Wyrok I C-2 0 6 3/1 0 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2011 roku Sąd Okręgowy

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C - 2 0 6 3 / 1 0 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2011 roku Sąd Okręgowy w Łodzi I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO. Antoni Hryniewicz Protokolant: Iwona Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2011 roku w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa: M. B. przeciwko: J. K. o : ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie 20 tys. zł 1. Oddala powództwo 2. Zasądza od powoda M. B. na rzecz pozwanego J. K. kwotę 2.777,00 zł / dwa tysiące siedemset siedemdziesiąt siedem / tytułem zwrotu kosztów procesu. --- STRONA 2 --- Powód M. B. zgłoszone przez siebie roszczenia wywodził z naruszenia przez J. K. jego dobra osobistego w postaci tajemnicy korespondencji. Podstawą prawną tak sprecyzowanego żądania są przepisy art. 23 i 24 k.c. Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka podlegają ochronie prawnej. Przepis ten nie zawiera zamkniętego katalogu tych dóbr. Zalicza do nich w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swobodę sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnicę korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukową, artystyczną i wynalazczą. Z art. 24 § 1 k.c. wynika jednoznacznie, że ochrona dóbr osobistych przysługuje jedynie przed działaniem bezprawnym. Przesłanka bezprawności jest przesłanką konieczną do udzielenia ochrony przewidzianej przepisami art. 23 k.c. i 24 k.c. Przesłanka ta w prawie cywilnym ujmowana jest szeroko. Przyjmuje się, że bezprawne jest każde działanie sprzeczne z normami prawnymi oraz zasadami współżycia społecznego. Jednakże roszczenie nie przysługuje poszkodowanemu, jeżeli sprawca wykaże, że zachodziła jedna z okoliczności wyłączających bezprawność działania. Do pierwszej grupy okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych zaliczyć należy m. in. zgodę uprawnionego oraz zjawiska pokrewne, a także działanie w ramach porządku prawnego, tj. działanie dozwolone przez przepisy prawa. / tak między innymi Adam Szpunar „Zadośćuczynienie za szkodę niemajątkową” Oficyna Wydawnicza BRANTA 1999r str. 134 /. Rozpoznając sprawę o ochronę dóbr osobistych sąd powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy doszło do naruszenia dobra osobistego i dopiero w przypadku pozytywnej odpowiedzi ustalić, czy działanie pozwanego było bezprawne. Dowód, że dobro osobiste zostało naruszone lub zagrożone, ciąży na osobie poszukującej ochrony prawnej, czyli na powodzie. Powód --- STRONA 3 --- upatruje naruszenia dobra osobistego w postaci tajemnicy korespondencji w zachowaniu J. K., który jego zdaniem otworzył paczkę przesłaną przez M. B. do M. K.. Każda korespondencja, a więc przekaz informacji, jest co do zasady tajny, o ile z wyraźnej lub dorozumianej woli nadawcy, przepisu ustawy lub zwyczaju nie wynika co innego. Tajemnica korespondencji obejmuje wszystkie sposoby komunikowania (np. list, telefon, e-mail, radio). Informacja zawarta w korespondencji nie musi być specjalnie zabezpieczona. Nie ma znaczenia, do kogo była skierowana. Naruszaniem tajemnicy korespondencji będzie każda nieuprawniona ingerencja w nią, przede wszystkim zapoznanie się z jej treścią lub zmiana tej treści, jak również doprowadzenie do stanu, w której do takiej ingerencji może dojść. Najczęstszymi wypadkami naruszenia tajemnicy korespondencji są: otwarcie listu nieprzeznaczonego dla sprawcy naruszenia; ukrycie lub zniszczenie pisma, zanim adresat się z nim zapoznał; podsłuchiwanie rozmowy telefonicznej. W okolicznościach sprawy niniejszej do takiego naruszenia tajemnicy korespondencji nie doszło. Z zeznań J. K., K. K., a przede wszystkim świadka M. K., do którego korespondencja była kierowana w sposób jednoznaczny wynika, że sam otworzył on paczkę od M. B.. J. K. nie naruszył zatem dobra osobistego powoda. Także z zeznań tego samego świadka wynika, iż nie zarzucał on swojemu ojcu, aby ten kontrolował jego korespondencję mailową. Twierdzenia powoda nie zostały zatem udowodnione w tym procesie, wobec czego powództwo podlega oddaleniu. Na marginesie wskazać jedynie należy, że nawet jeżeli to J. K. otworzyłby paczkę adresowaną do M. K. żądanie pozwu nie mogłoby zostać uwzględnione. M. K. w sposób jednoznaczny oświadczył bowiem, że nie miałby nic przeciwko temu, by rodzice otwierali i czytali jego korespondencję. W wielu wypadkach naruszenie dóbr osobistych następuje --- STRONA 4 --- jedynie w razie działania bez zgody uprawnionego. Można tu wymienić takie dobra osobiste jak wizerunek i tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania. Kwestia znaczenia zgody uprawnionego może w poważnym stopniu zależeć od oceny całokształtu okoliczności towarzyszących naruszeniu. W określonych sytuacjach wymienione dobra osobiste nie zostają bezprawnie naruszone w razie wyrażenia zgody przez osobę uprawnioną Nie jest bowiem naruszeniem tajemnicy korespondencji zapoznanie się z cudzym listem za zgodą adresata, która może być wyrażona także ex post lub w sposób dorozumiany. / tak Adam Szpunar „Zadośćuczynienie za szkodę niemajątkową” Oficyna Wydawnicza BRANTA 1999r str. 135 /. Skoro w sprawie niniejszej korespondencję otwierała osoba, która była wpisana w adres jako odbiorca korespondencji, a nadto wyrażała zgodę i nie miała nic przeciwko temu aby między innymi pozwany zapoznawał się z treścią tej korespondencji, to należy przyjąć, iż zgoda adresata przesyłki na jej otworzenie przez osobę trzecią wyłączała bezprawność działania osoby trzeciej, która jest jedną z przesłanek odpowiedzialności na podstawie art. 23 kc w zw. z art. 24 kc w zw. z art. 448 kc. Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności Sąd oddalił powództwo. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc, mając na względzie, że stosownie do art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 10.90.594) zwolnienie od kosztów sądowych nie zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi. Na podstawie powołanego przepisu Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 2.777 złotych, na którą to kwotę złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika J. K. oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika Sąd ustalił na podstawie § 2 ust. 1 i 3 w zw. z § 6 pkt 5 w zw. z § 11 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra --- STRONA 5 --- Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu (Dz.U. 02.163.1348).