Postanowienie I C 2322/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Krakowi

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 2322/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 sierpnia 2020 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Maciej Ferek Protokolant: prot. Patrycja Kamińska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2020 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa J. S. (1) przeciwko Gminie L. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę I. nakazuje stronie pozwanej Gminie L. przeproszenie powoda J. S. (1), własnym staraniem i na swój koszt, bez jakichkolwiek dopisków i komentarzy, poprzez opublikowanie oświadczenia w terminie tygodnia od uprawomocnienia się wyroku na stronie internetowej Gminy L. (...) na stronie głównej oraz w zakładce dotyczącej Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej, obecnie pod adresem (...) jako wyróżniona ramka, centralnie umieszczona, wyśrodkowana, o wymiarach co najmniej 640 (w poziomie) x 480 (w pionie) pikseli, aktywna przez co najmniej 31 dni, sporządzonego czarną, czytelną czcionką, stosowaną tradycyjnie przez serwis (...), z tym zastrzeżeniem, że wielkości co najmniej 12 pkt ( przy czym tytuł „ Wójt Gminy L. przeprasza J. S. (1)” winien być opublikowany czcionką pogrubioną, wielkości co najmniej 16 pkt), na białym tle, w taki sposób, by każdy, kto będzie korzystał w danym czasie z serwisu internetowego, mógł w pełni i bezpośrednio, bez dokonywania dodatkowych czynności zapoznać się z treścią oświadczenia, niezależnie od zastosowanej przeglądarki internetowej, tj. w taki sposób, aby zawartość nie była kategoryzowana, jako reklama, w szczególności przez oprogramowanie blokujące przekazy reklamowe, o następującej treści: „Wójt Gminy L. przeprasza J. S. (1) Wójt Gminy L. wyraża ubolewanie i szczerze przeprasza Pana J. S. (1) za naruszenie przez Gminę L. jego prawnie chronionych dóbr osobistych w postaci prawa do prywatności oraz za rozpowszechnianie insynuacji oraz nieprawdziwych informacji na temat jego i jego rodziny. Wójt Gminy L. wyraża ubolewanie z powodu naruszenia dobrego imienia Pana J. S. (1).”, II. nakazuje stronie pozwanej zanonimizowanie danych osobowych powoda zawartych w opublikowanej w Biuletynie Informacji Publicznej uchwale Rady Gminy L. z dnia 2 marca 2015r. nr (...) (...) III. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 10.000 (dziesięć tysięcy) zł tytułem zwrotu kosztów procesu, IV. w pozostałej części powództwo oddala, V. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 3637 (trzy tysiące sześćset trzydzieści siedem) zł tytułem zwrotu kosztów procesu. --- STRONA 2 --- Sygn. akt I C 2322/19 UZASADNIENIE wyroku z dnia 25 sierpnia 2020 r Powód J. S. (1) w pozwie złożonym w dniu 23 grudnia 2019r. skierowanym przeciwko Gminie L. wniósł o: 1. nakazanie pozwanej przeproszenie powoda, własnym staraniem i na swój koszt, bez jakichkolwiek dopisków i komentarzy, poprzez opublikowanie oświadczenia w terminie tygodnia od uprawomocnienia się wyroku: a) na stronie internetowej Gminy L. (...) na stronie głównej oraz w zakładce dotyczącej Gminnego Ośrodka Pomocy (...), obecnie pod adresem (...) jako wyróżniona ramka, centralnie umieszczona, wyśrodkowana, o wymiarach co najmniej 640 (w poziomie) x 480 (w pionie) pikseli, aktywna przez co najmniej 31 dni, sporządzonego czarną, czytelną czcionką, stosowaną tradycyjnie przez serwis (...), z tym zastrzeżeniem, że wielkości co najmniej 12 pkt ( przy czym tytuł „ Wójt Gminy L. P. M. przeprasza J. S. (1)” winien być opublikowany czcionką pogrubioną, wielkości co najmniej 16 pkt), na białym, tle, w taki sposób, by każdy, kto będzie korzystał w danym czasie z serwisu internetowego, mógł w pełni i bezpośrednio, bez dokonywania dodatkowych czynności , zapoznać się z treścią oświadczenia, niezależnie od zastosowanej przeglądarki internetowej, tj. w taki sposób, aby zawartość nie była kategoryzowana, jako reklama, w szczególności przez oprogramowanie blokujące przekazy reklamowe, b) na łamach Magazynu (...), pierwszego numeru po uprawomocnieniu się niniejszego wyroku, na jednej z pięciu pierwszych stron redakcyjnych, w ramce o wymiarach co najmniej 14 cm w poziomie x 10 cm w pionie, czarną, czytelną czcionką stosowaną tradycyjnie w magazynie, z tym zastrzeżeniem, że wielkość co najmniej 12 pkt (przy czym tytuł „ Wójt Gminy L. P. M. przeprasza J. S. (1)” winien być opublikowany czcionką pogrubioną, wielkości co najmniej 16 pkt i wyśrodkowany), na białym tle, następującej treści: „Wójt Gminy L. P. M. przeprasza J. S. (1) Wójt Gminy L. P. M. wyraża ubolewanie i szczerze przeprasza Pana J. S. (1) za naruszenie jego prawnie chronionych dóbr osobistych w postaci prawa do prywatności oraz za rozpowszechnianie insynuacji oraz nieprawdziwych informacji na temat jego i jego rodziny. Wójt Gminy L. wyraża ubolewanie z powodu naruszenia dobrego imienia Pana J. S. (1). P. M.”. 2. zanonimizowania danych osobowych powoda zawartych w opublikowanej w Biuletynie Informacji Publicznej uchwale Rady Gminy L. z dnia 2 marca 2015r. nr (...) http://bip.malopolska.pl/ugliszki,a,1063926,uchwala-nr(...) 3. zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kwoty 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 20 czerwca (...) do dnia zapłaty, 4. zasadzenie kosztów procesu według spisu kosztów lub według norm przepisanych. Na uzasadnienie swojego roszczenia powód podał, że w dniu 2 marca 2015r. Rada Gminy L. podjęła uchwałę dotyczącą rozpatrzenia skargi powoda na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w L.. W treści uchwały wskazano pełne dane osobowe powoda oraz szereg informacji ( w tym nieprawdziwych) dotyczących zachowania powoda wobec rodziny oraz jego sytuacji osobistej. W treści uchwały wskazano że w (...) L. prowadzona jest procedura N. (...), gdzie powód został oznaczony jako osoba podejrzana o s. (...). Następnie przedmiotowa uchwała wraz z uzasadnieniem została opublikowana bez anonimizacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej w M.. --- STRONA 3 --- W ocenie powoda sformułowanie przez organ administracji publicznej – rady gminy uzasadnienia rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w sposób nierzetelny, nieprawdziwy i nacechowany licznymi insynuacjami wobec strony postępowania jakoby dopuszczała się czynów, nie tylko niestosowanych ale również karalnych, następnie upublicznienie tej informacji w sposób umożliwiający nieograniczonej liczbie odbiorców przez okres ponad dwóch lat dostęp do takich treści, jest działaniem naruszającym dobra osobiste powoda w postaci czci oraz prawa do poszanowania prywatności. W dniu 8 czerwca (...) powód wezwał Wójta Gminy L. do usunięcia naruszenia dóbr osobistych poprzez zanonimizowanie danych osobowych powoda zawartych w opublikowanej w (...) uchwale, usunięcia ze strony (...) uzasadnienia uchwały, opublikowania przeprosin i zapłatę zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę. Pomimo tego do dnia założenia pozwu powód nie otrzymał informacji o wyniku postępowania wyjaśniającego, jego dane nie zostały zanonimizowane a zadośćuczynienie nie zostało wypłacone. Strona pozwana – Gmina L. w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów procesu. W razie uwzględnienia powództwa wniosła o modyfikację treści publikowanych przeprosin, poprzez wykreślenie słów „ (…) oraz za rozpowszechnianie insynuacji oraz nieprawdziwych informacji na temat jego i jego rodziny. Wójt Gminy L. wyraża ubolewanie z powodu naruszenia dobrego imienia Pana J. S. (1).”, oraz orzeczenie, iż przeprosiny mają się ukazać w dziale aktualności ( pierwsza strona po otwarciu) na internetowej stronie Gminy L. w rozmiarze zwyczajowo przyjętym, oraz nie nakazywanie publikacji w magazynie (...), względnie w wielkości ¼ strony ( licząc zadrukowany obszar). Pozwana zarzuciła, iż zgłaszane przez powoda zarzuty dotyczą domniemanych szkód jakich miał on doznać i jego rodzina , a nie rzeczywistych , nie powołując jakiejkolwiek sytuacji faktycznej z życia, która wiązałaby się dla powoda z nieprzyjemnościami wynikającymi z treści kwestionowanego uzasadnienia uchwały oddalającej jego skargę czy też z okoliczności jego opublikowania. Dalej zauważyła, że sam powód dążył do nagłośnienia swojej sprawy, zwracając się do mediów i występując o zgodę na udział mediów w posiedzeniach Interdyscyplinarnego Zespołu. Zaprzeczyła, aby przedmiotowa uchwał podawała nieprawdziwe informacje. Wskazała, że stwierdzenie ich rodzina powoda była d. jest prawdziwe w świetle samych twierdzeń powoda i orzeczonego rozwodu powoda , i przydzielenie kuratora do wsparcia. Zaznaczyła, iż a by dotrzeć do przedmiotowej uchwały oprócz imienia i nazwiska powoda należało wpisać słowo „uchwała” . Z kolei fakt, że powód miał się dowiedzieć o przedmiotowej uchwale po ok. 2 latach od jej publikacji świadczy o tym, że nie odbiła się ona żadnym echem w środowisku powoda. Wyjaśniła, iż obecnie pod adresem (...) nie ma już dołączonego pliku, o którym wspomina powód. Również pod adresem http:// bip.malopolska.pl/ugliszki,a,1063926,uchwala-nr(...) nie ma danych powoda , jest link do załącznika, w którym jest tylko treść przedmiotowej uchwały bez uzasadnienia , co samo w sobie nie narusza prywatności powoda. Bezsporne w sprawie jest: We wrześniu 2014r., powód jako (...) zgłosił się do Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w L. z prośbą o pomoc w związku z problemami rodzinnymi. Na miejscu został zapewniony przez Kierownika (...) I. M. o możliwości przydzielenia opiekuna społecznego, o którego wnioskował, celem uspokojenia sytuacji domowej. Powód ponownie stawił się w (...) aby przedstawić istniejący problem J. S. (2) –pracownikowi Urzędu Gminy w L., który zajmował się przypadkami uzależnień oraz problemami rodzinnymi. Do (...), już po wizycie powoda zgłosiła się także jego żona A. K., a ośrodek rozpoczął procedurę tzw. N.. W ramach posiedzeń grupy roboczej zawiązanej po wszczęciu postępowania brał udział J. S. (3) będący członkiem Zespołu (...). Po pewnym czasie powód powziął informacje o relacji intymnej łączącej J. S. (3) z jego żoną. Pismem z dnia 21 stycznia 2015r. powód złożył Wójtowi Gminy L. skargę wraz z wnioskiem o wyłączenie J. S. (3) i I. M. od udziału w sprawie oraz poprosił o udzielenie pozwolenia na uczestnictwo mediów podczas prac roboczych Zespołu (...). Analogiczne pismo zostało skierowane do Wojewody (...) Urzędu Wojewódzkiego, Wydziału Organizacji i (...). W dniu 3 lutego 2015r. Wójt Gminy L. uznał skargę powoda za bezzasadną. Wojewoda natomiast przesłał pismo powoda według właściwości do Rady Gminy L.. Sąd ustalił dodatkowo: W dniu 2 marca 2015r. Rada Gminy L. podjęła uchwałę Nr VII/32/2015, w której uznała za bezzasadną skargę J. S. (1) na działalność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy (...) w L.. W § 2 uchwały zobowiązano Przewodniczącego Rady Gminy L. do --- STRONA 4 --- poinformowania skarżącego o sposobie rozpatrzenia skargi. Uchwała weszła w życie z dniem jej podjęcia. Przedmiotowa uchwała zawierała uzasadnienie o następującej treści: „ Uznając skargę jaką wniósł Pan J. S. (1), na działalność kierownika (...) w L. za bezzasadną, przyjęto następujące wyjaśnienia. W (...) L. nie toczy się żadne postępowanie, wobec którego mają zastosowanie przepisy Kodeksu Postępowania Administracyjnego ani też Kodeksu Postępowania Karnego, wobec wymienionego w piśmie skarżącego, Pana J. S. (1). Bezsprzecznie natomiast Zespół (...) prowadzi procedurę (...) w rodzinie w/w, gdzie jest on oznaczony, jako osoba podejrzana o s.. Wszelka dokumentacja pozostaje do wglądu jedynie na wniosek sądu w toczącym się postępowaniu, a ich udostępnianie innym organom i osobom, stanowi istotne naruszenie dóbr osobistych osób, których dane dotyczą, zwłaszcza osób doświadczających p. w tym nieletnich. W podnoszonej sprawie, ZI podejmuje działania w myśl zasady o podejrzeniu, że rodzina jest dotknięta p. (...). Dopiero postępowanie przez prokuratorem lub w sądzie ostatecznie kwalifikuje strony. Nadmieniam, że z posiadanych przez ZI informacji wynika, że członkowie ZI będą zeznawać w sprawie, w prokuraturze i przed sądem. Tym bardziej członkowie ZI nie mają umocowania do udostępniania jakichkolwiek informacji odnośnie rodziny. Sprawa ma na tyle skomplikowany charakter, iż sąd przychylając się do wniosku o wgląd w sytuację rodziny, ustanowił kuratora z wzmożonym nadzorem. Jeśli chodzi o wniosek Pana J. S. (1) o wyłączenie jakiejkolwiek osoby z udziału w posiedzeniu Zespołu, wyjaśniamy, że tryb i sposób powołania i odwoływania członków Zespołu (...) określa Uchwała Rady Gminy L. Nr (...) z dnia 22 marca 2011r. Jednocześnie nie stwierdzono aby kompetencje członków ZI zostały przekroczone, czy ich pozycja wykorzystana w niegodnym celu. W każdym przypadku strony otrzymują propozycje pomocy w koniecznym zakresie, zgodnie z diagnozą rodziny i jej potrzebami. Tak też było sytuacji problemów rodziny Pana S.. Należy podkreślić, iż obecność i udział, zarówno osoby doświadczającej p. jak i osoby podejrzanej o s. w spotkaniach ZI, jest całkowicie dobrowolny, a jego celem jest zawsze diagnoza i motywowanie do zmian oraz uświadomienie konsekwencji popełnianych czynów oraz propozycja pomocy. W myśl § 8 ust. 5 RM w sprawie procedury (...) – „ niestawiennictwo osoby, co do której istnieje podejrzenie, że jest dotknięta p. (...) w rodzinie, nie wstrzymuje prac zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej”. Każda z tych osób także dobrowolnie podejmuje współpracę, korzysta z ofert przygotowanych również przez inne organy, np. (...) Centrum Pomocy (...), gdzie prowadzone są grupy korekcyjne dla osób stosujących p., czy bierze udział w terapiach dla poprawy swojej sytuacji. Dość powszechnym zjawiskiem jest niezadowolenie i protest osób, które są podejrzane o s.. Często pracownicy spotykają się z ich awersją i oburzeniem, jednak nie może mieć to wpływu na podejmowanie działań przez ZI czy rezygnację z pomocy osobom doświadczającym p. Niewątpliwie jako osoby sprawujące funkcje publiczne, pracownicy są narażeni na pomówienia i zarzuty, które nie mają potwierdzenia w rzeczywistości, a jedynie są formą presji, jakiej używa osoba podejrzana o s., niezadowolona ale i zagrożona ujawnieniem prawdy o dysfunkcji rodziny, aby ich zdeprecjonować czy wymusić określone zachowania. Zaprzestanie działań na takim etapie, naraziłoby przede wszystkim osoby doświadczające p., na pozostawienie ich samym sobie, na zniweczenie tego co osiągnęły w drodze wspólnie podejmowanych kroków, w celu wyjścia z p. Oznaczało by to kolejną porażkę w ich życiu oraz poddawało w wątpliwość sens pracy osób powołanych do realizacji zadań ustawowych”. Dowód: uchwała Rady Gminy L. z dnia 2.02.2015r., nr VII/32/2015r.wraz z uzasadnieniem, k. 25-26, Przedmiotowa uchwała wraz z uzasadnieniem została doręczona powodowi. Ponadto została ona zamieszczona przez Urząd Gminy L. wraz z uzasadnieniem bez anonimizacji danych w (...) na stronie internetowej (...) Dowód: pismo Rady Gminy L. z dnia 2.03.2015r. wraz z uchwałą i kserokopią koperty, k. 24-27; akt notarialny, protokół z dnia 31.05.(...), Rep A nr 1577/2017., k. 28-34; wydruki, k. 68-70 W związku z brakiem skutecznych działań przez Wójta oraz Radę Gminy L. w związku z nieprawidłowościami w działalności i funkcjonowaniu (...) w L. zawiadomiona została Prokuratura. Postanowieniem Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – P. z dnia 24 kwietnia 2015r. sygn.. akt 3 Ds. 70/15 wszczęte zostało śledztwo w tej sprawie. W konsekwencji w dniu 23 listopada --- STRONA 5 --- 2015r. Prokurator skierował przeciwko J. S. (3) akt oskarżenia do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie, którym został on oskarżony o to, że w okresie od dnia 18 września 2014r.do 11 marca 2015r. w L., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc pracownikiem Urzędu Gminy L. na stanowisku pełnomocnika Wójta do spraw rozwiazywania problemów uzależnień , przedstawiciela Gminnej Komisji R. Problemów A. działając w celu osiągniecia korzyści osobistej, przekroczył swoje uprawnienia, w ten sposób, że pełniąc funkcję członka Zespołu (...) do spraw przeciwdziałania p. w rodzinie , w tym biorąc udział w posiedzeniach grupy roboczej w ramach procedury (...) uruchomionej na wniosek J. S. (1), jako osoby co do której istniało podejrzenie, ze jest dotknięta p. (...) w rodzinie, nawiązał relację intymną z żoną pokrzywdzonego , wskazywaną jako sprawca tej p. , a następnie pomimo powyższego, nie zaprzestał uczestnictwa w pracach Zespołu (...), podjął próbę przestawienia pokrzywdzonego w negatywnym świetle w oczach kuratora społecznego rodziny oraz poniżał pokrzywdzonego w kontaktach z wyżej wymienioną, nie dopełniając w ten sposób obowiązku świadczenia pomocy rodzinie pokrzywdzonego oraz dążenia do przywrócenia jej spójności i możliwości realizowania jej funkcji, czym działał na szkodę interesu prywatnego J. S. (1), a także na szkodę interesu publicznego poprzez podważenie zaufania i dobrej opinii o instytucji (...) w L. tj. o przestępstwo z art. 231 § 2 kk w zw. z art. 12 kk. Sąd Rejonowy dla Krakowa Krowodrzy w Krakowie, II Wydział Karny wyrokiem z dnia 16 października (...) w sprawie sygn. II K 971/15/K, uznał oskarżonego J. S. (3) winnym zarzucanego mu aktem oskarżenia czyny, z tym, że przyjął, iż działał on w okresie od bliżej nieustalonego dnia października 2014r. , nie później jednak niż 22 października 2014r. do dnia 27 stycznia 2015r.. Na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego, wyrokiem z dnia 26 września 2018r. Sąd Okręgowy w Krakowie IV Wydział Karny – odwoławczy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Dowód: wyrok SR dla Krakowa – Krowodrzy w Krakowie II Wydział Karny z dnia 16.10.(...), sygn.. II K 971/15/K, k. 35-50; wyrok SO w Krakowie z dnia 26.09.2018r., sygn. IV Ka 199/18, k. 51-59 Ponadto Sąd Okręgowy w Krakowie XI Wydział Cywilny – Rodzinny wyrokiem z dnia 20 października (...) sygn. akt XI C 2996/14 rozwiązał małżeństwo powoda z A. K. poprzez rozwód z winy obu stron oraz powierzył mu wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnią córką z ograniczeniem tych praw matce dziecka. Wcześniej bo w dniu 24 listopada 2014r. Sąd ten wydał postanowienie o udzieleniu pomocy rodzicom na czas trwania postępowania o rozwód J. S. (1) i A. K. w sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi poprzez orzeczenie nadzoru kuratora sądowego. Dowód: wyrok SO w Krakowie Wydział XI Cywilny Rodzinny z dnia 20.10.(...), sygn.. akt XI C 2996/14, k. 61-63; postanowienie SO w Krakowie Wydział XI Cywilny Rodzinny z dnia 24.11.2014r., sygn.. akt XI C 2996/14, k. 60 O tym, iż przedmiotowa uchwała została opublikowana na stronie powód dowiedział się w (...) W dniu 31 maja (...) kilka dni po odkryciu w internecie treści uchwały powód udał się do notariusza A. P. z Kancelarii Notarialnej w K., która dokonała protokolarnego otwarcia strony internetowej zamieszczonej pod adresem (...) z której to czynności sporządziła akt notarialny. Po uruchomieniu wskazanego linku możliwe było pobranie uchwały Rady Gminy L. Nr (...) z dnia 2 marca 2015r. zawierającej pełne dane osobowe powoda oraz jej uzasadnienie. Dowód: przesłuchanie powoda; akt notarialny, protokół z dnia 31.05.(...), Rep A nr 1577/2017., k. 28-34 Pismem z dnia 8 czerwca (...) powód wezwał Wójta Gminy L. do usunięcia naruszenia dóbr osobistych poprzez zanonimizowanie danych osobowych powoda zawartych w opublikowanej w (...) uchwale, usunięcia ze strony (...) uzasadnienia uchwały, opublikowania przeprosin i zapłatę zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę w kwocie 10.000 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Pismo to zostało doręczone pozwanej w dniu 12 czerwca (...) W dniu 22 czerwca (...) Wójt Gminy L. poinformował powoda, że jego dane osobowe zostały zanonimizowane oraz usunięto uzasadnienie uchwały z dnia 2 marca 2015r. Ponadto wskazał, że co do żądania przeprosin prowadzone są czynności wyjaśniające, o których powód miał zostać poinformowany odrębnym pismem. Dowód: pismo pełnomocnika powoda z dnia 8.06.(...), wraz z dowodem doręczenia, k. 63-66; pismo UG L. z dnia 22.06.(...), k. 67 Obecnie pod linkiem https://bip.malopolska.pl/ugliszki,a,1063926,uchwala-nr(...) można nadal pobrać przedmiotową uchwałę w formacie pdf. Uchwała nie zawiera jednak uzasadnienia. Treść uchwały nie została zanonimizowana. --- STRONA 6 --- Dowód: wydruk uchwały, k. 107 (Sprawdziłem uchwała nadal jest bez uzas. Pod tym linkiem). Powód bardzo przeżył, gdy po 2 latach dowiedział się o istnieniu opublikowanej uchwały w internecie. W kontakcie z różnymi instytucjami takimi jak sądy, prokuratura, policja, szkoły, psychologowie wydawało mu się że jest traktowany jak przestępca. Wydawało mu się również iż opublikowanie uchwały i jej uzasadnienia mogło wpłynąć negatywnie na znalezienie przez niego zatrudnienia. Od tamtej pory ma ograniczone zaufanie do Urzędu Gminy w L. i instytucji publicznych. Gmina nie informowała go, że uchwała będzie opublikowana w internecie. W latach 2015- 2017 powód nie szukał innego zatrudnienia. Pracował w firmie swojej matki. Dowód: przesłuchanie powoda, k. 112-113; zeznania świadka A. S., k. 110-111; zeznania świadka E. S., k. 111 Ustaleń faktycznych w sprawie sąd dokonał na podstawie zgromadzonych w toku postępowania dokumentów urzędowych i prywatnych oraz dowodu z zeznań świadków oraz przesłuchania powoda. Sąd uznał je za wiarygodne w całości, natomiast z osobowych źródeł dowodowych Sąd oparł się przede wszystkim na przesłuchaniu powoda. Zdaniem Sądu jego zeznania były szczere i spontaniczne i zgodne z dowodami z dokumentów oraz z uwagi na charakter sprawy najbardziej uprawnioną osobą do przedstawienia swoich odczuć. Świadkowie wiadomości w sprawie mieli przede wszystkim ze słyszenia. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części. Zgodnie z treścią art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, takie jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Z treści powołanego przepisu wynika, że ustawodawca poprzez posłużenie się zwrotem „ w szczególności” dopuszcza istnienie i tworzenie się innych dóbr. Doktryna i judykatura podjęły się próby sprecyzowania użytego w art. 23 k.c. pojęcia podkreślając właściwości, jakie musi wykazywać określona wartość, aby mogła zyskać rangę dobra osobistego. W związku z tym należy przyjąć, że niewątpliwie takim dobrem będzie w szczególności cześć człowieka. Przejawia się ona w dwóch aspektach – dobrym imieniu, którego naruszenie polega na pomawianiu innej osoby o takie postępowanie lub właściwości, które mogą ją poniżyć w opinii publicznej albo narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub działalności oraz godności osobistej, której naruszenie stanowi zniewagę. Cześć i godność, dobre imię człowieka są pojęciami obejmującymi wszystkie dziedziny życia osobistego, zawodowego i społecznego. Prawem, które mimo, iż nie jest wymienione wprost w treści art. 23 k.c. jednak niewątpliwie podlegającym ochronie, o czym świadczą również konstytucyjne gwarancje wyrażone w art. 47 Konstytucji jest prawo do prywatności, obejmujące sfery życia osobistego i rodzinnego. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że opisywane w pozwie działania pozwanej Gminy naruszyły w/w dobra osobiste powoda. Nie ulega wątpliwości, że zamieszczone w uzasadnieniu uchwały Rady Gminy L. z dnia 2 marca 2015r. informacje okazały się nieprawdziwe, nierzetelne ponadto sformułowania tam zawarte nacechowane były licznymi insynuacjami pod adresem powoda, które w sposób bezpośredni jak i pośredni negatywnie odnosiły się do jego osoby. Znaczna część wskazanych tam informacji odnosiła się do sytuacji rodzinnej powoda, a więc do sfery ściśle prywatnej, która nie powinna być ujawniana przez organa Gminy oraz jej urzędników ( np. informacja o założeniu N., informacja o ustanowieniu kuratora dla rodziny). W uzasadnieniu uchwały powód został przedstawiony jako osoba podejrzana o s. w rodzinie, co immanentnie łączy się dla zwykłego odbiorcy z postępowaniem karnym i postawieniem zarzutu danej osobie. Informacje te nie zostały potwierdzone, a ciężar dowodowy spoczywał na stronie pozwanej. W sposób nieprawdziwy została też przedstawiona sytuacja o ustanowieniu dla rodziny powoda kuratora z tzw. „ z wzmożonym nadzorem”, co miało niewątpliwie pejoratywny wydźwięk, wskazujący na ponadprzeciętną jeżeli chodzi o konflikt sytuację w rodzinie powoda. Szczególnie naganny charakter ma część uzasadnienia uchwały wskazująca iż „ Dość powszechnym zjawiskiem jest niezadowolenie i protest osób, które są podejrzane o s.. Często pracownicy spotykają się z ich awersją i oburzeniem, jednak nie może mieć to wpływu na podejmowanie działań przez ZI czy rezygnację z pomocy osobom doświadczającym p. Niewątpliwie jako osoby sprawujące funkcje --- STRONA 7 --- publiczne, pracownicy są narażeni na pomówienia i zarzuty, które nie mają potwierdzenia w rzeczywistości, a jedynie są formą presji, jakiej używa osoba podejrzana o stosowanie p., niezadowolona ale i zagrożona ujawnieniem prawdy o dysfunkcji rodziny, aby ich zdeprecjonować czy wymusić określone zachowania. Zaprzestanie działań na takim etapie, naraziłoby przede wszystkim osoby doświadczające przemocy, na pozostawienie ich samym sobie, na zniweczenie tego co osiągnęły w drodze wspólnie podejmowanych kroków, w celu wyjścia z przemocy. Oznaczało by to kolejną porażkę w ich życiu oraz poddawało w wątpliwość sens pracy osób powołanych do realizacji zadań ustawowych”. Powyższe stwierdzenia nie tylko wykraczają poza merytoryczne aspekty rozpoznania wniosku (skargi) powoda ale nadto insynuują, że złożenie przez powoda skargi na działanie organu gminy jest potwierdzeniem stosowania przez niego p. w rodzinie , co przekłada się na chęć ukrycia tego faktu , tym samym na próbę wpłynięcia na urzędników poprzez ich zastraszaniem, pomawiania, deprecjonowanie. Po raz kolejny doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda z momentem opublikowania przez Urząd Gminy L. treści uchwały wraz z uzasadnieniem w Biuletynie Informacji Publicznej. Poprzez publikację każdy miał do niej dostęp w sposób nieograniczony. Najbardziej prywatne, osobiste sprawy powoda a przy tym częściowo nieprawdziwe informacje, zostały podane do publicznej wiadomości, a treść ich u przeciętnego odbiorcy mogła wywołać wrażenie, ze powód jest sprawcą p. w rodzinie oraz że jego rodzina jest szczególnie d.. Nie może ujść uwadze Sądu, iż całość uchwały warz z uzasadnieniem została zamieszczona w urzędowym publikatorze, a cała lokalna a przy tym niewielka społeczność, której członkiem jest także powód, mogła poznać informacje o życiu rodzinnym powoda. Skutki dokonanego naruszenia niewątpliwie godziły w dobra osobiste powoda jak i jego rodziny w tym w dzieci. Stosownie zaś do treści artykułu 24 § 1 kc ten czyje dobro zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia ich skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie (konkretnie w art. 448 k.c.) może ona żądać również zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Z powołanego przepisu art. 24 § 1 kc wynika, że nie każde naruszenie dobra osobistego uprawnia do wystąpienia z roszczeniami ochronnymi. Jest to możliwe dopiero wtedy, gdy działanie naruszającego będzie bezprawne, tj. sprzeczne z normami prawnymi, a także z porządkiem prawnym oraz z zasadami współżycia społecznego. Do okoliczności wyłączających bezprawności naruszenia dóbr osobistych należy zaliczyć: działanie w ramach porządku prawnego, tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy, wykonywanie prawa podmiotowego, zgodę pokrzywdzonego oraz działanie w ochronie uzasadnionego interesu. Działaniom pozwanej nie da się przypisać tych cech. Ciężar wykazania, że nastąpiło naruszenie dobra osobistego, zgodnie z ogólną regułą zawartą w art. 6 k.c. spoczywa na powodzie. Natomiast w procesie o ochronę dóbr osobistych przesłanka bezprawności jest domniemywana, a więc wykazanie, że działanie pozwanego nie miało takich cech spoczywa na nim. Za bezprawne uznaje się każde działanie sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego, jeżeli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności usprawiedliwiających takie działanie np. działanie w obronie uzasadnionego interesu, działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy, zgoda poszkodowanego. Dokonując oceny zachowania pozwanej Sąd miał na uwadze nie tylko punkt widzenia żądającego ochrony powoda i jego indywidualną wrażliwość (kryterium subiektywne), ale przede wszystkim kryterium wzorców obiektywnych, powszechnie przyjmowane i akceptowane normy postępowania. W świetle kryteriów obiektywnych nie ma wątpliwości, że zachowanie pozwanej Gminy naruszało dobra osobiste powoda. Działania te należy ocenić jako wysoce naganne. Było to zachowanie zarówno sprzeczne z normami prawnymi jak i z zasadami współżycia społecznego tj. poszanowania prywatności, ochrony rodziny. Opublikowanie w intrenecie uchwały zawierającej imię i nazwisko powoda oraz przede wszystkim uzasadnienia było bezprawne. Strona pozwana nie wskazała żadnego przepisu prawa, który pozwalałby jej na publikowanie uzasadnienia uchwały oraz bez anonimizacji samej uchwały. Powód nie jest osobą publiczną, działał w ramach postępowania administracyjnego i nie wyrażał zgody na publikację treści pozwalających na jego identyfikację dla ogółu. Pozwana naruszyła dobra osobiste powoda, co uzasadniało żądanie przede wszystkim wystosowania przeprosin na stronie internetowej należącej do Gminy L.. Zdaniem Sądu skoro do naruszenia dóbr osobistych powoda doszło w internecie to tam też powinny być zamieszczone stosowne przeprosiny w formie wskazanej przez powoda. Nie ulega też wątpliwości, iż stosowne --- STRONA 8 --- przeprosiny powinny zostać zamieszczone przez Wójta Gminy L. skoro jest on przedstawicielem (organem zarządzającym) strony pozwanej. Z ustaleń Sądu wynika, iż sporna uchwała w dalszym ciągu jest dostępna na stronie https://bip.malopolska.pl/ ugliszki,a,1063926,uchwala-nr(...) w postaci załącznika po pobrania w formie pdf. Zasadnym więc pozostawało żądanie pozwu nakazania pozwanej zanonimizowania jej treści tak aby usunięte z niej zostały dane identyfikujące osobę powoda ( pkt II wyroku). Co do żądania zadośćuczynienia, Sąd zważył, iż ma ono swoją podstawę w treści art. 448 k.c., zgodnie z którym, w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Przy ocenie, jaka suma jest odpowiednia tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę spowodowaną naruszeniem dóbr osobistych, należy mieć na uwadze rodzaj dobra, które zostało naruszone oraz charakter, stopień nasilenia i czas trwania doznawania przez osobę, której dobro zostało naruszone, ujemnych przeżyć psychicznych spowodowanych naruszeniem (krzywda). Dla oceny tej nie jest też bez znaczenia stopień winy osoby naruszającej dobra osobiste, cel który zamierzała ona osiągnąć podejmując działanie naruszające te dobra i korzyść majątkowa, jaką w związku z tym działaniem, uzyskała lub spodziewała się uzyskać (wyrok z dnia 11 kwietnia 2006 r. Sąd Najwyższy I CSK 159/05 LEX nr 371773). Przedstawione przez pozwaną działania uznać należy za działanie nie tylko bezprawne ale i zawinione. Należy podkreślić, iż sposób potraktowani powoda sprawia, iż krzywda, jakiej powód doznał wskutek powyższych zdarzeń wymaga przyznania mu stosowanej rekompensaty finansowej, która nie może mieć symbolicznego charakteru. Na wysokość zasądzonej kwoty zadośćuczynienia wpływ miał fakt, że bezprawnego czynu dopuścił się organ administracji publicznej który winien stać na straży prawa oraz długotrwałość naruszenia i postawa samej Gminy po wezwaniu jej do jego usunięcia. Zachowanie pozwanej stanowiły zatem podstawę do żądania przez pokrzywdzonego zadośćuczynienia zgodnie z art. 448 k.c. Zdaniem Sądu biorąc pod uwagę sposób i rodzaj dóbr osobistych naruszonych przez pozwaną kwota 10.000 zł tytułem zadośćuczynienia na rzecz powoda nie stanowi kwoty wygórowanej. W tym zakresie Sąd uznał, iż zasądzona kwota zadośćuczynienia jest kwotą odpowiednią i w związku z tym, orzekł jak w pkt. III wyroku. Pkt ten jest przedmiotem sprostowania postanowieniem z dnia 29-10-2020 r. W pozostałym zakresie tj. w części nakazującej publikację w Magazynie (...) powództwo zostało oddalone ( pkt IV wyroku). Kosztami postępowania Sąd obciążył w całości pozwaną , na podstawie art. 98 k.p.c. jako stronę przegrywającą. Biorąc pod uwagę ostateczny wynik sprawy powodowi należy się od pozwanej zwrot poniesionych przez niego kosztów postępowania, w postaci wynagrodzenia pełnomocnika z tytułu dochodzenia roszczeń o charakterze niemajątkowym – 720 zł, wynagrodzenie z tytułu dochodzenia roszczeń majątkowych - 1800 zł, zwrot opłaty sądowej od uwzględnionego roszczenia – 1100 zł oraz zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – 17 zł, co daje kwotę w łącznej wysokości 3.637 zł. O wysokości kosztów zastępstwa procesowego Sąd orzekł na podstawie § 2 pkt 4 oraz § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz. U z 2015r., poz. 1800 ze zm.).