§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
zapłatę

Wyrok I C 2126/15 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Płocku I Wydz

zapłatę

Teza / krótkie omówienie

zapłatę

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- JNENTIAUB | OoSTĄ?. O Lis5O POUSTYEŁY . ) św gTŁa OUWIGO .' = M / / Zapóscucznie NIE GLC Sygn. akt I C 2126/15 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Płocku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kuleta - Balcerek Protokolant: Magdalena Filipkowska po rozpoznaniu w dniu 09 stycznia 2018 r. w Płocku na rozprawie sprawy z powództwa R. M. przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu w P. o zapłatę kwoty 40.000 złotych 1) zasądza od pozwanego Skarbu Państwa - Zakład Karny w P. na rzecz powoda R. M. kwotę 1.800 zł (jeden tysięc osiemset) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 08 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty; 2) w pozostałym zakresie powództwo oddala; 3) nie obciąża powoda R. M. kosztami procesu. SSR Katarzyna Kuleta - Balcerek --- STRONA 2 --- Sygn. akt I C 2126/15 UZASADNIENIE Pozwem wniesionym w dniu 9 lipca 2015 r. powód R. M. wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa _ Zakładu Karnego w P. kwoty 40.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu żądania pozwu powód wskazał, iż w dniu 3 czerwca 2015 r. Dyrektor jednostki penitencjarnej wprowadził bezwzględny zakaz palenia wyrobów tytoniowych na polach spacerowych. W ocenic powoda zakaz ten jest niezgodny z prawem, albowiem powinny zostać Wyodrębnione miejsca do palenia tytoniu. Powód podniósł, iż czuje się z tego powodu dyskryminowany. Ponadto w oknach oddziału (...) zostały zamontowane tzw. „blendy”, które ograniczały o 80% dopływ świeżego powietrza do celi, jak również dopływ światła dziennego. Cela nr (...), w której przebywa powód jest wyposażoną w jedną kratkę wentylacyjną usytuowaną w kąciku sanitarnym z wylotem na korytarz, co w żadnym stopniu _ w ocenie powoda _ nic zapewnia prawidłowej wentylacji pomieszczenia. Dopływ światła sztucznego zapewnia jedna lampa jarzeniowa o mocy 36 wat, która oświetla celę jedynie w połowie. Ponadto w pozwanym Zakładzie Karnym zabronione jest posiadanie przez więźniów igieł i nici do szycia. Powód wskazał również, iż pozwany stosuje wobec więźniów zasadę odpowiedzialności zbiorowej za czyn jednego z odbywających karę, co w ocenie pozwanego krzywdzące dla pozostałych skazanych i negatywnie wpływa na ich psychikę. Odnosząc się do kwestii żywieniowych powód wskazał, iż nie spożywa większości posiłków, albowiem bardzo często są one nieprawidłowo przygotowane (niedoprawione; rozgotowane). Taki stan rzeczy prowadzi do tego, iż powód bardzo często głoduje. Posiłki nie zawierają również gwarantowanych 2600 kcal. Bardzo rzadko więźniowi otrzymują warzywa. Dieta nie jest urozmaicona. W ocenie powoda, również Dyrektor ZK nie wykonuje swoich ustawowych obowiązków _ nie dokonuje wizytacji cel i warunków bytowych osadzonych. Opisane powyżej okoliczności negatywnie odbijają się na stanie zdrowia psychicznego powoda, który obecnie zmuszony jest stosować środki antydepresyjne 16 _ 17). 'W odpowiedzi na pozew Skarb Państwa _ Zakład Karny w P. wnosił o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu. Zdaniem pozwanego --- STRONA 3 --- zarzuty powoda były całkowicie nieuzasadnione i nieprawdziwe. : Pozwany podniósł iż jeżeli chodzi o zarzuty powoda w kwestii niewłaściwych warunków bytowych, a zwłaszcza złego dopływu powietrza i niewłaściwego oświetlenia, należy wskazać, iż wszystkie cele w Zakładzie wyposażone są w otwierane okna zapewniające swobodny dopływ świeżego powietrza. Stan techniczny okien nie budzi zastrzeżeń. Przesłony okienne (zwane przez : powoda „blendami”) zostały zamontowane w niektórych celach ze względów bezpieczeństwa. jednak konstrukcja przesłony oraz jej mocowanie umożliwia dopływ świeżego powietrza oraz światła dziennego. Odnośnie kwestii wyżywienia pozwany wskazał, iż wszystkie artykuły spożywcze dostarczane są do ZK od stałych dostawców i spełniają normy przewidziane przepisami prawa. Powód otrzymuje wyżywienie według przysługującej mu normy „P. Odnośnie braku wizytacji cel pozwany wskazał, iż są one przeprowadzone cyklicznie i z ich przebiegu sporządzane są odpowiednie raporty. Pozwany wskazał, iż na terenie Zakładu obowiązuje zakaz palenia wyrobów tytoniowych - dopuszcza się jednak możliwość używania wyrobów tytoniowych przez osadzonych w celach mieszkalnych, co uniemożliwia oddziaływanie dymu na osoby niepalące 25 _ 26). Pismem z dnia 26 czerwca 2016 r. powód R. M. zmodyfikował żądanie pozwu wskazując na kolejne okoliczności mające wpływ na powstałą szkodę i krzywdę, tj. poświadczenie nieprawdy w aktach osobowych dot. osoby powoda, stosowanie przez pozwanego zbiorowej odpowiedzialności względem skazanych, podawanie w pismach urzędowych nieprawdziwych lub wymijąjących informacji, bezpodstawne przyjęcie względem mojej osoby negatywne prognozy penitencjarnej, całkowitą bierność przy wykonywaniu celów wykonywania kary pozbawienia wolności orzeczonej przez sąd, dyskryminację z powodu pobytu w celi ochronnej, powodowanie u powoda głębokiego stresu poprzez osadzenie go w celi mieszkalnej ze skazanymi bardzo zdemoralizowanymi, bagatelizowanie i ignorowanie skarg powoda, nieuzasadnione narażenie małoletniej córki powoda przez funkcjonariuszy Służby Więziennej przed i w trakcie widzenia oraz bezpośrednie narażenie na zarażenie wirusowym zapalenie wątroby typu C 76). , W odpowiedzi na pismo powoda pozwany podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie wniosków dowodowych zgłoszonych przez pozwanego, zwłaszcza --- STRONA 4 --- dowodów z zeznań świadków. Odnosząc się do rozszerzenia powództwa, pozwany wskazał, iż powód nie wykazał w czym rzekomo miałyby się przejawiać naruszenia ze strony pozwanego. Powód nie przedstawił w tym względzie żadnych wniosków dowodów, w których posiadaniu rzekomó się znajduje (k. 85). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód R. M. przebywał w Zakładzie Karnym w P. do dnia 11 (...) r. w celi nr (...). Cele mieszkalne skazanych w Zakładzie Karnym w P. były wyposażone standardowo. W celach zamontowane są kratki wentylacyjne, zużyte powietrze odprowadzane jest na korytarz mieszkalny. W celach jest bieżąca zimna woda. Oświetlenie jest jarzeniowe, o długości około 80 cm do 100 cm. Skazani za zgodą dyrektora zakładu karnego mogą posiadać własny czajnik, grzałkę. Mają dostęp do środków czystości i higieny, które są wydawane raz w miesiącu. Powód nie uczył się i nie pracował. W celi nr (..., w której przebywał powód znajdował się kącik sanitarny. Był on oddzielony od reszty celi przy pomocy stałej zabudowy. Na całym oddziale (...) zamontowane były blendy. (zeznania świadka K. G.k. 58 - 59, zeznania J. K.k. 119) 'W kąciku sanitarnym była tylko zimna woda, w celi nr (...), w której przebywał powód nie paliła się jedna z jarzeniówek, ściany były brudne, brakowało sprzętu kwaterunkowego, w celi była za mała ilość świeżego powietrza. W kąciku sanitarnym ściany były bardzo brudne, panował nieładny zapach. W celi były dwa małe stoliki, z powodu braku możliwości jedzenia przy wszystkich skazanych wceli przy stoliku, skazani jedli na zmianę na łóżku. W celi była możliwość posiadania czajnika o mocy 800 W. (zeznania R. S. k. 189, zeznania S. K.k. 314, zeznania J. N. k. 386 - 387, zeznania powoda k. 406 - 407, 92 - 93). Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2012 roku Dyrektora Zakładu Karnego w P. obowiązuje zakaz palenia wyrobów tytoniowych, dopuszcza się możliwość używania wyrobów tytoniowych przez osadzonych w celach mieszkalnych, które są wyodrębnione w sposób uniemożliwiający oddziaływanie dymu tytoniowego na osoby.niepalące. (dowód: wyjaśnienie k. 28, zeznania świadka K. G. k. 58 - 59). ' Ze względów bezpieczeństwa środki higieniczne służące do utrzymania czystości, czy też --- STRONA 5 --- igły i nici wydawane są do celi po wcześniejszym zgłoszeniu chęci skorzystania przez powoda i wyłącznie na czas ich realizacji. (zeznania świadka K. G. k. 59, zeznania J. K.k. 119, zeznania M. W. k. 121) Powód w.Zakładzie Karnym otrzymywał wyżywienie zgodnie z normą, jadłospisy były sporządzane w oparciu o wytyczne wynikające z Zarządzenia Dyrektora Generalnego (...) Więziennej. Wyżywienie w Zakładzie Karnym obejmuje śniadanie, obiad, kolacje, gorący napój, chociaż jeden posiłek był ciepły. Kontrola jakości posiłków była dokogywana przez kontrolera wyrywkowo cztery razy w miesiącu, nadto nadzór bezpośredni przy wydawaniu i sporządzaniu codziennym posiłków sprawował szef kuchni. Nadto osadzeni mieli możliwość korzystania z zakupów spożywczych w kantynie.(dowód: wyjaśnienia w sprawie skargi k. 29, jadłospisy k. 30 - 39, 202 - 297, zeznania świadka K. G. k. 58 _ 59, zeznania A. R. k. 120) . Powód mógł kontaktować się z bliskimi poprzez rozmowy telefoniczne wykonywane do godziny od godziny 08:30 do godziny 15:30 oraz poprzez widzenia. Na widzenia z powodem przychodziła małoletnia córka, która oczekiwała na widzenia w pomieszczeniu dla oczekujących. (dowód: zeznania M. W. k. 121, J. K. k. 119, zeznania S. M.k. 341) Sąd zważył, co następuje: - Powództwo zasługiwał na uwzględnienie w nieznacznej części. Na wstępie należy zauważyć, że znaczna część zarzutów zgłoszonych przez powoda nie znalazła odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Przede wszystkim należy podkreślić, że powód nie udowodnił w żaden sposób, by podczas pobytu w Zakładzie Karnym został bezpośrednio narażony na zarażenie wirusowym zapaleniem wątroby typu C, czy dyskryminację z powodu pobytu w celi ochronnej. Ponadto powód nic wykazał jakoby pozwany dopuścił się poświadczenie nieprawdy w aktach osobowych dot. osoby powoda, czy podawania w pismach urzędowych nieprawdziwych lub wymijających informacji, jak również bezpodstawnego przyjęcie względem osoby powoda negatywnej prognozy penitencjarnej. Należy zauważyć ze zarżutom tym zaprzeczył świadek M.N. --- STRONA 6 --- Twierdzenia powoda Sąd uznał więc za gołosłowne także dlatego, że świadkowie w osobach M. N. 122 i 123) i M. W. 121) będący funkcjonariuszami Służby Więziennej którzy mieli z powodem stały kontakt podczas jego pobytu w ZK w P. potwierdzili zgodnie, że ewentualne ograniczenia, były podyktowane względami bezpieczeństwa, zaś zarzuty odnośnie negatywnej prognozy są gołosłowne, albowiem świadek M. N. wielokrotnie składał wnioski nagrodowe dotyczące osoby powoda i wskazywał na prawidłowy przebieg procesu resocjalizacji. Powód nie wykazał również tego, by umieszczenie w celi ochronnej, było przyczyną szykan w stosunku do jego osoby, jak również by rzekome umieszczenie go z osadzonymi głęboko zdemoralizowanymi w jakikolwiek wpłynęło na stan jego zdrowia psychicznego czy proces resocjalizacji. Powód nie przedstawił również żadnych dowodów na okoliczność, iż w Zakładzie Karnym brak było dostatecznej opieki medycznej. Jednakże - w świetle dokonanych ustaleń odnośnie zaniedbań Zakładu Karnego w P. odnośnie zapewnienia powodowi odpowiednich warunków bytowych w trakcie jego osadzenia w zakładzie, Sąd uznał, iż doszło do naruszenia praw osobistych powoda w zakresie godnego odbywania przez niego kary pozbawienia wolności i humanitarnego traktowania w zakresie niezapewniania mu właściwych warunków bytowych, w tym niezapewnienie właściwego dostępu do świeżego powietrza, odpowiedniego oświetlenia, zakwaterowanie w celi, której ściany były brudne, nie było wszystkich sprzętów kwaterunkowych pozwalających na chociażby spożywanie posiłków. | | 'W tej części Sąd dał wiarę zeznaniom powoda oraz świadka J. N. C...) -387) i S. K. 314), którzy zeznali, że przebywali w okresie wskazanym przez powoda w celi numer (...). Świadek J. N. potwierdził, że w okresie kiedy przebywał w tej celi, w oknach zamontowane były przesłony w postaci pleksi, co znacznie ograniczało dostęp światła i powietrza do celi, w ten sposób, że trudno było oddychać. Ponadto w celi znajdowała się tylko jedna lampa, co uniemożliwiało prawidłowe oświetlenie celi. Kącik sanitarny był brudny, ściany zawilgocone, na których wychodził grzyb. Wentylacja celi znajdowała się w kąciku sanitarnym i odbywała się przez jedną kratkę wychodzącą na korytarz. "Wentylacja nie spełniała swojego zadania i nie zapewniała prawidłowej cyrkulacji powietrza. --- STRONA 7 --- Twierdzenia powoda w tym zakresie nie zostały udowodnione. Zebrany w sprawie materiał dowodowy również nie wykazał jakoby powód doznał urazu psychicznego spowodowanego pobytem w Zakładzie Karnym. Powód nie przedstawił na tę okoliczność żadnych dowodów. Odnosząc się do zarzutów powoda w zakresie niemożności posiadania igły i nici do szycia celem reperowania odzieży, należy wskazać, iż biorąc pod uwagę osoby osadzonych, jak również możliwość ewentualnej agresji z ich strony, wskazane przedmioty są wydawane po wcześniejszym zgłoszeniu chęci skorzystania przez powoda. Podkreślić zatem ponownie należy, że te ograniczenia i niedogodności są związane z odbywaniem kary pozbawienia wolności oraz koniecznością zapewnienia bezpieczeństwa i nie naruszają żadnych dóbr osobistych powoda a świadczą o jego roszczeniowej postawie w stosunku do administracji Zakładu Karnego. Należy również wskazać, iż powód nie udowodnił jakoby w trakcie oczekiwania na widzenie, jak również samego widzenia dochodziło do nieuzasadnionego narażenie małoletniej córki powoda N. M. przez funkcjonariuszy Służby Więziennej na złe traktowanie, Twierdzenia powoda w tym zakresie nie zostały udowodnione. Nie potwierdził ich również zeznający w sprawie świadek S. M. 341), tj. była żona powoda, która wskazała, iż rzeczywiście czas oczekiwania na widzenie był długi (nawet do kilku godzin w pomieszczeniu dla osób oczekujących), co było uciążliwie, zwłaszcza gdy córka powoda była - młodsza i nie mogła zostać nakarmiona w odpowiednich porach. Świadek wskazała jednak, iż to powód zmuszał ją do widzeń i narażał dziecko na takie warunki. Powód zmuszał świadka do stawiennictwa W ZK. Obok pomieszczenia dla osób oczekujących był sklep i świadek w trakcie widzeń nie miała zabronione zakupu napoju czy jedzenia. Świadek wskazała, iż wszystkie czynności wykonywane przez funkcjonariuszy Służby Więziennej były podyktowane względami bezpieczeństwa, a nie chęcią uprzykrzenia wizyt odwiedzającym. W ocenie świadka funkcjonariusze wykonywali jedynie swoje obowiązki. Świadek wskazała, iż w trakcie wizyt nie odczuwała, iż jest źle traktowana. Na marginesie należy wskazać, iż świadek podniosła, iż nie rozumie dlaczego powód ubiega się O odszkodowania powołując się na takie okoliczności, skoro to on zmuszał dziecko do odwiedzin. Tak więc powód nie przedstawił na powyższe okoliczności i zarzuty żadnych dowodów. --- STRONA 8 --- Odnośnie wyżywienia świadek wskazał, iż przebywał w kilku placówkach penitencjarnych i może stwierdzić, iż wyżywienie jest - w jego ocenie - najgorsze w Zakładzie Karnym w P.. Świadek wskazał, iż zdarzyła się sytuacja, w której znalazł w porcji zupy tzw. „peta”, czy „Ostry metalowy, przedmiot” - fragment blachy czy gwoździa. Racje żywnościowe były nierówne. Na żądanie osadzonego dokonywano ważenia porcji i zawsze wskazywano na niedowagę. Świadek S. K. wskazał również, iż kiedy przebywał w celi nr (...) z powodem brakowało podstawowego sprzętu kwaterunkowego, np. krzeseł. W celi znajdowały się tylko dwie miski do mycia na 5 osób. Przesłony na oknach tamowały dostęp światła, przez co cały czas trzeba było zapalać sztuczne oświetlenie. Podobne stanowisko zajął również świadek R. S. 189), który wskazał na brak dostępu do świeżego powietrza przez zamontowanie osłon okiennych. Świadek wskazał, iż na (...) oddziale Zakładu Karnego ściany są zagrzybiałe, a bieżąca woda jest zimna. Świadek potwierdził również złe warunki żywieniowe. Również świadek J. K. 119) potwierdził, iż ściany przed remontem nie były zbyt czyste. Zeznania w/ w świadków Sąd uznał za wiarygodne _ należy bowiem wziąć pod uwagę to, że świadek J. N. nie potwierdził innych zarzutów powoda dotyczących stosowania odpowiedzialności zbiorowej osadzonych, czy niemożności reperowania odzieży prywatnej. Świadkowie J. K. i S. K. nie potwierdzili również zarzutu powoda co do obraźliwego nazywania powoda; świadek wskazał jedynie, iż używali wulgarnego słownictwa, ale nie nazywali wulgarnie osadzonych. Świadek J. K. nie potwierdził również zarzut, iż igła i nici nie są udostępniane osadzonym na ich wniosek. Odnosząc się do zarzutu złego wyżywienia w Zakładzie Karnym w P. należy wskazać, iż pozwany doręczył jadłospisy, z których wynikała odpowiednia ilość kaloryczna. Również z zeznań świadka A. R. wynika, że wyżywienie było odpowiednio kaloryczne. Z uwagi na powyższe twierdzenia pozwanego Skarbu Państwa - Zakładu Karnego w P. odnośnie prawidłowego dostępu do świeżego powietrza, czy ciepłej wody, stanu cel w przedmiotowej celi należało uznać za niczym nie potwierdzone. Ponadto sam fakt przeprowadzania kontroli wentylacji w celach, a także posiadźnia notatek służbowych z których wynika, że w areszcie był cały czas dostęp do ciepłej wody; nie potwierdza tego, by taka sytuacja --- STRONA 9 --- miała miejsce również w celi nr (... podczas przebywania w niej powoda. Prawo każdego człowieka do poszanowania jego godności wynika z art. 30 Konstytucji RP, zgodnie z którym przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych. Oczywistym jest, że godność ta przysługuje także osobie, która na mocy orzeczenia Sądu została pozbawiona wolności. Potwierdza to art. 4 $ 1 k.k.w,, który stanowi, że kary, środki karne, zabezpieczające i zapobiegawcze wykonuje się w sposób humanitarny, z poszanowaniem godności ludzkiej skazanego. Ponadto w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze również art. 3 Konwencji o ochronie człowieka i podstawowych wolności, zgodnie z którym nikt nie może być poddany torturom, ani nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu. W naruszeniu dyspozycji tego artykułu mieszczą się zdaniem Sądu powyżej wskazane zaniedbania pozwanego. Europejski Trybunał Praw Człowieka, stwierdził co następuje: „Lista czynników, które Trybunał bierze pod uwagę przy dokonaniu oceny tego, czy w konkretnej sprawie warunki pozbawienia wolności mogły naruszać art. 3 Konwencji, jest rozbudowana i nie ma charakteru zamkniętego. Wśród wspomnianych elementów wskazać należy przede wszystkim: przeludnienie, brak odpowiednich warunków bytowych w celach (np. brak łóżek w ilości odpowiadającej liczbie osób osadzonych), panujące w celi zimno, brak dostatecznej wentylacji, brak dostępu światła słonecznego, brak właściwych warunków sanitarnych (brak bieżącej wody, brak toalety, bak minimalnego poziomu intymności), osadzenie w jednej celi osób palących i niepalących lub zdrowych i chorych na choroby zakaźne, czy też niedostateczną ilość zajęć rekreacyjnych" (zob. wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 4 grudnia 1995 r. w sprawie nr 42/ 1994/ 289 / 591 oraz decyzja Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 13 listopada 2003 r. w sprawie O. przeciwko Polsce). Prawo do godnego odbywania kary pozbawienia wolności i humanitarnego traktowania niewątpliwie należy zaliczyć do katalogu dóbr osobistych podlegających ochronie, wobec czego działania naruszające te dobra mogą rodzić odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art.” 241448 k.e. Zgodnie z art. 24 $ 1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie --- STRONA 10 --- dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Natomiast art. 448 k.c. stanowi, że w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Przekonanie Sądu o odpowiedzialności pozwanego za wskazane wyżej naruszenia podyktowane zostało ponadto treścią wyroku Sądu Najwyższego _ Izby Cywilnej z dnia 18 kwietnia 2013 r. (sygn. akt III CSK 232/122), który stwierdził, iż do przyjęcia naruszenia art. 3 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.) nie jest wymagane ani to, by występowały inne jeszcze, poza przeludnieniem celi, dolegliwości przy odbywaniu kary pozbawienia wolności, ani to by warunki odbywania tej kary miały dodatkowo cechy dręczenia lub upokorzenia osadzonego. Do przyjęcia odpowiedzialności Skarbu Państwa za naruszenie dóbr osobistych osadzonego przebywającego W przełudnionej celi nie jest Wymagana wina funkcjonariusza państwowego, a więc jego działanie nie musi być podjęte wcelu dręczenia czy upokorzenia osadzonego. Warto zauważyć, że u podstaw wydania przez Sąd Najwyższy wyroku o takiej treści legło liczne orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. : Wobec powyższego Sąd stwierdził, że powodowi należne jest ze strony pozwanego zadośćuczynienie. Zasądzając zadośćuczynienie Sąd miał na uwadze wyrok Sądu Najwyższego _ I. Cywilnej z dnia 18 kwietnia 2013 r. (sygn. akt III CSK 232/122), który stwierdził, że „jedną z. okoliczności przemawiających za zasądzeniem zadośćuczynienia pieniężnego jest stwierdzenie, iż nie istnieje możliwość naprawienia doznanej przez poszkodowanego krzywdy W drodze zastosowania środków niepieniężnych przewidzianych w art. 24 $ 1 zdanie pierwsze k.c. Tę --- STRONA 11 --- okoliczność także powinien mieć na uwadze sąd oceniający roszczenie o zadośćuczynienie pieniężne zgłoszone w związku z naruszeniem dóbr osobistych w wyniku umieszczenia skazanego w celi o powierzchni przypadającej na osadzonego mniejszej od dopuszczalnej normy”. -_. Ponadto podkreślić należy, że ciężar dowodu że W sprawie na skutek panujących nieodpowiednich warunków w celach nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda spoczywa na pozwanym. Z uwagi na powyższe Sąd uznaje, że na skutek niczapewnienia w przedmiotowej sprawie osadzonemu właściwych warunków bytowych, łącznie z brakiem dostępu do świeżego powietrza, oświetlenia doszło do naruszenia art. 3 Konwencji, a także do naruszenia dóbr osobistych powoda. Ustalając wysokość zasądzonego zadośćuczynienia Sąd wziął pod uwagę kilka czynników; przede wszystkim długość pobytu powoda w Zakładzie Karnym oraz niespełnienie zaleceń wynikających z przepisów międzynarodowych odnośnie stopnia oświetlenia, dostępu do ciepłej wody, czy wyżywienia. Stąd miarkowanie dochodzonej przez powoda kwoty zadośćuczynienia. Sąd zwrócił uwagę także na fakt, że powód żądał łącznie 40.000,00 zł wskazując na naruszenia ze strony pozwanego szeregu praw osobistych, podczas gdy w toku procesu, potwierdzone zostało dokonanie ze strony pozwanej jedynie naruszeń w zakresie złych warunków bytowych. 'W świetle powyższego Sąd uznał, ze kwota 1.800,00 zł jest adekwatna do stopnia i zakresu naruszeń dokonanych przez pozwanego i krzywdy poniesionej przez powoda, wobec czego zasądził ją tytułem zadośćuczynienia. Sąd oddalił powództwo w pozostałej części. Niewątpliwie powód musi się liczyć z pewnymi ograniczeniami swobód i wolności, które są nieodzownym elementem wykonywania kary W warunkach izolacyjnych. Skazanym gwarantuje się pewne minimum wynikające z przepisów k.k.w. i rozporządzenia W sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych. Na zasadzie art. 102 k.p.c. Sąd nie obciążał powoda kosztami zastępstwa procesowego na rzecz pozwanego, który uległ niespełna 5% roszczeniu, uwzględniając wyjątkowość sytuacji, w jakiej znajduje się powód, który nie dysponuje środkami finansowymi i nie ma bliskich --- STRONA 12 --- perspektyw odmiany swego losu. Zgodnie z treścią art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Niniejszy spór wygrał pozwany w 95%. jednak, z uwagi na jego stan majątkowy, pozwany nie jest w stanie pokryć kosztów procesu, dlatego też Sąd odstąpił od obciążania go kosztami sądowymi i zastępstwa procesowego poniesionymi przez stronę pozwaną, o czym Sąd postanowił jak w pkt 3) sentencji. SSR Katarzyna Kuleta - Balcerek

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Wyrok#Sąd Rejonowy w Płocku#I C 2126/15 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2018 r. Sąd Rejonowy w Płocku I Wydz#art. 30 Konstytucji#art. 3 Konwencji#art. 448 k.c.#art. 102 k.p.c.