Postanowienie I C 2359/ll 1. oddala apelacjg

--- STRONA 1 --- 5Yg" “kt: IACQ 972/12 Dnia 3 stycznia 2013 r Sqd Apelacyjny w Lodzi I Wydzia% Cywilny w sidadzie: Przewodniczgcy: Sgdzia SA Dornta Ochalska  Gala (spr.) Sgdziowiez Sqdzia SA Anna Miastkowska Sqdzia SA Tomasz Szabeiski Protokolamz St. sckr. sa,cl0wy Graiyna Michalska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 1'. w Lodzi na rozprawie sprawy z powédzlwa H—“_ przeciwko Skarbowi Pafistwa  Sqdowi Okr<;gowem|_1 w Pi Szgdowi Rejnnowemu w S 0 zapiatq na SKUKCK ElpE|EiC_]1 powoda od wyroku Sqdu Ul<.r¢_g0wegu w Piocku 2 dnia18maja 2012 1., sygn. akt I C 2359/ll 1. oddala apelacjg; 2:. znsqdza od H W— na rzecz Skarbu Pafishva  Prokuraturii Generalnej Skarbu Pafistwa kwott; 1.000 [jedcn t},=si:}c) zlotych rytulenl cmgéciowego zwrotu kosztéw zast:;pstwa proccsowego w p0StQpOW£I niu a pelacy'jnyfi1. SYSH- flkffi ÍÅCfl 972112 Dnia 3 stycznia 2013 1' Sąd Apelacyjny W Łodzi I Wydzial Cywilny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Dorota Ochalska - Gola (spr.) Sędziowie: Sędzia SA Anna Miastkowska Sędzia SA Tomasz Szabelski Protokolant: St. sckr. sądowy Grażyna Michalska po rozpoznaniu W dniu 20 grudnia 2012 1'. W Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa H-“_ przeciwko Skarbowí Państwa - Sądowi Okręgowemu W P-i Sądowi Rajonowemu w S- o zapłatę na skutek apelacjl powoda od wyroku Sądu Ülüęgowcgo W Płocku z dnia 18 maja 2012 1-., sygn. akt IC 2359/11 1. oddala apelację; 2. znsąazz od H- wí na rzecz skarbu Pzfisnva _ Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 1.000 [jeden tysiąc) zlotych Izftułeni częściowego zwrotu kosztow zastępstwa procesowego w postępowa niu a pelacyjnyni. --- STRONA 2 --- 1 1 r'—i,~—'Jl'4'"'4“ii; '_Aa' .a..||\l'$~>4;.||I 1 1 1 1 1 1 , 1 ——_—11101_ 2 i 4» —~_ — __ ,1’, — — _ 2 __.. _ Sygn. akt I ACa 972/12 UZASADNIENIE Powod HWdomagal sic; zasqdzenia od Skarbu Pafistwa — Sqdu Okrqgowego w Pi Sqdu Rejonowego w S—'kwoty 1.200.000 21 tytulem naprawienia szkody jakiej dozna1 na skutek ograniczenia dostqpu do sq(1u spowodowanego odmowq zwolnienia od kosztow sqdowych w sprawie sygn_ I Co SaLdu Rejonowego w w ktorej ziozyi skargq na czynnoéci komornika. Na rozprawie w dniu 18 maja 2012 r. powod podai, Ze na kwote; odszkodowania sklada S1Q wartoéé gospodarstwa rolnego, do ktorego skierowana zostala egzekucja na podstawie tytuiu wykonawczego w postaci zaopatrzonego W klauzulq wykonalnoéci postanowienia wydanego w sprawie sygn. I Ns  Ponadto W pozwie wskazywah ze na jego szkodq sk1adajq sie; blizej nieokreélone utracone korzyéci, koszty korespondencji i podrozy, a nadto l’l1CSh.lS2J'l16 wyplacone wynagrodzenia funkcjonariuszom publicznym. Strona pozwana reprezentowana W sporze przez Prokuratoriq Generalnq Skarbu Pafistwa wniosla 0 oddalenie powédztwa i podniosla, Ze powod nie wykaza1 iadnej z przeslanek odpowiedzialnoéci odszkodowawczej. Zaskarzonym wyrokiem z dnia 18 maja 2012 r. Sqd Okrxggowy w P. I wydziai Cywilny oddalii powodztwo H—W— przeciwko Skarbowi Paflstwa  Sqdowi Okrqgowemu w Sqdowi Rejonowemu w So zapiatzg kwoty 1.200.000 21 i zasqdzil od powoda na rzecz Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwotq 7_200 z1tytu1em zwrotu kosztow procesu. Powyisze rozstrzygniqcie Sqd I instancji opari na nastqpujqcych ustaleniach faktycznych, ktore Sqd Apelacyjny w pelni akceptuje i przyjmuje za wlasnei Przed Sqdem Rejonowym w Sgpod sygn. akt I Ns  toczy1a siq; sprawa z wniosku Z. W. z udziaiem 1 W_ o dzial spadku i zniesienie wspc'>1w1asnoéci po 1 i 18 malzonkach W‘ W jej wyniku zapadio postanowienie o dokonaniu dzialu spadku i zniesieniu wspolwiasnoéci. Na jego podstawie zostaio wszczqte z wniosku Z.W. postqpowanie egzekucyjne , prowadzone pod sygn. akt Kmiprzez Komornika Sqdowego przy Sqdzie Rejonowym w S; W dniu 4 stycznia 2010 r. H Wz1oZy1 skargo na czynnoéé Komornika przy Sqdzie Rejonowym w m w spravviosygn. akt Kmn  w postaci zajgcia przysiugujqcego mu éwiadczenia rentowego. Iednoczeénie zloiyi wniosek o zwolnienie od l Š f--Ł-.-'al'-.¿"^ S4"-ii;'_Aø' .›..|Al'#~›4;„||.n l l . . ¬ l , . ~_---f--un-_._ z z J-'z „W - __ _±,f_ - ~ _ 2 .__.. _ Sygn. akt I ACa 972/12 UZASADNÍENÍE Powód H-W_domagał się zasądzenia od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego W P-i Sądu Rejonowego w S_'kwoty 1.200.000 zł tytułem naprawienia szkody jakiej doznał na skutek ograniczenia dostępu do sądu spowodowanego odmową zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie sygn. I Co -Sądu Rejonowego w w której złożył skargę na czynności komomika. Na rozprawie w dniu 18 maja 2012 r. powód podał, że na kwotę odszkodowania składa się wartość gospodarstwa rolnego, do którego skierowana została egzekucja na podstawie tytułu wykonawczego W postaci zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowienia wydanego w sprawie sygn. I Ns _ Ponadto W pozwie wskazywał, że na jego szkodę składają się bliżej nieokreślone utracone korzyści, koszty korespondencji i podróży, a nadto niesłusznie wypłacone wynagrodzenia funkcjonariuszom publicznym. Strona pozwana reprezentowana W sporze przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa wniosła 0 oddalenie powództwa i podniosła, że powód nie wykazał żadnej z przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej. Zaskarżonym wyrokiem z dnia 18 maja 2012 r. Sąd Okręgowy w P. I wydział Cywilny oddalił powództwo H-W- przeciwko Skarbowi Państwa - Sącłowi Okręgowemu W Sądowi Rejonowemu W Smc zapłatę kwoty 1.200.000 zł i zasądził od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Powyższe rozstrzygnięcie Sąd I instancji oparł na następujących ustaleniach faktycznych, które Sąd Apelacyjny W pełni akceptuje i przyjmuje za własne: Przed Sądem Rejonowym w S_pod sygn. akt I Ns _ toczyła się sprawa z wniosku Z- W- z udziałem I-. W_ 0 dział spadku i zniesienie współwłasności po J- i A- małzonkach Wú W jej wyniku zapadło postanowienie o dokonaniu działu spadku i zniesieniu współwłasności. Na jego podstawie zostało wszczęte z wniosku Z.W. postępowanie egzekucyjne , prowadzone pod sygn. akt Kmñ przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Sa. W dniu 4 stycznia 2010 r. H- W- złożył skargę na czynność Kornornika przy Sądzie Rejonowym w Í w sprawiesygn. akt Kmn _ w postaci zajęcia przysługującego mu świadczenia rentowego. Jednocześnie złożył wniosek o zwolnienie od --- STRONA 3 --- ._ ___._.. ,,.___ __... ________,, 2 2 2 _ 2_ 2 op1aty od skargi w kwocie 100 z1. Wniosek ten zostal oddalony postanowieniem z dnia 10 lutego 2010 r. W W dniu 22 marca 2010 r. 11 W z1ozy1 ponowny wniosek o zwolnienie od op1aty od skargi, ktory postanowieniem z dnia 6 kwiemia 2010 r. zostaiy odrzucony na mocy art. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sqdowych w sprawach cywilnych. W dniu 13 kwietnia 2010 r. H W zlozyk skaxgg na orzeczenie referendarza sqdowego, ktora postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. zostala odrzucona. Na zapadie postanowienie H W— w dniu 21 czerwca 2010 r. ziozyi zazalenie wraz z Wnioskiem 0 zwolnienie od oplaty od zazalenia w kwocie 30 z1. Zarzqdzeniem z dnia 6 sierpnia 2010 r. zostai zwrocony wniosek 1. W_o zwolnienie od opiaty sqdowej od zazalenia. Na to zarzqdzenie 1 W_ z1ozy1 skargq, okreélonq jako ,,zazalenie”, ktora postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2010 r. zostala odrzucona. W dniu 30 sierpnia 2010 r. H. Wzlozyl wniosek o zwolnienie od oplaty od zazalenia z dnia 21 czenrvca 2010 r. w kwocie 30 z1, ktory zostal oddalony postanowieniem z dnia 3 wrzeénia 2010 1'. Na to rozstrzygniqcie referendarza sqdowego, w dniu 20 Wrzeénia 2010 r. I‘Wwniosl skargg. Ponownie wystqpfl o zwolnienie od op1aty W kwocie 30 z1. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2010 r. zostai odrzucony Wniosek H W_o zwolnienie od opiaty sqdowej od zazalenia zlozonego w dniu 21 czerwca 2010 r., na mocy art. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sqdowych w sprawach cywilnych. Na to rozstrzygniocie HWzlozyl zazalenie w dniu 20 grudnia 2010 r. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2010 r. zostaio utrzymane w mocy postanowienie referendarza sqdowego z dnia 3 wrzeénia 2010 r. w przedmiocie zwolnienia powocla od kosztow sqdowych. Natomiast postanowieniem z dnia 28 gnidnia 2010 r. odrzucono zazalenie z dnia 20 grudnia 2010 r. na postanowienie z dnia 18 listopada 2010 r. o odrzuceniu wniosku 0 zwolnienie od oplaty od zazalenia. W dniu 10 stycznia 2011 r. H Wz1oZy1 zazalenia na postailovvienia z dnia 23 gnldnia 2010 r. i 28 grudnia 2010 r. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2011 r. odrzucono zazalenie na postanowienie z dnia 23 grudnia 2010 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sqdowego W przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztow sqdowych 10 stycznia 2011 r. W dniu 25 stycznia 2011 r. HWz1ozy1 zazalenie na postanowienie z dnia 13 stycznia 201 1 r. 1 1 1 1 1 "’ Ii!‘ 1. 11 1 1 11 J ,3‘,>_~.:—_:1 1 :1 1 1 1 1 11 11 ._ ___._.. ...___ __... ________,, 2 2 2 _ „_ 2 opłaty od skargi W kwocie 100 zł. Wniosek ten został oddalony postanowieniem z dnia 10 lutego 2010 r. W W dniu 22 marca 2010 r. H- W- złożył ponowny wniosek o zwolnienie od opłaty od skargi, który postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2010 r. zostały odrzucony na mocy art. 107 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych W sprawach cywilnych. W dniu 13 kwietnia 2010 r. H- W- złożył skargę na orzeczenie referendarza sądowego, która postanowieniem z dnia 6 maja 2010 r. została odrzucona. Na zapadłe postanowienie H- W- W dniu 21 czerwca 2010 r. złożył zażalenie wraz z wnioskiem 0 zwolnienie od opłaty od zażalenia w kwocie 30 zł. Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2010 r. został zwrócony wniosek 1-. W_o zwolnienie od opłaty sądowej od zażalenia. Na to zarządzenie 1- W- złożył skargę, określoną jako „zażalenie”, która postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2010 r. została odrzucona. W dniu 30 sierpnia 2010 r. H- W_złożył wniosek o zwolnienie od opłaty od zażalenia z dnia 21 czerwca 2010 r. w kwocie 30 zł, który został oddalony postanowieniem z dnia 3 września 2010 r. Na to rozstrzygnięcie referendarza sądowego, w dniu 20 września 2010 r. I-.W-wniósł skargę. Ponownie wystąpił o zwolnienie od opłaty w kwocie 30 zł. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2010 r. został odrzucony wniosek H- W_o zwolnienie od opłaty sądowej od zażalenia złożonego W dniu 21 czerwca 201 O r., na mocy art. 107 ust. 2 ustawy 0 kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Na to rozstrzygnięcie H-W-złożył zażalenie w dniu 20 grudnia 2010 r. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2010 r. zostało utrzymane w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 3 września 2010 r. w przedmiocie zwolnienia powoda od kosztów sądowych. Natomiast postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 r. odrzucone zażalenie z dnia 20 grudnia 2010 r. na postanowienie z dnia 18 listopada 2010 r. o odrzuceniu wniosku 0 zwolnienie od opłaty od zażalenia. W dniu 10 stycznia 2011 r. H- W-złożył zażalenia na postanowienia z dnia 23 grudnia 2010 r. i 28 grudnia 2010 r. Postanowieniern z dnia 13 stycznia 2011 r. odrzucone zażalenie na postanowienie z dnia 23 grudnia 2010 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych 10 stycznia 2011 r. W dniu 25 stycznia 2011 r. H-W-złożył zażalenie na postanowienie z dnia 13 stycznia 201 1 r. 1 l 1 l \ ii* dł* 1. il i l 11 J ,;f'.-»_-.-.-_-żę l ll l 1 ł l .i w --- STRONA 4 --- 110 = od iocy BIZB. aclke 11 z go 0 tozyi staia .51 OE1 em Z eénia VOCIB 1ryka 2010 ~Ia to meme fia od alenie l1OS1(U nia 23 z dnia :g0 W nia 13 1 __z_41 1"‘ I 1 i i 1 T 1 1 3 Sqd Okrqgowy W Ppostanowieniem z dnia 25 lutego 2011 r. W sprawie sygn. akt IV Ca  odda1i1 zazalenie W‘ na postanowienie Sqdu Rejonowego W S—z dnia 2s grudnia 2010 r. Sqd Okrqgowy w I.p0stanowieniem z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie sygn. akt IV CZ Oddalfl Zflzfllerlie na postanowienie Sa_du Rejonowego W S1 dnia 13 stycznia 2011 r. Postanowieniem z dnia 22 marca 2011 r. Sqd Rejonowy w flodrzucfl nq mocy art. 7673 k.p.c., jako nieopiaconq w terminie, skargq dluznika 1 Wi na czynnoéé Komornika Sqdowego przy Sqdzie Rejonowym W S—z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie sygn. akt Kmn  z wniosku ‘W. Na powyzsze postanowienie I.W z1ozy1 zazalenie w dniu 4 kwietnia 2011 r., zaé w dniu 18 kwietnia 2011 r. wniosi o zwolnienie od opiaty w kwocie 30 zl od zazalenia. Postanowieniem z dnia 9 maja 2011 r. oddalono wniosek I— W— 0 zwolnienie od op1aty sqdowej od zazalenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. Na to orzeczenie H W z1ozy1 zazalenie w dniu 23 maja 2011 r. Zosta1o ono rozpatrzone przez Said Okrqgowy w Pw dniu 13 czerwca 2011 r. w sprawie sygn. akt IV Ca , ktory oddalil zazalenie. W dniu 11 lipca 2011 r. I. W— z1ozy1 wniosek o zwolnienie od opiaty od zazalenia, ktory postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 r. zostal odrzucony. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 r. odrzucono zazalenie 1 W_z dnia 4 kwietnia 201 1 1'. na postanowienie z dnia 22 marca 2011 1'. o odrzuceniu skargi na czynnoéé komornika. W dniu 25 Iipca 2011 r. I.Wziozyi zazalenie na postanowienie z dnia 14 lipca 2011 r. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2011 r. Sqd Okrc,}gowy w I.w sprawie sygn. akt IV Cz ‘ odrzuci1 zazalenie na postanowienie Sqclu Rejonowego W Sc z dnia 14 lipca 2011 r. w przedmiocie odrzucenia ponownego wniosku o zwolnienie od kosztow sqdowych. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. Said Okrqgowy w IW sprawie sygn. akt IV Cz  odrzucfi zazalenie I—I—W_na postanowienie Sqdu Rejonowego W S_ z dnia 14 lipca 2011 r. w przedrniocie odrzucenia skargi na czyrmoéé Kornornika. W oparciu 0 tak zakreélonq podstawa; faktycznq rozstrzygniegcia Sqd Okrqgowy uznal powédztwo za bezzasadne. Powod domagal sic; od _Skarbu Paflstwa  Sqdu Okrqgowego W Ll0 = od nocy BIZH. adłe iz z go o źożył stała .y Od ein Z eśnia VOCIB iryka 2010 Ja to vienie da od alenie iiosku nia 23 z dnia =go W nia 13 1 _2n_4. ƒ'\ 1 i i Í a T Y l 3 Sąd Okręgowy W P-postanowieniem z dnia 25 lutego 2011 r. W sprawie sygn. akt IV Ca _ oddalił zażalenie W_ na postanowienie Sądu Rejonowego w s_z ania 28 grudnia 2010 f. Sąd Okręgowy W I.postanowieniern z dnia 25 lutego 2011 r. W sprawie sygn. akt IV CZ -Oddfilíł Zażfllerliß na postanowienie Sądu Rejonowego W S_z dnia 13 stycznia 2011 r. Postanowieniem z dnia 22 marca 2011 r. Sąd Rejonowy W “odrzucił na mocy art. 7673 k.p.c., jako nieopłaconą W terminie, skargę dłużnika 1- Wú na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym W S_z dnia 22 grudnia 2009 r. W sprawie sygn. akt Kmn -z wniosku IW- Na powyższe postanowienie I.W- złożył zażalenie W dniu 4 kwietnia 2011 r., zaś W dniu 18 kwietnia 2011 r. wniósł o zwolnienie od opłaty W kwocie 30 zł od zażalenia. Postanowieniem z dnia 9 maja 2011 r. oddalono Wniosek I-_ W- o zwolnienie od opłaty sądowej od zażalenia z dnia 4 kwietnia 2011 r. Na to orzeczenie H- W- złożył zażalenie W dniu 23 maja 2011 r. Zostało ono rozpatrzone przez Sąd Okręgowy W P.w dniu 13 czerwca 2011 r. w sprawie sygn. akt IV Ca- , który oddalił zażalenie. W dniu 11 lipca 2011 r. I. W- złożył wniosek 0 zwolnienie od opłaty od zażalenia, który postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 r. został odrzucony. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2011 r. odrzucono zażalenie 1-_ W_z dnia 4 kwietnia 201 1 r. na postanowienie z dnia 22 marca 2011 r. o odrzuceniu skargi na czynność komornika. W dniu 25 lipca 2011 r. I-.W-złożył zażalenie na postanowienie z dnia 14 lipca 2011 r. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy W I_w sprawie sygn. akt IV Cz I odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego W Sb z dnia 14 lipca 2011 r. W przedmiocie odrzucenia ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy W I-W sprawie sygn. akt IV Cz _ odrzucił zażalenie I-I_W_na postanowienie Sądu Rejonowego W S- z dnia 14 lipca 2011 r. W przedmiocie odrzucenia skargi na czynność Komornika. W oparciu o tak zakreśloną podstawę faktyczną rozstrzygnięcia Sąd Okręgowy uznał powództwo za bezzasadne. Powód domagał się od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego W --- STRONA 5 --- _ 2 __ 2_ __,_ _ 2 .. _   :_;;iV.;.  4 Iii Sqdu Rejonowego W S_odszkodowania w kwocie 1.200.000 z1 z powodu odmowy przyznania mu zwolnienia od kosztow sqdowych W sprawie sygn. akt I C0  ktorej przedmiotem byia jego skarga na czynnoéé Komomika Sqdowego przy Sgdzie Rejonowym W S— w sprawie sygn. akt Sqd I instancji wskazal, ze podstawq odpowiedzialnoéci strony pozwanej moglby stanowié ptzepis an. 417 § 1 k.c., zgodnie z ktorym za szkodq wyrzqdzonq przez niezgodne z prawem d2;ia1anie lub zaniechania przy wykonywaniu wiadzy publicznej ponosi odpowiedzialnoéé Skarb Pafistwa lub jednostka samorzqdu terytorialnego lub inna osoba prawna Wykonujqca to wiadzq z mocy prawa. W myél art. 417‘ § 2 k.c. jezeli szkoda zostala wyrzqdzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia mozna zqdaé po stwierdzeniu we w1aéciwym postgpowaniu ich niezgodnoéci z prawem, chyba ze przepisy odrgbne stanowiq inaczej. Odnosi six; to rowniez do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna decyzja zostaly wydane na postawie aktu normatywnego niezgodnego z Konstytucjq ratyfikowanq umowq miqdzynarodowq lub ustawq. W ocenie Sqdu Okrqgowego powod nie wykazal zadnej z przesianek odpowiedzialnoéoi Skarbu Paiistwa, w szczegolnoéci, ze poniosl szkodq w wysokoéci 1.200.000 z1 z powodu oddalenia jego wniosku o zwolnienie od oplaty sqdowej. Odwoiujqc siq do poglqdéw orzecznictwa Sqd I instancji wyjaénii, iz niezgodnoéé orzeczenia z prawem, powoduj a_ca odpowiedzialnoéé odszkodowawczq Skarbu Pafistwa, musi polegaé na oczywistej obrazie prawa. Niezgodnoéé z prawem musi zatem mieé charakter kwalifikowany, elementarny i oczywisty, tylko bowiem w takim przypadku orzeczeniu sqdu mozna przypisaé cechy bezprawnoéci. Sqd Okrqgowy przypomniai, iz w toku postqpowania w sprawie skargi diuznika H W_ na czynnoéé Komomika w sprawie sygn. akt I Co powod wielokrotnie ubiegak sis; o zwolnienie od opiat sqdowych. Jego wnioski by1y bezzwlocznie rozpatrywane. Zapadie orzeczenia, na skutek skarg na czynnoéé referendarza sqdowego i zazalefi na postanowienia sgdu, by1y poddawane kontroli instancyjnej. Kontrola ta nie stwierdziia nieprawidlowoéci. Przy rozstrzyganiu wnioskow dluznika byly brane pod uwagq i rozwazne Wszystkie podane przez HW_ dane w zakresie jego sytuacji materialnej i osobistej. W tym stanie rzeczy Sqd Okrqgowy doszedl do wniosku, iz zapadle w sprawie sygn. akt I C0  orzeczenia byly zgodne z prawem Brak jest wiegc podstaw do przyjqcia, ze odmowa zwolnienia powoda od oplat sqdowych byla dzialaniem bezprawnym. Fakt, iz powod nie zgadza sic; z zapadlymi w sprawie sygn. akt I Co — orzeczeniami nie éwiadczy 0 ich 1 1 <—‘—4~—;rur~—mnnnInr_ ‘I 1 1 1 ,. '1 r’ 11 1 1 11 ‘*z<::._ 1: 1 11 11 |, 1 1 1 r 1 po ins Z“ Sa Op Pa H11 W1 Sc sk C1 1.: us us zc 01 Z P. U b a 13 I 1 I be: _ _ __ Ą, _,_ _ _ „. _ - - =_;;¿..;.' - 4 Pii Sądu Rejonowego W S_odszkodowania W kwocie 1.200.000 zł z powodu odmowy przyznania mu zwolnienia od kosztów sądowych W sprawie sygn. akt I Co _ której przedmiotem była jego skarga na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym W S- W sprawie sygn. akt Sąd I instancji wskazał, że podstawą odpowiedzialności strony pozwanej mógłby stanowić przepis afi. 417 § 1 k.c., zgodnie z którym za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. W myśl art. 4171 § 2 k.c. jeżeli szkoda została Wyrządzona przez Wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej. Odnosi się to również do wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna decyzja zostaly wydane na postawie aktu normatywnego niezgodnego z Konstytucją ratyñkowaną umową międzynarodową lub ustawą. W ocenie Sądu Okręgowego powód nie wykazał żadnej z przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa, W szczególności, że poniósł szkodę W wysokości 1.200.000 zł z powodu oddalenia jego wniosku 0 zwolnienie od opłaty sądowej. Odwołując się do poglądów orzecznictwa Sąd I instancji wyjaśnił, iż niezgodność orzeczenia z prawem, powoduj ąca odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa, musi polegać na oczywistej obrazie prawa. Niezgodność z prawem musi zatem mieć charakter kwalifikowany, elementamy i oczywisty, tylko bowiem W takim przypadku orzeczeniu sądu można przypisać cechy bezprawności. Sąd Okręgowy przypomniał, iż w toku postępowania w sprawie skargi dłużnika H- W- na czynność Komomika W sprawie sygn. akt I Co -powód wielokrotnie ubiegał się o zwolnienie od opłat sądowych. Jego wnioski były bezzwłocznie rozpatrywane. Zapadłe orzeczenia, na skutek skarg na czynność referendarza sądowego i zażaleń na postanowienia sądu, były poddawane kontroli iustancyjnej. Kontrola ta nie stwierdziła nieprawidłowości. Przy rozstrzyganiu wniosków dłużnika były brane pod uwagę i rozważne wszystkie podane przez H-W- dane W zakresie jego sytuacji materialnej i osobistej. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, iż zapadłe W sprawie sygn. akt I Co _ orzeczenia byly zgodne z prawem Brak jest więc podstaw do przyjęcia, że odmowa zwolnienia powoda od opłat sądowych była działaniem bezprawnyrn. Fakt, iż powód nie zgadza się z zapadłymi W sprawie sygn. akt I Co _ orzeczeniami nie świadczy o ich 2 i z--a-;uur-in-|u|nunr_ `1 l 1 l ,, 1 r' ii i l w **rf::._ }: l M ii .. ā 1 1 r' 5 po ins ZVN Sa 011 Pa HI' Wi S< sk C' 1.: us ur zc or Z P. U b a 13 I 1 Ĺ be: --- STRONA 6 --- idu 10, Izie W10 rem oéé a te rzez E po aisy enie ;o z OSC1 rodu noéé rnusi akter sa_du iryka otnie vane. i1 na 'dzi1a vazne lnej i akt I nowa Id nie 0 ich 1 11 1 1 1 _J._ 5 1" 1 1 11 1 11 1 1 1 1 7 4.; A1... W _ A 1 _._____7 _ __ __ 5 bezprawnoéci. Tym samym brak jest podstaw do uznania, iz Skarb Pafistwa, co do zasady, ponosi odpowiedzialnoéé za odmowe zwolnienia powoda od kosztow sqdowych. Sqd I instancji podkreélil nadto, iz powod nie wykazal faktu zaismienia szkody, jej wysokoéci, zwiqzku przyczynowego pomiedzy zapadiymi orzeczeniami a szkodq. Z uwagi na powyzsze Sa_d Okregowy oddalii powodztwo. O kosztach orzeczono na mocy art. 102 k.p.c. i w tym zakresie nie obciqzono powoda opiate sqdowq od pozwu, natomiast zasqdzono od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Paiistwa  Prokuratorii Generalnej tytuiem kosztow zastqpstwa procesowego kwote 7.200 z1 nie znajduja.c podstaw dla dalej idqcego nieobciqzania powoda kosztami procesu. Apelacje od powyzszego wyroku ziozyi powod, zaskarzajqc orzeczenie w ca1oéci i Wnoszap 0 uwzglqdnienie powodztwa, a takze 0 obciqzenie kosztami procesu personahlie Sedziego, ktory orzekal w sprawie w I instancji. W wielowqtkowych uzasadnieniu apelacji skarzqcy ponowil argumentacjq dotyczqcq ograniczenia jego prawa do sqdu W sprawie sygn. I C01 Wskazai na naruszenie art. 417 k.c. Ponadto, w jego ocenie, W sprawie sygn. I Co doszio do przewlekloéci postepowania. Skarzqcy wskazai takze na naruszenie art. 45 ust. 1, art. 78, art. 77 ust. 2 Konstytucji RP. Dalsze wywody apelacji poéwiecone byiy uchybieniom Sqdéw W sprawach toczqcych sie pod sygn. I Co—i I Ns W ktorych zdaniem apelujqcego nie dosz1o do uprawomocnienia sie orzeczefi ,a takze uchybieniom organu egzekucyjnego w sprawie sygn. Powod zasygnalizowa1 takze wystqpienie z roszczeniami przeciwko Komomikowi Sgdowernu przy Sqdzie Rejonowym w S Strona pozwana wniosia o oddalenie apelacji i zasqdzenie na jej rzecz od powoda kosztow postepowania. Sqd Apelacyjny zwazyl, co nastepuje: Apelacja powoda nie zashiguje na uwzglednienie. W pierwszej kolejnoéci nalezy zauwazyé, ze przewazajqca czeéé podniesionych w uzasadnieniu apelacji argumentow pozostaje bez zwiqzku z podstawq faktycznzg roszczenia bedqcego przedmjotem sporu W rozpatrywanej sprawie. Nie inaczej bowiem wypada ocenié argurnenty dotyczqce przebiegu postepowafi w sprawach sygn. I Co I Ns  czy postepowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komomika Sqdowego przy Sqdzie Rejonowym W ‘pod sygn. Kmn. Powod, zobligowany dyspozycjq art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c. , zakreélii W pozwie okolicznoslci faktyczne, prowadzqce, W jego ocenie, do powstania uszczerbku majqtkowego, ktorego wyréwnania dochodzi W niniejszym procesie. idu 10, Izie wić 'em .ość a tę fzez E po ;›iSY enie ;o z osct rodu ność musi akter sądu iryka otnie vane. ń na 'dziła vażzne [nej i akt I nowa 'd nie 0 ich 1. ii l 1 1 __`._ 5 t" 1 1 1r 1 11 Ł 1 i \ _ 4.; A--i... __ _ A V _..____7 _ __ __ 5 bezprawności. Tym samym brak jest podstaw do uznania, iż Skarb Państwa, co do zasady, ponosi odpowiedzialność za odmowę zwolnienia powoda od kosztów sądowych. Sąd I instancji podkreślił nadto, iż powód nie wykazał faktu zaistnienia szkody, jej wysokości, związku przyczynowego pomiędzy zapadłymi orzeczeniami a szkodą. Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy oddalił powództwo. O kosztach orzeczono na mocy art. 102 k.p.c. i W tym zakresie nie obciążone powoda opłatą sądową od pozwu, natomiast zasądzono od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej tytułem kosztów zastępstwa procesowego kwotę 7.200 zł nie znajdując podstaw dla dalej idącego nieobciążania powoda kosztami procesu. Apelację od powyższego wyroku złożył powód, zaskarżając orzeczenie W całości i wnosząc o uwzględnienie powództwa, a także 0 obciążenie kosztami procesu personalnie Sędziego, który orzekał W sprawie W I instancji. W wielowątkowych uzasadnieniu apelacji skarżący ponowił argumentację dotyczącą ograniczenia jego prawa do sądu W sprawie sygn. I Co-1 wskazał na naruszenie art. 417 k.c. Ponadto, W jego ocenie, w sprawie sygn. I Co -doszło do przewlekłości postępowania. Skarżący wskazał także na naruszenie art. 45 ust. 1, art. 78, art. 77 ust. 2 Konstytucji RP. Dalsze wywody apelacji poświęcone były uchybieniom Sądów w sprawach toczących się pod sygn. I Co _i I NS- w których zdaniem apelującego nie doszło do uprawomocnienia się orzeczeń ,a także uchybieniom organu egzekucyjnego W sprawie sygn. Powód zasygnalizował także wystąpienie z roszczeniami przeciwko Komomikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Ę Strona pozwana wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie na jej rzecz od powoda kosztów postępowania. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przeważająca część podniesionych w uzasadnieniu apelacji argumentów pozostaje bez związku z podstawą faktyczną roszczenia będącego przedmiotem sporu W rozpatrywanej sprawie. Nie inaczej bowiem wypada ocenić argumenty dotyczące przebiegu postępowań W sprawach sygn. I Co- I Ns _ czy postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komomika Sądowego przy Sądzie Rejonowym W ipod sygn. Kmn- Powód, zobligowany dyspozycją art. 187 § 1 pkt 2 k.p.c. , zakreślił w pozwie okoliczności faktyczne, prowadzące, W jego ocenie, do powstania uszczerbku majątkowego, którego wyrównania dochodzi w niniejszym procesie. --- STRONA 7 --- . ___ __.., I_’..’_,_._._ _I_I__I_.____7_,_ :7’ 7 7'7 7 I  1a1€=z2.= 6 Zdarzeniem wywohijacym szkode byio pozbawienie HW—prawa dostepu do sadu na skutek bezzasadnej odmowy zwolnienia od kosztéw sadowych W sprawie sygn. I C0 . To dziatanie przetozylo sie z kolei na odrzucenie skargi na czynnoéci Komornika Sadowego przy Sadzie Rejonowym w S— Tak zakresllona podstawa faktyczna zadania pozwu zostata poddana ocenie Sadu I instancji i determinuje takze przedmjot orzekania Sadu Apelacyjnego w ramach kontroli instancyjnej. Sad drugiej instancji nie moze bowiem objaé rozpoznaniem przedmiotu, ktory nie byl objety zadaniem W postepowaniu przed sqdem pierwszej instancji, a zatem i wyrokowaé co do niego (art. 321 k.p.c.). W postepowaniu apelacyjnyrn wytaczona zostala réwniez mozliwoéé dokonywania przedmjotowej zmiany powodztwa (art. 383 k.p.c.). Caflcowicie nowa okolicznoécia pozostaje takze podniesiona przez powoda po raz pierwszy w apelacji rzekoma przeWlek1oéé postepowania w sprawie sygn. I Co  Jedynie na marginesie wypada zauwazyé, ze powéd nie uzyskal stwierdzenia zarzucanej przewlekloéci we wlaéciwym trybie unormowanym ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. 0 skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postepowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postepowaniu sadowym bez nieuzasadnionej zwioki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 z pézn. zm.). Nie przytoczyl takze tego rodzaju faktow, ktore pozwalalyby na poczynienie w tym zakresie samodzielnych ustalefi i wyprowadzenie odpowiedziainoéci strony pozwanej z przepisu art. 417 k.c. Wbrew wywodom skarzacego , w realiach sporu nie dosz1o rowniez do naruszenia przepisow prawa materialnego tj. art. 417 k.c. oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji RP i pozostalych norm konstytucyjnych przywoianych w apelacji. Jak prawidlowo stwierdzii Sad I instancji, podstawa odpowiedzialnoéci odszkodowawczej Skarbu Pafistwa za wyrzadzona powodowi szkode wynikla z odmowy udzielenia mu zwolnienia od opiaty sadowej W drodze l prawomocnego orzeczenia Sadu by} przepis art. 417 § 2 k.c. W éwietle tego artykulu zasada jest, ze jezeli szkoda zostala wyrzadzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia mozna zadaé po stwierdzeniu we Wiaéciwym postepowaniu ich niezgodnoéci z prawem Takim wtaéciwym postepowaniern jest postepowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodnoéci z prawem prawomocnego orzeczenia uregulowane W dziale VIII kodeksu postepowania cywilnego (art. 4241 i nast.) oraz W art. 5192 k.p.c. — w odniesieniu do postepowania nieprocesowego. Z przepisow art. 4241 i art. 4241“ k.p.c. oraz art. 5192 k.p.c. wynika, ze omawiana skarga przyshxguje jedynie od wyrokow oraz od postanowiefi wydanych co do istoty sprawy W postepowaniu nieprocesowym. Tymczasem kwestionowane przez powoda orzeczenie rniaio postaé e—e— ——__;_1—.._:..:: ‘ea:~un— finnuu ‘1 1 1 1 '1 1 J1 11 1 1 '1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 _ ___ ___.. 7_7...7_-._._._- _:__7„_.__7___ :IT I T77 I I '- 1ą§¿=nn-.~= 6 Zdarzeniem wywołującym szkodę było pozbawienie H-W_prawa dostępu do sądu na skutek bezzasadnej odmowy zwolnienia od kosztów sądowych W sprawie sygn. I Co -. To działanie przełożyło się z kolei na odrzucenie skargi na czynności Komomika Sądowego przy Sądzie Rejonowym W S- Tak zakreślona podstawa faktyczna żądania pozwu została poddana ocenie Sądu I instancji i deterrninuje także przedmiot orzekania Sądu Apelacyjnego W ramach kontroli instancyjnej. Sąd drugiej instancji nie może bowiem objąć rozpoznaniem przedmiotu, który nie był objęty żądaniem W postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a zatem i wyrokować co do niego (art. 321 k.p.c.). W postępowaniu apelacyjnym wyłączona została również możliwość dokonywania przedmiotowej zmiany powództwa (art. 383 k.p.c.). Całkowicie nową okolicznością pozostaje także podniesiona przez powoda po raz pierwszy W apelacji rzekoma przewlekłość postępowania W sprawie sygn. I Co - Jedynie na marginesie wypada zauważyć, że powód nie uzyskał stwierdzenia zarzucanej przewlekłości we właściwym trybie unormowanym ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy W postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz 1843 z póżn. zm.). Nie przytoczył także tego rodzaju faktów, które pozwalalyby na poczynienie W tym zakresie samodzielnych ustaleń i wyprowadzenie odpowiedzialności strony pozwanej z przepisu art. 417 k.c. Wbrew wywodom skarżącego , W realiach sporu nie doszło również do naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 417 k.c. oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji RP i pozostalych norm konstytucyjnych przywołanych W apelacji. Jak prawidłowo stwierdził Sąd I instancji, podstawą odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa za wyrządzoną powodowi szkodę wynikłą z odmowy udzielenia mu zwolnienia od opłaty sądowej W drodze l prawomocnego orzeczenia Sądu był przepis art. 417 § 2 k.c. W świetle tego artykułu zasadą jest, że jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem Takim właściwym postępowaniem jest postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia uregulowane W dziale VIII kodeksu postępowania cywilnego (art. 4241 i nast.) oraz W art. 5192 k.p.c. - W odniesieniu do postępowania nieprocesowego. Z przepisów art. 4241 i art. 4241” k.p.c. oraz art. 5192 k.p.c. wynika, że omawiana skarga przysługuje jedynie od wyroków oraz od postanowień wydanych co do istoty sprawy W postępowaniu nieprocesowym. Tymczasem kwestionowane przez powoda orzeczenie miało postać ~»- --__;_'±-'-'-___:_-.:: --:'un‹-- 'łnqununr `1 1 1 1 '1 1 ła i1 ¬ . `1 1 1 -1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 --- STRONA 8 --- ldo C0 lika zna niot loie miu . W ania staje loéé , ze ybie 9 do nym poz. 1 na ioéci zenia flych mcji, Clowi odze asadq 1 lub wym jest zenia N’ aft. i an. ie od waniu rostaé |. ‘ < 1 \ 1 1 ‘\ 1 1‘ \ \ \ *=\ s \ 1 m ‘\ = \ 1. ‘la 1 1 1 § 4 1 i ‘H _A ———— _.._n k. 7 —¢_:'— —7 7 —;—_f.L .,0\.....;..__.‘3_*"“''_'_.._.__' _ ..._ _ 7 postzmowienia incydentalnego wydanego w postqpowaniu egzekucyjnym i dotyczylo rozstrzygniqcia w przedmjocie zwolnienia od kosztéw sqdowych. W gm; wchodzil zatern przepis art. 42411’ k.p.c., ktéry stanowi, Ze w wypadku prawomocnych orzeczefi, od ktorych skarga nie przysluguje, odszkodowania z tytulu szkody wyrzqdzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem moina domagaé siq bez uprzedniego stwierdzonia niezgodnoéci orzeczenia z prawem w postopowaniu ze skargi, chyba Zo strona nie skorzystaia z przyslugujqcych jej érodkéw prawnych. Przepis ten w pelni wiqze» sit; z treéciq art. 4171 § 2 k.c., ktory odsyla do niego poprzez uzycie sformulowania ,,chyba ice przepisy odrobne stanowiq inaczej”, a wiqc dopuszcza mozliwoéé dochodzenia odszkodowania z tytu}u szkody wyrzqdzonej prawomocnym orzeczenicm niezgodnym z prawem, bez koniecznoéci uzyskiwania prejudykam. Uzupelniajqco wypada zauwazyé, Ze mimo wejécia W Zycie przepisu art. 424"’ k.p.c. z dniem 25 wrzeénia 2010 r. ( data wejslcia w Zycie ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. 0 zmianie ustawy —— Kodeks cywilny, ustawy — Dz.U. Nr 155, poz 1037) , znajduje on zastosowanie takie do orzeczefi wydanych przed tq datq ( tak M. Olczyk — Komentarz do ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy — Kodeks cywilny, ustawy  Kodeks postqpowania cywilnego oraz ustawy — Prawo upadloéciowe i Naprawcze — Lex, 2011). Z uzasadnienia zaskarzonego wyroku wynika, 2e Sqd Okrqgowy zgodnie z przedstawionym wyiej stanem pravmym samodzielnie dokonzfl oceny kwestionowanego przez powoda rozstrzygniqcia W tym zakresie podzielié nalezy wywody tego Sgdu, ii w toku postopowania w sprawie skargi dluznika na czynnoéé Komomika w sprawie sygn. akt I C0 powod wiolokrotnie ubiegal sic; o zwolnienie od oplat sqdowych. Zapadlie orzeczenia, na skutek skarg na czynnoéé referendarza sqdowego i zaialefi na postanowienia sqdu, by%y poddawane kontroli instancyjnej. Rozstrzygniocie w zakresie wniosku powoda 0 zwolnienie od kosztéw sqdowych stanowilo zatem realizacjq konstytucyjnej zasady dwuinstancyjnoéci postqpowania sqdowego (art. 176 ust. 1 Konstytucji RP) i z pewnoéciq nie naruszalo przepisu art. 78 Konstytucji RP. Trudno takze w podjegtej decyzji doszukiwaé sic; oczywvistej obrazy prawa, skoro posiadany przez wnioskodawcg majagek, dochody i irodla utrzymania  czego powod nie zakwestionowak — obiektywnie pozwalaly na zgromadzenie relatywnie niewielkiej kwoty 100 zi na poczet naleznej opiaty sqdowej. Ocena ta bylaby inns, gdyby powod w sposéb trwa{y (np. powazna choroba, odosobnienie w zakladzie kamym) zostal w ogole pozbawiony jakichkolwiek érodkow wlasnego utrzymania i moznoéci poprawy tego stanu rzeczy. Warto W tym miejscu odwoiaé sir3 do ugruntowanego w judykaturze poglqdu , zgodnie z ktélym /M0 ido Co iika .zna niot toże miu . W ania staje łość , że ybie y do nym poz. 1 na iości :enia iłych mcji, dowi 'odze tsadą 1 lub _wym jest zenia N art. i art. ie od waniu iostać i. ¬ ‹ i l ł i il 1 1. i r r i 1 l i ii .i i l l šl 1 1 l i 1 i i 'li _-1 W» _.._n-- Ł. 7 ¬_±'f ff 7 ›_f__f.L‹ -..-or...-..¿.....±¿_-*-""'-'_'_.._.__' _ ..._ _ 7 postanowienia incydentalnego wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i dotyczyło rozstrzygnięcia w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. W grę wchodził zatem przepis art. 42411' k.p.c., który stanowi, że w wypadku prawomocnych orzeczeń, od których skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem W postępowaniu ze skargi, chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków prawnych. Przepis ten w pełni wiąże się z treścią art. 4171 § 2 k.c_, który odsyła do niego poprzez użycie sformułowania „chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej”, a więc dopuszcza możliwość dochodzenia odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej prawomocnym orzeczeniem niezgodnym z prawem, bez konieczności uzyskiwania prejudykatu. Uzupełniająco wypada zauważyć, że mimo wejścia W życie przepisu art. 424” k.p.c. z dniem 25 września 2010 r. ( data wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Dz.U. Nr 155, poz 1037) , znajduje on zastosowanie także do orzeczeń wydanych przed tą datą ( tak M. Olczyk - Komentarz do ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny, ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i Naprawcze - Lex, 2011). Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd Okręgowy zgodnie z przedstawionym wyżej stanem pravmym samodzielnie dokonał oceny kwestionowanego przez powoda rozstrzygnięcia W tym zakresie podzielić należy wywody tego Sądu, iż w toku postępowania W sprawie skargi dłużnika na czynność Komomika W sprawie sygn. akt I Co -powód wielokrotnie ubiegał się o zwolnienie od opłat sądowych. Zapadłe orzeczenia, na skutek skarg na czynność referendarza sądowego i zażaleń na postanowienia sądu, były poddawane kontroli instancyjnej. Rozstrzygnięcie w zakresie wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych stanowiło zatem realizację konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności postępowania sądowego (art. 176 ust. 1 Konstytucji RP) i z pewnością nie naruszało przepisu art. 78 Konstytucji RP. Trudno także w podjętej decyzji doszukiwać się oczywvistej obrazy prawa, skoro posiadany przez wnioskodawcę majątek, dochody i źródła utrzymania - czego powód nie zakwestionował - obiektywnie pozwalały na zgromadzenie relatywnie niewielkiej kwoty 100 zł na poczet należnej opłaty sądowej. Ocena ta byłaby inna gdyby powód w sposób trwały (np. poważna choroba, odosobnienie w zakładzie karnym) został w ogóle pozbawiony jakichkolwiek środków własnego utrzymania i rnożności poprawy tego stanu rzeczy. Warto w tym miejscu odwołać się do ugruntowanego w judykaturze poglądu , zgodnie z którym /Í/F0 --- STRONA 9 --- __.P .. *2" 8 instytucja zwolnienia od kosztow sqdowych stanowi w istocie p0II10C pafistwa dla osob, ktore z uwagi na ich trudnq sytuacjq mateflalnq nie mogq uiécié kosztow bez wywoiania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegajapy siq 0 takq pomoc winien wiqc w kazdym przypadku poczynjé oszczodnoéci we wiasnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztow utrzymania siebie i rodziny. Dla wydatkow rwiqzanych z prowadzeniem proccsu strona powinna znalezé pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatkow nie bqdqcych niezbqdnymi dolutrzymania ( tak SN W postanowieniu z dnia 23 marca 2010 r. w sprawie H PZ 2/10, Lex nr 585787). W rezultacie orzeczeniu odmawiajqcemu powodowi zwolnienia od kosztow sqdowych nie rnozna przypisaé cech bezprawnoéci. Tym samym nie sposob uznaé, ze powod W bezprawny sposéb pozbawiony zostal prawa dostopu do szgdu zastrzezonego w art. 45 ust. I Konstytucji RP. Zagwarantowane konstytucyjnie prawo do sqdu nie ma charakteru bezwzglgdnego w tym znaczeniu , ze przysluguje zawsze i w kazdej sytuacji, bez wzglqdu na dopelnienie przez strong okreélonych aktow starannoéci. W postopowaniu cywilnym prawo to doznaje ograniczenia poprzez naiozenie w drodze ustawy na strong domagajqcq siq ochrony sqdowej okreélonych wymogow formalnych i fiskalnych, ktorym wixmy odpowiadaé pisma procesowe iliicjujqce postegpowanie sqdowe. Jeéli przepisy te sg prawidiowo wykladane i stosowane przez Sqd, to nie dochodzi do uszczuplenia prawa zastrzezonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. W zadnym tez razie prawo do sqdu nie oznacza, ze sprawa musi zostaé rozpoznana po myéli podmiotu, ktory jq kieruje ( tak SN w wyroku z dnia 16 wrzeénia 2009 r. w sprawie I PK 59/O9, Lex nr 550994). Shxsznio takze Sqd I instancji zauwazyi, ze nie sq spelnione pozostaie przeslanki odpowiedzialnoéci odszkodowawczej, tj. powstanie szkody w okreélonych rozmiarach oraz zwiqzek przyczynowy miodzy wydaniem orzeczenia a szkodq. Trudno upatrywaé szkody W utracie przez powoda gospodarstwa rolnego, skoro bylo to wynikiem wykonania przez komornika sqdowego prawomocnego i zaopatrzonego w klauzulzg wykonalnoéci postanowienia 0 dziale spadku i zniesieniu wspéfwlasnoéci wydanego w sprawie sygn. I Ns —. Podnieéé w tym rniejscu hzeba, iz podstawowa regula okreélajqca zakres napzrawienia szkody majqtkowej zostaia sformulowana w art. 361 § 2 k.c., ktéry stanowi, ze naprawienie szkody obejmuje straty, ktore poszkodowany poniésl, oraz korzyéci, ktore rnogiby osiqgnqé, gdyby mu szkody nie wyrzqdzono. Jeéli chodzi 0 szkodc; w postaci straty, to ustalenia istnienia i wielkoéci tej szkody dokonuje sic; za pomocq metody dyferencyjnej (roznicowej), ktora nakazuje przyjaj: za szkodq; roznicsg miqdzy rzeczywistyrn stanem dobr poszkodowanego z chwili dokonywania ustalefi a stanem hipotetycznym, jaki istniaiby, , ii ii P 1 \ I 1 \ 1 1 i i 1 < \ ___: _—._ .. 4 i | 1 1 A ~ \. -__.-.F ¬. *"" 8 instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym przypadku poczynjć oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dla wydatków związanych z prowadzeniem procesu strona powinna znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków nie będących niezbędnymi dolutrzymania ( tak SN W postanowieniu z dnia 23 marca 2010 r. w sprawie H PZ 2/10, Lex nr 585787). W rezultacie orzeczeniu odmawiającemu powodowi zwolnienia od kosztów sądowych nie można przypisać cech bezprawności. Tym samym nie sposób uznać, że powód W bezprawny sposób pozbawiony został prawa dostępu do sądu zastrzeżonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Zagwarantowane konstytucyjnie prawo do sądu nie ma charakteru bezwzględnego w tym znaczeniu , że przysługuje zawsze i w każdej sytuacji, bez względu na dopełnienie przez stronę określonych aktów staranności. W postępowaniu cywilnym prawo to doznaje ograniczenia poprzez nałożenie w drodze ustawy na stronę domagającą się ochrony sądowej określonych wymogów formalnych i ñskalnych, którym winny odpowiadać pisma procesowe inicjujące postępowanie sądowe. Jeśli przepisy te są prawidłowo wykładane i stosowane przez Sąd, to nie dochodzi do uszczuplenia prawa zastrzeżonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. W żadnym też razie prawo do sądu nie oznacza, że sprawa musi zostać rozpoznana po myśli podmiotu, który ją kieruje ( tak SN w wyroku z dnia 16 września 2009 r. w sprawie I PK 59/09, Lex nr 550994). Słusznie także Sąd I instancji zauważył, że nie są spełnione pozostałe przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej, tj. powstanie szkody w określonych rozmiarach oraz związek przyczynowy między wydaniem orzeczenia a szkodą. Trudno upatrywać szkody w utracie przez powoda gospodarstwa rolnego, skoro było to wynikiem wykonania przez komornika sądowego prawomocnego i zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowienia o dziale spadku i zniesieniu współwłasności wydanego w sprawie sygn. I Ns -_ Podnieść W tym miejscu trzeba, iż podstawowa reguła określająca zakres naprawienia szkody majątkowej została sformułowana w art. 361 § 2 k.c., który stanowi, że naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzone. Jeśli chodzi 0 szkodę w postaci straty, to ustalenia istnienia i wielkości tej szkody dokonuje się za pomocą metody dyferencyjnej (różnicowej), która nakazuje przyjąć za szkodę różnicę między rzeczywistym stanem dóbr poszkodowanego z chwili dokonywania ustaleń a stanem hipotetycznym, jaki istniałby, ,. Í. li ji l 1 J r l 1 t l i ¬ ‹ i ...zĹ _-._ ._ 4 i | Š 1 1 ~ \. --- STRONA 10 --- rtore ania ta.kq h do kow iach ama ). W nie WHY tucj i tym FZBZ naje Jwej isma me 1 st. 1 istaé Z009 anki 0 raz iy w lTZ€Z , . IOSCI I Ns ienia 181116 snqé, lenia wej), dobr aiby, i 1 1 1 j 1 1 1 L: _ __ .,. __ 5 __ __ _ ___ _, H _____M___§__,__.._.__.___.,__.._._._z______.___...__ _ 9 gdyby do zdarzenia sprawczego nie doszio. W realiach sprawy do hipotetycznego zmniejszenia aktywéw powoda nie moglo dojéé z tej podstawowej przyczyny, iz na skutek wydania przez sqd postanowienia w sprawie sygn. I Ns  powod w dacie przeprowadzenia cgzekucji z gospodarstwa rolnego stanowiqcego przedmiot dziaiu nie by} juz jego wtaécicielem — utracii wlasnoéé w nastgpstwie uprawomocnienia sit3 postanowienia sqdu w przedmiocie dziahi spadku i zniesienia wspolwlasnoéci, nie zaé dziaiania komornika w toku postqpowania egzekucyjnego. Gdyby zatem nie nastqpiio zdarzenie sprawcze, ndajqce w przekonaniu powoda postaé uniemozliwienia mu przez Sqd w sprawie I Co  zaskarzenia czynnoéci komornika, to stan majactkowy powoda przedstawia} by sio tak samo, tj. w kazdym ukladzie sytuacyjnym powéd nie by} wiaécicielem gospodarstwa rolnego. Wreszcie nalezy tez podnieéé, ze brak jest zwiqzku przyczynowego pomiqdzy zdarzeniem, z ktorym wiagze sis; dochodzone pozwem roszczenie, a szkoda, Jak bowiem prawidiowo usta1i1 Sqd I instancji, zaskarzona przez powoda czynnoéé komomika dotyczyla zajqcia éwiadczenia rentowego powoda, nie zaé egzekucji z gospodarstwa rolnego. Odmowa zwolnienia powoda od opiaty sztdowej od skargi na powyiszq czynnoéé egzekucyjnq nie miaia wiqc wpiywu na prowadzenie egzekucji skierowanej do gospodarstwa rohiego , w czym powéd upatruje szkody stmiowiagsej, jak sing wydaje, rownowartoéé tego gospodarstwa. Pozostaile przytoczone w pozwie elementy skladajqce siq na szkodq nie zostaly przez powoda sprecyzowane co do swej wysokoéci. Apelujqcy nie przedstawil ponadto zadnego dowodu dla ich wykazania. Czqéé ze ,,sk1adnikc'>w” szkody pozostaje przy tym w sposob oczywisty poza ewentualnym uszczerbkiem w maj qtku powodu np. kwoty wyplacone tytuiem wynagrodzenia fimkcjonariuszom publicznym orzekajqcym w jego sprawach. Sa_d Apelacyjny nie znalazl ponadto podstaw dla zweryfikowania orzeczenia 0 kosztach procesu zawartego W punkcie 2 zaskarzonego wyroku_ Orzeczenie w tym przedmiocie opiera sio na przepisie an. 98 § 1 k.p.c. i zasadzie odpowiedzialnoéci za wynik procesu. Powod wystqpujqc z pozwem winien liczyé siq z obowiqzkiem zwrotu kosztéw postopowania przeciwnikowi procesowemu, tym bardziej, ze jak sam podkreélai na rozprawie przed Sa_dem Apelacyjnym, pozostaje strono Iicznych pOS1;QpOW3.fi sqdowych. Inicjujqc kolejny proces winien zatem realnie rozwazyé potrzebcg uzyskania ochrony sqdowej. 0 koniecznoéci zastosowania art. 102 k.p.c. nie éwiadczy takze. samo zwolnienie powoda od obowiqzku uiszczenia kosztow sqdowych ( tak SN min. w postanowieniu z dnia 23 sierpnia 2012 r. w sprawie 11 Cz 93/12, Lex nr 1219500). W zwiqzku z wnioskiem zawartym w apelacji, zmierzajqcym do obciqzenia kosztami procesu Scgdziego, wypada podkreélié, ze ustawodawca przewiduje rozliczenie kosztéw procesu wylqcznie rniodzy jego stronarni. W zadnym razie żtóre ania taką h do ków :lach ania ). W nie WHY tucji tym FZBZ naje :wej isma me 1 st. 1 istać 2009 'anki o raz ły w irzez , . iosci I Ns ienia [CHI G znać, lenia wej), dóbr ałby, i i ‹ ‹ j 1 i 1 Ê: _ __ _._ __ Ľ __ ___ _ ___ _, __ _____„,¬__„__„__-.„_.__.-__..,__.._._._„______.___„„..__ _ 9 gdyby do zdarzenia sprawczego nie doszło. W realiach sprawy do hipotetycznego zmniejszenia aktywów powoda nie mogło dojść z tej podstawowej przyczyny, iż na skutek wydania przez sąd postanowienia w sprawie sygn. I Ns _ powód w dacie przeprowadzenia egzekucji z gospodarstwa rolnego stanowiącego przedmiot działu nie był już jego właścicielem - utracił własność w następstwie uprawomocnienia się postanowienia sądu w przedmiocie działu spadku i zniesienia współwłasności, nie zaś działania komornika w toku postępowania egzekucyjnego. Gdyby zatem nie nastąpiło zdarzenie sprawcze, mające w przekonaniu powoda postać uniemożliwienia mu przez Sąd w sprawie I Co _ zaskarżenia czynności komornika., to stan majątkowy powoda przedstawiał by się tak samo, tj. w kazdym układzie sytuacyjnym powód nie był właścicielem gospodarstwa rolnego. Wreszcie należy też podnieść, że brak jest związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem, z którym wiąże się dochodzone pozwem roszczenie, a szkodą. Jak bowiem prawidłowo ustalił Sąd I instancji, zaskarżona przez powoda czynność komomika dotyczyła zajęcia świadczenia rentowego powoda, nie zaś egzekucji z gospodarstwa rolnego. Odmowa zwolnienia powoda od opłaty sądowej od skargi na powyższą czynność egzekucyjną nie miała więc wpływu na prowadzenie egzekucji skierowanej do gospodarstwa rohrego , w czym powód upatruje szkody stanowiącej, jak się wydaje, równowartość tego gospodarstwa. Pozostałe przytoczone w pozwie elementy składające się na szkodę nie zostały przez powoda sprecyzowane co do swej wysokości. Apelujący nie przedstawił ponadto żadnego dowodu dla ich wykazania. Część ze „składników” szkody pozostaje przy tym w sposób oczywisty poza ewentualnym uszczerbkiem W majątku powodu np. kwoty wypłacone tytułem wynagrodzenia funkcjonariuszom publicznym orzekającym w jego sprawach. Sąd Apelacyjny nie znalazł ponadto podstaw dla zweryfikowania orzeczenia o kosztach procesu zawartego W punkcie 2 zaskarżonego wyroku. Orzeczenie w tym przedmiocie opiera się na przepisie art. 98 § 1 k.p.c. i zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu. Powód występując z pozwem winien liczyć się z obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania przeciwnikowi procesowemu, tym bardziej, że jak sam podkreślał na rozprawie przed Sądem Apelacyjnym, pozostaje stronę licznych postępowań sądowych. Inicjując kolejny proces winien zatem realnie rozważyć potrzebę uzyskania ochrony sądowej. O konieczności zastosowania art. 102 k.p.c. nie świadczy także samo zwolnienie powoda od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ( tak SN min. w postanowieniu z dnia 23 sierpnia 2012 r. w sprawie 11 Cz 93/12, Lex nr 1219500). W związku z wnioskiem zawartym w apelacji, zmierzającym do obciążenia kosztarni procesu Sędziego, wypada podkreślić, że ustawodawca przewiduje rozliczenie kosztów procesu wyłącznie między jego stronami. W żadnym razie --- STRONA 11 --- . _ _ i??§????3§§!§§!?* _. .2: _ ,__.:.__.__ ..zz.i_ Hz . HA, r=~*  II“’' '. I0 strona nie moze domagaé sit; zwrotu tych kosztéw od Sadu, a tym bardziej personalnie od czionkéw skiadu orzekajqcego. Z uwagi na okolicznoéé, iz powod na rozprawie apelacyjnej w dniu 20 grudnia 2012 r. ziozyi oéwiadczenie, ze nie wie czego dotyczy sprawa, gdyz na zawiadomieniu na rozprawo jest tylko sygnatura akt Sadu Apelacyjnego w I. a powod toczy wiele spraw rowniez przociwko Sqdowi Okrogowemu w G apelujqcy zostal zobowiazany zarzadzeniem przewodniczacego do zlozenia w terminie 7 dni giosu do protokotu, w ktorym wypowie sic; w przedmiocie ziozonej przez siebie apelacji, a ogloszenie wyroku zostaio odroczone do dnia 3 stycznia 2012 1'. Powéd taki gios do protokolu zlozyl (k.102l03odwr.). W rezultacie uznaé nalezy, ze powod zaja} stanowisko w przedrniocie ziozonej apelacji i miai‘ peina moziiwoéé obrony swych praw w postgpowaniu odwolawczym. Nie zachodzita wigs potrzeba odroczenia rozprawy apelacyjnej (art. 214 § 1 w zw. z art. 391 § l k.p.c.). Dodatkowo wypada zauwazyé, ze zawiadomienie 0 terrninie rozprawy apelacyjnej w dniu 20 grudnia 2012 r. identyfikowalo sprawo nie tylko poprzez oznaczenie sygnatury akt, ale takze przez okreélenie strony pozwanej tj. Skarbu Paflstwa — Sadu Okrqgowego w P. i Sadu Rejonowego w St, a zatem powéd miat pelna mozliwoéé ustalenia, w ktérej ze spraw zawislych przed Sadem Apelacyjnym w 1 wyznaczony zostai termin rozprawy. W przypadku jakichkolwiek watpliwoéci mégi je usunqé poprzez kontakt osobisty lub telefoniczny z wkretariatem Sadu, czego jednak nie uczynii. ‘/Iajac powyzsze na uwadze, Sad Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. oddali} apelacjo * jako bezzasadna. "tch postegpowania apelacyjnego orzeczono stosownie do art. 102 k.p.c., obciazajac ‘azkiem zwrotu na rzecz strony pozwanej jedynie czzgslci kosztow zaste;pstwa takim rozstrzygniqciem przemawial fakt, iz powod znajduje sic; w 1} ' materialnej, a ciazy juz na nirn obowiqzek zwrotu kosztow procesu kd>*Q' "n I instancji, a takze okolicznoéé, iz wysokoéé kosztéw zastopstwa p0si‘¢e’& 6% byla podyktowana tylko i wylqcznie nadrniemym zakreéleniem 79308500 1,35,‘ zadania, nie zaé charakterem roszczenia i stopniem jego szkody5§'°_ ,b@,t~° szkody <5?‘ q§'4$.M gdyby m@’® %Q§b'o\_$<,'a I 0 istnienia i fix 410$ @_'i>e’ 0x M ktéra naknzéb &¢&‘° poszkodowztnoifib i 1 ‘i 1 1 1 1 i 1 1 i 1 IIE 99 5Y2 W Z( N pr cz in III‘! ::“_.w':'m'7'b_'aP?9\D'UG!='eETQ£~Q r‘ rant'* J ( _ _ _ tiiiřiiłiłilžłłii __ ...Ź _ ____.:.-_.„ mnie Hm . Mg, rw- - -G155' '. IO strona nie może domagać się zwrotu tych kosztów od Sądu, a tym bardziej personalnie od członków składu orzekającego. Z uwagi na okoliczność, iż powód na rozprawie apelacyjnej w dniu 20 grudnia 2012 r. złożył oświadczenie, że nie wie czego dotyczy sprawa, gdyż na zawiadomieniu na rozprawę jest tylko sygnatura akt Sądu Apelacyjnego w Ł- a powód toczy wiele spraw również przeciwko Sądowi Okręgowemu w g apelujący został zobowiązany zarządzeniem przewodniczącego do złożenia w terminie 7 dni głosu do protokołu, w którym wypowie się w przedmiocie złożonej przez siebie apelacji, a ogłoszenie wyroku zostało odroczone do dnia 3 stycznia 2012 r. Powód taki głos do protokołu złożył (k.l02-l03odwr.). W rezultacie uznać należy, że powód zajął stanowisko w przedmiocie złożonej apelacji i miał pełną możliwość obrony swych praw W postępowaniu odwoławczym. Nie zachodziła więc potrzeba odroczenia rozprawy apelacyjnej (art. 214 § I w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.). Dodatkowo wypada zauważyć, że zawiadomienie o terminie rozprawy apelacyjnej w dniu 20 grudnia 2012 r. identyfikowało sprawę nie tylko poprzez oznaczenie sygnatury akt, ale także przez określenie strony pozwanej tj. Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w P- i Sądu Rejonowego w St, a zatem powód miał pełną możliwość ustalenia, w której ze spraw zawisłych przed Sądem Apelacyjnym w Ł. wyznaczony został termin rozprawy. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości mógł je usunąć poprzez kontakt osobisty lub telefoniczny z sekretariatem Sądu, czego jednak nie uczynił. \'Iając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację ¬ jako bezzasadną. "ich postępowania apelacyjnego orzeczono stosownie do art. 102 k.p.c., obciążając iązkiem zwrotu na rzecz strony pozwanej jedynie części kosztów zastępstwa takim rozstrzygnięciem przemawiał fakt, iż powód znajduje się w Š' ` materialnej, a ciąży już na nim obowiązek zwrotu kosztów procesu kdkę" n I instancji, a także okoliczność, iż wysokość kosztów zastępstwa posiřćş 6% była podyktowana tylko i wyłącznie nadmiernym zakreśleniem 79í0í§°Q -gc* żądania, nie zaś charakterem roszczenia i stopniem jego szr0dyfi§`°_ mp* szkody @Ą$ œfiäi.-x, gdyby mtilçx ___Q§°'Ó_$e'a- I 0 istnienia i wł _ąrügü ¿;i>e' iox (MN która „skarg ,§„~t“° poszkodowitncfßb i 1 i 1 1 l 1 l 1 1 Š ¬ I-IE 99 SYE W Z( N pr cz in l'I`F =¦'_w:'m'7'=›_¬.¦=aa›\D'r:=-e.'!='eEF9.č=.°‹2 ‹' rafal-" j ‹