiarygodne, przedstawiają przebieg zdarzeń w sposób, który wynika również z danych zebranych w postępowaniu karnym. Zeznania są zbieżne, nie zawierają istotnych sprzeczności. _ Zeznania świadka A.F. i zeznania pozwanego co do tego, że rodzice powoda w szpitalu wskazali alibi syna, co spowodowało wątpliwości u pozwanego co do identyfikacji sprawców nie są w pełni wiarygodne. Wizyta ta miała miejsce 3 lutego, a pozwany jeszcze w dniu 7 lutego podtrzymywał swoje stanowisko co do rozpoznania T.W., zmieniając je ostatecznie dopiero 8 lutego. _ Zeznania świadka B-.T_ nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy Sąd zważył co następuje: ' _ Nie budzi wątpliwości w okolicznościach sprawy, że na skutek wskazania przez pozwanego powoda jako jednego ze sprawców pobicia zostało naruszone dobre imię i cześć powoda. Zgodnie z art. 24 k.c. okolicznoś_cią wyłączającą. odpowiedzialność za naruszenie dobra osobistego jest brak bezprawności działania osoby odpowiedzialnej. Bezprawność jest wyłączona gdy działanie osoby dokonującej naruszenia mieści się w granicach prawa i zasad współżycia społecznego. W niniejszej sprawie nie można uznać, by -pozwany naruszył prawo lub zasady współżycia społecznego przez wskazanie podczas przesłuchania przez policję i prokuraturę osób, które zidentyfikował jako sprawców napadu. Samo zeznanie poszkodowanego w charakterze świadka jest dopiero podstawą dalszych działań uprawnionych organów, które je weryfíkują zebrany materiał dowodowy i na jego podstawie podejmują dalsze czynności. Nie wykazano żadnych przesłanek, które mogłyby wskazywać, iż pozwany świadomie, ze złą wolą wskazał powoda jako sprawcę wiedząc o jego niewinności. Pozwany nigdy wcześniej nie miał konfliktu z powodem, ani jego rodziną, wbrew twierdzeniom pozwu nie miały miejsce wcześniej żadne zdarzenia, z których wynikałoby że odnosi się do _powoda z n_i_echęcią, chował do niego urazę. W okolicznościach sprawy, w sytuacji gdy pozwany został napadnięty w godzinach wieczornych i dotkliwie pobity, mógł wskazać pierwotnie na osoby, które utrzymywały znajomość z D.P., zwłaszcza jeżeli ogólna sylwetka drugiego sprawcy była podobna do sylwetki powoda. Pozwanyjuż w dniu 2 lutego 2008 roku, a zatem jeszcze przed dniem, w którym miał możliwość dowiedzenia się o alibi powoda_,.nieco zmienił zeznania i --- STRONA 6 --- podał, że nie jest całkowicie pewny co do udziału powoda w zdarzeniu. W dniu 7 lutego zeznał, iż taką pewność uzyskał, ale już w dniu następnym ponownie zmienił swoje zeznania w tym zakresie i podął, że być może kierował się tym, że powoda i D.P. widywano razem, że utrzymywali znajomość. Nie można zatem przypisać pozwanemu złej woli, nakierowanej na celowe i świadome nieprawdziwe oskarżanie powoda o popełnienie przestępstwa, a tylko w takiej sytuacji jego działanie mogłoby zostać uznane za bezprawne. Bez wątpienia powód na skutek zatrzymania i tymczasowego aresztowania został narażony na bardzo trudne przeżycia związane zarówno _z silnym stresem z powodu pozbawienia wolności, jak i z_ utratą dobrej opinii w środowisku. Brak jest jednak podstaw do uznania, iż pozwany naruszył jego dobra osobiste, bowiem nie działał w sposób bezprawny, a tym samym brak podstaw do udzielenia powodowi ochrony wynikającej z art. 24 k.c. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił powództwo i na podstawie art. 98 k.p.c. zasądził od powoda na rzecz pozwanego koszty procesu. 5