Wyrok I C 1603/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Wrocław

--- STRONA 1 --- Sygnatura akt I C 1603/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Wrocław, 25 maja 2016 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Marcin Śmigiel Protokolant: Błażej Łój po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2016 r. we Wrocławiu sprawy z powództwa K. R. przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu (...) w S. o zapłatę I. oddala powództwo; II. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. I C 1603/15 UZASADNIENIE Powód K. R. pozwem z dnia 18 września 2015 r. (data przekazania pisma administracji Aresztu Śledczego we W.) skierowanym przeciwko stronie pozwanej Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu (...) w S. domagał się zasądzenia na swoją rzecz kwoty 500.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia. W uzasadnieniu powód wskazał, że w okresie od dnia 16 października 2003 r. do dnia 18 lutego 2014 r. przebywał w Zakładzie Karnym (...) w S., a w okresie od dnia 12 września 2005 r. do dnia 26 stycznia 2014 r. był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) na stanowisku obuwnik-szwacz. Powód podniósł że, był zmuszany do wykonywania pracy pomimo istnienia schorzeń, które tę pracę uniemożliwiały. Praca, zdaniem powoda, odbywała się w warunkach szkodliwych (opary substancji chemicznych szkodliwych dla zdrowia, duże zapylenie). Powód wskazywał na brak wentylacji w miejscu pracy, odpowiedniego oświetlenia, brak dostępu do wody. Powód podniósł, że wykonywanie pracy w ww. warunkach przyczyniło się do pogorszenia jego stanu zdrowia poprzez pogłębienie wady wzroku. Odnosząc się do warunków panujących w celi, w której przebywał, powód wskazał na brak dostępu do ciepłej wody, brak środków higieny osobistej, brak właściwej wentylacji cel, przebywanie w celi z osobami palącymi, brak podłogi w celi, niemalowane ściany. Powód zarzucał również brak odpowiedniej opieki medycznej i brak dostępu do prasy. W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu w pierwszej kolejności strona pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczeń powoda w części dotyczącej okresu sprzed 18 września 2012 r. Strona pozwana wskazała, że twierdzenia powoda jakoby był zmuszany do pracy są całkowicie nieuprawnione, ponieważ to sam powód deklarował chęć podjęcia pracy i pracę tę wykonywał z dużym zaangażowaniem – bez jakichkolwiek uwag w tym zakresie. Odnosząc się do zarzutu powoda, że wykonywał on pracę wbrew zaleceniom lekarskim, strona --- STRONA 2 --- pozwana wskazała, że powód przez cały okres pracy otrzymywał zaświadczenia lekarskie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku: pracownik fizyczny, szwacz maszynowy, obuwnik- szwacz. Zdaniem strony pozwanej za gołosłowne należy uznać również zarzuty dotyczące niewłaściwych warunków bytowych, ponieważ wszystkie cele w Zakładzie Karnym (...) w S. były wyposażone zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 października 2003 r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych. Przy osadzeniu brano pod uwagę, że powód jest osobą niepalącą. Przez cały okres przebywania w zakładzie karnym powód miał nieograniczony dostęp do prasy. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: K. R. odbywał karę pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym (...) w S. od dnia 16 października 2003 r. do dnia 18 lutego 2014 r. Dowód: przeglądarka historii rozmieszczenia K. R., k. 42-51. Na mocy umowy z dnia 1 września 2003 r. zawartej pomiędzy Przedsiębiorstwem (...) w S. a Zakładem Karnym (...) w S. o zatrudnieniu skazanych i zasadach wynagrodzenia za pracę, Zakład Karny kierował skazanych do zatrudnienia w Przedsiębiorstwie, które stanowiło przywięzienny zakład pracy. Dowód: umowa o zatrudnieniu skazanych i zasadach wynagrodzenia za pracę z dnia 01.09.2003 r., k. 57-66, zarządzenie (...) z dnia 03.04.2003 r., k. 67, regulamin pracy, k. 68-79. We wniosku z dnia 10 sierpnia 2005 r. powód wyraził chęć podjęcia pracy. W okresie od dnia 16 sierpnia 2005 r. do dnia 12 września 2005 r. powód przyuczał się do wykonywania pracy w ramach nieodpłatnej nauki. Następnie w okresie od dnia 12 września 2005 r. do dnia 26 stycznia 2014 r. powód był zatrudniony odpłatnie w P. ( Przedsiębiorstwie (...)) Przedsiębiorstwie Państwowym na stanowisku obuwnik-szwacz. Dowód: wniosek o zatrudnienie z dnia 10.08.2005 r., k. 80-81, pismo powoda z dnia 10.08.2005 r., protokół kwalifikacyjny z dnia 12.09.2005 r., notatka służbowa z dnia 17.12.2015 r., k. 56. Powód został dopuszczony do pracy na podstawie zaświadczeń lekarskich o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku: pracownik fizyczny, szwacz maszynowy, szwacz, obuwnik-szwacz. Powód przeszedł również stosowne szkolenia w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy, odbył szkolenie wstępne na stanowisku pracy (instruktaż stanowiskowy) oraz szkolenie o zasadach ochrony przeciwpożarowej. Dowód: zaświadczenie lekarskie z dnia 12.08.2005 r., zaświadczenie lekarskie z dnia 06.12.2007 r., zaświadczenie lekarskie z dnia 05.02.2009 r., zaświadczenie lekarskie z dnia 08.02.2011 r. zaświadczenie lekarskie z 25.02.2013 r., k. 51- 55, zaświadczenie z dnia 21.02.2005 r., k. 84-85, zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy, k. 86-87.. Przez cały okres zatrudnienia powód wykonywał swoją pracę z dużą dbałością i zaangażowaniem. Powód regularnie otrzymywał nagrody i pochwały na wniosek bezpośrednich przełożonych z miejsca zatrudnienia. Dowód: wniosek o przyznanie nagrody z dnia 15.10.2013 r., 06.09.2013 r., 05.07.2013 r., 18.03.2013 r., 08.11.2012 r., 23.08.2012 r., 16.05.2012 r., 11.01.2012 r., Przez cały okres zatrudnienia powód nie zgłaszał więziennemu wychowawcy, ani bezpośrednim przełożonym w zakładzie pracy uwag odnośnie nieprawidłowych warunków w miejscu pracy. Dowód: akta osobopoznawcze K. R.. --- STRONA 3 --- Zgodnie z umową o zatrudnieniu skazanych i zasadach wynagradzanych Przedsiębiorstwo zapewniało powodowi bezpieczne i higieniczne warunki pracy, w tym posiłki profilaktyczne i napoje na zasadach określonych przepisami prawa pracy. Dowód: umowa o zatrudnieniu skazanych i zasadach wynagrodzenia za pracę z dnia 01.09.2003 r., k. 57-66, zarządzenie (...) z dnia 03.04.2003 r., k. 67, regulamin pracy, k. 68-79. Cela w której przebywał powód wyposażona była w sprzęt kwaterunkowy w postaci: łóżek koszarowych, taboretów więziennych, szafek i stołów. Poza sprzętem kwaterunkowym cela wyposażona była także w sprzęt utrzymania czystości tj. zmiotkę, szufelkę, szczotkę do wc oraz środki do utrzymania czystości i higieny osadzonych. Każda cela w zakładzie karnym wyposażona jest w kącik sanitarny z bieżącą zimną wodą oraz okno widne, otwieralne. Podłogę cel tworzy wylewka betonowa, a w zdecydowanej większości cel pokryta jest ona klepką drewnianą lub płytkami gresowymi. Stan ogólny podłóg w celach jest bardzo dobry. Dowód: informacja działu kwatermistrzowskiego ZK w S. z dnia 21.12.2015 r. i z dnia 30 grudnia 2015 r., k. 89, k. 102. Powód przy osadzeniu w zakładzie karnym składał deklarację w zakresie palenia tytoniu wskazując, że jest osobą niepalącą. Dowód: notatka służbowa z dnia 23.12.2015 r., k. 90, przeglądarka zmian (...), k. 91, przeglądarka historii rozmieszczenia, k. 92. W trakcie pobyty powoda w zakładzie karnym nie odnotowano wpływu żadnej skargi złożonej przez osadzonego. Dowód: informacja inspektora E. G. z dnia 30.12.2015 r., k. 101. Powód w czasie pobytu w Zakładzie Karnym (...), miał dostęp do zasobów bibliotecznych znajdujących się w Bibliotece Centralnej (Pawilon (...)). W bibliotece była udostępniana prasa prenumerowana ( Gazeta (...), (...)), oraz taka, która była otrzymywana z darowizn osób prywatnych np. (...), (...), (...), (...) i inne. Powód mógł korzystać z dostępu do prasy w świetlicach oddziałowych i w świetlicy centralnej podczas imprez kulturalno-oświatowych bądź zajęć sportowych. Do roku 2011 przyjmowano zgłoszenia w cyklu kwartalnym na podstawie indywidualnych zamówień z proponowanej oferty (...) S.A. Zamówienia dokonywało się skazanym mającym na swoich kontach środki pieniężne. Powód korzystał z indywidualnego dostępu do prasy – w IV kwartale 2009 r. powód zamawiał za pośrednictwem wychowawcy tygodnik (...). Na podstawie indywidualnych próśb osadzeni mogli otrzymywać prasę od rodziny lub osób odwiedzających podczas widzeń lub za pośrednictwem korespondencji w listach.Powód nie zgłaszał skarg czy indywidualnych potrzeb w zakresie czytelnictwa (pusta karta biblioteczna). Dowód: notatka służbowa dotycząca dostępu do prasy z dnia 29.12.2015 r., k. 103-104. Pozwany przez cały okres odbywania kary posiadał dostęp do świadczeń medycznych, w miarę potrzeby skazani byli konsultowani i leczeni w cywilnych placówkach służby zdrowia. Dowód: notatka służbowa z dnia 05.01.2015 r., k. 105, książka zdrowia skazanego, k. 106-162. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Powód K. R. domagał się zadośćuczynienia za wyrządzoną mu przez pozwanego szkodę niemajątkową (krzywdę) wynikającą z niezapewnienia mu odpowiednich warunków podczas odbywania kary pozbawienia wolności. Żądanej kwoty w wysokości 500.000,00 zł powód domagał się z tytułu naruszenia jego dóbr osobistych w postaci godności i zdrowia. Podstawę prawną żądania zgłoszonego przez powoda stanowił zatem przepis art. 23 w zw. z art. 24 w zw. z --- STRONA 4 --- art. 448 k.c., zaś niezapewnienie mu odpowiednich, wymaganych przepisami, warunków bytowych powód upatrywał przede wszystkim w konieczności przebywania w celi z osobami palącymi, nieodpowiedniej opieki medycznej, braku dostępu do środków higieny osobistej. Złe warunki bytowe w jednostce penitencjarnej miały także przejawiać się brakiem dostępu do ciepłej wody oraz nieodpowiednią wentylacją cel. Ponadto powód zarzucał pozwanemu zmuszanie do prac fizycznych w warunkach szkodliwych, pomimo medycznych przeciwwskazań do wykonywania tego rodzaju pracy oraz nieodpowiednie warunki pracy polegające na braku odpowiedniego oświetlenia, pracy w wysokich temperaturach, braku dostępu do wody. Oceniając żądanie powoda niezbędne było zatem ustalenie czy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że strona pozwana dopuściła się naruszenia opisanych w pozwie obowiązków, oraz czy fakt ten spowodował naruszenie dóbr osobistych powoda, a także czy powód doznał – w związku z tym działaniem – szkody niemajątkowej na którą powoływał się w pozwie. Wskazać w tym miejscu należy przede wszystkim, że pomimo istnienia domniemania bezprawności naruszenia dobra osobistego, które korzystnie wpływa na sytuację dowodową powoda, ciężar wykazania że nastąpiło naruszenie dobra osobistego zgodnie z art. 6 k.c. spoczywa na powodzie. To bowiem podmiot żądający ochrony dóbr osobistych winien precyzyjne określić jakie dobra zostały naruszone oraz wykazać, że do ich naruszenia w ogóle doszło. Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Art. 24 k.c. określa z kolei środki ochrony dóbr osobistych, wskazując że ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie, a na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. W zakresie żądania zadośćuczynienia z tytułu naruszenia dóbr osobistych cytowany art. 24 k.c. odsyła więc do przepisów o czynach niedozwolonych, w szczególności do art. 448 k.c., w myśl którego w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę, może także zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez pokrzywdzonego cel społeczny. Strona pozwana słusznie podniosła zarzut przedawnienia roszczeń powoda odnoszących się do jego osadzenia w zakładzie karnym w okresie przed 18 września 2012 r. Roszczenia powoda dotyczą okresu od dnia 16 października 2003 r. do dnia 18 lutego 2014 r. Przedawnienie roszczenia o zadośćuczynienie było przed dniem 10 sierpnia 2007 r. uregulowane w art. 442 k.c., mającym w niniejszej sprawie zastosowanie na podstawie art. 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 80, poz. 538). Art. 442 k.c. stanowił, że roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawniało się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę (art. 442 § 1 zd. 2 k.c.). K. R. wystąpił z pozwem w dniu 18 września 2015 r., mimo że szkoda (krzywda) zgłaszana pozwem już wcześniej była mu znana, podobnie jak osoba odpowiedzialna za jej naprawienie. Przedawnieniu uległy więc roszczenia obejmujące okres dalszy niż 3 lata przed wytoczeniem powództwa. Nieprzedawnione pozostały zatem roszczenia związane z osadzeniem w Zakładzie Karnym (...) w S. po dniu 18 września 2012 r. Należy wskazać, że powód nie wykazał faktów z jakimi wiązał naruszanie jego dóbr osobistych, ograniczając się w tym zakresie do nie popartych dowodami twierdzeń. W opozycji do tych twierdzeń pozostawały wiarygodne informacje wynikające z dokumentów dołączonych przez stronę pozwaną do odpowiedzi na pozew – strona pozwana dołączyła mianowicie: informację o pobytach i orzeczeniach powoda, zaświadczenia lekarskie z dni: 12.08.2005 r., 06.12.2007 r., 05.02.2009 r., 08.02.2011 r., 25.02.2013 r., notatkę służbową inspektora ds. zatrudnienia z dnia 17.12.2015 r., umowę o zatrudnieniu skazanych, regulamin pracy Przedsiębiorstwa (...), wniosek o zatrudnienie z dnia 10.08.2005 r., zgoda --- STRONA 5 --- powoda na nieodpłatne wykonywanie pracy, zaświadczenie o szkoleniach BHP, kartę zatrudnienia, notatki służbowe poszczególnych pracowników zakładu karnego, kopię dokumentacji medycznej powoda. Sąd dysponował również pełnymi aktami osobopoznawczymi powoda. Z w/w dokumentów wynikały zgoła odmienne okoliczności aniżeli te opisane w uzasadnieniu pozwu. Z dokumentów tych mianowicie wynikało, że w trakcie pobytu w pozwanym zakładzie karnym powód deklarował chęć podjęcia pracy (wniosek z dnia 10 sierpnia 2005 r.). W okresie od dnia 16 sierpnia 2005 r. do dnia 12 września 2005 r. powód przyuczał się do wykonywania pracy w ramach nieodpłatnej nauki, następnie w okresie od dnia 12 września 2005 r. do dnia 26 stycznia 2014 r. powód był zatrudniony odpłatnie w P. ( Przedsiębiorstwie (...)) Przedsiębiorstwie Państwowym na stanowisku obuwnik-szwacz. Jak zeznał powód na rozprawie w dniu 18 maja 2016 r., podjął pracę, ponieważ zamierzał starać się o warunkowe przedterminowe zwolnienie z reszty kary pozbawienia wolności. Powód został dopuszczony do pracy na podstawie zaświadczenia lekarskiego o braku przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku pracownik fizyczny, następne zaświadczenia były wydawane w oparciu o kolejne badania okresowe w dniach 06.12.2007 r., 05.02.2009 r., 08.02.2011 r., 25.02.2013 r. Powód twierdził, że nie mógł wykonywać pracy z uwagi na stan zdrowia. Zgodnie z zeznaniami powoda i zebraną w sprawie dokumentacją medyczną powód ma wadę wzroku (krótkowzroczność) i nadciśnienie. Jednakże wada wzroku (dająca się skorygować odpowiednimi szkłami/soczewkami) nie stanowi przeciwwskazania do wykonywania pracy w zakładzie obuwniczym. Przy dużej krótkowzroczności (powyżej 8 dioptrii) przeciwwskazane są natomiast wszelkie zawody wymagające wysiłku fizycznego, prace na wysokości, rusztowaniach. Powód wykonywał pracę polegającą na obsłudze maszyn tj. gilotyn, krajalnic, opalarek. Zebrana w sprawie szczegółowa dokumentacja medyczna nie wskazuje na wystąpienie u powoda chorób związanych z wykonywaną pracą, ani też pogłębienia istniejących schorzeń. Powód nie uległ w pracy wypadkowi, nie zachorował na chorobę zawodową. Sąd wskazuje również na okoliczność, iż przez cały okres zatrudnienia powód nie zgłaszał więziennemu wychowawcy, ani bezpośrednim przełożonym w zakładzie pracy uwag odnośnie nieprawidłowych warunków w miejscu pracy. Powód zeznał również, że w roku 2009 w zakładzie pracy wykonano remont, który, który w znaczny sposób poprawił warunki pracy w przedsiębiorstwie. Tymczasem przedmiotem zainteresowania Sądu w tej sprawie był okres za który ewentualne roszczenia powoda nie uległy przedawnieniu – tj. po dniu po dniu 18 września 2012 r. Jak zaś wynika z twierdzeń samego powoda warunki pracy w zakładzie obuwniczym przy zakładzie karnym w tym okresie były dobre. Odnosząc się do twierdzeń powoda dotyczących warunków bytowych w zakładzie karnym, Sąd wskazuje, że pawilony (a tym samym cele w których powód przebywał) spełniają wszystkie wymogi i standardy stawiane przez prawo. Każda z cel wyposażona jest w wentylację grawitacyjną, okno z dostępem do światła dziennego, odpowiednie oświetlenie, jak również w kącik sanitarny w sposób trwale oddzielony od części mieszkalnej. Jak z kolei wynika z notatki służbowej z dnia 21 grudnia 2015 r. kierownika działu kwatermistrzowskiego i starszego inspektora działu kwatermistrzowskiego ZK (...) w S. cele w których przebywał K. R. wyposażone były w podstawowy sprzęt kwaterunkowy – wynikający z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności – to jest w łóżka koszarowe, taborety (na jednego skazanego przypada jeden taboret), stół więzienny duży lub dwa małe, szafka więzienna duża lub dwie małe, wieszak, stolik lub półkę pod telewizor, lustro, miednicę plastikową, wiadro plastikowe na śmieci, szczotkę i szufelkę oraz szczotkę klozetową. Prawidłowo wyposażone również pozostają kąciki sanitarne, mianowicie znajduje się tam miska ustępowa, spłuczka i umywalka. W każdej z cel mieszkalnych zapewniony jest dostęp do bieżącej wody, cele nie posiadają wprawdzie dostępu do ciepłej wody, jednak tego rodzaju wymóg nie wynika z przepisów prawa - każdy skazany ma zapewnioną ciepłą kąpiel co najmniej jeden raz w tygodniu. Powód, wbrew twierdzeniom podnoszonym w pozwie, zeznał na rozprawie w dniu 18 maja 2016 r., że miał dostęp do mydła i innych środków higieny, kwestionując jedynie ich jakość. We wszystkich pawilonach mieszkalnych przeprowadzane są kontrole przewodów kominowych oraz instalacji wentylacyjnej zgodnie z przepisami Ustawy – Prawo budowlane, okna w celach są uchylne. Powód nieskutecznie zarzucał również brak dostępu do opieki medycznej, jednakże przeczy temu bogata dokumentacja medyczna (książka zdrowia skazanego), zawierająca liczne wpisy z wizyt lekarskich, wskazująca na poddawanie powoda wymaganym badaniom i przepisywanych powodowi leków. --- STRONA 6 --- Odnosząc się do twierdzeń powoda dotyczących braku dostępu do prasy, w tym zakresie Sąd również nie dał wiary ogólnikowym twierdzeniom powoda. Zgodnie z notatką służbową z dnia 29 grudnia 2015 r. powód w czasie pobytu w zakładzie karnym, miał dostęp do zasobów bibliotecznych znajdujących się w Bibliotece Centralnej (Pawilon (...)). W bibliotece była udostępniana prasa prenumerowana ( Gazeta (...), (...)), oraz taka, która była otrzymywana z darowizn osób prywatnych np. (...), (...) i inne. Powód mógł korzystać z dostępu do prasy w świetlicach oddziałowych i w świetlicy centralnej podczas imprez kulturalno-oświatowych bądź zajęć sportowych. Do roku 2011 przyjmowano zgłoszenia w cyklu kwartalnym na podstawie indywidualnych zamówień z proponowanej oferty (...) S.A. Zamówienia dokonywało się skazanym mającym na swoich kontach środki pieniężne. Powód korzystał z indywidualnego dostępu do prasy – w IV kwartale 2009 r. powód zamawiał za pośrednictwem wychowawcy tygodnik (...). Na podstawie indywidualnych próśb osadzeni mogą otrzymywać prasę od rodziny lub osób odwiedzających podczas widzeń lub za pośrednictwem korespondencji w listach. Ponownie powód nie zgłaszał skarg czy indywidualnych potrzeb w zakresie czytelnictwa (pusta karta biblioteczna). Pozostałe zarzuty powoda odnośnie nieodpowiednich warunków wykonywania wobec niego kary pozbawienia wolności, powodujących naruszenie jego dóbr osobistych, dotyczyły umieszczenia powoda w celi z osobami palącymi. Okoliczności powyższych powód jednakże nie wykazał. Natomiast zgodnie z notatką służbową z dnia 23 grudnia 2015 r. i przeglądarkami historii rozmieszczenia w zakładzie karnym deklaracje osadzonych w zakresie palenia tytoniu są bez wyjątków uwzględniane przy rozmieszczaniu więźniów w celach mieszkalnych. W świetle powyższych okoliczności – potwierdzonych w toku postępowania dowodowego – oraz w konstatacji z twierdzeniami powoda Sąd uznał, iż warunki bytowe i sanitarne w pozwanym zakładzie karnym spełniają normy stawiane przez przepisy prawa, zapewniając skazanym, w tym powodowi, godne warunki egzystencji, cele wyposażone są sprzęt kwaterunkowy z dostępem do kącika sanitarnego, bieżącej wody oraz dostępem do światła dziennego. W tym zakresie Sąd uznał twierdzenia powoda za całkowicie niewiarygodne, powód ograniczył się jedynie do gołosłownych twierdzeń, nie zgłosił żadnych wniosków dowodowych, a na rozprawie w dniu 18 maja 2016 r. w zasadzie podtrzymał twierdzenia opisane w pozwie. Tymczasem, co należy podkreślić, powód miał możliwość sformułowania wniosków dowodowych i wykazania prawdziwości swoich twierdzeń. W tym zakresie pozostał jednak całkowicie bierny. Na koniec dodać wypada, że postawa K. R. wydaje się wskazywać na zwyczajne niezadowolenie z warunków jakie panowały w pozwanym zakładzie karnym, powód wydaje się zgłaszać zarzuty do prawidłowych warunków w jakich wykonywana była kara pozbawienia wolności – zarzuty bowiem dotyczą w znacznej mierze specyfiki postępowania z osobami pozbawionymi wolności takimi jak konieczność przebywania z wieloma, często przypadkowymi ludźmi, na stosunkowo niewielkiej powierzchni, konieczność adaptacji w rozmaitych warunkach, brak dostatecznej wolności w zakresie dokonywanych wyborów, brak pełnej prywatności – tymczasem osoba pozbawiona wolności musi liczyć się z tego rodzaju ograniczeniami, istotą bowiem, jak wspomniano, tego środka izolacyjnego jest właśnie ograniczenie w sferze prywatności, niemożność dokonywania swobodnych wyborów i perspektywa jej dalszego trwania. Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Sąd w punkcie I sentencji wyroku oddalił powództwo. Mając na względzie treść art. 98 § 1 k.p.c. zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi, na jego żądanie, koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu) oraz wynik procesu Sąd zasądził na rzecz Skarbu Państwa – Zakładu Karnego (...) w S. kwotę 120 zł którą stanowią koszty zastępstwa procesowego (art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa).