Wyrok I C 2120/19 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 września 2020 roku. Sąd Rejóńowy w Będzinie W

--- STRONA 1 --- . | Sygn. akt I C 2120/19 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 września 2020 roku. Sąd Rejóńowy w Będzinie Wydział I Cywilny 'W składzie następującym:. Przewodniczący sędzia Magdalena Natkaniec Protokolant Magdalena Gołębiowska : po rozpoznaniu w dniu 11 września 2020 r. w Będzinie sprawy z powództwa A. K. przeciwko Skarbowi Państwa — Prezesowi Sądu Okręgowemu w Częstochowie o zadośćuczynienie 1. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 50.000,00 (pięćdziesiąt tysięcy złotych) z ustawowymi odsetkami od dnia 9 listopada 2018 roku do dnia zapłaty; 2. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 7.917,00 (siedem tysięcy dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. --- STRONA 2 --- B " : Sygn. akt I C 2120/19 : UZASADNIENIE wyroku z dnia 22 września 2020 roku W pozwie z dnia 5 listopada 2018 r. wniesionym przeciwko Skarbowi Państwa — Prezesowi Sądu Okręgowego w Częstochowie, powód A: K. domagał się zasądzenia od pozwanego na jego rzecz kwoty 50.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. Jako uzasadnienie wskazał, że w sprawie II K 746/00 Sądu Rejonowego w Częstochowie było prowadzone postępowanie karne przeciwko powodowi na skutek wniesienia przez Prokuraturę w C. aktu oskarżenia o popełnienie czynów z 296 $ 1 i 3 kk, art. 302 $ L kk, art. 300 $ I kh. W dniu 29.04.2010r. Sąd Rejonowy w Częstochowie wydał wyrok w którym uznał A. K. za winnego popełnienia czynu z art. 296 $ 11 3 kk i skazał go na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata oraz uniewinnił powoda z zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 302 $ 1 kk., a co do zarzutu z art. 300 $ 1 kh umorzył postępowanie. Wyrokiem z dnia 24.10.2011r. Sąd Okręgowy w Częstochowie utrzymał w mocy zaskarżony wyrok co do czynu z art. 302 $ I kk i jednocześnie uchylił go do ponownego rozpoznania w zakresie skazania z art. 296 $ 11 3 kk. Na skutek ponownego rozpoznania sprawy powód został uniewinniony od zarzucanego czynu, co wyrokiem z dnia 22.06.2017r. Sądu Apelacyjnego w Katowicach zostało utrzymane w całości. Zdaniem powoda po blisko 17 latach trwania procesu karnego został prawomocnie uniewinniony od postawionego mu zarzutu, ze na skutek niedopełnienia ciążących na nim jako prezesie zarządu (...) Sp. z 0.0. jak i przekroczenia danych mu uprawnień doprowadził do powstania szkody w spółce w wielkich rozmiarach. Według powoda na skutek przewlekle prowadzonego postępowania karnego doszło do naruszenia jego dóbr osobistych. Jako dobra naruszone wskazał godność osobistą i dobre imię przedsiębiorcy. Długotrwały proces spowodował, że powód był pod ciągłą presją wynikającą z obawy o prawidłowość rozstrzygnięcia. Proces wywołał u niego stan Jęku, niepewności, zagrożenia ewentualną kara i jej skutkami w zakresie majątkowym. Postawa powoda w żadnym zakresie nie przyczyniła się do przewlekle prowadzonego postępowania. Powód wskazał, że nie składał skargi o przewiekłość postępowania, a dochodzi roszczeń o charakterze cywilnoprawnym. W chwili wniesienia przeciwko powodowi aktu oskarżenia miał on 30 lat, był przedsiębiorcą, wspólnikiem dobrze funkcjonującej Hurtowni (...) s.c. w C.. Długotrwałe postępowanie spowodowało podważenie zaufania do niego jako przedsiębiorcy. Z tych powodów zdecydował się na sprzedaż swojego udziału we wskazanej Spółce jej wspólnikom, za które co prawda otrzymał zapłatę, ale stracił prawo do zysków Spółki. Po przeprowadzeniu kolejnego postępowania okazało się, że powód również nie uchybił terminowi do złożenia wniosku o upadłość spółki. 'W odpowiedzi na pozew z dnia 6 listopada 2019 r. pozwany Skarb Państwa — Prezes Sądu Okręgowego w Częstochowie wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że powództwo jest niezasadne, gdyż powód nie wykazał przesłanek warunkujących odpowiedzialność pozwanego wynikających z art. 24 $ 1 ke. w zw. z art. 417 $ 1 ke, a w konsekwencji uzasadniających przyznanie mu zadośćuczynienia. Zakwestionowano dopuszczenie się przewlekłości postępowania przez Sąd Rejonowy w Częstochowie i Sąd Okręgowy w Częstochowie. Zdaniem pozwanego sam fakt, że postępowanie trwało 17 lat nie przesądza z góry o tym, że było ono prowadzone w sposób przewlekły, a należy mieć na uwadze specyfikę procesu karnego, charakter zarzucanych czynów powodowi oraz okoliczności sprawy, na który nie zawsze miał wpływ sąd rozpoznający sprawę. Z ostrożności procesowej wskazano na brak obowiązku zasądzania zadośćuczynienia nawet w sytuacji ustalenia naruszenia dóbr osobistych oraz zakwestionowano wysokość dochodzonego zadośćuczynienia. 'W piśmie z dnia 11 lutego 2020 r. pełnomocnik powoda wskazał okoliczności, które jego zdaniem wpłynęły na przewlekłe prowadzenie postępowania. 'W toku dalszego postępowania stanowiska stron nie uległy zmianie, Sąd ustalił, następujący stan faktyczny: --- STRONA 3 --- * --- STRONA 4 --- « " : Przeciwko A. K. prowadzone było przed Sądem Rejonowym w Częstochowie, sygn. akt III K 746/00, postępowanie karne na skutek wniesienia dnia 14 czerwca 2000 r. przez Prokuraturę Rejonową w Częstochowie aktu oskarżenia o popełnienie czynów z 296 $ 1 - 13 kk, art. 302 $ I kk, art. 300 $ 1 kh. Pierwsze zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa zostało złożone w dniu 23 listopada "1998 r. W dniu 29.04.2010r. Sąd Rejonowy w Częstochowie wydał wyrok w którym uznał A. K. za winnego popełnienia czynu zart. 296 $ 113 kk i skazał go na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata oraz uniewinnił powoda z zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 302 $ 1 kk., a co do zarzutu z art. 300 $ 1 kh umorzył postępowanie, (Dowód: akta sprawy karnej SR w Częstochowie, sygn. akt III K 746/00 — akt oskarżenia z dnia 14.06.2000r. k. 5044 i nast., wyrok z dnia 29.04.2010r., k. 8126-8131) Od powyższego orzeczenia apelację wniósł prokurator na niekorzyść oskarżonego A. K. w zakresie uniewinnienia go od popełnienia czynu z art. 302 $ 1 kk, zaś obrońca oskarżonego wniósł apelację w zakresie skazania powoda za popełnienie czynu z art. 296 $ 1i 3 kk. Na skutek złożenia środków odwoławczych i przeprowadzenia postępowania przez Sąd II instancji, sygn. akt VII Ka 818/10, wyrokiem z dnia 24.10.201 Ir. Sąd Okręgowy w Częstochowie, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok co do czynu z art. 302 $ 1 kk i jednocześnie uchylił go do ponownego rozpoznania w zakresie skazania z art. 296 $ 1 i 3 kk. (Dowód: akta sprawy karnej SO w Częstochowie, sygn. akt VII Ka 818/10 — wyrok z dnia 24.10.2011r., k. 8455-8456) Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy w Częstochowie, sygn. akt l K 205/11 wyrokiem z dnia 29.09.2016r. uniewinnił powoda od zarzucanego mu czynu z art. 296 $ 1 i 3 kk.. Na skutek wniesionej apelacji orzeczenie, wyrokiem z dnia 22.06.2017r zostało. przez Sąd Apelacyjny w Katowicach, sygn. akt II Aka 69/17 utrzymane w całości. (Dowód: akta sprawy karnej SR w Częstochowie, sygn. akt II K 746/00 — wyrok z dnia 29.09.2016r., k. 9602-9603; akta sprawy karnej SA w K., sygn. akt II Aka 69/17 — wyrok z dnia 22.06.2017r., k. 9719) Przed wszczęciem postępowań karnych wobec powoda, zajmował on stanowisko członka zarządu w (..) Sp. z 0.0. w C.” oraz. prowadził wraz z siostrą rodzinną firmę (...) spółka jawna. Firma (...) bardzo dobrze funkcjonowała i osiągała duże zyski. Po wszczęciu postępowania karnego wobec powoda, jego udziały w (...) spółka jawna zostały sprzedane, z uwagi na dobre imię firmy. Jego udziały wynosiły 49 %. Toczące się postępowanie wywołało u powoda i wspólników obawę o narażenie formy na starty, a w środowisku przedsiębiorców był postrzegany jako nieuczciwy kupiec. A. K. otrzymał należność za udziały, jednak nie partycypował już w zyskach spółki. Został w niej zatrudniony w charakterze pracownika na podstawie stosunku pracy z wynagrodzeniem w kwocie 2.500,00 złotych netto miesięcznie. Te okoliczności wywołały pogorszenie się sytuacji materialnej powoda. Postępowanie karne odbiło się także na sferze zdrowotnej powoda z uwagi na stres z him związany. Powód stał się bardziej nerwowy, co z kolei przełożyło się na konflikty rodzinne. A. K. rozstał się z żoną i wyprowadził się z. domu. (Dowód: zeznania świadka A. G. k. 113-115, zeznania strony powodowej A. K. k.115-116) W zakresie spółki (...) został przez A. K. złożony wniosek o upadłość, co wykonano zgodnie z prawem. (Dowód: zeznania świadka A. G. k. 113-115, zeznania strony powodowej A. K. k. 115-116, akta sprawy karnej SO w Częstochowie, sygn. akt VII Ka 818/10, akta sprawy karnej SR w Częstochowie, sygn. akt II K 746/00 — wyrok z dnia 29.09.2016r., k. 9602-9603; akta sprawy karnej SA w K., sygn. akt II Aka 69/17 — wyrok z dnia 22.06.2017r., k. 9719) Przyczyn przedłużania się postępowania karnego wobec powoda należało upatrywać w następujących czasokresach: -19 miesięcy od wniesienia aktu oskarżenia do wyznaczenia pierwszej rozprawy, która się nie odbyła z powodu braków proceduralnych (akt oskarżenia wpłynął do sądu 14.06.2000r k 5044 tom 28, sza rozprawa wyznaczona na 11.12.2001r k 5170 tom 28); -5 miesięcy od 21 listopada 2003 r. do 14 kwietnia 2004 r.'z powodu niemożności doręczenia korespondencji pokrzywdzonym i oskarżonym (rozprawa dnia 21.11.2003r brak powiadomienia o terminie dla oskarżonego T. S. k 5512, tom 31); --- STRONA 5 --- . + -11 miesięcy od 8 grudnia 2004 r. do 19 października 2005 r. spowodowane przerwą w związku ze zmianą sędziego referenta ( odwołanie rozprawy wyznaczonej na dzień 8.12.2004r k 5976, tom 33, wyznaczenie kolejnej rozprawy na dzień 19.10.2004r k " 6022, tom 33); - 5 miesięcy czasu oczekiwania oskarżonego na doręczenie wyroku I instancji (wyrok z dnia 29.04.2010r k 8126, tom 45 doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem pełnomocnikowi powoda 26.08.2010r k 8202, tom 46); -11 miesięcy czasu oczekiwania na rozpoznanie apelacji ( 13.09.2010r wpływ apelacji pełnomocnika A. K. k 8220 tom 46, wyrok sądu odwoławczego 24.10.201 Ir k 8455, tom 47); - 11 miesięcy od zwrotu sprawy po uchyleniu do rozpoczęcia postępowania (17.11.201 Ir zwrot akt z sądu odwoławczego k 8505 tom 47, 17.01.2013r sprawa z uwagi na zmianę składu sądu prowadzona od początku k 8832, tom 49) (Dowód: akta sprawy karnej SO w Częstochowie, sygn. akt VII Ka 818/10, akta sprawy karnej SR w Częstochowie, sygn. akt II K 746/00, akta sprawy karnej SA w K., sygn. akt II Aka 69/17) Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie powołanych dowodów z dokumentów. Nadmienić trzeba, że powołana dokumentacja w pełni korelowała też z osobowymi źródłami dowodowym. Sąd zważył, co następuje: Strona powodowa domagała się zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych od Skarbu Państwa za przewlekłe prowadzenie postępowań karnych, trwających łącznie ok: 17 lat. Zgodnie z art. 67 $ 2 k.p.e. za Skarb Państwa podejmuje czynności procesowe organ państwowej jednostki organizacyjnej, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie, lub organ jednostki nadrzędnej. W zakresie określonym odrębną ustawą za Skarb Państwa czynności procesowe podejmuje Prokuratoria Generalna Rzeczypospolitej Polskiej. Skarb Państwa stanowi jednolity podmiot (wyr. SN z 11.5.1999 r, I CKN 1148/97, OSNC 1999, Nr 12, poz. 205). Jest on specyficzną osobą prawną, gdyż nie posiada klasycznych organów. Działa przez państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej (stationes fisci). Zatem za Skarb Państwa podejmuje czynności procesowe organ państwowej jednostki organizacyjnej, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie, lub organ jednostki nadrzędnej (uchw. SN(7) z 14.10.1994 r., IMI CZP 16/94, OSNC 1995, Nr 3, poz. 40). W tym sensie Skarb Państwa w obrocie prawnym bierze udział nie jako całość, lecz poprzez swoje tzw. stationes fisci, będące określonymi jednostkami organizacyjnymi (post. SN z 7.9.2016 r., IV CZ 41/16). Na sądzie ciąży obowiązek ustalenia z urzędu właściwej jednostki reprezentującej Skarb Państwa jako strony procesu (wyr. SN z 29.10.2008 r., IV CSK 260/08). Niewątpliwie roszczenie powoda było związane z działalnością Skarbu Państwa — Sądu Okręgowego w Częstochowie, co zresztą nie było w toku postępowania kwestionowne, Zgodnie z art. 417 $ 1 kc. za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z. prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonująca tę władzę z mocy prawa. Przepis ten nie tylko statuuje zasadę odpowiedzialności za szkody wyrządzone przy realizacji czynności o charakterze władczym, ale także zawiera wszelkie elementy niczbędne dla rekonstrukcji normy prawnej określającej tę odpowiedzialność. Zawiera więc wszelkie przesłanki tej odpowiedzialności oraz ustala zakres podmiotowy stosunku obligacyjnego, który powstaje z mocy ustawy w momencie wyrządzenia szkody przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej. Przesłankami odpowiedzialności po myśli powołanego przepisu są więc: szkoda, fakt jej wyrządzenia przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej oraz łączący te zdarzenia normalny związek przyczynowy. Zgodnie z art. 24 $ 1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty --- STRONA 6 --- . * _ odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. W myśl art. 448 k.c. W razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną ..- krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych 3 środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Przepis art. 445 $ 3 stosuje się. W ocenie Sądu rozpoznającego sprawę, wszystkie powyższe przesłanki odpowiedzialności Skarbu Państwa zaktualizowały się. Bez szczegółowego omawiania charakteru normatywnego każdej z przesłanek należało jednoznacznie stwierdzić, iż bez wątpienia powód poniósł szkodę w postaci chociażby sprzedaży udziałów w firmie (.... i braku partycypacji w zyskach firmy, utratę dobrego imienia, szczególnie w kręgu przedsiębiorców oraz utraty zaufania jako do kontrahenta. Kolejną z przesłanek odpowiedzialności Skarbu Państwa jest fakt wyrządzenia szkody przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej. Stwierdzić należało, że w sytuacji powoda jego szkodę wywołano przewlekłym prowadzeniem postępowania. Trzeba przyznać rację pozwanemu, że sam fakt wszczęcia postępowania karnego przeciwko powodowi i prowadzenia postępowania sądowego przeciwko niemu nie może być uznany za naruszenie dóbr osobistych. Niewątpliwie jednak prowadzenie postępowania sądowego aż przez 17 lat, które to postępowanie ostatecznie zakończyło się uniewinnieniem powoda, świadczy o bezprawności po stronie Państwa, bowiem postępowanie to prowadzono przewlekłe (tak też uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 24 czerwca 2016 r., sygn. akt I ACa 155/16). Nie mogą usprawiedliwiać organów Państwa, w tym sądów, takie okoliczności jak odraczanie rozpraw (wielokrotnie) związane z brakiem dowodów doręczenia zawiadomień o terminie rozpraw, niezrealizowaniem nakazu doprowadzenia, itd., bowiem okoliczności te świadczą o braku efektywności w planowaniu postępowania. Z wskazanych przykładów przyczyn przewlekle prowadzonego postępowania karnego wyłania się jednoznaczna ocena, iż czynności były podejmowane z nadmiernym opóźnieniem. Są to tylko przykłady rażące, bez wdawania się w szczegóły, gdyż takich było zdecydowanie więcej. Sąd jednak skupił się na przypadkach, które na pierwszy rzut oka powodują ocenę, iż postępowanie było prowadzone przewlekle. Takie działanie organów sądowych doprowadziło do opisanych powyżej szkód, co zarazem wypełnia ostatnią z przesłanek odpowiedzialności, a mianowicie związek pomiędzy szkodą, a działaniem Skarbu Państwa, W tym miejscu wypada powołać, że w wyroku z dnia 26 października 2000 r. w sprawie K. przeciwko Polsce (sprawa nr (..)) Europejski Trybunał Praw Człowieka w S. zalecił Polsce wprowadzenie nowego środka prawnego, który miałby na celu zapewnienie stronie niezadowolonej z szybkości postępowania wpływu na jego sprawność w ramach krajowego porządku prawnego. Przedmiotowe zalecenie zostało zrealizowane przez polskiego ustawodawcę poprzez wprowadzenie do porządku prawnego regulacji ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze za naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179 z 2004r, poz. 1843 ze zm.). W myśl art. 16 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki strona, która nie wniosła skargi na przewlekłość postępowania zgodnie z art. 5 ust. 1, może dochodzić - na podstawie art. 417 KC ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, naprawienia szkody wynikającej z przewlekłości, po prawomocnym zakończeniu postępowania co do istoty sprawy. Art. 16 powołanej ustawy dopuszcza zatem możliwość dochodzenia roszczeń o charakterze cywilno-prawnym przez osoby, które z różnych przyczyn nie wniosły skargi na przewlekłość postępowania w jego toku. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela także pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 czerwca 2008 r. w sprawie III CZP 25/08 w którym to Sąd Najwyższy stwierdził, że art. 16 powołanej powyżej ustawy nie stanowi źródła roszczeń o naprawienie szkody wynikłej z przewlekłości postępowania, ich podstawą mogą być w szczególności art. 445 KC i art. 448 KC, stosowane z uwzględnieniem orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka dotyczącego art. 6 ust. Liart. 41 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. W efekcie doszło do naruszenia dóbr osobistych po stronie powoda takich jak: dobre imię, wiarygodność, uczciwość, a przez to powód mógł ubiegać się o zadośćuczynienie. Kodeks cywilny nie wskazuje żadnych kryteriów, jakimi należy się kierować przy określeniu wysokości zadośćuczynienia, jednakże judykatura w tym przedmiocie została wypracowana i przyjmuje ona, że zadośćuczynienie ma przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie noże stanowić zapłaty symbolicznej, lecz musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość, Oczywiście wysokość ta nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy, ale musi być „odpowiednia” . Wysokość sumy pieniężnej, stanowiącej zadośćuczynienie za krzywdę, powinna być zatem ustalona po uwzględnieniu wszelkich zachodzących okoliczności, zwłaszcza mających wpływ na rozmiar doznanej krzywdy. Przyznane powodowi zadośćuczynienie obejmuje krzywdy związane z naruszeniem dóbr osobistych powoda --- STRONA 7 --- . » | związanych z przewlekle prowadzonym przeciwko niemu postępowaniem karnym. Długość prowadzonego postępowania karnego I miała bowiem wpływ na życie powoda, w czasie nadmiernie długim narażony był na stres, niepokój, niepewność losów, ale przede wszystkim zmuszony był znosić upokorzenia z tym związane, co przemawia nie tylko za naruszeniem godności osobistej powoda, s alejego dobrego imienia. Nadto przez sytuację z tym związaną zmuszony został do sprzedaży udziałów w firmie, przez co pozbawił się zysków jakie przynosiła spółka. 17 lat postępowania to 204 miesiące, wiec dzieląc to przez roszczenie powoda (50.000,00 zł) otrzymujemy miesięczne zadośćuczynienie na poziomie ok. 245,00 zł. Nie wydaje się ono nadmierne, a dodatkowo należy mieć na uwadze, iż po sprzedaży udziałów powód stracił udział w zyskach, co jak oświadczył oznaczało redukcję wynagrodzenia o 90 %, do kwoty 2.500,00 zł miesięcznie. Jego żądanie w stosunku do straty nie jest zdaniem Sądu wygórowane, co z kolei przemawia za jego uznaniem w całości. Wysokość zadośćuczynienia przyznanego powodowi jest zatem adekwatna do rozmiaru jego krzywdy. Trzeba podkreślić, że ustalenie wysokości zadośćuczynienia w konkretnej sprawie, oczywiście przy uwzględnieniu wszystkich jej okoliczności i określonych w judykaturze przesłanek jej miarkowania, należy do sfery swobodnego uznania sędziowskiego. Roszczenie w zakresie zasądzenia odsetek od dnia wniesienia pozwu nie budziło wątpliwości. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku. Sąd rozstrzygnięcie o kosztach oparł głównie o przepis art. 98 $ 1 i 3 k.p.e. Przepisy te stanową, że strona przegrywająca proces obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi poniesione przez jego koszty procesu, które okazały się niezbędne dla dochodzenia swoich praw lub celowej obrony. Pozwany Skarb Państwa przegrał proces w całości, dlatego też zobowiązany jest zwrócić powódce koszty w wysokości 7.917,00 zł na które złożyła się opłata od pozwu — 2.500,00 zł, koszt wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika —5.400,00 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa — 17,00 zł. Z tych względów orzeczono jak w pkt 2 sentencji wyroku. Sędzia Magdalena Natkaniec Sygn akt I C 2120/19 1.odnotować w rep., 2.odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć: - pełnomocnikowi pozwanego; 3.kal. 21 dni lub z wpływem wraz z z.p.o. B., dnia 12 października 2020 r, Sędzia Magdalena Natkaniec