Postanowienie I C 2253/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Łodzi I

--- STRONA 1 --- Sygnatura akt I C 2253/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Łodzi I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Krysztofiak Protokolant: prak.sąd. Hanna Stępień po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2012 r. w Łodzi na rozprawie, sprawy z powództwa (…) Spółki z ograniczona odpowiedzialnością w W. i J. P. przeciwko T. F. - ochronę dóbr osobistych oddala powództwo. --- STRONA 2 --- Sygnatura akt I C 2253/10 Uzasadnienie W pozwie z dnia 20 grudnia 2010 roku skierowanym przeciwko pozwanemu T. F. (…) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i J. P. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą (…). z siedzibą w W. wnieśli o nakazanie pozwanemu wystosowania pisemnego oświadczenia do: -(…) ( Polska ) Spółki z o.o. w K. ul. (…) ; - (…)( Polska) Spółki z o.o. w Ł. ul. (…); - (…) Polska Spółki z o.o. w Ł. ul. (…) , - (…) Polska Spółki z o.o. w Ł. , ul. (…), - (…) S.A. w Ł. ul. (…) o wielkości co najmniej jednej strony formatu A4 w sposób czytelny i przejrzysty ( czcionką Arial o rozmiarze co najmniej 12 ) o następującej treści „ T. F. działający jako przedstawiciel (…) (…) niniejszym przyznaje, iż rozpowszechniał nieprawdziwe i szkalujące informacje na temat Spółki z o.o. (…) oraz jej Prezesa J. P. prowadzącego jednocześnie działalność gospodarczą pod firmą (…). za pomawianie ich w obliczu jej kontrahentów i środowiska zawodowego” i przesłania go do w/w podmiotów przesyłkami poleconymi Poczty Polskiej w ciągu 7 dni od uprawomocnienia się wyroku pod rygorem zapłaty 35.000 złotych na rzecz powodów. Strona powodowa wniosła także o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 3.200 złotych. W uzasadnieniu powodowie podali, że pod firmą (…) od 22 lat produkują i dystrybuują nawozy na polskim i zagranicznym rynku. Prowadzone przez nich firmy zdobyły renomę i uznanie klientów, zarówno korporacyjnych jak i prywatnych. Pozwany, w ocenie powodów, swoim bezprawnym działaniem deprecjonuje wizerunek powodów. Pozwany pełni funkcję publiczną – zajmuje stanowisko (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej i Artykułów Rolno- Spożywczych w (...) podległy mu urząd zajmuje się nadzorem i kontrolą rynku nawozowego w podległym mu obszarze. Zdaniem powodów działania pozwanego wykraczają poza ramy, kompetencje i obowiązki sprawowanej funkcji publicznej, gdyż pozwany wykorzystując autorytet urzędu, w szerokim zakresie realizuje prywatne ambicje lub też działa z innych, jeszcze nie znanych powodom pozaprawnych przyczyn. --- STRONA 3 --- Powodowie wskazali, iż zgodnie z obowiązującym prawem, w tym w szczególności z treścią przepisów ustawy z dnia 10 lipca 2007 roku o nawozach i nawożeniu, używają w nazwie handlowej, umieszczonej na etykietach nie tylko nazwy z pozwoleń (…) na wprowadzenie nawozu do obrotu, ale także wzbogacają ją znakiem towarowo – graficznym, oraz informacjami dodatkowymi, które mają pomóc odbiorcy indywidualnemu lepiej zidentyfikować przeznaczenie produktu. W ocenie powodów pozwany nie rozróżnia nazwy ujętej w pozwoleniu (…) od nazwy handlowej nawozu, którą są oznaczane wprowadzane do obrotu nawozy i wszczął postępowania administracyjne przeciwko powodom. W prowadzenie tych postępowań – w ocenie powodów – pozwany, pełniący funkcję (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych jest osobiście zaangażowany w sposób nadzwyczajny, emocjonalny i ambicjonalny. Efektem osobistego zaangażowania pozwanego w postępowania przeciwko powodom są także działania, które nie mieszczą się w przewidzianych prawem ramach postępowania, a bezpośrednio uderzają w wizerunek i dobre imię powodów. Działaniem takim była wymiana korespondencji z (…) (Polska) w K., w której z inicjatywy pozwanego – z wykorzystaniem niuansów związanych z pojęciami nazwy nawozu i nazwy handlowej nawozu – padają wyraźne sugestie, że nawozy wprowadzane do obrotu przez powodów nie posiadają odpowiednich pozwoleń, co podważą ich wiarygodność w obliczu ich kontrahenta. Także bezprawnym działaniem - zdaniem powodów- było wysłanie podległych powodowi pracowników celem podważenia wiarygodności powodów w obliczu jego ważnych kontrahentów. Powodowie podali również, iż pozwany traktując sprawowany urząd jak prywatne przedsiębiorstwo z całkowitym pominięciem procedury administracyjnej wydawał podwładnym „ustne polecenie” rozpytania o nawozy powodów, z jednoczesnym wskazaniem, że te nawozy, które znajdują się w obrocie nie posiadają odpowiednich pozwoleń, bo wydane przez (…) pozwolenia dotyczą nawozów o rzekomo innych nazwach. W ocenie strony powodowej kuriozalne z punktu widzenia procedury administracyjnej działania pozwanego wykraczają poza działania przewidziane prawem, stad zważywszy dodatkowo na niezwykle osobisty stosunek pozwanego do sprawy powodowie traktują je jako prywatne działania pozwanego przeciwko powodom, mające na celu deprecjację ich wizerunku, co czyni pozew koniecznym i uzasadnionym. ( pozew k. 2-7) --- STRONA 4 --- W odpowiedzi na pozew z dnia 21 stycznia 2011 roku pozwany T F wniósł o odrzucenie pozwu wskazując , iż powództwo dotyczy jego działania jako (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł.. Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych jest jednostką budżetową kierowaną przez wojewódzkiego inspektora wchodzącą w skład zespolonej administracji rządowej w województwie. Pozwany nie posiada zdolności sądowej, która przysługuje Skarbowi Państwa. ( odpowiedź na pozew k. 26) W piśmie procesowym z dnia 21 lutego 2011 roku powodowie podtrzymali dotychczasowe stanowisko i wyjaśnili, iż pozwanym w sprawie jest T F jako osoba fizyczna a nie Skarb Państwa. ( pismo k. 27-28) W piśmie procesowym z dnia 17 marca 2011 roku pozwany T F zaprzeczył, aby w sprawach dotyczących powodów działał lub kontaktował się z powodami jako osoba prywatna. Podał, że jego działania zawsze były związane z wykonywanymi obowiązkami jako (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł, w tym również prowadził kontrole przedsiębiorstw powodów. Pozwany wskazał także, iż podczas kontroli miały miejsce czynności sprawdzające, które były prowadzone w innych podmiotach handlujących artykułami dostarczonymi przez powodów. Takie sprawdzenie o charakterze kontroli krzyżowej jest normalną praktyką zmierzającą do ustalenia lub weryfikacji faktów istotnych w sprawie. Były one konieczne min. dlatego, że powodowie kwestionowali podstawę kontroli, odmawiali współpracy przy dokonywaniu ustaleń, a nawet uniemożliwiali przeprowadzenie kontroli. Pozwany przyznał, iż podczas rozmowy z J. P.chciał wyjaśnić kontrowersje sygnalizowane przez pracowników a związane z prowadzonym postępowaniem. Spotkanie miało – w ocenie pozwanego - charakter merytoryczny. ( pismo k. 31-34) W piśmie procesowym z dnia 20 kwietnia 2011 roku strona powodowa podniosła, iż prowadzący konkurencyjną działalność M. Z. i Z. Z.( (…)) są na bieżąco informowani o krokach podejmowanych przeciwko powodom. Powodowie wskazali, iż w ich ocenie pozwany wykorzystując swoje stanowisko funkcjonariusza państwowego, dające mu uprawnienie do żądania i zbierania tajnych informacji, wykorzystuje je do prywatnych rozgrywek z powodami i ich produktami ( nawozami), próbując jednocześnie stworzyć przed sądem pozory nietykalności czy istnienie bliżej --- STRONA 5 --- niesprecyzowanego immunitetu. Zdaniem powodów pozwany naruszył zasady postępowania administracyjnego, w tym art. 7 k.p.c. Jego działanie nie było praworządne, zwłaszcza iż kontrole powinny uwzględniać przepisy o działalności gospodarczej i być przeprowadzane w sposób sprawny i możliwie niezakłócający funkcjonowania kontrolowanego przedsiębiorcy ( art. 80b ustawy o swobodzie działalności gospodarczej). Przedłużające się kontrole i rozsyłanie niepotwierdzonych, szkalujących informacji, wpływa na funkcjonowanie przedsiębiorstwa. ( pismo procesowe k. 87-91) W piśmie procesowym z dnia 9 września 2011 roku strona powodowa przyznała, że Główny Inspektor (…) zlecał Wojewódzkiemu Inspektorowi (…) kontrole u powodów już w 2006 roku. Podała jednak, iż przedmiotem kontroli było niewłaściwe oznakowanie produktów, a nie zarzut sprzedawania nawozów bez zezwolenia. Takie działanie pozwanego - w ocenie powodów – stanowi przekroczenie przysługujących mu kompetencji. Podejmowane przez pozwanego czynności doprowadziły w istocie do wskazywania kontrahentom i klientom powoda, iż wprowadza on do obrotu produkty nie spełniające wymagań określonych pozwoleniami (…), a zatem wadliwe. Pomimo braku ostatecznej decyzji administracyjnej w tym przedmiocie pozwany informował poszczególne podmioty w tym sieć handlową (…), iż nawozy sprzedawane są przez powodów bez zezwolenia. Pozwany działał świadomie, z naruszeniem przepisów prawa, przekraczając swoje uprawnienia a jego postępowanie było w istocie pomówieniem powodów, którego celem było naruszenie ich dóbr osobistych. Nieprawdziwe informacje pochodzące od pozwanego, który dystrybuuje je, wykorzystując piastowane stanowisko, w oczywisty sposób skutkują utratą zaufania kontrahentów i klientów powodów, a w konsekwencji wpływają negatywnie na sytuację handlową przedsiębiorstwa powodów i ich dobre imię. ( pismo procesowe k. 220-221) W kolejnym piśmie procesowym z dnia 21 listopada 2011 roku pełnomocnik powodów poza zgłaszanymi uprzednio zarzutami podniósł, iż pozwany nie zlecił przeprowadzenia badań laboratoryjnych próbek przedmiotowych nawozów, nie zgłosił zastrzeżeń co do jego składu ani jakości. ( pismo procesowe k.235-238) W piśmie procesowym z dnia 27 lutego 2012 roku pełnomocnik powodów, powołując się na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z dnia 8 lutego 2012 roku stwierdził, iż potwierdzone zostało --- STRONA 6 --- prezentowane przez powodów stanowisko, iż ocena prawidłowości wprowadzenia do obrotu nawozu na może być dokonana tylko na podstawie nazwy produktu ale przede wszystkim według kryterium spełniania wymagań jakościowych nawozu objętego pozwoleniem (…) Tym samym Główny Inspektor (…) samym potwierdził - w ocenie powodów – zasadność ich twierdzeń, że pozwany działał z naruszeniem przepisów prawa, Gdynie przeprowadzając niezbędnych czynności orzekł o wprowadzeniu przez powodów nawozów do obrotu bez zezwolenia, o czym wykraczając poza wynikające z piastowanego stanowiska uprawnienia poinformował kontrahentów powodów przez co naruszył ich dobra osobiste. ( pismo k. 263-264) Sąd Okręgowy dokonał następujących ustaleń faktycznych: Pozwany T. F. pełni funkcję (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł.. ( okoliczność niesporna) W dniu 14 października 2009 roku do Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. wpłynęło pismo M. Z. z prośbą o ustalenie czy (…) Spółka z o.o. przedstawia prawdziwe informacje na etykietach nawozów oznaczonych jako (…). ( wniosek k. 54) Komenda Powiatowa Policji w W. prowadziła w 2009 roku postępowanie sprawdzające w sprawie naruszenia zakazu prowadzenia produkcji i wprowadzania do obrotu nawozu „(…)”, „(…) dla roślin zielonych” , (…) dla roślin kwitnących” przez Spółkę (…) w W., w związku z którym zwracała się do Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. z prośbą o udzielenie informacji dotyczących wymienionych nawozów. ( pismo k. 57) Pismem z dnia 4 listopada 2009 roku Nr WI.10.NA – Nm-410 -7/09 Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. powiadomił (…) Spółkę z o.o. w W. o zamiarze wszczęcia kontroli doraźnej w zakresie prawidłowości znakowania nawozów pn. (…) wskazując jako podstawę prawną art. 79 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 173 z 2004 roku, poz. 1807 ze zm.) ( zawiadomienie k. 11) --- STRONA 7 --- W dniu 29 stycznia 2010 roku pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. na podstawie upoważnienia nr 26/2009 z dnia 20 listopada 2009 roku wydanego przez (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. w siedzibie pozwanej (…) Spółki z o.o. w W. dokonali kontroli nr 26/2010. Kontrolą objęto przestrzeganie przepisów w zakresie wprowadzania do obrotu i znakowania wybranych nawozów organiczno- mineralnych i mineralnych. Kontrola dotyczyła przestrzegania prawidłowości wprowadzenia do obrotu nawozów organiczno – mineralnych : (…), (…) nawóz do roślin zielonych, (…) nawóz do roślin kwitnących w związku z wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu zakazującego podmiotowi kontrolowanemu używania nazwy rodzajowej (…) w nazwach wprowadzanych do obrotu nawozów organiczno – mineralnych: (…), (…) nawóz uniwersalny, (…) nawóz do roślin zielonych, (…) nawóz do roślin kwitnących. Ponadto kontrolą objęto prawidłowość wprowadzania do obrotu nawozu pn (…) mineral żel Nawóz do róż. W wyniku przeglądu produktów przechowywanych w magazynie wyrobów gotowych przeprowadzonego w obecności Prezesa Spółki (…) stwierdzono, że przedmiotowe nawozy organiczno – mineralne były wyposażone w etykiety zawierające oznakowanie identyfikacyjne, w tym niżej podany numer posiadanego pozwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na wprowadzenie nawozu do obrotu: (…) – nr zezwolenia MRiRW 125/05, (…) nawóz uniwersalny - nr zezwolenia MRiRW 125/05, (…) nawóz do roślin zielonych -nr zezwolenia MRiRW 125/05, (…) nawóz do roślin kwitnących - nr zezwolenia MRiRW 125/05. Na podstawie wykazu nawozów, które można wprowadzać do obrotu na podstawie pozwoleń ministra właściwego do spraw rolnictwa, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 10 lipca 2007 roku o nawozach i nawożeniu ( Dz. U. nr 147, poz. 1033) opublikowanego na stronie internetowej Ministerstwa Rolnictwa ustalono, że nawozy (…) i (…) nawóz do roślin zielonych występują w wykazie jako nawozy dopuszczone do obrotu. Kontrolujący ustalił, że w dniu 10 listopada 2009 roku Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał decyzję administracyjną znak HORnn-4077-6-5/09 stwierdzającą --- STRONA 8 --- wygaśnięcie decyzji zezwalających Spółce (…) na wprowadzenie do obrotu przedmiotowych nawozów. Na tę okoliczność Prezes Zarządu kontrolowanej jednostki poinformował, że decyzja nie jest ostateczna ponieważ w dniu 30 listopada 2009 roku Spółka złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. ( protokół k. 13-16) W dniu 9 lutego 2010 roku Wydział Infrastruktury (…) Urzędu Wojewódzkiego w Ł. przekazał do (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. zawiadomienie jakie firma (…). w D. przekazała Wojewodzie (…)w sprawie ignorowania przez (…) Spółkę z o.o. w W. prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 5 marca 2008 roku w sprawie I Ca 287/06 z prośbą o podjęcie stosownych działań wyjaśniających i egzekwujących ewentualne naruszenia prawa z zakresu dotyczącego Jednostki. Jednocześnie poproszono o powiadomienie o przyjętych ustaleniach i podjętych działaniach. ( pismo k. 58) W dniu 12 kwietnia 2010 roku pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. na podstawie upoważnienia nr 5/2010 z dnia 9 kwietnia 2010 roku wydanego przez (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. w siedzibie pozwanej (…) Spółki z o.o. w W. dokonali oględzin nawozów w opakowaniach jednostkowych znajdujących się w magazynach wyrobów gotowych firmy oznaczone logo „(…)”- „Nawóz uniwersalny ogrodniczy”, „ Nawóz do roślin kwitnących” , „Nawóz do roślin zielonych”. Oględzinom poddano także treść etykiet w jakie były wyposażone opakowania wymienionych nawozów . ( protokół k. 12) W dniu 20 lipca 2010 roku Prezes powodowej Spółki J. P. wraz z pracownikiem - Dyrektorem Handlowym T. D. udali się do siedziby Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. w celu złożenia pism i zapoznania się z aktami postępowania administracyjnego. Podczas wizyty doszło do spotkania Jarosława Prymasa – Prezesa Agrecol Spółki z o.o. w Wieruszowie, w obecności Tadeusza Dragana z pozwanym Tomaszem Fraszką pełniącym funkcję Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. w jego gabinecie. Pozwany stwierdził podczas rozmowy, iż są problemy z nawozem (…). --- STRONA 9 --- ( oświadczenie J. P. k. 17- 18, oświadczenie T. . k. 19, zeznania świadka T. Dk. 103- 105) W dniu 5 października 2010 roku pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł.: K. J., S. P. i M. W. udali się do siedziby firmy (…) w celu ustalenia ilości i wartości dwóch ustalonych partii produkcyjnych nawozu (…) nawóz uniwersalny. Po przedstawieniu przedstawicielom Zarządu kontrolowanej Spółki upoważnienia oraz celu i zakresu kontroli, przedstawiciele Spółki stwierdzili kategorycznie, że nawóz o nazwie (…) nawóz uniwersalny nigdy nie był produkowany i wprowadzany do obrotu przez Spółkę. Inspektor Karol Jakiel poinformował w tej sytuacji kierownictwo podmiotu kontrolowanego o wynikach kontroli przeprowadzonej w hipermarkecie (…) w Ł.. ( notatka urzędowa k. 61- 62) W dniu 22 października 2010 roku pracownicy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł.: E. M. i K. J. sporządzili notatkę służbową w której stwierdzili, iż w dniu 22 września 2009 roku w związku z ustnym poleceniem (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. udali się do czterech wybranych (…) hipermarketów w celu dokonania rozeznania czy w obrocie handlowym znajduje się nawóz organiczno – mineralny pn. (…) nawóz uniwersalny, wyprodukowany przez firmę (…) Spółkę z o.o. w M.. W wyniku sprawdzenia przeprowadzonego w hipermarketach (…) przy ul. S. oraz przy ul. (…) w Ł. hipermarkecie (…) przy ul. (…) w Ł. oraz w hipermarkecie (…) przy ul. (…) w Ł. stwierdzono występowanie przedmiotowego nawozu w sprzedaży wyłącznie w hipermarkecie (…) gdzie na regale znajdowały się cztery opakowania jednostkowe nawozu pochodzące z jednej partii produkcji. Produkt znajdował siew opakowaniach o zawartości 2,5 lista i był oznaczony min. wymienioną na wstępie nazwą nawozu, nazwą i adresem producenta, numerem 125/05 pozwolenia (…) na wprowadzenie nawozu do obrotu oraz datą przydatności 26.02.2015 i numerem partii 280/02/09. ( notatka służbowa k. 23) Pismem z dnia 10 września 2010 roku Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno- Spożywczych w W. przypominał o rozszerzeniu w dniu 11 marca 2010 roku zleconej uprzednio kontroli doraźnej o zagadnienia związane z wprowadzaniem do obrotu bez wymaganego pozwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju --- STRONA 10 --- Wsi nawozu „(…) – nawóz uniwersalny” firmy (…) Podniesiono, iż długotrwałe prowadzenie postępowania w tej sprawie przez organ przeprowadzający kontrolę powoduje ciągłe ponawianie skarg przez właścicieli (…)., w tym kierowanych do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi jak również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. ( pismo k. 59, k. 194) W piśmie z dnia 12 października 2010 roku skierowanym do (…) ( POLSKA) Spółki z o.o. w K. pozwany jako (…)Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł., wskazując na ustalenia kontroli przeprowadzonej w dniach 30.09 i 4 .10. w Hipermarkecie (…) Ł. –W., zwrócił się z prośbą o przesłanie kserokopii faktur lub zestawienia faktur dotyczących zakupu dwóch partii nawozu organiczno – mineralnego oznaczonego jako (…) nawóz uniwersalny w opakowaniach jednostkowych 2,5litra: partia nr ( 280/02/090 i partia nr1400/10/09)/. Wskazano, iż z ustaleń wynika, iż sprzedawcą obu partii nawozu był ich producent „(…)” spółka z o.o. w W.. ( pismo k. 20) W kolejnym piśmie z dnia 26 października 2010 roku skierowanym do (…) ( POLSKA) Spółki z o.o. w K. pozwany jako (…) Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł., poinformował, iż przesłana faktura dotyczy innego nawozu wobec czego ponowił prośbę o przesłanie właściwych dokumentów. Poinformował nadto, iż ze względu na przewidywane postępowanie związane z wprowadzeniem przedmiotowego nawozu do obrotu w przesłanej informacji powinna być uwidoczniona cena nawozu po jakiej (…) Spółka z o.o. zbył nawóz (…) nawóz uniwersalny firmie (…) POLSKA. ( pismo k. 21) W piśmie z dnia 2 grudnia 2010 roku Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Departament Hodowli i Rozwoju Roślin udzieliło (…)Wojewódzkiemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. informacji dotyczącej wykładni przepisu art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 10 lipca 2007 roku o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 147, poz. 1033). Wyjaśniono, iż intencją ustawodawcy było aby podmioty wprowadzające nawozy do obrotu zamieszczały na oznakowaniach lub etykietach informacje związane tylko i wyłącznie z zakresem określonym w wydanym pozwoleniu. W opinii Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi ewentualne wątpliwości w zakresie interpretacji terminów „ nazwa handlowa”, „ nazwa własna” lub „ nazwa --- STRONA 11 --- rodzajowa” nie powinny mieć istotnego znaczenia , gdyż ogólny sens i interpretacja art. 9 ust.2 ustawy o nawozach i nawożeniu powinien sprowadzać się do zgodności nazwy produktu wprowadzanego do obrotu z nazwą zadeklarowaną przez producenta i określoną w pozwoleniu. ( pismo k. 84-85, k. 195-196). Pismem z dnia 20 grudnia 2010 roku Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w związku ze złożoną w dniu 15 listopada 2010 roku skargą poinformował powodów o zakończeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie zarzutów dotyczących wykonywania przez inspektorów (…) w Ł. czynności kontrolnych z naruszeniem przepisów art. 79a ust 8 oraz 80b ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz. U. Nr 155 z 2007 roku, poz. 1095 ze zm) , którego wyniki nie potwierdziły zarzutów powodów. W uzasadnieniu Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych wskazał, iż obecność obrocie nawozów o nazwie „(…) nawóz uniwersalny” i „(…)” z zamieszczeniem na etykietach numeru tego samego zezwolenia 125/05 wydanego przez MRiRW było przedmiotem wielu skarg kierowanych do (…). W trakcie kontroli przeprowadzonej w 2006 roku przyjęto oświadczenie Prezesa Zarządu (…) Spółki z o.o. , iż nowa seria opakowań posiada dodatkowo informację dla klienta , która mówi, że mamy do czynienia z nawozem o zastosowaniu uniwersalnym, oraz że informacja ta nie wchodzi w skład nazwy handlowej nawozu. W tej sytuacji inspektorzy (…) w Ł. uznali, że (…)Spółka z o.o. wprowadza do obrotu jeden nawóz w dwóch różnych seriach opakowań. Zaistnienie nowych okoliczności wynikających min. z kontroli doraźnej przeprowadzonej przez (…) w III kwartale 2010 roku w zakresie stosowania oznakowań sugerujących ekologiczne metody produkcji nawozów bądź ich przeznaczenie do produkcji ekologicznej spowodowało ponowienie działań kontrolnych wobec (…) Spółki z o.o.. Przygotowując się do kontroli wykorzystano opinię MR i RW, z której wynika, że „(…)” został dopuszczony do obrotu jako nawóz „ przeznaczony do nawożenia roślin w domu, na balkonie i na tarasie” a nie do nawożenia wszystkich roślin uprawnych, jak sugeruje dodatkowa informacja zawarta na etykiecie. Według opinii MR i RW zamieszczona na etykiecie informacja „nawóz uniwersalny” wprowadza konsumenta w błąd, ponieważ wskazuje na możliwość jego stosowania w szerszym zakresie niż określony w zezwoleniu, a ponadto „zamieszczone na etykiecie informacje są niezgodne z Treścią instrukcji stosowania i przechowywania nawozu, stanowiącą integralną cześć decyzji”. Z opinii wynika również, iż ”niezależnie --- STRONA 12 --- od tego czy zapis nawóz uniwersalny stanowi część nazwy lub część instrukcji stosowania i przechowywania, zamieszczenie tego sformułowania na etykiecie stanowi nadużycie ze strony (…) Spółki z o.o. Zarówno w pierwszym jak i w drugim przypadku jest to niezgodność z zawartymi w udzielonym pozwoleniu nr 125 /05, którego numer został zamieszczony na opakowaniu”. Kontrola przeprowadzona została w dniu 5 października 2010 roku po wcześniejszym zawiadomieniu o zamiarze wszczęcia kontroli. Wskazany w upoważnieniu nr 24/2010 zakres kontroli dotyczył ”Wprowadzenia do obrotu nawozu pn (…) nawóz uniwersalny”. Działania inspektorów (…) w Ł. zmierzające do sprawdzenia dokumentacji dotyczącej wprowadzania do obrotu nawozu pn (…) nawóz uniwersalny nie wykraczały poza zakres kontroli określony w upoważnieniu tym samym nie stanowiły naruszenia art. 79a ust. 8 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej. Także czas przeprowadzania wszystkich kontroli w latach 2009 i 2010 przez inspektorów (…) w Ł. nie przekraczał limitu określonego w art. 80 ust.1 pkt 3 wymienionej ustawy. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych stwierdził także, iż czynności prowadzone przez organ kontrolujący były zgodne z art. 75§1 k.p.a , z którego wynika, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne prawem. Zarzut bezprawnego powoływania się na wyniki kontroli prowadzonych w innych podmiotach gospodarczych jest nieuzasadniony, tym bardziej, że wyniki te mają istotne znaczenie dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. Z przepisów art. 18 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 roku o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych ( DZ. U. z 2005 roku, Nr 187, poz. 1577 ze zm.) i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2007 roku o nawozach i nawożeniu wynika, że działania prowadzone przez (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. w ramach nadzoru nad wprowadzaniem nawozów do obrotu są wykonywaniem służbowych obowiązków a nie” zaangażowaniem się P. F. do naginania prawa pod swoje socjotechniczne potrzeby”. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych dokonał także oceny dokumentacji sporządzonej w czasie kontroli, uznając iż nie budzą one zastrzeżeń. ( pismo z dnia 20 grudnia 2010 roku k. 197- 200) --- STRONA 13 --- Powodowie w dniu 16 grudnia 2010 roku złożyli skargę na pozwanego jako funkcjonariusza publicznego z wnioskiem o jego wyłączenie oraz podległego mu urzędu z postępowań prowadzonych wobec powodów. ( skarga k. 63-71). Skarga została uznana za nieuzasadnioną. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych wyjaśnił powodom, iż inspektorzy (…) w Ł. prowadząc postępowanie wyjaśniające w sprawie wprowadzania do obrotu nawozu (…) nawóz uniwersalny opierali się na rozstrzygnięciach prawnych przekazanych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Z opinii MRiRW wynika, że ewentualne wątpliwości w zakresie interpretacji terminów „nazwa handlowa”, „nazwa własna” lub „ nazwa rodzajowa” nie powinny mieć istotnego znaczenia , gdyż ogólny sens i interpretacja art. 9 ust.2 ustawy o nawozach i nawożeniu powinien sprowadzać się do zgodności nazwy produktu wprowadzanego do obrotu z nazwą zadeklarowaną przez producenta i określoną w pozwoleniu. MR i RW zauważa, że spółce (…) zostało wydane pozwolenie na wprowadzenie do obrotu nawozu organiczno – mineralnego o nazwie (…) o nr 125/05, natomiast nawóz (…) nawóz uniwersalny nie figuruje w wykazie nawozów i środków wspomagających uprawę roślin dopuszczonych do obrotu na podstawie pozwoleń ministra właściwego do spraw rolnictwa. Nie uznano także zasadności zarzutu o przekroczeniu kompetencji przez (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. w związku z organizacją spotkania z kontrolowanym przedsiębiorcą, uznając iż celowe było podjęcie próby szerszego wyjaśnienia zagadnień stale ponawianych w nadsyłanych skargach odnośnie stosowania określenia (…) w odniesieniu do nawozów organiczno – mineralnych produkowanych przez (…) Spółkę z o.o. jak również wprowadzenia do obrotu dwóch produktów pod jednym numerem pozwolenia ministra właściwego do spraw rolnictwa. ( pismo k. 72-73, k. 201 -202) W piśmie z dnia 21 grudnia 2010 roku (…) Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. poinformował powodową Spółkę o zasadach przeprowadzania kontroli. Przedstawił nadto przebieg czynności wykonanych przez pracowników Inspekcji w dniu 4 października 2010 roku, których uprawnienia do przeprowadzenia kontroli były kwestionowane. Ostatecznie brak umożliwienia inspektorom wglądu do istotnych dokumentów Spółki jakimi są dokumenty sprzedaży nawozów były przyczyną zadań wynikających z zakresu kontroli określonego w upoważnieniu. --- STRONA 14 --- ( pismo k. 109-111) Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych pismem z dnia 17 lutego 2011 roku w odpowiedzi na skargę związaną z przeprowadzaniem czynności kontrolnych wyjaśnił powodom, iż inspektorzy (…) w Ł. posiadali upoważnienie zgodne z przedmiotem skargi skierowanej do Głównego Inspektoratu JHARS. Podjęcie szczegółowych działań mających na celu wyjaśnienia zarzutów uzasadniał fakt ciągłego ponawiania skarg (od 2006 roku) dotyczących wprowadzania do obrotu nawozu (…) nawóz uniwersalny przez (…) Spółkę z o.o. , bez wymaganego zezwolenia MRiRW. ( pismo k. 112-113,. K. 203- 204) Decyzją z dnia 25 maja 2011 roku Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych uchylił decyzję (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. z dnia 15 grudnia 2010 roku dotyczącą wymierzenia J. P. – Prezesowi Zarządu (…) Spółki z o.o. oraz K. P. - Wiceprezesowi Zarządu (…) Spółki z o.o. za utrudnianie kontroli kary pieniężnej w wysokości 19.016,97 złotych. W uzasadnieniu Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych podał, iż irracjonalne są zarzuty skarżących dotyczące niedopuszczalości postępowania kontrolnego oraz nieprawidłowości zawiadomienia o przeprowadzeniu kontroli i jej zakresie. Natomiast decyzja została uchylona z uwagi na uchybienia proceduralne, gdyż kara grzywny została wymierzona osobom fizycznym, w sytuacji gdy działały one jako organ kontrolowanej osoby prawnej. Postępowanie administracyjne dotyczące wymierzenia kary pieniężnej powinno toczyć się w stosunku do kontrolowanej Spółki, ponieważ to organy tej spółki utrudniały przeprowadzenie kontroli. ( decyzja i uzasadnienie k. 120-125, zeznania świadka D B k. 157- 158) Decyzją z dnia 3 czerwca 2011 roku (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. stwierdził wprowadzenie do obrotu przez firmę (…) Spółkę z o.o. w W nawozu organiczno – mineralnego oznaczonego jako : (…) nawóz uniwersalny - opakowanie jednostkowe o pojemności 2,5 l kod identyfikacyjny produktu (…) w ilości 2244 sztuk; (…) nawóz uniwersalny - partia nr ( (…)) opakowanie jednostkowe o pojemności 2,5 l kod identyfikacyjny produktu (…) w ilości 252 sztuk --- STRONA 15 --- (…) nawóz uniwersalny – partia nr ( (…) ) opakowanie jednostkowe o pojemności 750ml, l kod identyfikacyjny produktu (…) w ilości 8892 sztuk. W decyzji określono ilość i wartość wprowadzanego nawozu ograniczono – mineralnego, nakazano wycofanie z obrotu przez firmę (…) spółkę z o.o. w W. nawozu organiczno – mineralnego oznaczonego jako (…) nawóz uniwersalny w terminie 3 miesięcy od dnia w którym decyzja stanie się ostateczna oraz ustalono opłatę sanacyjną dla (…) Spółki z o.o. w W. na kwotę 55.075,04 złote – co stanowi 100% kwoty należnej za sprzedany nawóz organiczno – mineralny oznaczony jako (…) nawóz uniwersalny. W uzasadnieniu podniesiono, iż (…) spółka z o.o. wprowadziła do obrotu nawóz organiczno – mineralny o nazwie (…) nawóz uniwersalny z naruszeniem wymagań określonych w art. 3 ust. 2 stawy o nawozach i nawożeniu, ponieważ wykaz nawozów i środków wspomagających uprawę roślin dopuszczonych do obrotu na podstawie pozwoleń ministra właściwego do spraw rolnictwa , nie zawiera nawozu o nazwie (…) nawóz uniwersalny, a zamieszczone na etykiecie zezwolenie nr 125/05 MRiRW dotyczy nawozu mineralno – organicznego o nazwie (…). ( decyzja k. 174-182) Powodowa (…) Spółka z o.o. w W. złożyła odwołanie od opisanej wyżej decyzji. ( odwołanie k. 184—189) (…)Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. przekazał Głównemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych odwołanie powodów od decyzji z dnia 3 czerwca 2011 roku wraz z dokumentacją. ( pismo przewodnie k. 205-207) W dniu 4 sierpnia 2011 roku Główny Inspektor JHARS zwrócił się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z prośbą udzielenie interpretacji art. 6 i art. 9 ustawy z dnia 10 lipca 2007 roku o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 147, poz. 1033 ze zm. ) w zakresie w jakim dotyczą one nazw nadawanych przez wnioskodawców nawozom. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi udzieliło informacji Głównemu Inspektorowi JHARS w piśmie z dnia 12 października 2011 roku. ( pismo MRiRW k. 303-304) Postanowieniem z dnia 14 listopada 2011 roku Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w związku z odwołaniem złożonym --- STRONA 16 --- przez (…) Spółkę z o.o. w W. od decyzji (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. z dnia 3 czerwca 2011 roku postanowił: - przeprowadzić dodatkowe postępowanie dowodowe poprzez przeprowadzenie kontroli uzupełniającej mającej na celu pobranie próbek laboratoryjnych nawozów: (…) nawóz uniwersalny - partia nr( (…)) opakowanie jednostkowe o pojemności 2,5 l kod identyfikacyjny produktu (…); (…) nawóz uniwersalny - partia nr ( (…)) opakowanie jednostkowe o pojemności 2,5 l kod identyfikacyjny produktu (…); (…) nawóz uniwersalny – partia nr ( 1702/12/10 ) opakowanie jednostkowe o pojemności 750ml, l kod identyfikacyjny produktu 200300659867; BIOHUMUS forte nawóz uniwersalny - partia nr ((…)) opakowanie jednostkowe o pojemności 2,5 l kod identyfikacyjny produktu (…), - przekazać pobrane próbki do laboratorium Stacji Chemiczno – Rolniczej w celu oznaczenia zawartości azotu całkowitego oraz potasu całkowitego w przeliczeniu na K2O,; - zlecić przeprowadzenie powyższych czynności (…) Wojewódzkiemu Inspektorowi Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł.. ( postanowienie k. 239- 241) Decyzją z dnia 8 lutego 2012 roku Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych po rozpatrzenia odwołania złożonego przez (…) Spółkę z o.o. w W. od decyzji (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. z dnia 3 czerwca 2011 roku postanowił uchylić w całości zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie organu I instancji. Główny Inspektor stwierdził, iż podziela stanowisko Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyrażone w piśmie z dnia 12 października 2011 roku , zgodnie z którym zasadność i słuszność stosowania danej nazwy handlowej innej niż w wydanym pozwoleniu powinna być ocenia w świetle pozwolenia wydanego na wprowadzenie danego produktu do obrotu , ponieważ termin „nazwa” jest pojęciem szerszym niż termin „ nazwa handlowa”, dlatego w niektórych przypadkach możliwa jest pewna rozbieżność pomiędzy nazwą zawartą pozwoleniu a „nazwą handlową nadaną na opakowaniu produktu. Organ II instancji, dokonując analizy terminu „nazwa handlowa” wziął pod uwagę treść wyroku NSA z dnia 20 grudnia 2007 roku w sprawie sygn. akt II GSK --- STRONA 17 --- 235/07 i uznał, że ponieważ w obecnym stanie prawnym „(…)” nie jest zastrzeżonym znakiem towarowym, dlatego nie należy jej utożsamiać z nazwą handlową o jakiej mowa w art. 9 ust. 2 ustawy o nawozach i nawożeniu, tym samym nawa zawarta w zezwoleniu nr 125/05 MRiRW nie jest jednocześnie nazwą handlową tego nawozu. Wobec faktu, iż w rozpoznawanej sprawie na etykiecie oraz na zezwoleniu nr 125/05 MRiRW widnieją dwie różne nazwy zlecono przeprowadzenie badań laboratoryjnych próbek przedmiotowych partii nawozu. Wobec tego, iż nie pobrano w czasie kontroli próbek nawozów i nie można było ustalić czy kwestionowane partie nawozu organiczno – mineralnego (…) nawóz uniwersalny, spełniają wymagania jakościowe zawarte w zezwoleniu nr 125/05 MRiRW, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych uznał, że nie ma przesłanek wystarczających do stwierdzenia, że przedmiotowe partie nawozu zostały wprowadzone do obrotu niezgodnie z wymaganiami określonymi w art. 3 ust. 2 ustawy o nawozach i nawożeniu. Wprowadzenie do obrotu nawozów organiczno – mineralnych na podstawie pozwolenia ministra właściwego do spraw rolnictwa, uzależnione jest nie tylko od uzyskania wymaganego pozwolenia , ale również od spełnienia wymagań jakościowych dla poszczególnych partii nawozu objętego stosownym pozwoleniem. Dlatego ocena prawidłowości wprowadzenia do obrotu nawozu, nie może być dokonana tylko na podstawie nazwy produktu. W rozpoznawanej sprawie brak zgodności nazwy zamieszczonej na etykiecie z nazwą zawartą pozwoleniu nr 125/05 MRiRW, powinien być oceniany również w kontekście spełnienia wymagań jakościowych oraz porównania instrukcji stosowania i przechowywania zawartych na etykiecie i w pozwoleniu MRiRW. W tej sytuacji – zdaniem Głównego Inspektora organ I instancji wydajać zaskarżoną decyzję z dnia 3 czerwca 2011 roku naruszył przepisy art. 7 k.p.c. poprzez niewystarczające wyjaśnienie stanu faktycznego oraz art. 37 ustawy o nawozach i nawożeniu poprzez przyjęcie bez wykonania badań laboratoryjnych , iż nawóz organiczno – mineralny „(…)” został wprowadzony do obrotu bez wymaganego pozwolenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. ( decyzja k. 265-274) W piśmie z dnia 8 lipca 2011 roku Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych poinformował pełnomocnika powodów o zakończeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie zasadności zarzutów dotyczących kontroli przeprowadzonych przez Zachodniopomorskiego --- STRONA 18 --- Wojewódzkiego Inspektora JHARS oraz (…) Wojewódzkiego Inspektora JHARS, stwierdzając iż zarzuty zawarte w pismach z dnia 18 i 25 maja 2011 roku są nieuzasadnione. ( pismo k. 212-215) Pismem z dnia 9 marca 2012 roku Łódzki Wojewódzki Inspektor JHARS zwrócił się do roku Głównego Inspektora JHARS o przedstawienie stanowiska MRiRW z dnia 12 października 2011 roku. Ponadto przekazał kopie wystąpienia M. Z. i Z. Z. z dnia 6 marca 2012 roku z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie, informując iż Inspektorat informował wymienione osoby, że mogą sie zwrócić o udostępnienie informacji dotyczące zakończonego postępowania administracyjnego w stosunku do (…) Spółki z o.o. w trybie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku (Dz. U. Nr 112. poz. 1198 ze zm.) ( pismo k. 302) Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych nie jest uprawniony do udzielania osobom postronnym informacji o toczących się postępowaniach, które nie zakończyły się prawomocnymi decyzjami. ( okoliczność niesporna - zeznania świadka D. B. k. 158, zeznania świadka P. J. k. 260) Do Inspektoratu wpływają jednak skargi i skarżący musi być powiadomiony przez organ o ich załatwieniu. (zeznania świadka P. J. o k. 260, zeznania świadka E. N. k. 161-162) Zdaniem Prezesa (…) Spółki z o.o. w W. J. P. pozwany jest osobiście zainteresowany wynikiem postępowania, a w szczególności tym aby Spółka zrezygnowała z nazwy (…). W jego ocenie przeprowadzone przez Wojewódzki Inspektorat JHARS w Ł.dezorganizowały działalność jego firmy oraz doprowadziły do utraty zaufania kontrahentów. (zeznania powoda k. 312-315) Pozwany T. F. przeprowadzał kontrole (…) Spółki z o.o. w W. jako (…) Wojewódzki Inspektor JHARS w Ł.. Postępowania kontrolne były wszczynane w związku ze skargami jakie wpływały do Inspektoratu oraz na polecenie organu wyższego rzędu. Pozwany nie starał się wyeliminować powodowej Spółki z rynku producentów nawozu (…) . ( zeznania pozwanego k. 316) --- STRONA 19 --- Sąd dokonał ustaleń faktycznych na podstawie powołanych wyżej dowodów w postaci dokumentów oraz zeznań świadków i zeznań stron. Prawdziwość dokumentów nie budzi żadnych wątpliwości Sądu, również strony nie kwestionowały ich wiarygodności. Sąd odmówił wiary zeznaniom świadka T. D. oraz zeznaniom Prezesa Zarządu (…)Spółki z o.o. w W. w zakresie twierdzeń dotyczących ujawnienia przez pozwanego danych dotyczących funkcjonowania powodowych podmiotów gospodarczych ich konkurencji. Twierdzenia te są gołosłowne, nie poparte żądnymi obiektywnymi dowodami. Sam świadek przyznał, iż ma tylko takie przypuszczenia. Atrybutu prawdziwości nie posiadają także - w ocenie Sądu - zeznania świadka T. D. w zakresie twierdzeń, iż pozwany groził J. P. podczas potkania mającego miejsce w lipcu 2010 roku. Z pewnością przeprowadzona rozmowa mająca na celu wyjaśnienie kontrowersyjnych kwestii nie przebiegała w miłej atmosferze, zwłaszcza wobec przedłużających się kontroli, dlatego też świadek mógł bardzo emocjonalnie odebrać jej przebieg. T. D. jest pracownikiem powodowej Spółki, tym samym jest zainteresowany wynikiem postępowania oraz wynikiem przeprowadzonych przez organ administracyjny kontroli. Sąd pominął dowód z zeznań świadka K. P.- pracownika Departamentu Hodowli i Ochrony Roślin w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi, gdyż świadek nie przedstawiła żadnych okoliczności dotyczących zarzutów stawianych pozwanemu przez powodów, zaś kwestie dotyczące uzyskiwania przez podmioty zezwoleń na wprowadzanie do obrotu nawozów i jak i związane z kontrolą ich jakości, prawidłowością opakowań i danych na nich zawartych, mają charakter administracyjno - prawny i nie podlegają ocenie sądu powszechnego. W ocenie Sądu na wiarę zasługują zeznania świadka D. B., która w sposób wiarygodny przedstawiła przebieg postępowania administracyjnego. Jednakże zeznania wymienionego świadka poza częścią dotyczącą odwołań od decyzji wydawanych przez (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych, Sąd pominął jako nieprzydatne do rozstrzygnięcia, gdyż dotyczyły one problematyki administracyjno prawnej związanej ze stosowaniem ustawy o nawozach i nawożeniu ( uzyskiwaniu zezwoleń, wprowadzaniu nawozów do obrotu, kontroli prawidłowości tych czynności) . Zdaniem Sądu atrybut wiarygodności posiadają także zeznania świadka P. J i E. N. oraz świadka H. P. która wyjaśniła kwestie związane z udzielaniem zezwoleń na --- STRONA 20 --- wprowadzanie nawozów do obrotu, określiła treści zawarte zezwoleniu, elementy nazwy nawozu, przy czym nie odniosła się do ocen prawnych czy dodatkowy element nazwy nawozu , który nie był poddany rejestracji może świadczyć o tym czy dany nawóz jest zarejestrowany. Świadek wskazała , iż w przypadku wątpliwości celowe jest przeprowadzenie badań fizyko- chemicznych. Obszerne zeznania wymienionego świadka dotyczą w istocie kwestii materialnego prawa administracyjnego, które podlegają ocenie przez właściwe urzędy administracyjne a nie sąd powszechny. Sąd odmówił wiary zeznaniom Ja. P. – Prezesa (…) Spółki z o.o. w W. oraz prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (…) J.P. z siedzibą w W. w zakresie dotyczącym kategorycznych twierdzeń o świadomym działaniu pozwanego na niekorzyść powodowych jednostek gospodarczych, udzielania informacji o prowadzonym postępowaniu nieuprawnionym podmiotom w celu zaszkodzenia powodom. W ocenie Sądu J.P. zeznając w charakterze powodów przedstawił swoją subiektywną ocenę postępowania pozwanego, która nie znajduje odzwierciedlenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Powództwo jako nieuzasadnione podlega oddaleniu w całości. Strona powodowa oparła dochodzone pozwem roszczenie na podstawie przepisu art. 23 k.c. i art. 24 k.c. w związku z art. 43 k.c. Zgodnie z art. 43 k.c. przepisy o ochronie dóbr osobistych osób fizycznych stosuje się odpowiednio do osób prawnych. Powyższy przepis stwarza podstawę do odpowiedniego stosowania w odniesieniu do osób prawnych zarówno art. 23 k.c., jak i art. 24 k.c. Znajdujący w niniejszej sprawie zastosowanie art. 23 k.c. wskazuje katalog dóbr osobistych. Powyższy artykuł nie stanowi zamkniętego katalogu dóbr osobistych, ale wymienia w szczególności: zdrowie, wolność, cześć, swobodę sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnice korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukową, artystyczną, wynalazczą i racjonalizatorską. Orzecznictwo wskazuje też inne przykłady dóbr osobistych (orzeczenie Sądu Najwyższego z 28.02.2003 r., VCK 308/02, OSN 2004, Nr 5, poz. 82). Należy również wskazać, że w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że dobra osobiste są to pewne wartości niematerialne łączące się ściśle z jednostką ludzką. Jednakże w tym miejscu należy zaznaczyć, iż --- STRONA 21 --- dobra osobiste osób prawnych to wartości niemajątkowe, dzięki którym osoba prawna może funkcjonować zgodnie ze swym zakresem działań (tak: orzeczenie Sądu Najwyższego z 14.11.1986 r., II CR 295/86, Legalis). Zarówno w przypadku osób fizycznych, jak i osób prawnych, istnieje wiele dóbr korzystających z ochrony prawnej i wiele praw osobistych chroniących te dobra. Ponadto katalog dóbr osobistych osób prawnych, konstruować należy w drodze odpowiedniego stosowania art. 23 k.c. i należy uznać, iż nie jest on zamknięty. Zestawiając art. 23 k.c. z art. 43 k.c. możemy wnosić, iż osobom prawnym oraz odpowiednio ułomnym osobom prawnym - art. 33¹ § 1 k.c. przysługują dobra osobiste takie jak: dobre imię, nazwa, tajemnica korespondencji, nietykalność pomieszczeń. Wyraźnie należy również zaznaczyć, że wykluczone jest przypisanie osobom prawnym takich dóbr osobistych, które przysługują osobom fizycznym w związku z ich psychofizycznymi właściwościami (np. życie, zdrowie, nietykalność cielesna, wolność sumienia, sfera życia prywatnego, godność osobista). Ponadto przyjmuje się, iż przy wyjaśnieniu istoty dobra osobistego i jego naruszenia - zarówno w przypadku osób fizycznych, osób prawnych, jak i ułomnych osób prawnych - należy posługiwać się kryterium obiektywnym, odwołującym się do przyjętych norm (tak: A. Szpunar, Ochrona dóbr osobistych, Warszawa 1997 r., s. 107 i nast.). W przypadku naruszenia dóbr osobistych, uprawnionemu przysługują roszczenia przewidziane w art. 24 § 1 zd. 1 i zd. 2 k.c. zgodnie z którym, ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne, a w razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności, ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. O tym, czy w konkretnym wypadku doszło do naruszenia dobra, którego ochrony domaga się osoba zgłaszająca żądanie, należy brać pod uwagę całokształt okoliczności danej sprawy i stosować kryteria obiektywne. Innymi słowy mówiąc, dla oceny czy doszło do naruszenia dobra osobistego decydujące znaczenie ma nie tyle subiektywne odczucie osoby żądającej ochrony prawnej, ile to jaką reakcję wywołuje w społeczeństwie to naruszenie, przy czym należy brać pod uwagę całokształt okoliczności a nie np. zwrot wyrwany z całej wypowiedzi (teza 9 do art. 23 k.c. Komentarz do Kodeksu cywilnego, Księga Pierwsza, Warszawa 1998, s. 66). Naruszenia dobra osobistego rozumianego jako prawa podmiotowego osoby fizycznej i prawnej dopuszcza się każdy, kto w takie dobro chronione konkretną normą --- STRONA 22 --- prawną lub zasadami współżycia społecznego, godzi w sposób bezprawny. W konsekwencji na pokrzywdzonym ciąży obowiązek wykazania, że jego dobro osobiste zostało zagrożone lub naruszone, natomiast sprawca, dążąc do uwolnienia się od odpowiedzialności powinien udowodnić, że jego działanie nie miało cech bezprawności. Brak bezprawności działania nie oznacza wprawdzie braku zagrożenia lub naruszenia dobra osobistego, niemniej jednak wyłącza odpowiedzialność tego, kto wykazał, że nie działał bezprawnie. Trzeba przede wszystkim zaznaczyć, że art. 24 § 1 k.c. wprowadza zasadę domniemania bezprawności i to pozwany w procesie o ochronę dóbr osobistych ma obowiązek wykazania istnienia okoliczności usprawiedliwiających to działanie, a więc wyłączających bezprawność. Przepis art. 24 k.c. nie definiuje pojęcia bezprawności. Przyjmuje się, że bezprawne jest każde działanie sprzeczne z normami prawnymi, z całym porządkiem prawnym oraz zasadami współżycia społecznego. Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 19 października 1989 roku (II CR 419/89, OSP 11-12/90, poz. 377) wyjaśnił, że „za bezprawne uważa się każde działanie naruszające dobro osobiste, jeżeli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności usprawiedliwiających je oraz że do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych na ogół zalicza się: - działanie w ramach porządku prawnego tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy prawa, - wykonywanie prawa podmiotowego, - zgodę pokrzywdzonego, - działanie w obronie uzasadnionego interesu. Dla uchylenia się od odpowiedzialności konieczne jest stwierdzenie przesłanek wyłączających bezprawność. Ponadto, aby można było skutecznie powoływać się na istnienie przesłanek wyłączających bezprawność, trzeba niezależnie od innych okoliczności wykazać prawdziwość twierdzeń dotyczących osoby, w której sferę dóbr osobistych wkroczono. Reasumując powyższe należy stwierdzić, iż podstawową przesłanką cywilnoprawnej ochrony dóbr osobistych jest ustalenie, że dobro osobiste zostało naruszone działaniem bezprawnym i jedynie ta przesłanka warunkuje roszczenie zmierzające do usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych, np. przeproszenie. Powodowie upatrują naruszenia dóbr osobistych w działaniach pozwanego T. F. pełniącego funkcję (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. w postaci: --- STRONA 23 --- -żądania informacji od kontrahentów handlowych powodów dotyczących wprowadzanego do obrotu nawozu oraz podawania im nieprawdziwych informacji, iż towary te zostały wprowadzone do obrotu w sposób nieprawidłowy, - nieprzestrzegania procedury administracyjnej poprzez zlecanie podległym pracownikom przeprowadzania kontroli na podstawie „ustnych poleceń”, niewłaściwe interpretowanie pojęcia „nazwa nawozu” oraz pojęcia „nazwa handlowa nawozu”, - podejmowanie działań mających na celu wyeliminowanie powodów z rynku jako producentów nawozu o nazwie (…) -przekazywanie informacji o prowadzonym postępowaniu konkurencyjnym firmom, -brak przeprowadzenia badań laboratoryjnych próbek kwestionowanych nawozów. W ocenie powodów wszystkie wymienione działania pozwanego mają charakter bezprawny i naruszają ich dobra osobiste w postaci dobrego imienia, powodując utratę zaufania na rynku. Stosownie do treści przepisu art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipa 2007 roku o nawozach i nawożeniu ( Dz. U. Nr 147, poz. 1033 ze zm.) Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych sprawuje nadzór nad wprowadzaniem do obrotu nawozów, nawozów oznaczonych znakiem „NAWÓZ WE” i środków wspomagających uprawę roślin w sposób określony w przepisach o jakości handlowej artykułów rolno spożywczych. W ramach sprawowanego nadzoru organy Inspekcji oraz upoważnieni pracownicy są uprawnieni do przeprowadzania kontroli ( art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o nawozach i nawożeniu) Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 roku o jakości handlowej artykułowo rolno – spożywczych ( Dz. U. Nr 187 z 2005 roku, poz. 1577 ze zm) do zadań IJHARS należy wykonywanie innych zadań określonych w przepisach odrębnych. Zatem (…) Wojewódzki Inspektor JHARS jest organem administracyjnym posiadającym kompetencje w zakresie nadzoru nad wprowadzeniem do obrotu nawozów. Jak wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwany wykonując powierzone mu czynności służbowe działał zgodnie z prawem, co zostało potwierdzone w toku przeprowadzanych przez organ nadrzędny - Głównego Inspektora JHARS postępowań wyjaśniających. Obecność obrocie nawozów o nazwie „(…) nawóz uniwersalny” i „(…)” z zamieszczeniem na etykietach numeru tego samego zezwolenia 125/05 wydanego przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi było przedmiotem wielu --- STRONA 24 --- skarg kierowanych do IJHARS od 2006 roku. Skargi te składane były przez M. Z. i Z. Z., którzy prowadzą działalność konkurencyjną wobec powodów pod firmą Ekologiczne Przedsiębiorstwo Handlowe „(…)” s.c. w D.. Skargi kierowane były do IJHARS oraz do Wojewody (.) i Prokuratury Rejonowej w W.. Zaistnienie nowych okoliczności wynikających min. z kontroli doraźnej przeprowadzonej przez IJHARS w III kwartale 2010 roku w zakresie stosowania oznakowań sugerujących ekologiczne metody produkcji nawozów bądź ich przeznaczenie do produkcji ekologicznej spowodowało ponowienie działań kontrolnych wobec (…) Spółki z o.o.. Główny Inspektor JHARS stwierdził, że kontrola w dniu 5 października 2010 roku przeprowadzona została po wcześniejszym zawiadomieniu o zamiarze jej wszczęcia, a wskazany w upoważnieniu nr 24/2010 zakres kontroli dotyczył ”Wprowadzenia do obrotu nawozu pn (…) nawóz uniwersalny”. Działania inspektorów WIJHARS w Ł. zmierzające do sprawdzenia dokumentacji dotyczącej wprowadzania do obrotu nawozu pn (…) nawóz uniwersalny nie wykraczały poza zakres kontroli określony w upoważnieniu tym samym nie stanowiły naruszenia art. 79a ust. 8 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej. Czas przeprowadzania wszystkich kontroli w latach 2009 i 2010 przez inspektorów WIJHARS w Ł. nie przekraczał limitu określonego w art. 80 ust.1 pkt 3 wymienionej ustawy. W ocenie organu nadrzędnego czynności prowadzone przez organ kontrolujący były zgodne z art. 75§1 k.p.a. , z którego wynika, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne prawem. Zarzut bezprawnego powoływania się na wyniki kontroli prowadzonych w innych podmiotach gospodarczych jest nieuzasadniony, tym bardziej, że wyniki te mają istotne znaczenie dla ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. Z przepisów art. 18 pkt 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 roku o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych ( Dz. U. z 2005 roku, Nr 187, poz. 1577 ze zm.) i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2007 roku o nawozach i nawożeniu wynika, że działania prowadzone przez (…) Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych w Ł. w ramach nadzoru nad wprowadzaniem nawozów do obrotu są wykonywaniem służbowych obowiązków a nie osobistym zaangażowaniem się w działania przeciwko powodom. Zwrócić należy uwagę, że przeprowadzenie czynność kontrolnych w sieciach handlowych zajmujących się sprzedażą nawozów produkowanych przez powodów było uzasadnione zwłaszcza wobec okoliczności odmowy udostępnienia inspektorom --- STRONA 25 --- IJHARS w Ł. niezbędnych dokumentów podczas przeprowadzanych kontroli. Podkreślić przy tym trzeba, iż treść pism kierowanych do wymienionych podmiotów w żadnym razie nie zawierała informacji, iż (…) Spółka z o.o. w W. wprowadzała obrotu nawóz bez stosownego zezwolenia MRiRW, a tym samym łamie prawo. W pismach tych żądano jedynie przesłania konkretnych dokumentów i udzielenia konkretnych informacji w celu ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia postępowania administracyjnego. Dlatego też dodatkowa informacja, iż „ze względu na przewidywane postępowanie związane z wprowadzeniem przedmiotowego nawozu do obrotu w przesłanej informacji powinna być uwidoczniona cena nawozu po jakiej (…) Spółka z o.o. zbył nawóz (…) nawóz uniwersalny firmie (…) POLSKA „nie może być uznana za niezasadną i bezprawną. Brak jest również podstaw do przyjęcia, iż pozwany w sposób bezprawny przekazywał osobom postronnym informacje dotyczące prowadzonego postępowania. Niewątpliwie podmiot składający skargę do organu administracji w jest uprawniony do uzyskania informacji dotyczących jej załatwienia. Przepisy k.p.c. przewidują prawo obywateli do składania skarg ( art. 221 k.p.a.). Również w rozpoznawanej sprawie M. Z. i Z. Z., prowadzący działalność pod firmą (…)” s.c. w D. zwracali się do (…) Wojewódzkiego Inspektora JHARS w Ł. o udzielenie informacji dotyczących przebiegu postępowania. Pozwany poinformował wymienione osoby, że mogą sie zwrócić o udostępnienie informacji dotyczących zakończonego postępowania administracyjnego w stosunku do (…) Spółki z o.o. w trybie art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku (Dz. U. Nr 112. poz. 1198 ze zm.) o czym powiadomił Głównego Inspektora JHARS pismem z dnia 9 marca 2012 roku.( k.302) Określona w art. 15 k.p.c. dwuinstancyjność postępowania administracyjnego gwarantuje dwukrotne merytoryczne rozpoznanie sprawy przez dwa różne organy administracji. Zdaniem Sądu - wbrew twierdzeniom pełnomocnika powodów zawartym w piśmie z dnia 27 lutego 2012 roku – brak jest podstaw do uznania, iż uchylenie w całości decyzji (…) Wojewódzkiego Inspektora JHARS w Ł. z dnia 3 czerwca 2011 roku przez Głównego Inspektora JHARS decyzją dnia 8 lutego 2012 roku świadczy o wadliwości podejmowanych przez pozwanego decyzji w ramach piastowanego stanowiska na niekorzyść powodów, w wyniku którego doszło do naruszenia ich dóbr osobistych. Fakt innej oceny prawnej w przedmiocie wprowadzenia przez powodową Spółkę do obrotu nawozu przez organ drugiej instancji nie świadczy o bezprawności działania organu pierwszej instancji. W rozpoznawanej sprawie należy także wziąć pod --- STRONA 26 --- uwagę okoliczność, iż organ drugiej instancji w toku postępowania w dniu 4 sierpnia 2011 roku zwrócił się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z prośbą o dokonanie interpretacji art. 6 i art. 9 ustawy z dnia 10 lipca 2007 roku o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 147, poz. 1033 ze zm. ) w zakresie w jakim dotyczą one nazw nadawanych przez wnioskodawców nawozom. Przedstawiona przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi interpretacja odbiegała od poprzedniego stanowiska wyrażonego w pismach z dnia 9 czerwca 2006 roku i z dnia 2 grudnia 2010 roku (k. 84-85 i 290-291)), których treść była podstawą podejmowania decyzji przez pozwanego i nie mogła być mu znana w dniu podejmowania zaskarżonej decyzji tj. w dniu 3 czerwca 2011 roku. Podkreślić należy, iż kwestie związane z prawidłowością wprowadzania przez powodów nawozów do obrotu, prawidłowością stosowanego nazewnictwa tych nawozów, prawidłowością podejmowania czynności przez organ pierwszej instancji w toku kontroli należą do właściwości organu nadrzędnego w toku postępowania administracyjnego, a nie do Sądu powszechnego. Wszystkie zgłaszane przez powodów w niniejszej sprawie zarzuty dotyczące postępowania prowadzonego przez pozwanego były także przedmiotem skarg składanych na jego działania jako (…) Wojewódzkiego Inspektora JHARS w Ł. do organu nadrzędnego, który odnosił się także do oceny zachowania pozwanego podczas spotkania z Prezesem Zarządu powodowej Spółki J. P. w dniu 20 lipca 2010 roku. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd uznał, iż pozwany T. F. prowadząc czynności wobec powodowej (…) Spółki z o.o. w W. działał zgodnie z prawem i w żaden sposób nie przekroczył przysługujących mu kompetencji. Brak jest zatem podstaw do jego odpowiedzialności na podstawie przepisu art. 23 k.c. i art. 24 k.c. w związku z art. 43 k.c. Zauważyć również należy, iż czynności pozwanego w żaden sposób nie dotyczyły drugiego powoda J. P. prowadzącego działalność pod firmą (…) JP z siedzibą w W.. Pełnomocnik powodów zgłosiła żądanie alternatywne, wnosząc o zobowiązanie pozwanego do określonego zachowania „ pod rygorem zapłaty 35.000 złotych na rzecz powodów ( protokół rozprawy k. 102, pozew k. 2-3). W rozpoznawanej sprawie taka konstrukcja roszczenia zdaniem Sądu nie jest dopuszczalna, gdyż występuje ono z reguły przy zobowiązaniach przemiennych ( art. 365 k.c. ), natomiast w przypadku naruszenia dóbr osobistych stosownie do treści przepisu art. 24 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem może żądać zaniechania tego działania, --- STRONA 27 --- chyba że nie jest ono bezprawne, a w razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności, ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. ( §1 art. 24 k.c. ) jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych ( art. 24§2 k.c.). Wymienione roszczenia związane z naruszeniem dóbr osobistych nie mają charakteru przemiennego wobec czego nie może być zastosowana konstrukcja roszczenia alternatywnego. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd oddalił powództwo jako nieuzasadnione.