Postanowienie I C 162/12 ODPIS P O ANONIM

--- STRONA 1 --- Sygnatura akt I C 162/12 ODPIS P O ANONIMÍZACJÍ =. '.'-›<.i'.',.'Ê"?: E25' " sśsasśkā ñäzāäßí WYROK W IMIENIU RZECZY PO SPOLITEJ POLSKIEJ - Dnia 7 marca 2013 roku _ Sąd Okręgowy w Ostrołęce Wydział I Cywilny w składzie: _ Przewodniczący: SSO Tomasz Deptuła Protokolantz Katarzyna Pakuła po rozpoznaniu w dniu 2 1 lutego 2013 r. w Ostrołęce na ` rozprawie sprawy z powództwa A. K. I przeciwko Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Okręgowemu Służby Więziennej w B. - Dyrektorowi Zakładu Karnego w P. S. , zastępowane I Generalna Skarbu państwa ' mu przez Prokuratorie o zadosćuczynienie orzeka: I. oddala powództwo w całości; II. zasądza od powoda A. K. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratoríí Generalnej Skarbu Państwa kwote 3.600, O0 [trzy tysiące sześćset) złotych, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego Skarbu Państwa; " HI. obciąża Skarb Państwa opłatą od pozwu, od obowiązku uiszczenia, której powod A. K. został zwolniony. Ĺ --- STRONA 2 --- -'¬- 1*. Sygnatura akt I C 162/12 ODPIS PO ANONIMIZACJI Uzasadnienie 1- Powód A. K. w dniu 13 lutego 2012 r. (data nadania) wniósł do Sądu Okręgowego w Ostrołęce przeciwko pozwanemu Skarbowi Państwa - Dyrektorowi okręgowemu Służby Więziennej w B. - Dyrektorowi Zakładu Karnego w P. S. (zastępowanemu przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa) pozew o zasądzenie -- ostatecznie, po sprecyzowaniu stanowiska w przedmiocie treści żądania (k. 3, 19) -- kwoty 80.000, 00 zł, tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wskutek naruszenia godności powoda A. K. podczas pobytu w Zakładzie Karnym w P. S. mającym wyrażać się: - przepełnieniem cel mieszkalnych (w żadnej nie było przestrzegane prawo do 3 mz powierzchni na jednego skazanego); ' - wyłączeniem energii elektrycznej wg regulaminu wew. (pon. - wt. 7:45 - 11:45, 14:00 - 15:00, sob. -- niedz. 9:00 - 11:00), gdy powód nie mógł się napić ciepłej herbaty w celi i musiał parzyć herbatę na korytarzu za zgodą funkcjonariusza; - wstrzymanie-m dopuszczenia do udziału w pracach porządkowych (poza oddziałem); - koniecznością wykonywania spacerów z innym współosadzonymi, przez co nie mógł wypocząć i zrelaksować się, a gdy grano w piłkę nożną, chodził po chodniku; - brakiem dostępu do prasy; - ~ złą jakością żywności (pieczywa, wędlin, surówek, zup mlecznych); .. x - brakiem siłowni, pomimo sali gimnastycznej; - brakiem postępu resocjalizacji na skutek nie dostosowania personelu (niezasadne polecenia porządkowe); - zbyt rzadką kąpielą (raz w tygodniu); - zakazem wywieszania wypranej odzieży na sznurkach w celach (brak sznurków); - zbyt rzadką wymianą pościeli i ręczników; - brakiem w celi kącika kuchennego i żelazka; - czasowym pobytem w celi z (jedną) osobą z podkultury przestępczej (grypsującą); - zmianą rodzaju zakładu z półotwartego na zamknięty na skutek decyzji -komisji penitencjarnej po opinii wychowawcy ZK w P. S. dotyczącej stopnia demoralizacji, zaaprobowanej następnie przez Sąd; - _ --- STRONA 3 --- ~ fałszowaniern dokumentacji medycznej potwierdzającej, że na czas transportu do ZK we W. dostał lekarstwo; - odmową zezwolenia na wysłanie zepsutej żywności do Sanepidu i CZSW, nie dojściem wielu wysłanych skarg do adresatów, pomimo ich wysłania. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów zastępstwa. ' ~ Sąd Okręgowy na podstawie art. 211 i 216 k.p.c. oddalił wniosek powoda o doprowadzenia na rozprawę, celem osobistego w niej udziału, mając na uwadze i podzielając L. utrwalone już stanowisko orzecznictwa i doktryny - por. m. in. wyroki: Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2009 r. I ACa 1310/08, POSAG 2009/1/56-57, Lex; Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2004 r., III CK 290/02, Lex nr 164001; T. Żyznowski Komentarz do art. 216 k.p.c., Lex `- wg których prawo do obrony nie ma charakteru bezwzględnego w tym znaczeniu, że zawsze, niezależnie od okoliczności rozpoznawanej sprawy, gwarantuje stronie prawo osobistego uczestnictwa w toczącym się postępowaniu, a osoba -- jak powód - odbywające karę pozbawienia wolności w warunkach zakładu karnego może skutecznie żądać sprowadzenia jej na rozprawę tylko wówczas, gdy sąd uzna za konieczny jej osobisty udział w rozprawie. W niniejszej sprawie taka konieczność nie zaszła. Powód został natomiast pouczony (por. k. 99 akt sprawy) o treści art. 162, 207, 217, 229 i230 k.p.c., jak również, o tym, że pomimo niedoprowadzenia na rozprawę w sprawie ma możliwość w niej działania m.in. składając pisma procesowe zawierające jego stanowisko, składając listę pytań na jakie mieliby odpowiedzieć świadkowie przez niego wnioskowani (pozwany nie wnosił o dopuszczenie dowodu z zeznań żadnego świadka), lekturę protokołów rozprawy, ewentualnie wniosek o dopuszczenie dowodu 2 przesłuchania stron (strony). Z tej ostatniej możliwości - nie skorzystał. Sąd ustalił następujący stan ƒaktyczny: Zakład Karny w P. S. jest zakładem typu półotwartego i cele mieszkalne są w nim otwarte od godziny 7:20, do 19:00, za wyjątkiem czasu niezbędnego na wydanie śniadania w dni powszednie od poniedziałku do piątku (w przypadku A. K. jedyna różnica w odniesieniu do zakładu typu zamkniętego, gdzie cele w porze dziennej są zamknięte). Skazani w tym czasie mogą swobodnie przemieszczać się po terenie oddziału mieszkalnego. Do tego ZK celem odbycia części kary pozbawienia wolności został przetransportowany A. K. , który przebywał w tym ZK od 14.04.2011 r. w celach numer: 111, pow. 18, 17 m. kw., 6 osobowej; 605, pow. 15, 20 m. kw., 5 osobowej; 606, pow. 12, 26 m kw., 4 osobowej; 715, 9, 36 m. kw., 3 osobowej; 733, 1-5, 16 m. kw., 5 osobowej. L --- STRONA 4 --- Wskazana powierzchnia cel nie uwzględnia wydzielonego kącika sanitarnego. Cele wybudowano zgodnie z projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę, co potwierdziła decyzja o pozwoleniu na użytkowanie. Cele podczas pobytu A. K. nie były przeludnione, przebywała w nich liczba osadzonych adekwatna do przeznaczonej (gdy ma miejsce przeludnianie cel dyrektor wydaje w tej dziedzinie decyzję o przeludnieniu cel na konkretny okres). Skazani mieli min. 3 metry kwadratowe na osobę. Początkowo A. K. przebywał na Oddziale VII, skąd został przemieszczony na Oddział I (od maja do lipca 2011 roku). Następnie został przetransportowany do Zakładu Karnego w B., by 18 sierpniu 2011 roku wrócić do ZK w P. S. na Oddział VI. Przebywał na Oddziale VI do 15 września 2011 r. W tym dniu przeniesiono go do AS w O., cela 7 osobowa nr 107. Komisja penitencjarna podjęła wówczas decyzję o zmianie sposobu odbywania kary z zakładu półotwartego (P. 5.), na zakład typu zamkniętego, do którego został przetransportowany. W Areszcie Śledczym w 0., gdzie był zakład karny typu zamkniętego przebywał od 15 września do 21 września 2011 roku i stamtąd został przetransportowany do Zakładu Karnego we W.. Przed wyjazdem w dniu 20 września 2011 r. był badany przez lekarza, który wypísał dawkę leku Alertek na 3 doby, dawka została przekazana dowódcy konwoju. . _ Wychowawcą A. K. w ZK w P. S. był J. L. W zakresie obowiązków J. L., jako wychowawcy, leżało sporządzanie opinii m. in. o A. K., wizytacja cel, przyjmowanie na rozmowy skazanych, opiniowanie ich próśb do dyrektora. W okresie pobytu A. K. nie prowadził zajęć ze skazanymi, czym zajmował się tzw. kaowiec. Komisja Penitencjarna podejmując ww. decyzję o zmianie rodzaju zakładu karnego z półotwartego na zamknięty opierała się również na ocenie okresowej A. K. sporządzonej przez wychowawcę J. L.. Projekt oceny wychowawca sporządził na podstawie analizy akt osobowych A. K., bezpośredniej obserwacji funkcjonowania A. K. w warunkach zakładu karnego typu półotwartego. Wziął pod uwagę notatki psychologa, koordynatora ds. ochrony. Ostatecznie uznał, że nie poczynił postępów w resocjalizacji, manipulował swoim obrazem przedstawiając się jako osoba pokrzywdzona przez wymiar sprawiedliwości, usiłując wpływać na postępowanie innych skazanych przez pisanie za nich próśb, sporządzanie pism do instytucji, kwestionując jakość posiłków, które wcześniej przyjął, czego nie zgłaszał żaden z pozostałych skazanych. A. K. odwołał się od decyzji Komisji Penitencjarnej z dnia 15 września 2011 r. o przeniesieniu z ZK w P. S. (typu półotwartego), do zk typu zamkniętego, jednak SO w Lublinie prawomocnie utrzymał decyzję w mocy. W pojedynczym piśmie z dnia 31.01.2012 r. w odpowiedzi na skargę Zespół Skarg CZSW uznał, że projekt oceny okresowej postępów resocjalizacji A. K. sporządzony przez J. L. (í decyzja komisji penitencjarnej) nie stanowił obiektywnego odzwierciedlenie jego postawy i zachowania wynikającego z akt osobo poznawczych. Pozostałe zarzuty uznał za chybione. Podobnie jak 24 skargi, jakie A. K. wystosował w latach 2011 -- 2012. Przedmiotem jednej z nich była okoliczność osadzenia w jednej celi z osobą grypsującą - w skardze napisał, że czuje się zagrożony. Ustalono wówczas, że była to osoba starsza o niskim znaczeniu w podkulturze więziennej, zatrudniona między 6, a 16 i przebywająca w trakcie dnia poza celą. Wychowawca z oddziałowym przeprowadzili ' 1. --- STRONA 5 --- rozmowę z obydwoma skazanymi i innymi osobami uznając, że nie ma zagrożenia. Wg administracji ZK w P. S. cele nie powinny być jednorodne tj. powinny w nich przebywać osoby zarówno grypsujące, jak i niegrypsujące m. in. po to by integrować skazanych i nie zwiększać podziałów między nimi, nie eskalować konfliktów. W trakcie pobytu A. K. zawiadomił, że skazani wydający posiłki przemycają z kuchni do cel część posiłków. Przeprowadzone czynności nie potwierdziły tego. A. K. nie należał do podkultury więziennej. Nie był agresywny. W kontakcie osobistym i listownym postrzegany byłjako osoba nad wyraz uprzejma, w pismach do dyrektora zwracająca się słowami: „Jaśnie Wielmożny, Jego Eminencjofi” Nie brał udziału w żadnym z pięciu konkursów wiedzy ogólnej dla wszystkich skazanych jakie odbywały się w okresie 14.04.2011 -~ 21.09.2011 r., jak również w kilku turniejach sportowych. Stosował do poleceń. Gdy jednak o coś prosił i spotkał z odmową, pisał skargi. Dotyczyły one jakości żywności, porządku wewnętrznego, dostarczania energii elektrycznej, czasu spacerów. Nadano im dalszy bieg, za wyjątkiem otwarcia przez powoda na polecenie administracji w dniu 6 maja 2011 r. korespondencji do CZZK w W. oraz Woj. Inspektoratu Sanitarnego w W. zawierającej stary chleb i płyn koloru białego woreczku, z której wysłania A. K. ostatecznie zrezygnował wysyłając zwykłe skargi, które dotarły do adresatów. W trakcie pobytu w P. S. dostawał też wnioski nagrodowe za angażowanie się do prac społecznych, porządkowych. W odniesieniu do A. K. sformułowano również wniosek o wymierzenia kary dyscyplinarne] autorstwa oddziałowego za wtargníęcie na dyżurkę i żądanie wydania potwierdzenia korespondencji, a` w przypadku nie wydania - straszeniem skargą. Wychowawca .|. L. opiniując ten wniosek zaproponował wymierzenia kary nagany, natomiast dyrektor zakładu karnego po wysłuchaniu A. K. odstąpił od ukarania. W P. S. wobec A. K. nie zastosowano kar. A. K. przebywał w celach dla niepalących. Standardowe wyposażenie cel, w jakich przebywał, to kącik sanitarny, łóżka dla skazanych z materacami, pościelą, taborety i stoliki do spożywania posiłków, głośnik radiowęzła, nie ma kącika kuchennego. Dodatkowo skazani mogli we własnym zakresie posiadać czajnik, grzałkę, telewizor, konsolę do gier, radioodtwarzacz bez możliwości nagrywania. Był dla nich dostępny przy każdym oddziale czynny od poniedziałku do piątku punkt biblioteczny_(książki, prasa), a dodatkowo mogli posiadać własne książki. W ZK jest sala gimnastyczna, nie ma siłowni. A. K. mógł korzystać z tych możliwości. Nie zapisał się do biblioteki. Podobnie miał możliwość korzystać W świetlicy na oddziale z telewizora, stołu do tenisa._ Na oddziałach mieszkalnych jest łażnia, tj. prysznice, z których osadzeni korzystają co do zasady raz w tygodniu. Po zakończeniu kąpieli jest wyrnieniana bielizna. Dostają przybory toaletowe - mydło, maszynkę do golenia, papier toaletowy, ręczniki. Na uzasadnioną prośbę skazanych dyrektor pozwala na częstsze korzystanie z łaźni. W kąciku sanitarnym w celi jest umywalka, sedes i lustro. Codzienna toaleta realizuje się w nim. Jest tam bieżąca woda, natomiast ciepła w godzinach określonych porządkiem wewnętrznym. Kącik sanitarny jest obudowany i oddzielony od pozostałej części celi drzwiami. Pościel jest wymieniane osadzonym, gdy jej stan tego wymaga. Z uwagi na względy bezpieczeństwa nie wolno suszyć prania w celach (utrudnienie obserwacji). W soboty osadzeni, wg porządku wewnętrznego, uczestniczą w sprzątaniugeneralnym. Dzienny plan zajęć obejmował natomiast: pobudkę, toaletę własną, '.'L --- STRONA 6 --- śniadanie, czas własny, obiad, czas własny, kolację, apel wieczorny. W międzyczasie odbywały się konkursy, zajęcia. A. K. w dniu 6 maja 2011 r. był na koncercie zespołu więziennego, mógł uczestniczyć we mszach świętych. Codziennie A. K. miał minimum godzinę spaceru. Skazani zatrudnieni w czasie własnym szli do pracy, ze spaceru korzystali po pracy. A. K. nie zaliczał się do grupy pracujących, w czasie pobytu w ZK P. S. nie był zatrudniony. W czasie pobytu A. K. posiłki składały się z obiadów dwudaniowych (zupa i drugie), śníadań i kolacji (pieczywo, wędliny, herbata). Sycących, zdatnych do spożycia, nie spleśniałych, nie umniejszanych nielegalnie z należnych porcji. Skargi A. K. do Pow. Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej na jakość posiłków były bezpodstawne, co stwierdzono na podstawie przeprowadzonych w ich wyniku kompleksowych kontroli sanitarnych. A. K., podobnie jak pozostali skazani miał możliwość zapisania się do pielęgniarki, lekarza. Gdyby stan zdrowia to uzasadniał lekarz podejmował decyzję o przetransportowaniu 'skazanego do zakładu z oddziałem szpitalnym ewentualnie umieszczeniu w izbie chorych w ZK w P. S. (są 3 cele przeznaczone na izbę chorych i ambulatorium). Osadzeni _mają nadto obowiązek zawiadomić oddziałowego o stanach zagrożenia życia i zdrowia współosadzonych, a oddziałowy przekazać to dowódcy zmiany, który zawiadamia karetkę pogotowia. Szczegółowy porządek powyższych czynności normuje zarządzenie Nr 59/2011 Dyrektora AŚ w O. z 25 maja 2011 r., w sprawie ustalenia porządku wewnętrznego, znajdujące się w aktach sprawy (k. 83-86). Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dopuszczonych na wniosek stron oraz z urzędu, ujawnionych i przeprowadzonych na rozprawie, dowodów: Z inicjatywy powoda: zeznań świadka J. L. (k. 222-225) na okoliczność postępów resocjalizacji, przesłanek wystąpienia do komisji penitencjarnej o umieszczeniu w zakładzie karnym typu zamkniętego, warunków, w jakich powód odbywał karę pozbawienia wolności w ZK w P. S. i jego postawy w trakcie odbywania tej kary; pisma CZSW, k. 28 akt sprawy - na okoliczność zasadności skarg powoda na warunki odbywania kary pozbawienia wolności; pism z k. 109-111 oraz 114-117 akt sprawy (informacja o celach i okresach w nich pobytu przez powoda) - na okoliczność cel, w których przebywał powód i ich wymiaru; akt postępowań sygn. akt PPIS. HKN. 063-2/13, PPIS. EPN. 063-1/13, PPIS. HŻN. 0630-2/18/13 Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. k. 174-175 akt sprawy - na okoliczność skarg składanych przez powoda, przeprowadzonych w ich następstwie kontroli warunków sanitarnych Zakładu Karnego w P. S. i ich wyników; akt spraw Sądu Okręgowego w Lublinie: sygn. akt Kow 2475/11/S k. 8-9, 10, 11-18, 35-36, z urzędu k. 51, 78; sygn. akt VI Pen 137/12, k. 1, 14, 17 - na okoliczność przebiegu postępowania wykonawczego w stosunku do powoda i podejmowanych w jego trakcie rozstrzygnięć; akt sprawy SO w Ostrołęce sygn. akt II Pen 5/12 k. 6-10, 12, 13, z urzędu k. 20, 44 na okoliczność przebiegu postępowania wykonawczego w stosunku do powoda i podejmowanych w jego trakcie rozstrzygnięć; akt spraw sygn. akt II Pen 138/11 i II Pen 36/12 SO w Ostrołęce (przed przesłaniem do Sądu Okręgowego w Lublinie), obecnie jednej sprawy, noszącej sygnaturę VI Pen 866/12 SO w ' 1. --- STRONA 7 --- Lublinie (wszystkie karty) - na okoliczność przebiegu postępowania wykonawczego w stosunku do powoda i podejmowanych wjego trakcie rozstrzygnięć. Z inicjatywy pozwanego: _ dokumentów znajdujących się na kartach: 56-88 akt sprawy (teczka osobopoznawcza, projekt oceny, opinia o skazanym, decyzja komisji penítencjarnej, notatki służbowe, rozmowa psychologiczna, odpowiedzi na skargi powoda, dane współosadzonych, zarządzenie w sprawie ustalenia porządku wewnętrznego, postanowienie SO w Lublinie) na okoliczność zawartości teczki osobopoznawczej powoda, czynności podejmowanych wobec jego osoby i prowadzonych z jego udziałem postępowań; k. 141-142 akt sprawy - na okoliczność pojemności jednostek penitencjarnych wg instrukcji Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Z urzędu: decyzji nr 22/2007 o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę, decyzji z dnia 16 kwietnia 2007 roku oraz nr 56/08 z dnia 9 lipca 2008 roku o pozwoleniu na użytkowanie projektów cel nadesłanych przez pozwanego, a znajdujących się w kancelarii tajnej tut. Sądu - na okoliczność wymiarów cel, w których przebywał powód; informacji Zakładu Karnego w P. S. z notatką służbową, k. 169-170 akt sprawy na okoliczność warunków odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym typu zamkniętego oraz półotwartego w przypadku osoby powoda; kopii akt osobowych powoda jako osoby odbywającej karę pozbawienia wolności, k. 190-208 niniejszej sprawy. Po zapoznaniu się z nadesłanymi aktami spraw, dopuszczeniu z nich dowodu zarządzono sporządzenie kopii akt w części, w jakiej dopuszczone 2 nich dowód, znajdujących się w aktach sprawy, natomiast na pilną prośbę .dysponentów oryginały akt niezwłocznie zwrócono. Sąd na podstawie art. 227 k.p.c. oddalił natomiast (k. 153) wnioski dowodowe powoda o dopuszczenie dowodu z zeznań pozostałych świadków, wizji lokalnej oraz akt postępowań przygotowawczych, gdyż uprzednio wezwał powoda do (k. 98-99), do sprecyzowania wniosków dowodowych również w tym zakresie w terminie 2 tygodni, pod rygorem oddalenia tych wniosków (zawartych w piśmie datowanym na dzień 06.08.2012 r. (k. 93) oraz wcześniejszym o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków), poprzez: oznaczenie dokładnego adresu zamieszkania świadków o dopuszczenie dowodu z zeznań, których wnosi, jak również wskazanie, konkretnie na jaką okoliczność, każdy ze świadków miałby zeznawać; . _ h wskazanie konkretnie na jaką okoliczność mają być dopuszczone dowody z kart postępowań przygotowawczych oznaczonych sygnaturami Ds. i jakie dokumenty znajdują się na wskazanych kartach mające udowadniać wskazane okoliczności. Wezwaniu temu powód nie uczyniłskutecznie zadość (k. 129), albowiem nie wskazał wszystkich adresów świadków, a w ' 'N- --- STRONA 8 --- wypadku tych, których adresy wskazał wskazane tezy dowodowe nie dotyczyły okoliczności istotnych w sprawie. Materiał zgromadzony w innej sprawie jest tymczasem wyłącznie materiałem faktycznym. Chcąc z niego skorzystać, sąd, również w niniejszej sprawie, powinien uczynić go przedmiotem postępowania dowodowego, a więc ujawnić dokumenty, mogące mieć znaczenie dla wyniku sprawy. Taką kwalifikacje wskazana przez powoda teza dowodowa wyłączała. Nie było tymczasem okolicznością sporną, że na skutek zawiadomień A. K. było prowadzonych szereg rozlicznych postępowań, lecz - co zdołał w sprawie udowodnić pozwany- skutek tych postępowań nie potwierdził żadnego z twierdzeń powoda x i nie pozwala przypisać odpowiedzialności cywilno -- prawnej pozwanego wobec A. K. ze wskazanego tytułu. Podobną uwagę trzeba odnieść do wniosku o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków, których adres powód wskazał (z kolei nie wskazanie adresu, a w jednym wypadku tożsamości świadka - uniemożliwiało w ogóle przeprowadzenie dowodu). Dowód z wizji lokalnej miałyby zaś znaczenie nie istotne, skoro powód w zakładzie w P. S. przebywał dwa lata temu, istotne były warunki w czasie jego pobytu. Spostrzeżenia, które Sąd mógłby poczynić obecnie wynikają z dopuszczonego w sprawie dowodu z dokumentacji technicznej ZK. Przeprowadzone, wskazanej wyżej, dowody Sąd uznał za wiarygodne. Zeznania świadka J. L. są spójne, logiczne, zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, korespondują ze zgromadzoną w toku postępowania dokumentacją, podlegającą weryfikacji nie tylko w niniejszej sprawie, ale również w szeregu prowadzonych na skutek inicjatywy powoda postępowaniach o charakterze karnowykonawczym. W pozostałej części materiał dowodowy stanowią, w szczególności w odniesieniu do przebiegu wykonania kary w ZK w P. S., jej warunków, aktywności powoda w dziedzinie ich kontroli, dokumenty, nie kwestionowane przez strony w autentyczności Zdaniem Sądu również treść tych dokumentów jest w pełni wiarygodne. Zostały sporządzone przez organa występujące w imieniu państwa, w granicach kompetencji, nie tylko okoliczności, do jakich się odnoszą, ale również okoliczności ich sporządzenia były weryfikowane (art. 244§1 k.p.c.). Z dowodów tych wynika przestrzeganie wobec powoda przez pozwanego w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności w ZK w P. S. norm prawnych regulujących dobry standard wykonywania kary pozbawienia wolności w warunkach naszego państwa. Sąd zważył, ca następuje: Podstawę faktyczną żądania pozwu wskazał powód. Zgodnie z art. 24§1 k.c. w zw. z art. 448 k.c. w razie dokonanego naruszenia dóbr osobistych A. K., ten ostatni mógł żądać od pozwanego, jako osoby, która dopuściła się naruszenia przyznania odpowiedniej sumy, tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Wskazana przez powoda godność (osobista - cześć wewnętrzna) stanowi L. --- STRONA 9 --- dobro osobiste osoby fizycznej wg art. 23 k.c. Jej ewentualne naruszenie przez pozwanego materializowałoby dlatego odpowiedzialność przewidzianą w art. 24§1 k.c. Przesłanką powstania roszczenia powoda była bezprawność zachowania pozwanego, przy czym zgodnie z dornniemaniem bezprawności naruszania wynikającym z art. 24§1 k.c. - ciężar udowodnienia braku bezprawności obcíążał pozwanego. Żądanie zadośćuczynienia - poza bezprawnością - wymagało jednak dodatkowo udowodnienia winy pozwanego, a obowiązek procesowy w tym zakresie obciążałjuż powoda (art. 415 k.c. w zw. z art. 6 k.c.). Istnienie tylko podstaw prawnych roszczenia nie mogło stanowić o jego skuteczności. Zrekonstruowany stan faktyczny nie pozwala bowiem przyjąć, by doszło do naruszania dobra osobistego powoda w postaci godności. Status i warunki odbywania przez powoda kary- szczegółowo normują akty prawne w postaci kodeksu karnego wykonawczego oraz rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości mających na celu wykonanie jego postanowień, w tym: z dnia 25 sierpnia 2003 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. z dnia 29 sierpnia 2003 r.), z dnia 17 pażdziernika 2003 r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. z dnia 31 pażdziernika 2003 r.), którelna szczeblu ZK w P. S. uzupełnia zarządzenie Nr 59/2011 Dyrektora AŚ w O. z 25 maja 2011 r., w sprawie ustalenia porządku wewnętrznego, znajdujące się w aktach sprawy. Nie zostało udowodnione, by którykolwiek z przepisów wskazanych aktów został naruszony. Przeciwnie - pozwany udowodnił, ze prawo było przestrzegane, w tym co do powierzchni celi przypadającej na jednego osadzonego (powyżej 3 mz), posiłków, porządku odbywania kary. Tym bardziej powód nie udowodnił naruszeń prawa mających się wyrażać popełnianiem przestępstw, w szczególności fałszowaniem jego dokumentacji, tajeniem skarg, którym jak wynika m. in. z zeznań ww. świadka nadawano dalszy bieg. Nie sposób też założyć, by akurat to ostatnie zachowania (fałszowanie, tajenie), nawet gdyby faktycznie miały miejsce, oddziaływały na wskazaną sferę dóbr osobistych powoda. Stanowisko powoda prezentowane w uzasadnieniu pozwu pozwala uznać, że źródłem przeświadczenia A. K. o podstawności powództwa, nieuprawnionego, jest sam fakt odbywania kary pozbawienia wolności, który z istoty swej wiąże się koniecznością poddania się szeregu ograniczeniom regulaminowym, porządkowym, bezpieczeństwa mającym na celu zapewnienie prawidłowego, zgodnego z przepisami k.k.w. í m. in. wskazanych aktów wykonawczych oraz zarządzenia Nr 59/2011 Dyrektora AŚ w O. z 25 maja 2011 r., w sprawie ustalenia porządku wewnętrznego jej celu, również w postaci dolegliwości wynikających z istoty tego rodzaju środka oddziaływania. W sprawie o naruszenie dóbr osobistych skazanego sąd nie może tymczasem' oceniać, czy dyrektor zakładu karnego odmawiając skazanemu nawet przysługujących uprawnień - działał w sposób bezprawny (por. wyrok SN z dnia 22.02.2012 r., IV CSK 276/11, OSNC 9/2012, Lexis Nexis)._ Powyższą tezę Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie akceptuje. Warunki w jakich przebywał powód niczym nie naruszały jego godności. Tymczasem orzecznictwo przyjmuje, że nawet przebywanie przez okres kilku miesięcy w celi zagrzybiałej, wymagającej remontu oraz nie odpowiadającej standardom estetycznym i użytkowym - co przecież w przypadku A. K. w P. S. nie miało miejsca -- nie narusza godności skazanego. Nie jest też rzeczą Sądu w ramach niniejszego postępowania weryfikacja orzeczeń dokonywanych na podstawie autonomicznych ustaleń przez inne organy w ramach prowadzonych. przez nie postępowań mających na celu zapewnienie wykonywania przez powoda kary pozbawienia wolności w sposób zgodny z prawem. O tym, czy zastosowane wobec powoda rygory były prawidłowe, --- STRONA 10 --- władny był orzec tylko sąd penitencjarny (SN w ww. wyroku z dnia 22.02.2012 r., IV CSK 276/11), co już się dokonało. ' Nie doszło przeto do naruszenia godności powoda, skoro doznane ograniczenia wynikały z konieczności odbycia wymierzonej kary. Na tej podstawie przyjąć należy, iż zgodnie z art. 415 k.c. brak podstaw by pozwany ponosił odpowiedzialność za opisany stan rzeczy, skoro w istocie swoim wcześniejszym zachowaniem skutkującym wymierzeniem kary, doprowadził do niego powód. Zachowania funkcjonariuszy pozwanego nie pociągają za sobą odpowiedzialności cywilnej, gdyż nie są bezprawne - niezgodne z obowiązującymi zasadami porządku prawnego, a przy tym zawinione, co wprost wynika z przytoczonych okoliczności. Dlatego orzeczono jak w pkt. I. wyroku oddalając powództwo w całości. O kosztach procesu orzeczono w pkt. li. wyroku na podstawie art. 98§1 i §3 k.p.c. w zw. z art. 11 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. z dnia 6 września 2005 r.) zasądzając od powoda A. K. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3.600, 00 złotych, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (stosownie do §6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z dnia 3 pażdziernika 2002 r. z póż. zm.) oraz w pkt. III. wyroku obciążając Skarb Państwa opłatą od pozwu, od obowiązku uiszczenia, której powód A. K. został zwolniony - zgodnie z ar. 113 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. --