Wyrok I C 1513/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lipca 2011 roku Sąd Okręgowy w Białymst

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I C 1513/10 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 lipca 2011 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku Wydział I Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Bogusława Zieleniewska-Masłowska Protokolant: starszy protokolant Katarzyna Sokół po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 roku w Białymstoku na rozprawie sprawy z powództwa J. C. przeciwko Skarbowi Państwa Wojewodzie (...) o zapłatę I. Zasądza od pozwanego Skarbu Państwa Wojewody (...) na rzecz powoda J. C. kwotę 86 585 (osiemdziesiąt sześć tysięcy pięćset osiemdziesiąt pięć) złotych z odsetkami w wysokości 13 % w stosunku rocznym od dnia 11.10.2010 roku do dnia zapłaty; II. Umarza postępowanie w pozostałym zakresie; III. Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 9662 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu; IV. Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Białymstoku) kwotę 1397,95 złotych tytułem brakujących kosztów sądowych. UZASADNIENIE Powód J. C. wniósł o zasadzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa –Wojewody (...) kwoty 85.585zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia doręczenia pozwanemu pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał, iż roszczenie swoje wywodzi z faktu bezprawnego przejęcia bez odszkodowania własności gospodarstwa rolnego na rzecz Skarbu Państwa na mocy decyzji Wojewody B. z dnia 5 lipca 1977r. (...). Bezprawność decyzji -jak wskazał powód - została wskazana w Decyzji samorządowego kolegium odwoławczego z 15 listopada 2007r. stwierdzającego, iż została ona wydana z naruszeniem przepisów prawa, jednak z uwagi na fakt, iż wywołała ona nieodwracalne skutki odmówiono stwierdzenia jej nieważności. (k. 2-6, 103-104). --- STRONA 2 --- Pozwany Skarb Państwa wniósł o oddalenie powództw początkowo powołując się na zarzut przedawnienia, który następnie cofnął, nadal podtrzymując stanowisko w sprawie. (k. 33-33). Sąd ustalił, co następuje: Na mocy umowy darowizny z dnia 15 września 1973r. Rep. A. (...)powód uzyskał własność nieruchomości rolnej o powierzchni 4 ha 70a, położonej we wsi Z. , gmina Z. powiat B. (k. 10-12). Decyzją z dnia 24 marca 1977r. Naczelnik Miasta i Gminy Z. orzekł o przejęciu na rzecz Skarbu Państwa bez odszkodowania, gospodarstwa rolnego należącego do powoda. następnie Decyzją z dnia 5 lipca 1977r. Wojewoda B. utrzymał w mocy wskazaną decyzję pozostawiając odwołanie J. C. bez uwzględnienia (k. 18). W dniu 16 listopada 2006r. powód wystąpił z wnioskiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. o stwierdzenie niezgodności z prawem wydanych decyzji z uwagi wydanie ich z naruszeniem prawa (k. 19-21). Decyzją z dnia 15 listopada 2007r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło niezgodność z prawem decyzji z dnia 24 marca 1977r. Naczelnika Miasta i Gminy Z. i utrzymującej jej w mocy decyzji Wojewody B. z dnia 5 lipca 1977r., jednak z uwagi na fakt, iż decyzja o przejęciu gospodarstwa rolnego powoda spowodowała nieodwracalne skutki nie stwierdzono jej nieważności (k. 13-17). W chwili obecnej nieruchomość rolna, której właścicielem był powód w części stanowi własność Gminy Z.-działka nr (...) o pow. 0,10 ha i zajęta została pod drogę publiczną, natomiast część działki nr (...) o pow. 6,1001ha stanowi współwłasność K. U. i M. U..(k. 2-6). Sąd zważył, co następuje: Rozpocząć należy od tego, iż w niniejszej sprawie zgodnie z przepisem art. 5 ustawy z 17 czerwca 2004 roku, do zdarzeń i stanów powstałych przed dniem wejścia w życie tej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe, w brzmieniu obowiązującym do tego dnia. Zgodnie z wyrażonym w orzecznictwie poglądem jeżeli, tak jak na gruncie przedmiotowej sprawy, szkoda została wyrządzona wskutek decyzji nieważnej lub niezgodnej z prawem, która stała się ostateczna przed dniem 1 września 2004 roku, ale ostateczna decyzja nadzorcza została wydana po tej dacie, to do odszkodowania należnego poszkodowanemu ex delicto zastosowanie znajdą przepisy ustawy z 17 czerwca 2004 roku, a więc zmieniony kodeks cywilny, w szczególności art. 417 1 § 2 kc. Przepis art. 417 1 § 2 kc, stanowi zatem: jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu ich niezgodności z prawem. Odnosi się to również do wypadku gdy prawomocne orzeczenie lub ostateczna decyzja zostały wydane na podstawie aktu normatywnego niezgodnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub ustawą. W ocenie Sądu materiał dowodowy sprawy przesądził o spełnieniu wszystkich przesłanek odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa. Powód wykazał swoje uprawnienia właścicielskie do nieruchomości rolnej o powierzchni 4 ha 70a, położonej we wsi Z. , gmina Z. powiat B., która w następstwie wydania decyzji z 24 marca 2007r. przez Naczelnika Miasta i Gminy Z. a następnie utrzymania jej w mocy przez Wojewodę B. decyzją z 5 lipca 1977r. została bez odszkodowania przejęta na rzecz Skarbu Państwa. Bezspornym jest, iż w wyniku wydania wskazanej decyzji powód utracił prawo własność przedmiotowej nieruchomości, poniósł zatem niekwestionowaną szkodę w swoim majątku tracąc istotny jego składnik. Ustalenie wymagała wartość przejętego od powoda majątku, w tym celu Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu szacowania i wyceny nieruchomość, co zostanie omówione w dalszej części uzasadnienia. --- STRONA 3 --- Ostatnią przesłanką warunkującą zasadność roszczenia odszkodowawczego powoda jest stwierdzenie niezgodności z prawem lub nieważności decyzji co nastąpiło decyzją z dnia 15 listopada 2007r. wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B.. Okoliczności te w ocenie Sądu wprost przesadzają o zasadności roszczenia powoda. Odnieść się w tym miejscu należy, co zgłoszonego przez pozwanego zarzutu przedawnienia, który uznać należy za nietrafny. Kwestia przedawnienia roszczeń odszkodowawczych wynikających z wydania niezgodnej z prawem decyzji administracyjnej była przedmiotem bogatego orzecznictwa Sądu Najwyższego, którego gruntowny przegląd zawiera uchwała pełnego Składa Sądu najwyższego z 31 marca 2011r. III CZP 112/10. Wskazana uchwała przesądziła jednocześnie kwestię daty, od której należy liczyć termin przedawnienia roszczeń odszkodowawczych, wiążąc go z datą wydania decyzji nadzorczej stwierdzającej niewonność lub niezgodność z prawem decyzji administracyjnej. Sąd Najwyższy we wskazanej uchwale wprost wskazał, iż do roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej ostateczną decyzją administracyjną wydaną przed dniem 1 września 2004 r., której nieważność lub wydanie z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 1, 2, 3 i 6 k.p.a. Zgodnie zaś z treścią art. 160 § 6 kpa roszczenie o odszkodowanie przedawnia się z upływem trzech lat od dnia, w którym ostateczna stała się decyzja stwierdzająca nieważność decyzji wydanej z naruszeniem przepisu art. 156 §1 kpa. Dokonując ustalenia wartości szkody jaką poniósł powód w związku z wydaniem niezgodnej z prawem decyzji pozbawiającej go prawa własności nieruchomości rolnych Sąd opierał się na opinii biegłego z zakresu szacowania nieruchomości W. J. (k. 78-92, 110-111, 124-125). Przedmiotowa opinia została sporządzona wg dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy w oparciu o przepisy Rozporządzenia z 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego w oparciu o specjalistyczną wiedzę i doświadczenie zawodowe biegłego. Sąd nie miał zastrzeżeń, co do ustaleń opinii. Zawiera ona logiczną argumentację oraz jasne wnioski końcowe poddające się weryfikacji. Biegły wydając opinię dokonał oględzin miejscowych, badań rynku lokalnego oraz analizował aktualne ceny i dokumentację z akt sprawy. Zgłoszone przez pozwanego zastrzeżenia do opinii nie wpłynęły na jej treść. Biegły dokonał bowiem wyczerpujących wyjaśnień odnosząc się do zgłoszonych zastrzeżeń podtrzymując konsekwentnie treść złożonej opinii. Biegły wskazał, iż wartość rynkowa nieruchomości należącej do powoda to kwota 86.585 zł. Podał, iż zgodnie z Rozporządzeniem z 21 września 2004r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego wskazana przez niego wartość nieruchomości stanowi sumę wartość gruntu o charakterze rolnym 69.445 zł i leśnym na który składa się wartość samego gruntu i drzewostanu znajdującego się na tym gruncie 17.140zł. Podkreślił, iż na określoną wartość rynkową nieruchomości ma szczególny wpływ ich lokalizacja w strefie gminnej wsi Z. w gminie Z.. Znaczącą kwotą w wartości rynkowej nieruchomości, jest w ocenie biegłego prawo własności gruntu, dla niezabudowanych nieruchomości rolnych z uwagi na ich położenie w gminnej strefie inwestowania, przy uwzględnieniu lokalizacji szczegółowej, dojazdu i dostępu oraz wielkości powierzchni i klasy użytków. Sąd przyjął wskazaną przez biegłego kwotę jako podstawę ustaleń w zakresie szkody powoda uznając jego roszczenia za zasadne we wskazanej przez biegłego wysokości. Na podstawie art. 203 § 1 kpc w zw. z art. 355 § 1 kpc sąd umorzył postępowanie w zakresie cofniętego przez powoda roszczenia połączonego z jego zrzeczeniem się w tej części. Mając na uwadze powyższe okoliczności na mocy art. 417 1 § 2 kc orzeczono jak w sentencji . O kosztach orzeczono na mocy art. 98 kpc mając na uwadze zasadę odpowiedzialności za wynik procesu.