Wyrok I C 1783/19 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2020 r. Sąd Okręgowy w

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 1783/19 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 października 2020 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział I Cywilny w składzie : Przewodniczący: Sędzia Urszula Jabłońska-Maciaszczyk Protokolant: Protokolant sądowy Anita Dziuba po rozpoznaniu w dniu 5 października 2020 r. w Poznaniu sprawy z powództwa K. P. przeciwko A. P. o ochronę dóbr osobistych – nakazanie i zapłatę 1. zobowiązuje pozwaną A. P. do złożenia powódce K. P. oświadczenia następującej treści: „ Przepraszam Panią K. P. za bezprawne naruszenie jej dobra osobistego w postaci czci – godności i dobrego imienia, również jako (…), poprzez opublikowanie i rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji odnośnie wykonanych przez nią na moją rzecz zabiegów (…). A. P.” przy czym oświadczenie to pozwana zobowiązana będzie wystosować do powódki na adres wskazany w pozwie w formie listu własnoręcznie napisanego czarnym drukiem na białym tle i podpisanego przez pozwaną a także umieścić w/w oświadczenie sporządzone czarnym drukiem na białym tle na profilu, który aktualnie prowadzi w serwisie społecznościowym (…) w formie postu, który będzie udostępniony przez co najmniej 30 dni – w sposób widoczny, bez jakichkolwiek zabiegów formalnych umniejszających doniosłość treści oświadczenia czy dystansujących się od niego; 2. zasądza od pozwanej A. P. na rzecz powódki K. P.kwotę 1.000,- zł (słownie: jeden tysiąc) jako zadośćuczynienie; 3. zasądza od pozwanej A. P. na rzecz Fundacji (…) z siedzibą w K(…) kwotę 1.000,- zł (słownie: jeden tysiąc złotych); 4. w pozostałym zakresie powództwo oddala; 5. kosztami postępowania obciąża pozwaną i z tego tytułu zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2.337,- zł (słownie: dwa tysiące trzysta trzydzieści siedem złotych) jako --- STRONA 2 --- zwrot opłaty sądowej od pozwu ( 700,- zł), wynagrodzenia pełnomocnika (1.620,- zł) oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17,- zł). (-) U. Jabłońska-Maciaszczyk U z a s a d n i e n i e Pozwem z dnia 28 lutego 2018 r. skierowanym do sądu w dniu 4 marca 2019 r. powódka K. P. wniosła o: 1. zobowiązanie pozwanej A. P. do natychmiastowego zaniechania dalszych naruszeń w postaci bezprawnego rozpowszechniania i publikowania nieprawdziwych informacji, które naruszają dobre imię powódki, 2. zobowiązanie pozwanej do złożenia oświadczenia o następującej treści: „ Przepraszam Panią K. P. za bezprawne naruszenie jej dobra osobistego w postaci jej dobrego imienia, czci i godności, również jako (…), poprzez opublikowanie i rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji, które godziły w jej dobre imię i cześć”, poprzez opublikowanie powyższego oświadczenia na koncie pozwanej w serwisie (…) o nazwie (…) (w formie trwałej publikacji, nie tzw. „relacji”, która jest widoczna dla użytkowników serwisu jedynie przez 24 godziny) oraz w serwisie (…) na stronie pozwanej prowadzonej pod nazwą (…), w sposób widoczny, bez jakichkolwiek zabiegów formalnych umniejszających doniosłość treści oświadczenia czy dystansujących się od niego; 3. zobowiązanie pozwanej do zapłaty na rzecz powódki kwoty 1.000,- zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez nią w związku z dokonanymi przez pozwaną naruszeniami, 4. zobowiązanie pozwanej do zapłaty kwoty 1.000,- zł na wskazany cel społeczny, tj. na rzecz Fundacji (…); 5. zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powódka oświadczyła, że jest (…), która ukończyła wiele kursów w zakresie (…). Jej kompetencje potwierdzają opinie wielu klientek. Pozwana była klientką powódki od października 2017 r., kiedy to powódka przeprowadziła (…). Przez kilka dni po (…). W lutym 2018 r. pozwana na prośbę powódki przesłała jej (…) zapewniając, że jest zadowolona z usług powódki i będzie jej usługi polecała w swoich portalach społecznościowych. W dniu 27 marca 2018 r. powódka miała przeprowadzić zabieg (…) pozwanej, pozwana dwa dni wcześniej chciała przełożyć termin zabiegu na 29 marca, powódka proponowała 30 marca, próbowała też przełożyć wizyty innych klientek z 29 marca, ale bezskutecznie. W odpowiedzi pozwana zaczęła wypowiadać się wobec powódki w sposób wulgarny, a następnie począwszy od dnia 28 marca 2018 r. – upubliczniać na portalu (…) zdjęcia oczerniające powódkę. Pozwana udostępniła zdjęcie (…) . Pozwana wstawiała też w serwisie (…) zdjęcia z napisami zawierającymi nazwę (…), pisała między innymi, że powódka (…) . Pozwana udostępniła też zdjęcie z prywatnego profilu powódki, komentując je: (…) . Powódka prosiła pozwaną o usunięcie oczerniających ją zdjęć, bezskutecznie. Pozwana w zdjęciach upublicznionych przez nią na profilu obserwowanym przez 40.000 osób podważała kompetencje powódki pisząc (…). Zdjęcia i komentarze na temat powódki --- STRONA 3 --- miały szeroki zasięg, przez dłuższy czas były dostępne na koncie pozwanej w serwisie (…) w tzw. relacjach wyróżnionych. W (…) powódki w P(…) przy ulicy (…) bez zapowiedzi pojawiła się (…), nagabując powódkę odnośnie rzekomych skarg klientek. Powódka na wywiad nie zgodziła się, mimo to (…), z nagraniem wymiany zdań z powódką i wypowiedziami pozwanej, która przedstawiała nieprawdziwe, naruszające dobre imię K. P. informacje na temat powódki i (…). Na nagraniu widoczne były okolice (…) powódki – szczegóły, które osobom mieszkającym w pobliżu i klientom powódki pozwalały na jednoznaczne rozpoznanie (…). Przed emisją pozwana wstawiła w serwisie (…) zdjęcie, w którym informowała, że będzie uczestnikiem programu o (…), a ponieważ wcześniej jedynie o powódce pisała negatywnie w powiązaniu z (…), każda z dziesiątek tysięcy osób oglądających jej profil mogła od razu domyślić się o kim mowa w reportażu. Powódka uważa, że z całą pewnością doszło do naruszenia jej dóbr osobistych w postaci jej renomy i dobrego imienia wśród klientek. Powódka przytacza określenie czci jako jednego z dóbr osobistych sformułowane w komentarzu do kodeksu cywilnego podkreślając, iż cześć obejmuje „ aspekt wewnętrzny, inaczej zwany godnością osobistą, obejmującą zarówno wyobrażenie człowieka o własnej wartości i oczekiwanie na szacunek ze strony ludzi oraz aspekt zewnętrzny czyli dobre imię, renomę i dobrą opinię innych ludzi, szacunek, jakim się cieszy osoba w swoim środowisku”. Upublicznienie przez pozwaną nieprawdziwych informacji odnośnie powódki doprowadziło do naruszenia tych dóbr . Powódka do dzisiaj musi tłumaczyć się z niesłusznych zarzutów pozwanej, co ma też negatywny wpływ na prowadzoną przez nią działalność. Powódka w dniu 8 stycznia 2019 r. wystosowała do pozwanej przedsądowe wezwanie do usunięcia skutków naruszeń dóbr osobistych. Żądania sformułowane w pozwie powódka wywodzi z art. 24 § 1 kc (żądanie opublikowania stosownego oświadczenia), art. 24 § 1 zd. 3 kc oraz art. 448 kc (żądanie zadośćuczynienia i zapłaty stosownej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny). W odpowiedzi na pozew z dnia 20 stycznia 2020 r. (k. 127-129 akt) pozwana A. P. wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwana potwierdziła, że korzystała z (…) oferowanych przez powódkę prowadzącą działalność gospodarczą w tym zakresie, a jednym z (…) był (…). Pozwana podniosła, że powódka doprowadziła do (…), innego efektu niż pozwana oczekiwała. Zdaniem pozwanej powódka wykonując ten zabieg wykazała brak profesjonalizmu. Pozwana została (…). Pozwana podkreśliła, że nie zdawała sobie sprawy ze skali problemu i potencjalnych konsekwencji (…). Gdy po (…) okazało się, że (…) wówczas pozwana udała się do (…). Pozwana była przekonana, że powódka się pomyliła i dlatego by ustrzec powódkę od kolejnych reklamacji przesłała jej zdjęcia (…). Dobre intencje pozwanej nie zostały tak odebrane przez powódkę. Z tego powodu relacje koleżeńskie pomiędzy stronami uległy pogorszeniu w marcu 2018 r. Pozwana upubliczniła na swoim profilu na (…) własne doświadczenia związane z (…) wykonywanymi przez powódkę, aby przestrzec potencjalne klientki powódki przed konsekwencjami (…). W grudniu 2018 r. pozwana wzięła gościnny udział w programie (…), a dotyczącym osób poszkodowanych przez osoby niebędące (…), a wykonującymi (…). Pozwana podkreśliła, że jest osobą poszkodowaną po (…) powódki. W reportażu tym pozwana nie podała jednak żadnych danych identyfikujących powódkę. Odnosząc się do zarzutów powódki, pozwana wskazała, że upublicznienie przez nią zdjęć i swojej oceny (…) przez powódkę nigdy nie miało na celu naruszenia dobrego imienia ani godności powódki, ponieważ powyższe oparte jest na faktach. Celem pozwanej było ostrzeżenie innych klientek przed (…), wykonywanymi przez osoby (…). Reasumując zdaniem pozwanej jej działania nie wypełniają znamion naruszenia dóbr osobistych. Pozwana podniosła, że z wiedzy niezależnych specjalistów (… - wyrażona w treści …) wynika, że niektóre działania powódki mogły wywołać negatywne konsekwencje u innych osób korzystających z oferowanych przez powódkę (…). W konsekwencji, zdaniem pozwanej do rzekomego naruszenie dóbr osobistych powódki nie doszło. Działanie pozwanej było jedynie dozwoloną krytykę, która wyłącza bezprawność. Pozwana --- STRONA 4 --- podkreśliła, że dozwolona krytyka wyłącza bezprawność, o ile mieści się w granicach wyznaczonych przez zasady współżycia społecznego oraz społeczny ceł krytyki. Krytyka jest dozwolona, jeśli zostaje podjęta w interesie społecznym, ogólnym, jest rzeczowa i rzetelna. Pozwana jako osoba (…) i poszkodowana chciała ostrzec inne klientki przed korzystaniem z (…) . Pismem z dnia 11 marca 2020 roku (k. 314-316v) i na rozprawie w dniu 5 października 2020 roku (k. 373) powódka podtrzymała swoje stanowisko w sprawie. Na rozprawie w dniu 5 października 2020 roku (k. 373) pełnomocnik pozwanej wniósł o oddalenie powództwa w całości. Na rozprawie w dniu 5 października 2020 roku (k. 380) pozwana A. P. oświadczyła, że nadal jest aktywna w (…) pod nazwą (…), natomiast jeśli chodzi o (…), strona wskazana przez powódkę była to strona prowadzona przez (…). Na rozprawie w dniu 5 października 2020 roku (k. 380) pełnomocnik powódki oświadczył, że wobec zaprzestania przez pozwaną prowadzenia konta pod nazwą wskazaną w punkcie 2 pozwu zmienia żądanie pozwu w ten sposób iż domaga się, aby przeprosiny zostały skierowane pod adresem powódki podanym w pozwie, czarnym drukiem na białym tle oraz umieszczone na profilu, który obecnie powódka prowadzi na (…), w formie postu, który będzie udostępniony przez co najmniej 30 dni. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka K. P.a w 2014 roku skończyła (…), z zawodu jest (…). Powódka uczestniczyła w szkoleniach i uzyskała certyfikaty:  ukończenia warsztatów z (…)  ukończenia profesjonalnego szkolenia z (…)  ukończenia szkolenia (…),  ukończenia kursu w zakresie (…),  ukończenia profesjonalnego szkolenia z (…). Cztery ostatnie certyfikaty zostały wydane przez placówkę (…) z siedzibą w K(…). Od dnia 5 lipca 2016 roku powódka prowadzi (…) jako (…) pod nazwą: (…) w P(…) przy ulicy (…), w zakresie (…). W ramach prowadzonej działalności powódka (…). Klientki powódki są zadowolone z przeprowadzonych przez nią (…) i zamieszczają zdjęcia (…) na portalach społecznościowych. Dowód: bezsporne, nadto: 1. certyfikaty ukończenia (…0 (k. 11-14v), 2. wydruk z CEIDG (k. 372), 3. wydruki z portalu (…) (k. 15-19v), 4. przesłuchanie powódki (k. 373-375, k. 377-378) --- STRONA 5 --- Pozwana A. P., zanim skorzystała z (…) przez powódkę poddawała się (…) – po raz pierwszy w 2015 r. w G(…), potem regularnie co pół roku na terenie N(…), gdzie wówczas mieszkała. Powódka K. P. i pozwana A. P. poznały się 2017 roku poprzez media społecznościowe, w których ktoś polecał (…). Pierwszy (…) powódka wykonała pozwanej w październiku 2017 roku. Było to (…). Powódka wykonała wówczas pozwanej również (…). Po pierwszym (…), pozwana w wiadomości tekstowej z dnia 23 października 2017 roku o godz. 16:28 zgłaszała powódce, że (…). Do wiadomości tekstowej pozwana załączyła zdjęcie (…). Powódka zapewniła pozwaną, że (…). W dniu 24 października 2017 roku, o godz. 20:34 pozwana poinformowała powódkę, że (…). Wiadomości tekstowe pozwanej miały następującą treść: „Ufff kochana wracam do swiata zywych [emotikony] Oznaczam ciebie wszedzie w postach, snapach i jest duze zainteresowanie [emotikon] wiesz, ze jak mi (…) [emotikony]”. „hej kochana [emotikon] jeśli chodzi (…) mialas racje. Wszystko (…) ale przerazilam się jak bardzo (…). Czuje (…), troszke mniej widoczną, ale jest. Odczekam chwile i mysle, ze z czasem (…) [emotikon]”. W dniu 26 października 2017 roku pozwana poinformowała powódkę, że jest zadowolona z jej (…), wysyłając jej wiadomość tekstową o następującej treści: „Kochana jestem zadowolona z twoich (…). Cieszę się, że przypadkowo na Ciebie natrafiłam [emotikon]”. W grudniu 2017 roku pozwana poinformowała powódkę, że zamierza skorzystać z (…). Pozwana wysłała wówczas powódce wiadomość tekstową o następującej treści: „Przyjade do ciebie (…) na pewno tylko nie wiem kiedy (…) i chyba jestem (…) [emotikony] jest mega”. W dniu 29 grudnia 2017 roku pozwana zwróciła się do powódki z pytaniem o nazwę (…), z uwagi na to, że poleciła (…) u powódki swojej znajomej. Pozwana wysłała wówczas do powódki wiadomość tekstową o następującej treści: „K. czy moglabys mi podac dokladna nazwe (…)? Mam znajoma, ktora bylaby zainteresowana i czeka na info [emotikon]”. W lutym 2018 roku powódka wykonała pozwanej (…), a w dniu 12 lutego 2018 roku pozwana wysłała powódce zdjęcie (…). Po drugim (…), powódka również nie otrzymała od pozwanej żadnych informacji, że pozwana jest niezadowolona z wykonanego (…). Pozwana przekazywała powódce, że jest zadowolona i, że poleca wykonywanie (…) powódki. Pomiędzy pierwszym a drugim (…)pozwana miała u powódki wykonywany (…). W marcu 2018 roku pozwana miała mieć przeprowadzany (…). W dniu 25 marca 2018 roku pozwana zwróciła się do powódki o zmianę terminu tego (…) z wtorku na czwartek, z uwagi na swoją chorobę. Pozwana starała się przełożyć (…) innych klientek tak by pozwana mogła mieć przeprowadzony (…) we wskazanych przez siebie terminie. --- STRONA 6 --- W dniu 27 marca 2018 roku powódka poinformowała pozwaną, ze nie udało się przełożyć wizyt żadnej z klientek. Pozwana nie przyjechała na wcześniej ustalony termin. W wiadomościach tekstowych z dnia 27 marca 2018 roku pozwana, używając słów wulgarnych wyraziła powódce swoje głębokie niezadowolenie i rozgoryczenie, spowodowane brakiem możliwości przełożenia terminu (…). Od dnia 28 marca 2018 roku pozwana zaczęła umieszczać na portalu społecznościowym (…) i (…) posty i informacje na temat powódki, informujące, że powódka nie ma (…) oraz oświadczenia, że nie poleca usług powódki. Od marca 2018 roku do stycznia 2019 roku na (…) na koncie pozwanej (…) zamieszczane były obrażające powódkę komentarze. Pozwana zamieściła następujące posty na (…): „Szczerze polecalam moim znajomym jeden z (…) w P(…) co było moim najwiekszym bledem [emotikon]”. Pozwana zamieściła również post z dwoma zdjęciami, zatytułowany: „ Uwaga zdjęcia drastyczne!” :  pierwsze zdjęcie z (…), tuż po (…) u powódki,  drugie zdjęcie również po (…) u powódki, ale po (…) (to samo zdjęcie … przez pozwaną wysłane powódce już w dniu 12 lutego 2018 roku), przy czym to zdjęcie pozwana opatrzyła opisem (…). W kolejnej relacji na (…) pozwana wskazała, że powódka K. P. (…) swoje klientki. Pozwana zamieściła relację o następującej treści: „Kochane nie oczerniając innych pracownic (…) w P(…) należy do (…), która rzetelnie wykonuje (…) a jej koleżanki (…) ! Sprawa tyczy się (…)_, która wynajmuje pomieszczenie i (…) swoje klientki !” W następnych relacjach na (…) pozwana wyraziła swoje niezadowolenie z powodu nieprzełożenia przez powódkę terminu (…), który odpowiadał pozwanej. Pozwana zamieściła posty o następującej treści (pisownia oryginalna): „Z grzecznosci zapytalam o zamiane zaledwie 2 dni z powodu choroby, naciskając wrecz bo Pani K. P. ma w dupie klientki poznym wieczorem dostaje odpowiedz gdzie to ja po raz kolejny jak zdesperowane dziecko pytam i naciskam, ze jednak nic z tego .. gdzie 3 dni jestem przed wylotem !! na ludzi rozum moglo się mnie powiadomic chociażby dzien wczesniej zebym jednak przyszla na swoj termin ale nie … tu chodzi rowniez o [emotikon]” „Dodam, iż na termin bylysmy umowione od ponad miesiąca. 3 dni przed moim wylotem dostaje taka wiadomosc, ze nie na rady nic zrobic Kpina i paranoja ! Jestescie 3 dni przed wylotem a (…), ktory polecacie kilku tys. was obserwujacym traktuje Was lekceważąco [emotikon] !” „ Gardze takimi (…) tez wiele pozostawiaja do zyczenia. Przyszlam z (…) a dzis walcze z (…) i nie jestem jedyna POKRZYWDZONA osoba u tej osoby [emotikon] ! Mozliwosc zostawienia opini na stronie tez zostala wylaczona bo również z --- STRONA 7 --- podobnym problemem chocby na temat (…) spotykala się Pani K. P. ! NAJLEPIEJ ZATRZEC SLADY – taki profesjonalizm jak z koziej dupy….” „Tak wygladaja (…), ktorych nie dalo się uratowac w zaden sposob. NIE POLECAM i nie pisze tego ze zlosliwosci !! !! !! !! !!” Pod postem pozwana zamieściła zdjęcie swoim (…). „Tymczasem na (…) postanowilam przyjechac ze swoimi (…) bo nie zamierzalam wydawac znowu kilkanascie tysiecy na (…), które po (…) i NIGDY jeszcze nie dostalam trafnego (…) bo się dziewczynie najzwyczajniej nie chcialo – TAKIE PODEJSCEI DO KLIENTA wiec tym bardziej nie BYLA W STANIE mnie przyjac bo KASA u tej osoby gra wieksza role niż sam klient. Oczywiscie kilka tysiecy zlotych za usługę a 200 zl za (…) to roznica [emotikon] !!!” „… może i tak ale to zwykle lenistwo i brak checi z zadowolenia klientki !! Nie rozumiem i nigdy nie zrozumiem ludzi bez jakichkolwiek kwalifikacji wykonujacych (…) klientka gdzie do PROFESJONALIZMU im daleko !!” W kolejnym poście, pozwana zamieściła zdjęcie (…) przez powódkę innej klientce z dopiskiem: „I jak zwykle … [emotikony] znak rozpoznawczy [emotikony]” W poście ze zdjęciem (…) z których (…), pozwana zamieściła dopisek: „Szkoda, że dodaje (…), które są po (…)” W następnym poście pozwana wskazała: „ „Pani” K. zaczynając przygodę z (…) uczyła się Z … [emotikony] tłumaczyła sobie że jak będą (…) to będzie (…). Chwytala się już (…), które (…), a także (…) robiąc (…) ponieważ wszystkie były (…) [emotikon] dzięki temu trafiła na czarną listę (…) opisywana przez masę dziewczyn [emotikon] zobacz zdjęcia K. z … jakie ma (…) … oczywiście (…) [emotikon]” „NIE NIE NIE I JESZCZE RAZ NIE POLECAM ! Przepraszam za wprowadzenie Was w blad i reklamowanie wczesniej takiego SHITU .. po ilosci wiad jakie od Was dostaje widze, ze jest nas znacznie wiecej, ktore zostaly potraktowane w podobny sposob.” Pozwana na swoim koncie na (…) ujawniła trzy relacje:  „Dramat, Nie polecam!”, odnosząca się do firmy powódki,  „Dramat, Porazkaaaa [emotikon ]”, odnosząca się do firmy powódki,  „P. K.”, która dotyczyła osobiście powódki. Te trzy relacje były udostępnione dla wszystkich odbiorców konta pozwanej przez kilka miesięcy. Pozwana zamieściła prywatne zdjęcia powódki:  pierwsze z dopiskiem: „Dramat, Nie polecam!” oraz z obraźliwym dopiskiem „wtf” i strzałką skierowaną na (…) powódki, --- STRONA 8 ---  drugie, zamieszczone dnia 11 maja 2018 roku z dopiskiem: „Dramat, Porazkaaaa [emotikon ]” i strzałką skierowaną na (…) powódki. Jesienią 2018 roku w (…) powódki zjawiła się bez zapowiedzi (…). Powódka została poinformowana przez (…) o zamiarze przeprowadzenia rozmowy na temat rzekomych skarg klientek. Powódka i (…) rozmawiały przez około 15 minut, rozmowa została nagrana, o czym powódka dowiedziała się po jej zakończeniu. Powódka odmówiła dalszej rozmowy i wysłała do (…) oświadczenie, że nie wyraża zgody na publikację swojego wizerunku. Przed (…) pozwana przez cały tydzień na (…)informowała, że będzie głównym gościem (…) . W tamtym czasie pozwana miała około 40.000 obserwujących. W dniu (…) został wyemitowany reportaż, w którym przedstawiono rozmowę z powódką. W reportażu pozwana udzielała wypowiedzi na temat (…). W reportażu przedstawiono szybę i zewnętrzne ściany (…), jak również okolicę (…) powódki. Po (…) klientki powódki nie miały wątpliwości, że (…), o którym była mowa w reportażu to (…) powódki. Co najmniej 80 osób zareagowało na negatywne treści o powódce. Nie tylko klientki powódki, ale również jej cała rodzina była świadoma, że w (…) jest mowa o (…) powódki. Powódka czuła się poniżona przez pozwaną. Klientki powódki do dzisiaj poruszają ten temat. Na skutek działań pozwanej, powódka straciła część klientów. Jedna z potencjalnych klientek powódki w rozmowie na portalu społecznościowym z pozwaną oświadczyła: „…Chciałam iść do niej na (…) ale po przeczytaniu jednak zrezygnowałam.” W wyniku publikacji pozwanej na portalach społecznościowych (…) i (…) na powódkę wylała się fala nienawiści. Osoby nieznające powódkę wypowiadały się na jej temat m.in. w sposób następujący:  „ma coś z głową",  „To co mówi ta patologiczna K. miałabym głęboko w tyłku tak głęboko jak ona miała nie powiem co w gardle od polowy P(…)",  „Człowiek ze wsi wyjdzie... Ale wieś z człowieka nigdy ",  „Zajebałabym",  „zniszcz ją bo na to zasługuje". Dowód: 1. wydruki z portalu (…) (k. 15-19v, k. 68-70), 2. wydruki korespondencji stron w formie wiadomości prywatnych na portalach (…) i (…) (k. 20-35, k. 59-65), 3. wydruki z portalu (…) (k. 36-59, k. 66-67), 4. wydruki z portalu (…)i(…) (k. 130-209), 5. zeznania świadka (…) (k. 376-377), 6. przesłuchanie powódki (k. 373-375, k. 377-378), 7. częściowo przesłuchanie pozwanej A.P. (k. 376, k. 378-380). --- STRONA 9 --- Pismem z dnia 8 stycznia 2019 roku powódka skierowała do pozwanej przedsądowe wezwanie do usunięcia skutków naruszeń dóbr osobistych. Powódka wezwała pozwaną do:  natychmiastowego zaniechania dalszych naruszeń w postaci bezprawnego rozpowszechniania i publikowania nieprawdziwych informacji, które naruszały dobre imię K.P.,  złożenia oświadczenia o następującej treści: „Przepraszam Panią K. P. za bezprawne naruszenie jej dobra osobistego w postaci jej dobrego imienia, czci i godności, również jako (…) poprzez opublikowanie i rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji, które godziły w jej dobre imię i cześć." Oświadczenie to należy opublikować na koncie A. P. w serwisie (…) o nazwie (…) oraz w serwisie (…) na stronie prowadzonej pod nazwą (…) w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma, w sposób widoczny bez jakichkolwiek zabiegów formalnych umniejszających doniosłość treści oświadczenia czy dystansujących się od niego,  zapłaty kwoty 1.000,- zł na wskazany cel społeczny tj. na rzecz Fundacji (…) w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma,  zapłaty kwoty 1.000,- zł tytułem zadośćuczynienia i odszkodowania za doznaną przez K. P..ą krzywdę w związku z dokonanymi przez A. P. naruszeniami w terminie 7 dni od dnia otrzymania pisma. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pozwana pismem z dnia 21 stycznia 2019 roku oświadczyła, że jej zdaniem roszczenia powódki są bezpodstawne. Treści obrażające powódkę zostały usunięte przez pozwaną z jej konta na (…)po otrzymaniu pisma powódki. Dowód: 1. przedsądowe wezwanie do usunięcia skutków naruszeń dóbr osobistych z dnia 8 stycznia 2019 roku (k. 71-71v), 2. odpowiedź na przedsądowe wezwanie do usunięcia skutków naruszeń dóbr osobistych z dnia 21 stycznia 2019 roku (k. 72-72v), 3. przesłuchanie powódki (k. 373-375, k. 377-378). Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przywołane i wyżej opisane dokumenty zgromadzone w aktach niniejszej sprawy oraz na podstawie zeznań świadka (…), przesłuchania powódki i częściowo przesłuchania pozwanej. Dokumenty (ew. ich kserokopie, jako że żadna ze stron nie domagała się okazania oryginałów dokumentów) Sąd uznał za wiarygodne , ich prawdziwości i wiarygodności nie kwestionowała żadna ze stron, a Sąd nie znalazł podstaw, by to uczynić z urzędu. Za wiarygodne uznano również zeznania świadka (…), która opisała sądowi w jaki sposób był przygotowywany reportaż, który w części dotyczył osoby powódki. Sąd nie miał też podstaw, aby nie dać wiary oświadczeniom powódki, która rzeczowo przedstawiła negatywne konsekwencje działań pozwanej w zakresie jej sytuacji zawodowej i osobistej. Zeznania te były spójne i konsekwentne, wiarygodne w świetle zasad doświadczenia życiowego. Wynikało z nich, że publikacja reportażu dotyczącego (…) przez osoby niewykwalifikowane spowodowała, iż powódka została natychmiast rozpoznana zarówno przez klientki powódki jak i przez znajomych i rodzinę. Reperkusje tegoż reportażu miały miejsce zarówno na płaszczyźnie zawodowej (utrata klientów), jak i towarzyskiej (niechęć ze strony innych osób ze środowiska). Sąd nie dał natomiast wiary oświadczeniom pozwanej, że przyczyną pogorszenia jej relacji z powódką był źle wykonany zabieg (…). Jak wynika z przedstawionej dokumentacji, w szczególności z prowadzonej przez strony korespondencji na (…) i (…) – pozwana zarówno po pierwszym (…) w październiku 2017 roku jak i po drugim (…) w lutym 2018 roku nie zgłaszała zastrzeżeń do wykonanych (…). Wprawdzie po pierwszym (…), jednakże zgodnie z --- STRONA 10 --- zapewnieniami powódki (…). Wobec powyższego pozwana wysyłała powódce szereg wiadomości tekstowych, w których wyrażała swoje zadowolenie z efektów (…). Z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika, że rzeczywistą przyczyną, dla której pozwana począwszy od marca 2018 roku do stycznia 2019 roku zamieszczała na (…) na swoim koncie (…) obrażające powódkę relacje i posty było niezadowolenie i rozżalenie pozwanej, iż powódka nie przełożyła pozwanej terminu (…). Pismem z dnia 6 maja 2020 roku (k. 331-332) pozwana złożyła wniosek o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów ze zrzutów ekranu z rozmowy pozwanej z osobą trzecią również korzystającą z (…) powódki, na stwierdzenie faktu jakości wykonywania przez powódkę (…). Sąd uzna, iż wyżej wskazane środki dowodowe za nieprzydatne dla rozstrzygnięcia z uwagi na to, że z przedstawionych przez pozwaną wydruków nie wynika, pomiędzy kim rozmowy się odbywały, kiedy miały miejsce, a z wyrwanych z kontekstu wypowiedzi nie można ustalić czego rozmowy faktycznie dotyczyły. Tego rodzaju dowody mające na celu wykazanie, iż działanie pozwanej nie było bezprawne z uwagi na słuszność zarzutów stawianych powódce odnośnie (…), nie mogą być uznane za celowe. Ocena skutków działań powódki wymagałaby wiadomości specjalnych a więc tylko i wyłącznie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części. Zgodnie z przepisem art. 23 kodeksu cywilnego dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Na podstawie art. 24 § 1 kc ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Zgodnie z art. 448 kc pokrzywdzony może domagać się od sprawcy naruszenia odpowiedniego zadośćuczynienia pieniężnego. Katalog dóbr osobistych wymienionych przez ustawodawcę nie jest zamknięty, przyjmuje się, iż dobrem osobistym jest to co określa daną osobę, stanowi dla niego znaczną wartość emocjonalną, czego naruszenie lub utrata powoduje odczuwalny i dotkliwy dyskomfort, żal, ból i cierpienie oczywiście o różnym natężeniu. Dobro osobiste określone przez ustawodawcę jako „cześć” obejmuje takie pojęcia jak „godność” i „dobre imię”. Przyrodzona godność człowieka chroniona przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej (art. 30) to poczucie własnej wartości i szacunek dla własnej osoby z uwagi na swoje walory moralne i duchowe, osiągnięcia życiowe i społeczne. „Dobre imię” to pozytywny odbiór danej osoby przez innych członków społeczności, przejawiający się w aprobacie danej osoby, szacunku do niej, poważaniu jako istoty ludzkiej pełniącej określone role społeczne. Sąd Apelacyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 stycznia 2018 r. w sprawie V Aca 1024/17 (Lex nr 2448481) porównując naruszenie dobrego imienia i naruszenie godności człowieka, wskazał że „ naruszenie dobrego imienia następuje zwykle przez skierowanie do osób trzecich przekazu bezpodstawnie pomawiającego osobę pokrzywdzoną o działania, których taka osoba nie podejmowała, przypisywanie jej cech, których ona nie posiada, lub też przyjmowania postawy, której nie prezentowała, zawsze w wymiarze pejoratywnym w obiektywnym odbiorze, czyli ze skutkiem, który polegać może na obniżeniu zaufania pomówionej osoby w opinii społecznej, potrzebnego do prowadzenia określonej aktywności życiowej, w tym również zawodowej”. --- STRONA 11 --- Przesłankami ochrony dóbr osobistych, które muszą być spełnione łącznie, są:  istnienie dobra osobistego,  zagrożenie lub naruszenie tego dobra,  bezprawność działania sprawcy. Reasumując należy stwierdzić, iż powódka wykazała istnienie dwóch przesłanek umożliwiających udzielenie jej ochrony na podstawie normy zawartej w art. 24 kc, na pozwanej natomiast ciążył obowiązek udowodnienia, iż jej działania nie były bezprawne lub że zaistniały okoliczności, które tę bezprawność wyłączyły. Roszczenia z art. 24 § 1 kc nie przysługują poszkodowanemu, jeżeli sprawca wykaże, że zachodziła jedna z okoliczności wyłączających bezprawność działania, tj. okoliczności usprawiedliwiających naruszenie dobra osobistego. Bezprawność działania pozwanego wyłącza w szczególności: działanie w ramach porządku prawnego, tj. postępowanie dozwolone przez obowiązujące przepisy oraz wykonywanie prawa podmiotowego, zgoda uprawnionego na takie działanie, sprzeczność żądania ochrony z zasadami współżycia społecznego, działanie w ramach porządku prawnego, działanie w obronie uzasadnionego interesu społecznego, obrona konieczna, czy też stan wyższej konieczności. Bezprawność wyłącza prawdziwość postawionego zarzutu, o ile dotyczył faktów. Dla oceny czy mamy do czynienia z bezprawnym naruszeniem dobra osobistego istotne jest ponadto rozróżnienie czy kwestionowane wypowiedzi są twierdzeniami o faktach czy też są to oceny, opinie, sądy. Dowód, że dobro osobiste zostało zagrożone lub naruszone, ciąży na osobie poszukującej ochrony prawnej na podstawie art. 24 kc, natomiast na tym, kto podjął działanie zagrażające dobru osobistemu innej osoby lub naruszające to dobro, spoczywa ciężar dowodu, że nie było ono bezprawne. Wynika to z ogólnej reguły rozkładu ciężaru dowodu statuowanej przepisem art. 6 kc, zgodnie z którym ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Brak bezprawności może wynikać przede wszystkim ze zgody podmiotu prawa, z działania w ramach porządku prawnego, ze szczególnych przepisów prawnych, z wykonywania prawa podmiotowego, z konieczności ochrony innego wyżej postawionego dobra oraz z ogólnej klauzuli zasad współżycia społecznego. Pozwana winna zatem wykazać, że wygłoszone przez nią twierdzenie jest prawdziwe i nie narusza dobrego imienia powódki , że postępowanie pozwanej nie było sprzeczne z szeroko rozumianym porządkiem prawnym, a zatem z normami prawnymi lub regułami postępowania wynikającymi z zasad współżycia społecznego. (por. Piotr Nazaruk. Komentarz do art. 24 Kodeksu cywilnego, LexisNexis2014, teza 3i 4, przywołany tam wyrok SN z 19 października 1989 r. II CR 419/89, LexisNexis nr 296329, a także wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 20 października 2015 r. I ACa 921/15 , Lex nr 1956896). Powódka zarzucała pozwanej, iż ta naruszyła swoim działaniami jej dobra osobiste: prawo do wizerunku i prawo do prywatności (przez umieszczenie w mediach społecznościowych zdjęcia powódki bez jej zgody w dodatku opatrzonego negatywnym komentarzem) oraz cześć – w szczególności dobre imię powódki – także jako (…) (przez zamieszczanie w mediach społecznościowych treści obraźliwych dla powódki i to w sposób dostępny dla wielu osób). W świetle treści art. 23 kc nie ulega wątpliwości, że ustawodawca uznaje wizerunek za dobro osobiste, gdyż został on wymieniony w tym przepisie. Także prawo do prywatności należy uznać za dobro osobiste, jednak jego zakres nie jest ściśle określony. Brak precyzyjnego --- STRONA 12 --- określenia wynika m.in. z natury tego dobra, zmienności jego pojmowania przez społeczeństwo, a także z faktu posługiwania się dla jego określenia różnymi pojęciami nieostrymi, zaczerpniętymi z języka potocznego o bardzo rozciągliwej i chwiejnej treści. Wizerunek w rozumieniu art. 23 kc to inaczej podobizna, portret, wizualne odzwierciedlenie osoby. Zakres ochrony wizerunku w sposób szczegółowy określa art. 81 ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 roku, Nr 80, poz. 904 ze zm. w dalszej części uzasadnienia określanej jako „prawo autorskie”). Zgodnie z ust. 1 ostatnio przywołanego przepisu, rozpowszechnianie wizerunku wymaga zezwolenia osoby na nim przedstawionej. W braku wyraźnego zastrzeżenia zezwolenie nie jest wymagane, jeżeli osoba ta otrzymała umówioną zapłatę za pozowanie. W myśl ust. 2 pkt 1 tego przepisu zezwolenia nie wymaga rozpowszechnianie wizerunku osoby powszechnie znanej, jeżeli wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, w szczególności politycznych, społecznych, zawodowych. Termin "wizerunek" użyty w art. 81 oznacza wytwór niematerialny, który za pomocą środków plastycznych przedstawia rozpoznawalną podobiznę danej osoby (lub danych osób). Obok klasycznych portretów malarskich są to także fotografie i karykatury. ( tak: Janusz Barta w: „Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz”, J. Barta, M. Czajkowska-Dąbrowska, Z. Ćwiąkalski, R. Markiewicz, E. Traple, Dom Wydawniczy ABC, 2001, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 roku, I CKN 818/1997, OSNC 1999/1/21 ). Zezwolenie na rozpowszechnianie wizerunku może być udzielone w formie dowolnej; zgoda musi być jednak niewątpliwa. Zgodnie z art. 83 prawa autorskiego do roszczeń w przypadku rozpowszechniania wizerunku osoby na nim przedstawionej oraz rozpowszechniania korespondencji bez wymaganego zezwolenia osoby, do której została skierowana, stosuje się odpowiednio przepis art. 78 ust. 1. W myśl art. 78 ust. 1, do którego odsyła przytoczony przepis twórca, którego autorskie prawa osobiste zostały zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania. W razie dokonanego naruszenia może także żądać, aby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności, aby złożyła publiczne oświadczenie o odpowiedniej treści i formie. Jeżeli naruszenie było zawinione, sąd może przyznać twórcy odpowiednią sumę pieniężną tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub - na żądanie twórcy - zobowiązać sprawcę, aby uiścił odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez twórcę cel społeczny. Odesłanie do art. 78 ust. 1 powoduje, że osoby, których wizerunek jest bezprawnie rozpowszechniany mogą wystąpić z roszczeniami analogicznymi do tych, jakie przysługują twórcy w przypadku naruszenia jego autorskich praw osobistych. Podobnie, jak w przypadku naruszenia autorskich dóbr osobistych, także wobec naruszenia dóbr uwzględnionych w art. 81 prawa autorskiego, pokrzywdzonemu przysługują (na podstawie art. 24 § 3 k.c. ) uprawnienia przewidziane w kodeksie cywilnym . Stosownie bowiem do unormowania zawartego w powołanym przepisie uprawnienia mające na celu ochronę dóbr osobistych nie uchybiają uprawnieniom przewidzianym w innych przepisach, a w szczególności w prawie autorskim ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 28 sierpnia 1996 r., OSP 1997 r., poz. 42; OSA 1997, nr 7-8, s. 42; "Monitor Prawniczy" 1997, nr 8, s. 318, z glosą T. Grzeszak ). W niniejszym postepowaniu powódka domagając się ochrony swojego dobra osobistego – prawa do wizerunku nie wywodziła swoich roszczeń z prawa autorskiego a jedynie z unormowań zawartych w kodeksie cywilnym, Sąd przytoczył jednak wyżej przywołane przepisy, aby podkreślić jak wielką ochroną otoczył ustawodawca to dobro osobiste, którego naruszenie w dobie szybkiego rozwoju technologicznego może wywołać szczególnie dotkliwe dla danej osoby skutki. --- STRONA 13 --- Co do zasady pomiędzy stronami nie było spornym, że pozwana opublikowała wizerunek powódki bez posiadania odpowiedniej zgody powódki w dodatku opatrzyła fotografię negatywnym komentarzem. Pozwanej nie usprawiedliwia fakt, iż zdjęcie w mediach społecznościowych umieściła sama powódka stając się, jak to określiła pozwana „osobą publiczną”. Należy jednak pamiętać, że pojawiając się w przestrzeni publicznej stajemy się niejako osobami publicznymi co nie oznacza, że tym samym upoważniamy innych do dysponowania naszym wizerunkiem Granicą jest przyzwolenie danej osoby. Umieszczając zdjęcie w przestrzeni, do której teoretycznie każda osoba ma dostęp nie oznacza, iż zezwalamy tej osobie na posługiwanie się naszym wizerunkiem na przykład przez kopiowanie zdjęć. Pozwana nie ograniczyła się zresztą tylko do takiej czynności , dodatkowo opatrzyła zdjęcia powódki niestosownym komentarzem, który w połączeniu z wizerunkiem powódki niewątpliwie dodatkowo naruszył godność powódki. Pozwana zamieściła zdjęcia powódki: pierwsze z dopiskiem: „Dramat, Nie polecam!” oraz z dopiskiem o negatywnym wydźwięku „wtf” (what the fuck) i strzałką skierowaną (…) powódki, drugie, zamieszczone dnia 11 maja 2018 roku z dopiskiem: „Dramat, Porazkaaaa [emotikon ]” i strzałką skierowaną (…) powódki. Pozwana naruszyła też dobre imię powódki podając nieprawdziwe informacje odnośnie skutków (…) pozwanej przez powódkę - manipulowała faktami, ewidentnie w intencji dokuczenia powódce a nie jak to wyjaśniała na użytek niniejszego procesu „w celu uchronienia innych przed błędem skorzystania (…)”. Postepowanie dowodowe wykazało , iż zarówno z pierwszego (…) w październiku 2017 roku jak również (…) w lutym 2018 roku pozwana była zadowolona. Po pierwszym (…) zgłaszała pozwanej (…), a pozwana wysyłała do powódki szereg wiadomości, w których wyrażała swój zachwyt (…). Działania pozwanej, polegające na zamieszczaniu szeregu obraźliwych postów i trzech relacji na portalach społecznościowych były spowodowane wyłącznie tym, iż powódka nie przełożyła pozwanej terminu (…). Wywołało to zupełnie nieadekwatną do przyczyny reakcję pozwanej, która posługując się swoimi zdjęciami przypisywała im fałszywe znaczenie i kierowała pod adresem powódki wulgarne, obraźliwe słowa. Nie ulega wątpliwości, że działanie pozwanej naruszyło dobra osobiste powódki– w postaci jej wizerunku oraz dobrego imienia. Należy przy tym zauważyć, że w przypadku naruszenia dóbr osobistych uznaje się automatycznie, że zostały one naruszone w sposób bezprawny, a ciężar dowodu, że ich ewentualne naruszenie mieściło się w granicach prawa zostaje przeniesiony na pozwanego. W orzeczeniu z dnia 19 października 1989 roku (sygn akt II Cr 419) Sąd Najwyższy wskazał, iż za działania bezprawne uważa się każde działanie naruszające dobro osobiste, jeśli nie zachodzi żadna ze szczególnych okoliczności je usprawiedliwiających. Sąd Najwyższy wskazał, iż do okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych zalicza się: działanie w ramach porządku publicznego- tj. działanie dozwolone przez obowiązujące przepisy prawa, wykonywanie prawa podmiotowego, zgodę pokrzywdzonego, działanie w obronie uzasadnionego interesu społecznego. Pozwana nie sprostała ciążącemu na niej obowiązkowi. Zamieszczona w Internecie informacja dotycząca niefachowo wykonanego (…) w szybkim tempie dotarła do klientek powódki oraz do jej rodziny i znajomych. Zasady doświadczenia życiowego pozwalają na przyjęcie, iż wystarczyło, by jedna osoba z tegoż środowiska zauważyła zamieszczoną informację i podała ją dalej w formie wiadomości prywatnej czy utworzonego samodzielnie screena. W konsekwencji nie tylko wejścia bezpośrednie (organiczne) na post zamieszczony na portalu (…) czy relacja na (…) spowodowały rozprzestrzenienie się informacji o powódce. To z kolei spowodowało szereg nieprzyjemnych , podważających kwalifikacje powódki komentarzy. Dalszą konsekwencją działań pozwanej było uczynienie powódki jedną z bohaterek (…), którego rzetelność budziła zresztą wiele wątpliwości, co nie pozostaje jednak przedmiotem niniejszego postępowania. --- STRONA 14 --- W uznaniu Sądu powódka miała rzeczywiste podstawy domagania się ochrony prawnej, albowiem pozwana poprzez treść wpisów naruszyła cześć, dobre imię i wizerunek powódki a także prawo do prywatności. Nie powinno, bowiem budzić wątpliwości, że wpisy zamieszczone przez pozwaną na portalach społecznościowych mają wyjątkowo negatywny wydźwięk i przedstawiają powódkę jako osobę niekompetentną, nieprofesjonalną, wyrządzającą krzywdę (…). Do portalu miało możliwy dostęp nie tylko anonimowe grono odbiorców, ale również klienci powódki, jej znajomi i rodzina. Analiza treści wypowiedzi pozwanej nie budzi wątpliwości Sądu, że przekraczały one granice rzeczowej potrzeby, oględności i kultury wypowiedzi. Sąd uwzględnił żądanie powódki skierowane do pozwanej w punkcie 2 pozwu , nieznacznie je doprecyzując - w punkcie 1 wyroku zobowiązał pozwaną A. P. do złożenia powódce K. P. oświadczenia następującej treści: „ Przepraszam Panią K. P. za bezprawne naruszenie jej dobra osobistego w postaci czci – godności i dobrego imienia, również jako (…), poprzez opublikowanie i rozpowszechnianie nieprawdziwych informacji odnośnie wykonanych przez nią na moją rzecz (…). A. P.” przy czym oświadczenie to pozwana zobowiązana będzie wystosować do powódki na adres wskazany w pozwie w formie listu własnoręcznie napisanego czarnym drukiem na białym tle i podpisanego przez pozwaną a także umieścić w/w oświadczenie sporządzone czarnym drukiem na białym tle na profilu, który aktualnie prowadzi w serwisie społecznościowym (…) w formie postu, który będzie udostępniony przez co najmniej 30 dni – w sposób widoczny, bez jakichkolwiek zabiegów formalnych umniejszających doniosłość treści oświadczenia czy dystansujących się od niego. Powódka domagała się również zasądzenia od pozwanej zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w wysokości 1.000,- zł oraz zasądzenia od pozwanej kwoty 1.000,- zł na wskazany cel społeczny, tj. na rzecz Fundacji (…). Powódka podkreślała, że zamieszczając informacje o powódce pozwana miała na celu ukształtowanie w świadomości osób trzecich negatywnego wizerunku powódki, jako osoby niekompetentnej, prezentującej nieakceptowane społecznie zachowania. Zgodnie z przepisem art. 24 par. 1 k.c. in fine, w razie dokonanego naruszenia dóbr osobistych, na zasadach przewidzianych w kodeksie uprawniony może żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Zgodnie z przepisem art. 448 k.c. , w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Odpowiedzialność ukształtowana na podstawie art. 448 k.c. oparta jest na zasadzie winy. Sąd ustalił , iż pozwana naruszyła dobra osobiste powódki umyślnie . Krzywda w rozumieniu przepisu art. 448 k.c. jest szkodą niemajątkową, wywołaną na osobie, a zadośćuczynienie ma być formą jej majątkowej rekompensaty. Ma ono zrekompensować skutki, w tym wypadku, naruszenia dóbr osobistych, odniesione przez powódkę. Podkreślenia dodatkowo wymaga, że w orzecznictwie przyjmuje się, że za zasądzeniem zadośćuczynienia pieniężnego przemawiają okoliczności prowadzące do wniosku, iż nie istnieje możliwość naprawienia doznanej przez poszkodowanego krzywdy w drodze zastosowania środków niepieniężnych przewidzianych w art. 24 par. 1 k.c. in principio. Tę okoliczność także powinien mieć na uwadze sąd oceniający roszczenie o zadośćuczynienie pieniężne zgłoszone w związku z naruszeniem dóbr osobistych ( wyrok SN z dnia 18 04 2013 r., IIICSK232/12, Lex1353199). --- STRONA 15 --- Sąd podejmując decyzje w niniejszej sprawie wziął pod uwagę fakt, iż naruszenie dóbr osobistych powódki nastąpiło za pośrednictwem internetu a więc narzędzia, które obecnie stało się wyjątkowym forum przedstawiania własnych opinii, często w sposób nieprzemyślany i bezpodstawny, służący rozładowaniu własnych negatywnych emocji. Osoby umieszczające w internecie pochopne opinie nie przewidują skutków tych oświadczeń i nie czują odpowiedzialności za swoje słowa. Prowadzi to do eskalacji konfliktu a nie do do rozwiązania problemu o ile taki problem istnieje. W niniejszej sprawie wiadomości o nieudanym zabiegu były nieprawdziwe a więc ich rozpowszechnianie stanowiło wyraz złej woli pozwanej. Sąd orzekający w niniejszej sprawie uważa, iż takie zachowania jak pozwanej należy piętnować stosując środki, które powinny z jednej strony rekompensować krzywdy pokrzywdzonym a z drugiej strony stanowić funkcję prewencyjną na przyszłość. Sąd uznał, iż kwota 1.000,- zł jakiej domaga się powódka stanowić będzie dla niej dodatkową rekompensatę krzywdy, jakiej doznała na skutek zamieszczenia w Internecie przez pozwaną obraźliwych dla powódki treści. Z tego względu w punkcie 2 wyroku Sąd zasądził od pozwanej A.P. na rzecz powódki K. P. kwotę 1.000,- zł jako zadośćuczynienie. Ponieważ naruszenie dóbr osobistych było związane bezpośrednio z konfliktem społecznym Sąd, dopatrując się aspektu społecznego sporu uwzględnił żądania powódki zasądzenia stosownej kwoty od pozwanej na cel społeczny. Z tego względu w punkcie 3 wyroku Sąd zasądził od pozwanej A. P. na rzecz Fundacji (…) kwotę 1.000,- zł - zgodnie z żądaniem. Powódka domagała się również w punkcie 1 pozwu zobowiązania pozwanej A.P. do natychmiastowego zaniechania dalszych naruszeń w postaci bezprawnego rozpowszechniania i publikowania nieprawdziwych informacji, które naruszają dobre imię powódki. Z uwagi na to, że treści obrażające powódkę zostały usunięte przez pozwaną z jej konta na (…) po otrzymaniu pisma powódki z dnia 8 stycznia 2019 r. a postepowanie dowodowe nie wykazało, aby pozwana zamieściła w mediach społecznościowych nowe obraźliwe dla powódki posty, dlatego w punkcie 3 wyroku Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie. Co do kosztów postępowania: O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc oraz art. 100 zdanie drugie kpc i obciążył nimi pozwaną jako przegrywającą spór w przeważającej części. Z tego tytułu Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2.337,- zł jako:  zwrot opłaty sądowej od pozwu (700,- zł) , tj. 600,- zł tytułem opłaty od pozwu o ochronę dóbr osobistych na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 755) oraz 100,- zł, stanowiące 5 % kwoty dochodzonego zadośćuczynienia i sumy na cel społeczny w łącznej wysokości 2.000,- zł, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 755);  wynagrodzenia pełnomocnika (1.620,- zł), tj. 720,- zł w zakresie ochrony dóbr osobistych, na podstawie § 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1.800 ze zm.) oraz 900,- zł w zakresie dochodzonego zadośćuczynienia i sumy na cel społeczny w łącznej wysokości 2.000,- zł, na podstawie § 2 pkt 3 w/w Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku (Dz. U. z 2015 r. poz. 1.800 ze zm.);  oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (17,- zł). Sędzia U. Jabłońska-Maciaszczyk