Wyrok I C 1332/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2020 r. Sąd Okręgowy w Krakow

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I C 1332/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 listopada 2020 r. Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia SO Elżbieta Bednarczuk Protokolant: sekretarz sądowy Martyna Kielin po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2020 r. w Krakowie na rozprawie sprawy z powództwa B. K. przeciwko (...) Spółka Akcyjna w K. o ochronę dóbr osobistych I oddala powództwo II zasądza od powoda B. K. na rzecz pozwanej (...) Spółka Akcyjna w K. kwotę 720 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego Sygn. akt I C 1332/20 UZASADNIENIE wyroku z dnia 13 listopada 2020 roku Powód B. K. pozwem z dnia 18 czerwca 2020 r. wniósł o ochronę dóbr osobistych przeciwko (...) S.A. z siedzibą w K. i domagał się zobowiązania pozwanej do powstrzymania się z naruszeniem dóbr osobistych powoda, polegającym na zgłoszeniu do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych danych osobowych powoda, takich jak imię, nazwisko, numer PESEL, czy wysokość przysługującego powodowi prawa własności akcji pozwanej Spółki. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od strony pozwanej na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż jest akcjonariuszem (...) S.A. z siedzibą w K.. Nadmienił, że w dniu 20 maja 2020 r. otrzymał od Zarządu pozwanej Spółki informacje, że w wykonaniu zobowiązania z art. 59, 60 i 61 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu w terminie do 14 lipca 2020 r. Zarząd Spółki dokona wpisu do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych wskazując powoda jako beneficjenta rzeczywistego. Wpis miałby obejmować następujące dane: imię i nazwisko, obywatelstwo, państwo zamieszkania, numer PESEL, informację o wielkości i charakterze udziałów przysługujących w spółce (...). Powód podkreślił, że nie kwestionuje faktu, iż jest beneficjentem rzeczywistym pozwanej Spółki jednak jego zdaniem ujawnienie powyższych danych w Rejestrze, który ma charakter jawny, otwarty, a dostęp do danych w nim ujawnionych jest nieograniczony - narusza jego dobra osobiste, w tym prawo do prywatności, bezpieczeństwa, czy ochrony przed niebezpieczeństwem wykorzystania danych osobowych w celach przestępczych przez nieustalone osoby. Ponadto powód zaznaczył, że ww. ustawą z dnia 1 marca 2018 r. implementowano przepisy z Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) (...) z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu (zwana dalej IV Dyrektywą (...)), zmieniającej rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr --- STRONA 2 --- (...) i uchylającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE. Następnie IV Dyrektywa (...) została zmieniona mocą Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) (...) z dnia 30 maja 2018 r. (zwana dalej V Dyrektywą (...)) zmieniającej Dyrektywę (UE) (...). Powód wskazał, że na podstawie powyższej ustawy z dnia 1 marca 2018 r. utworzono Centralny Rejestr Beneficjentów Rzeczywistych stanowiący system, w którym gromadzone i przetwarzane są informacje o beneficjentach rzeczywistych, tj. osobach fizycznych sprawujących bezpośrednią lub pośrednią kontrolę nad spółką. Powód zaznaczył, że przetwarzanie danych w Rejestrze odbywa się bez wiedzy osób, których te informacje dotyczą. Podniósł również, że zapisy w.w ustawy w zakresie w jakim naruszają normy związane z ochroną danych osobowych stanowią nieprawidłową implementację Dyrektyw i jako takie są sprzeczne z ratyfikowanymi umowami międzynarodowymi, których ratyfikacja wymagała uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie. W związku z tym, zdaniem powoda, nie mogą być podstawą do przetwarzania danych wrażliwych powoda zaś próba ich wykorzystania przez pozwaną stanowi naruszenie jego dóbr osobistych. Ponadto zaznaczył, że implementowane dyrektywy nie wyłączają stosowania ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych (tzw. (...)), co wynika z zapisów V Dyrektywy (...). Jak bowiem wskazano w motywach do V Dyrektywy (...) (pkt 5) jakkolwiek należy dążyć do osiągnięcia celów dyrektywy (UE) (...), a wszelkie jej zmiany powinny być spójne z bieżącymi działaniami Unii w obszarze przeciwdziałania terroryzmowi i jego finansowaniu, to jednak zmiany takie powinny być wprowadzone z należytym uwzględnieniem prawa podstawowego do ochrony danych osobowych, a także z poszanowaniem i zastosowaniem zasady proporcjonalności. Ponadto z motywów do V Dyrektywy (...) (pkt 36) wynikało, iż państwa członkowskie powinny przewidzieć możliwość wyłączenia z obowiązku ujawnienia w rejestrach informacji o beneficjentach rzeczywistych oraz udzielania dostępu do takich informacji w wyjątkowych przypadkach, gdy informacje te narażałyby beneficjenta na niewspółmierne ryzyko nadużycia finansowego, porwania, szantażu, wymuszenia, nękania, przemocy lub zastraszenia. Powód powołał się również na motywy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych (Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) (...) z dnia 27 kwietnia 2016r.) wskazując, że celem było wprowadzenie rozwiązań, które zapewniłyby ochronę dla podmiotu, którego dane są przetwarzane. Jego zdaniem polski ustawodawca świadomie wyłączył w częściowym zakresie obowiązywanie ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych, co jest sprzeczne z zapisami Dyrektyw. Według powoda, wprowadzone rozwiązania ustawy z dnia 1 marca 2018 r. są sprzeczne z powyższymi normami ponieważ: - naruszają zasady przejrzystości, gdyż osoba, której dane są przetwarzane nie ma prawa do informacji przez kogo i w jakim celu te dane są przetwarzane, - nie są niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej, według powoda wystarczające byłoby ograniczenie dostępności do danych z Rejestru dla organów władzy państwowej, organów ścigania, - dane zgromadzone w Rejestrze mogą być przetwarzane bez żadnej kontroli, - nie wprowadzono żadnych środków, które zapobiegłyby przetwarzaniu danych osobowych beneficjentów przez osoby nieuprawnione, - ustawodawca nie dokonał żadnej oceny skutków dla ochrony danych w celu oszacowania w szczególności źródła, charakteru, specyfiki i powagi ryzyka odnoszącego się do danych wrażliwych beneficjenta rzeczywistego, - jawny i nieograniczony charakter Rejestru sprawia, że osoba, której dane są przetwarzane utraci w pełni kontrolę nad własnymi danymi. Powód wskazał również, iż z faktu jawności Rejestru wynika, że dostęp do niego ma każdy, bez konieczności wykazywania interesu prawnego, rejestracji, bez ponoszenia opłat, co jest sprzeczne z istotą Rejestru, który został utworzony nie jako ogólnodostępne źródło informacji o majątku osób fizycznych, ale jako system informacyjny dla jednostek analityki finansowej. Powód zaznaczył, że jawność Rejestru i nieograniczony dostęp do niego sprawia, że nie będzie miał on żadnej kontroli nad tym kto uzyska dostęp do ww. danych wrażliwych i w jakim celu będzie je przetwarzać, a jak wskazano w motywach do Dyrektyw (...) rozwiązania państw członkowskich powinny przewidywać konieczność ochrony danych wrażliwych beneficjentów. Powód wskazał, że większość --- STRONA 3 --- krajów członkowskich UE m.in. Francja, Niemcy czy Hiszpania uzależnia dostęp do Rejestru od wykazania interesu prawnego bądź uzyskania zgody stosownego organu. Powód podniósł, że zapowiedź przetwarzania przez Zarząd pozwanej Spółki danych osobowych powoda, które polegać będzie na dokonaniu wpisu w rejestrze danych obejmujących m. in. PESEL powoda jak i wysokość przysługującemu mu prawa własności akcji w pozwanej Spółce stanowi naruszenie jego dóbr osobistych. W odpowiedzi na pozew pozwana (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w K. wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Strona pozwana podniosła, iż wobec jednoznacznego brzmienia krajowych przepisów, tj. art. 55 i następne ustawy o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, które funkcjonują w polskim porządku prawnym, a ich ewentualna niekonstytucyjność lub niezgodność z prawem Unii Europejskiej, nie została stwierdzona w przewidzianym przez prawo trybie, Zarząd pozwanej jest zobowiązany do dokonania zgłoszenia, obejmującego między innymi dane osobowe powoda, takie jak: imię, nazwisko, numer PESEL oraz wysokość przysługującego powodowi prawa własności akcji, do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych. Zgłoszenie jest opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP oraz zawiera oświadczenie osoby dokonującej zgłoszenia do Rejestru o prawdziwości informacji zgłaszanych do rejestru. Oświadczenie to składane jest pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. Strona pozwana przyznała, iż dostrzega problemy związane z implementacją do krajowego porządku prawnego Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) (...) z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywania systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, konflikt pomiędzy koniecznością walki z terroryzmem i praniem brudnych pieniędzy, a niekontrolowanym, w pełni jawnym udostępnieniem wrażliwych danych akcjonariuszy i udziałowców spółek kapitałowych i osobowych w Centralnym Rejestrze Beneficjentów, co może zagrażać ich dobrom osobistym jak życie, zdrowie, mienie prywatność oraz kolizję przepisów krajowych z powszechnie obowiązującym Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady UE (...) z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych. W uzasadnieniu strona pozwana wskazała, iż w związku z wejściem w życie Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) (...) z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania brudnych pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR (...) i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) (...) z dnia 30 maja 2018 r. zmieniającą dyrektywę (UE) (...) w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz zmieniającą dyrektywy 2009/138/WE i (...), ustawodawca polski został zobligowany do implementowania powyższych przepisów do porządku krajowego. Powyższy obowiązek został zrealizowany ustawą z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2018 r. poz. 723, t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 971). Zgodnie z art. 65, 66 i 67 ustawy spółki kapitałowe zostały zobowiązane do dokonywania wpisów dotyczących ich akcjonariuszy i udziałowców, w jawnym, ogólnie dostępnym Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczywistych. R. legis tych przepisów stanowi potrzeba walki z terroryzmem i przestępczością zorganizowaną, stworzenie narzędzia dla jednostek analityk finansowych do kontrolowania stanu posiadania beneficjentów rzeczywistych w podmiotach gospodarczych i przekazywania tych danych dalej do innych służb jak Policja i (...). Powyższe przepisy zobligowały do ujawniania w Rejestrze następujących danych Beneficjentów Rzeczywistych: imienia, nazwiska, obywatelstwa, państwa zamieszkania, numeru PESEL, wielkości i charakteru posiadanego udziału, przysługujących uprawnień. Informacje ujawnione w Rejestrze są ogólnie dostępne, jawne, ustawodawca polski nie zdecydował się wprowadził żadnego kryterium weryfikacji danych osób je przeglądających, jak obowiązek rejestracji, opłata, wykazanie się interesem prawnym, czy ograniczanie dostępu jedynie dla podmiotów powołanych do utrzymania porządku i bezpieczeństwa publicznego. Dane beneficjentów są również przetwarzane bez ich wiedzy. W oparciu o obowiązujące i jednoznaczne przepisy ustawy pozwana poinformowała powoda w dniu 20 maja 2020 r. o konieczności wpisu jego danych, jako swojego akcjonariusza i beneficjenta rzeczywistego tj.: imienia, nazwiska, nr PESEL oraz wysokości przysługującego mu prawa własności akcji, w terminie do dnia 13 lipca 2020 r. --- STRONA 4 --- Bezsporne w sprawie było, iż: Powód B. K. jest akcjonariuszem (...) S.A. z siedzibą w K.. W dniu 20 maja 2020 r. zarząd Spółki poinformował powoda o konieczności wpisu jego danych do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych jako beneficjenta rzeczywistego, w terminie do 13 lipca 2020 r. Wpis miał obejmować następujące dane: imię i nazwisko, obywatelstwo, państwo zamieszkania, numer PESEL, informację o wielkości i charakterze udziałów przysługujących w Spółce powodowi. Jako podstawę dokonania zgłoszenia do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych obejmującego powyższe dane powoda pozwana Spółka wskazała przepisy art. 59 i n. ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. 2020 poz. 971). Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Powód B. K. złożył pozew o ochronę dóbr osobistych domagając się zobowiązania strony pozwanej do powstrzymania się z naruszeniem dóbr osobistych powoda, polegającym na zgłoszeniu do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych danych osobowych powoda, takich jak imię, nazwisko, numer PESEL, czy wysokość przysługującego powodowi prawa własności akcji pozwanej Spółki. Powód naruszenia swoich dóbr osobistych - prawa do prywatności, bezpieczeństwa, czy ochrony przed niebezpieczeństwem wykorzystania danych osobowych w celach przestępczych przez nieustalone osoby, dopatrywał się w ujawnieniu swoich danych w Centralnym Rejestrze, który ma charakter jawny, otwarty, a dostęp do danych w nim ujawnionych jest nieograniczony. W zasadzie bezsporny w sprawie był fakt obowiązku pozwanej Spółki umieszczenia w bazie Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych danych dotyczących powoda jako beneficjenta rzeczywistego. Problematyczne natomiast dla obu stron było to, czy zgłoszenie danych powoda przez pozwaną i ich wpis w Centralnym Rejestrze, znajdowało prawidłową podstawę prawną, a w szczególności, czy do polskiego systemu prawnego w sposób właściwy dokonano implementacji Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) (...) z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania brudnych pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR (...) i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) (...) z dnia 30 maja 2018 r. zmieniającą dyrektywę (UE) (...) w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz zmieniającą dyrektywy 2009/138/WE i (...). Podstawą dochodzonego roszczenia były przepisy dotyczące dóbr osobistych. Zgodnie z art. 23 k.c. dobra osobiste człowieka, jak w szczególności zdrowie, wolność, cześć, swoboda sumienia, nazwisko lub pseudonim, wizerunek, tajemnica korespondencji, nietykalność mieszkania, twórczość naukowa, artystyczna, wynalazcza i racjonalizatorska, pozostają pod ochroną prawa cywilnego niezależnie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Katalog ten jest otwarty. Natomiast art. 24 kc stanowi, że ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Z przytoczonego przepisu wynika, że ochrona dóbr osobistych przysługuje jedynie w związku z działaniem, lub zaniechaniem bezprawnym, a więc sprzecznym z normami prawa lub zasadami współżycia społecznego. O tym, czy w konkretnym wypadku można mówić o naruszeniu (zagrożeniu naruszenia) dobra osobistego, nie mogą decydować wyłącznie subiektywne odczucia osoby uważającej się za pokrzywdzoną. W procesie o ochronę dóbr osobistych to na powodzie ciąży, zgodnie zasadami rozkładu ciężaru dowodu (art. 6 k.c.), wykazanie istnienia dobra osobistego oraz jego naruszenie lub zagrożenie naruszenia, zaś pozwany, jeśli chce się zwolnić od odpowiedzialności, wykazać musi brak bezprawności. Stosownie do art. 58 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu ( Dz. U. z 2020 r., poz. 1086 ), podmiotami zobowiązanymi do zgłoszenia informacji o beneficjentach rzeczywistych i ich aktualizacji są między innymi spółki akcyjne. Przepis art. 6 cyt. ustawy nakłada obowiązek, na instytucje obowiązane, wyznaczenia kadry kierowniczej wyższego szczebla odpowiedzialnej za wykonanie obowiązków określonych w ustawie. W przypadku instytucji obowiązanej, w której działa zarząd lub inny organ zarządzający, wyznacza się spośród członków tego organu osobę odpowiedzialną za wdrażanie obowiązków określonych w ustawie (art. 7 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu ). Stosownie --- STRONA 5 --- do art. 153 ustawy, spółki wymienione w art. 58 (również spółki akcyjne), które nie dopełniły obowiązku zgłoszenia informacji, o których mowa w art. 59, w terminie wskazanym w ustawie, podlegają karze pieniężnej do wysokości 1 000 000 zł. Zgodnie z art. 59 ustawy informacje podlegające zgłoszeniu do Rejestru obejmują: 1) dane identyfikacyjne spółek wymienionych w art. 58: a) nazwę (firmę), b) formę organizacyjną, c) siedzibę, d) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, e) NIP; 2) dane identyfikacyjne beneficjenta rzeczywistego i członka organu lub wspólnika uprawnionego do reprezentowania spółek wymienionych w art. 58: a) imię i nazwisko, b) obywatelstwo, c) państwo zamieszkania, d) numer PESEL albo datę urodzenia - w przypadku osób nieposiadających numeru PESEL, e) informację o wielkości i charakterze udziału lub uprawnieniach przysługujących beneficjentowi rzeczywistemu. Mając na uwadze cytowane powyżej przepisy ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, należało przyjąć, iż nie doszło do naruszenia wskazanych przez powoda dóbr osobistych. Z przepisów tych wynika, że pozwana Spółka jako podmiot obowiązany do zgłoszenia informacji o beneficjentach rzeczywistych działała w ramach ustawowych obowiązków. Powód nie wskazywał, że po stronie pozwanej Spółki doszło do zgłoszenia danych wrażliwych powoda w sposób sprzeczny z przepisami obowiązującego prawa i tym samym, że doszło do naruszenie jego dóbr osobistych. W obowiązującym stanie prawnym umieszczenie danych powoda w Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczywistych jest działaniem zgodnym z prawem i tym samym wyklucza bezprawność działania po stronie pozwanej Spółki. Nie ulega zatem wątpliwości, iż wykonywanie przez zarząd pozwanej Spółki przysługujących jej uprawnień wobec akcjonariusza, nadanych na podstawie przepisów prawa, nie może stanowić bezprawnego naruszenia dóbr osobistych powoda. Natomiast innym zagadnieniem są kwestie podnoszone przez powoda dotyczące sposobu dokonania implementacji Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) (...) z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania brudnych pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR (...) i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) (...) z dnia 30 maja 2018 r. zmieniającą dyrektywę (UE) (...) w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu oraz zmieniającą dyrektywy 2009/138/WE i (...). Nawet jeśli przyjąć, że implementacja ta jest wadliwa, gdyż nie zabezpiecza danych wrażliwych beneficjentów rzeczywistych, z uwagi na to, że dostęp do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych praktycznie jest nieograniczony i w tym zakresie należałoby wprowadzić zmiany, to jednak nie zmienia to sytuacji prawnej powoda w niniejszej sprawie. W postępowaniu o ochronę dóbr osobistych sąd dokonuje oceny, czy konkretnymi działaniami lub zaniechaniami pozwanego doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda. Na chwilę dokonania zgłoszenia danych powoda w celu dokonania ich wpisu do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych, działania pozwanej Spółki były zgodne z prawem, oparte o przepisy ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, a więc nie były działaniami bezprawnymi. Zatem rację ma pozwana Spółka twierdząc, iż wobec jednoznacznego brzmienia przepisów ustawy o przeciwdziałaniu praniu brudnych pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, funkcjonujących w polskim porządku prawnym i braku stwierdzenia --- STRONA 6 --- niekonstytucyjności lub niezgodności z prawem Unii Europejskiej w przewidzianym przez prawo trybie, Zarząd pozwanej Spółki był zobowiązany do dokonania zgłoszenia do Centralnego Rejestru Beneficjentów Rzeczywistych, obejmującego między innymi dane osobowe powoda, takie jak imię, nazwisko, numer PESEL oraz wysokość przysługującego powodowi prawa własności akcji. Takie działanie powódki było zgodne z obowiązującym prawem. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł w punkcie I sentencji wyroku o oddaleniu powództwa. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Sąd zasądził na rzecz strony pozwanej kwotę 720 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (§ 8 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Dz. U. 2018 r. poz. 265).