Postanowienie I.C. 1321/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12.09 .2011r Sąd Okręgowy w Nowym Sąc

--- STRONA 1 --- Sygn. akt I.C. 1321/10 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12.09 .2011r Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSO Adam Woźniakiewicz Protokolant: sekr. sąd. Bożena Zaremba po rozpoznaniu w dniu 1.09. 2011r w N. sprawy z powództwa T. G. przeciwko M. R. o ochronę dóbr osobistych i o zapłatę I. zasądza od pozwanej M. R. na rzecz powoda T. G. kwotę 3.000 zł (trzy tysiące złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 12.09.2011r. do dnia zapłaty. II. zobowiązuje pozwaną M. R. , aby w terminie 10 dni od prawomocności niniejszego wyroku przeprosiła powoda T. G. w niżej opisany sposób za naruszenie jego dóbr osobistych i wystosowała tekst przeprosin według podanej niżej treści do podanych niżej osób i instytucji: „Ja M. R. przepraszam mojego byłego męża T. G. za naruszenie jego dobrego imienia, poprzez nie uprawnione rozpowszechnianie nie znajdujących potwierdzenia w rzeczywistości moich nieprawdziwych twierdzeń na temat byłego męża. a) W dniu 1.02.2007r. w Poradni Zdrowia Psychicznego, (…) w K., w wywiadzie u psychologa G. M. pomówiłam , znieważyłam T. G. i jego rodzinę, podając nieprawdę ( cytuje): „ 3 siostry ojca B. są po rozwodach , tradycją jest odbieranie sobie dzieci” , „była zamykana , głodzona przez męża , spalił jej telefony komórkowe by z nikim się nie kontaktowała” , „ciąża zagrożona , pobyt w szpitalu – po uderzeniu przez męża” . --- STRONA 2 --- Zdarzenia w/w nigdy nie miały miejsca przepraszam. M. R.. W/w treść przeprosin pozwana za potwierdzeniem przed psychologiem G. M., psychiatrą W. Z. , Ordynatorem E. P. w Poradni Zdrowia Psychicznego (…) , neurologiem B. M. z Poradni Neurologicznej (…), w Poradni PCPR w L. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. , oraz w GOPS w N. i pediatrą L. C. z Ośrodka Zdrowia w P., winna przedłożyć powodowi T. G. w ciągu 7 dni od daty wykonania tego obowiązku. b)„Ja M. R. przepraszam mojego byłego męża T. G. za naruszenie jego dobrego imienia, poprzez nie uprawnione rozpowszechnianie nie znajdujących potwierdzenia w rzeczywistości moich nieprawdziwych twierdzeń na temat byłego męża. W dniu 27.03.2007r. w Poradni Zdrowia Psychicznego (…) w K. w wywiadzie u psychologa G. M. pomówiłam , znieważyłam T. G. i jego rodzinę, podając nieprawdę ( cytuje): „ Zgłasza się matką po kartę informacyjna dla Sądu , sprawa karna ze strony matki przeciw mężowi o znęcanie się nad matką Nigdy taka sprawa nie toczyła się. Przepraszam M. R.”. W/w treść przeprosin pozwana za potwierdzeniem przed psychologiem G. M., psychiatrą W. Z. , Ordynatorem E. P. w Poradni Zdrowia Psychicznego (…) , neurologiem B. M. z Poradni Neurologicznej (…), w Poradni PCPR w L. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. , oraz w GOPS w N. i pediatrą L. C. z Ośrodka Zdrowia w P., winna przedłożyć powodowi T. G. w ciągu 7 dni od daty wykonania tego obowiązku. c) Ja M. R. przepraszam mojego byłego męża T. G. za naruszenie jego dobrego imienia, poprzez nie uprawnione rozpowszechnianie nie znajdujących potwierdzenia w rzeczywistości moich nieprawdziwych twierdzeń na temat byłego męża W dniu 12.03.2008 roku w Poradni Zdrowia Psychicznego (…) w K. w wywiadzie u psychologa G. M. pomówiłam , znieważyłam T. G. i jego rodzinę, podając nieprawdę ( cytuje): „ Ojciec zrezygnował z widzeń” T. G. nigdy z kontaktu z synem nie zrezygnował Przeprowadzam M. R.” W/w treść przeprosin pozwana za potwierdzeniem przed psychologiem G. M., psychiatrą W. Z. , Ordynatorem E. P. z Poradni Zdrowia Psychicznego (…), neurologiem B. M. z Poradni Neurologicznej (…) , w Poradni PCPR w L. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. , oraz GOPS w N. i pediatrą L. C. z Ośrodka Zdrowia w P., winna przedłożyć powodowi T. G. w ciągu 7 dni od daty wykonania tego obowiązku. d) „Ja M. R. przepraszam mojego byłego męża T. G. za naruszenie jego dobrego imienia, poprzez nie uprawnione rozpowszechnianie nie znajdujące potwierdzenia w rzeczywistości moich nieprawdziwych twierdzeń na temat byłego męża. --- STRONA 3 --- W dniu 3.07.2008 roku w rozmowie z kuratorem R. B. pomówiłam znieważyłam T. G. podając nieprawdę (cytuje): „Ponadto obawia się , że ojciec małoletniego B. jest niezrównoważony psychicznie (stosował wobec niego groźby pozbawienia życia )” Przepraszam . M. R.” W/w treść przeprosin pozwana za potwierdzeniem kuratorskiej Służbie Sądowej w L. w ciągu 7 dni od wykonania obowiązku winna przedłożyć powodowi T.G. e) „Ja M. R. przepraszam mojego byłego męża T. G. za naruszenie jego dobrego imienia, poprzez nie uprawnione rozpowszechnianie nie znajdujące potwierdzenia w rzeczywistości moich nieprawdziwych twierdzeń na temat byłego męża W dniu 7.07.2008 roku w rozmowie z kuratorem J. D. pomówiłam i znieważyłam T. G. podając nieprawdę (cytuje): „ M. twierdzi , że wówczas mąż znęcał się nad nią psychicznie i fizycznie” M. R. W/w treść przeprosin za potwierdzeniem przedłożyć w Zespole Kuratorskiej Służbie Sądowej w L. pozwana w ciągu 7 dni od wykonania obowiązku winna przedłożyć powodowi T. G. f) „Ja M. R. przepraszam mojego byłego męża T. G. za naruszenie jego dobrego imienia, poprzez nie uprawnione rozpowszechnianie nie znajdujących potwierdzenia w rzeczywistości moich nieprawdziwych twierdzeń na temat byłego męża Przepraszam za nieprawdziwe treści zawarte w pismach procesowych sygn. akt IIINsm 190/07 z dnia 14.03.2008r. , 10.10.2008r. i 19.10.2008r. , którymi pomawiałam T. G. i kierownika RODK w N. o znajomości i załatwianie po znajomości korzystnych opinii wydawanych przez RODK w N..Podałam nieprawdę (cytuje): „ w ostatnim okresie czasu dowiedziałam się od życzliwych mi osób , że mój były mąż wypowiada się na temat treści opinii RODK w N., że będą one korzystne dla niego , ponieważ ma znajomości”, „ przede wszystkim do kierownika tego Ośrodka zawracał się po imieniu B.” Są to pomówienia, przepraszam M. R. W/w treści przeprosin za potwierdzeniem w Sądzie Rejonowym w Limanowej wydział III Rodzinny do sprawy o sygn. IIINS 190/07 w ciągu 7 dni od wykonania obowiązku pozwana z potwierdzeniem winna przedłożyć powodowi III w pozostałym zakresie powództwa oddala. IV. nakazuje ściągnąć od pozwanej M. R. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Nowym Sączu tytułem części opłaty od pozwu kwotę 750 zł ( siedemset pięćdziesiąt złotych) --- STRONA 4 --- Sygn. akt I C 1321/10 UZASADNIENIE do wyroku z dnia 12 września 2011r. Powód T. G. w ostatecznie sprecyzowanym żądaniu pozwu skierowanego przeciwko M. R. domagał się zasądzenia od pozwanej kwoty 15 000,00zł zadośćuczynienia oraz przeproszenia za naruszenie jego dóbr osobistych w formie określonej szczegółowo w piśmie z dnia 13.11.2010r. /k.29-32/. Precyzując podstawę faktyczną żądania odwołał się do czynów zarzuconych M. R. w wyroku Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny z dnia 13.05.2010r. do sygn. akt II K 573/08 – w zakresie zachowań, co do których postępowanie karne wobec M. R. zostało warunkowo umorzone. Nie domagał się natomiast ochrony dóbr osobistych odnośnie tych zarzutów, od których pozwana została uniewinniona przedmiotowym wyrokiem. T. G. podkreślił, iż zachowaniem opisanym w postawionych pozwanej zarzutach został wielokrotnie znieważony oraz pomówiony wobec innych osób oraz instytucji. /k.66/ Pozwana M. R. wniosła o oddalenie powództwa. Zaprzeczyła, by swoim zachowaniem dopuściła się naruszenia dóbr osobistych powoda – byłego męża. /k.35-36/ Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód T. G. oraz pozwana M. R. pozostawali w związku małżeńskim w okresie od 31.05.2003r. Ze związku małżeńskiego stron pochodzi małoletni syna B., ur.6.08.2004r. Wyrokiem z dnia 4.12.2006r. Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział I Cywilny do sygn. akt I C 1098/05 orzekł rozwód małżeństwa stron bez orzekania o winie, wykonywanie władzy --- STRONA 5 --- rodzicielskiej nad małoletnim synem stron B. powierzył obojgu rodzicom, ustalając miejsce pobytu dziecka u matki, uregulował kontakty ojca z dzieckiem i obciążył go alimentami w kwocie 350,00zł miesięcznie. Wyrok uprawomocnił się 16.06.2007r. /dowód: kopia akt rozwodowych k. 162-209, częściowo zeznania świadków: J. P. - k.329-330, M. P. - k.333-334, J. P. - k.334-335 – wszystko w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W czasie trwania związku małżeńskiego stron nie była prowadzona sprawa w przedmiocie znęcania się powoda nad rodziną, w tym małżonką lub dzieckiem. Pozwana M. R. nie zgłaszała organom ścigania lub opieki społecznej, iż była bita przez męża. Nie dysponuje obdukcją lekarską na tę okoliczność. Policja nie interweniowała w mieszkaniu stron. Interwencje Policji miały natomiast miejsce w czasie kiedy strony nie zamieszkiwały już razem, w miejscu zamieszkania pozwanej, a związane były z brakiem porozumienia pomiędzy rodzicami co do odbywania kontaktów ojca z /powoda/ z synem. /dowód: zeznania powoda T. G. - k.268-270, dokumenty nadesłane przez Policję - k. 292-298 – wszystko w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ Po uprawomocnieniu się wyroku orzekającego rozwód małżeństwa stron powód T. G. należycie wywiązywał się z nałożonego na niego obowiązku alimentacyjnego względem syna B. /dowód: dowody wpłaty - k. 310-314 – wszystko w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ Pomimo uregulowania w wyroku orzekającym rozwód kontaktów powoda z synem, strony nie mogły dojść do porozumienia w ich realizacji. Nadal toczyły się postępowania sądowe dotyczące regulacji kontaktów oskarżyciela z synem. Postanowieniem z dnia 22.01.2007r. I C 1098/05 Sąd Okręgowy w Nowym Sączu Wydział I Cywilny utrzymał w mocy kontakty ustalone w postanowieniu z 4.12.2006r. nadto ustalając, iż ojciec będzie odbierał dziecko w obecności kuratora sądowego. Postanowienie to utrzymał w mocy Sąd Apelacyjny w dniu 12.03.2007r. Pozwana utrudniała wykonywanie kontaktów powoda z synem. Postanowieniem z dnia 26.02.2008r. i 23.04.2008r. Sąd ograniczył wykonywanie władzy rodzicielskiej przez oskarżoną ustanawiając nadzór kuratora. W toku dalszego postępowania sąd nakładał na oskarżoną grzywny celem wyegzekwowania zgodnego postępowania z postanowieniem Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 17.11.2009 r. sygn. III Nsm 190/07 regulującego kontakty oskarżyciela z synem. Były to postanowienia z 15.01.2010r. i 24.02.2010r. Postanowieniem z dnia 10.05.2010r. w trybie zarządzenia tymczasowego sąd ustalił miejsce pobytu małoletniego --- STRONA 6 --- syna stron u ojca od dnia 15.06.2010r., zobowiązując oskarżoną do dobrowolnego wydania dziecka. /dowód: kopia akt cywilnych - k.215-250, kopia opinii RODK - k.260-263, akta Nsm 190/07 i kopie postanowień z tychże akt - k.369-374, 432-439– wszystko w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W dniu 22.03.2007r. oskarżona złożyła doniesienie p-ko oskarżycielowi o groźby karalne, które miał wypowiadać wobec niej 28.01.2006r., 4.03.2006r. i 9.04.2006r. W zawiadomieniu oskarżona podała, iż posiada nagrania na płycie CD przedmiotowych gróźb, jednakże nie dostarczyła ich od prokuratury, a jedynie sporządzony przez siebie stenogram. Nie dostarczyła również przedmiotowego nagrania do sądu. Sprawa została umorzona z uwagi na brak danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnia przestępstwa. /dowód: akta (…) Prokuratury Rejonowej w L., protokół k. 396/1– wszystko w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W czasie toczącego się postępowania cywilnego i rodzinnego strony były diagnozowane w RODK W N. mediacje między stronami prowadził kierownik ośrodka B. K.. W trakcie spotkań z B. K. oskarżyciel nie zwracał się do niego po imieniu „B.”. /dowód: zeznania świadka B. K. - k. 332–w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ Kuzyn powoda – S. K. w latach 90-tych otrzymał rozwód małżeństwa z żoną, która była chora na schizofrenię. Rozwód został orzeczony z winy pozwanej – M. K., z ograniczeniem jej władzy rodzicielskiej do widywania się z dziećmi, dzieci zostały powierzone ojcu. Pozwana M. R. w rozmowie z M. K. dowiedziała się od niej, że jej były mąż – S. K. porwał jej dzieci. /dowód: zeznania M. K. - k.329, S. K. - k.331-332, zeznania pozwanej M. R. – k.331- w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ M. R. podczas wizyt lekarskich ze swoim synem w trakcie wywiadu lub zgłaszając się po kserokopie kartoteki podawała różne fakty dotyczące powoda. W dniu 1.02.2007r. w Poradni Zdrowia Psychicznego w K. (…) w wywiadzie u psychologa G. M. - podała: „3 siostry ojca B. są po rozwodach, tradycją jest odbieranie sobie dzieci”, „była zamykana, głodzona przez męża, spalił jej telefony komórkowe, by z nikim się nie kontaktowała”, „ciąża zagrożona, pobyt w szpitalu –po uderzeniu przez męża”. /dowód: kopia kartoteki k. 6-8- w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ --- STRONA 7 --- W dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P., w dniu 24.07.2008r. w PCRP w L. oraz w nieustalonych dniach okresu czasu od 1.02.2007r. do dnia 29.12.2008r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. oraz Wojewódzkim Szpitalu Dziecięcym im. (…) w K. rozpowszechniła wyżej cytowane fakty poprzez przedłożenie kartoteki psychologicznej zawierającej te informacje. /dowód: zeznania T. G. k. 268-270, akta PCPR- w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W dniu 27.06.2007r. w Poradni Zdrowia Psychicznego w K., (…) zgłaszając się u psychologa G. M. po kartę informacyjną pozwana podała nieprawdę: „zgłasza się matka dziecka po kartę informacyjną dla Sądu, sprawa karna ze strony matki przeciw mężowi o znęcanie się nad nią”. W dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P., w dniu 24.07.2008r. w PCPR w L., w nieustalonych dniach okresu czasu od dnia 27.06.2007r.w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. oraz w Wojewódzkim Szpitalu Dziecięcym im. (…) w K. pozwana rozpowszechniła nieprawdziwe informacje cytowane powyżej posługując się kartoteką psychologiczną zawierającą te informacje. /dowód: zeznania T. G. k. 268-270, kopia kartoteki k. 9 - w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W dniu 6.02.2008r. w Poradni Zdrowia Psychicznego w K., (…) M. R. w wywiadzie u psychologa G. M. podała: „wyrokiem Sądu przyznano kuratora ojcu – będzie nadzorował wizyty ojca u dziecka - w 2. i 4. sobotę oraz niedzielą miesiąca widzenie u matki z kuratorem przy obecności matki”. W dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P., w dniu 24.07.2008r. w PCPR w L., w nieustalonych dniach okresu czasu od dnia 6.02.2008r. do dnia 29.12.2008r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. oraz w Wojewódzkim Szpitalu im. (…) w K. rozpowszechniła nieprawdziwe informacje cytowane powyżej posługując się kartoteką psychologiczną zawierającą te informację. /dowód: zeznania T. G. k. 268-270, kopia kartoteki k. 10 - w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W dniu 12.03.2008r. w Poradni Zdrowia Psychicznego w K. (…) w wywiadzie u psychologa G. M. pozwana podała nieprawdę: „ojciec zrezygnował z widzeń”. W dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P., w dniu 24.07.2008r. w PCPR w L., w nieustalonych dniach okresu czasu od dnia 12.03.2008r. do dnia 29.12.2008r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. oraz w --- STRONA 8 --- Wojewódzkim Szpitalu Dziecięcym im. (…) w K. rozpowszechniła wyżej cytowaną informację posługując się kartoteką psychologiczną zawierającą tę informację. /dowód: zeznania T. G. - k.268-270, kopia kartoteki - k.10 - w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W dniu 25.08.2008 r. w L. w rozmowie z kuratorem sądowym R. B. pozwana podała kuratorowi informację, która została zapisana przez niego w notatce: „przeciwko T. G. wszczęte zostało postępowanie karne z wniosku matki uczestniczki o pomówienia i zniesławienia”. /dowód: zeznania T. G. - k.268-270, R. B. - k.333, kopia notatki - k.11 - w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W dniu 3.07.2008r. w L. w rozmowie z kuratorem sądowym R. B. M. R. podała: „ponadto obawia się, że ojciec małoletniego B. jest niezrównoważony psychicznie (stosował wobec niej groźby pozbawienia życia)”. /dowód: zeznania T. G. - k.268-270, R. B. - k. 333, kopia notatki k. 12 -w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W dniu 7.07.2008r. w rozmowie z kuratorem sądowym J. D. pozwana podała: „M. twierdzi, że wówczas mąż znęcał się nad nią psychicznie i fizycznie. /dowód: zeznania T. G. k. 268-270 J. D. k. 330-331, kopia notatki k. 13 - w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W dniu 5.09.2007r. w L. w rozmowie z kuratorem sądowym R. B. oskarżona podała kuratorowi: „Poza tym obawia się, że ojciec nie odda jej syna, bowiem zaznacza, że w jego rodzinie były już takie przypadki”. /dowód: zeznania T. G. k. 268-270, R. B. k. 333, kopia kartoteki k. 14 - w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ M. R. w pismach procesowych sygn. akt III Nsm 190/0 Sądu Rejonowego w Limanowej z dnia 14.03.2008r. z 10.09.2008r. i z dnia 19.09.2008r. pomówiła powoda T. G. o znajomości i załatwianie po znajomości korzystnych opinii wydawanych przez RODK w N. podając: „w ostatnim okresie czasu dowiedziałam się od życzliwych mi osób, że mój były mąż wypowiada się na temat treści opinii RODK w N., że będą one korzystne dla niego, ponieważ ma znajomości”, „przede wszystkim zwracał się do Kierownika tego Ośrodka po imieniu B.”. W okresie czasu od 3.10.2007r. do dnia 5.12.2007r. w K. w Poradni Zdrowia (…) w wywiadzie u lekarza psychiatry W. Z. i poprzez przedłożenie jej kartoteki psychologicznej PZP, pomówiła T. G. podając nieprawdę, w wyniku czego psychiatra W. Z. wydała w dniu 5.12.2007r. zaświadczenie do Sądu Rejonowego w Limanowej o leczeniu B., w którym --- STRONA 9 --- przedstawiła osobę T. G. bardzo negatywnie, potraktowała go lekceważąco, określiła go jako „osobę stosującą rozwiązania siłowe, nie stosującą się do podstawowych zasad obowiązujących rodziców po rozwodzie, nie biorącą udziału w utrzymaniu materialnym syna, osobę, która nie dorosła do roli ojca”. /dowód: zeznania T. G. k. 268-270, kopia pism k. 15-18, kopia kartoteki k. 53 - w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W dniu 18.05.2007 r. w Poradni Neurologicznej w K. (…) w rozmowie z neurologiem B. M. pozwana podała, że powód „awanturuje się”. W dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P. oraz w dniu 24.07.2008r. PCPR w L. rozpowszechniła nieprawdziwe informacje dotyczące awanturowania się powoda posługując się kartoteką zawierającą te informacje. /dowód: zeznania T. G. k. 268-270, kopia kartoteki k. 54 - w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ W październiku 2008 r. oskarżona wniosła do Sądu Rejonowego w Limanowej prywatny akt oskarżenia zarejestrowany do sygn. IIK 456/08, w którym oskarżyła T. G. o to, iż pomawia ją o alkoholizm w pismach procesowych. Postępowanie w tej sprawie zostało umorzone z uwagi na to, iż sąd uznał, że zachowanie T. G. opisane w prywatnym akcie oskarżenia nie wyczerpywało znamion zniesławienia lub z uwagi na przedawnienie. Postanowienie o umorzeniu nie zostało zaskarżone do sądu odwoławczego. /dowód: akta IIK 4546/08- w aktach Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny o sygn. II K 573/08/ Wyrokiem Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny, kończącym postępowanie w sprawie zainicjowanej prywatnym aktem oskarżenia T. G. skierowanym przeciwko M. R., zawierającym 17 zarzutów o przestępstwo pomówienia oraz zniesławienia, postępowanie zostało warunkowo umorzone za wyznaczeniem okresu próby w wymiarze 1 roku w zakresie następujących czynów: I. Co do tego, iż w dniu 1.02.2007r. w Poradni Zdrowia Psychicznego w K. (…) w wywiadzie u psychologa G. M. M. R. pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G., podając nieprawdę „3 siostry ojca B.. są po rozwodach, tradycją jest odbieranie sobie dzieci”, „była zamykana, głodzona przez męża, spalił jej telefony komórkowe, by z nikim się nie kontaktowała, „ciąża zagrożona, pobyt w szpitalu – po uderzeniu przez męża”, które to informacje mogły poniżyć oskarżyciela prywatnego w opinii publicznej, przy przyjęciu, iż stanowi to przestępstwo z art. 212 § 1 kk; --- STRONA 10 --- II. Co do tego, iż w dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P., w dniu 24.07.2008r. w PCPR w L., w nieustalonych dniach okresu czasu od 1.02.2007r. do dnia 29.12.2008r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. oraz Wojewódzkim Szpitalu Dziecięcym im. (…) w K. rozpowszechniła nieprawdziwe w/o informacje, posługując się kartoteką psychologiczną, które to informacje mogły poniżyć oskarżyciela, przyjmując iż stanowi to czyn ciągły z art. 212 § 1 kk w zw. z art. 12 kk; III. Co do tego, iż w dniu 27.06.2007r. w Poradni Zdrowia Psychicznego w K. (…) zgłaszając się u psychologa G. M. po kartę informacyjną podała nieprawdę: „zgłasza się matka dziecka po kartę informacyjną dla Sądu, sprawa karna ze strony matki przeciw mężowi o znęcanie się nad nią pomawiając oskarżyciela prywatnego T. G. o takie postępowanie, które mogło poniżyć go w opinii publicznej, przy przyjęciu, iż stanowi to przestępstwo z art. 212 § 1 kk; IV. Co do tego, iż w dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P., w dniu 24.07.2008r. w PCPR w L., w nieustalonych dniach okresu czasu od 27.06.2007r. do dnia 29.12.2008r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. oraz w Wojewódzkim Szpitalu Dziecięcym im. (…) w K. rozpowszechniła nieprawdziwe informacje w/o, posługując się kartoteką psychologiczną, które to informacje mogły poniżyć oskarżyciela prywatnego T. G. w opinii publicznej, pomawiając go w ten sposób, przy przyjęciu, iż stanowi to czyn ciągły z art. 212 § 1 kk w zw. z art. 12 kk; V. Co do tego, iż w dniu 12.03.2008r. w Poradni Zdrowia Psychicznego w K. (…) w wywiadzie u psychologa G. M. pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G. podając nieprawdę: „ojciec zrezygnował z widzeń”, co mogło poniżyć oskarżyciela prywatnego T. G. w opinii publicznej, przy przyjęciu, iż stanowi to przestępstwo z art. 212 § 1 kk; VI. Co do tego, iż w dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P., w dniu 24.07.2008r. w PCPR w . oraz w nieustalonych dniach okresu czasu od --- STRONA 11 --- 12.03.2008r. do dnia 29.12.2008r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. oraz Wojewódzkim Szpitalu Dziecięcym im. (…) w K. rozpowszechniła nieprawdziwe informacje w/o, posługując się kartoteką psychologiczną, które to informacje mogły poniżyć oskarżyciela prywatnego T. G. w opinii publicznej, pomawiając go, przy przyjęciu, iż stanowi to czyn ciągły z art. 212 § 1 kk w zw. z art. 12 kk; VII. Co do tego, iż w dniu 3.07.2008r. w L. w rozmowie z kuratorem sądowym R. B. pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G. podając nieprawdę: „ponadto obawia się, że ojciec małoletniego B. jest niezrównoważony psychicznie (stosował wobec niej groźby pozbawienia życia)”, które to informacje mogły poniżyć go w opinii publicznej, przy przyjęciu, iż stanowi to przestępstwo z art. 212 § 1 kk; VIII. Co do tego, iż w dniu 7.07.2008r. w rozmowie z kuratorem sądowym J. D. pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G. podając nieprawdę: „M. twierdzi, że mąż znęcał się nad nią psychicznie i fizycznie”, które to informacje mogły poniżyć go w opinii publicznej, przy przyjęciu, iż stanowi to przestępstwo żart. 212§kk; IX. Co do tego, iż w pismach procesowych sygn. akt III Nsm 190/07 z dnia 14.03.2008r., 10.09.2008r. i z dnia 19.09.2008r. pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G. o znajomości i załatwianie po znajomości korzystnych opinii wydawanych przez RODK w N. podając: „w ostatnim okresie czasu dowiedziała się od życzliwych osób, że mój były mąż wypowiada się na temat treści opinii RODK w N., że będą korzystne dla niego, ponieważ ma znajomości”, „przede wszystkim zwracał się do Kierownika tego Ośrodka po imieniu B.”, co mogło poniżyć go w opinii publicznej, przy przyjęciu, iż stanowi to czyn ciągły z art. 212 § 1 kk w zw. z art. 12 kk; X. Co do tego, iż w okresie czasu od 3.10.2007r. do dnia 5.12.2007r. w K. w Poradni Zdrowia (…) w wywiadzie u lekarza psychiatry W. Z. i poprzez przedłożenie jej kartoteki psychologicznej PZP pomówiła i znieważyła oskarżyciela prywatnego G. podając nieprawdę, w wyniku czego psychiatra W. Z. wydała w dniu 5.12.2007r. zaświadczenie do Sądu Rejonowego w Limanowej o leczeniu B., w którym przedstawiła osobę oskarżyciela --- STRONA 12 --- prywatnego bardzo negatywnie, potraktowała go lekceważąco, określiła go jako „osobę stosującą rozwiązania siłowe, nie stosującą się do podstawowych zasad obowiązujących rodziców po rozwodzie, nie biorącą udziału w utrzymaniu materialnym syna, osobę, która nie dorosła do roli ojca”, co mogło poniżyć go w opinii publicznej, przy przyjęciu, iż stanowi to przestępstwo z art. 212 § 1 kk; XI. Co do tego, iż w dniu 18.05.2007r. w Poradni Neurologicznej w K. (…) w rozmowie z neurologiem B. M. pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G. o awanturowanie się, co mogło poniżyć go w opinii publicznej, przy przyjęciu, iż stanowi to przestępstwo z art. 212 § 1 kk; XII. Co do tego, iż w dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P. oraz w dniu 24.07.2008r. w PCPR w L., rozpowszechniła nieprawdziwe informacje w/o posługując się kartoteką zawierającą te informacje, które mogły poniżyć go w opinii publicznej, pomawiając oskarżyciela prywatnego T. G., przy przyjęciu, iż stanowi to czyn ciągły z art. 212 § 1 kk w zw. z art. 12 kk. Sąd uniewinnił natomiast M. R. od zarzutów polegających na tym, iż: I. W dniu 6.02.2008r. w Poradni Zdrowia Psychicznego w K. (…) w wywiadzie u psychologa G. M. pomówiła i znieważyła oskarżyciela prywatnego T. G. podając nieprawdę: „wyrokiem Sądu przyznano kuratora ojcu – będzie nadzorował wizyty ojca u dziecka, w 2 i 4 sobotę i niedzielę miesiąca widzenie u matki z kuratorem przy obecności matki”; II. W dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P., w dniu 24.07.2008r. w PCPR w L., w nieustalonych dniach okresu czasu od dnia 6.02.2008r. do dnia 29.12.2008r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. oraz Wojewódzkim Szpitalu Dziecięcym im. (…) w K. rozpowszechniła nieprawdziwe informacje w/o posługując się kartoteką psychologiczną zawierającą te informacje pomawiając, znieważając oskarżyciela prywatnego T. G.; III. W dniu 25.08.2008r. w L. w rozmowie z kuratorem sądowym R. B. pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G. podając nieprawdę: „przeciwko T. G. wszczęte --- STRONA 13 --- zostało postępowanie karne z wniosku matki uczestniczki o pomówienia i zniesławienia”; IV. W dniu 5.09.2007r. w L. w rozmowie z kuratorem sądowym R. B. pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G. i jego rodzinę podając nieprawdę: „Poza tym obawia się, że ojciec nie odda jej syna, bowiem zaznacza, że w jego rodzinie były już takie przypadki”; V. Pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G. prywatnym aktem oskarżenia z dnia 28.10.2008 r. sygn. akt II K 456/08; - z uwagi na brak znamion czynu zabronionego. Powyższy wyrok został utrzymany w mocy orzeczeniem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu Wydział II Karny Odwoławczy z dnia 19.10.2010r. sygn. akt II Ka 256/10. /dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział II Karny z dnia 13.05.2010r. sygn. akt II K 573/08 wraz z uzasadnieniem – k.446-448, 456-466, wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu Wydział II Karny Odwoławczy II Ka 256/10 z dnia 19.10.2010r. wraz z uzasadnieniem – k.572, 574-584/ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dołączonych do akt dokumentów, których wiarygodność i autentyczność nie zostały przez strony podważone, nie wzbudziły również podejrzeń Sądu oraz dokumentów i zeznań świadków z dołączonych akt postępowania karnego Sądu Rejonowego w Limanowej o sygn. II K 573/08. Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadków J. D., B. K. i R. B., bowiem zeznania te są stanowcze, jasne i przekonywujące. Osoby te w sposób obiektywny przekazały informacje o posiadanych faktach, które powzięły w związku z wykonywanym zawodem (kuratorzy sądowi, kierownik RODK) i nie ma podstaw, aby kwestionować ich wiarygodność. Za prawdziwe zostały uznane przez Sąd zeznania S. K., bowiem są one przekonywujące i logiczne. Świadek ten w sposób rzeczowy przedstawił posiadane informacje, na potwierdzenie których okazał odpis wyroku sądowego z 7.02.1994r. Sąd podzielił zeznania świadków: J. P., M. P. oraz J. P. w tej części, gdzie świadkowie ci podają, iż w trakcie trwania małżeństwa stron relacje pomiędzy małżonkami nie układały się najlepiej. W pozostałym zakresie gdzie świadkowie zeznają na okoliczność znęcania się powoda nad żoną, na okoliczność zniszczenia telefonów (telefonu) komórkowego, --- STRONA 14 --- gróźb i uderzenie w trakcie ciąży Sąd odmówił wiary tym zeznaniom, albowiem są nieobiektywne, nieprzekonywujące i po części sprzeczne. Osoby te z uwagi na związki ze stronami z natury rzeczy nastawione są wrogo do powoda. Nadto w przeszłości toczyło się postępowanie pomiędzy J. P. a T. G.. W związku z powyższym zeznania tych osób zostały ocenione z dużą ostrożnością. Należy wskazać na sprzeczność w zeznaniach świadków, mianowicie J. P. i J. P. podają, że pozwana miała zostać uderzona przez męża gdy była w ciąży, zaś M. P. podaje, że było to po narodzinach dziecka. Nadto odnośnie gróźb jakie miał kierować, to miały być one słyszane na nagraniu przez J. P., lecz przedmiotowe nagranie nie zostało dołączone do akt, co także podważa wiarygodność świadka. Mało przekonywujące są zeznania tychże świadków, gdzie podają, że powód miał spalić swojej żonie telefon komórkowy, bowiem z zeznań pozwanej wynika, iż spalony miał być sam telefon bez karty sim. Karta sim jest elementem, który jest niezbędny i bez potrzeby nie jest wymontowywana z aparatu telefonicznego. Dlatego też mało wiarygodnym jest, aby pozwana wyjęła kartę właśnie przed tym jak oskarżony miał jej spalić telefon. Sąd odmówił wiary zeznaniom M. K., bowiem jak wynika z przekonywujących zeznań T. G., S. K. i okazanego przez niego wyroku rozwodowego, świadek ten cierpi na schizofrenię, a co za tym idzie zeznania te są nieprzekonywujące i nie wytrzymują konfrontacji z zeznaniami S. K.. Zeznania pozwanej M. R. zostały ocenione przez Sąd z dużą ostrożnością, bowiem pozostaje ona w głębokim konflikcie z byłym małżonkiem. Sąd dał wiarę jej zeznaniom w tej części gdzie podaje, iż odnośnie odebrania dzieci w rodzinie męża dowiedziała się od M. K. i nie rozmawiała na ten temat ze S. K. - bowiem są przekonywujące i korelują w zeznaniach wskazanych osób. Nieprzekonywujące dla Sądu są te zeznania, w których przekonuje, że nie powinna odpowiadać za treści zawarte w przedmiotowych kartotekach, ponieważ nie podpisała się pod nimi. Z analizy kartotek wynika, że są one stosunkowo krótkie, nie posiadają zbyt wiele informacji, były wypełniane w trakcie rozmowy z pozwaną, a co za tym idzie nie można przyjmować, aby lekarze je wypełniający przez pomyłkę dokonywali błędnych wpisów. Nadmienić wypada, iż nie był to jednostkowy przypadek, lecz było wiele takich przypadków, a co za tym idzie należy wykluczyć pomyłki lekarzy. Fakty, które powód wskazał jako informacje pomawiające go nie są wyrwane z kontekstu – do akt została przedłożona cała zawartość kartotek. Zdaniem Sądu niewiarygodne są zeznania pozwanej, gdzie podaje, że nie miała zamiaru pomówić oskarżyciela. Po pierwsze przeczy temu liczba nieprawdziwych faktów, ponadto co najmniej od początku 2009 r. miała świadomość, że powód czuje się dotknięty informacjami na jego temat, miała bardzo dużo czasu, aby --- STRONA 15 --- sprostować te informacje. Nic nie stało na przeszkodzie, aby napisać do kilku instytucji gdzie przedkładała dokumenty, pisma, w których odwołałaby nieprawdziwe fakty na temat byłego małżonka. Niewiarygodne jest twierdzenie pozwanej, że jej działanie miało na celu dobro dziecka - w świetle zgromadzonych dokumentów jest to wątpliwe, ponieważ zarówno kurator jak i psychologowie zauważyli, że pozwana nastawia negatywnie dziecko do ojca. Generalnie zasługują na wiarę zeznania powoda T. G. złożone w postępowaniu karnym. Są przekonywujące, logiczne i znajdują po części potwierdzenie w zgromadzonych w sprawie dokumentach. W niniejszym postępowaniu powód T. G. zrezygnował ze składania zeznań. Pozwana M. R. składając zeznania zasłoniła się w większej części niepamięcią lub wskazaniem, iż zanotowane w dokumentach stwierdzenia wynikły z nieprawidłowego zrozumienia jej wypowiedzi przez osoby, z którymi rozmawiała. Mając na uwadze ogólnikowość tych zeznań oraz brak bezpośredniego odniesienia do materii sprawy Sąd nie oparł się na nich ustalając stan faktyczny sprawy. Sąd zważył, co następuje: Powód T. G. dochodził roszczeń wynikających z naruszenia jego dóbr osobistych przez zachowanie pozwanej M. R. w zdarzeniach powyżej opisanych. Powództwo T. G. zasługuje na uwzględnienie jedynie w części. Z mocy art. 24 kc w zw. z art.23 kc ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. W razie dokonanego naruszenia może on także żądać, ażeby osoba, która dopuściła się naruszenia, dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności ażeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie. Na zasadach przewidzianych w kodeksie może ona również żądać zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny /§1/. Jeżeli wskutek naruszenia dobra osobistego została wyrządzona szkoda majątkowa, poszkodowany może żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych /§2/. Żądanie roszczenie pieniężnego precyzuje art.448 kc, w myśl którego w razie naruszenia dobra osobistego sąd może przyznać temu, czyje dobro osobiste zostało naruszone, odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę lub na jego --- STRONA 16 --- żądanie zasądzić odpowiednią sumę pieniężną na wskazany przez niego cel społeczny, niezależnie od innych środków potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia. Dla uwzględnienia żądania określonego w art.24 kc wystarczające jest wykazanie, że działanie pozwanego miało charakter bezprawny, przy czym pamiętać należy, iż z przepisu tego wynika domniemanie bezprawności działania pozwanego. To na pozwanym ciąży obowiązek wykazania, że podjęte przez niego działanie lub jego zachowanie nie było bezprawne. Dla zasądzenia roszczenia pieniężnego na rzecz powoda konieczne jest wykazanie obok bezprawności jeszcze zawinionego działania pozwanego, przy czym wystarczające jest wykazanie choćby najmniejszego stopnia winy. Zdaniem powoda T. G. naruszenie jego dóbr osobistych wynika z zachowań pozwanej, co do których Sąd Rejonowy w Limanowej warunkowo umorzył postępowanie w sprawie II K 573/08. Sąd nie jest związany prawomocnym wyrokiem sądu karnego warunkowo umarzającym postępowanie. Nie bez znaczenia jest jednak stwierdzenie art.66kk, z którego wynika, iż elementem niezbędnym warunkowego umorzenia postępowania jest ustalenie, iż okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości. W dniu 1.02.2007r. w Poradni Zdrowia Psychicznego w K. (…) w wywiadzie u psychologa G. M. pozwana pomówiła T. G., podając nieprawdę: „3 siostry ojca B. są po rozwodach, tradycją jest odbieranie sobie dzieci”, „była zamykana, głodzona przez męża, spalił jej telefony komórkowe, by z nikim się nie kontaktowała, „ciąża zagrożona, pobyt w szpitalu – po uderzeniu przez męża”. Jak ustalił Sąd powyżej nie toczyło się postępowanie o znęcanie lub naruszenie nietykalności cielesnej z udziałem stron, pozwana nie dysponowała obdukcją lekarską na okoliczność doznanych obrażeń ciała, dziecko stron przyszło na świat zdrowe. Pozwana nie przedłożyła kartoteki leczenia z okresu ciąży, z której miałby wynikać fakt hospitalizacji po pobiciu przez męża. Nieprawdą jest też fakt o spaleniu telefonu, ponieważ pozwana wciąż dysponuje kartą sim, a niewiarygodne jest, by zdarzyła ją wyjąć z aparatu przed wrzuceniem telefonu przez męża do ognia. Nieprawdziwe są także twierdzenia o rozwodach sióstr powoda, odbieraniu dzieci w jego rodzinie. Podając takie informacje o powodzie pozwana naruszyła jego dobre imię. W dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P., w dniu 24.07.2008r. w PCPR w L., w nieustalonych dniach okresu czasu od 1.02.2007r. do dnia 29.12.2008r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. oraz w --- STRONA 17 --- Wojewódzkim Szpitalu Dziecięcym im. (…) w K. rozpowszechniła nieprawdziwe powyżej zacytowane informacje posługując się kartoteką psychologiczną. W dniu 27.06.2007r. w Poradni Zdrowia Psychicznego w K. (…) zgłaszając się u psychologa G. M. po kartę informacyjną podała nieprawdę: „zgłasza się matka dziecka po kartę informacyjną dla Sądu, sprawa karna ze strony matki przeciw mężowi o znęcanie się nad nią”. Postępowanie karne w przedmiocie znęcania się powoda nad żoną nie zostało wszczęte. W dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P., w dniu 24.07.2008r. w PCPR w L., w nieustalonych dniach okresu czasu od 27.06.2007r. do dnia 29.12.2008r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. oraz w Wojewódzkim Szpitalu Dziecięcym im. (…) w K. rozpowszechniła nieprawdziwe powyżej zacytowane informacje, posługując się kartoteką psychologiczną. W dniu 12.03.2008r. w Poradni Zdrowia Psychicznego w K. (…) w wywiadzie u psychologa G. M. pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G. podając nieprawdę: „ojciec zrezygnował z widzeń”. Powód korzystał z kontaktów z synem ustalonych przez Sąd, które były utrudniane przez pozwaną. W dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P., w dniu 24.07.2008r. w PCPR w L. oraz w nieustalonych dniach okresu czasu od 12.03.2008r. do dnia 29.12.2008r. w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej w N. i w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej w L. oraz w Wojewódzkim Szpitalu Dziecięcym im. (…) w K. rozpowszechniła nieprawdziwe powyżej zacytowane informacje, posługując się kartoteką psychologiczną. W dniu 3.07.2008r. w L. w rozmowie z kuratorem sądowym R. B. pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G. podając nieprawdę: „ponadto obawia się, że ojciec małoletniego B. jest niezrównoważony psychicznie (stosował wobec niej groźby pozbawienia życia)”. Oskarżenie o zaburzenia psychiczne powoda nie znalazło żadnego potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, a mogło rzutować na ocenę kwalifikacji oraz sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej nad małoletnim synem przez T. G.. W dniu 7.07.2008r. w rozmowie z kuratorem sądowym J. D. pomówiła oskarżyciela prywatnego T. G. podając nieprawdę: „M. twierdzi, że mąż znęcał się nad nią psychicznie i fizycznie”. Fakt znęcania się powoda nad małżonką nie został potwierdzony. W pismach procesowych złożonych do akt Sądu Rejonowego w Limanowej Wydział III Rodzinny i Nieletnich sygn. akt III Nsm 190/07 z dnia 14.03.2008r., 10.09.2008r. i z dnia 19.09.2008r. pomówiła T. G. o znajomości i załatwianie po znajomości korzystnych opinii wydawanych przez RODK w N., podając: „w ostatnim okresie czasu dowiedziała się od --- STRONA 18 --- życzliwych osób, że były mąż wypowiada się na temat treści opinii RODK w N., że będą korzystne dla niego, ponieważ ma znajomości”, „przede wszystkim zwracał się do Kierownika tego Ośrodka po imieniu B.”. B. K. zaprzeczył, by jego relacje z powodem były tego typu, iż mogły mieć wpływ na treść wydawanych opinii. Poza tym, to nie on był autorem opinii, a jego podpis został złożony pod opinią RODK, ponieważ jest kierownikiem tego ośrodka. W okresie czasu od 3.10.2007r. do dnia 5.12.2007r. w K. w Poradni Zdrowia (…) w wywiadzie u lekarza psychiatry W. Z. i poprzez przedłożenie jej kartoteki psychologicznej PZP, pomówiła i znieważyła T. G. podając nieprawdę, w wyniku czego psychiatra W. Z. wydała w dniu 5.12.2007r. zaświadczenie do Sądu Rejonowego w Limanowej o leczeniu B., w którym przedstawiła osobę powoda bardzo negatywnie, potraktowała go lekceważąco, określiła go jako „osobę stosującą rozwiązania siłowe, nie stosującą się do podstawowych zasad obowiązujących rodziców po rozwodzie, nie biorącą udziału w utrzymaniu materialnym syna, osobę, która nie dorosła do roli ojca”. Powyższe twierdzenia zostały zapisane jedynie na podstawie przekazu pozwanej, lekarz psychiatra nie miała kontaktu z powodem. T. G. łożył na utrzymanie syna, realizował kontakty z dzieckiem, do których został uprawniony. W dniu 18.05.2007r. w Poradni Neurologicznej w K. (…) w rozmowie z neurologiem B. M. pomówiła T. G. o awanturowanie się. Tymczasem Policja interweniowała w miejscu zamieszkania pozwanej jedynie przy okazji odbywania kontaktów powoda z dzieckiem, które były utrudniane przez pozwaną. W dniu 10.07.2008r. w Ośrodku Zdrowia w P. oraz w dniu 24.07.2008r. w PCPR w L., rozpowszechniła nieprawdziwe informacje zacytowane powyżej, posługując się kartoteką zawierającą te informacje. Powyżej wskazane wypowiedzi pozwanej skierowane do osób postronnych – kurator, psychiatra – następnie utrwalone w kartotece i dostępne dla innych osób mających dostęp do tych dokumentów, naruszyły dobra osobiste powoda jako ojca, męża. Nosiły cechy bezprawności, ponieważ nie odpowiadały rzeczywistemu zachowaniu T. G.. Pomimo iż stwierdzenia te znalazły się jedynie w kartotekach określonych powyżej, mogły mieć wpływ na ocenę osoby powoda, jego kwalifikacji jako ojca, rzutować na odbywanie kontaktów z synem, ocenę postawy powoda przez osoby wydające opinie w przedmiocie wykonywania władzy rodzicielskiej przez strony, decydujących w przedmiocie kontaktów powoda z dzieckiem. Opinia osób, do których powyżej zacytowane stwierdzenia dotarły, mogła w istotny sposób wpłynąć na ocenę postawy powoda T. G., wywołując niewłaściwą ocenę jego osoby. --- STRONA 19 --- Wobec stwierdzonych naruszeń dóbr osobistych powoda, na zasadzie art.24§1 kc Sąd nakazał pozwanej przeproszenie powoda T. G. jak w pkt II wyroku. Treść przeproszenia dotrze zarówno do powoda, stwarzając satysfakcję, jak i do instytucji oraz osób, do których dotarły zapisy naruszające dobra osobiste powoda. Zniweluje to negatywny odbiór osoby powoda w tym środowisku, zaakcentuje gołosłowność postawionych mu przez pozwaną zarzutów. Powyżej wskazane zapisy miały charakter ocenny w stosunku do osoby powoda, ukazywały go w negatywnym świetle. Zapisy powstały na podstawie twierdzeń pozwanej. Miały one charakter skrótowych notatek. Pozwana powinna być świadoma słów podawanych wskazanym powyżej osobom oraz instytucjom. Miała możliwość ich sprostowania, czego jednak nie uczyniła. Jej zachowanie było zatem nie tylko bezprawne, ale i zawinione, ponieważ podawała świadomie informacje nieprawdziwe na temat zachowania i postawy T. G.. Powód domagał się zasądzenia zadośćuczynienia w wysokości 15 000,00zł. Zdaniem Sądu żądanie to jest uzasadnione jedynie do kwoty 3 000,00zł. Naruszenie dóbr osobistych powoda ograniczyło się do zamkniętego kręgu osób, które miały bądź bezpośredni kontakt z pozwaną bądź z kartotekami, w których znalazły się naruszające dobra osobiste zapisy. Naruszenie dóbr osobistych powoda jest niezaprzeczalne, jednak nie wywołało ono tak dolegliwych skutków, by uzasadnione było zasądzenie zadośćuczynienia w pełnej żądanej wysokości. Zadośćuczynienie stanowi pieniężną rekompensatę za ból i cierpienie wywołane naruszeniem dóbr osobistych. Służyć ma udzieleniu poszkodowanemu satysfakcji w sytuacji gdy inne środki nie są wystarczające dla usunięcia skutków naruszenia dóbr osobistych. Przy żądaniu przyznania odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego podstawowym kryterium oceny powinien być rozmiar ujemnych następstw w sferze psychicznej pokrzywdzonego, bowiem celem przyznania ochrony w formie majątkowej jest zrekompensowanie i złagodzenie doznanej krzywdy moralnej /vide wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lipca 2008r., sygn. I ACa 1150/06/. Wysokość kwoty jest zależna od stopnia naruszenia określonego dobra /tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2008r., sygn. I CSK 319/07/. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art.24§1 kc w zw. z art.448 kc Sąd zasądził na rzecz powoda T. G. kwotę 3 000,00zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami od dnia wyroku tj. 12.09.2011r. jako dnia, od którego pozwana jest zobowiązana do zapłaty na rzecz powoda. W pozostałym zakresie żądanie majątkowe powoda Sąd oddalił. --- STRONA 20 --- W pozostałym zakresie powództwo zostało oddalone. W ostatecznie sprecyzowanym żądaniu /k.66/ powód wskazał, iż domaga się zadośćuczynienia oraz przeproszenia za zachowanie pozwanej, w stosunku do którego postępowanie karne w sprawie II K 573/08 zostało warunkowo umorzone. Nie objął żądaniem tych czynów, co do których pozwana została uniewinniona. Tymczasem we wcześniej sprecyzowanym żądaniu jakie kierował do byłej małżonki domagał się również przeprosin o treści /k.31/: „Ja M. R. przepraszam mojego byłego męża T. G. za naruszenie jego dobrego imienia poprzez nieuprawnione rozpowszechnianie nie znajdujące potwierdzenia w rzeczywistości moich nieprawdziwych twierdzeń na temat byłego męża. W dniu 05.09.2007r. w rozmowie z kuratorem R. B. pomówiłam i znieważyłam T. G. podając nieprawdę (cytuję): „Poza tym obawia się, że ojciec nie odda jej syna, bowiem zaznacza, że w jego rodzinie były już takie przypadki. Przepraszam. M. R. miała w/w treść przeprosin przedłożyć za potwierdzeniem w Zespole Kuratorskiej Służby Sądowej L., a w ciągu 7 dni od wykonania obowiązku dostarczyć kopię przeprosin z potwierdzeniem T. G., natomiast oryginał Sądowi. Powód formalnie nie cofnął powództwa w tym zakresie, nie było zatem podstaw do częściowego umorzenia postępowania. Od zachowania opisanego powyżej pozwana M. R. została prawomocnie uniewinniona. Sąd nie jest związany prawomocnym wyrokiem sądu karnego uniewinniającym od popełnienia zarzuconego czyn. Niemniej jednak w tym przypadku należy podzielić argumentację sądu karnego. Obawa o nieoddanie syna pozostaje w zestawieniu z zachowaniem rodziny powoda, nie jego samego. Nie godzi w dobra osobiste powoda, lecz jego rodziny. Poza tym wskazać należy, co wynika z zeznań pozwanej, iż informację o „uprowadzeniu dzieci” uzyskała od M.K., nie dokonując konfrontacji tych danych ze S. K., który był pełnoprawnym opiekunem dzieci i był uprawniony do ich zabrania. Z uwagi na brak naruszenia dóbr osobistych powoda ta wypowiedzią pozwanej, powództwo w tym zakresie zostało oddalone. Powództwo zostało uwzględnione w części. Strony działały osobiście. Powód został zwolniony od kosztów sądowych w całości. Na zasadzie art.100 kpc Sąd nakazał ściągnąć od pozwanej M. R. na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Nowym Sączu kwotę 750,00zł tytułem części opłaty od pozwu, od uiszczenia której powód został zwolniony, a to 600,00zł z tytułu roszczenia niemajątkowego oraz 150,00zł jako opłata od roszczenia majątkowego w części, w której zostało ono uwzględnione.