§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
zawiadomień powoda z dnia 2 kwietnia 2009r.

Postanowienie I C 189110 WYROK/1/lr/

zawiadomień powoda z dnia 2 kwietnia 2009r.

Teza / krótkie omówienie

zawiadomień powoda z dnia 2 kwietnia 2009r.

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 189110 WYROK /1/lr/‘i;1’¢*' *?\v;\!~@ W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sqd Okrqgowy w Gliwicach Wydziai I Cywilny w sklzlclzie 11astQp11_jqcy111: Przewodniczqcy SSO Artur Zymelka Protokolant Wiolcta Gil p0 rozpoznuniu w dniu 27 wrzeénia 201 lr. w Gliwicach S1>1"@W>* Z P<>WédY1Wfl — 111'Z@¢i\vkv 0 ochronq débr osobistych 1) oddala p0w<'>dztw0; Dnia 27 wrzeéniz1 20] lr 2) oddala wniosek adwokata ustanowioncgo dla powoda 2 urzcgdu 0 zasqdzcnie kosztéw 7.ast<gpstwz1 adwokackiegog 3) 0(1StQpllj€ 0d obciqzenia powoda kosztami zastcgpstwa proccsowego strony pozwancj. Sygn. akt I C 189110 WYROK /f/|r/'iw f'?'~ş;t!~„_„ W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Sąd Okręgowy W Gliwicach Wydział I Cywilny W skladzie następującym: Przewodniczący SSO Artur Żymełka Protokolant Wioleta Gil po rozpoznaniu W dniu 27 września 201 11'. w Gliwicach Sp1'fiw>-* 2 Dßwódftwfl _ 111'2@Ciwl<0 o ochronę dóbr osobistych l) oddala powództwo; Dnia 27 września-1 20] lr 2) oddala wniosek adwokata ustanowioncgo dla powoda z urzędu o zasądzcnie kosztów zastępstwa adwokackiego; 3) odstępujc od obciążenia powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwancj. --- STRONA 2 --- S)/g11.E1l<t. C I89/10 UZASADNIENIE Powod _ Wniosi do Sqdu ()l<1'<;go\\'cgo W Gliwicach pozew Pl'Z@¢i‘~V1<0 0 zadoééuczyiiienic w ziviqzliil z naruszenicm jego dobr osobistych. Po sprecyzowaniu Zqdania przez ustanowionego dla niego adwokata 2 urzqdu powod wniosl o Zas:idzcnie od pozwanego kwoty 100.000_,0021 tytulem zadoééuczynienia za naruszcnia dobr osobistych powoda pI‘7.CZ niczapewnienic prawa do szidu. Jednoczeénie pchioniocnik powoda z Ll1‘ZQ(.iLI wniosl 0 Zasqdzcnie kosztow zastopstwa udwokackiego ( 14.4344 ). W uzasadnicniu zgioszoncgo Zaidania stronz1 powodowa wskazai, ie pismanii 7. dnia 2 kwietnia 2009:". i 2 czcrwca 20091‘. powod 7.102)'1 Zawiadomicxiic 0 popclnianiu przestqpstw na jego szkodq. Twierdzii, 7e do tcj pory nic nad;mo bicgu tym zawiaclolnicnioin, WSZCZ€g(§1110§C1 nie obejmujc ich postanowienie Prokuratora Prokuratury Rcjonowcj w— Z dnia 29 czerwca 2009 1'. 0 odmowie wszczcgcia postgpowania. Strona powodowa powolujqc sio na Konslytucjcg RP i akty micgdzyliarodowc, W tym 2111.14 1\/Iigdzynarodowcgo Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz art.6 Europejskicj Konwelicji 0 Ochronie Praw Czlowicka i Podslawowych Wolnoéci stwierdziia, Ze nic do1)L1szc2a_jqc powoda do skorzystania z prawa do sqdu przez niepodjegcic postgpowafi W w/w sprawach na1'us7,ono dobra osobiste powoda. Pozwany w odpowiedzi na pozew wniosi 0 oddalenie powod7.twa w caloéci i zasqdzeliic 0d powoda nu 1'7.ccz pozwzmcgo kosztow posugpoivania, w tym kosztéw Z3SI<§pStW£1 proccsowego wed1ug norm przepisanych. Pozwany zakwestionowal zasadnoéé powodzlwa podajap, ze pisma powoda z dnia 2 kwielnia 2009r. i 2 czerwca 20091: wplynqiy do Prokuratuiy Okrsggowej \v— po czym zoslaly przekazane do Prokuratury Rejonowej w Zabrzu, jako jcdnostki wyznac7.onej do rozpoznania w/w zawiadomicfi. '/Zawiadomienia zostaly dolqczone do sprawy Ds. 213/09, zakoiiczoncj wydaniem postanowienia 7. dnia 29 czcrwca 20091: o odmowic wszczqcia pOStQpOW£iI11£1. Nastcgpnic: wobec nieobjqcia postanowieniem W/W zawiadomieli podjqto decyzjq o przcprowadzcniu w stosunku do nich odrobnych czynnoéci. Sprau'¢ z zawiadomicnia z dnia 21<wietnia 20091". Za1'ejcst1'owano pod sygn. akt. Ds. 1417/ 10, Zaé sprawe; z zawiadomicnia z dnia 2 czcrwca 20091‘. pod sygn. akt Ds. 1416/ 10. Pozwany podal, 7.0 obie sprawy nic zostaiy dolychczas 2a|<o1iczonc. W ocenie pozwancgo roszczenic powoda nie jest uzasadnione_ gdyi wbrcw twierdzcniu powoda wszczcgto postcgpowania przcdmiocic zawiadomieii 7. dnia 2 kwielnia 2009r. i 2 c7c1'wca 20091". Pozwany ZE1I‘ZUC1i, Ze powod nic wskazai dobra osohistego jakic w Sygn. akt. C l89/IO UZASADNIENIE Powód _ wniósł do Sądu Okręgowego w Oliwicach pozew PITCCÍWÍŠO o zadośćuczynienie w związku z naruszeniem jego dóbr osobistych. Po sprecyzowaniu żądania przez ustanowionego dla niego adwokata z urzędu powód wniósł o zasądzcnie od pozwanego kwoty 100.000_,00zł tytułem zadośćuczynienia za naruszenia dóbr osobistych powoda przez niezapewnienie prawa do sądu. .Jednocześnie pełnomocnik powoda z urzędu wniósł o zasądzcnie kosztów zastępstwa adwokac-kiego ( k.43-44 ). W uzasadnieniu zgłoszonego żądania strona powodowa wskazał, ze pismami z dnia 2 kwietnia 2009r. i 2 czerwca 200911 powód złozył zawiadomienie o popcłnianiu przestępstw na jego szkodę. Twierdził, ze do tej pory nie nadano biegu tym zawiadomicniom, w szczególności nie obejmuje ich postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w- z dnia 29 czerwca 2009 r. o odmowie wszczęcia postępowania. Strona powodowa powołując się na Konstytucję RP i akty międzynarodowe, w tym art.l4 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz art.6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności stwierdziła, że nie dopuszczając powoda do skorzystania z prawa do sądu przez niepodjęeie postępowań w w/w sprawach naruszono dobra osobiste powoda. Pozwany w odpowiedzi na pozew wniósł 0 oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany zakwestionował zasadność powództwa podając, ze pisma powoda z dnia 2 kwietnia 2009r. i 2 czerwca 2009r. wpłynęły do Prokuratury Okręgowej w_ po czym zostały przekazane do Prokuratury Rejonowej w Zabrzu, jako jednostki wyznaczonej do rozpoznania w/w zawiadomień. '/Zawiadomienia zostaly dołączone do sprawy Ds. 213/09, zakończonej wydaniem postanowienia z dnia 29 czerwca 2009r. o odmowie wszczęcia postępowania. Następnie wobec nieobjęcia postanowieniem w/w zawiadomień podjęto decyzję o przeprowadzeniu w stosunku do nich odrębnych czynności. Sprawę z zawiadomienia z dnia 2 kwietnia 2009r. za1'ejest1'owano pod sygn. akt. Ds. 1417/ 10, zaś sprawę z zawiadomienia z dnia 2 czerwca 2009r. pod sygn. akt Ds. 1416/10. Pozwany podał, ze obie sprawy nie zostały dotychczas zakończone. W ocenie pozwanego roszczenie powoda nie jest uzasadnione. gdyz wbrew twierdzcníu powoda wszczęto postępowania przedmiocie zawiadomień z dnia 2 kwietnia 2009r. i 2 czerwca 20091". Pozwany zarzucił, ze powód nie wskazał dobra osobistego jakie w --- STRONA 3 --- 1=11"y11i1<t1 dzia1z1111os‘ci pozwaiicgo zosta1o naruszoiic, jak lei nic poda1 oko1ic7.no:§oi 11zasz1d11ia_i21c).'c11 wysokoéé Zzidaiicgo zadoééticzyiiienia. Sqd ustalil, co nastgpujc: Powod _ pismem Z dnia 2 kwietniz1 200911, Z1OZOl‘l)T11 W P1‘o1<uratu1‘ze Oldqgowej w— W dniu 6 kwietnia 20111‘. Zawiadomil o podcjrzcniu popehiicniu przestqpstwa przcv. osoby noszzice 11a7.wis1<a: _, — — _ _, — — , _  po1egajz~iccgo na usilowaniu i podzeganiu do dokonania czynu z art. 247 § 1  3 1<.1<., 148 § 2 1<.1<. oraz art. 245 1<.k. i innych. N£lS1Q1TJ111€ pismcm z dnia 2 czcrwca 2009 r._. 2102011)'111 W P1‘o1<uraturz,e O1<1'Qgowej w_w dniu 18 czerwca 2011r. powod zawiac1o1ni1 0 podejrzeniu popelnieniu p1'zcstQpstwa przez — oraz iiietlstalonycli spmwcowj, 1<torzy 1121 jcgo zlecenie popclnili na szkodq powoda p1'7.eslc;pstwa Z art. 231 § 1 k.k., 271 § 1 k.l<., 273 11.11. oraz 272 1<.k. ( dowodz zawiadomienie 2 dnia 2 kwietiiia 20091". k.5, zawiadomicnie 2 dnia 2 czerwca 20091". k.4 ) Zawiudoliiicnia Jowoda zostalv dohczone do akt s)1"z1wv Ds. 213./09 )rowadzone' . 1 . pl'7.CZ1)l'01(UI'£11.l.l1‘Q Rejonowq w_. Postanowicniem 2 dnia 29 czerwca 2009r. P1'o1<u1'atu1‘aRcjonowa w— odmowila wszczqcia éledztwa W sprawie Ds. 213/09, przy czym postmiowienic nic ohcjmowalo Zawiz1do1nie1'1 o moZ1i\1voéci popc1nianiz1 przestqgpstwa 2 dnia 2 kwictliia 20091". i 7. dnia 2 ozerwca 2009 r. ( o1<o1icznoéC: bczsporna ) 7.awiado1nie11ia te zostaly wylqczorie do osobnego rozpoznaiiizt, po czym Pro1<uratura Rcjonowa w — w sprawie zaxviadoiiiiotiia Z dnia 2 1<wietnia 20091‘. wszcz¢1a postcgpowzliiic pod sygn. akt Ds. 1417710, zaé w spmwic 7.awiado1nic11iz1 2 dnia 2 czem"ca 2009r. pod sygn. 21111. Ds. 1416/10. 1‘ostanowicnie111 Z dnia 19 pa?,c1zic1"11i1<a 2010r. Prokurzttor 1’ro1<ur21tu1‘y Rejonowcj w po przeprowadzeniu postopowaiiia w sprawie z zz1wiaclo111ie1’1ia powoda 2 dnia 21<wictnia 20091". odmowil wsztmgcia éledztwa1 w sprawie usi1owa11ia i podzegania do pOp(;‘1I1iC111E.1 ]J1‘Z€S1QpS1W z art. 247 § 1 3 k.1<., art. 148 § 2 pkt 13 1<.1<. i art. 245 1<.1<. na szkodtg _p1'zez oz1o111<ow Komisji P ii;1t1'yc7.ncj _ ED ‘< o _. wyniktl działalności pozwanego zostało naruszonc, jak tez nie podał okoliczności uzasadniajacych wysokość żądanego zadośćuczynienia. Sąd ustalił, co następuje: Powód _ pismem z dnia 2 kwietnia 2009r., złożonym w Prokuraturze Okręgowej w- w dniu 6 kwietnia 2011r. zawiadomił o podcjrzeniu popełnieniu przestępstwa przez osoby noszące nazwiska: _, _ _ _ _, _ _ -, _ - polegającego na usiłowaniu i podżeganiu do dokonania czynu z art. 247 § 1 - 3 kk., 148 § 2 k.k. oraz art. 245 k.k. i innych. Następnie pismem z dnia 2 czerwca 2009 r., złożonym w Prokuraturze Okręgowej w_w dniu 18 czerwca 2011r. powód zawiadomił o podejrzeniu popełnieniu przestępstwa przez _ oraz nieustalonych sprawców, którzy na jego zlecenie popełnili na szkodę powoda przestępstwa z art. 231 § 1 k.k., 271 § 1 k.k., 273 k.k. oraz 272 k.k. ( dowód: zawiadomienie z dnia 2 kwietnia 2009r. k.5, zawiadomienie z dnia 2 czerwca 20091". k.4 ) Zawiadomienia Jowoda zostaly dołiczone do akt s)raw\‹' Ds. 213./09 irowadzone . 1 . przez Prokuraturę Rejonowa w- Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2009r. ProkuraturaRejonowa w- odmówiła wszczęcia śledztwa w sprawie Ds. 213109, przy czym postanowienie nie obejmowało zawiadomień o mozliwości popełniania przestępstwa z dnia 2 kwietnia 2009r. i z dnia 2 czerwca 2009 r. ( okoliczność bczsporna ) 7.awiadomienia te zostały wyłączone do osobnego rozpoznania, po czym Prokuratura Rejonowa w _ w sprawie zawiadomienia z dnia 2 kwietnia 2009r. wszczęła postępowanie pod sygn. akt Ds. 14171” 10, zaś w sprawie zawiadomienia z dnia 2 czerwca 2009r. pod sygn. akt. Ds. 1416/10. Postanowicniem z dnia 19 pazdziernika 2010r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w- po przeprowadzeniu postępowania w sprawie z zawiadomienia powoda z dnia 2kwictnia 2009r. odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie usiłowania i podzegania do popełnienia przestępstw z art. 247 § 1 -3 l‹.l<., art. 148 § 2 pkt 1-3 kk. i art. 245 k.k. na szkodę _ przez członków Komisji P iiatryczncj _ Ľfi *< o _. --- STRONA 4 --- p1‘ZyMi11istt'Ze Zdrowia W osobz1011 dr. ' dr. d 1 doc. dr. hab. prof. dr. hab. doc. dr ,1 U r\ I" 111111. dr. W d11iu 3 ‘~Yl'11(1111€l 2008 1‘. W u;411a1ja_c, Z6 nie dos21o do realizacji 211111111 czynu zabronioiiego. Posta111oWic11ie \'v'I'£"1Z poucze11ie111 o termiriic i sposobic zas1<a1‘Ze11ia zostalo dorq:czone powodowi. Postzinowieiiic jest prawoinocne. Postatiowieriictn z dniu 18 paZdzicrnil<a 20101‘. Pro1<11ratura Rejonowa W_ po p1‘zcp1‘owad7.c11iu postqpowania W sprawie z zawiadomienia powoda Z dnia 2 czcrwca 20091". odmoWi1z~1 ws7.cz<;cia.1 éledztwa W sprawic przek1‘ocze11ia upraW11ic1'1 W dniu 15 maja 2009r. W— przcz Prokuratora Prokuratury Rejonowcj W — _popr7.ez odniowtg wszczqcia pOSI€,_‘p0W'E1l11£i W sprawie Ds. 223/09 oraz pO§W1£lC1C'A€111£1 W tym samym miejscu i czasic w dokumcncie nieprawdy przez 1‘u11kcjo11ariusZa publiczncgo, a nastc;p11ie posluicnia siq tym do1<u111e11te111, tj. czyn Z art. 231 1 1<.1<. i art. 271 § 1 1<.k. i art. 273 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k. Postaiiowienie wraz pouc7.c11iem o terminic i sposobie z.£1ska1‘Zcnia zosta1o dortgczone powodowi. Zazalenie nu to posta11oWienie W dniu 8 listopada 20101‘. z10Zy1 powod. Posta11oWie11ie111 Z dnia 5 Wrzeéiiia 20111". Sqd Rejonowy w_ W sprawie o sygn. ukt II Kp 385K 11 zaialcnia nie uwzglggdtiil i utrzynial W mocy postanowienic Proktlratorzt P1'ol<t11‘at111'y Rejonowcj W_zd11ia 18 ])£1Z(1Z1€l‘l11|(8 2010 1'. Postatiowicnic jest prawo111oc11c. ( dowodz zawiadomienic z dnia 2 kwietnia 2009r. i postanowienie Prokuratora 1’1‘o1<u1'att11‘y Rcjonowej \V_ Z dnia 19 paidzieriiika 20101‘. W aktztch sprawy osygn. Ds 1417/ 10, zawiad0n1ie11ie Z dnia 2 czerwca 20091‘. i postariowieliic P1'oku1'atora Prokuratu1"y Rejoliowcj w 7. dnia 18 paidzicrnika 20101‘. W a1<tacl1 sprawy o sygn. Ds 1416/10 oraz pozostalc do1<u111e11ty zgromadzoticgo W z11<tac11 tych spraw, posta11owie11ie Sqdu Rejonowcgo W—Z dnia 5 Wr7.cé11i21 20111". Wydanc W sprawie o sygn. akt 11 Kp 385/1 1 ) Sqd zwaiyl co nasttgpujcz Powoclztwo nie Z2IS1L1g,1\\~'£\1O na uwzglqdnienie. Powod domaga1 siq zast1dzc11ia od pozwanego kwoty 100.000,00z1 tytu1c1n zaclos'é11czy11ie11ia Z21 iiaruszcnie dobr osobistych, ktoryc11 upatrywa1 W nicpodjtgciu przcz pozwaiicgo czy1111o.s‘ci w p1‘7.€C1l111OC1C zawiadoinicfi powoda Z dnia 2 kwictnia 20091“. przy1`V1inistrze Zdrowia w osobach dr. ' dr. d 1 doc. dr. hab. pro1`. dr. hab. doc. dr _Ê U f* Í* hab. dr. w dniu 3 tfrudnia 2008 r. w uznaja_c, ze nie doszło do realizacji zmian czynu zabronionego. Postanowienie wraz pouczcniem o terminie i sposobie zaskarżenia zostało doręczone powodowi. Postanowienie jest prawomocne. Postanowienicm z dnia 18 października 2010r. Prokuratura Rejonowa xx-'_ po przeprowadzeniu postępowania w sprawie z zawiadomienia powoda z dnia 2 czerwca 2009r. odrnówiła wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień w dniu 15 maja 2009r. w_ przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w _ _poprzez odmowę wszczęcia postępowania w sprawie Ds. 223/09 oraz poświadczenia w tym samym miejscu i czasie w dokumencie nieprawdy przez funkcjonariusza publicznego, a następnie posłuzcnia się tym dokumentem, tj. czyn z art. 231 l k.k. i art. 271 § l kk. i art. 273 k.k. przy zast. art. 11 § 2 kk. Postanowienie wraz pouczcniem o terminie i sposobie zaskarżcnia zostało doręczone powodowi. Zażalenic na to postanowienie w dniu 8 listopada 2010r. złożył powód. Postanowieniem z dnia 5 września 20111: Sąd Rejonowy W- w sprawie o sygn. akt Il Kp 385/ll zażalenia nie uwzględnił i utrzymał w mocy postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w _zdnia 18 pazdziernika 2010 r. Postanowienie jest prawomocne. ( dowód: zawiadomienie z dnia 2 kwietnia 2009r. i postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w- z dnia 19 października 2010r. w aktach sprawy osygn. Ds 1417/ 10, zawiadomienie z dnia 2 czerwca 2009r. i postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w- z dnia 18 pażdziernika 2010r. w aktach sprawy o sygn. Ds 1416/10 oraz pozostałe dokumenty zgromadzoncgo W aktach tych spraw, postanowienie Sądu Rejonowego w_z dnia 5 września 2011r. wydane w sprawie o sygn. akt ll Kp 385/l l ) Sąd zważył co następuje: Powództwo nie zas-lugiwalo na uwzględnienie. Powód domagał się zasadzcnia od pozwanego kwoty 100.000,00z~ł tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych, których upatrywał w nicpodjęciu przez pozwanego czynności w przedmiocie zawiadomień powoda z dnia 2 kwietnia 2009r. --- STRONA 5 --- i2ezerWea 20091‘. o popelnianiu przestepstw na jego szkodq. przy czyrn pc1no1noc11i1< ustanowiony dla powoda z ur7.¢du sprccyzowat, 2e naruszoiiym przez pO7.WE1I1€gO dob:c111 osobistym powoda 11},'10 pozbawienie powoda prawa do sadu. Strona powodowa Wbrew powinnosci Wy11ikz1_japej z art.6 k.c.  zgodnie 7. ktorytn ciezar udowodnienia faktu spoc7.yWa na osobie. ktora Z faktu tcgo WyWod7.i skutki prawns — nie udoWod11i1a, aby pozwany sWoi111 7.ac11oWa11ie111 naruszyl dobra osobiste powoda, W szczegolnosci by 11arus7.y1 dobro osobistc for111u1oWane jako prawo do sadu. Zgodnie 2 art.24§1 k.c. ten, c7yje dobro osobistc zostaje zagrozonc Cl1C1Z}/I"l1 d7.ia1'anie111, moze Zqdaé za11iec11a11ia tego dzialania, chyba Zc nie jest 0110 he7.praWne. W razic doko11anego 11a1'uszenia mole on takze Zqdaé, azeby osoba. ktora dopus‘ci1a sie narus7.enia, dope1ni1a ezynnosei potrzebnycl1 do usuniecia jego skutkow, W szczegolnosei a7cby z1o2y1a os'Wiadcze11ie odpowiediiiej treéci i W odpowiedniej forniic. Na zasadach p1'zeWidzia11yeh W kodeksic 111oZe on 1'oW11ie7 Zadaé 7.adoséuczy11ie11ia picnieznego lub zaplaty odpowiednicj suzny pienieznej na Wskazany cel spoleczny. Stosowanie do art. 448 k.c. W razie naruszenia dobra osobistego sad moZe przy7.11aé temu, czyje dobro osobiste zostaio naruszonc, odpowiednia sume tytulem zztdoséuczynictiia pi€l11QZl16gO za doz11a11a1<r7.yWc1e lub na jego Zadanie zasadzié odpowicdnia sumo pienieina 11a Wskazany przez niego eel spoleczny, niczaleinie od innych srodkow potrzebnych do usuniecia skutkow naruszenia. Niezzdeznie od tego W ocenie Sadu W o1<o1icz11osciac11 niniejszej sprawy nie 111021121 przypisaé stronie pozwanej bezprawnoéci dzialania uzasadniajacego odpowiedzialnosé Z tytulu naruszenia dobr osobistych przede Wszystkim Wskazaé 11a1e2y, 7.c do powstania roszczefi okreélonych W art. 24 k.c. W 2W. Z art.448 1<.c. nie jest Wystarczajaca sama bezpraW11osé dzialania sprawcy. ponieWa7. niezbedny jest ta1<7.e skutek tcgo dzialania W postaci naruszenia jedncgo 2 dobr osobistyeh, 0 ktoryc11 1noWa W art. 23 KC ( por. wyrok Sadu Najwyzszego 7 dnia 2 dnia 7 1<Wietnia 200911, I PK 210/08, M.P.Pr. 2009/12/642 ), czego jak \V)’ZCj Wskazano strona powodowa 11ie udowodnila. Zgodnic 7. art. 23 k.C. katalog dobr osobistych jest otwarty. jednakze nie miesci sie W 11i111 prawo do s_a_du,_W 11arusZe11iu ktorcgo powod dopatrywai sit; Zrodla dochodzonego W sprawie roszczenia. Po picrwsze Wskazaé nalezy, 7.e Wbrew od111ie11nym twierdzeniom powoda nie zosta1 011 po7.baWio11y prawa do sadu. W sprawie bezspornym okaza1o sie. Ze powod 111ia»1 n1o7.1iWosé z1oZe11ia zaialcn na postanowieriia z dnia 18 paidzicrnika 2010r. i 19 pa7.dzier11ika 20101‘. odniawiajqce Wszczecia slcdztwa i roWnie7. sad 11ie podzielil sta11oWiska powoda co do rzekoinego popelnienia przestepstw na jego szkodg. Faktcm jest, 7.0 powolywane W pozwie wniesionym W riinicjszej sprawie zawiadon1ie11ia nic zostaly objete postanoWienien1 Wydanym W sprawie o sygn. akt 1)s 213/09. do ktorej zosta1y pierwotnie dolzrezone i zostaly dopicro W poZnicjs7.y111 czasie Wylaezone do odrehnego rozpoznania i zakoriczonc pr"./.ez Prokurature W/W posta11oWic11ia1ni 7. dnia 18 paidzicrnika 2010r. i 19 paidziernika 20101‘. Jezeli jednakze powod 111ia1 zastrzezenia i2czerwea 2009r. o popełnianiu przestępstw na jego szkodę, przy czym pełnomocnik ustanowiony dla powoda z urzędu sprccyzował, że naruszonym przez pozwanego dobrem osobistym powoda było pozbawienie powoda prawa do sądu. Strona powodowa wbrew powinności wynikającej z art.ó k.c. - zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie. która z faktu tego wywodzi skutki prawne - nie udowodniła, aby pozwany swoim zachowaniem naruszył dobra osobiste powoda, w szczególności by naruszył dobro osobiste formułowane jako prawo do sądu. Zgodnie z art.24§1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego dzialania, chyba że niejest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła os'wiadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Stosowanie do art. 448 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Niezależnie od tego w ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy nie można przypisać stronie pozwancj bezprawności działania uzasadniającego odpowiedzialność z tytułu naruszenia dóbr osobistych przede wszystkim wskazać należy, ze do powstania roszczeń określonych w art. 24 k.c. w zw. z art.448 k.c. nie jest wystarczająca sama bezprawność działania sprawcy. ponieważ niezbędny jest także skutek tego działania w postaci naruszenia jednego z dóbr osobistych, o których mowa w art. 23 KC ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia z dnia 7 kwietnia 2009r., I PK 210/08, M.P.P1'. 2009/12/642 ), czego jak wyzej wskazano strona powodowa nie udowodniła. Zgodnie z art. 23 k.c. katalog dóbr osobistych jest otwarty, jednakże _nie mieści się w nim prawo do s_a_du,_w naruszeniu którego powód dopatrywał się żródła dochodzoncgo w sprawie roszczenia. Po pierwsze wskazać należy, że wbrew odmiennym twierdzeniom powoda nie został on pozbawiony prawa do sądu. W sprawie bczspornym okazalo się. że powód miał możliwość złożenia zażaleń na postanowienia z dnia 18 pażdziernika 2010r. i 19 pażdziernika 2010r. odmawiające wszczęcia śledztwa i równiez sąd nie podzielił stanowiska powoda co do rzekomego popełnienia przestępstw na jego szkodę. Faktem jest, że powolywane w pozwie wniesionym w niniejszej sprawie zawiadomienia nie zostały objęte postanowieniem wydanym w sprawie o sygn. akt 'Ds 213/09. do której zostały pierwotnie dołączone i zostały dopiero w późniejszym czasie wyłączone do odrębnego rozpoznania i zakończone przez Prokuraturę w/w postanowieniami z dnia 18 pażdziernika 2010r. i 19 pażdziernika 2010r. Jeżeli jednakże powód miał zastrzeżenia --- STRONA 6 --- co do ter111i11oWosci podej111owa11yc11 czy1111os§ci jego prawa W Wysta1'ozaja_cym stopniu gWarar1toWa1a 111st}"ttteja skargi na przewleklosé postepowania. Wbrew twierdzeniorn powoda G t/.1‘ gm okoliczn ta riatomiast nie uzasadniala tWierd7.cnia, Ze doszlo do riaruszenia dobra osobistego. 7 ktoryin to twierdzciiicm strona powodowa W1QZ£11€i roszczenia dochodzone W niniejszej sprawie. Sad rozpatrujaey niniejszq sprawq W pelni podziela boWien1 stanowisko Sadu NajWy7szcgo Wyrazone W Wyroku z dnia 6 maja 20101". ( II CSK 640/09, LEX 111' 598758. Palestra 2010/78/261 ), Ze dobra osobiste, ujmowane sq W kategoriaeh obiekt)'W11ye11, jako Wartosci 0 charakterze 11ie111aja.t1<oW'y1n, scisle zwiazane 7. cz1oWie1<ie111, dec}'duja.ee 0 jego bycic, pozycji W spoleczenstwic, bedace Wyra7.en1 odrebnosci fizycznej ipsycliicznej oraz mozliwosci tworczych, poWs7..ec11nie uznane W SpO~1CC7.6fiSIW1€ i a1<eeptoWa11e pr7.ez system prawny. Nierozerwalne ZW1QZ£l111€ tych Wartos"ci, jako zcspolu cech W1as"ciWycl1 cz1oWie1<oWi, stariowiacycll 0 jego Walorach, Z jednost1<a ludzka Ws1<azujc 11a ich be7.Wzgled11y charakter, toWa1"7.yszacy mu przez cale Zycie, niczaleznie od sytuacji W jakiej 7.11ajduje sit; W danej e11Wi1i. Katalog dobr osobistych, Wy111ienionye11 W art. 23 k.c._. pozostajacycli pod ochrona prawa cywilriego jest otwarty i Wl‘£1Z ze 2mia11an1i stosunkow spolecznych moga pojawiaé sie i znikaé pewne dobra, co jednak nie oznacza. Zc 11a1e2y do nicgo za1iczyé prawo do sadu. Nalezy zgodzié sic; 7. twierdzeniem powoda, Ze prawo do sadu jest g\’v'£11'flI1I0\'1/£1116 a1<ta111i 111iedzynarodowyrni, W tym przcpisami Europejskiej Konwencji Praw C7.1oWieka i Podstawowych Wolnosci z 4 listopada 1950r., ata1<ZeWKor1stytucji R7.cc7.pospolitej Polskiej. jednak7.c Wbrew jego IW1€l‘C1Z€l1101T1 prawo to 11ie n1o2e byé zaliczonc do kategorii Wartosci stanowiacych dobro osobiste jednostki, poniewazjest upraW11icnie111 przyz11any111 jej tymi regulacjaini W zwiazku 2 1°u111<cjo11oWanie111 Wo1<reé1o11ej sferze Zycia spolecznego. Nie kazde 11arusze11ie prawa jest jedrioczcsnie naruszenicm dobr osobistych. Nie 111a podstaw do przyjocia, Ze Wszystkie prawa podstawowe Wska7.a11e W Europcjskiej Konwencji Praw Cztowieka i Podstawowych Wolnosci oraz Wolnosci i prawa osobiste Wy1nienione W Konstytucji powinny byé chronione za pomoca srodkow Wskazanyeh W art. 24 k.c. i 448 14.0., do czego dojsé n1o7.c, jesli naruszenie ich doprowadzi zarazem do pogwalcenia dobra osobistego. Podkreélajac range prawa do sadu jako podstawowego prawa czlowieka oraz 1<o11iecz11osé Wynagrodzenia Wszystkicli krzywd wyWo1anyc11 pogWa1cc11ie111 tego prawa '1‘rybu11a1 nie Wyrazil zapatryWa11ia, Ze prawo to ujmowane byé powinno jako dobro osobiste czlowieka. Powod nie Wykazal zres7.ta by zaehowanic pozWa11ego Wiazalo sie dla niego z krzywda zwlaszcza biorqc pod uwage, Ze zaWiado111ic11ia powoda okaza1y sit; bezpodstawne. Majac poWy7.s7.c usta1e11ia i ro7.Wa7.a11ia na uwadze Sad odda1i1 W ca1o:§ci powodztwo Wnicsionc W ni11iejs7.ej sprawie. Sad oddalii Wniosck powoda o dopuszczenic dowodu 7. akt sprawy 1 C 190/10, po11ieWa7. obowiazuje przepisy procedury cywilnej nie przewiduja dowodu 7. akt. Sad W co do lerrnino'-„yości podejmowanych czynności jego prawa w wystarczającym stopniu gwarantowała instytucja skargi na przewlek-lość postępowania. Wbrcw twierdzeniem powoda C' t/.~¬ zm okoliezn ta natomiast nie uzasadniała twierdzenia, ze doszło do naruszenia dobra osobistego. z którym to twierdzeniem strona powodowa wiązała roszczenia dochodzone w niniejszej sprawie. Sąd rozpatrująey niniejszą sprawe w pełni podziela bowiem stanowisko Sądu Najwyzszego wyrażone w wyroku z dnia 6 maja 2010r. ( II CSK 640/09, LEX nr 5987"58. Palestra 201017-8/261 ), ze dobra osobiste, ujmowane są w kategoriach obiektywnych, jako wartości 0 charakterze niemajątkowym, ściśle związane z człowiekiem, decydujące o _jego bycie, pozycji wspołeczeństwic, będące wyrazem odrębności fizycznej ipsychicznej oraz mozliwości twórczych, powszechnie uznane w społeczeństwie i akceptowane przez system prawny. Nierozerwalne związanie tych wartości, jako zespołu cech właściwych człowiekowi, stanowiących o jego walorach, z jednostką ludzką wskazuje na ich bezwzględny charakter, towarzyszący mu przez całe zycie, niezaleznie od sytuacji w jakiej znajduje sie w danej chwili. Katalog dóbr osobistych, wymienionych w art. 23 k.c., pozostających pod ochroną prawa cywilnego jest otwarty i wraz ze zmianami stosunków społecznych mogą pojawiać się i znikać pewne dobra, co jednak nie oznacza, że nalezy do niego zaliczyć prawo do sądu. Nalezy zgodzić się z twierdzeniem powoda, ze prawo do sądu jest gwarantowane aktami międzynarodowymi, w tym przepisami Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z 4 listopada 1950r., atakże w Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. jednakże wbrew jego twierdzeniem prawo to nie może być zaliczone do kategorii wartości stanowiących dobro osobiste jednostki, ponieważjest uprawnieniem przyznanym jej tymi regulacjami w związku z fuiikcjonowaniein w określonej sferze życia społecznego. Nie kazde naruszenie prawa jest jednocześnie naruszeniem dóbr osobistych. Nie ma podstaw do przyjęcia, ze wszystkie prawa podstawowe wskazane w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz wolności i prawa osobiste wymienione w Konstytucji powinny być chronione za pomocą środków wskazanych wart. 24 k.c. i 448 k.c., do czego dojść moze, jeśli naruszenie ich doprowadzi zarazem do pogwaleenia dobra osobistego. Podkreślając rangę prawa do sądu jako podstawowego prawa człowieka oraz konieczność wynagrodzenia wszystkich krzywd wywołanych pogwałecniem tego prawa Trybunał nie wyraził zapatrywania, ze prawo to ujmowane być powinno jako dobro osobiste czlowieka. Powód nie wykazał zresztą by zachowanie pozwanego wiązało sie dla niego z krzywdą zwlaszcza biorąc pod uwagę, że zawiadomienia powoda okazały sie bezpodstawne. Mając powyzsze ustalenia i rozważania na uwadze Sąd oddalił w całości powództwo wniesione w niniejszej sprawie. Sąd oddalił wniosek powoda 0 dopuszczenie dowodu 7. akt sprawy l C l9Üf' 10, poniewaz. obowiązuje przepisy procedury cywilnej nie przewidują dowodu z akt. Sąd w --- STRONA 7 --- zwiazku zpodnoszo11y1ni pr7.ez powoda tWicrdzenia111i o podobienstwie ninicjszej sprawy 2 W/W sprawa ustali1 jedytiie 7 urzedu, Ze W sprawach nie zachodzi zawislosé prawna sport: 11111 powaga 1'zec7.y osadzo11c_i, po11ieWa7 sprawa o sygn. akt I C 190/10 dotyczy innych zdarzcli 1117': podane Wuzasad11ic11iu pozwu Wtiiesionego W niniejszcj sprawie niepodjocic dzia1a1'1 W '/.W1E17.1<L1 Z Wyzej Wskazatiytni zawiadoniieniami o popelnieniu przestepstw. Sad oddalil rowniez Wniosek W zakresie o7.11aczc11ia jako dodatkowcgo rep1'e7.e11ta11ta pozwanego Skarbu Pa1’1stWa Prokuratora Okregowcgo oraz Prokuratora Gencralnego, poniewaz pozwanym W sprawic by1 Skarb Patistwa, natomiast oznaczenie jego statio lisci 11ie jest uzaleznione do decyzji strony. Sad jednoczesnie oddalil Wniosck pe111on1oe11i1<a powoda ustanowionego 7. urzedu opr7.yzna11ie Wy11agrod7.enia 7.a pclnienic funkcji adwokata 2 urzedu powoda, ponicwaz pon1i11"1o zg1oszo11cgo Zadania Wbrew powinnosci Wyriikajacej 7. §20 rozporzadzeiiie Ministra Sprawicdliwosci z dniu 28 Wrzcénia 20021‘. W sprawie oplat za c7.y11nos‘ci adwokackie oraz po11osze11ia przez Skarb Panstwa kosztow nieoplaconcj pomocy prawnej udzielonej Z urzqdu pc111o111oc11ik 11ie z1oZy1 oswiadczenia, Ze koszty te nie zosta1y zap1ac0ne W calosci 11111 W czesci. Ty111czasc111 Wniosek adwokata lub radcy prawnego, ustanowionego dla strony zwolnionej od1<os7.toW sadowych W ca1osci lub W czesci, o zasa_dzenie od Skarbu Pafistwa kosztow nieoptaconej pomocy prawncj udzielonej z ur7.edu, nic zawierajacy oswiadczenia, 2e 7.ada11e koszty nie zostaly zaplacone W ca1oéci lub W czesci, podlega oddaleniu, jako nie u7.asad11iony ( por. 111.111. Wyrok WS/\. W Gda1'1s1<u z dnia 26 pa2d7.ierni1<a 20051:, 111 SA/Gd 373/04, LEX nr postanowienie NSA W Warszawie z d11ia 8 grudnia 200911, II GZ l\) U.) U1 IQ O0 1.») 273/09, LEX 11r 582846 ). Brak by1o natomiast podstaw do obciazenia tymi kos7.tan1i strony pozwanej. poniewaz Wobec oddalenia powodztwa pozwany 11ie byl przegrywajacym proces W rozumieniu art.98 1<.p.c. Sad oddalajac powodztwo jednoczesnie na podstawie a1t.102 k.p.c.  biorac pod uwage brak jakiegokolwiek majatku i 11ieWiel1<ie, 11ieregularne doc11ody powoda  odstapi1 od obcia2e11iapoWoda kosztami zastqpstwa procesowcgo strony pozwancj. związku zpodnoszonymi przez powoda twierdzeniami o podobieństwie niniejszej sprawy z 'w'„"\-V sprawą ustali-l _jedynie z urzędu, ze w sprawach nie zachodzi zawisłość prawna sporu lub powaga rzeczy osądzoncj, poniewaz sprawa o sygn. akt I C 190/10 dotyczy innych zdarzeń niz podane w uzasadnieniu pozwu wniesionego w niniejszej sprawie nicpodjęcic działań w związku z wyzej wskazanymi zawiadomieniami o popełnieniu przestępstw. Sąd oddalił równiez wniosek w zakresie oznaczenia jako dodatkowego reprezentanta pozwanego Skarbu Państwa Prokuratora Okręgowego oraz Prokuratora Generalnego, poniewaz pozwanym w sprawie był Skarb Państwa, natomiast oznaczenie jego statio liści niejest uzależnione do decyzji strony. Sąd jednocześnie oddalił wniosek pełnomocnika powoda ustanowionego z urzędu oprzyznanie wynagrodzenia za pełnienie funkcji adwokata z urzędu powoda, ponieważ pomimo zgłoszonego żądania wbrew powinności wynikającej z §20 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 200211 w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pełnomocnik nie złożył oświadczenia, że koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Tymczasem wniosek adwokata lub radcy prawnego, ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych w całości lub w części, o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu, jako nie uzasadniony' ( por. 1n.in. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26 października 2005r., III SA/Gd 373/04, LEX nr postanowienie NSA w Warszawie z dnia 8 grudnia 2009r., II GZ l\J ba U1 B.) O0 Lu 273109, LEX nr 582846 ). Brak było natomiast podstaw do obciążenia tymi kosztami strony pozwancj. ponieważ wobec oddalenia powództwa pozwany nie był przegrywającym proces w rozumieniu art.98 k.p.e. Sąd oddalając powództwo jednocześnie na podstawie a1t.102 k.p.e. - biorąc pod uwagę brak jakiegokolwiek majątku i niewielkie, nieregularne dochody powoda - odstąpił od obciążenia powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwancj.

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Okręgowy W Gliwicach Wydział#I C 189110 WYROK/1/lr/#art.6 Europejskicj#art.6 Europejskiej#art. 231 § 1 k.k.#art. 148 § 2 pkt#art. 245 k.k.#art. 273 k.k.#art. 11 § 2 k.k.#art. 11 § 2 kk.#art.6 k.c.#art.24§1 k.c.#art. 448 k.c.#art. 24 k.c.#art. 23 KC#art. 23 k.C.#art.448 k.c.#art. 23 k.c.#art.98 k.p.e.