Postanowienie I C 1509/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2014 roku Sąd Okręgowy w Biały

--- STRONA 1 --- Sygn. akt: I C 1509/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2014 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Korzeniowska-Czapka Protokolant: protokolant sądowy Marzena Krystosiak po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 roku w Białymstoku na rozprawie sprawy z powództwa J. K. przeciwko Gminie B. o ustalenie I. Ustala, że umowa zamiany zawarta w dniu 22 maja 2009 roku w formie aktu notarialnego – Repertorium A Nr (…) w Kancelarii Notarialnej notariusz B. O. w B. przy ul. (…) pomiędzy Gminą B. w imieniu i na rzecz której działał M. W. a J. K. synem T. i N.- jest nieważna; II. Zasądza od pozwanej Gminy B. na rzecz powoda J. K. kwotę 8.943 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. UZASADNIENIE Powód J. K. wnosił o ustalenie, że umowa zamiany zawarta w dniu 22 maja 2009 roku w formie aktu notarialnego (rep. A nr (…)) w Kancelarii Notarialnej notariusz B. O. w B., pomiędzy Gminą B. a J. K., jest nieważna. Ponadto powód K |` _\_\\ Š ;-žl flf å --- STRONA 2 --- domagał się zasądzenia od pozwanej na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych (k. 2 – 7). Pozwana Gmina B. ostatecznie uznała powództwo (k. 74). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Na podstawie decyzji z dnia 20 lutego 2009 roku został zatwierdzony podział nieruchomości położonej w B. przy ul. (…), oznaczonej w ewidencji gruntów w obrębie nr (…) jako działka nr (…) o powierzchni 0,0463 ha na działki: nr (…) o powierzchni 0,0193 ha i nr (…) o powierzchni 0,0270 ha. Podział został zatwierdzony pod warunkiem, że przy zbywaniu nowo wydzielonej działki nie posiadającej dostępu do drogi publicznej, zostanie do niej ustanowiona służebność drogowa zapewniająca dostęp do drogi publicznej. W dniu 22 maja 2009 roku w Kancelarii Notarialnej notariusz B. O., M. W. działający w imieniu i na rzecz Gminy B. oraz J. K. zawarli umowę zamiany. Na jej podstawie J. K. przeniósł na Gminę B. w ramach inwestycji gminnej, przeznaczonej na cel publiczny , zgodnie z art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, prawo własności zabudowanej nieruchomości położonej w B., obręb (…), składającej się z działek oznaczonych numerami geodezyjnymi (…) przy ul. (…) nr (…) i (…) przy ulicy (…) nr (…), o łącznej powierzchni 0,1176 ha, w zamian za co Gmina B. przeniosła na J. K. własność niezabudowanej nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr (…) o powierzchni 0,0270 ha, położonej w B. przy ulicy (…) nr (…), za jednoczesną dopłatą przez Gminę B. na rzecz J. K. kwoty 692 669,78 zł, tytułem wyrównania wartości zamiennych nieruchomości. Mimo tego, że do powstania nieruchomości o nr (…) doszło pod warunkiem zapewnienia jej dostępu do drogi publicznej, przy zamianie nie została ustanowiona stosowna służebność, nie doszło także do zbycia wraz z zamienianą nieruchomością dodatkowej działki stanowiącej drogę wewnętrzną. Tym samym, na skutek umowy zamiany powód otrzymał od pozwanej działkę nie posiadającą dostępu do drogi publicznej. Powód kilkukrotnie zwracał się do pozwanej z prośbą o uregulowanie tej sytuacji. --- STRONA 3 --- W toku niniejszego procesu, pozwana Gmina B. złożyła powodowi propozycję ugody, która w jego ocenie nie była satysfakcjonująca. Ostatecznie pozwana na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 roku uznała powództwo. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o treść aktu notarialnego – umowy zamiany (k. 12 – 17), decyzji o zatwierdzeniu podziału nieruchomości nr 123 (k. 18), pism powoda (k. 19 – 21), propozycji ugody (k. 67). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. W związku z uznaniem powództwa przez Gminę B., w pierwszej kolejności należy wskazać, że stosownie do treści art. 213 § 2 k.p.c. Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa. Uznanie będące aktem dyspozytywnym o ograniczonym zakresie obejmuje zarówno okoliczności faktyczne, jak i podstawę prawną danej sprawy, tzn. zespół obowiązujących przepisów, na podstawie których sąd ma wydać rozstrzygnięcie (wyrok SN z dnia 28 października 1976 r., III CRN 232/76, OSNCP 1977, nr 5-6, poz. 101, z glosami: S. Dalki, OSPiKA 1978, z. 3, poz. 50, A. Skąpskiego, OSPiKA 1978, z. 7-8, poz. 143 i J. Mokrego, PiP 1978, z. 10, s. 178 i n.). Artykuł 213 § 2 nie stanowi podstawy do badania i ustalania czy będące przedmiotem uznania roszczenie rzeczywiści przysługuje stronie powodowej. Wyjaśnienie przyczyn skłaniających pozwanego do dokonania uznania z reguły pozwala na ocenę przesłanek skuteczności wyrażonego uznania, określonych w art. 213 § 2 (zob. także A. Jakubecki, Kontradyktoryjność a poznanie prawy w procesie cywilnym w świetle zmian Kodeksu postępowania cywilnego, PS 1998, nr 10, s. 63). Uznanie powództwa w niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości Sądu co do jego zgodności z prawem lub zasadami współżycia społecznego. Brak jest także przesłanek by uznać, że zmierzało ono do obejścia prawa. --- STRONA 4 --- Powoływany przez powoda jako podstawa jego żądania przepis art. 93 ust 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. nr 102 poz. 651 z późn. zm.), wyraźnie stanowi że podział nieruchomości nie jest dopuszczalny, jeżeli projektowane do wydzielenia działki gruntu nie mają dostępu do drogi publicznej. Jednocześnie za dostęp do drogi publicznej w rozumieniu powyższego przepisu uważane było wydzielenie drogi wewnętrznej wraz z ustanowieniem na tej drodze odpowiednich służebności dla wydzielonych działek gruntu albo ustanowienie dla tych działek innych służebności drogowych, jeżeli nie ma możliwości wydzielenia drogi wewnętrznej z nieruchomości objętej podziałem. W niniejszej sprawie bezspornym był fakt, że będąca przedmiotem zamiany nieruchomość oznaczona nr geodezyjnym (…) nie posiada dostępu do drogi publicznej w rozumieniu powołanego powyżej przepisu. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem, jeżeli decyzja o podziale nieruchomości zawiera warunek, że przy zbywaniu wydzielonych działek zostaną ustanowione służebności drogowe zapewniające dostęp do drogi publicznej lub nastąpi sprzedaż udziałów w prawie do działki stanowiącej drogę wewnętrzną, umowa przeniesienia własności wydzielonej działki zawarta bez spełnienia tego warunku jest nieważna (art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 99 i art. 93 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami) (por. uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2009 roku, III CZP 34/09, OSNC 2010/2/20; postanowienie SN z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV CSK 571/12, Lex nr 1365714). W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach jest konsekwencją uznania powództwa przez pozwanego i koniecznością traktowania go jako przegrywającego cały proces. W związku z tym, na mocy art. 98 k.p.c. powinien on zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty procesu. Składają się na nie kwota 5 326 zł tytułem uiszczonej opłaty od pozwu oraz kwota 3 617 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika ustalono w oparciu o § 6 pkt. 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia --- STRONA 5 --- przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. 2013 r. poz. 490 j.t.).