Wyrok I C 142/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2013 roku Sad Okrqgowy W Elblqgu Wy

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 142/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2013 roku Sad Okrqgowy W Elblqgu Wydzia} I Cywilny w skladzie nastapujagcymz Przewodniczqcy: SSO Arkadiusz Fall Protokolantz sekr. sqdowy Bogumila Kanclerz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 w Elblzggu na rozprawie sprawy z p0wc'1dztwa'S. K. przeciwko Skarbowi Pafistwa  Staroécie (...) 0 Z3.p}&tQ 1. zasqdza od pozwanego Skarbu Pafistwa — Starosty (...) na rzecz powoda S. K. kwotc3 77.501,50 2} (siedemdziesiqt siedem tysiqcy piegéset jeden zlotych piqédziesizgt groszy} wraz z ustawowymi odsetkami 0:1 dnia 7 marca 2013 r. do dnia zaplaty; 2. oddala w pozostalym zakresie powédztwo zgloszone W piémie procesowym z dnia 21 kwietnia 2012 r.; _ 3. umarza postqpowanie w czqéci dotyczqcej powédztwa zgloszonego w piémie procesowym z dnia 21 kwietnia 2012 r., cofniqtego na rozprawie w dniu 29 paidziernika 2012 r. 0 kwote; 16.456 21.; 4. ' zasqdza od pozwanego na rzecz powoda kwotq 5626,63 z} tytulem zwrotu kosztéw procesu; 5. urnarza postqpowanie odnoénie powédztwa okreélonego w pozwie z dnia 30 czerwca 2011 r.; 6. zasqdza od powoda na rzecz Skarbu Pafistwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa w W. kwotg 3.600 zl tytulem zwrotu kosztéw procesu; . 7. nakazuje éciqgnaj: na rzecz Skarbu Pafistwa — Sqdu Okliqgowego Elblggu 0d powoda kwoteg 298,83 zli od pozwanego kwotcg 448,32'z1tytu{em zwrotu nieuiszczonych wydatkéw. Sygn. akt I C 142/11 >_ l UZASADNIENIE Sygn. akt I C 142/11 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2013 roku Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Arkadiusz Fall Protokolantz sekt. sądowy Bogumiła Kanclerz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2013 w Elblągu na rozprawie sprawy z powództwa'S. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Staroście (...) o zapłatę 1. zasądza od pozwanego Skarbu Państwa - Starosty (...) na rzecz powoda S. K. kwotę 77.5o1,50 zł (siedemdziesiąt siedem tysięcy pięćset jeden złotych pięćdziesiąt groszy) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 7 marca 2013 r. do dnia zapłaty; 2. oddała w pozostałym zakresie powództwo zgłoszone W piśmie procesowym z dnia 21 kwietnia 2012 r.; _ 3. umarza postępowanie w części dotyczącej powództwa zgłoszonego w piśmie procesowym z dnia 21 kwietnia 2012 r., cofniętego na rozprawie w dniu 29 października 2012 r. O kwotę 16.456 zł.; 4. ' zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.626,63 zł tytułem zwrotu kosztów procesu; 5. umarza postępowanie odnośnie powództwa określonego w pozwie z dnia 30 czerwca 2011 r.; 6. zasądza od powoda na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w W. kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów procesu; . 7. nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego Ęlblągu od powoda kwotę 298,83 złi od pozwanego kwotę 448,32 zł tytułem zwrotu nieuiszczonych wydatków. Sygn. akt I C 142/11 »_ I UZASADNIENIE --- STRONA 2 --- Powéd S. K. wniésl 0 zasqdzenie od pozwanego Skarbu Pafistwa — Starosty (...) kwoty 130.000 z} z ustawowymi odsetkarni 0d dnia 1 Iistopada 2009 r. do dnia zaplaty. Powéd twierdzil, fie do 1966 r. zamieszkiwal w L. gmina G.. Rodzice powoda zmarli w roku 1963 (matka) i W roku 1965 (ojciec). Ojciec powoda by} wlaécicielem gospodarstwa rolnego oznaczonego obecnie jako dzialki gruntowe numer (...). Podkreélono, is decyzjq z dnia 29 mama 1968 r. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. przejqto na Skarb Pafistwa bez odszkodowania przedmiotowq nieruchomoéé 101114. Zdaniern powoda, decyzja ta zostala wydana z naruszeniem prawa, co wynika z decyzji Starosty Powiatu (...) z dnia 5 czerwca 2009 r. Dochodzone odszkodowanie stanowi 1/2 czqéé aktualnej wartoéci gospodarstwa rolnego, wediug jego stanu z daty przej sgcia, z uwzglqdnieniem, ie powodowi przysluguje udzia} do 1/2 czqéci w masie spadkowej po ojcu, jako by}ym wlaécicielu gospodarstwa rolnego. Na rozprawie w dniu 28 maja 2012 r. powéd w istocie cofnq} powédztwo zgloszone w pozwie dochodzac powédztwa opartego na nowej podstawie faktycznej, a mianowicie wynikajqcej z decyzji nadzorczej Samorzqdowego Kolegium Odwolawczego w E. z dnia 5 marca 2012 r., w miejsce podstawy faktycznej opartej na decyzji Starosty Powiatu (...) z dnia 5 czerwca 2009 r. Powéd domagal siq na tym etapie postgpowania takie kwoty 130.000 zl. Na rozprawie w dniu 29 pafidziernika 2012 1". powéd czqéciowo cofnql powédztwo zgloszone na rozprawie w dniu 28 maja 2012 r. domagaj go sin; w miejsce kwoty 130.000 zl kwoty 113.544 Z1. Struna pozwana wyrazila zgodg na cofniqcie powédztwa pierwotnie zgioszonego i czgéciowe cofnitgcie powédztwa nowo w3n~'iedzi0neg0. Pozwany Skarb Pafistwa ~ Starosta (...) reprezentowany przez Prokuratoriq Generalnq Skarbu Pafistwa domagal sis; oddalenia powédztwa zaprzeczajqc jego zasadnoéci. Zaprzeczano, aby powéd wykazai przeslankq bezprawnoéci i zwigzek przyczynowy pomiqdzy decyzjq z 29 marca 1968 r. a szkodq, przy czym kwestionowano jej wysokoéé. Pozwany zg}0si¥ takie zarzut przedawnienia roszczenia. Segd ustalfl nastqpujqcy stan faktyczny: Powiatowa Komisja Ziemska w P. aktem nadania z dnia 10 grudnia 1951 r. nadala P. K. — ojcu powoda, gospodarstwo rolne nr 60 poloione we wsi L., obecnie gmina P., 0 powierzchni 12,13 ha. W sklad gospodarstwa wchodzila 1/2 domu mieszkalnego, 1/2 stocloly, chlew, Wozownia i przybudéwka. (akt nadania k. 7) P. K. zmar} W dniu 20 wrzeénia 1965 r., spadkobiercami tej osoby sq powéd oraz drugi syn zmarlego — M. K.. (bezsporne) Decyzjq z dnia 29 marca 1968 r. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. przejegto na Skarb Pafistwa bez odszkodowania przedmiotowq nieruchomoéé rolng jako opuszczonq na podstawie art. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 lipca 1961 r., zmieniajqcej ustawc; z dnia 13 lipca 1957 r. 0 zmianie dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. 0 uwlaszczeniu i uregulowaniu innych spraw zwiqzanych 2 reformq rolnqi osadnictwem {Dz.U. nr 32, poz. 161)., rozporzqdzenie Rady Ministréw z dnia 5 sierpnia 1961 r. w sprawie opuszczonych gospodarstw rolnych (Dz. U. nr 39, poz. 198), zarzqdzenie Ministra Rolnictwa z dnia 30 grudnia 1961 1. w sprawie ustalenia wysokoéci nakladéw inwestycyjnych, zniszczefi i ubytkéw w opuszczonych gospodarstwach rolnych przejqtych na wlasnoéé Pafistwa (M.P. nr 12, poz. 44 z 1962 r.). W protokole ustalenia, ie gospodarstwo rolne zostalo opuszczone z dnia 29 marca 1968 r. stwierdzono, ie na gospodarstwie znajduje sig 1/2 domu, obora w caloéci i 1/2 stodoly. Spadkobiercy bylego whaéciciela opuécili gospodarstwo w1'0snz1 1966 r. i pozostawili bez Zadnej opieki i zabezpieczenia, grunty 11:24 odlogiem. Budynki sq w stanie lichym, zniszczenia nastqpfly na skutej zdarze1'1 zwigzanych z normalnym zuiyciem, dewastacji nie stwierdzono. Powód S. K. wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa - Starosty (...) kwoty 130.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 listopada 2009 r. do dnia zapłaty. Powód twierdził, że do 1966 r. zamieszkiwal w L. gmina G.. Rodzice powoda zmarli w roku 1963 (matka) iw roku 1965 (ojciec). Ojciec powoda był właścicielem gospodarstwa rolnego oznaczonego obecnie jako działki gruntowe numer (...). Podkreślono, ze decyzją z dnia 29 marca 1968 r. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. przejęto na Skarb Państwa bez odszkodowania przedmiotową nieruchomość rolną. Zdaniem powoda, decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa, co wynika z decyzji Starosty Powiatu (...) z dnia 5 czerwca 2009 r. Dochodzone odszkodowanie stanowi 1/2 część aktualnej wartości gospodarstwa rolnego, według jego stanu z daty przejęcia, z uwzględnieniem, że powodowi przysługuje udział do 1/2 części w masie spadkowej po ojcu, jako byłym właścicielu gospodarstwa rolnego. Na rozprawie w dniu 28 maja 2012 r. powód W istocie cofnął powództwo zgłoszone w pozwie dochodząc powództwa opartego na nowej podstawie faktycznej, a mianowicie wynikającej z decyzji nadzorczej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 5 marca 2012 r., w miejsce podstawy faktycznej opartej na decyzji Starosty Powiatu (...) z dnia 5 czerwca 2009 r. Powód domagał się na tym etapie postępowania także kwoty 130.000 zł. Na rozprawie w dniu 29 października 2012 r. powód częściowo cofnął powództwo zgłoszone na rozprawie w dniu 28 maja 2012 r. domagając się w miejsce kwoty 130.000 zł kwoty 113.544 zł. Strona pozwana wyraziła zgodę na cofnięcie powództwa pierwotnie zgłoszonego i częściowe cofnięcie powództwa nowo wywiedzionego. Pozwany Skarb Państwa ~ Starosta (...) reprezentowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa domagał się oddalenia powództwa zaprzeczając jego zasadności. Zaprzeczano, aby powód wykazał przesłanką bezprawności i związek przyczynowy pomiędzy decyzją z 29 marca 1968 r. a szkodą, przy czym kwestionowano jej wysokość. Pozwany' zgłosił także zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powiatowa Komisja Ziemska w P. aktem nadania z dnia 10 grudnia 1951 r. nadała P. K. - ojcu powoda, gospodarstwo rolne nr 60 położone we wsi L., obecnie gmina P., o powierzchni 12,13 ha. W skład gospodarstwa wchodziła 1/2 domu mieszkalnego, 1/2 stodoły, chlew, wozownia i przybudówka. (akt nadania k. 7) P. K. zmarł w dniu 20 września 1965 r., spadkobiercami tej osoby są powód oraz drugi syn zmarłego - M. K.. (bezsporne) Decyzją z dnia 29 marca 1968 r. Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. przejęto na Skarb Państwa bez odszkodowania przedmiotową nieruchomość rolną jako opuszczoną na podstawie art. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 lipca 1961 r., zmieniającej ustawę z dnia 13 lipca 1957 r. 0 zmianie dekretu z dnia 18 kwietnia 1955 r. O uwłaszczeniu i uregulowaniu innych spraw związanych z reformą rolnąi osadnictwem (Dz.U. nr 32, poz. 161), rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 1961 r. w sprawie opuszczonych gospodarstw rolnych (Dz. U. nr 39, poz. 198), zarządzenie Ministra Rolnictwa z dnia 30 grudnia 1961 r. w sprawie ustalenia wysokości nakładów inwestycyjnych, zniszczeń i ubytków w opuszczonych gospodarstwach rolnych przejętych na własność Państwa (M.P. nr 12, poz. 44 z 1962 r.). W protokole ustalenia, że gospodarstwo rolne zostało opuszczone z dnia 29 marca 1968 r. stwierdzono, że na gospodarstwie znajduje się 1/2 domu, obora w całości i 1/2 stodoły. Spadkobiercy byłego właściciela opuścili gospodarstwo wiosną 1966 r. i pozostawili bez żadnej opieki i zabezpieczenia, grunty leżą odłogiem. Budynki są w stanie lichym, zniszczenia nastąpiły na skutej zdarzeń związanych z normalnym zużyciem, dewastacji nie stwierdzono. --- STRONA 3 --- W protokole przejqcia gospodarstwa rolnego z dnia 20 kwietnia 1968 1'. zapisano, ze stan 1/2 budynku mieszkalnego, chlewni i 1/2 stodoly jest ogélnie. zly. (protokoly k. 79, 80) Nieruchomoéé rolna bqdqca przedmiotem sprawy sklada siq aktualnie z 4 dzialek gruntowych. Dzialki oznaczone numerami (...) stanowizg prawo wlasnoéci oséb fizycznych, z kolei dzialki oznaczone numerami (...) stanowizg wlasnoéé Skarbu Pafistwa i wchodzg do zasobéw Agencji Nie1'uch0moéciR0lnych w W.. _ _ (bezsporne, a takie. opinia rzeczoznawcy majqtkowego E. P. k. 205} Wartoéé poszczegélnych dzialek gruntowych skladajqcych sig na przedmiotowe gospodarstwo rolne, okreélona wedlug metody rynkowej, wynosi: 8) . dzialka numer (...) 0 powierzchni (...) b) dzialka numer (...) 0 powierzchni (...) 0) dziailka numer (...) 0 powierzchni (...) d) dzialka numer (...) 0 powierzchni (...) . fiopinia rzeczoznawcy majqtkowego E. P. z dnia 14 sierpnia 2012 r. k. 201252, uzupeinienie opinii na piémie z dnia 20 wrzeénia 2012 1'. k. 272274, zalqczniki tego pisma k. 286289, pisemna opinia uzupelniajqca z dnia 28 grudnia 2012 r. i z dnia 41utego 2013 r. k. 325331, 361362, ustne wyjaénienie opinii na rozprawie 29 paizdziemika 2012 r. k. 290291 v.) Starosta Powiatowy w E. decyzjq 2 dnia 5 czerwca 2009 1'. stwierdzil, is decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia 29 marca 1968 r. wydana zostala z naruszeniem prawa. Decyzja ta zostala wydana po wznowieniu postsgpowania W oparciu 0 art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wymieniona decyzja zostala utrzymana w mocy decyzjzg Samorzqdowego Kolegium Odwcflawczego W E. z dnia 31 sierpnia 2009 r. ' (dokumenty w aktach Starostwa Powiatowego w E. GN.VI. (...)) Samorzqdowe Kolegium Odwolawcze w E. decyzjq z dnia 5 marca 2012 r. orzeklo, is nie mote stwierdzié niewainoéci decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej W P. Z dnia 29 marca 1968 r. — z uwagi na nieodwracalne skutki prawne jakie spowodowaia. Stwierdzono jednoczeénie, ie wymieniona decyzja wydana zostala z naruszeniem prawa. Podstawq prawnq decyzji sq artykuly 158 § 2 w zw. art. 157§ 1, art. 156 § 1 pkt 2 i art. 156 § 2 k.p.a.4 (dokumenty w aktach Samorzqdowego Kolegium Odwolawczego w E. REP (...)) Sqd zwaiyl, co nastqpuje : Podstawq prawnq, na ktérej opiera sic; powédztwo oraz, tym samym, odpowiedzialnoéé stronypozwanej jest przepis art. 160 §1  3 k.p.a. Niewqtpliwe jest bowiem, 2':e w stosunku do przedmiotowej nieruchomoéci wydana zostala decyzja z naruszeniem prawa w znaczeniu art. 158 §4 2 k.p.a. w zw. art. 156 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a. Ten fakt prawny jest przeszgdzony decyzjq Samorzgdowego Kolegium Odwolawczego w E. z dnia 5 marca 2012 r., w ktérej stwierdzono, ii decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej “PP. z dnia 29 mama 1968 r. przejmujqca na rzecz Skarbu Paflstwa gospodarstwo rolne poioione we wsi L., stanowiqce bylq whsnoéé poprzednikéw prawnych powoda wydana zostala W protokole przejęcia gospodarstwa rolnego z dnia 20 kwietnia 1968 r. zapisano, ze stan 1/2 budynku mieszkalnego, chlewnii 1/2 stodoły jest ogólnie zły. (protokoły k. 79, 80) Nieruchomość rolna będąca przedmiotem sprawy składa się aktualnie z 4 działek gruntowych. Działki oznaczone numerami (...) stanowią prawo własności osób fizycznych, z kolei działki oznaczone numerami (...) stanowią własność Skarbu Państwa i wchodzą do zasobów Agencji Nieruchomości Rolnych w W.. _ _ (bezsporne, a także opinia rzeczoznawcy majątkowego E. P. k. 205) Wartość poszczególnych działek gruntowych składających się na przedmiotowe gospodarstwo rolne, określona według metody rynkowej, wynosi: H) _ działka numer (...) o powierzchni (...) D) działka numer (...) o .powierzchni (...) 0) działka numer (...) o powierzchni (...) Ci) działka numer (...) o powierzchni (...) . (opinia rzeczoznawcy majątkowego E. P. z dnia 14 sierpnia 2012 r. k. 201-252, uzupełnienie opinii na piśmie z dnia 20 września 2012 r. k. 272-274, załączniki tego pisma k. 286-289, pisemna opinia uzupełniająca z dnia 28 grudnia 2012 r. iz dnia 4 lutego 2013 r. k. 325-331, 361-362, ustne wyjaśnienie opinii na rozprawie 29 października 2012 r. k. 290-291 v.) Starosta Powiatowy w E. decyzją z dnia 5 czerwca 2009 r. stwierdził, że decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia 29 marca 1968 r. wydana została z naruszeniem prawa. Decyzja ta została wydana po wznowieniu postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wymieniona decyzja została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 31 sierpnia 2009 r. " (dokumenty w aktach Starostwa Powiatowego w E. GN.VI.- (...)) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E. decyzją z dnia 5 marca 2012 r. orzekło, że nie może stwierdzić nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej W P. z dnia 29 marca 1968 r. - z uwagi na nieodwracalne skutki prawne jakie spowodowała. Stwierdzono jednocześnie, że wymieniona decyzja wydana została z naruszeniem prawa. Podstawą prawną decyzji są artykuły 158 § 2 w zw. art. 157 § 1, art. 156 § 1 pkt 2 i art. 156 § 2 k.p.a. (dokumenty w aktach Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. REP (...)) Sąd zważył, co następuje : Podstawą prawną, na której opiera się powództwo oraz, tym samym, odpowiedzialność stronypozwanej jest przepis art. 160 §-1 - 3 k.p.a. Niewątpliwe jest bowiem, że w stosunku do przedmiotowej nieruchomości wydana została decyzja z naruszeniem prawa w znaczeniu art. 158 §z 2 k.p.a. w zw. art. 156 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.a. Ten fakt prawny jest przesądzony decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 5 marca 2012 r., w której stwierdzono, iż decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w'P. z dnia 29 marca 1968 r. przejmująca na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwo rolne położone we wsi L., stanowiące _byłą własność poprzedników prawnych powoda wydana została --- STRONA 4 --- z naruszeniem prawa, jednak nie moie byé stwierdzona jej niewainoéé, poniewai wywolaia nieodwracalne skutki prawns. Dla porzqdku dodaé moina, ie W myél uchwaly Sqdu Najwyiszego z dnia 31 marca 2011 r., III CZP 112/10, Lex nr 751460 do roszczefi 0 naprawienie szkody wyrzqdzonej ostatecznzg decyzjq administracyjnq Wydanq przed dniem 1 Wrzeénia 2004 r., ktérej niewainoéé Iub vvydanie z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono p0 tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 1, 2 , 3 i 6 k.p.a. W orzecznictwie Sa,du Najwyiszego ugruntowany jest poglqd, ii sqd W postgpowaniu cywilnym obowiqzany jest uwzglqdniaé stan prawny wynikajqcy z osnowy ostatecznej decyzji administracyjnej, chyba fie decyzja zostala Wydana przez organ niepowo}any lub W zakresie przedmiotu orzeczenia bez jakiejkolwiek podstawy w obowviqzujgcyzn prawie materialnym, wzglqdnie z oczywistym naruszeniem regu} postegpowania administracyjnego (por. uzasadnienie uohwaly Sqdu Najwyriszego z dnia 9 paidziernika 2007 1'. , III CZP 46/07, Lex nr 298665, wyrok Sqdu Najwyiszego z dnia 71ipca 2005 r., IV CK 12/05, Lex nr 180909). Stwierdzié trzeba, ie na gruncie ‘wymienionej Wyiej decyzji administracyjnej nie zachodzq Wyjgtki, ktére powodowalyby, ii szgci W ramach niniejszego postegpowania cywilnego nie moie uwzglodniaé stanu prawnego, bqgdqcego konsekwencja, osnowy tejie decyzji. Majqc na Wzglegdzie powyisze uwagi, bazujqc na treéci decyzji Samorzqdowego Kolegium Odwolawczego W E. z dnia 5 marca 2012 r., stwierdzié moina, fie mamy do czynienia z sytuacjq prawng irnplikujqcq teze;, ii przejqgcie przedmiotowej nieruchomoéci, naleiqoej niegdyé do poprzednikéw prawnych poWod6W, nastqpilo z obrazq przepisow prawa rnaterialnego obowiqzujgcego W dacie Wydania tzw. decyzji Wadliwej, tj. decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej W P. z dnia 29 marca 1968 r. Przypomnieé moina zatem, fie W éwietle § 1 ust. 2 rozporzqdzenia Rady Ministréw z dnia 5 sierpnia 1961 1'. W sprawie opuszczonych gospodarstw rolnych, gospodarstwo rolne, 0 ktorym m0Wa W tej sprawie nie moglo byé traktowane jako opuszozone, bowiem W dacie wydania Wyiej Wymienionej Wadliwej decyzji jego Wspolwlaécicielem byla osoba nieletnia, spadkobierca E. K. i P. S. K.. S4121 Najwyiszy W Wyroku z dnia 6 lutego 2004 r., II CK 433/02 , Lex nr 163987 uznaI, ii stwierdzenie , fie decyzja wydana z0staIa z naruszeniem prawa przesqdza 0 odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa za szkody poniesione W Wyniku Wadliwej decyzji. Art. 160 § 1 k.p.a. stanowi bowiem samodzielnq, wylqcznq postawq odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa za szkodq bqdqcq. nastqpstwem wydania decyzji raiqco naruszajqcej prawo Iub niewainej. Wiqie ono jednakie 54d 0 tyle tylko, 0 ile stanowi wypelnienié podstawowej przeslanki odpowiedzialnoéci odszkodowawozej przewidzianej W art. 160 § 1 k.p.a., nie przesqdza natomiast w sposob wiqiqcy dla sqdu o istnieniu normalnego zwiqzku przyozynowego pomiegdzy Wadliwq decyzjg a dochodzonq szkodq. Aprobujegc pow)/iszy poglqd nie ulega wqtpliwoéci, ie powod wykazal bezprawnoéé postzgpowania funkcjonariuszy Skarbu Pafistwa na gruncie decyzji z dnia 27 sierpnia 1965 r., skoro przesagdzono 0 Wydaniu tej decyzji z naruszeniem prawa materialnego. Naleialo zatem wyiaénié, czy istnieje zwiqzek przyczynowy pomisgdzy dochodzonq przez powoda szkodq, a wadliwq decyzjq, jak teé okreélié vvysokoéé szkody. Odnoénie tej pierwszej kwestii, zdaniem sqdu, biora,c pod uwagq okolioznoéci sprawy moina méwié 0 normalnym zwiqzku przyczynowym istniejqcym pomigdzy Wadliwg decyzjq (bezprawnoéciag zachowania funkcjonariuszy Skarbu Pa1'1stWa) i dochodzonq szkodq. Mianowicie, 0 ile prawidlowo zastosowano by prawn materialne, to W ogole nie powinno dojéé do wydania decyzji 0 przejqciu gospodarstwa rolnego na rzecz Skarbu PaI'1stWa, skoro sprzeciwial sieg temu przepis § 1 ust. 2 rozporzqdzenia Rady Ministréw 2. dnia 5 sierpnia 1961 r. W sprawie opuszczonych gospodarstw rolnych. W tej sytuacji nastqpcy prawni bylych wléécicieli gospodarstwa nie utracilibytego mienia, gdyi Weszloby ono do spadku po E. K. i P. K., ktérzy zmarli, odpowiednio, W dniu 19 grudnia 1963 r. oraz W dniu 20 Wrzeénia 1965 r. Jeieli chodzi 0 rozmiar szkody doznanej przez powoda , to W tej kwestii posluiono sis; clowodem z opinii biegIego rzeczoznawcy maj qtkowego — E. P.. Zadaniem bieglejbylo ustalenie aktualnej wartoéci przedmiotowego gospodarstwa z naruszeniem prawa, jednak nie może być stwierdzona jej nieważność, ponieważ wywołała nieodwracalne skutki prawne. Dla porządku dodać można, że w myśl uchwały Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2011 r., III CZP 112/10, Lex nr 751460 do roszczeń 0 naprawienie szkody wyrządzonej ostateczną decyzją administracyjną wydaną przed dniem 1 września 2004 r., której nieważność lub wydanie z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. stwierdzono po tym dniu, ma zastosowanie art. 160 § 1, 2 , 3 i 6 k.p.a. W orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, iż sąd w postępowaniu cywilnym obowiązany jest uwzględniać stan prawny wynikający z osnowy ostatecznej decyzji administracyjnej, chyba że decyzja została wydana przez organ niepowołany lub W zakresie przedmiotu orzeczenia bez jakiejkolwiek podstawy w obowiązującym prawie materialnym, względnie z oczywistym naruszeniem reguł postępowania administracyjnego (por. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2007 r. , III CZP 46/07, Lex nr 298665, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2005 r., IV CK 12/05, Lex nr 180909). Stwierdzić trzeba, że na gruncie wymienionej wyżej decyzji administracyjnej nie zachodzą wyjątki, które powodowałyby, iż sąd w ramach niniejszego postępowania cywilnego nie może uwzględniać stanu prawnego, będącego konsekwencją osnowy tejże decyzji. Mając na względzie powyższe uwagi, bazując na treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 5 marca 2012 r., stwierdzić można, że mamy do czynienia z sytuacją prawną implikującą tezę, iż przejęcie przedmiotowej nieruchomości, należącej niegdyś do poprzedników prawnych powodów, nastąpiło z obrazą przepisów prawa materialnego obowiązującego w dacie wydania tzw. decyzji wadliwej, tj. decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia 29 marca 1968 r. Przypomnieć można zatem, że w świetle § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 1961 r. w sprawie opuszczonych gospodarstw rolnych, gospodarstwo rolne, 0 którym mowa w tej sprawie nie mogło być traktowane jako opuszczone, bowiem w dacie wydania wyżej wymienionej wadliwej decyzji jego współwłaścicielem była osoba nieletnia, spadkobierca E. K. i P. S. K.. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 lutego 2004 r., II CK 433/02 , Lex nr 163987 uznał, iż stwierdzenie , że decyzja wydana została z naruszeniem prawa przesądza o odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkody poniesione w wyniku wadliwej decyzji. Art. 160 § 1 k.p.a. stanowi bowiem samodzielną, wyłączną postawę odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę będącą następstwem wydania decyzji rażąco naruszającej prawo lub nieważnej. Wiąże ono jednakże sąd o tyle tylko, o ile stanowi wypełnienie podstawowej przesłanki odpowiedzialności odszkodowawczej przewidzianej w art. 160 § 1 k.p.a., nie przesądza natomiast w sposób wíążący dla sądu o istnieniu normalnego związku przyczynowego pomiędzy wadliwą decyzją a dochodzoną szkodą. Aprobując powyższy pogląd nie ulega wątpliwości, że powód wykazał bezprawność postępowania funkcjonariuszy Skarbu Państwa na gruncie decyzji z dnia 27 sierpnia 1965 r., skoro przesądzono o wydaniu tej decyzji z naruszeniem prawa materialnego. Należało zatem wyjaśnić, czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy dochcdzoną przez powoda szkodą, a wadliwą decyzją, jak też określić wysokość szkody. Odnośnie tej pierwszej kwestii, zdaniem sądu, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy można mówić o normalnym związku przyczynowym istniejącym pomiędzy wadliwą decyzją (bezprawnością zachowania funkcjonariuszy Skarbu Państwa) i dochodzoną szkodą. Mianowicie, o ile prawidłowo zastosowano by prawo materialne, to w ogóle nie powinno dojść do wydania decyzji o przejęciu gospodarstwa rolnego na rzecz Skarbu Państwa, skoro sprzeciwiał się temu przepis § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 sierpnia 1961 r. w sprawie opuszczonych gospodarstw rolnych. W tej sytuacji następcy prawni byłych właścicieli gospodarstwa nie utraciliby tego mienia, gdyż weszłoby ono do spadku po E. K. i P. K., którzy zmarli, odpowiednio, w dniu 19 grudnia 1963 r. oraz w dniu 20 września 1965 r. Jeżeli chodzi o rozmiar szkody doznanej przez powoda , to w tej kwestii posłużono się dowodem z opinii biegłego rzeczoznawcy maj ątkowego - E. P.. Zadaniem biegłejbyło ustalenie aktualnej wartości przedmiotowego gospodarstwa --- STRONA 5 --- rolnego, WedIug jego stanu W marcu 1968 1. (okres Wydania wadliwej decyzji), z uwzglednieniem zgromadzonyoh W sprawie doWod0W dotyozscych tej kwestii. Biegta W opiniach pisemnyoh i ustnym Wyjasnieniu opinii pisemnych przedstawiia metodologie, W oparciu o ktérq ustalila Wartoéé nieruchomoéci na dziefi wyceny, jak tei ktyteria, ktotymi posIu2yIa sie dokonujqo wyboru metody wyceny. Sa,d w pelni akceptuje stanowisko bieglej, ktore jest przekonujqoe, jednoznaezne i opiera sie na przepisach prawa, ktore majq zastosowanie na gruncie materii bedscej przedmiotem 0p1n11. Pozwany polemizowal z twierdzeniami bieglej, przede wszystkim akcentowai, Ze ocena Wartoéci nieruchomosci powinna nastqpié Wedlug metody korygowania ceny wredniej, a nie Wedlug metody rynkowej, ktorzg przyjela biegla. Przede wszystkim trzeba podkreslié, ie w éwietle artykulu 154 ustaww z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nietuohomoéciami wyboru wiaéciwego podejécia oraz metody i techniki szacowania nieruchomoéci dokonuje rzeczoznawca maj stkowy, ilwzgledniajqc W szczegolnoéci cel Wyceny, rodzaj i poloienie nieruchomosci, przeznaozenie W planie miejscowym, stan nieruchomoéci oraz dostepne dane 0 cenach, dochodach i cechach nieruchomoéoi podobnych. W przypadku braku planu miejscowego przeznaczenie nieruchomosci ustala sic; na podstawie studium uwarunkowafi i kierunkéw zagospodarowania przestrzennego gminy lub decyzji 0 warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z kolei W przypadku braku stadium lub decyzji, o ktérych mowa W ust. 2, uwzglednia sie faktyozny sposob uiytkowania nieruchomoéci. Kierujgc sie dyrektywq Wynikajqcq z przywotanej normy prawnej rzeozoznawca majstkowy sporzsdzajqcy opinie W tej sprawie byI11poWa2niony do Wyboru podejécia, metody i techniki szacowania nieruchomoéci. Zdaniem sqdu, co jun? zaznaczono, rzeczoznawca majqtkowy Wyjaénil zarowno W opiniach pisemnych, jaki W ustnym wyjaénieniu opinii pisemnej zloionym na rozprawie W dniu 29 pasidziernika 2012 r., z jakich przyozyn zastosowal metode rynkowq ooeniajeo Wartoéé gospodarstwa rolnego (ta metoda znalazla Wyraz W pkt 5 opinii pierwotnej z dnia 14 sierpnia 2012 r.  k. 216 i dalsze}. Metoda korygowania ceny éredniej jest opisana przez bieglq W opinii uzupelniajscej z dnia 28 grudnia 2012 r. Zauwaiyé naleiy, ie dzialka nume1'(...) (sied1isko)bed:1cq przedmiotem Wyceny Wedlug tej metody aktualnie stanowi Wattosé 81.048 2}, zaé Wedlug metody rynkowej 88.077 zl. (k. 330, 216). Roinica W Wartosci tej czeéci gospodarstwa rolnego jest W istoeie rzeczy nieznaozna, co swiadczy, fie obie metody prowadzq W rzeczy samej do bardzo zbliionych W11iosk6W W przedmiooie dotyozqcym wartoéci gospodarstwa. Sqd uznat zatem, is zastrzeienia strony pozwanej kwestionuj gee przydatnoéé opinii dla potrzeb okreélenia Wartoéci nieruchomoéci sq ‘oezpodstawne. Opinia bieglej jest, zdaniem sqdu, W pehli przydatna do poczynienia ustalefi faktyoznych dotyezscych Wartoéci gospodarstwa rolnego. ' W niniejszej sprawie pojawil sie takie problem na tle, czy decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej W P. z dnia 29 rnaroa 1968 r. Wywotakt nieodwracalne skutki prawns W odniesieniu do Wszystkich dziaiek gruntowyoh skladajqcych sic; na gospodarstwo rolne objete ts decyzjq. Strona pozwana stala na stanowisku, is tego rodzaju skutek nie odnosi sie do dziatek gruntowych oznaczonych obecnie nr (...)boWien1 W dalszym cisgu stanowiq one Wlasnoéé Skarbu Pafistwa, znaj duj so sic; jedynie W zasobach Agencji Nieruchomoéci Rolnych W W.. W oeenie satdu podzielié naleiy wyiej wymieniony poglgd pozwanego. Tej tezy satdu nie zmtenia sentencja deeyzji Samorzsdowego Kolegium Odwoiawczego w E. z dnia 5 marca 2012 r., gdyfi Wyrok Sqdu Najwyiszego z dnia 14 kwietnta 1965 r., I PR 88/65 mowi, ii okolicznoéé, fie co do pewnego faktu wypowiedziaia sie W swej decyzji wladza administracyjna, nie powoduje zwiqzania ssdu treéciq tej Wypowiedzi; sqd ma tylko obowiqzek liczyé ste ze stanem praWny111, ustalonym decyzjzt organu administracyjnego 0 charakterze orzeczenia czy zarzqdzenia, jeieli decyzja zostata Wydana W granicaeh kompeteneji tego organu. Sadjest zatem zwizgzany tym, Ze decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej W P. z dnia 29 matca 1968 r. Wydaria zostala z‘ naruszeniem prawa, jednak ustalenie, fie Wywolaia ona nieodwracalne skutki prawne takie W stosunku do dzialek nr (...)nie rnoie Wiqzaé sqdu, bowiem nie opiera sie na stanie faktyoznym dotyczqcym prawa Wlasnoéei tego tttienia, ktory determinuje nieistnienie nieodwracalnyoh skutkow prawnych. .. rolnego, według jego stanu w marcu 1968 r. (okres wydania wadliwej decyzji), z uwzględnieniem zgromadzonych w sprawie dowodów dotyczących tej kwestii. Biegła w opiniach pisemnych i ustnym wyjaśnienia opinii pisemnych przedstawiła metodologię, w oparciu o którą ustaliła wartość nieruchomości na dzień wyceny, jak też kryteria, którymi posłużyła się dokonując wyboru metody wyceny. Sąd w pełni akceptuje stanowisko biegłej, które jest przekonujące, jednoznaczne i opiera się na przepisach prawa, które mają zastosowanie na gruncie materii będącej przedmiotem Opinii. Pozwany polemizował z twierdzeniami biegłej, przede wszystkim akcentował, że ocena wartości nieruchomości powinna nastąpić według metody korygowania ceny wredniej, a nie według metody rynkowej, którą przyjęła biegła. Przede wszystkim trzeba podkreślić, że w świetle artykułu 154 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stan nieruchomości oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. W przypadku braku planu miejscowego przeznaczenie nieruchomości ustala się na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z kolei w przypadku braku studium lub decyzji, o których mowa w ust; 2, uwzględnia się faktyczny sposób użytkowania nieruchomości. Kierując się dyrektywą wynikającą z przywołanej normy prawnej rzeczoznawca majątkowy sporządzający opinię w tej sprawie był upoważniony do wyboru podejścia, metody i techniki szacowania nieruchomości. Zdaniem sądu, co już zaznaczono, rzeczoznawca majątkowy wyjaśnił zarówno W opiniach pisemnych, jaki w ustnym wyjaśnieniu opinii pisemnej złożonym na rozprawie w dniu 29 października 2012 r., z jakich przyczyn zastosował metodę rynkową oceniając wartość gospodarstwa rolnego (ta metoda znalazła wyraz w pkt 5 opinii pierwotnej z dnia 14 sierpnia 2012 r. - k. 216 i dalsze). Metoda korygowania ceny średniej jest opisana przez bieglą w opinii uzupełniającej z dnia 28 grudnia 2012 r. Zauważyć należy, że działka numer (...) (siedlisko) będącą przedmiotem wyceny wedlug tej metody aktualnie stanowi wartość 81.048 zł, zaś według metody rynkowej 88.077 zł. (k. 330, 216). Różnica w wartości tej części gospodarstwa rolnego jest w istocie rzeczy nieznaczna, co świadczy, że obie metody prowadzą w rzeczy samej do bardzo zbliżonych wniosków w przedmiocie dotyczącym wartości gospodarstwa. Sąd uznał zatem, że zastrzeżenia strony pozwanej kwestionuj ące przydatność opinii dla potrzeb określenia wartości nieruchomości są bezpodstawne. Opinia biegłej jest, zdaniem sądu, w pełni przydatna do poczynienia ustaleń faktycznych dotyczących wartości gospodarstwa rolnego. " W niniejszej sprawie pojawił się także problem na tle, czy decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia 29 marca 1968 r. wywołała nieodwracalne skutki prawne w odniesieniu do wszystkich działek gruntowych składających się na gospodarstwo rolne objęte tą decyzją. Strona pozwana stała na stanowisku, że tego rodzaju skutek nie odnosi się do działek gruntowych oznaczonych obecnie nr (...)bowiem w dalszym ciągu stanowią one własność Skarbu Państwa, znajdując się jedynie W zasobach Agencji Nieruchomości Rolnych w W.. W ocenie sądu podzielić należy wyżej wymieniony pogląd pozwanego. Tej tezy sądu nie zmienia sentencja decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 5 marca 2012 r., gdyż wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 1965 r., I PR 88/65 mówi, iż okoliczność, że co do pewnego faktu wypowiedziała się w swej decyzji władza administracyjna, nie powoduje związania sądu treścią tej wypowiedzi; sąd ma tylko obowiązek liczyć się ze stanem prawnym, ustalonym decyzją organu administracyjnego o charakterze orzeczenia czy zarządzenia, jeżeli decyzja została wydana w granicach kompetencji tego organu. Sądjest zatem związany tym, że decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia 29 marca 1968 r. wydana została zi naruszeniem prawa, jednak ustalenie, że wywołała ona nieodwracalne skutki prawne także w stosunku do działek nr Ć...)nie może wiązać sądu, bowiem nie opiera się na stanie faktycznym dotyczącym prawa własności tego mienia, który determinuje nieistnienie nieodwracalnych skutków prawnych. ,. --- STRONA 6 --- Powodjest uprawniony do Wszczeoia odpowiednich procedur prawnych zmierzajaoych do wydania mu dzialek numer (...), skoro nie fiostaly one prfiez Skarb Pafistwa zbyte, sa fiaé przekazane do fiasobu Wlasnoéoi rolnej Skarbu Panstwa, zaé Decyfia Samorfiadowego Kolegium 0dwo{awczego W E. z dnia 5 marca 2012 r. stwierdfiila Wadliwosé prawna przejeoia, miedzy innymi, tych dziatek gruntowych na rzecz Skarbu Paflstwa W trybie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej W P. z dnia 29 marca 1968 r. Ten stan rzeczy powoduje, fie aktualifiuje sie fiadanie Wydania ioh poWodoWi jako Wlascicielowi, ktory sprzecznie z prawem utraoil ich Wiadanie po obaleniu domniemania wynikajacego fi art. 3 ust. 1 ustawy o ksiegach wieczystych i hipotece. Podkreélié trfieba, fie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 19 pafidziernika 1991 r. 0 gospodarowaniu nieruchomoéciami rolnymi Skarbu Paflstwa (jedn. tekst Dz. U fi 201 2r., pofi. 1187) Wynika wniosek, fie Agencja Nieruchomosci Rolnych, a wczeéniej Agencja Wiasnoéci Rolnej Skarbu Pafmstwa, wykonuje jedynie uprawnienia Wiaéciciela (Skarbu Pafistwa) w stosunku do powierzonych jej celem wykonjwania prawa wlasnoéci i innych praw rzeczowych, miedzy innymi, nieruchomoéci rolnych, nie jest zaé Wlaécicielem tych nieruehomoéei. W refiultacie dotychczasowyeh rozwafian, stwierdzié nalefiy, fie decyzja 0 przejeciu na wiasnoéé Skarbu Panstwa przedmiotowego gospodarstwa rolnego nie Wywolala nieodwracalnych skutkow prawnyoh W stosunku do dzialek numer (...) i tym samym nie mofie mieé do nich zastosowania art. 160 §1 k.p.a., bowiem powéd nie poniésl sfikody. Tej tezy nie podwafia twierdzenie powoda, fiefi jego aktualnego punktu Widzenia nie bylyby mu przydatne same W/ W dzialki befi pozostaIej ozesci gospodarstwa rolnego. Za zaprezentowanym stanowiskiem prfiemawia takfie zsdaozone do pisma pofiwanego z dnia 17 stycfinia 2013 r. orzeczenie Sadu Apelacyjnego W Krakowie z dnia 14 Wrzesnia 2012 r., ktory W uzasadnieniu fiaprefientowal poglad, fie nie doszlo do utraty wlasnoéci prfiefi spadkobiercow Wlaéciciela nieruchomosci Wobec faktu, fie stanowi ona dalej Wlasnoéé Skarbu Panstwa, gdyfi po jej prfiejeoiu nie byla zbyta na rzecz oséb trfiecich (por. prfiedostatnia strone ufiasadnienia, k. 352). Powod zatem nie poniésl sfikody, jefieli ohodzi o dfiiaiki o numerach (...)na tle wydania decyzji z dnia 29 marca 1968 r. przefi Prezydiurn Powiatowej Rady Narodowej W P. . Majao na uwadze powyfisfie sad ufinat, fie wymieniona deeyzja Wydana zostala z narusfieniem art. 156 § 1 k.p.a. i Wywolala jednoofieénie nieodwracalne skutki prawne W stosunku do cfiesoi gospodarstwa rolnego objetego ta decyzja, a mianowicie odnoénie dziatek gruntowych ofinaczonych nurnerami (...), ktorych Wartosé aktualna, Wedlug stanu z ehWili przejeoia, ustalona metoda rynkowa zaproponowana W opinii rzeczofinawcy majatkowego, wynosi — odpowiednio — 88.077 fil i 66.926 zi, Iacznie 155.003 fil. Udzial powoda W spadku po jego ojou, Wlaécioielu przejetego gospodarstwa rolnego, Wynosi 1/2 czeéé, zatem powod mofie domagaé sie W tej proporcji odszkodowania za utraoone mienie tj. kwoty 77.501,50 fiI. Powodztwo ponad te kwote, za wyjatkiem powédztwa cofnietego na rofiprawie W dniu 29 pafidfiiernika 2012 r. 0 kwote 16.456 fit, oddalono jako bezpodstawne W8W'i8t1€ ustalonego stanu faktycfinego i prfiywoianych przepisow prawa. Odsetki ustawowe od zasadzonego odszkodowania przyznano od dnia Wyrokowania, albowiem bylo ono ustalone na podstawie cen obowiazujacych na ten moment, stad tefi pozwany popad} W stan opéfinienia dopiero W dniu wydania Wyroku (pot. wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 17 czerwca 2010 r., III CSK 308/09, Lex 852671] W éwietle oceny prawnej dokonanej przez Sad Apelacyjny w Gdafisku W uzasadnieniu postanowienia z dnia 22 Iutego 2012 r. oraz W oparciu 0 oswiadczenie powoda zawarte w oéwiadozeniu ztofionym na rozprawie W dniu 28 maja 2012 r. orafi W piémie procesowym z dnia 21 kwietnia 2012 1'. przyjaé nalezalo, fie powod cofnal fiadanie zgloszone w pozwie i W to miejsee domagal sie nowego fiadania 0 tej samej Wartoéci, ale z innej podstawy faktycznej. Z uwagi na to, fie pozwany wyrazil figode na eofniecie pierwotnie figloszonego pozwu umorzono postepowanie na podstawie aitykulu 355 §1 1 I<.p.c. [pkt 5 Wyroku). Konsekwencja tej decyzji procesowej sadu jest Wniosek, fie W istoizie rzeczy poW6d ulegl W oalosci pofiwanemu co do fiadania okreélonego Wpozwie, a to skutkuje rozstrzygnieciem jak W punkcie 6 wyroku na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. W fiW. z art. 98 § 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéoi z dnia 28 Wrzesnia 20021: W sprawie oplat fia czynnoécitadcow prawnych oraz ponoszenia prfiez Skarb Patistwa koszt6W 1 Powódjest uprawniony do wszczęcia odpowiednich procedur prawnych zmierzających do wydania mu działek numer (...), skoro nie zostaly one przez Skarb Państwa zbyte, są zaś przekazane do zasobu własności rolnej Skarbu Państwa, zaś Decyýa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia 5 marca 2012 r. stwierdziła wadliwość prawną przejęcia, między innymi, tych działek gruntowych na rzecz Skarbu Państwa w trybie decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w P. z dnia 29 marca 1968 r. Ten stan rzeczy powoduje, że aktualizuje się żądanie wydania ich powodowi jako właścicielowi, który sprzecznie z prawem utracił ich władanie po obaleniu doniniemania wynikającego z art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Podkreślić trzeba, że z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. 0 gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (jedn. tekst Dz. U z 201 2r., poz. 1187) wynika wniosek, że Agencja Nieruchomości Rolnych, a wcześniej Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa, wykonuje jedynie uprawnienia właściciela (Skarbu Państwa) w stosunku do powierzonych jej celem wykonywania prawa własności i innych praw rzeczowych, między innymi, nieruchomości rolnych, nie jest zaś właścicielem tych nieruchomości. W rezultacie dotychczasowych rozważań, stwierdzić należy, że decyzja o przejęciu na własność Skarbu Państwa przedmiotowego gospodarstwa rolnego nie wywołała nieodwracalnych skutków prawnych w stosunku do działek numer (...) i tym samym nie może mieć do nich zastosowania art. 160 §1 k.p.a., bowiem powód nie poniósł szkody. Tej tezy nie podważa twierdzenie powoda, żez jego aktualnego punktu widzenia nie byłyby mu przydatne same w/ w działki bez pozostałej części gospodarstwa rolnego. Za zaprezentowanym stanowiskiem przemawia także załączone do pisma pozwanego z dnia 17 stycznia 2013 r. orzeczenie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 14 września 2012 r., który w uzasadnieniu zaprezentował pogląd, że nie doszło do utraty własności przez spadkobierców właściciela nieruchomości wobec faktu, że stanowi ona dalej własność Skarbu Państwa-, gdyż po jej przejęciu nie była zbyta na rzecz osób trzecich (por. przedostatnią stronę uzasadnienia, k. 352). Powód zatem nie poniósł szkody, jeżeli chodzi o działki o numerach (...)na tle wydania decyzji z dnia 29 marca 1968 r. przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej W P. . Mając na uwadze powyższe sąd uznał, że wymieniona decyzja wydana została z naruszeniem art. 156 § 1 k.p.a. i wywołała jednocześnie nieodwracalne skutki prawne w stosunku do części gospodarstwa rolnego objętego tą decyzją, a mianowicie odnośnie działek gruntowych oznaczonych numerami (...), których wartość aktualna, według stanu z chwili przejęcia, ustalona metodą rynkową zaproponowaną w opinii rzeczoznawcy majątkowego, wynosi - odpowiednio - 88.077 zł i 66.926 zł, łącznie 155.003 zł. Udział powoda w spadku po jego ojcu, właścicielu przejętego gospodarstwa rolnego, wynosi 1/2 część, zatem powód może domagać się w tej proporcji odszkodowania za utracone mienie tj. kwoty 77.5o1,50 zł. Powództwo ponad tę kwotę, za wyjątkiem powództwa cofniętego na rozprawie w dniu 29 października 2012 r. o kwotę 16.456 zł, oddalono jako bezpodstawne W świetle ustalonego stanu faktycznego i przywołanych przepisów prawa. Odsetki ustawowe od zasądzonego odszkodowania przyznano od dnia wyrokowania, albowiem było ono ustalone na podstawie cen obowiązujących na ten moment, stąd też pozwany popadł w stan opóźnienia dopiero w dniu wydania wyroku (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2010 r., III CSK 308/09, Lex 852671) W świetle oceny prawnej dokonanej przez Sąd Apelacyjny w Gdańsku w uzasadnieniu postanowienia z dnia 22 lutego 2012 r. oraz w oparciu o oświadczenie powoda zawarte w oświadczeniu złożonym na rozprawie w dniu 28 maja 2012 r. oraz w piśmie procesowym z dnia 21 kwietnia 2012 r. przyjąć należało, że powód cofnął żądanie zgłoszone w pozwie i w to miejsce domagał się nowego żądania o tej samej wartości, ale z innej podstawy faktycznej. Z uwagi na to, że pozwany wyraził zgodę na cofniecie pierwotnie zgłoszonego pozwu umorzono postępowanie na podstawie artykułu 355 §1 1 k.p.c. (pkt 5 wyroku). Konsekwencją tej decyzji procesowej sądu jest wniosek, że w istocie rzeczy powód uległ w całości pozwanemu co do żądania określonego wpozwie, a to skutkuje rozstrzygnięciem jak w punkcie 6 wyroku na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 98 § 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynnościćradców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów r --- STRONA 7 --- pomocy prawnej udfiielonej prfiefi radoe prawnego ustanowionego z urfiedu (Dz. U nr 163, pofi. 1349 fie fin1.), jak tefi art. 11 ust. 3 ustawy fi dnia 8 lipoa 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa (Dfi. U nr169, pofi. 1417 fie fim.). Powod na rofiprawie W dniu 29 pafidziernika 2012 r. cofnal nowe fiadanie o kwote 16.456 fil, jednak nalefialo ufinaé, fie W rfieefiy samej ulegl on stronie pozwanej takze i co do tej kwoty orafi do kwotyprfiewyfisfiajacej prfiyfinane mu odsfikodowanie W Wysokoéci 77.5o1,5o zl, o ktorej mowa w punkcie 2 wyroku. Tym samym powéd Wygral proces, ktorego baza bylo nowe fiadanie okreélone na 130.000 fil w 60% (77.5o1,5o z} :130.o00 fi}). O poniesionych przez strony kosztach procesu, ktore na fiasadfiie kompensaty stosunkowo rofidfiielono, sad orfiekl na podstawie art. 100 zd.1 k.p.c. W zw. z art. 98 § 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwoéci fi dnia 28 wrzeénia 20021". W sprawie oplat za czynnoéci radcéw prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Paftstwa kosztow pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z urzedu, jak tefi art. 11 ust. 3 ustawy fi dnia 8 Iipca 2005 r. 0 Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa. Mianowicie powod zaplacil lacfinie 12.977,71 fil (6.500 fil  oplata od pofiwu, 3600 fit — Wynagrodfienie pelnomocnika, 17 zl  oplata skarbowa od pelnomoonictwal, fiaé pofiwany uiéoil iacfinie 5.400 fil (3.600 fit  Wynagrodzenie pelnomocnika, 1.800  wynagrodfienie pelnomocnika W postepowaniu fiafialeniowymj. Lacfine kosfity stron wyniosly 18.377,71 z}. Poniewafi powod wygrai proces W 60 %, to W tej proporcji fiasadfiono na jego rfiecfi kosfity procesu od pozwanego. Powod poniosl kosfity w wysokosci jak Wyfiej podano, a powinien W nioh partycypowaé do kwoty 7.351,08 zl (40 %), stad fiasadzono na jego rfiecfi rofinioe. pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U nr 163, poz. 1349 ze zm.), jak też art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U nr169, poz. 1417 ze zm.). Powód na rozprawie w dniu 29 października 2012 r. cofnął nowe żądanie o kwotę 16.456 zł, jednak należało uznać, że w rzeczy samej uległ on stronie pozwanej także i co do tej kwoty oraz do kwotyprzewyższającej przyznane mu odszkodowanie w wysokości 77.5o1,5o zł, o której mowa w punkcie 2 wyroku. Tym samym powód wygrał proces, którego bazą było nowe żądanie określone na 130.000 zł w 60% (77.5o1,5o zł :130.000 zł). O poniesionych przez strony kosztach procesu, które na zasadzie kompensaty stosunkowo rozdzielone, sąd orzekł na podstawie art. 100 zcl.1 k.p.c. w zw. z art. 98 § 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, jak też art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa. Mianowicie powód zapłacił łącznie 12.977,71 zł (6.5oo zł - opłata od pozwu, 3600 zł - wynagrodzenie pełnomocnika, 17 zł - opłata skarbowa od pełnomocnictwa), zaś pozwany' uiścił łącznie 5.400 zł (3.6o0 zł - wynagrodzenie pełnomocnika, 1.800 - wynagrodzenie pełnomocnika w postępowaniu zażaleniowym). Łączne koszty stron wyniosły 18.377,71 zł. Ponieważ powód wygrał proces w 60 %, to w tej proporcji zasądzono na jego rzecz koszty procesu od pozwanego. Powód poniósł koszty w wysokości jak wyżej podano, a powinien w nich partycypować do kwoty 7.351,08 zł (40 %), stąd zasądzono na jego rzecz różnicę.