Wyrok I C 229/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Opolu I

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 229/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2016 r. Sąd Okręgowy w Opolu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSO Marta Kulpa Protokolant: po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2016 r. w Opolu sprawy z powództwa J. G. przeciwko J. K. i H. K. o zapłatę I. powództwo oddala, II. zasądza od powoda na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 7.200 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Wyrok uprawomocnił się co do punktu I dnia 21 lutego 2017r., co do punktu II dnia 13 marca 2017r. SSO Marta Kulpa Na oryginale właściwy podpis Za zgodność: Sygn. akt IC 229/16 UZASADNIENIE Powód J. G. wystąpił z pozwem przeciwko J. K. i H. K. o zapłatę kwoty po 50.000 euro od każdego z pozwanych, za wyrządzone krzywdy w postaci wystawienia fałszywych wniosków o ściganie do Sądu Rejonowego w(...) oraz wysyłania do domu powoda różnych fałszywych pism i oskarżeń. Pozwani składali fałszywe skargi do różnych urzędów podszywając się pod nazwiska i imiona osób nieznanych, fałszowali swoje miejsce zamieszkania. Pozwani J. K. i H. K. w odpowiedzi na pozew wnieśli o oddalenie powództwa. --- STRONA 2 --- W uzasadnieniu wskazali , iż posiadają oni podwójne obywatelstwo polskie i niemieckie . Dla potrzeb administracyjnych posługują się oni na terenie Niemiec nazwiskiem K. i odpowiednikiem imienia . Z kolei na terenie Polski używają oni imienia i nazwiska w polskiej pisowni. Pozwani przebywając na terenie Polski zamieszkują pod adresem ul. (...) w P.. Natomiast przebywając w Niemczech zamieszkują w miejscowości M.. Strony są sąsiadami. Podstawową przyczyna konfliktu między nimi jest należący do pozwanych garaż , który jest posadowiony blisko granicy z nieruchomością powoda. Dnia 27 maja 2004r. powód uszkodził ścianę należącego do pozwanych garażu . Z wniosku pozwanych toczyło się przed Sądem Rejonowym postępowanie karne o uszkodzenie ściany garażu przez powoda. Sąd Rejonowy ustalił , że powód dokonał tego czynu , jednakże zakwalifikował go jako wykroczenie i ukarał go grzywną. Pozwani chcieli wyremontować uszkodzony garaż , aby podjąć odpowiednie działania konieczne było wejście na teren stanowiący własność powoda . W związku z tym pozwani dwukrotnie zwrócili się na piśmie do powoda o udostepnienie pasa gruntu na jego nieruchomości w zakresie niezbędnym do dokonania prac tynkarskich . Powód na te pisma nie odpowiadał , natomiast gdy pozwani chcieli wejść na jego grunt w bardzo niekulturalny sposób wyprosił ich ze swojej nieruchomości. W związku z tym , że powód nie udzielił pozwanym zgody na wejście na jego grunt , pozwani zwrócili się o pomoc do Starosty (...), który stwierdził iż wejście przez pozwanych na grunt sąsiedni jest niezbędne dla dokonania wyżej wskazanych prac i wydał w tym zakresie decyzję. Mając na uwadze ten stan faktyczny należy wskazać , że pozwani doprowadzili do wszczęcia postepowania karnego przeciwko powodowi , jednakże został on skazany. W związku z tym nie można pozwanym postawić zarzutu, ze kierowali pod adresem powoda jakiekolwiek fałszywe oskarżenia. W zakresie kierowania fałszywych skarg do urzędów należy zauważyć , iż pozwani wnosili pisma do odpowiednich organów administracji publicznej , wyłącznie dlatego , że powód nie chciał z nimi dojść do porozumienia. To zachowanie powoda wymusiło na pozwanych konieczność uzyskania odpowiednich pozwoleń celem dokończenia remontu garażu. Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Powód J. G. zamieszkuje w P. przy ul. (...). Jego sąsiadami są pozwani J. K. i H. K. mieszkający na stałe w Niemczech. Pozwani posiadają podwójne obywatelstwo polskie i niemieckie . Dla potrzeb administracyjnych posługują się oni na terenie Niemiec nazwiskiem K. i odpowiednikiem imienia . Z kolei na terenie Polski używają oni imienia i nazwiska w polskiej pisowni. Pozwani przebywając na terenie Polski zamieszkują pod adresem ul. (...) w P.. Natomiast przebywając w Niemczech zamieszkują w miejscowości M. Dowód: kserokopia dowodów osobistych pozwanych 68,69,70, zeznania pozwanych k. 145 Pozwani wybudowali garaż i pomieszczenie gospodarcze na swojej posesji. Z tą budową nie zgadzał się powód , uważając iż zostało naruszone prawo budowlane , gdyż garaż miał być usytuowany na granicy posesji. Dnia 27 maja 2004r. w trakcie budowy tego garażu , powód wsiadł do koparki i ruszył w stronę świeżo zbudowanego muru , uderzając łyżką koparki w ścianę , powodując jej zawalenie . Powodowie złożyli zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa uszkodzenia mienia. Wyrokiem z dnia(...) Sąd Rejonowy w (...) uznał powoda J. G. za winnego uszkodzenia ściany garażu posesji należącej do pozwanych , jednocześnie ustalając , że czyn ten stanowił wykroczenie z uwagi na wartość szkody i skazał powoda na grzywnę. Ostatecznie Sąd Okręgowy w (...) wyrokiem z dnia (...) uchylił wyrok i umorzył postepowanie , wobec przedawnienia karalności wykroczenia. Dowód: akta karne SR w (...) (...) Pozwani chcieli wyremontować uszkodzony garaż , aby podjąć odpowiednie działania konieczne było wejście na teren stanowiący własność powoda . W związku z tym pozwani trzykrotnie zwrócili się na piśmie do powoda o udostepnienie pasa gruntu na jego nieruchomości w zakresie niezbędnym do dokonania prac tynkarskich . Powód na te pisma nie odpowiadał , natomiast gdy pozwani chcieli wejść na jego grunt w bardzo niekulturalny sposób wyprosił ich ze swojej nieruchomości. W związku z tym , że powód nie udzielił pozwanym zgody na wejście na jego grunt , pozwani zwrócili się o pomoc do Starosty (...), który stwierdził iż wejście przez pozwanych na grunt sąsiedni jest niezbędne dla dokonania wyżej wskazanych prac i wydał w tym zakresie decyzję. Wojewoda (...) decyzja z dnia (...) utrzymał w mocy decyzję Starosty (...). Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...) wyrokiem z dnia (...). uchylił decyzje Wojewody(...). Dowód: pismo z dnia 19.07.2004r. k.72,zawiadomienie z dnia 8.08.2006r. k.73, zawiadomienie z dnia 11.09.2006r. k.6, pismo do Starostwa Powiatowego w O. z dnia (...) k.74, decyzja Starosty (...) z dnia(...) k. 75, wyrok WSA w O. z dnia(...). k.178 --- STRONA 3 --- W dniu 9 sierpnia 2004r. pozwani wystąpili z pismem do (...) Urzędu Wojewódzkiego o podjęcie interwencji . Pozwani wskazywali , iż powód i jego zona posiadają na swojej posesji nielegalny skład opału- węgla. Kurz i pył węglowy cały czas zanieczyszczają ich posesje i budynek. Podczas rozładunku i załadunku węgla zostają uszkodzone zabudowania na naszej posesji. Podczas opadów deszczu do ogrodu pozwanych przedostają się nieczystości . Powód w swojej działalności używa wagi do ważenia węgla , która nie spełnia wymaganych norm . Ponadto pozwani zwrócili się o sprawdzenie czy wybudowane oczko wodne jest zgodne z przepisami , gdyż jest ono niezabezpieczone , woda nie posiada odpływu, a w upalne dni wydobywa się z niego nieprzyjemny zapach. W wyniku kontroli , na skutek interwencji pozwanych , stwierdzono iż na posesji powoda prowadzona jest działalność gospodarcza w zakresie transportu i sprzedaży węgla, natomiast w ewidencji działalności gospodarczej istniej jedynie zapis o transporcie ciężarowym. Zatem poinformowano J. G. o konieczności dokonania zmiany we wpisie do ewidencji działalności gospodarczej. W trakcie przeprowadzania wizji , nie wykonywano żadnych czynności związanych z załadunkiem lub rozładunkiem , w związku z czym nie stwierdzono pylenia. Co do oczka wodnego pracownicy Starostwa Powiatowego w O. nie stwierdzili żadnych nieprawidłowości. Dowód: pismo z dnia 9.08.2004r. k.10, pismo Starostwa Powiatowego w O. z dnia 09.09.2004r. k. 163 Pozwani ponadto zgłosili do Starostwa Powiatowego w O. interwencje w sprawie emitowanego hałasu związanego z prowadzona działalnością gospodarczą przez powoda J. G.. W wyniku kontroli stwierdzono, że na podwórzu nie było opału i odpadów , nie były również prowadzone żadne prace związane z zarejestrowana działalnością . Dowód: pismo Starostwa Powiatowego w O. z dnia 9.10.2006r. k. 169 Powód uważa, że pozwani go nękali, fałszywie oskarżali, terroryzowali i szantażowali. W związku z tym stracił zdrowie i musiał zamknąć firmę. W wyniku przeprowadzanych kontroli tracił czas , a mógł wtedy pracować. Powód nie leczył , nie posiada zaświadczeń o pogorszeniu stanu zdrowia. Dowód: zeznania powoda k. 144-145 Sąd zważył : Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Powód domagał się zadośćuczynienia w kwotach po 50.000 euro od każdego z pozwanych, za wyrządzone krzywdy w postaci wystawienia fałszywych wniosków o ściganie do Sądu Rejonowego w(...) oraz wysyłania różnych fałszywych pism i oskarżeń do Starostwa Powiatowego w O., Urzędu Wojewódzkiego w O. i Urzędu Gminy w P.. Ponadto pozwani składali fałszywe skargi do różnych urzędów podszywając się pod nazwiska i imiona osób nieznanych, fałszowali swoje miejsce zamieszkania. Pozwani poprzez swoje działania naruszyli dobre imię powoda. Spowodowali również utratę zdrowia u powoda. Powód musiał zamknąć firmę. W wyniku przeprowadzanych kontroli tracił czas , a mógł wtedy pracować. Niewątpliwie cześć i dobre imię człowieka są pojęciami obejmującymi wszystkie dziedziny życia osobistego, zawodowego i społecznego, naruszenie czci może więc nastąpić zarówno przez pomówienia o ujemne postępowanie w życiu osobistym i rodzinnym, jak i przez niewłaściwe postępowanie w życiu zawodowym , naruszające dobre imię danej osoby i mogące ja narazić na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania zawodu lub innej działalności i pozostają pod ochroną wynikającą z art. 23 kc. Zgodnie natomiast z art. 24 § 1 kc ten czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem , może żądać zaniechania tego działania , chyba ,że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać , ażeby osoba , która dopuściła się naruszenia , dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków , w szczególności złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Z tegoż przepisu wynika jednoznacznie , iż ochrona dóbr osobistych przysługuje jedynie przed działaniem bezprawnym . Przesłanka bezprawności działania jest przesłanką konieczną do udzielenia ochrony o charakterze niemajątkowym. Ustawodawca w art.24 § 1 kc wprowadził zasadę domniemania bezprawności i że to pozwany w procesie o ochronę dóbr osobistych ma obowiązek wykazania --- STRONA 4 --- istnienia okoliczności usprawiedliwiających to działanie , a więc wyłączających bezprawność. Na żądającym ochrony ciąży jedynie dowód , że dobro osobiste zostało naruszone lub zagrożone. Działanie nie jest bezprawne , chociażby zagrażało dobru osobistemu lub nawet je naruszało , przede wszystkim wówczas , gdy jest oparte na obowiązującym przepisie prawa albo stanowi wykonywanie prawa podmiotowego ( por. wyrok SN z dn. 24.01.2000 III CKN 553/98). Do okoliczności wyłączających bezprawność zalicza się również zgodę pokrzywdzonego oraz działanie w obronie uzasadnionego interesu. Sąd stan faktyczny ustalił w oparciu o dokumenty przedłożone przez strony , akta sprawy (...) i zeznania stron . Bezspornym w sprawie jest , ze pomiędzy stronami istnieje konflikt sąsiedzki na tle wybudowania przez pozwanych garażu w granicach działki. Bezspornym jest , iż na skutek zawiadomienia pozwanych toczyło się postepowanie karne wobec powoda. Sąd Karny stwierdził , iż powód popełnił wykroczenie , niszcząc ścianę muru wybudowanego garażu, a ostatecznie postępowanie umorzono wobec stwierdzenia przedawnienia karalności wykroczenia. Bezspornym jest także ,iż na skutek zawiadomienia Starostwa Powiatowego w(...)oraz (...) Urzędu Wojewódzkiego na terenie posesji należącej do powoda były przeprowadzane kontrole. Starosta (...) i Wojewoda (...) wydali decyzje nakazująca powodowi udostepnienie swojej posesji celem przeprowadzenia prac tynkarskich w garażu pozwanych. Decyzja ta została później uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...). Zdaniem Sądu takiego zachowania pozwanych nie można uznać jednak za bezprawne. Pozwani składając o ściganie powoda za uszkodzenia ściany garażu , działali w ramach porządku prawnego. Kodeks postepowania karnego , jak kodeks postepowania w sprawach o wykroczenia daje obywatelom prawo do składania wniosków o ściganie. Bezprawnym działaniem mogłoby jedynie być złożenia takiego wniosku , gdyby pozwani wiedzieli że danego czynu powód nie popełnił. Natomiast w tym wypadku taka sytuacja nie miała miejsca , gdyż powód został uznany winnym i skazany , a jedynie wobec przedawnienia karalności wykroczenia, postępowania umorzono . Zgodnie z art. 63 Konstytucji RP każdy ma prawo składać petycje, wnioski i skargi w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą do organów władzy publicznej oraz do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej. Konsekwencją takiego zapisu konstytucji jest przepis art. 221 kpa , który stanowi: § 1. Zagwarantowane każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawo składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych realizowane jest na zasadach określonych przepisami niniejszego działu. § 2. Petycje, skargi i wnioski mogą być składane do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej. § 3. Petycje, skargi i wnioski można składać w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą. Pozwani zatem korzystali z prawa do składania skarg , zagwarantowanego jej przez konstytucję i kodeks postępowania administracyjnego. Pisanie skarg do wyżej wymienionych instytucji informujących o nieprawidłowościach nie można uznać za bezprawne działanie. Działanie pozwanych zakresie pisania skarg można by uznać za działanie bezprawne , tylko w tym wypadku , gdyby w tych pismach obrazili powoda, pomawiali ją o takie postępowanie , które mogłoby narazić go na utratę zachowania potrzebnego do wykonywania zawodu bądź funkcji, używali słów wulgarnych , obraźliwych. Zdaniem Sądu w żadnym z tych pism pozwani nie użyli takich sformułowań . Należy zaakcentować , ze naruszenie dóbr osobistych musi mieć charakter obiektywny, co oznacza , ze Sąd oceniający konkretny stan faktyczny musi pominąć przypadki nadmiernej , niczym nieuzasadnionej wrażliwości osób inicjujących procesy sądowe. W --- STRONA 5 --- przypadku przyjęcia odmiennego założenia , każde zachowanie mogłoby zostać uznane za naruszenie dóbr osobistych z uwagi na subiektywne odczucia konkretnej osoby. W ocenie Sądu powód nie wykazał żadnych obiektywnych przesłanek przemawiających za tym , że jego dobra osobiste zostały naruszone. W szczególności nie wykazał , aby w związku z działaniami pozwanych doznał pogorszenia stanu zdrowia , albo że zakończenie działalności gospodarczej i zamkniecie firmy wiązało się z pisaniem skarg przez pozwanych. W tych okolicznościach uznając , że zachowanie pozwanych nie było bezprawne, treść pism kierowanych do różnych organów i instytucji nie zawierała sformułowań , które z obiektywnego punktu widzenia mogły naruszać dobra osobiste powoda, powództwo podlegało oddaleniu. Na marginesie należy podkreślić , że zarzuty powoda odnośnie posługiwania się fałszywymi nazwiskami przez pozwanych i fałszywym adresem nie zasługują na uwzględnienie. Pozwani wyjaśnili, iż posiadają podwójne obywatelstwo polskie i niemieckie . Dla potrzeb administracyjnych posługują się oni na terenie Niemiec nazwiskiem K. i odpowiednikiem imienia . Z kolei na terenie Polski używają oni imienia i nazwiska w polskiej pisowni. Pozwani przebywając na terenie Polski zamieszkują pod adresem ul. (...) w P.. Natomiast przebywając w Niemczech zamieszkują w miejscowości M.. Potwierdzone jest to również dowodami osobistymi pozwanych wydanymi w Polsce i w Niemczech. Ponadto zupełnie niezrozumiałym jest wywodzenie przez powoda z tego tytułu szkody i żądanie zadośćuczynienia. Powód w żaden sposób stosownie do przepisu art. 6 k.c. nie wykazał na czym miałaby polegać szkoda , czy też naruszenie jego dóbr osobistych , której doznał na skutek posługiwania się przez pozwanych podwójnym nazwiskiem i podwójnymi dowodami osobistymi. Zatem wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego Sąd oddalił jako nie mający znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Orzeczenie o kosztach uzasadnia przepis art. 98 kpc. Na oryginale właściwy podpis Za zgodność: