Orzeczenie I C 156/14 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I

--- STRONA 1 --- Sygn. akt:I C 156/14 W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 września 2015 roku Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny w składzie: A eat MjerskajEocka Sandra Osiek po rozpoznaniu w dniu 03 września 2015 roku w Gliwicach sprawy z powództwa J. K. (1), K. S., R. K. (1) przeciwko (...) SA. w W. o zadośćuczynienie d. zasądza od pozwanego (...) S.A wW. na rzecz powódki J. K. (1) kwotę 50.000,00 (pięćdziesiąt tysięcy i 00/100) złotych tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 5 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty; 2. oddala powództwo J. K. (1) w pozostałym zakresie; 3. zasądza od pozwanego (...) S.A w W. na rzecz powódki J. K. (1) kwotę 1.780,02 (tysiąc siedemset osiemdziesiąt i 02/100) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; 4. zasądza od pozwanego (...) S.A w W. na rzecz powódki K. S. kwotę 30.000,00 (trzydzieści tysięcy i 00/100) złotych tytulem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 5 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty; 5: oddala powództwo K. S. w pozostałym zakresie; 6. zasądza od pozwanego (...) S.A w W. na rzecz powódki K. S. kwotę 2.508,38 (dwa tysiące pięćset osiem i 38/100) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; l. zasądza od pozwanego (...) S.A w W. na rzecz powódki R. K. (1) kwotę 20.000,00 (dwadzieścia tysięcy i 00/100) złotych tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 5 grudnia 2013 roku do dnia zapłaty; 8 --- STRONA 2 --- oddala powództwo R. K. (1) w pozostałym zakresie; 9. znosi między powódką R. K. (1) a pozwanym (...) S.A. w W. koszty zastępstwa procesowego; 10. nakazuje pobrać od pozwanego (...) S.A. w W. na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Gliwicach kwotę 4.980,00 (cztery tysiące dziewięćset osiemdziesiąt i 00/100) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. SSR del. Beata Majewska — Czajkowska Sygn. akt I C 156/14 Strona powodowa J. K. (1), K., 8., R. K. (1) wniosła przeciwko pozwanemu (...) S.A. pozew 0: - zasądzenie na rzecz powódki J. K. (1) kwoty 80 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 5 grudnia 2013 roku; - zasądzenie na rzecz powódki J. K. (1) kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 7 200 zł wraz z opłatą skarbową w kwocie 17 zł; - zasądzenie na rzecz powódki K. $. kwoty 40 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 5 grudnia 2013 roku; - zasądzenie na rzecz powódki K. $. kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 4 800 zł wraz z opłatą skarbową w kwocie 17 zł; - zasądzenie na rzecz powódki R. K. (1) kwoty 40 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wraz ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 5 grudnia 2013 roku; - zasądzenie na rzecz powódki R. K. (1) kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 4 800 zł wraz z opłatą skarbową w kwocie 17 zł. Pełnomocnik powódek wniósł dodatkowo o zasadzenie kosztów procesu w wysokości 548,28 zł tytułem dojazdu na rozprawy w dniach 26 lutego 2015r. i 3 września 2015r. z W. do G. ((164 km x 2 0,8358 zł = 274,14 zł)x2). Łącznie wszystkie koszty w wysokości 17 416,28 zł. Uzasadniając swoje stanowisko powódki wskazały, że w dniu 13 sierpnia 2009 roku w miejscowości A. doszło do wypadku komunikacyjnego w wyniku którego zginął A. K. (1) - syn. K. (1) oraz brat K. S. i R. K. (1). Odpowiedzialność cywilna sprawcy była objęta ochroną (...) S.A., którego następcą prawnym jest pozwany. Pozwany przyjął co do zasady odpowiedzialność za zdarzenie oraz wypłacił na rzecz powódki J. K. (1) kwotę 20 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia za krzywdę, odmówił uznania roszczenia odnośnie pozostałych powódek. Powódki były silnie związane emocjonalnie ze zmarłym, nie mogą się pogodzić ze śmiercią syna i brata oraz na zawsze zostały pozbawione poczucia bliskości i miłości z jego strony. Strona powodowa uwzględniła w pozwie kwotę 20 000 zł przyznaną przez pozwanego w postępowaniu ugodowym. Powódki żądają odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności liczonych od 38. dnia po dniu, w którym przesłane zostało do pozwanego pismo zawierające żądanie wypłaty roszczenia wraz z dokumentacją potwierdzającą jego zasadność, przy czym strona powodowa uwzględniła w powołanym terminie 7 dni jako maksymalny termin dokonania doręczenia pisma przez pocztę. Strona powodowa uzasadniła zasądzenie dwukrotności stawki minimalnej zastępstwa adwokackiego charakterem sprawy i nakładem pracy pełnomocnika. --- STRONA 3 --- Pozwany w odpowiedzi wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu pozwany wskazał, że kwestią bezsporną jest okoliczność, że sprawca zdarzenia z dnia 13 sierpnia 2009 roku był objęty obowiązkową ochroną ubezpieczeniową świadczoną przez pozwanego. Strona pozwana po przeanalizowaniu okoliczności zdarzenia, uznała odpowiedzialność za jego skutki co do J. K. (1) wypłacając na jej rzecz świadczenie wkwocie 20 000 zł. Występowanie przez powódki z roszczeniami pozwany uznaje za nieusprawiedliwione zarówno co do zasady jak i wysokości. Pozwany poddał pod wątpliwość więź łączącą powódkę R. K. (1) ze zmarłym, ze względu na dzielącą ich odległość. Ponadto powódki samodzielnie powróciły do równowagi po śmierci A. K. (1) bez konieczności ubiegania się o pomoc specjalisty, ponadto poczucie osamotnienia J. K. (1) jest spowodowane utratą innych członków najbliższej rodziny. Pozwany z ostrożności procesowej kwestionuje również wysokość roszczenia. Sąd ustaliłco następuje: Wdniu 13 sierpnia 2009 roku w A. (pow. (...)) kierujący samochodem R. (...) (nr'ej. (...)) J. W. utracił panowanie nad pojazdem, zjechał na lewą stronę jezdni i doprowadził do zdarzenia z jadącym z przeciwnego kierunku samochodem F. (...) (nrrej. (...)), w wyniku czego śmierć na miejscu poniósł A. K. (1). Sprawca wypadku został uznany za winnego zarzucanego mu czynu. Odpowiedzialność cywilna sprawcy wypadku była objęta ubezpieczeniem pozwanego. A. K. (1) urodził się (...), był synem powódki J. K. (1) oraz bratem powódek K. S. i R. K. (1). K. S. jest osobą niepełnosprawną umysłowo i ruchowo, cierpi na porażenie mózgowe, nie umie ani czytać, ani pisać. Wymaga stałej opieki. Powódka J. K. (1) dwukrotnie wstępowała w związek małżeński. Obaj mężowie powódki zmarli przed śmiercią A. K. (1). Ponadto zmarła dwójka dzieci J. K. (1): pierwsze dziecko około 16 lat temu w wieku 11 miesięcy oraz drugie dziecko około 10 lat temu w wieku 16 lat temu (E. - siostra-bliźniaczka K. S.). W przeszłości cała rodzina zamieszkiwała w rodzinnym domu w Z.. Z racji braku ojca, zmarły pełnił funkcję głowy rodziny. W 2002 roku R. K. (1) zawarła związek małżeński i wyprowadziła się do R.. Po wyprowadzce przyjeżdżała w każde święta i wakacje do rodzinnego domu w Z., gdzie spotykała się z A. K. (1). A.K.(1) zawarł związek małżeński w 2003 roku i wyprowadził się do sąsiedniej miejscowości S.. Między powódkami, a żoną zmarłego E. K. przez około 6 lat trwał konflikt. Z tego powodu J. K. (2) nie była obecna na weselu swego syna. W okresie trwania konfliktu, zmarły w tajemnicy przed swoją żoną odwiedzał swoją matkę, rozmawiał z siostrami, woził matkę i chorą siostrę w razie potrzeby do szpitala i robił dla nich zakupy, kupował opał na zimę. Zmarły wspierał finansowo siostrę i matkę. A. K. (1) w miejscu zamieszkania matki i siostry trzymał swoje psy oraz hodował gołębie. W związku z tym codziennie odwiedzał J. K. (1) i K. S.. Zmarły deklarował, że po śmierci J, K. (1) zajmie się opieką nad K. S.. W trakcie wakacji gdy do Z. przyjeźdżała R. K. (1), zmarły utrzymywał z nią kontakty w tajemnicy przed żoną. Na około jeden miesiąc przed śmiercią A. K. (1), powódki pogodziły się z E. K.. W okresie tego miesiąca utrzymywały one jawne stosunki z A. K. (1). Gdy zmarł A. K. (1) J. K. (1) była w wieku 55 lat, gdy dowiedziała się o śmierci syna zaczęła krzyczeć, płakać, mówiła, że to nieprawdopodobne. Nie leczyła się psychiatrycznie po śmierci syna, od śmierci starszego dziecka uczęszcza na spotkania z psychologiem, nie leczyła się psychiatrycznie. Codziennie wspomina syna, od śmierci starszego dziecka zażywa leki uspokajające. Na wieść o śmierci brata K. S. zareagowała płaczem krzykiem, przy czym nie wiadomo czy zdawała sobie sprawę z wiadomości o śmierci brata. Powódka K. S. cały czas znajduje się pod opieką psychologa. R. K. (1) bardzo źle zareagowała na śmierć brata, początkowo musiała brać środki na uspokojenie, do dzisiaj wspomina swego brata, udzielał jej wsparcia mąż. --- STRONA 4 --- Organizacją pogrzebu zajmowała się w całości żona zmarłego E. K.. Powódka J. K. (1) wciąż odczuwa żałobę związaną ze śmiercią syna, u R. K. (1) i K. S. utrzymywała się przez około rok od śmierci. Powódki odwiedzają i pielęgnują grób zmarłego, J. K. (1) robi to niemal codziennie. Pismem datowanym na dzień 25 października 2013 roku powódki wezwały pozwanego do zapłaty tytułem zadośćuczynienia za doznaną szkodę w związku ze śmiercią A. K. (1) kwot w wysokości: 80 000,00 zł na rzecz powódki J.K. (1), 40 000,00 zł na rzecz K. 8. oraz 40 000,00 zł na rzecz R. K. (1). Pozwany w toku postępowania likwidacyjnego uznał roszczenie powódki J. K. (1) do kwoty 20 000,00 zł. Sąd ustalił powyższe okoliczności na podstawie następujących dowodów: - akt zgonu A. K. (1) (k. 19), akt oskarżenia przeciwko J. W. (k. 20-21), stanowisko ubezpieczyciela (k. 22), zgłoszenie roszczenia powodów (k. 23-26), odpowiedź pozwanego na zgłoszenie roszczenia (k. 27-28), odpisu aktu małżeństwa powódki R. K. (1) (k. 29); zeznania świadków: K. K. (zapis w formie audio-wideo k. 159), S. G. (k. 185), Z. G. (k. 185verte-186), A. K. (2) (G.) (k. 192), E. K. (k. 234); zeznania powódek: J. K. (1) (k. 219), R. K. (1) (zapis w formie audio-wideo k. 256) Dowody z dokumentów urzędowych zostały sporządzone przez uprawnione osoby, w granicach ich kompetencji, a zatem były w pełni wiarygodne. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły także niekwestionowane dokumentny prywatne, których prawdziwość nie budziła wątpliwości. Sąd przyjął za wiarygodne zeznania powódek i świadków A. K., S. G., Z. G., K. K,, którzy potwierdzili, że zmarły utrzymywał kontakty z matką i siostrami. Zeznania te są ze sobą zgodne i nie ma podstaw, aby odmawiać im wiarygodności. W ocenie Sądu nie podważa ich treści zeznanie E. K., która twierdziła, że mąż przez 6 lat nie utrzymywał kontaktów z rodziną. Pomimo trwającego konfliktu pomiędzy świadkiem a rodziną zmarłego, nie można wykluczyć, że A. K. (1) utrzymywał kontakty ze swoja matka i siostrami bez wiedzy żony. Wydaje się to tym bardziej uzasadnione, że wcześniej, co potwierdzają świadkowie relacje pomiędzy członkami rodziny były bardzo serdeczne. Sąd zw ażyłco następuje: W ustalonym stanie faktycznym powództwo zasługuje na częściowe uwzględnienie. Zgodnie art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. z 2003 Nr 124, poz. 1152 z późniejszymi zmianami) z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Pozwany (...) S.A. w W. co do zasady nie kwestionował swej odpowiedzialności za skutki wypadku z dnia 13 sierpnia 2009 r., w którym zginął syn i brat powódek. Przy czym pozwany wskazywał, że w toku postępowania likwidacyjnego rozpoznał roszczenia powódek i uznał wypłacone powódce J. K. (1) zadośćuczynienie w kwocie 20 000 zł za kompensujące w całości rozmiar krzywd, odnośnie pozostałych powódek nie występowała między nimi, a zmarłym więź uzasadniająca przyznanie zadośćuczynienia. Przepis art. 446 $ 4 k.e. stanowi, że Sąd może także przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Krąg osób uprawnionych do zadośćuczynienia określonego w art. 446 $ 4 k.c. jest taki sam, jak w art. 446 8 3 k.c. Uprawnionymi do żądania kompensaty są wyłącznie członkowie rodziny zmarłego, przy czym muszą być to najbliżsi członkowie tej rodziny. Jest to węższy krąg podmiotów niż osoby bliskie (z art. 446 $ 2 k.e.), bo ograniczony do członków rodziny. Należy jednak sądzić, że obejmuje nie tylko małżonka i dzieci zmarłego, ale także innych członków jego rodziny, a więc krewnych, powinowatych lub osoby niepowiązane formalnymi stosunkami prawno rodzinnymi, jeżeli zmarły pozostawał z nimi faktycznie w szczególnej bliskości powodowanej bardzo silną więzią uczuciową. Legitymacja czynna powódek do wystąpienia z powództwem w niniejszej sprawie nie budziła wątpliwości. --- STRONA 5 --- Zadośćuczynienie jest roszczeniem o charakterze ściśle niemajątkowym mającym na celu kompensację doznanej krzywdy. Wysokość zadośćuczynienia przyznawanego na podstawie art. 446 $ 4 k.c. ma charakter ocenny, a przy określeniu odpowiedniej sumy zadośćuczynienia należy brać pod uwagę całokształt okoliczności sprawy, w szczególności: rodzaj naruszonego dobra, rozmiar doznanej krzywdy, ocenianej według miar obiektywnych. Dobro osobiste w postaci prawa do życia w rodzinie zasługuje na wzmożoną w porównaniu z innymi dobrami ochronę. Naruszenie tego dobra stanowi dalece większą dolegliwość psychiczną dla członka rodziny zmarłego, niż w przypadku innych dóbr, a jej skutki rozciągają się na całe życie osób bliskich. Dlatego doznana w tym przypadku krzywda jest bardziej godna ochrony z uwagi na naruszenie dobra wysokiej rangi i w najwyższym stopniu. Z tego też względu ustalając wysokość zadośćuczynienia należy mieć na względzie takie okoliczności jak: dramatyzm doznań osób bliskich zmarłego, poczucie osamotnienia, cierpienia moralne i wstrząs psychiczny wywołany śmiercią osoby najbliższej, rolą jaką w rodzinie pełniła osoba zmarłego, charakter i rodzaj zaburzeń w prawidłowym funkcjonowaniu pozostałych członków rodziny, stopień w jakim pozostali członkowie będą umieli odnaleźć się w nowej rzeczywistości i na ile zdolni są zaakceptować obecny stan rzeczy, skorzystanie z pomocy fachowej w czasie radzenia sobie w tej trudnej sytuacji, proces leczenia doznanej traumy mający na celu pomoc w odbudowie struktury rodziny i przywrócenie znaczenia każdego z jej członków. W ocenie Sądu, trudno jest wycenić ból, rozpacz, cierpienie. Nie można ustalać miernika bólu i cierpienia (tym bardziej, że generalnie brak w takiej sytuacji pomocniczego środka, jakim jest stopień trwałego uszczerbku na zdrowiu, uwzględniany przy art. 445 k.e.), każdy przypadek powinien być rozpatrywany indywidualnie i odrębnie przy stosowaniu wszystkich istotnych elementów dla danej sprawy. Odwołanie się do przeciętnej stopy życiowej nie może pozbawiać rozpatrywanego roszczenia funkcji kompensacyjnej i przesłaniać innych ważniejszych przesłanek ustalenia należnych kwot. Jest to przesłanka pomocnicza, mająca charakter uzupełniający w stosunku do kwestii zasadniczej, jaką jest rozmiar szkody niemajątkowej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać trzeba, że śmierć A. K. (1) — syna J. K. (1) oraz brata K. S.i R. K. (1) niewątpliwie miała negatywny wpływ na ich życie. Wcehwili śmierci A. K. (1) od kilku lat nie zamieszkiwał z. J. K. (1) (zamieszkiwał ze swoją żoną w sąsiedniej wsi), przy czym jak ustalono codziennie odwiedzał swoją matkę. Żona zmarłego wskazywała, że między zmarłym, a powódkami przez kilka lat istniał konflikt i do pogodzenia się doszło na około miesiąc przed zdarzeniem z 13 sierpnia 2009 roku. W rzeczywistości A. K. (1) w tajemnicy przed swoją żoną utrzymywał kontakty z powódkami. Ich relację cechowała silna więź. Zmarły robił zakupy dla matki J. K. (1) i siostry K. S.. W razie potrzeby zawoził je do szpitala, przygotowywał opał na zimę oraz zobowiązał się do objęcia opieką K. S. po śmierci swej matki. J. K. (1) zareagowała na wiadomość ośmierci syna płaczem i krzykiem, musiała zażywać środki uspokajające. Odwiedza grób syna. Do dziś nie pogodziła się ze śmiercią syna. Ustalając wysokość należnego zadośćuczynienia Sąd wziął pod uwagę, iż śmierć A. K. (1) nie jest pierwszym przypadkiem w życiu powódki, gdy traci ona najbliższego członka rodziny. W przeszłości zmarło jej dwóch mężów oraz dwójka dzieci. W toku sprawy żadna ze stron nie wnosiła o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego psychologa, który by ustalił jaki wpływ na obecny stan psychiczny J. K. (1) miały wcześniejsze tragiczne wydarzenia. Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy Sąd uznał, że wcześniejsze negatywne wydarzenia w życiu J. K. (1) mogły mieć negatywny wpływ na jej obecny stan psychiczny. Powódka w swych zeznaniach przyznała, że dotychczas przeżyte negalywne sytuacje zwiększyły jej podatność na traumatyczne sytuacje, do czego zalicza się śmierć syna A. K. (1). Z tego względu Sąd uznał, iż odpowiedzialność za obecny stan psychiczny powódki nie tylko ponosi śmierć A. K. (1), ale również poprzednie śmierci członków jej rodziny. Sąd uznał, że odpowiednią kwotą zadośćuczynienia dla powódki J. K. (1) Jest kwota 70 000,00 zł która pomniejszona o kwotę 20 000,00 zł wypłaconą przez ubezpieczyciela w postępowaniu ugodowym da zasądzoną kwotę 50 000,00 zł, a pozostałym zakresie powództwo oddalił. ą --- STRONA 6 --- Odnosząc się do powódki K. S., należy zauważyć, iż również nie wnoszono o przeprowadzenie dowodu z badania biegłego psychologa. Powódka jest osobą niepełnosprawną zarówno umysłowo jak i psychicznie, nie umie czytać ani pisać. Strona powodowa wskazywała, że gdy usłyszała wiadomość o śmierci brata zaczęła krzyczeć, przy czym nie wiadomo było czy zdawała ona sobie sprawę ze śmierci brata i czy zdaje sobie z tego sprawę do dzisiaj. K. S. do dziś pyta o brata, przy czym nie wiadomo, czy jest ona w świadoma zdarzenia z 13 sierpnia 2009 roku, przy czym z całą pewnością należy stwierdzić, że odczuwa ona nieobecność swego brata. Sąd uznał że odpowiednią kwotą zadośćuczynienia dla K. S. jest kwota 30 000,00 zł. Powódka pomimo, iż nie jest osobą w pełni sprawną umysłowo nie do końca zdaje sobie śmierci brata, przy czym należy wskazać, że odczuwa jego brak zwłaszcza, że był dla niej osobą zastępującą ojca, czego została pozbawiona zdarzeniem z 13 sierpnia 2009 roku, w pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo. Odnośnie R. K. (1) Sąd wziął pod uwagę znaczną odległość jaka dzieliła rodzeństwo przed śmiercią A. K. (1). Od 2002 roku rodzeństwo nie zamieszkiwało razem. Widywali się razem przy okazji świąt oraz w trakcie wakacji. Pomimo tego iż do siebie telefonowali, niemniej dzielący ich dystans z całą pewnością nie pozwalał na utrzymywanie bliskich relacji charakterystycznych dla „małej rodziny”. Z tych powodów Sąd uznał, że odpowiednią kwotą zadośćuczynienia dla R. K. (2) będzie kwota 20 000,00 zł. O odsetkach Sąd orzekł na postawie art. 481 ke. Pismem z dnia 25 października 2013 roku strona powodowa wezwała pozwanego do zapłaty na rzecz powódek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Strona powodowa wnosząc powództwo żądała zasądzenia odsetek ustawowych od żądanych kwot od 38 dnia po dniu, w którym przesłane zostało do pozwanego pismo zawierające żądanie wypłaty roszczenia, który obejmuje 30 dni od dnia złożenia od powodów zawiadomienia o szkodzie oraz termin 7 dni odnoszący się do maksymalnego terminu dokonania doręczenia przez pocztę pisma, stąd zasadnym było zasądzenie odsetek ustawowych od roszczenia od dnia 5 grudnia 2013 roku. O poniesionych przez strony kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 100 kpc. Pełnomocnik powódek wnosił o zasadzenie kosztów dojazdu na rozprawy w łącznej kwocie 548,28 zł. Mając na względzie, że reprezentował on trzy powódki Sąd podzielił te koszty w równej wysokości na każdą z powódek. Powódka J. K. (1) domagała się zasądzenia kwoty 80 000,00 zł, zaś powództwo zostało uwzględnione do kwoty 50 000,00 zł, tj. w 62%. Powódka była zwolniona od kosztów sądowych poniosła koszty zastępstwa adwokackiego wraz z opłatą skarbową w wysokości 3 617 zł i koszty dojazdu pełnomocnika na rozprawy w kwocie 182,76 zł. Pozwany poniósł koszty zastępstwa procesowego w wysokości 3 617 zł. Powódka J. K. (1) wygrała sprawę w 62%, stąd należy jej się zwrot kosztów procesu w kwocie 4 598,39 zł. Pozwany wygrał sprawę przeciwko J. K. (1) w 38%, stąd należy mu się zwrot kosztów w kwocie 2 818,37 zł. Różnica wynosi 1 780,02 zł (4 598,39 zł - 2 818,37 zł = 1 780,02 zł) i tą kwotę należało zasądzić od pozwanego na rzecz powódki J. K. (1) tytułem zwrotu kosztów. Powódka K. S. domagała się zasądzenia kwoty 40 000,00 zł, zaś powództwo zostało uwzględnione do kwoty 30 000,00 zł, tj. w 75%. Powódka była zwolniona od kosztów sądowych poniosła koszty zastępstwa adwokackiego wraz z opłatą skarbową w wysokości 2 417złi koszty dojazdu pełnomocnika na rozprawy w kwocie 182,76 zł. Pozwany poniósł koszty zastępstwa procesowego w wysokości 2 417 zł. Powódka K. S. wygrała sprawę w 75%, stąd należy jej się zwrot kosztów procesu w kwocie 3 762,57 zł. Pozwany wygrał sprawę przeciwko K. S. w 25%, stąd należy mu się zwrot kosztów w kwocie 1 254,19 zł. Różnica wynosi 2 508,38 zł (3 762,57 zł - 1 254,19 zł = 2 508,38 zł) i tą kwotę należało zasądzić od pozwanego na rzecz powódki K. S. tytułem zwrotu kosztów. Powódka R. K. (1) domagała się zasądzenia kwoty 40 000,00 zł, zaś powództwo zostało uwzględnione do kwoty 20 000,00 zł, tj. w 50%. Z uwagi na uwzględnienie powództwa w 50% sąd wzajemnie wzniósł koszty zastępstwa adwokackiego. --- STRONA 7 --- Sąd nie uwzględnił wniosku powódek o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego w podwójnej wysokości. Niniejsza sprawa stanowi typową sprawę o zadośćuczynienie w związku ze śmiercią osoby najbliższej. Przed wszczęciem postępowania ustalona była już zasada odpowiedzialności pozwanego oraz nie przeprowadzono dowodów z opinii biegłego. Pełnomocnik powódek stawił się tylko na dwóch rozprawach, natomiast ilość złożonych pism procesowych nie uzasadnia przyznania kosztów zastępstwa procesowego w podwójnej wysokości. Do rozliczenia pozostają nieuiszczone koszty sądowe w zakresie opłat od powództwa, od których uiszczenia powódki były zwolnione. Opłata od powództwa J. K. (1) wynosi 4 000 zł, pozwany w tym zakresie przegrał sprawę w 62% i powinien uiścić opłatę w kwocie 2 480 zł. Opłata od powództwa K. S. wynosi 2 000 zł, pozwany w tym zakresie przegrał sprawę w 75% i powinien uiścić opłatę w kwocie 1 500 zł. Opłata od powództwa R. K. (1) wynosi 2 000 zł, pozwany w tym zakresie przegrał sprawę w 50% i powinien uiścić opłatę w kwocie 1 000 zł. Na podstawie art. 83 i art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005r. (tekst jednolity z dnia 27 kwietnia 2010r. Dz. U. Nr 90, poz. 594 z późniejszymi zmianami) uwzględniając stopień w jakim pozwany przegrał sprawę należało pobrać od pozwanego kwotę 4 980 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych. SSR del Beata -Majewska-Czajkowska 4