Wyrok I C 1586/11 UZASADNIENIE Powód

--- STRONA 1 --- sygn.a1<±1c 1586/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku Wydział I Cywilny Przewodniczący: SSR del. Karolina Sarzyńska Protokolant: staż. Ewa Folleher po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2012 roku w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa przeciwko o ustalenie I.ustala, ze opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej W , oznaczonej jako działka gruntu nr , obszaru , dla której Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą Kw nr począwszy od dnia 1 stycznia 2007 roku wynosi 20.063,70 zł (dwadzieścia tysięcy sześćdziesiąt trzy złote siedemdziesiąt groszy), przy przyjęciu wartości nieruchomości równej 6.687.900 zł (sześć milionów sześćset osiemdziesiąt siedem tysięcy dziewięćset złotych) i wysokości stawki procentowej równej 0,3%, II.zasądza od pozwanego na rzecz powodakwotę 41.664 zł (czterdzieści jedentysięcy sześćset sześćdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów procesu,o.íw ikwotę 21.600 zł (dwadzieścia jeden tysięcy sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w sprawie. --- STRONA 2 --- Sygn. akt I C 1586/11 UZASADNIENIE Powód 'M ` _ P wniósł pozew przeciwkołrw V j fo ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, położonego I " _ _ 7' działka nr 'Ą jdokonana wypowiedzeniem z dnia 25 pażdziernika 2006 r. jest 11|.- ,_,:._..-. nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości. Twierdził, iż nie można zgodzić się wysokością nowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego w kwocie 278.681,04 zł, płatnejod dnia 1 stycznia 2007 r.. ponieważ wartość tej nieruchomości została w operacie szacunkowym znacznie zawyżona. Ponadto zakwestionował legitymację Í MM P do dokonania tego wypowiedzenia, gdyż właścicielem nieruchomości jest Skarb Państwa. W toku procesu zakwestionował również zmianę stawki procentowej oraz zarzucił, iż pozwany nie wykazał przesłanek aktualizacji opłaty rocznej. P02-Wëmy í ____, ___ _fwniósł o oddalenie powództwa. Wskazał, że zgodnie z ustawą o samorządziepowiatowym organem właściwym do dokonania wypowiedzenia byłf 1 9 ziałający W imieniu 1%" “_ “' fPonadto podniósł, iż na obecnym etapie postępowania na .powodzie .spoczywa ciężar wykazania pkwestionowanych okoliczności, dotyczących wypowiedzenia opłaty rocznej. s Sąd Okręgowy w Gdańsku wyrokiem rz "dnia 7 grudnia 2009 r. w sprawie I C 538/ 07 ustalił, że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, położonej w ' I _ __? oznaczonej jako działka gruntu nr 'powierzchnil Ź dla _ *""-' -fí której jest prowadzona księga wieczystaf O #7 wynosi od dnia I stycznia 2007 r. 200.637 zł. przy przyjęciu wartości nieruchomości równej 6.687.900 zł i wysokości stawki procentowej równej 3%. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6.786.73 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych, zniósł wzajemnie między stronami koszty zastępstwa procesowego oraz nakazał ściągnąć od pozwanego kwotę 361.54 zł” tytułem nieuiszczonychkosztów sądowych. Sąd ten stwierdził, że powód nie podważył skutecznie przyjętej przez pozwanego W wypowiedzeniu stawki opłaty rocznej jw wysokości 3%, ponieważ nie przedstawił materialu dowodowego, który uzasadniałby przyjęcie, iż nie nastąpiła trwała zmiana sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości. Z przedłożonych przez niego dokumentów w sposób pośredni wynikało, że dążył on do zmiany umowy o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste W celu potwierdzenia istniejącego stanu faktycznego polegającego na niewykonywaniu swego prawa zgodnie Z pierwotną umową, która obejmowała prowadzenie działalności sportowej i wychowawczel niezwiązanej z działalnością zarobkową. 1 i. ,r ., -.=.„ --.-1. ¬. _ „___.¿,.=_ ,_ 3,.-.,, .¿_-. . ..,_ .- ;.._. _. ,_ . ,...„_.._ ,, ...„ . . ., . ._,. , ._.__ __ .„. _ _ ___._.., __ _„_ __, __ _ ___ __ _ ____ _ „I V _ _ I _ _¬_ _„__ „_ ._ „.„ __ , rr ruin r “rr *fr f_±.-.'.a=-f‹.=i=1.._....„..=.»z»f›a-ka. ... ="‹›='sa~±=e~.' -- --- STRONA 3 --- Z tych przyczyn Sąd Okręgowy na mocy art. 6 kc. art. 238 kc oraz art. 71, art. 73. art. 77. art. 78 i art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 261, póz. 2603 ze zm.) ustalił. że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości od dnia 1 stycznia 2007 r. wynosi 200.637 zł. przy przyjęciu Wartości nieruchomości W kwocie 6.687.900 zł i stawki procentowej W wysokości 3%. Powyższy wyrok został zaskarżony przez obie strony. Powód wniósł apelację, W której zaskarżył ustalenie wysokości opłaty rocznej na kwotę 200.637 zł oraz orzekającej o kosztach procesu (punkty I - III wyroku). Apelant zarzucił Sądowi I instancji: 1) naruszenie prawa materialnego, tj. art 78 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami i art, 6 kc przez błędne przyjęcie, że spoczywał na nim ciężar wykazania okoliczności, uzasadniających, aktualizację wysokości opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania, pomimo że wypowiedzenia jej dotychczasowej wysokości dokonał pozwany, (ar ponadto z ostrożności 2) naruszenie prawa procesowego, jart. 233 § 1 kpc przez błędną ocenę, iż nie wykazał, że nie doszło do trwałej zmiany sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości, przy czym to naruszenie pozostaje W związku z naruszeniem prawa materialnego, a mianowicie art. 73 ust. 2 ugn przez jego zastosowanie wskutek pośminięcia, W tym przepisie jsinietiijchodzi tylko o trwałą zmianę sposobu korzystania z nieruchomości, ale o taką trwałą zmianę, która prowadzi do zmiany celu, na jaki nieruchomość została oddana W wieczyste użytkowanie. 8 _ 3) naruszenie prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 k.p.c. przez błędną ocenę zebranego materiału dowodowego, prowadzącą do przyjęcia, że Wartość przedmiotowej nieruchomości wynosi 6.687.900 zł. a nie 5.806.768.80 zł. 4) naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 72 ust. 3 pkt 4 u.g.n. przez niezastosowanie stawki 1% do części nieruchomości, która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pi-opartej na nim opinii biegłej jest przeznaczona na działalność sportową. Na tych podstawach powód domagał się zmiany wyroku W zaskarżonej części przez ustalenie, iż opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości odpowiada od dnia 1 stycznia 2007 r. kwocie 17.420.30 zł lub 20.063.70 zł albo 1 14.232.14 zl i zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów procesu za obie instancje Według norm przepisanych, ewentualnie uchylenia wyroku W zaskarżone! części t przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. 1 Pozwany wniósł zażalenie na zawarte W zaskarżonym wyroku rozstrzygnięcia o kosztach procesu i kosztach sądowych. Wyrokiem z dnia 24 marca 2010 r. Sąd Apelacyjny W 1 W sprawie I ACa 156/10 oddalił apelację (pkt 1), zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 5.400 zł tytułem zwrotu kosztów 2 --- STRONA 4 --- postępowania apelacyjnego (pkt 2); zmienił zaskarżony wyrok W punkcie II W ten sposób, że zasądził od pozwanego na rzecz powoda tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 474.56 zł zamiast kwoty 6.786.73 zł (pkt 3a). W punkcie II przez jego uchylenie (pkt 3b) i W punkcie IV W ten sposób, iż nakazał ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego W Gdańsku tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych: od powoda kwotę 260.31. zł. a od pozwanego kwotę 101,23 zł zamiast kwoty 361.54 zł (pkt 3c); oddalił zażalenie W pozostałej części (pkt 4) i zniósł wzajemnie między stronami kosztów postępowania zażaleniowego (pkt 5). W ocenie Sądu Apelacyjnego apelacja powoda była bezzasadna. Rozkład ciężaru dowodów przewidziany W art. 78 ust. 3 zd. 2 ugn obowiązuje, zdaniem tego Sądu, tylko W postępowaniu administracyjnym przed samorządowym kolegium odwoławczym i tylko na tym etapie postępowania aktualizacyjnego strona pozwana musi wykazać istnienie przesłanek do aktualizacji opłaty roszczonej. Natomiast już W postępowaniu sądowym kwestie ciężaru dowodów reguluje art. 6 kc, Wobec czego to powód musi wykazać okoliczności, z których wywodzi skutki prawne. W ocenie Sądu Apelacyjnego kwestia rozkładu ciężaru dowodów nie miała decydującego znaczenia W razie sporu co do wartości nieruchomości, bowiem ostatecznejego rozstrzygnięcie wymaga skorzystania z opinii biegłego. 0 Nadto, W ocenie SąduApelacyjnego również na powodzie spoczywał ciężar wykazania, że korzysta z nieruchomości W" dotychczasowy sposób, zgodnie z celem przewidzianym W umowie. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny oddalił apelację jako bezzasadną. W skardze kasacyjnej opartej na pierwszej podstawie stronaipowodowa zarzuciła naruszenie art. 78 ust. 1 W zw. z art. 73 ust. 2 ugn oraz art. 6 kc W zw. z art. 78 ust. 3 ugn i art. 189 kpc przez niewłaściwe zastosowanie W wyniku przyjęcia, że W postępowaniu sądowym dotyczącym aktualizacji opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste ciężar dowodu istnienia przesłanek do aktualizacji opłaty nie obciąża już właściwego organu, lecz użytkownika wieczystego, który powinien wykazać, iż brak podstaw do aktualizacji opłaty; art. 73 ust. 2 ugn przez niewłaściwe zastosowanie W wyniku pominięcia, że zastosowanie tego przepisu uzasadnione jest tylko W sytuacji, gdy dojdzie zarówno do trwalej zmiany sposobu korzystania z nieruchomości, jak i wynikającej z tego zmiany celu. na jaki nieruchomość została oddana W użytkowanie wieczyste; art. 72 ust. 3 pkt 5 W zw. z art. 72 ust. 3 pkt 4 i 4a ugn przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie W wyniku przyjęcia stawki opłaty rocznej W wysokości 3% także do części przedmiotowej nieruchomości, co do której W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określono, że jest przeznaczona na działamość sportową, a W umowie użytkowania wieczystego wskazano, iż wykonanie prawa użytkowania wieczystego ma nastąpić W oparciu o zapisy takiego planu. p A W Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy W sprawie IV CSK 427/ 10 uchylił zaskarżony wyrok W części oddalającej apelację (pkt 1) i orzekającej 0 kosztach postępowania 3 --- STRONA 5 --- apelacyjnego (pkt 2) i W tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu ' do ponownego rozpoznaniai rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Sąd Najwyższy zważył, że W postępowaniu sądowym to strona pozwana powinna udowodnić istnienie obu podstaw zmiany wysokości opłaty rocznej wskazanych W ofercie z dnia 25 pażdziernika 2006 r.. a Więc zarówno to, że Wartość przedmiotowej nieruchomości wzrosła do kwoty wskazanej W tej ofercie, jak i to, że nastąpiła trwała zmiana sposobu korzystania przez stronę powodową z nieruchomości, powodująca zmianę celu. na który nieruchomość została oddana. Sąd Najwyższy podzielił również zarzut naruszenia art. 73 ust. 2 ugn i Wskazał, że przy ocenie, czy nastąpiła trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości powodująca zmianę celu, na który nieruchomość została oddana i uzasadniająca zmianę stawki procentowej opłaty rocznej, decydujące znaczenie ma zachowanie samego użytkownikawieczystego i to W jaki sposób faktycznie wykorzystuje nieruchomość i jaką faktycznie działalność nasniej prowadzi. To jak faktycznie użytkownik Wieczysty wykorzystuje nieruchomość oraz czy jest to trwałazmiana sposobu jej wykorzystania, ma decydujące znaczenie dla oceny, czy W wyniku takiej zmiany 'nastąpiła zmiana określonego W umowie użytkowania wieczystego celu. na jaki nieruchomość została oddana, przy czym cel ten nie może być sprzeczny z przeznaczeniem nieruchomości przewidzianym'Wrniejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem Sądu Najwyższego, r dopóki nie zostanie ustalony aktualny cel użytkowania nieruchomości (lub jej części) osiągnięty W wyniku trwałej zmiany sposobu korzystania nieruchomości, dopóty rozważania czy Właściciielw propozycji zmiany stawki zaproponował właściwą, W świetle art. 72 ust. 3 ugn stawkę przedmiotową, są bezprzedmiotowe. Biorąc Wszystko to pod uwagę Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 kpc uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia to kosztach postępowania kasacyjnego (art. 1 08 § 2 W zw. z art. 391 § i iart. 3982' kpc). Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2011 roku W sprawie I Aca 666/ 11 Sąd Apelacyjny ' ` " uchylił zaskarżony W punkcie I i W tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu W Gdańsku do .ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego i apelacyjnego. Sąd Apelacyjny zważył, że niniejszej sprawie zasadniczy spór między stronami sprowadzał się do tego, na kim spoczywa ciężar udowodnienia przesłanek uzasadniających aktualizację opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej W Gdańsku przy ul. WA L dokonanej przez pozwanego W oparciu o przepis art. 77 ust. 1 i art. 73 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 ze zm.- dalej jako ugn). Wobec brzmienia art. 78 ust. 3 ugn. zgodnie z którym. ciężar udowodnienia, że istnieją przesłanki do aktualizacji opłaty, spoczywa na właściwym organie (pozwanym), który zamierza zaktualizować tę opłatę za użytkowanie wieczyste, a także Wobec Wiążącej wykładni Sądu Najwyższego przedstawionej W powołanym wyroku, trafny jest przede wszystkim najdalej idący zarzut apelacji, 4 --- STRONA 6 --- dotyczący naruszenia prawa materialnego, art. 78 ust. 3 ugn w zw. z art. 6 kc. Według art. 73 ust. 2 ugn jeżeli po oddaniu nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste nastąpi trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości, powodująca zmianę celu. na który nieruchomość została oddana, stawkę procentową opłaty rocznej zmienia się stosownie do tego celu. Abstrahując już od tego, że W tym zakresie to na pozwanym spoczywał ciężar dowodu, to przede wszystkim w ocenie Sądu Apelacyjnego przedmiotem postępowania dowodowego powinno być to. czy ceł na jaki nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste zmienił się po tym jak nabył ją powód, oraz czy cel ten nie jest sprzeczny z przeznaczeniem nieruchomości przewidzianym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. To natomiast, czy powód użytkuje nieruchomość w sposób odmienny od wskazanego w pierwotnej umowie 0 ustanowieniu użytkowania wieczystego na rzecz {__ ñ hm , nie ma w tym zakresie znaczenia. Za Sądem Najwyższym powtórzyć trzeba, że istotne jest wykazanie przez pozwanego, że nastąpiła rzeczywista i trwała zmiana sposobu wykonywania użytkowania wieczystego, w wyniku którego nastąpiła również zmiana określonego w umowie celu. na jaki nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste, za cel tenjest sprzeczny z przeznaczeniem nieruchomości przewidzianym w miejscowym planie zagospodariowania przestrzennego. Przy ocenie, czy nastąpiła trwałazmiana sposobu korzystania z nieruchomości powodująca zmianę celu, na który nieruchomość została oddana w wieczyste użytkowanie i uzasadniająca zmianę stawki procentowej opłaty frocz'n'ej,f decydujące .znaczenie ma zachowanie samego użytkownika wieczystego i to W jaki sposób isfaktycznie wykorzystuje nieruchomości i jaką faktycznie działalność na niej prowadzi. »W ocenie Sądu Apelacyjnego natomiast Sąd meriti w ogóle nie prowadził postępowania dowodowego wi kierunku l ustalenia, czy właśnie taka przedmiotowa zmiana celu oddania nieruchomości w użytkowanie wieczyste, określonego w umowie, rzeczywiście miała miejsce. Wobec powyższych okoliczności, konieczne będzie zbadanie przez Sąd Okręgowy, czy rzeczywiście w niniejszej sprawie doszło do trwałej zmiany sposobu korzystania z nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste, prowadzącej do zmiany celu na jaki nieruchomości została oddane w wieczyste użytkowanie. Uwzględnić w tym zakresie należy również oświadczenie powoda, że obecnie nabyte działki nieruchomości nie są wykorzystywane w jakimkolwiek celu oraz że są przeznaczone do dalszej odsprzedaży wraz z nowo powstałymi obiektami. Sąd Apelacyjny zważył, iż całość postępowania dowodowego prowadzonego przez Sąd meriti dotyczyła w zasadzie ustalenia wartości nieruchomości. Na tę okoliczność w sprawie przesłuchano świadka-I M “Ÿloraz dopuszczono dowód z opinii biegłego z zakresu szacowania nieruchomości. Biegła w opinii nie czyniła ustaleń odnośnie sposobu korzystania z nieruchomości w dacie wypowiedzenia dotychczasowej stawki opłaty rocznej, tj. w dniu 25 października 2006 r. Biegła jedynie ustaliła na potrzeby sporządzenia opinii, że nieruchomość jest przeznaczona na funkcję- usługi (pod zabudowę usługową} w części i pow. 9.532 nr. a o pow. 13.926 Ê ~.› --- STRONA 7 --- nr przyjęto przeznaczenia usługi sportu, turystyki i rekreacji, czyli sposób korzystania zgodny z planem zagospodarowania, a nie rzeczywisty. Reasumując, W świetle wiążącej wykładni dokonanej przez Sąd Najwyższy W wyroku z dnia 7 kwietnia 201 1 r. co do rozkładu ciężaru dowodów, konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego W zakresie rozstrzygnięcia zawartego W punkcie 1 i przekazania sprawy w tej części do ponownego rozpoznania. Sąd Apelacyjny wydający niniejsze orzeczenie miał na względzie pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w uchwale z dnia 1 9 kwietnia 2007 r. (Ill CZP 162/ 06. OSNC 2008/ 5 poz. 47), zgodnie z którym wykładnia prawa dokonana przez Sąd Najwyższy (art. 3 9 820 kpc) może uzasadniać powołanie przez stronę nowych faktów i dowodów. Z pisemnych motywów orzeczenia Sądu Najwyższego W sprawie IV CSK 427/10 wynika konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie ustalenia aktualnego i rzeczywistego celu użytkowania nieruchomości. Dopiero wówczas możliwa będzie subsumcja powołanych W sprawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami według wykładni wskazanej przez Sąd Najwyższy. . Sąd Apelacyjny wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy winien .ponownie zobowiązać strony,-na podstawie art. 207 § 3 kpc do przedstawienia wszelkich twierdzeń i (wniosków dowodowych, na okoliczność, że nastąpiła rzeczywista i trwała zmiana sposobu korzystania przez stronę powodową z nieruchomości, -powodująca zmianę celu. na który nieruchomość została oddana W użytkowanie wieczyste, -mając na uwadze, że ciężar dowodu spoczywać będzie na pozwanym. Następnie w zależnościod ustaleń poczynionych wtymzakresie przez Sąd Okręgowy niezbędna będzie ocena prawidłowości zastosowanej przez pozwanego stawki opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości. Wobec powyższego, na obecnym etapie postępowania przedwczesne byłoby rozważanie zarzutu apelacyjnego naruszenia art. 72 ust. 4Mpkt 4 ugn poprzez błędne ustalenie wysokości stawki w wysokości 1 % opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste części nieruchomości przeznaczonej na cele sportowe. Kierując się przedstawionymi motywami. Sad Apelacyjny W Gdańsku, na podstawie art. 386 § 4 kpc. uchyli! zaskarżony wyrok w punkcie 1 (pierwszym) i przekazał sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania (art. 1 0 8 Š 2 kpc). Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu Ĺ'-.-5 grudnia 2000 r. pozwany oddał* """' ___ _„__ __._ 'lu-niu'-"- - Å-. _....í.......-_Ż- aw Liżytkowanie wieczyste na okres 99 lat zabudowaną działkę nrf-_ ) obszarze 6.9731 ha. pgłgżoną l___ _ _H lobjętą księgą wieczystą KW nr _jz przeznaczeniem na prowadzenie działalności sportowej i wychowawczej niezwiązanej z działalnością zarobkową. Strony ustaljły pierwszą opłatę za użytkowanie wieczyste nieruchomości, przy zastosowaniu bonifikaty W 6 --- STRONA 8 --- wysokości 99% na kwotę 4288.46 zł. Stawka procentowa opłaty rocznej została określona na 03% wartości grunt¬u. (dowód: akta nieruchomości 3971/06- akt notarialny z dnia „___ g. Rep.A nr '_ _„_” _ k.2) I .-- . Następnie W dniu 8 listopada 2005 rł W W _ ,_ sprzedał powodowi prawo użytkowania wieczystego działki nr "ło powierzchnil__ Ń" '(powstalą W wyniku podziału działki nr j foraz stanowiące odrębne nieruchomości budynki położone na tej działce za cenę 6.866.987 zł. W związku z nabyciem tego prawa pozwany pismem z dnia 9 marca 2006 r. poinformował powoda, że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego gruntu wynosi 2.885.33 zł. przy przyjęciu wartości nieruchomości równej 961.778 zł i stawki procentowej W wysokości 0.3%. ` (dowód: akt notarialny zdnial Rep A. nr j wypis z rejestru gruntów, pismo z dnia 09.03.2006 r. ) Decyzją gi z dnia 24 sierpnia 2006 roku działka nr A została podzielona na działki nr *_ _ „_ , (dowód: akta nieruchomościj * na . . H? decyzja. zdnial. l<'.Ÿ7 akt) i Pismem z dnia 25 pa)źdżiernika“2006 r., pozwanydokonał wypowiedzenia dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania.wieczystego W / W gruntu, wskazując, iż nowa opłata roczna od dnia 1 stycznia 2007 r. wyniesie“278.681,04 zł przy przyjęciu Wartości nieruchomości równej 9.289.368 zł i stawki procentowej 3%. Do wypowiedzenia dołączono operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego z dnia 14 września 2006 roku i . (dowód: wypowiedzenie wraz z soperatem szacunkowym W aktach nieruchomości sygn. akt 3971/0e) Wartość »rynkowa nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę gruntu nr im ,obręb f objętej księgą wieczystą l<w nr' la aktualnego sposobu użytkowania według stanu i cen na datę wypowiedzenia tj. 25 października 2006 roku wynosiła 6.687.900 zł. Część przedmiotowej działki nr - “jo powierzchni 9.532 m2 zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego oznaczona symbolem 002~33 przeznaczona jest pod usługi. ]ej wartość została ustalona na kwotę 3.164.600 zł. Część działki zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego oznaczona symbolem 002-33 o powierzchni 13.926 m2 przeznaczona jest pod usługi sportu, turystyki i rekreacji . Wartość tej części działki wynosi 3.523.300 zł. - (dowód: opinia biegłej - k. 135 - 160 akt opinia uzupełniająca biegłej ' - k. 183, 183V akt) '7 --- STRONA 9 --- W dniu 22 listopada 2006 r. powód wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) o ustalenie, że aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu, dokonana powyższym wypowiedzeniem, jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona W innej wysokości, kwestionując legitymację __ o dokonania tego wypowiedzenia oraz przyjętą wartość nieruchomości jako znacznie zawyżoną. Operat szacunkowy _,._,.-||||.-._...._.¬. ‹ --› _HM dla potrzeb Skarbu Państwa -» _ sporządziła ` we wrześniu 2006 roku. (dowód: Wniosek - k. 104, 104V akt zeznania świadka __ li k. 112V akt) Na rozprawie W dniu 19 marca 2007 roku przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym pełnomocnik powodowej spółki podniósł, że W toku postępowania administracyjnego art. 73 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie został udowodniony przez organ dokonujący wypowiedzenia. (dowód: protokół rozprawy przed SKO z dnia 9.03.2007 r. W aktach 3971 / 06 SKO) Orzeczeniem z dnia 18 kwietnia 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ' ` W sprawie 3971/06 oddaliło wniosek powoda jako nieuzasadniony. (dowód: orzeczenie SKO z dnia 18.04.2007 r. - W aktach 3971/ 06 SKO) Pismem z dnia 7 sierpnia 2008 ir." powód zwrócił się do pozwanego z wnioskiem o potwierdzenie istniejącego stanu faktycznego i .wyrażenia opinii wi przedmiocie sposobu korzystania ze spornej nieruchomości, powołując się na W zainteresowanie francuskiej spółki, zajmującej się hotelarstwem, nabyciem tego gruntu, które uzaleiżniłaodidokonania zmian W umowie użytkowania wieczystego co do sposobu korzystania z nieruchomości. 2 (dowód: pismo z dnia 07.08.2008 r. - k. 179-180 akt) Natomiast W dniu 3 grudnia 2008 r. powód złożył do pozwanego wniosek o zmianę treści umowy o oddanie gruntu W użytkowanie wieczyste powołując się na tożsamą argumentację jak W piśmie z dnia 7 sierpnia 2008 r. (dowód: pismo z dnia 02.12.2008 r. - sk. 181-182 akt) A W dniu 16 kwietnia 2009 r. strony zawarły umowę o zmianie treści umowy o oddanie gruntu W użytkowanie wieczyste i sprzedaży, na mocy której zmieniły przeznaczenie nieruchomości na prowadzenie działalności usługowej, handlowej, rekreacyjnej, turystycznej, hotelowej i sportowej. (dowód: akt notarialny z dnia . Rep A ni i<. 196-200 akt, p1'0f01<Ół uzgodnień -- k. 201-203 akt). 8 --- STRONA 10 --- Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd zważył, co następuje: Powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie dowodów z dokumentów, zgromadzonych W aktach Samorządowego Kolegium Odwoławczego ' i aktach, dotyczących przedmiotowej nieruchomości oraz operatu szacunkowego i dokumentów, złożonych przez powoda, które uznał za wiarygodne. Poza tym Sąd dopuścił dowód z opinii biegłej ponieważ rozstrzygnięcie sprawy wymagało sporządzenia opinii z zakresu szacowania wartości nieruchomości, mając na względzie że, powód powołał się na zawyżenie Wartości spornej nieruchomości w operacie szacunkowym, sporządzonym na zlecenie pozwanego. Sąd uznał opinię biegłej ' za Wiarygodną, stwierdzając, że zarzuty powoda do tej opinii nie zasługiwały na uwzględnienie. Ostatecznie powód kwestionował opinię Wyłącznie W zakresie oceny lokalizacji spornej nieruchomości, dokonanej przez biegłą, ale na rozprawie W dniu 9 stycznia 2009 roku biegła przekonująco wyjaśniła to zagadnienie, biegła szczegółowo odniosła się do zarzutów powoda W tym zakresie, podtrzymując W ustnej opinii uzupełniającej ocenę lokalizacji przedmiotowej nieruchomości, czego powód już nie kwestionował. Nadto zauważyć trzeba, że strona powodowa również nie zgłosiła zastrzeżeń W trybie art. 162 kpc ani nie złożyła wniosku o uzupełnienie opinii lub też sporządzenie opinii przez innego biegłego. z Sąd dała wiarę zeznaniom świadka l H 4 “_ "co do okoliczności sporządzenia operatu szacunkowego przedmiotowej nierucliomości dlapotrzeb: -~ Iednakże dowód ten nie miał w zasadzie znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszego sporu wobec zakwestionowania wyceny nieruchomości załączonej do wypowiedzenia opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste. Sąd oddalił wniosek pozwanego f J . złożony na rozprawie W dniu 9 lutego 2012 roku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego oraz oddalił wniosek pozwanego o aktualizacje op_inii biegłej Ê jako spóźnione i nie mające znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszego sporu. Wskazac' należy, że opinia biegłej ` była przedmiotem rozważań zarówno sadu Apelacyjnego L jak też Sądu Najwyższego, nie została ona zakwestionowana. W uzasadnieniu do wyroku. z dnia 7 kwietnia 2.012 roku Sąd Najwyższy jednoznacznie stwierdził, że na obecnym etapie postępowania przedmiotem sporu jest jedynie zasadność dokonania wypowiedzenia stawki procentowej opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, zaś Sąd apelacyjny ¬ W uzasadnieniu do wyroku z dnia 29 czerwca 2012 roku jednoznacznie stwierdził, że wartość nieruchomości została prawidłowo ustalona w oparciu o dowody przeprowadzone W niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, że biegła dokonała wyceny nieruchomości na dzień wypowiedzenia 25 października 2.096 roku, a nie na dzień sporządzenia opinii. Pojawia się zatem 9 --- STRONA 11 --- pytanie co biegła 1niałab*,=' w tyrn przypadku aktualizować. Ponadto powyższy wniosek Sąd uznał za spóźniony jako złożony po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu na złożenie wszelkich wniosków zarzutów i dowodów. Na marginesie dodać należy, że uwzględnienie wniosku pozwanego doprowadziłoby jedynie do przedłużenia postępowania toczącego się od 2007 roku oraz narażenie pozwanego na dodatkowe koszty. Sąd nie znalazł podstaw odrzucenia pozwu w zakresie żądania ustalenia stawek procentowych nie podzielając W tym z.:-kresie stanowiska strony pozwanej. Zgodnie z art. '73 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gosf;=oda.rce nieruchomościami. (t. j. Dz. U. z 2010 roku, nr 102, poz. 651 ze zm.) jeżeli po oddaniu nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste nastapi trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości, powodująca zmianę celu, na który nieruchomość została oddana, stawkę procentową opłaty rocznej zmienia się stosownie do tego celu. Przy dokonywaniu zmiany stawki procentowej stosuje się tryb postępowania określony w art. 78~81. f Stosownie zaś do art. 78 ust. 2 ustawy użytkownik wieczysty może, W terminie 30 dni od -'dnia otrzymania wypowiedzenia, złożyć do samorządowego kolegium odwoławczego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości, zwanego dalej "kolegium", wniosek o ustalenie, że aktualmacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona W innej wysokości. Zgodnie zaś z art. 80 ust. 1 ustawy od orzeczenia kolegium właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu . jestflęrównoznaczne z żądaniem »przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. W niniejszej sp:"awie_,"wbrew twvierdzeniom pozwanego, powód na rozprawie w dniu 19 marca 2007 roku przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym ' zakwestionował zmianę stawki procentowej opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste wskazując, że pozwany nie udowodnił przesłanek z art. 73 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Z uzasadnienia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 kwietnia 2007 roku o oddaleniu wniosku strony jako nieuzasadnionego wynika, iż organ ten brał pod uwagę również zarzuty powoda odnoszące się do braku przesłanek z art. 73 ust. 2 ustawy. W związku z powyższym należy uznać, iż postępowanie przed Samorządowym ' Kolegium Odwoławczym dotyczyło zarówno oceny prawidłowości ustalenia wysokości opłaty, jak i prawidłowości zastosowanej stawki '_orocentowej przez pozwanego, „a zatem nie można uznać, że powód wystąpił z żądaniem zmiany stawki procentowej dopiero na etapie postępowania sądowego. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że Sąd Najwyższy w wyroku z '7 kwietnia 2011 roku sygn. IV 427,/ 10 wydanym w niniejszej sprawie wprost wskazał, że w sytuacji, gdy od początku przedmiotem postępowania aktualizacyjnego był wzrost wysokości opłaty zarówno ze względu. na wzrost wartości nieruchomości, jak i podwyższenie stawki procentowej opłaty, użytkownik wieczysty wszczynajac postępowanie administracyjne w trybie art. 78 ust. 2 u.g.n. wyczerpał tym samym obligatoryjny tryb takiego postępowania co do obu podstaw aktualizacji opłaty, niezależnie od tego, czy swoimi zarzutami objął je obie, czy tylko jedną z nich. W przypadku wszczęcia postępowania na skutek wniosku o ustalenie aktualizacji opłaty < /1 .ŁU --- STRONA 12 --- Samorządowe }i.uiegi¬un.'i Odwoławcze bada zgodność z prawem oraz zasadność aktualizacji opłaty. Ponadto ríopuszczalne _jest rozszerzenie w toku procesu żądań i zarzutów także dotyczacych podwyższenia stawki procesowej, których powód nie kwestionował W postępowaniu administracyjnym. Powyższy stan faktyczny w zasadzie nie był sporny między stronami, spór dotyczył tego, czy aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu, dokonana wypowiedzeniem z dnia 25 października 2006 r. była nieuzasadniona albo uzasadniona w innej wysokości. Sąd w obecnym składzie podzielił stanowisko Sądu Okręgowego zawarte w uzasadnieniu do wyroku z dnia 7 grudnia 2009 roku co do nie uwzględnienia zarzutu braku legitymacji pozwanego do wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego spornej nieruchomości, ponieważ J na mocy przytoczonych bliżej w pisemnym uzasadnieniu wyroku przepisów wykonywał w imieniu pozwanego Skarbu~"Państwa co do spornej nieruchomości zadanie z zakresu administracji rządowej. W konsekwencji zarzut braku uprawnień do dokonania akł11alř_za‹:ji jest niezasadny. t Wskazać należy, że aktualizcacjaropłaty' rocznej może nastąpić zarówno z uwagi na trwałą zmianę sposobu korzystania z nieruchomości, jak i z uwagi na zmianę wartości nieruchomości. Taka sytuacja miała miejsce W niniejszej sprawie, gdyż pismem z dnia 25 października 2006 r. pozwany dokonał na podstawie art. 78 ust. ~1 ugn wypowiedzenia dotychczasowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowego gruntu wskazując, że nowa opłata roczna od dnia 1 stycznia 2007 r. wyniesie 2'78.o8l.O4 zł przy przyjęciu wartości nieruchomości w kwocie 9.289.368 zł i stawki procentowej 3%. Zwrócić 1¬_ależy uwagę, że zgodnie z art. 398 20 kpc Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnia prawa dokonaną w tej sprawie przez Sąd Najwyższy. W wyroku z dnia 7 kwietnia 2011 r. w sprawie IV CSK 427/ 10, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej powoda. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 marca 2010 r.. sygn. akt I ACa 156/ 10, Sąd Najwyższy przesąclziłt, że w oparciu o przepis art. 78 ust. 3 ugn w postępowaniu sądowym to Strona pozwana powinna udowodnić istnienie obu podstaw zmiany wysokości opłaty rocznej wskazanych w ':.›iier=:ie 7:. dnia 2.5 paž.dzi‹erni.ka 2006 r. a więc zarówno to, że wartość przedmiotowej nieruchomości wzrosła do kwoty wskazanej w tej ofercie, jak i to, że nastąpiła trwała zmiana sposobu korzystania przez stronę powodową z nieruchomości, powodująca zmianę celu. na który nieruchomość została oddana. W wieczy'.?-te użytkowanie. . Na obecnyiri et?-.pie postępowania, Lidowodnienie wskazanych przesłanek zmiany wysokości opłaty dotyczy już tylko wykazania drugiej z nich, albowiem wartość nieruchomości jak wskazał Sąd Najwyższy w swoim wyroku została prawidłowo ustalona w oparciu o dowody przeprowadzone wcześniej w niniejszej spffa-me. ll --- STRONA 13 --- Sąd Apelacyjny W swoim uzasadnieniu do wyroku z dnia 29 czerwca 2011 roku podkreślił, że W niniejszej sprawie nie miał znaczenia dowod z Krajowego Rejestru Sądowego (k. 218). że zakres działania powodowej spółki nic zaliczało się prowadzenie działalności wychowawczej. jak już bowiem wyjaśniono, istotne jest czy działalność, którą powód faktycznie wykonuje jest sprzeczna z celem, dla którego nieruchomość oddano w użytkowanie wieczyste. Podobnie ocenił wnioski dowodowe zgłoszone przez pełnomocnika pozwanego W piśmie procesowym z dnia 27 czerwca 2 0 1 1 r. i podtrzymane na rozprawie apelacyjnej W dniu 29 czerwca 2 O 1 1 r. Sąd Apelacyjny podkreślił, iż nie dotyczyły one tego jaką w rzeczywistości powód prowadzi działalność gospodarczą na terenie \ nieruchomości oddanej W użytkowanie wieczyste Nadto, W świetle art. 38 1 kpc były one spóźnione, gdyż wbrew stanowisloi. pozwanego, nie dotyczyły okoliczności podnoszonych przez Sąd Najwyższy W wyroku z dnia 7 kwietnia 2011 r. zaś pozwany nie wykazał, że nie mógł ich powołać na etapie postępowania przed Sądem I instancji. Zgodnie ze wytycznymi wskazanymi przez Sąd Apelacyjny ł W uzasadnieniu do wyroku z dnia 29 czerwca 2011 roku Sąd zobowiązał pełnomocników stron na podstawie art. 207§3 k.p.c. do przedstawienia wszelkich twierdzeń i wniosków dowodowych na okoliczność, że nastąpiła rzeczywista i trwała zmiana sposobukorzystania przez stronę powodową z nieruchomości, powodująca zmianę celu, na który nieruchomość została oddana W użytkowanie wieczyste, mając na uwadze, że ciężar dowodu spoczywac będzie na pozwanym. 9 Pomimo nałożonego przez Sąd zobowiązania w wyznaczonym terminie pozwany nie zgłosił żadnych twierdzeń ani wniosków dowodowych, co oznacza','że nie udowodnił, że nastąpiła rzeczywista i trwała zmiana .sposobu korzystania przez spółkę z nieruchomości przy ul. I/ powodująca zmianę celu, na który inieruchomosc została oddana w użytkowanie wieczyste. W ocenie Sądu zgodnie z art. 73 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomości zmiana stawki procentowej jest 1iza.sa‹.in;`f‹:'ria tylko wówczas, gdy nastąpiła trwała zamiana sposobu korzystania z nieruchomości, które je-dnocześnie doprowadziła do zmiany celu użytkowania wieczystego określonego W umowie. jedynie występoi-›„'a.1iie tych przesłanek łącznie uzasadnia zmianę stawki procentowej opłaty \. rocznej, a właściciel -~ w tyrn pr.zypadl‹:u pozwany powinien udowodnić także to, że zastosował właściwą stawkę r›roce;nł;ową sp-oś1'ód stawek przewidzianych W art. 72 ust. 3, odpowiadającą aktualnemu celowi użyti:c›wania wieczystego. Tym wymogom pozwany nie sprostał, zatem nie udowoolnił, że nastąpiła trwała zmianę sposobu korzystania przez powódkę z nieruchomości powodująca zmianę celu, na który nieruchomość została oddana W użytkowanie wieczyste. Pozwany nie udowodnił W j.al«:.i .sposób faktycznie wyl‹.o1'zystywał nieruchomość w dacie wypowiedzenia opłaty rocznej 'użytl‹:oW:ail; ¬1«~.fiec.=:yst'y_. jaką ;tal.<.tyczni«e działa.lmość tam prowadził i czy W związku z tym nastąpiła zmiare.. sposobu jej wykorzystania powodujące zmianę celu na jaki nieruchomość została oddana W f.iży=í:ko 'f-ferie ř.e=:;=;yste. 12 --- STRONA 14 --- W tym miejscu wskazać należy, że jak wynika z oświadczeń stron zawartych w akcie notarialnym umowy sprzedaży z dnia 8 listopada 2005 r. nieruchomość oddana w użytkowanie wieczyste jest objęta planem zagospodarowania przestrzennego strefą 002-33. tj. usługi, w tym w części wyłącznie usługi sportu i rekreacji i turystyki. l\ladto operat szacunkowy z dnia 14 września 2006 r. w opisie nieruchomości nie zawiera żadnych zapisów o zmianie sposobu użytkowania nieruchomości po zawarciu umowy sprzedaży, zaś zgodnie z jego treścią budynki- tj. pawilony handlowe były w trakcie rozbiórki. Sama wycena była dokonywana przy założeniu, że nieruchomość będzie nadal wykorzystywana zgodnie z aktualnym sposobem jej użytkowania. Podkreślenia wymaga, że wypowiedzenie dotychczasowej stawki opłaty za użytkowanie wieczyste, dokonane decyzją z dnia 25 października 2006 r. i ustalenie opłaty na wyższym poziomie nie zostało poprzedzone dokonaniem wcześniejszych ustaleń co do sposobu użytkowania i świadczącymi i zmianie celu, na jaki nieruchomość została oddana do użytkowania. Również w toku postępowania administracyjnego kwestia zmiany sposobifużytkowania nieruchomości nie była przedmiotem badania, pozwany wówczas w ogóle nie formułował zarzutu trwałości zmiany sposobu korzystania z nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste prowadzącej do zmiany celu, na który ustanowiono użytkowanie wieczyste. Również biegła ę w opinii nie czyniła ustaleń odnośnie sposobu korzystania z nieruchomości w dacie wypowieidzenia dotychczasowej stawki opłaty rocznej, tj. w dniu 25 października 2006 r. Biegła"Íjedyni`e`iustaliła na potrzeby sporządzenia opinii, że nieruchomość jest przeznaczona na funkcję usługi (pod zabudowę usługową} w części i pow. 9.532 nr. a o pow. 13.926 nr przyjęto przeznaczenie- usługisportu, turystyki i rekreacji, czyli sposób korzystania zgodny z -planem zagospodarowania, a nie rzeczywisty. W świetle wykładni Sądu Najwyższego, *wiążącej W niniejszej sprawie, aktualizację opłaty za _użytkowanie wieczyste uzasadnia jedynie taktyczna i trwała zmiana sposobu użytkowania wieczystego.Sam zatem wniosek pozwanego o zmianę treści umowy, czy też treść umowy z dnia 16 kwietnia 2009 r., którą zmieniono umowę użytkowania wieczystego w zakresie przeznaczenia nieruchomości zgodnie z wnioskiem- na działalność usługową, handlową, rekreacyjną, turystyczną, spórtową i hotelową, nie oznaczał, że nastąpiła rzeczywista i trwała zmiana sposobu użytkowania wieczystego. Nie dowodził również tego, że powód w sprzeczny niż określany w pierwotnej umowie lub w planie zagospodarowania przestrzennego sposób, użytkuje przedmiotową nieruchomość. Mając powyższe na względzie Sąd stanął na stanowisku, że pozwany nie udowodnił przesłanek do zmiany stawki procentowej za użytkowanie wieczyste całej nieruchomości z 0,3% na 3%. Uznać zatem należy, że wypowiedzenie stawki procentowej było nieuzasadnione. Przeprowadzone postępowanie dowodowe, a w szczególności dowód z opinii biegłego potwierdził, że również wartość njefuchgmośçi p0ł0Ż0nej W jeSt inna niż ła Ol<1'E3ŚlO1“1a W 13 --- STRONA 15 --- xl UT "'::'› wypowied.z.ei.iiu z dnia _ aź.ci..z.i.er.nil<.a 2006 roku. na kwotę 9.289,3ó8,00 zl". Bezsprzecznie wartość gruntu jest więl‹'s;='a niż ra vs'sl‹azana W piśmie Ĺlrzedu miejskiego z dnia 9 marca 2006 roku określającym ='~/a"ftoś':'? nie1¬.1cho.=.¬.'.iości na 961.'778,00 zl. Dlatego też dokonując wyliczenia opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste Sąd przyjął' wartość nieruchomości określonej przez biegłą ` na dzień 25 października 2006 roku kwotę 6.687.900 zł. Sąd obliczył zatem, że przy stawce procentowej równej 0,3% i wartości nieruchoiności równej 6.687.900 zł opłata za użytkowanie wieczyste winna wynosić 20.063,70 zł (6.687.900 zł ><0,3 %). Dlatego też Sąd ustalił, że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej W M _ oznaczonej jako działka gruntu nr ` , obszaru 23.458m2, dla której Sąd Rejonowy _ 1 prowadzi księgę wieczystą KW nr ' , począwszy od dnia 1 stycznia 2007 roku wynosi 20.063,70 zł, przy przyjęciu wartości nieruchomości równej 6.687.900 zł i wysokości stawki procentowej równej 0,3%. O kosztach sądowych Sąd orzekł zgodnie z zawartą w przepisie art. 98 k.p.c. regułą odpowiedzialności za wynik postępowania, W myśl której koszty te ponosi strona przegrywająca sprawę. Uznać howieni 1¬.aÊeży, że strona pcwodcowa przegrała proces jedynie w 7,5%, zatem nieznacznie. W tym. przypadku. rna zastosowanie zdanie difugie przepisu art. 100 k.p.c., który stanowi, że w razie częściowego tylko iiwzględnieniatiżądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak włożyć najedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej przeciwnik uległ tylko co do nieznacznej części swego żądania albo gdy określenie należnej mu sumy zale.żało od wza.jem.n-ego obrachunku lub oceny sądu. Do iiiezbędnycłfi kosztów procesu strony reprezentowarci przez adwol<ata zalicza się w','nagr(›dzenie_. jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odręb:«f=y‹.?l¬. przenisa-th i wydatki jiedr'.eg=;c~ adwokata, koszty są dowe oraz koszty riakaizaneigo przez sąd oso"bi.s'te-go sta¬wien=.iictw.a strony (art. i.<.p.‹:.). .Zgodnie z § 2 rozporządzenia l\/linistra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Slzarřa Państwa kos.ztów n:ieopła.con_ej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze z1ni.anami} zasąclzając opłatę za czynności adwokata z tyniłu zastępstwa prawnego sąd bierze pod. uvvage niezbędny inakład. pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczyn ienie się do jej wyjaśni.enia i frozsłrzifgni-ęcia. Podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa W ust. 1 stanowią sta_wĘ¿‹i u'=.inin'iaine c-l‹:reś3one w rozdziałach 3-5, przy czym opłata. nie może być wyższa niż sześcí=:~ki'ot.oa star-"l:a minirnaliiia ani przekraczać. wartości przedmiotu sprawy. W § 6 pkt. 7 tego rozporządzenia w.sl<a.zano, że stawki mi.ni.ma1ne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł ~- 72.00 W §Íl3 ust. 1 pkt.2 . iist. fi ro.zporządzenia wskazano, że stawki minimalne wynoszą za prowadzenie sprawy 1.»-.I postępowaniu apelacyjnym przed sądem apelacyjnym - 75% stawki minimalnej, zaś stawl.<.i minimalne w postępowaniu kasa.cyjnym za udział W rozprawie przed Sądem Najwyższym - 50% 5-ta.wkí minimalnej. W oparciu o powyższe Sąd .zasa_dził od pozwanego na rzecz powoda łącznie i'.wc›tzg'<l1.š›6'-Ĺ zł tj/tiiłein l<osztów procesu. Na koszty te sklada się: 1-'l --- STRONA 16 --- - opłata. od 8-.peiacýś 'N ¬.‹vvsoÍ-Łoścž 10.032. zi oçaz i.<os;.z-tir z twa procesowego W postępowaniu D.) U3 '-1- -*FD 'TJ CD przed ¿;.'.~3C.e'¬ii Ti i'.':~›tarcƒši Ęsygii. ĹÍ /„Ca 156;' '.i0_Í! w wys»ol<oścž 5.400 ;='.i, - opłata c=~:i :?.kargjž Ê‹':a':a.›:yjnej w wysokoścíł 10.032 zł oraz koszty zastępstwa procesowego W postępowaniu *przed Sądem l\lajwy“ższym (sygn. IV CSK 427/ 10) W wysokości 3.600 zl, - koszty zastępstiz-.'a proceso'weg:› w ponownym postępowaniu przed sądem II instancji (sygn. I ACa 6-66,/11) w wysokości 5.400 zł, ~ koszty zastę_pstvf'a. procesowego W ponownym postępowaniu przed sądem I instancji (I C 1586_/1.13 W i".';-.'sc›Ÿ.<.±ż?ś.‹:i 7.2.00 zł. Zasądzając "'.:¬›.'sz.;'_1.f ;?.±¬.:st{'::¿:?.'›1t.i›.'..=r p?.'~:-cesowego 'Iza d.vfi.¬l::rfc‹tne'j stawce minimalnej za postępowanie przed. sądem ÍI instancji oraz staWl<ę minimalną za postępowanie przed sądem I instancji w sprawie I C 1586,/1..`i Sad ?.r'.iał`í na w.zgl;ed.zi.e sl‹.o1'r:pli.l<owaf1y charakter sprawy , d.uży nakład pracy pełnomocnika powoda oraz dhigoirwałość toczącego się post-ępowani.a. Sąd nie uwzgiędnił natomiast wniosku powoda o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kosztów w zakresif-1 opłíatfy od pozwu W wysol.<.oś-ci. 13.935 zł, zaliczki na wynagrodzenia biegłego W wysokości. 600 zł. kosztów 7ast›;gjostifva procesowego przed sądem I instancji W wysokości 7.200 zł, oraz opłaty od pełnor±'1oci¬.*.ctv'a w wysokości 17 zł. l\.Ta.ież_'„f bowiem wskazać, że o kosztach procesu przed sądem I instancji W sprawie Í C 538/07 orzekł już Sad. Apelacyjny W punkcie 3 wyroku z dnia 2.4 miarca. 2010 rok'.=. Sąd N.=}_iwy.'ž'.szy rozpoznając zaś skargę l<.asa.cj/jną powoda od ww. wyroku Sądu Apelacyjnego f. z dnia 24 marca 2.010 roku uchylił zasl<arżony wyrok jedynie co do punktu pierwszego do¬'ycz±=>.cc-go oddalenia apelacji, oraz co do punktu drugiego, orzekającego o kosztach postepowania aoelacfrjnego. Należy zatem uznać, że rozsirzy gnięcie o kosztach postępowania piem'szoin.s›to.n_':y'jnego zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 24 marca 2010 roku jest _nrawo.¬żnocne. Mając powyższe na względzie orzeczono jak W sentencji. Q