Wyrok I C 2074/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 marca 2011 roku Sąd Okręgowy w Białymst

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I C 2074/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 marca 2011 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Bogusława Zieleniewska-Masłowska (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Dorota Klimaszewska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 roku w Białymstoku na rozprawie sprawy z powództwa J. J. (1) przeciwko J. K. (1) o zaplatę I. Oddala powództwo. II. Zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 7200 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. UZASADNIENIE Powód J. J. (1) wniósł o zasadzenie na jego rzecz od pozwanej J. K. (1) kwoty 500.000 zł., w związku z wniesieniem przez pozwaną J. K. (1) w 1998r. powództwa o ustalenie ojcostwa małoletniej A. M., które w następstwie przeprowadzonych badań genetycznych DNA został oddalone. Konsekwencją wytoczonego przez pozwaną procesu o ustalenie ojcostwa – jak wskazał powód- był rozpad jego małżeństwa, konieczność płacenia przez niego alimentów oraz utrata zatrudnienia. Podkreślił, iż pozwana nie miała żadnych podstaw do wniesienie przeciwko niemu powództwa, a przytaczanie przez nią w toku wskazanego procesu były jedynie pomówieniami. Precyzują żądanie wskazał, iż żąda ochrony dóbr osobistych (k. 2, 56). Pozwana J. K. (1) wniosła o oddalenie powództwa. Podkreśliła, iż faktycznie wniosła przeciw powodowi pozew o ustalenie ojcostwa w 1998r. bowiem utrzymywała kontakty z powodem w 1985r. Powództwo zostało oddalone, a pozwana nie odwoływała się od zapadłego orzeczenia. Stwierdziła, iż była bardzo zaskoczona skierowanym przeciwko niej pozwem, tym bardziej, iż w dacie wniesienia przez nią pozwu o ustalenie J. J. (1) był bezrobotny (k. 22, 56-57). Sąd ustalił i zważył, co następuje: W dniu 25 stycznia 1986r. J. J. (1) zawarł związek małżeński z E. M. ( akt skrócony małżeństwa k.3 akt I C 293/05 o rozwód). --- STRONA 2 --- W dniu 24 marca 1998r. J. K. (1) wniosła przeciwko J. J. (1) pozew o ustalenie ojcostwa (akta sprawy IV RC 457/98 o ustalenie ojcostwa). W toku procesu dopuszczono dowód z opinii biegłych celem zbadania polimorfizmu DNA. Przedłożony przez biegłych protokół badania wykluczał ojcostwo powoda wobec małoletniej A. M. (k. 107-108 akta sprawy IV RC 457/98 o ustalenie ojcostwa). Wyrokiem z dnia 24 marca 2000r. Sąd oddalił powództwo (akta sprawy IV RC 457/98 o ustalenie ojcostwa). Dnia 3 lutego 2005r. żona powoda E. J. wniosła pozew o rozwód, żądając rozwiązania związku małżeńskiego stron z wyłącznej winy pozwanego. Uzasadniając żądanie pozwu wskazywała, iż J. J. (1) dwukrotnie dopuścił się zdrady małżeńskiej w 1995r. a następnie w 2000r. i w chwili wniesienia pozwu utrzymywał już związek z inną kobietą, z którą mieszkał od 2000r. i miał dziecko. Zgromadzony w toku sprawy materiał dowodowy w pełni odzwierciedlał twierdzenia pozwu. Sam powód przyznał swoją winę i podał, iż odszedł od żony. Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2005r. Sąd rozwiązał związek małżeński E. jeleń i J. jeleń z winy pozwanego ( akta I C 293/05 o rozwód). Przepis art. 24 § 1 kc stanowi, że ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania chyba, że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny § 2. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych. Zgodnie z ogólną regułą rozkładu ciężaru dowodu to na powodzie spoczywał obowiązek wykazania, że na skutek działania pozwanej zostały naruszone jego dobra osobiste i jakie to są dobra. W przypadku ustalenia, że taka sytuacja miała miejsce, w art. 24 § 1 k.c. ustanowiono domniemanie prawne, w myśl którego naruszenie (zagrożenie) dobra osobistego jest bezprawne (tzw. domniemanie bezprawności). Konsekwencją tego domniemania jest przesunięcie ciężaru udowodnienia braku bezprawności na osobę, która dopuściła się naruszenia dobra osobistego (art. 6 k.c.). Powód wskazywał, iż pozywa pozwaną bo „…pozwana wytoczyła powództwo o ustalenie ojcostwa i doprowadziła do sytuacji w której powód obecnie się znajduje…”. Wskazał, iż roszczenie opiera o przepisy z zakresu ochrony dóbr osobistych. Podkreślił, iż jest bezdomny bowiem nie jest nigdzie zameldowany z domu należącego do żony wymeldowała go teściowa. Od 2000r. mieszka z konkubiną, które nie może go zameldować, bowiem ma spółdzielcze prawo do lokalu i zadłużenie w czynszu . Potwierdził, iż w trakcie małżeństwa z E. J. dopuszczał się zdrady małżeńskiej w 1995 r. i 1999r. oraz 2000r. z kobietą, z którą obecnie mieszka jednak rozpad małżeństwa łączy z wytoczonym powództwem o ustalenie ojcostwa. Podkreślił złą sytuację materialną - zarabia 500-600 zł a konkubina utrzymuje się z pomocy z opieki społecznej. Obecnie nie ma stałej pracy. Do 2000r. prowadziła działalność gospodarczą jednak wpadł w nerwicę i wyrejestrował zakład. Podkreślił, iż jako bezdomny nie może prowadzić działalności gospodarczej. Jako dowód załączył zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej (k. 30). Powód wszystkie te okoliczności łączy z wytoczeniem przeciwko niemu powództwa o ustalenie ojcostwa (k. 21-22, 37, 56) Pozwana podkreślał, iż twierdzenia powoda stoją w sprzeczności z jego twierdzeniami ze sprawy rozwodowej, co do przyczyn rozpadu jego małżeństwa (k. 37). Przyznała, iż była w domu powoda raz. Do wytoczenia sprawy o ustalenie ojcostwa miała namówić ją córka, która chciała ustalić, kto jest jej ojcem (k.57) Przeprowadzone postępowanie dowodowe nie potwierdziło okoliczności wskazywanych przez powoda. Dokumenty z akt sprawy rozwodowej (k. I C 293/05) wskazują, iż wyłączną przyczyną rozpadu małżeństwa powoda był fakt, iż od 2000r. związał się on z inną kobietą, z która mieszka do dziś i jeszcze w okresie trwania związku małżeńskiego posiadał dziecko. Powód nie zaprzeczał również aktom zdrad małżeńskich jakich dopuścił się w roku 1995 i 1999r. Nie potwierdziły się również podnoszone przez niego okoliczności o tym, iż powód nie pracuje. Przesłuchany w charakterze świadka znajomy powoda J. K. (2) (k.43-44) wskazywał, iż cały czas nawet po 2000r. powód otrzymywał od niego zlecenia na roboty elektryczne. Świadek wskazała, iż daje powodowi 3-4 duże roboty rocznie, przy czym --- STRONA 3 --- jednak taka robota zajmuje 2-3 miesiące, a powód otrzymuje za nią 2500-3000zł. Oprócz tego świadek zleca mu również drobne prace. Okoliczności te powód przyznał (k.45) wskazując, iż otrzymuje wynagrodzenie w granicach 2000-2500zł. Z twierdzeń świadka wynika również, iż przed 2000r. współpraca z powodem się znacznie rozluźniła na około rok, bo powód nie pracował wydajnie. Świadek podał, iż powód relacjonował mu, iż kończy prowadzoną na własny rachunek działalność gospodarczą, bo miał kogoś innego i przenosi się na z ul. (...), gdzie mieszkał z żoną. W ocenie świadka powód po 2000r. dobrze wykonuje roboty i mógłby mieć swój zakład. Twierdzenia pozwu podważyła również zeznająca w charakterze świadka teściowa powoda H. M. (k.44-45) wskazując, iż powód sam wyprowadził się od żony do innej kobiety. Wskazywała na zdrady powoda. Jako powód rozstania powoda z żoną wskazał, iż powód nie chciał pracować i nie chciał dawać pieniędzy na dzieci. Podkreśliła, iż nie było pomiędzy jej córką a powodem awantur o pozwaną. Jednak przyznała, iż pozwana przychodziła do niej i szukała powoda mówiąc, iż jej ojcem jej dziecka. Za całkowicie niewiarygodne Sąd uznał zeznania złożone przez świadka J. Ł. (k.55) w zakresie okoliczności jakie miały wpływ na rozpad małżeństwa powoda. Twierdzenia świadka wskazują, iż musiał on konsultować się z powodem co do treści składanych zeznań, niemniej jednak powód nie wskazał mu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, o których świadek nie wiedział. Zwłaszcza o odejściu powoda od żony do innej kobiety, czemu powód nie zaprzeczał a zaprzeczył świadek podając, iż powód odszedł do rodziców. Nadto fakt, iż świadek był już karany za składanie fałszywych zeznań również podważa w sposób zasadniczy jego wiarygodność. W przedmiotowej sprawie powód nie wykazał jakie dobra prawne zostały w jego przypadku naruszone. Podał, iż straciła zakład i nie ma kontaktu ze swoimi dziećmi i jest dla nich wrogiem numer jeden. Trudno jednak powiązać te okoliczności z działaniami pozwanej i wytoczeniem przez nią powództwa o ustalenie ojcostwa. Materiał dowodowy wskazywał bowiem, iż powód stale współpracuje z J. K. (2), czemu ostatecznie powód nie zaprzeczył. Nadto w tym zakresie wskazać należy, iż twierdzenia powoda w sprawie o ustalenie ojcostwa wskazywały, iż w 1998r. był on osobą bezrobotną. Powód wskazywał (k. 20 akt IV Rc 457/98), „…iż od trzech lat nie pracuje i jeździ sobie na ryby, które łowi dla sportu, a finansowo pomagają mu rodzice. Przyznał, iż miał kiedyś zakład jednak okazał się on nierentowny.” Skoro więc w 1998r. powód pozostawał bez pracy, co potwierdziła pozwana (k.56-57) to jednocześnie nie mógł tej pracy stracić przez pozwaną i wniesiony przez nią pozew. Uznanie zaś, iż wytoczenie przez pozwaną powództwa w 1998r. wpływa na obecne stosunki powoda z dziećmi jest znaczną nadinterpretacją. Tym bardziej, iż jak wskazuje materiał dowodowy z akt sprawy rozwodowej, to zawinione zachowanie powoda doprowadziło do rozpadu jego małżeństwa poprzez naruszenie podstawowego obowiązku małżeńskiego – obowiązku wierności. Z pewnością stosunku powoda z byłą żoną mają przełożenie na jego obecne relacje z dziećmi. Podkreślić, również należy, iż działanie pozwanej w żadnym razie nie wykazywało cech bezprawności. Każdy bowiem może wystąpić z pozwem do sądu dążąc do ochrony swoich praw. Z dowodów zgromadzonych w sprawie o ustalenie ojcostwa wynika, że pozwana znała pozwana znała powoda i utrzymywała z nim kontakty intymne w okresie, w jakim zaszła w ciążę. Mimo więc oddalenia powództwa o ustalenie ojcostwa, powódka miała prawo je wytoczyć. Samo wytoczenie sprawy, w żadnym razie nie narusza dóbr osobistych osoby pozwanej, tylko przez to, że powództwo zostaje oddalone. W tych okolicznościach pozew jako bezzasadny należało oddalić. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 kpc, art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz w oparciu o na mocy § 6 ust. 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu z dnia 28 września 202 r. ( Dz.U 163, poz. 1348 z późn. zm.).