Wyrok I C 1383/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Opolu I

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 1383/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Opolu I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Katarzyna Faff-Walczak Protokolant: stażysta Dagna Szpala po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2019 r. w Opolu sprawy z powództwa S. Z. przeciwko Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, Skarbowi Państwa - Dyrektorowi Zakładu Karnego nr 2 w S. o zapłatę I. powództwo oddala; II. odstępuje od obciążenia powoda kosztami oddalonego powództwa. Na oryginale właściwy podpis Sygn. akt IC 1388/18 UZASADNIENIE Powód S. Z. wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa – Zakładu Karnego nr 2 w S. kwoty 80.000zł tytułem zadośćuczynienia . W odpowiedzi na pozew pozwany Skarb Państwa – Zakład Karny nr 2 w S. zastępowany przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego. Sąd ustalił stan faktyczny: Powód S. Z. przebywał w Zakładzie Karnym nr (...) w S. od dnia (...). do dnia (...). w celi nr (...) , która była celą czteroosobową o pow. 12,95 m 2 i od (...). do (...). w celi nr (...) , która była celą dwuosobową o pow. 5,78 m 2 . Cele w których przebywał powód , tj. cela nr (...) była celą po kompleksowym remoncie wyposażoną w kącik sanitarny o wymiarach pozwalających na nieskrępowane korzystanie i organizację codziennej toalety. Natomiast cela nr (...) była przed remontem , jednak jej stan techniczny był dobry. Z uwagi na trwające prace remontowe dotyczące wymiany instalacji wodno – kanalizacyjnej puszczenie ciepłej wody użytkowej było niemożliwe. --- STRONA 2 --- Podczas remontu w pawilonie mieszkalnym w którym przebywał powód nie występowało zapylenie, gruz był usuwany na bieżąco i nie zalegał na oddziałach mieszkalnych, które były na bieżące sprzątane. Na czas wydawania posiłków prace remontowe były wstrzymywane. Jeśli zaś chodzi o wyposażenie cel mieszkalnych zajmowanych przez powoda w sprzęt kwaterunkowy to było ono zgodne z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z 19.12.2016r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych, jak też w dobrym stanie technicznym i zdatne do użytku. Poza sprzętem kwaterunkowych , cele wyposażone były w sprzęt niezbędny do sprzątania celi oraz środki do utrzymania czystości i higieny , które wydawane są na początku każdego miesiąca. Zakład Karny nr (...) w S. był także kontrowany przez pracowników Powiatowej Stacji Epidemiologicznej w S., którzy po przeprowadzonej kontroli nie wnieśli uwag. Z powodem prowadzone były rozmowy przez wychowawców, jak też w dniu (...). powód odbył konsultację psychologiczną wobec możliwości osadzenia w celi jednoosobowej. Powód nie składała skarg na warunkami osadzenia jak też nie składał skarg w związku z trwającym w pawilonie w którym był osadzony powód remont i związane z tym niedogodności. Żadnych skarg w tym zakresie nie zarejestrowano w administracji pozwanego. W trakcie osadzenia w pozwanej jednostce powód korzystał z opieki medycznej Dowód: wydruk z przeglądarki rozmieszczenia – k. 40 notatka z 22.10.2018r. – k. 41 protokół z kontroli z 1.12.2017r. k. 42-49 notatka służbowa z 22.06.2018r. k. 50, rozmowa psychologiczna z 15.06.2018r. k. 51-52 dokumentacja medyczna powoda k. 77 zeznania świadka D. S. – k. 102, zeznania świadka J. J.– k.,143 zeznania świadka M. M. k.143/2. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę odpowiedzialności odszkodowawczej za naruszenie dóbr osobistych stanowi art. 24 § 1 Kodeksu cywilnego w związku z art. 448 § 1 k.c. Jak stanowi art. 24 § 1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może on również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny. Zgodnie zaś z art. 448 k.c. w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego żądanie zasądzić odpowiednią sumę --- STRONA 3 --- pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Przepis art. 445 § 3 stosuje się. Przesłanką odpowiedzialności przewidzianej w art. 448 k.c. jest nie tylko bezprawne, ale i zawinione działanie sprawcy naruszenia dobra osobistego. (por. wyr. SN z 2011-04-06, I CSK 475/10, LEX nr 846539). W procesie cywilnym obowiązuje zasada kontradyktoryjności. Zgodnie z art. 6 kodeksu cywilnego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zdaniem powoda pozwany odpowiada za naruszenie dóbr osobistych powoda polegających na tym że powód w trakcie osadzenia w pozwanej jednostce był narażony na hałas, pył, kurz, wyziewy a to z powodu remontu trwającego w pawilonie w którym był powód osadzony. Ponadto powód zarzucał stronie pozwanej iż do posiłków dostarczanych osadzonym z powodu trwającego remontu dostawała się kurz i pył a nawet gruz. Strona pozwana wnosząc o oddalenie powództwa w sposób szczegółowy odniosła się do zarzutów pozwu, uznając je za nieuzasadnione. Odnosząc się zatem do roszczeń powoda, to w ocenie Sądu w żaden sposób nie wykazał on zgodnie z regułą wynikającą z art. 6 k.c. w z 232 k.p.c., by w trakcie pobytu w Zakładzie Karnym nr (...) w S. doszło do naruszenia jego dóbr osobistych, a ciężar dowodu w tym zakresie obciążał powoda, tak jak pozwanego obciążał obowiązek wykazania, iż jego działanie nie było bezprawne. Analizując materiał dowodowy zgromadzony w sprawie Sąd uznał, iż powództwo nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zdaniem sądu powód nie wykazał jakiego rodzaju jego dobra osobiste zostały naruszone przez działanie strony pozwanej w związku z prowadzonym remontem jednostki. Sąd miał na uwadze , iż powód w pozwanej jednostce przebywał w okresie od (...). do (...). , a zatem nieco ponad miesiąc .W tym czasie powód nie składała żadnych formalnych skarg na warunki osadzenia, a w szczególności na trwając w tym czasie remont pawilonu w którym powód był osadzony. Powód nie zgłaszał skarg także wychowawcom, jak i podczas rozmowy z psychologiem. Podobnie powód nie skarżył się podczas wizyt u lekarza na uciążliwości związane z remontem , a to w kontekście jak twierdzi powód zdiagnozowanej u niego (...). Owszem podczas wizyt w lekarskich powód skarżył się, ale na ból Glowy, bóle kręgosłupa i grzbietu , w tym też zakresie uzyskiwał pomoc poprzez przepisanie leków przeciwbólowych. Sąd miała także na uwadze , iż jeśli nawet istniały pewne uciążliwości związane z prowadzonym remontem jednostki, to jednak nie można ich uznać za bezprawne, naruszające normy prawne czy zasady współżycia społecznego. Niewątpliwie działania strony pozwanej nastawione były na polepszenie warunków odbywania kar pozbawienia wolności przez osadzonych w tym i powoda, a zatem zdaniem Sądu nie były bezprawne, gdyż wynikały z obowiązków i uprawnień strony pozwanej do zapewnienia odpowiednich warunków obywania kary pozbawienia wolności. Ponadto zdaniem Sądu powód jak już wspomniano wcześniej nie wskazał jakie dobra jego zostały naruszone przez działanie strony pozwanej, jak też nie wykazała w żadne sposób doznania krzywdy na skutek działań strony pozwanej oraz rozmiaru tejże krzywdy. Dlatego też powództwo zostało w całości oddalone jako niewykazane i nieuzasadnione. Orzeczenie o kosztach wydane zostało w oparciu o treść art. 102 k.p.c. w zw. z art. 108 §1 k.p.c. Na oryginale właściwy podpis Za zgodność: