Postanowienie I C 219/O9 I

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I C 219/O9 I "~ =, Q2:1'"2é9§'=' I 31:= v\\ ii; vb '0 QY.i‘7_ ‘$1; . /X" , .;/j WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2010 roku Sap Okreggowy w Gliwicach I Wydziai Cywnny w skfadzie nastegpujqcym: Przewodniczacyg SSR del. Kata;zyna Bankq Protokolantz Iwona Zbytniewska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 roku W Gnwicach sprawy Z powédzwai przegwko Skarbowi Pafistwa  PrezeSOWi Sqdu Okregowego w o za atag 1. oddala powédztwo; 2. zasqdza od powoda P na rzecz Skarbu Par'1stwa Pmkuratorii Generalnej arbu Parfistwa kwote 1.800 (jeden tysiqc osiemset) z#otych tytulem zwrotu k0$ZléW zastegpstwa procesowego, zaé w pozostalym Zakresie °d$t$P'U9 Od 0bCiq2enia powoda tymi kosztami. Sygn. akt: I C 219/O9 ß ¬~ =, a±.'2'.=±:'§= 1 _L2-E2 v\\ S; “Ä 'fa ;Y-.¿¿_ şfo -. 'Xf „ ;ƒj WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2010 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywnny w składzie następującym: _Przewodniczacig SSR del. Katarzyna Bankg Protokolantz Iwona Zbytniewska po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 roku W Giiwiœch Sprawy 2 pøwódzwam przeāiłwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w- o za atę 1. oddala powództwo; 2. zasądza od powoda P na rzecz Skarbu Państwa- Pf0kUf3Í0fÍÍ Genefamej êrbu Państwa kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu k0SZtów zastępstwa procesowego, zaś w pozostałym zakresie OÜSÍĘPUJÊ Od Obßíążenia powoda tymi kosztami. --- STRONA 2 --- 1 Sygn. akt I C 2I9f09 UZASADNIENIE Powéd — domagai sic; zasqdzenia od Skarbu Pafistwa — Prezesa Sqdu Okrqzgowego w— kwoly 2.000.000,00 zi tytuicm odszkodowania i zadoééuczynienia za poniesionq krzywdg moralnq i naruszenie débr osobistych. W uzasadnieniu powyiszego Zqdania powéd podai, Sa_d Rejonowy w wyrokiem zdnia 2?.U2.19851‘. uslalii, Ze jest on jest ojcem mai0Ietnieg0_ urodzonego _ Powod twierdzi ze proces 0 ustaleme ojcostwa toczyl SIQ 7 naruszeniem przepiséw prawa, nic brai w nim udziaiu, gdyi 0 nim nie wiedziai, albowiem nie byi powiadamiany 0 terminach rozpraw. Powéd nie jest biologiczny ojcem dziecka. Ponadto w dniu 24.10.1985r. mqi matki dziecka — _ uznai dziecko. Zdaniem powoda jego roszczenie 0 naprawienie szkody wynikiej z wydania wyroku przez Sqd Rcjonowy »\_nie uiegio przedawnieniu, gdyz zdarzenie, z ktérym powéd wiqie powstanie szkody miaio miejsce w 1985r., zaéo powyzszym zdarzeniu powéd dowiedziai siq w 20091". Pozwany Skarb Pafistwa reprezentowanyjprzez Prezesa Sa_du Okrqgowego w— zastQp0\vaiiy przez Prokuratoriq Generalnq Skarbu Pafistwa wni('>s1‘ 0 oddalenie powédztwa i zasqdzenie od powoda na rzecz Skarbu Pafistwa ~ Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kosztéw zastqpstwa procesowego wediug norm przepisanych. W uzasadnieniu powyzszego stanowiska podano, Ze powéd wywodzi roszczenia z rzekomcgo niezgodnego z prawcm d§iaianiaorganéw wladzy,pjublicznej. Wystqpujqc Z takim roszczeniem powéd winien udowodnié przcsianki odpowiedziialnoéci Skarbu Pafistwa za SZkOC1Q|_'[j.~:Villiefl wykazaé tq SZkOdQ, bezprawnoéé dziaiania lub zaniechania, a takZe zwiqzek przy'czyn_Q,.Wy migdzy okreélonym zachowaniem a szkodq. W sprawie 0 sygnaturze akt IV RC 947/84 powéd, mimo wysiania zawiadomieii 0 terminach rozpraw na dwa wskazane w aktach adresy, z ktérych jeden ustalony byi na podstawie informacji Centralnego Biura Adresowego w Warszawie, nie odbierai ich, a z adnotacji poczty wynikaio, Ze adresat jest nieznany. gytuacji §§1d(__.:l;]$'@°_Q$\;ii kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego. Po przeprdfi/adzeriiu pbstcgpowania dgivoddivego i zamkniqciu rozprawy Sqd Rcjonowy w_w dniu 27.02.1985r. wydai wyrok, ktéry uprawomocnii sin; bez zaskarzenia. W dniu 2l.10.1992r. wpiyn¢i0 do Sqdu Rejonowego w — pismo — zatytuiowane ,,za2aIenie”, a nastegpnie jego rewizja od wyroku z dnia 27.02.1985r., ktéra zostaia odrzucona postanowicniem 2 dnia 04.12.1992r. jako ziozona po tcrminie. Powéd nie udowodnii przesianek odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa za szkodg, a co za tym idzie domaganie siq przez powoda naprawienia szkody z tytuiu czynu niedozwolonego jest bezpoclstawne. Poniewai postgpowanie w spmwic 0 sygnaturze akt IV RC 947/84 Sqdu Rejonowego w—nie jest bezprawne, to wyrok z dnia 27.02.l985r. nie daje podstaw do Zqdania odszkodowania. Jséli chodzi 0 wyplaug zadoééuczynienia to pozwany podniési, Ze powéd powinien udowodnié istnienie dziaiania lub zanicchania sprawcy krzywdy nieinajagkoxvej, istnienie tejZe krzywdy wyiiikajqcej 2 naruszenia przez pozwanego dobra osobistego powoda, zwiqzek przyczynowy miqdzy krzywdq niemajqtkowq a dziaianiem lub zaniechaniem sprawcy krzywdy niemajqtkowej, a ponadto udowodnié w przypadku bezprawnego dziaiania lub zaniechania sprawcy krzywdy wine; sprawcy. Przesiankq odpowiedzialnoéci przewidzianej w art. 448 k.c. jest nie tylko bezprawne, ale i zawinione dziaianie sprawcy krzywdy. Na postawie caioéciowej analizy materiaiu zebranego w sprawic nie ma iadnej W3jp|iW0§Ci, Ze pozwany Skarb Pafistwa dziaiai wobec powoda w ramach swoich uprawnicfi ustawowych i ich dziaianiu nie moina w iaden sposéb przypisaé niezgodnoéci 2 prawem. Brak zatem w niniejszej sprawie bezprawnoéci zachowania funkcjonariuszy pafistwowych. O ile jednak Skarb Pafistwa miaiby byé zobowiqzany wobec powoda do naprawienia szkody, to naleiy wskazaé, 2:: roszczenia powoda sq przedawnione. Stosownie bowiem do przepisu art. 442 § I k.c. w brzmieniu sprzed l0.08.2007r. w zwiqzku 2 art. 2 ustawy z dnia l6.02.2007r. 0 zmianie ustawy — Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 80, poz. 538), roszczcnie 0 naprawienic szkody wyrzqdzonej czyncm niedozwolonym ulega przedawnieniu z upiywem lat trzech od dnia, w ktérym poszkodowany dowiedziai siq 0 szkodzie i 0 osobie obowiqzanej do jej naprawienia. Zdarzenie, z ktérym powéd wiqie powstanie szkody miaio miejsce w roku 1985, przyjmujqc nawet, Ze powéd dowiedziai siq 0 nim w roku 1992 minagly odpowiednio 24 i 17 lat od dnia wystqpienia przez powoda z pozwem przeciwko Skarbowi Pafistwa, tj. dnia 04.06.2009r. W zwiqzku z Zqdaniem zasqdzenia kosztéw I Sygn. akt I C 2l9i"09 UZASADNIENIE Powód _ domagał się zasądzenia od Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Okręgowego w- kwoty 2.000.000,00 zł tytułem odszkodowania i zadośćuczynienia za poniesioną krzywdę moralną i naruszenie dóbr osobistych. W uzasadnieniu powyższego żądania powód podał, Sąd Rejonowy w- wyrokiem zdnia 27.02.1985r. ustalił, że jest on jest ojcem małoletniego_ urodzonego _ Powod twierdzi_ ze proces o ustalenie ojcostwa toczył się 7 naruszeniem przepisów prawa, nie brał w nim udziału, gdyż o nim nie wiedział, albowiem nie był powiadamiany o termiriaeh rozpraw. Powód nie jest biologiczny' ojcem dziecka. Ponadto w dniu 24.10.1985r. mąż :natki dziecka - _ uznał dziecko. Zdaniem powoda jego roszczenie o naprawienie szkody wynikłej z wydania wyroku przez Sąd Rejonowy yy- nie uległo przedawnieniu, gdyż zdarzenie, z którym powód wiąże powstanie szkody' miało miejsce w 1985r., zaśo powyższym zdarzeniu powód dowiedział się w 2009r. Pozwany Skarb Państwa reprezentowanyiprzez Prezesa Sądu Okręgowego W- zastępowany przez Prokuratorię Generalna Skarbu Państwa wniósł 0 oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz Skarbu Państwa ~ Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu powyższego stanowiska podano, że powód wywodzi roszczenia z rzekomego niezgodnego z prawem działania-organów władzy,-p„ublicznej. Występując z takim roszczeniem powód winien udowodnić przesłanki odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę|__tj¿"winien wykazać tę szkodę, bezprawność działania lub zaniechania, a także związek pi'z'y'czyn._io_„wy między określonym zachowaniem a szkodą. W sprawie o sygnaturze akt IV RC 947/84 powód, mimo wysłania zawiadoinień o terminach rozpraw na dwa wskazane w aktach adresy, z których jeden ustalony był na podstawie informacji Centralnego Biura Adresowego w Warszawie, nie odbierał ich, a z adnotacji poczty wynikało, że adresat jest nieznany. sytuacji sądgusjtatpyyęił kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego. Po przeprcfvadzeiiiu postępowania d'Čiwodoivego i zamknięciu rozprawy Sąd Rejonowy' w_w dniu 27.02.1985r. wydał wyrok, który uprawomocnił się bez zaskarżenia. W dniu 21.10.1992r. wpłynęło do Sądu Rejonowego w _ pismo _ zatytułowane „zażalenie”, a następnie jego rewizja od wyroku z dnia 27.02.1985r., która została odrzucona postanowieniem z dnia 04.12.1992r. jako złożona po terminie. Powód nie udowodnił przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę, a co za tym idzie doinaganie się przez powoda naprawienia szkody z tytułu czynu niedozwolonego jest bezpodstawne. Ponieważ postępowanie w sprawie o sygnaturze akt IV RC 947/84 Sądu Rejonowego w_nie jest bezprawne, to wyrok z dnia 27.02.1985r. nie daje podstaw do żądania odszkodowania. Jeśli chodzi o wypłatę zadośćuczynienia to pozwany podniósł, że powód powinien udowodnić istnienie działania lub zaniechania sprawcy krzywdy niemajątkowej, istnienie tejże krzywdy wynikającej z naruszenia przez pozwanego dobra osobistego powoda, związek przyczynowy między krzywdą niemajątkową a działaniem lub zaniechaniein sprawcy krzywdy niemajątkowej, a ponadto udowodnić w przypadku bezprawnego działania lub zaniechania sprawcy krzywdy winę sprawcy. Przesłanką odpowiedzialności przewidzianej w art. 448 k.c. jest nie tylko bezprawne, ale i zawinione działanie sprawcy krzywdy. Na postawie eałościowej analizy materiału zebranego w sprawie nie ma żadnej wątpliwości, że pozwany Skarb Państwa działał wobec powoda w ramach swoich uprawnień ustawowych i ich działaniu nie można w żaden sposób przypisać niezgodności z prawein. Brak zatem w niniejszej sprawie bezprawności zachowania funkcjonariuszy państwowych. O ile jednak Skarb Państwa miałby być zobowiązany wobec powoda do naprawienia szkody, to należy wskazać, że roszczenia powoda są przedawnione. Stosownie bowiem do przepisu art. 442 § I k.c. w brzmieniu sprzed 10.08.2007r. w związku z art. 2 ustawy z dnia 16.02.2007r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 80, poz. 538), roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonyin ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, W którym poszkodowany dowiedział się 0 szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Zdarzenie, z którym powód wiąże powstanie szkody miało miejsce w roku 1985, przyjmując nawet, że powód dowiedział się o nim w roku 1992 minęły odpowiednio 24 i 17 lat od dnia wystąpienia przez powoda z pozwem przeciwko Skarbowi Państwa, tj. dnia 04.06.2009r. W związku z żądaniem zasądzenía kosztów --- STRONA 3 --- 2 D05l¢?D0Wi1l1iE1 l1fl|@Z_V zwrocié uwage na poglqd Sqdu Naj'\vyiszego wyrazony w wyroku z dnia 26.1l.2003r. sygn. akl IPK 585/02, zgodnie z ktorym prawo do sqdu nie oznacza przyzwolenia na konstruowanic wszelkich mozliwych roszczefi i woluntarystyczne okres‘1anie ieh wysokos'ci. Strona wirma mieé s'wiad0mosé konsekwencji tak formuIowanych roszczeli, takze w zakrcsie kosztow poslepowania. Zdanicm slrony pozwanej, sytuacja majqtkowa oraz osobista powoda, mianowicie, Zejest bezrobolny i utrzymuje sic; wylqcznie 2 zasiiku okresowego w miesiecznej wysokosci 238,50 Z1, pobieranego 2 MOPSD w nie jest wystarczajqcym powodem do tego by nie ponosii on — przynajmniej w czesci — ekonomicznych konsekwencji SWOIC11 dziaiari prawnych. Zwiaszcza, Ze swoim dziaianiem powod angaiuje szereg instytucji pafistwowych, co oczywiscie wiqze sie 2 koiiiecznosciq wydatkowania publicznych pieniedzy, z ktoiych powod i takjest utrzymywany. Sqd ustalil, co nastepuje: Przed Sadem Rejonowym W—pOd sygnaturq akt IV RC 947/84, toczyki sie sprawa Z P°“"9dZI“"fi Iflfllolctfliego — i _ PYZ°°i“"1<° _ —o ustalcnie ojcostwa i alimenty. Pozew wplynaj w dniu 26.07.1984r. W powyiszcj sprawic powod, mimo wysiania zawiadomiefi 0 terminach rozpraw na dwa wskazane w aktach adresy, 2 ktolych jedcn ustalony byi na podstawie informacji Centralnego Biura Adresowego w Warszawie, nie odbicral ich, a z adnotacji poczty wynikaio, ie adresat jest nieznany. W zwiqzku z powyiszym na rozprawie w dniu 05.12.1984r. dla pozwanego, ktorego miejsce pobytu nie byIo znane ustanowiono kuratora procesowego. Po przeprowadzeniu postepowania dowodowego i zamknieciu rozprawy Sqd Rejonowy w w dniu 27.02.1985r. wyda1 wyrok zgodnie, z ktorym ustalii, Ze 1;. '1'. urodrony —jest ojcem maioletniego urodzonego zasa_dziI od _na rzecz maioletniego alimenty w kwocie 3.000 zi (przed denominacjq) poczqwszy od 01.0S.1984r. pIatne do rqk matki zasqdzfi 0d_ na rzecz kwote 20.000 21 (PFZEC1 denominacjq) tytuiem zwrotu kosztow zwiqzanych z 012114 i porodem oraz orzeki okosztach procesu. Powyiszy wyrok uprawomoCni1 sie 2 dnicm 21.03.1985r. W wyroku tym nie przyznano powodowi wladzy rodzicielskiej nad ma1o1etnim ani tei nie nadano dziecku nazwiska owoda. W dniu 21.10.1992r. wpiynelo do Sqdu Rejonowego w— pismo i zatytulowanc ,,zaZa1enie”, na ktore odpowiedi powod otrzymai w dniu 2.1 1.1992r. Z kolei w dniu 4.12.l992r. wp1yne1a rewizja powoda od wyroku z dnia 27.02.1985r., ktora zostaia odrzucona postanowieniem z dnia 04.12.l992r. jako zioiona po terminie. Odpis powyzszego postanowienia zosta1 doreczony powodowi na adres Aresztu §ledczcgo w dniu 14.l2.l992r. Powyzsze postanowienie uprawomocniio sie z dniem 22.12.l992r. (dowodz akta Sqdu Rejonowego w_ sygn. akt IV RC 947/84) in iurodzii Se Akt urodzcnia dziecka zostaI sporzqdzony w Urzedzie Stanu Cywilnego w w dniu 09.05.l984r. za numerem 1093/1984. Na podstawic wyroku Sqdu Rejonowevo w z dnia D 27.02.1985r. sygn. akt IV 947/84/4 W akcie urodzeniajako ojea dziccka wpisano W powyiszym wyroku nie nadano dziecku nazwiska powoda. Oswiadczeniem ziozonym przecl Kierownikiem Urzedu Stanu Cywilnego w v dniu 24.l0.1985r. przez matke dziecka ijej meza urodzonego zosta10 nadane dziccku —— nazwisko — Do zioienia oswiadczenia 0 zmianie nazwiska dziecka nie byia wymagana zgoda powoda, gdyi nie przysiugiwaia mu w1adza rodzicielska nad tym dzieckiem. Sqd Re'onov» w— ostanowie iei d ' 09.10.1996. . kt IV N 290/96/8 kl, j y p n 11 z ma r, sygn a sm , orze Ze —zosta1 prz "s osobiony przez meia matki (dowédz odpis zupelny aktu urodzenia 'iony przez USC w— nr aktu 1093/I984 k: 59 akt, akta Sqdu Rejonowe 0 w n. akt IV Nsm 290/96/8 Y8 ) Powod llZHSElC1l"l13_iQ_C swoje Zqdangc zeznal, ie Sqd Rejonowy w —, w sprawie o sygnaturze akt IV RC 947/84, ustalii, ii jest on ojccm _ P0W<5d Uwaifl jfidflak, Zc nie ojcem tego dziecka, dlatego tei nie pIaci1 na rzecz tego dziecka zaszidzonych aiimentow Za co zkolei byl skazany i odbywai kare pozbawienia wolnosci w Iatach 18861987. W zwiqzkii ze sprawq o ustalenie ojcostwa, a poiniej sprawami karnymi, w ktorych powod zosta1 skazany za uchylanie sie od obowiagkil alimentacyj nego, rozpadio siejego maiiefistwo, ktore w 1984r. zostaio i '| I'1 2 D05lt?D0Wfil1Íř1 Hfl|CŹ_V 'zwrócić uwagę na pogląd Sądu Najwyższego wyrażony' w wyroku z dnia 26.11.2003r. sygn. akt IPK 585/02, zgodnie z któryin prawo do sądu nie oznacza przyzwolenie na konstruowanie wszelkich możliwych roszczeń i woluntaiystyczne określanie ich wysokości. Strona wirma miec świadomość konsekwencji tak formułowanych roszczeń, także w zakresie kosztów postępowania. Zdaniem strony pozwanej, sytuacja majątkowa oraz osobista powoda, mianowicie, że jest bezrobotny i utrzyiniije się wyłącznie z zasiłku okresowego w miesięcznej wysokości 238,50 zł, pobieranego z MOPSD w' nie jest wystarczającym powodem do tego by nie ponosił on - przynajmniej w części - ekonomicznych konsekwencji swoich działań prawnych. Zwłaszcza, że swoim działaniem powód angażuje szereg instytucji państwowych, co oczywiście wiąże się z koniecznością wydatkowania publicznych pieniędzy, z których powód i takjest utrzymywany. Sąd ustalił, co następuje: Przed Sądem Rejonowym w_pod sygnaturą akt IV RC 947/84, toczyła się sprawa Z P0\~"Ód2fWfl 'flfiłolßtflißso _ Í _ Pf2°Ci“"l<° _ _O ustalenie ojcostwa i alimenty. Pozew wpłynął w dniu 26.07.1984r. W powyższej sprawie powód, mimo wysłania zawiadomień o terminach rozpraw' na dwa wskazane w' aktach adresy, z których jeden ustalony był na podstawie informacji Centralnego Biura Adresowego w Warszawie, nie odbierał ich, a z adnotacji poczty wynikało, że adresat jest iiieznany. W związku z powyższyin na rozprawie w dniu 05.12.1984r. dla pozwanego, którego miejsce pobytu nie było znane ustanowiono kuratora procesowego. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego i zamknięciu rozprawy Sąd Rejonowy w w dniu 27.02.1985r. wydał wyrok zgodnie, z którym ustalił, że iiç. “il urodzony _jest ojcem małoletniego urodzonego zasądził od úna rzecz małoletniego alimenty w kwocie 3.000 zł (przed denominacją) począwszy' od 01.05.1984r. płatne do rąk matki zasądził od_ na rzecz kwotę 20.000 zł (przed denominacją) tytułem zwrotu kosztów związanych z ciążą i porodem oraz orzekł okosztach procesu. Powyższy wyrok uprawomocnił się z dnicin 21.03.1985r. W wyroku tym nie przyznano powodowi władzy' rodzicielskiej nad inałoletnim ani też nie nadano dziecku nazwiska owoda. W dniu 21.10.1992r. wpłynęło do Sądu Rejonowego w- pisino Ć zatytułowane „zażalenie”, na które odpowiedż powód otrzymał w dniu 2.1 l .1992r. Z kolei w dniu 4.12.l992r. wpłynęła rewizja powoda od wyroku z dnia 27.02.1985r., która została odrzucona postanowieniem z dnia 04.12.1992r. jako złożona po terminie. Odpis powyższego postanowienia został doręczony powodowi na adres Aresztu Śledczego w dniu 14.12.1992r. Powyższe postanowienie uprawomocniło się z dniem 22.12.1992r. (dowód: akta Sądu Rejonowego W- sygn. akt IV RC 947/84) msi" iufodzii się Akt urodzenia dziecka został sporządzony' w Urzędzie Stanu Cywilnego w w dniu 09.05.1984r. za numerem 1093/1984. Na podstawie wyroku Sądu Rejonowevo w z dnia D 27.02.1985r. sygn. akt IV 947/84/4 w akcie urodzeniajako ojca dziecka wpisano W powyższym wyroku nie nadano dziecku nazwiska powoda. Oświadczeniem złożonym przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w v dniu 24.10.1985r. przez matkę dziecka ijej męża urodzonego zostało nadane dziecku -_ nazwisko _ Do złożenia oświadczenia o zmianie nazwiska dziecka nie była wymagana zgoda powoda, gdyż nie przysługiwała mu władza rodzicielska nad tym dzieckiem. Sąd Reonow w_ ostanowie iei d ` 09.10.1996. _ kt IV N 290/96/8 kł, j y p n n z nia r, sygn a sin , erze że _został prz "s osobiony przez męża matki (dowód: odpis zupełny aktu urodzenia 'iony przez USC W- nr aktu 1093/1984 k: 59 akt, akta Sądu Rejonowe o w n. akt IV Nsm 290/96/8 Yg ) Powód uzasadniająe swoje żądanşe zeznał, że Sąd Rejonowy w _, w sprawie o sygnaturze akt IV RC 947/84, ustalił, iż jest on ojcem _ POWÓÓ 11\VäŻß1@dflfil<, że nie ojcem tego dziecka, dlatego też nie płacił na rzecz tego dziecka zasądzonych alimentów za co zkolei byl skazany i odbywał karę pozbawienia wolności w latach 1886-1987. W związku ze sprawą o ustalenie ojcostwa, a później sprawami karnymi, w których powód został skazany za uehylanie się od obowiązku aliinentacyj nego, rozpadło się _jego małżeństwo, które w 198-flr. zostało Í 'i |"l --- STRONA 4 --- r—' I is I 1 '1 I (1: 1 :1 '9 P ,. I J 1 I r I r. ! 1 _._,,r u 1 1 F 5 i | =. I i 1;e—r_..cw .vI! 1 i ‘I 1 I 1 1. i ,1 '1 J rozwiazane przez rozwod. Fa]at, 2e powod figurowai w rejestrze skazanych utrudnial mu podjecie pracy. (dowodz przesluchanie stron k.144 akt) Przed Sadem Okregowym w _, pod sygnatura akt V K0 3 I/08, toczyia sie sprawa zpowodztwa— 0 odszkodowanie i zadoséuczynienie za niesiuszne skazanie za przestepstwo z art. 186 § 1 dkk W sprawach, ktore toczyiy sie przed Sadem Rejonowym w pod sygnaturami akt I11 K 992/92 i I11 K 70/89. Sad Okregowy w _ wyrokiem z dnia 02.l0.2007r. odrzucii wniosek powoda o odszkodowanie za nieshiszne skazanie w sprawie o sygn. akt 111 K 992/92, gdyz wniosek ten zostai prawomocnie oddaiony wyrokicm Sadu Okregowego w_ Z dnia 23.05.2006r. sygn. akt VKo 3/06 (k. 12, tom I1 akt o sygn. VKo 31/08). Wniosek powoda _ za niesiuszne skazanie i tymczasowe aresztowanie w sprawic osygnaturze akt III K 70/89 Zostai oddalony wyrokicm Sadu Okregowego w_ z dnia 13.11.2008r., prawomocnym zdniem 12.03.2009r. (k.91, tom II akt 0 sygn. VKo 31/08). (dowéd: akta Sadu Okrggowego w_ygn. akt V K0 31/08) Powyisze okolicznosci faktyczne Sad ustalit w oparciu 0 spojne i w pehii przekonujace wskazane wyzej dowody, a w szczegoinosci dokumenty urzedowe, ktore w ocenie Sa_du byly w pe1ni wiaiygodne. Sad zwaiyl, co nastepuje: W ustalonym stanie faktycznym powodztwo nie zasiuguje na uwzglednienie. W stanie prawnym regulujacym odpowiedzialnosé Skarbu Paristwa za szkody wyrzadzone przez funkcjonariuszy przy wykonywaniu powierzonej czynnosci (obecnie za szkody wyrzadzone przcz niczgodne z prawem dziaianie lub zaniechanie przy wykonywaniu wiadzy publicznej) moina wyroinié trzy okresy: pierwszy zamykajacy sie data 17.10.1997r, drugi zamykajacy sit; data 01.09.2004r. i trzeci — obccny stan prawny obowiazujqcy od 01.09.2004r. Zgodnie z art. 3 1 art. 5 ustawy z dnia 17.06.2004r. 0 zmianie Kodeks cywilny oraz niektorych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692) do zdarzeii i stanow prawnych powstaiych przed dniem wejscia w Zycie powyiszej ustawy tj. przcd 01.09.2004r., stosuje sie przepisy art. 417, art.419, an. 420, art. 4201, art. 421 k.c. oraz art. 153, art.160, a1t.161 § 5 k.p.a. w brzmieniu obowiazujacym do dnia wejscia w Zycie pow)/Zszej ustawy. Zatem nalezy stosowaé stan prawny obowiazujacy w dacie zaistnienia zdarzenia wywoiujacego szkode. Do oceny odpowiedzialnoéci Skarbu Paiistwa za szkody zwiazane zc zdarzeniami, ktore miaiy miejsce przed 17.10.1997r. naleZy stosowaé przepisy art. 417421 k.c., atakze przepisy szczegolne, o ktorych stanowil an. 421 k.c. ,,Powyisze przepisy naleiy stosowaé bezjakichkolwiek modyfikacji, gdyi skutki ezasowe zarowno orzeczenia Trybunaiu Konstytucyjnego z dnia 04.12.200lr., SK 18/2000 (OTK 2001, nr 8, poz. 256) dotyczacego niekonstytucyjnosci art. 418 k.c. i nadania nowego rozumicnia art. 417 § 1 k.c., jak i orzcczenia Trybunaiu Konstytucyjnego 2 dnia 23.09.2003r., K 20/2002 (OTKA 2003, nr 7, poz. 76) dotyczacego nickonstytucyjnosci art. 160 k.p.a. w czesci ograniczajacej odszkodowanie do rzeczywistej szkody, moina odniesé jedynie do szkod powstalych po 17.10.1997r. Taki poglad sformu1owa1 wyrainie Trybunai Konstytucyjny w wyroku z dnia 23.09.2003r. i te same racje przemawiaja za odniesieniem skutkow czasowych wyroku Trybunaiu z dnia 04.12.2001r. do daty wejsoia w Zycie Konstytucji RP. Takie stanowisko prezentuje tc>2 Sad Najwyiszy, ktory w wyroku 2 dnia 15.0S.2000r., I1 CKN 293/2000 ( OSNC 2000, nr 11, poz. 209) stwierdzii, ie ,,Konstytucyjna zasada niedziaiania prawa wstecz wyiapza, w sprawie 0 odszkodowanie, uwzglednienio przepisu art. 77 ust. 1 Konstytucji do oceny zdarzeii zaistniaiych przed jej wejsciem w Zycie” Podobnie w wyroku z dnia 18.02.2005r. V CK 461/2004 Sad Najwyzszy przyjai, ie do chwili wejscia w Zycie an. 77 ust. 1 Konstytucji brak byio podstaw do przyjmowania innego rozumienia art. 417 § 1 k.c., nii to ustaliia uchwaia pehiego skiadu Izby Cywiinej SN 2 1S.02.1971r.”( tak Komentarz Gerarda Bierika do ustawy Kodeks cywilny w Lex Po1onica). Powod _ wywodzi swoje roszczenia 7. niezgodnego 2 prawcm dziaiania organow wiadzy publicznej. Z tresci pism procesowych wynika, 2e powod roszczenia swoje wiaie 2. wyrokiem Sa_du Rejonowego w—z dnia 27.02.1985r., sygn. akt IV RC 947/84, o ustaleniu jego ojcostwa W stosunku do ma1o1etniego— Hl"0dZ0"eg9— Powéd twierdzi, 20 nie brai udziaiu w tym postepowaniu, gdyz o nim nie wiedziai, poniewaz -‹-'- 1 li 1 l 's › (zz 1 J 'H P ,. 1 »Í 1 | r 1 r. -! 1 ....,,-fr u J ś F 8 i | =. r Ę 1-›21-4-__-.-cv .wz i Ê 'Í ‹ I -1 1. 1 ,i '1 J rozwiązane przez rozwód. Fakt, że powód figurował w rejestrze skazanych utrudnial mu podjęcie pracy. (dowód: przesłuchanie stron k.l44 akt) Przed Sądem Okręgowym w _, pod sygnaturą akt V Ko 31/08, toczyła się sprawa zpowództwa_ o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne skazanie za przestępstwo z art. 186 § l dkk w sprawach, które toczyły się przed Sądem Rejonowym w- pod sygnaturami akt lll K 992/92 i 111 K 70/89. Sąd Okręgowy w _ wyrokiem z dnia 02.10.2007r. odrzucił wniosek powoda o odszkodowanie za niesłuszne skazanie w sprawie o sygn. akt lłl K 992/92, gdyż wniosek ten został prawomocnie oddalony wyrokiem Sądu Okręgowego w- z dnia 23.05.2006r. sygn. akt VKo 3/06 (k. 12, tom 11 akt o sygn. VKo 31/08). Wniosek powoda _ za niesłuszne skazanie i tymczasowe aresztowanie w sprawie osygnaturze akt III K 70/89 został oddalony wyrokiem Sądu Okręgowego w- z dnia 13.11.2008r., prawomocnym zdniem 12.03.2009r. (k.91, tom II akt 0 sygn. VKo 31/08). (dowód: akta Sądu Okręgowego w_ygn. akt V Ko 31/08) Powyższe okoliczności faktyczne Sąd ustalił w oparciu o spójne i w pełni przekonujące wskazane wyżej dowody, a w szczególności dokumenty urzędowe, które w ocenie Sądu byly w pełni wiarygodne. Sąd zważył, co następuje: W ustalonym stanie faktycznym powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. W stanie prawnym regulującym odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkody wyrządzone przez funkcjonariuszy przy wykonywaniu powierzonej czynności (obecnie za szkody wyrządzone przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej) można wyróżnić trzy okresy: pierwszy zamykający się datą 17.10.1997r, drugi zamykający się datą 01.09.2004r. i trzeci - obecny stan prawny obowiązujący od 01.09.2004r. Zgodnie z art. 3 i art. 5 ustawy z dnia 17.06.2004r. o zmianie Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692) do zdarzeń i stanów prawnych powstałych przed dniem wejścia w życie powyższej ustawy tj. przed 01.09.2004r., stosuje się przepisy art. 417, art.4l9, an. 420, art. 420l, art. 421 k.c. oraz art. 153, art.160, a1t.161 § 5 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie powyższej ustawy. Zatem należy stosować stan prawny obowiązujący w dacie zaistnienia zdarzenia wywołująeego szkodę. Do oceny odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkody związane ze zdarzeniami, które miały miejsce przed 17.10.1997r. należy stosować przepisy art. 417-421 k.c., atakże przepisy szczególne, o których stanowił art. 421 k.c. „Powyższe przepisy należy stosować bezjakichkolwiek modyfikacji, gdyż skutki czasowe zarówno orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 04.12.2001r., SK 18/2000 (OTK 2001, nr 8, poz. 256) dotyczącego niekonstytucyjności art. 418 k.c. i nadania nowego rozumienia art. 417 § 1 k.c., jak i orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23.09.2003r., K 20/2002 (OTK-A 2003, nr 7, poz. 76) dotyczącego niekonstytucyjności art. 160 k.p.a. w części ograniczającej odszkodowanie do rzeczywistej szkody, można odnieść jedynie do szkód powstałych po 17.10.1997r. Taki pogląd sformułował wyraźnie Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 23.09.2003r. i te same racje przemawiają za odniesieniem skutków czasowych wyroku Trybunału z dnia 04.12.2001r. do daty wejścia w życie Konstytucji RP. Takie stanowisko prezentuje też Sąd Najwyższy, który w wyroku 7. dnia 15.05.2000r., 11 CKN 293/2000 ( OSNC 2000, nr 11, poz. 209) stwierdził, że „Konstytucyjna zasada niedziałania prawa wstecz wyłącza, w sprawie 0 odszkodowanie, uwzględnienie przepisu art. 77 ust. 1 Konstytucji do oceny zdarzeń zaistniałych przed jej wejściem w życie” Podobnie w wyroku z dnia 18.02.2005:: V CK 461/2004 Sąd Najwyższy przyjął, że do chwili wejścia w życie an. 77 ust. 1 Konstytucji brak było podstaw do przyjmowania innego rozumienia art. 417 § 1 k.c., niż to ustaliła uchwała pełnego składu Izby Cywilnej SN z 15.02.1971r.”( tak Komentarz Gerarda Bieńka do ustawy Kodeks cywilny w Lex Polonica). Powód _ wywodzi swoje roszczenia 7. niezgodnego z prawem działania organów władzy publicznej. Z treści pism procesowych wynika, że powód roszczenia swoje wiąże z wyrokiem Sądu Rejonowego w_z dnia 27.02.1985r., sygn. akt IV RC 947/84, o ustaleniu jego ojcostwa w stosunku do małoletnicgo_ Ul"0ClZ0fleg0_ PÜWÓŰ twierdzi, że nie brał udziału w tym postępowaniu, gdyż o nim nie wiedział, ponieważ --- STRONA 5 --- 4 \ nie byt powiadamiany 0 terminach rozpraw. Uwaia, Ze wadliwosé postepowania Sqdu Rejonowego wpolegatana tym, Ze jego ojcostwo zostato ustalone bez jego wiedzy. Konsekwencja ustalenia ojcostwa byto zasadzenie alimentow na rzecz_, ktoiych powod nie pIaci1 i w zwia_zku 2 czym zostai skazany za przestepstwo z art. 186 § 1 dkk. Majac na wzgledzic okres w jakim toczyio sie postepowanie sa_dowego o ustalenie ojcostwa idate wydania orzeczenia, ktore kwcstionuje powod stwierdzié naleiy, 2e oceny zasadnosci powddztwa naleiaioby dokonaé w swietle przepisow art. 417 k.c. i 418 k.c. w brzmieniu obowiazujacytn w latach 19841985. Przesianki odpowiedzialnosci Skarbu Patistwa na podstawie art. 417 k.c. byly nastepujace:  wyrzadzenie szkody przez funkcjonariusza pafistwowego w rozumicniu § 2 tego art}/kutu,  zawinione dziaianie Iub zaniechanie tego funkcjonariusza,  normality zwiqzek przyczynowy miedzy dziaianiem Iub zaniechaniem,  wyrzadzenie szkody przy wykonywaniu powierzonej funkcjonariuszowi czynnosci. Przepis art. 418 k.c. stanowii wéwczas, jeZe1i szkoda zostaia wyrzqdzona przez funkcjonariusza pafistwowego na skutek wydania orzeczenia Iub zarzadzenia, Skarb Pafistwa ponosi odpowiedzialnosé tylko wtedy, gdy przy Wydaniu orzeczenia Iub zarzadzenia nastapiio naruszenie prawa seigane w trybie postepowania karnego Iub dyscyplinarnego, a wina sprawcy szkody zostaia stwierdzona wyrokiem karnym Iub orzeczeniem dyscyplinarnym albo uznana przez organ przeioiony nad sprawca szkody. (§ 1 k.c.) Brak stwierdzenia winy w wyroku karnym lub orzeczeniu dyscyplinarnym nie wylacza odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa za szk0de,je2e1i wszczgciu albo prowadzeniu postepowariia karnego Iub dyscyplinamego stoi na przeszkodzie okolicznosé wytapzajaca sciganie. (§ 2 k.c.) Poza ogoinymi przes1ankami odpowiedzialjnosci odszkodowawczej, ,,konieczna przeslanka stosowania art. 418 k.c. byio ustalenie, Ze a) przy wydaniu orzcczenia Iub zarzadzenia nastapiio naruszenie prawa scigane w trybie postepowania karnego 1ubdyscyp1inarnego oraz, Ze b) wina sprawcy badi to zostaia stwierdzona wyrokiem karnym Iub orzeczeniem dyscyplinarnym, badi tez uznana przez organ przcioiony nad sprawca szkody. Wymaganie stwierdzenia w xwroku karnym Iub orzeczeniu dyscyplinarnym badi te2 uznania przez organ przctozony nad sprawca szkody dotyczy drugiego ograniczenia odpowiedzialiiosci Skarbu Paiistwa przewidzianego w art. 418 k.c., tj. winy. Skoro wiec nie kaztde zawinione dziaianie funkcjonariusza patistwowego przy wydaniu orzeczenia Iub zarzadzenia uzasadnia odpowiedzialnosé Skarbu Paristwa, lecz tylko takie, ktore stanowi przestepstwo Iub wystepek dyscyplinarny, to w razie uznania winy sprawcy przez organ prze1oZony sad musi ocenié, czy przy wydaniu  przez funkcjonariusza  orzeczenia Iub zarzadzenia nastapiio naruszenie prawa scigane w trybie postepowania karnego Iub dyscyplinarnego. Takie bowiem uznanie  odmiennie aniieli wyrok karny i orzeezenie dyscyplinarne  nie rozstrzyga samo przez sie 0 charakterze niewiasciwego postepowania funkcjonariusza”(tak SN w uchwale z dnia 15.02.l97lr., III CZP 33/70). Nie byio jcdnoznaczne zuznaniem winy funkcjonariusza uchylenie w postepowaniu administracyjnym Iub sadowym orzeczenia Iub zarzadzenia przez wfyzsza instancje z powodu naruszenia przepisow prawa, Iub nawet dlatego, 2c zostato ono wydane bcz podstawy prawnej. Powod nie udowodnii przesianek odpowiedzialnoéci Skarbu Paiistwa tj. szkody, bezprawnos'ci dziaiania Iub zaniechania, zwiazku przyczynowcgo miedzy okreslonym zachowaniem a szkoda, atakze przeslanek odpowiedzialnosci wynikajacych z art. 418 k.c. Powod zarzuca, Ze ustalenie jego ojcostwa nastapiio bez jego wiedzy, gdyz nie by1 zawiadomiony o terminach rozpraw. Zarzut ten nie jest zasadny, gdyi Sad wys1a1 zawiadomienie o rozprawie na adres wskazany w informacji Centralnego Biura Adresowego w—j'ednakie z relacji poczty wynikato, ie adresat jest nieznany. W zwiazku z powyzszym na podstawie art. I44 k.p.c. ustanowiono dla pozwanego kuratora procesowego. Poniewaz postepowanie w sprawie sygn. akt IV RC 947/84 Sadu Rejonowego w — nie byto bezprawne, to xwrok 2 dnia 27 Iutego 1985r. nie daje podstaw do Zadania odszkodowania. Rowniez zarzut uznania dziecka przez meia matki _ jest bezzasadny. Z odpisu zupetnego aktu urodzenia dziecka _ wynika, Zeoswiadczeniem zioionym przed Kierownikiem Urzedu Stanu Cywilnego w w dniu 24.10. l985r. przez matke dziecka ijej meia_ zostaio nadflne dlificku —_  nazwisko _PowyZsze oswiadczenie nie jest uznaniem dziecka w rozumieniu an. 72 k.r.o. Do ztozenia powyiszcgo oswiadczenia nie byia wymagana zgoda powoda, 4 t nie był powiadamiany o terminach rozpraw. Uważa, że wadiiwość postępowania Sądu Rejonowego w-polegałana tym, że jego ojcostwo zostało ustalone bez jego wiedzy. Konsekwencją ustalenia ojcostwa było zasądzenie alimentów na rzecz_, których powód nie płacił i w związku z czym został skazany za przestępstwo z art. 186 § 1 dkk. Mając na względzie okres w jakim toczyło się postępowanie sądowego o ustalenie ojcostwa idatę wydania orzeczenia, które kwestionuje powód stwierdzić należy, że oceny zasadności powództwa należałoby dokonać w świetle przepisów art. 417 k.c. i 418 k.c. w brzmieniu obowiązującym w latach 1984-1985. Przesłanki odpowiedzialności Skarbu Państwa na podstawie art. 417 k.c. były następujące: ~ wyrządzenie szkody przez funkcjonariusza państwowego w rozumieniu § 2 tego artykułu, - zawinione działanie lub zaniechanie tego funkcjonariusza, - normalny związek przyczynowy między działaniem lub zaniechaniem, - wyrządzenie szkody przy wykonywaniu powierzonej funkcjonariuszowi czynności. Przepis art. 418 k.c. stanowił wówczas, jeżeli szkoda została wyrządzoną przez funkcjonariusza państwowego na skutek wydania orzeczenia lub zarządzenia, Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność tylko wtedy, gdy przy wydaniu orzeczenia lub zarządzenia nastąpiło naruszenie prawa ścigane w trybie postępowania karnego lub dyscyplinarnego, a wina sprawcy szkody została stwierdzona wyrokiem karnym lub orzeczeniem dyscyplinarnym albo uznana przez organ przełożony nad sprawcą szkody. (§ 1 k.c.) Brak stwierdzenia winy w wyroku karnym lub orzeczeniu dyscyplinarnym nie wyłącza odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę, jeżeli wszczęciu albo prowadzeniu postępowania karnego lub dyscyplinamego stoi na przeszkodzie okoliczność wyłączająca ściganie. (§ 2 k.c.) Poza ogólnymi przesłankami odpowiedzialności odszkodowawezej, „konieczną przesłanką stosowania art. 418 k.c. było ustalenie, że a) przy wydaniu orzeczenia lub zarządzenia nastąpiło naruszenie prawa ścigane w trybie postępowania karnego lub dyscyplinamego oraz, że b) wina sprawcy bądź to została stwierdzona wyrokiem karnym lub orzeczeniem dyscyplinarnym, bądź też uznana przez organ przełożony nad sprawcą szkody. Wymaganie stwierdzenia w wyroku karnym lub orzeczeniu dyscyplinarnym bądź też uznania przez organ przełożony nad sprawcą szkody dotyczy drugiego ograniczenia odpowiedzialności Skarbu Państwa przewidzianego w art. 418 k.c., tj. winy. Skoro więc nie każde zawinione działanie funkcjonariusza państwowego przy wydaniu orzeczenia lub zarządzenia uzasadnia odpowiedzialność Skarbu Państwa, lecz tylko takie, które stanowi przestępstwo lub występek dyscyplinarny, to w razie uznania winy sprawcy przez organ przełożony sąd musi ocenić, czy przy wydaniu - przez funkcjonariusza - orzeczenia lub zarządzenia nastąpiło naruszenie prawa ścigane w trybie postępowania karnego lub dyscyplinamego. Takie bowiem uznanie - odmiennie aniżeli wyrok karny i orzeczenie dyscyplinarne - nie rozstrzyga samo przez się o charakterze niewłaściwego postępowania funkcjonariusza”(tak SN w uchwale z dnia 15.02.1971r., III CZP 33/70). Nie było jednoznaczne zuznaniem winy funkcjonariusza uchylenie w postępowaniu administracyjnym lub sądowym orzeczenia lub zarządzenia przez wyższą instancję z powodu naruszenia przepisów prawa, lub nawet dlatego, że zostało ono wydane bez podstawy prawnej. Powód nie udowodnił przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa tj. szkody, bezprawności działania lub zaniechania, związku przyczynowcgo między określonym zachowaniem a szkoda, atakże przesłanek odpowiedzialności wynikających z art. 418 k.c. Powód zarzuca, że ustalenie jego ojcostwa nastąpiło bez jego wiedzy, gdyż nie był zawiadomiony o terminach rozpraw. Zarzut ten nie jest zasadny, gdyż Sąd wysłał zawiadomienie o rozprawie na adres wskazany w informacji Centralnego Biura Adresowego w_jednakże z relacji poczty wynikało, że adresat jest nieznany. W związku z powyższym na podstawie art. 144 k.p.c. ustanowiono dla pozwanego kuratora procesowego. Ponieważ postępowanie w sprawie sygn. akt IV RC 947/84 Sądu Rejonowego w _ nie było bezprawne, to wyrok z dnia 27 lutego 1985r. nie daje podstaw do żądania odszkodowania. Również zarzut uznania dziecka przez męża matki -_ jest bezzasadny. Z odpisu zupełnego aktu urodzenia dziecka _ wynika, żeoświadczeniem złożonym przed Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w -w dniu 24.10.1985r. przez matkę dziecka ijej męża* zostało nadane ClZÍC0l<u -_ _ nazwisko _Powyższe oświadczenie nie jest uznaniem dziecka w rozumieniu an. 72 k.r.o. Do złożenia powyższego oświadczenia nie była wymagana zgoda powoda, --- STRONA 6 --- i‘ 1. .1" ' = F. . K? ;.I F \''*I=gm‘ .21 .1» . ‘ . ' 5 . i gdyi nie przystugiwaia mu wiadza rodzicielska nad tym dzieckicm, ani tci w wyroku tistalajacym ojcostwo nie nadano dziecku nazwiska powoda. Nie zasiuguje rowniei na uwzglodnienie Zadanie zasadzenia zadoséuczynienia na p0d5t;1wiQ art. 23 i 24 k.c. w zwiazku z art. 448 k.c. Powod nie wykazai, Ze na skutek dziatania Iub Za[1i(;(;]1ania pozwanego zostata mu wyrza_dzona krzywda niemajatkowa, oraz Ze istnieje zwiazek przyczynowy pomiedzy krzywda 1tieiiiajatko\\'a a dziaianiem Iub zaniechaniem sprawcy kr7_ywdy_ Ponadto przestanka odpowiedzialnosci przewidzianej w art. 448 k.c. jest nie tylko bezprawne, ale i zawinione dzialanie sprawcy naruszenia dobra osobistego (por. wyrok SN z dnia 12 grudnia 2002 r. V CKN 1581/2000, wyrok SN 2 dnia 24 stycznia 2008r. I CSK 319/2007, Lex Poionica nr 1810861, wyrok SN 2 dnia 19 stycznia 20071‘. 111 CSK 358/2006 Lex Polonica 1912546). Rowniei i ta przestanka nie zostaia przez. powoda wykazana. Nic zaieznie od faktu, it powod nie wykazat przesianek odpowiedziainosoi pozwanego za zasadny uznaé nalciy zarzut pozwanego, Ze roszczenia powoda ulegiy przedawnieniu. Przepis art. art. 4421 § 1 k.c., obowiazujapy od dnia 10 sierpnia 2007r., stanowi, Ze roszczenie o naprawienie szkody wyrzadzonej ezynem niedozwolonym ulega przedawnieniu 2 uplywem lat trzech od dnia, w ktorym poszkodowany dowiedziai sie o szkodzie i 0 osobie obowiazanej do jej naprawienia. Jcdnakzc termin ten nie moie byé diuiszy nii dziesieé lat od dnia, w ktorym nastapiio zdarzenie wywoiujace szkode. Dodaé jednak naleiy, Ze zgodnic z alt. 2 ustawy Z dnia 16.02.2007r. o zmianie ustawy — Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 80, poz.538)jeé1i roszczcnie o naprawienie szkody wyrzadzonej czynem niedozwoionym ulegloby przedawnieniu przed wejsciem w iycie tej ustawy tj. przed 10.08.2007r. to do przedawnienia stosuje sie art. 442 § 1 k.c., ktory stanowii, 2e roszczenie onaprawienie szkody wyrzadzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z uptywem lat trzech od dnia, w ktorym poszkodowany dowiedziai sieo szkodzie io osobie obowiazanej do jej‘ naprawienia. Jednakie w kaidym wypadku roszczenie przedawnia sie z upiywem lat dziesieciu od dnia, w ktorym nastapiio zdarzenie wyrzadzajqce szkode. Z akt Sadu Rejonowego w — sygn. akt IV 947/84, wynika, 2e w dniu 02.1l.1992r. (k: 57 akt) doroczono powodowi odpis pisma z dnia 29.10.1992r. 2 treéci, ktorego wynikato, iz wyrokiem 2. dnia 27.02.1985:. tamtejszy Sad ustalit, is jest on ojcemi zasadzit od powoda na rzecz dziecka aiimenty w kwocie 3000,00 z1 (przed denominacja), a ponadto, it zasadzone alimenty  wyrokiem z dnia 17.09.1987r., sygn. akt 1V RC 823/87  zostaly podwyiszone do kwoty 8000,00 z1 (przed deiiominacja). W dniu 21.10.1992r. wpiyneio do Sadu Rejonowego w—pismo _zatytu1owane ,,zaia1enie”, na ktore odpowiedi powod otrzymai w dniu 2.1 1.1992r. Z kolei w dniu 4.12.1992r. wpiyneia rewizja powoda od wyroku z dnia 27.02.1985r., ktora zostaia odrzucona postanowieniem z dnia 04.12.1992r. jako zlozona po terminie. Odpis powyzszego postanowienia zostai doreczony powodowi na adres Aresztu Sledczego w w dniu 14.12.1992r. Powyisze postanowienie uprawomocniio sie z dniem 22.l2.1992r. Powyisze pisma zarowno Sqdu Rejonowego w — jak i powoda swiadcza o tym, Ze powéd o wyroku ustalajacym ojcostwo dowiedziai sie w dniu 02.1 1.1992r, a nie jak twierdzj w rozpoznawanej sprawic — w 2009r. Od dnia 02.11.1992r. biegi termin przedawnienia, ktory up1yna1 2 dniem 02.11.1995r. Majac powyisze ustalenia i rozwaiania na wzgiedzie orzeczonojak w sentencji. O kosztach proeesu orzeczono na podstawie an. 98 k.p.c. i art. 102 k.p.c. Majac na wzgledzie sytuaeje materialna i osobista pozwanego, a w szczegolnosci fakt, iejest on bezrobotny i Lltrzymujg giq wytacznie z zasiiku okresowego w miesiecznej wysokosci 238,50 Z1, pobieranego z M01331) w_ Sad zasadzii od powoda na rzecz pozwanego koszty zastepstwa procesowego w kwocie 1 .800 21, zas w pozostatym zakresie odstqpii od obciazenia powoda tymi kosztami. , ' .;,¢¢ i` '_ .-'¬ -' = 2. . ,ř ;.I- F \'--'-'==-§'¬~¬' .ii . Y» . ` . ' 5 . å gdyż nie przysługiwała mu władza rodzicielska nad tym dzieckiem, ani też w wyroku ustalającym ojcostwo nie nadano dziecku nazwiska powoda. Nie zasługuje również na uwzględnienie żądanie zasądzenia zadośćuczynienia na podstawie art. 23 i 24 k.c. w związku z art. 448 k.c. Powód nie wykazał, że na skutek działania lub ~¿anid<;]1ania pozwanego została mu wyrządzona krzywda niemajątkowa, oraz że istnieje związek przyczynowy pomiędzy krzywdą nieinajątkową a działaniem lub zaniechaniem sprawcy krzywdy Ponadto przesłanką odpowiedzialności przewidzianej w art. 448 k.c. jest nie tylko bezprawne, ale i zawinione działanie sprawcy naruszenia dobra osobistego (por. wyrok SN z dnia 12 grudnia 2002 r. V CKN 158łf2000, wyrok SN z dnia 24 stycznia 2008r. I CSK 319/2007, Lex Polonica nr 1810861, wyrok SN z dnia 19 stycznia 2007r. 111 CSK 358/2006 Lex Polonica 1912546). Również i ta przesłanka nie została przez powoda wykazana. Nie zależnie od faktu, iż powód nie wykazał przesłanek odpowiedzialności pozwanego za zasadny uznać należy zarzut pozwanego, że roszczenia powoda uległy przedawnieniu. Przepis art. art. 442l § 1 k.c., obowiązujący od dnia 10 sierpnia 2007r., stanowi, ze roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Dodać jednak należy, że zgodnie z alt. 2 ustawy Z dnia 16.02.2007r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 80, poz.538) jeśli roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym uległoby przedawnieniu przed wejściem w życie tej ustawy tj. przed 10.08.2007r. to do przedawnienia stosuje się art. 442 § 1 k.c., który stanowił, że roszczenie onaprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział sięo szkodzie io osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. Z akt Sądu Rejonowego w _ sygn. akt IV 947/84, wynika, ze w dniu 02.11.1992r. (k: 57 akt) doręczono powodowi odpis pisma z dnia 29.10.1992r. z treści, którego wynikało, iz wyrokiem z dnia 27.02.1985r. tamtejszy Sąd ustalił, że jest on ojcem-i zasądził od powoda na rzecz dziecka alimenty w kwocie 3.000,00 zł (przed denominacja), a ponadto, iż zasądzone alimenty - wyrokiem z dnia 17.09.1987r., sygn. akt IV RC 823/87 - zostaly podwyższone do kwoty 8.000,00 zł (przed denominacją). W dniu 21.10.1992r. wpłynęło do Sądu Rejonowego w_pismo _zatytułowane „zażalenie”, na które odpowiedż powód otrzymał w dniu 2.1 1.1992r. Z kolei w dniu 4.12.1992r. wpłynęła rewizja powoda od wyroku z dnia 27.02.1985r., która została odrzucona postanowieniem z dnia 04.12.1992r. jako złożona po terminie. Odpis powyższego postanowienia został doręczony powodowi na adres Aresztu Sledczego w _W dniu 14.12.1992r. Powyższe postanowienie uprawomocniło się z dniem 22.12.1992r. Powyższe pisma zarówno Sądu Rejonowego w _ jak i powoda świadczą o tym, że powód o wyroku ustalającym ojcostwo dowiedział się w dniu 02.1 l.l992r, a nie jak twierdzi w rozpoznawanej sprawie - w 2009r. Od dnia 02.11.1992r. biegł termin przedawnienia, który upłynął z dniem 02.11.1995r. Mając powyższe ustalenia i rozważania na względzie orzeczonojak w sentencji. O kosztach procesu orzeczono na podstawie an. 98 k.p.c. i art. 102 k.p.c. Mając na względzie sytuację materialną i osobistą pozwanego, a w szczególności fakt, żejest on bezrobotny i utrzymuje się wyłącznie z zasiłku okresowego w miesięcznej wysokości 238,50 zł, pobieranego z MOPSD w_ Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego koszty zastępstwa procesowego w kwocie 1 .800 zł, zaś w pozostałym zakresie odstąpił od obciążenia powoda tymi kosztami. f- ' -..',¿f